Agamemnon. N. Wecklein. . 2026-09-06.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 782-974 focus
Χορός
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθ᾽,
1
Ἀτρέως γένεθλον,
πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω
785
μήθ᾽ ὑπεράρας μήθ᾽ ὑποκάμψας
καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες.
τῷ δυσπραγουντι δ᾽ ἐπιστενάχειν
790
πᾶς τις ἕτοιμος: δῆγμα
2
δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται:
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.
ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,
τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεκ᾽, οὐ γάρ <σ᾽>
3
ἐπικεύσω,
800
κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων
†θράσος ἑκούσιον†
4
ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.
νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾽ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
805
εὔφρων πόλις
5
εὖ τελέσασιν.
γνώσει δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
810
προτίουσι δίκην παραβάντες.
Ἀγαμέμνων
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου: δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς
6
εἰς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο: τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι: συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους
ἐφραξάμεσθα
7
καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδοστρόφος λεώς,
825
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν:
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε:
τὰ δ᾽ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
830
καὶ φημὶ ταὐτὰ
8
καὶ συνήγορόν μ᾽ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνου σέβειν.
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
835
τοῖς τ᾽ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι,
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς,
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος:
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον:
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.
9
850
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
855
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε:
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
Κλυταιμήστρα
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς: ἐν χρόνῳ δ᾽ ἀποφθίνει
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσ᾽, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
τοσόνδ᾽ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίῳ.
860
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας
10
παλιγκότους:
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ᾽ ἐπεσφέρειν κακοῦ
κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
865
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἁνὴρ
11
ὅδ᾽, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
εἰ δ᾽ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,
τρισώματός τἂν
14
Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870
[πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,]
15
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,
16
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
τοιῶνδ᾽ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
17
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ᾽ οὐ παραστατεῖ,
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,
18
ὡς χρῆν, Ὀρέστης: μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
880
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ᾽ ὑπ᾽ Ἰλίῳ σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
βουλὴν καταρρίψειεν,
19
ὥστε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
887
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδ᾽ ἔνι σταγών.
ἐν ὀψικοίτοις δ᾽ ὄμμασιν βλάβας ἔχω
τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
890
ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δ᾽ ὀνείρασιν
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσ᾽ ἀπενθήτῳ φρενὶ
895
λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,
σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης
στῦλον
20
ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,
καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ᾽ ἐλπίδα,
κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900
ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος.
τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.
τοιοῖσδέ τοί νιν
21
ἀξιῶ προσφθέγμασιν.
φθόνος δ᾽ ἀπέστω: πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ
ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,
905
ἔκβαιν᾽ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς
τὸν σὸν πόδ᾽, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.
δμῳαί, τί μέλλεθ᾽, αἷς ἐπέσταλται τέλος
πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος
910
ἐς δῶμ᾽ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.
τὰ δ᾽ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη
θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.
914
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσ᾽ ἀπενθήτῳ φρενὶ
Ἀγαμέμνων
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ:
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας: ἀλλ᾽ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρ᾽ ἄλλων χρὴ τόδ᾽ ἔρχεσθαι γέρας:
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,
920
μηδ᾽ εἵμασι στρώσασ᾽ ἐπίφθονον πόρον
τίθει: θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών:
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.
λέγω κατ᾽ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀυτεῖ: καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ
βίον τελευτήσαντ᾽ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.
εἰ πάντα δ᾽ ὣς πράσσοιμ᾽
22
ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
930
Κλυταιμήστρα
καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
Ἀγαμέμνων
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;
Ἀγαμέμνων
εἴπερ τις, εἰδώς γ᾽ εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.
Κλυταιμήστρα
τί δ᾽ ἂν δοκεῖ
23
σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν;
935
Ἀγαμέμνων
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
24
Κλυταιμήστρα
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς
25
ψόγον.
Ἀγαμέμνων
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
Κλυταιμήστρα
ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
Ἀγαμέμνων
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
Κλυταιμήστρα
τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
Ἀγαμέμνων
ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;
Κλυταιμήστρα
πιθοῦ: κράτος μέντοι πάρες γ᾽
26
ἑκὼν ἐμοί.
944
Ἀγαμέμνων
ἀλλ᾽ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ᾽, ὑπαί τις ἀρβύλας
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
945
καὶ τοῖσδέ μ᾽ ἐμβαίνονθ᾽ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.
πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν
27
ποσὶν
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ᾽ ὑφάς.
950
τήνδ᾽ ἐσκόμιζε: τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.
αὕτη
29
δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημ᾽, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955
ἐπεὶ δ᾽ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
εἶμ᾽ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.
ἐπεὶ δ᾽ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
Κλυταιμήστρα
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
30
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960
οἶκος δ᾽ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ,
31
ἔχειν: πένεσθαι δ᾽ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δ᾽ εἱμάτων
32
ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.
33
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ᾽ ἐς δόμους,
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν:
34
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπ᾽
35
ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότ᾽ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,
ἀνδρὸς τελείου δῶμ᾽ ἐπιστρωφωμένου.
Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει:
μέλοι δέ τοι σοὶ τῶνπερ ἂν μέλλῃς τελεῖν.
975
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 782-974 focus
Χορός
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθʼ,
Ἀτρέως γένεθλον,
πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω
785
μήθʼ ὑπεράρας μήθʼ ὑποκάμψας
καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες.
τῷ δυσπραγοῦντι δʼ ἐπιστενάχειν
790
πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφʼ ἧπαρ προσικνεῖται·
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.
ὅστις δʼ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,
τὰ δοκοῦντʼ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεκʼ, οὐ γάρ
σʼ ἐπικεύσω,
800
κάρτʼ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδʼ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων
θράσος ἐκ θυσιῶν
ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.
νῦν δʼ οὐκ ἀπʼ ἄκρας φρενὸς οὐδʼ ἀφίλως
805
εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.
γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
810
προτίουσι δίκην παραβάντες.
Ἀγαμέμνων
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θʼ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο· τῷ δʼ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δʼ ἁλοῦσα νῦν ἔτʼ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους
ἐφραξάμεσθα καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
825
πήδημʼ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δʼ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
830
καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μʼ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντʼ ἄνευ φθόνου σέβειν.
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
835
τοῖς τʼ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμʼ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δʼ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·
εἴτʼ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι λέγω.
τὰ δʼ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμʼ ἀποστρέψαι νόσου.
850
νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δʼ ἐπείπερ ἕσπετʼ, ἐμπέδως μένοι.
855
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
Κλυταιμήστρα
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δʼ ἀποφθίνει
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσʼ, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
τοσόνδʼ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπʼ Ἰλίῳ.
860
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους·
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δʼ ἐπεσφέρειν κακοῦ
κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
865
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἀνὴρ ὅδʼ, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
φάτις, τέτρηται δικτύου πλέον λέγειν.
εἰ δʼ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,
τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870
πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
τοιῶνδʼ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδʼ οὐ παραστατεῖ,
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,
ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
880
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θʼ ὑπʼ Ἰλίῳ σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
887
Κλυταιμήστρα
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδʼ ἔνι σταγών.
ἐν ὀψικοίτοις δʼ ὄμμασιν βλάβας ἔχω
τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
890
ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δʼ ὀνείρασιν
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ
895
λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,
σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης
στῦλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,
καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρʼ ἐλπίδα,
κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900
ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος·
τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.
τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν.
φθόνος δʼ ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ
ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,
905
ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς
τὸν σὸν πόδʼ, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.
δμῳαί, τί μέλλεθʼ, αἷς ἐπέσταλται τέλος
πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος
910
ἐς δῶμʼ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.
τὰ δʼ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη
θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.
914
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ
Ἀγαμέμνων
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλʼ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρʼ ἄλλων χρὴ τόδʼ ἔρχεσθαι γέρας·
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,
920
μηδʼ εἵμασι στρώσασʼ ἐπίφθονον πόρον
τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.
λέγω κατʼ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀυτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ
βίον τελευτήσαντʼ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.
εἰ πάντα δʼ ὣς πράσσοιμʼ ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
930
Κλυταιμήστρα
καὶ μὴν τόδʼ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
Ἀγαμέμνων
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντʼ ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδʼ ἔρδειν τάδε.
Ἀγαμέμνων
εἴπερ τις, εἰδώς γʼ εὖ τόδʼ ἐξεῖπον τέλος.
Κλυταιμήστρα
τί δʼ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδʼ ἤνυσεν;
935
Ἀγαμέμνων
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
Κλυταιμήστρα
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.
Ἀγαμέμνων
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
Κλυταιμήστρα
ὁ δʼ ἀφθόνητός γʼ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
Ἀγαμέμνων
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
Κλυταιμήστρα
τοῖς δʼ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
Ἀγαμέμνων
ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;
Κλυταιμήστρα
πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γʼ ἑκὼν ἐμοί.
944
Ἀγαμέμνων
ἀλλʼ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθʼ, ὑπαί τις ἀρβύλας
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
945
καὶ τοῖσδέ μʼ ἐμβαίνονθʼ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.
πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν ποσὶν
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θʼ ὑφάς.
τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
950
τήνδʼ ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.
αὕτη δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημʼ, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955
ἐπεὶ δʼ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
εἶμʼ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.
τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
ἐπεὶ δʼ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
Κλυταιμήστρα
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960
οἶκος δʼ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς ἅλις
ἔχειν· πένεσθαι δʼ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δʼ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετʼ ἐς δόμους,
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν·
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπʼ ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότʼ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,
ἀνδρὸς τελείου δῶμʼ ἐπιστρωφωμένου.
Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·
μέλοι δέ τοι σοὶ τῶν περ ἂν μέλλῃς τελεῖν.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 782 focus
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 782 focus
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθ',
Ἀτρέως γένεθλον, πῶς σε προςείπω;
750
πῶς σε σεβίζω, μήθ' ὑπεράρας
μήθ' ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι, δίκην παραβάντες.
τῷ δυςπραγοῦντι τ᾽ ἐπιστενάχειν
755
πᾶς τις ἕτοιμος, δῆγμα δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προςικνεῖται·
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
Χορὸς Πρεσβυτῶν
ἀγέλαστα πρόςωπα βιαζόμενοι.
760
ὅςτις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,
τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
765
Ἑλένης ἕνεκ', οὐκ ἐπικεύσω,
κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,
θάρσος ἑκούσιον
ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων·
770
νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ' ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.
γνώσει δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
775
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 782 focus
ΧΟΡΟΣ
μήθ' ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος ;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην
παραβάντες
-βαίνοντες·
τῷ δυσπραγοῦντί
τ'
δ' ἐπιστενάχειν
790
πᾶς τις ἑτοῖμος·
δῆγμα
δεῖγμα δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφ' ἧπαρ
προσικνεῖται
προσεφικ-·
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
1
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι
2
ὅστις δ' ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς
τὰ δοκοῦντ' εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ
σαίνει
-νειν φιλότητι.
Σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεκ', οὐ γάρ
<σ'>
om. ἐπικεύσω,
800
κάρτ' ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος
οὐδ' εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,
θάρσος
θράσος ἑκούσιον
ἀνδράσι
ἀνδράσιν εὖ θνῄσκουσι κομίζων·
νῦν δ' οὐκ ἀπ' ἄκρας φρενὸς οὐδ' ἀφίλως
805
εὔφρων
εὔφρων τις
πόνον
πόνος εὖ τελέσασιν <
ἐγώ
om.>.
γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 782 focus
Ἀγαμέμνων.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 782 focus
ἄγε δὴ βασιλεῦ, Τροίας π
τολίπορθ᾽,
Ἀτρέως γένεθλον,
πῶς σε προσείπω, πῶς σε σεβίξω,
785
μήθ᾽ ὑπεράρας μήθ᾽ ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες·
τῶι δυσπραγοῦντί τ᾽ ἐπιστενάχειν πᾶς τις ἕτοιμος,
790
δῆγμα δὲ λύπης οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται,
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι
....
ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς
τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δ᾽ ἐμοὶ τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεχ᾽, οὐ γάρ
σ᾽ ἐπικεύσω,
800
κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,
. . . . θάρσος ἑκούσιον
ἀνδράσι θνήισκουσι κομίζων·
νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾽ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
805
εὔφρων
....
..πόνος εὖ τελέσασιν.
γνώσηι δὲ χρόνωι διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 782 focus
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πολίπτορθ᾽,
᾿Ατρέως γένεθλον, πῶς σε προσείπω;
πῶς σε σεβίζω μήθ᾽ ὑπεράρας
780
μήθ᾽ ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες·
τῶι δυσπραγοῦντι τ᾽ ἐπιστενάχειν
πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης
785
οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται·
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζομένοις·
ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς
790
Testim.:
Apparatus Criticus
νεάρης νεαρὰ φάους κότον δαίμον᾽ ἑτέραν δαίμονά τε τὸν ἄμαχον ἄμαχον om μελάθροισιν μελάθροις τ᾽ δ' ἕσθλα χρυσόπαστ᾽ ἐ. ἔδεθλα παλιντρόποισιν παλιντρόποις παλίντροπ᾿ προσέβαλε προσέβα τοῦ πολίπτορθ᾽ πολίπορθ᾽ παραβάντες παραβαίνοντες τ᾽ δ' δῆγμα δείγμα προσικνεῖται προσεφικνεῖται καὶ ξυγχαίρουσιν καὶ νυκτὶ δὲ χαίρ. βιαζομένοις βιαζόμενοι
ΧΟ.
τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνει φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
῾Ελένης ἕνεκ᾽, οὐ γάρ
(σ᾽) ἐπικεύσω,
κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος
800
οὐδ᾽ εὐ πραπίδων οἴακα νέμων,
θράσος ἐκ θυσιῶν
ἀνδράσι θνήισκουσι κομίζων·
νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾿ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
εὔφρων πόνον εὐ τελέσασιν
(ἐγώ·)
805
γνώσηι δὲ χρόνωι διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
Translations (9)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 810-974 focus
AGAMEMNON.
First, indeed,
Argos
, and the gods, the local,
810
’T is right addressing — those with me the partners
In this return and right things done the city
Of Priamos: gods who, from no tongue hearing
The rights o’ the cause, for
Ilion
’s fate man-slaught’rous
Into the bloody vase, not oscillating,
815
Put the vote-pebbles, while, o’ the rival vessel,
Hope rose up to the lip-edge: filled it was not.
By smoke the captured city is still conspicuous:
Até’s burnt offerings live: and, dying with them,
The ash sends forth the fulsome blasts of riches.
820
Of these things, to the gods grace many-mindful
’T is right I render, since both nets outrageous
We built them round with, and, for sake of woman,
It did the city to dust — the Argeian monster,
The horse’s nestling, the shield-bearing people
825
That made a leap, at setting of the Pleiads,
And, vaulting o’er the tower, the raw-flesh-feeding
Lion licked up his fill of blood tyrannic.
I to the gods indeed prolonged this preface;
But — as for
thy thought, I remember hearing —
830
I say the same, and thou co-pleader hast me.
Since few of men this faculty is born with —
To honour, without grudge, their friend, successful.
For moody, on the heart, a poison seated
Its burthen doubles to who gained the sickness:
835
By his own griefs he is himself made heavy,
And out-of-door prosperity seeing groans at.
Knowing, I’d call (for well have I experienced)
Fellowship’s mirror,
phantom of a shadow,
Those seeming to be mighty gracious to me:
840
While just Odusseus — he who sailed not willing —
When joined on, was to me the ready trace-horse.
This of him, whether dead or whether living,
I say. For other city-and-gods’ concernment —
Appointing common courts, in full assemblage
845
We will consult. And as for what holds seemly —
How it may lasting stay well, must be counselled:
While what has need of medicines Paionian
We, either burning or else cutting kindly,
Will make endeavour to turn pain from sickness.
850
And now into the domes and homes by altar
Going, I to the gods first raise the right-hand —
They who, far sending, back again have brought me.
And Victory, since she followed, fixed remain she!
855
KLUTAIMNESTRA.
Men, citizens, Argeians here, my worships!
855
I shall not shame me, consort-loving manners
To tell before you: for in time there dies off
The diffidence from people. Not from others
Learning, I of myself will tell the hard life
I bore so long as this man was ’neath
Ilion
.
860
First: for a woman, from the male divided,
To sit at home alone, is monstrous evil —
Hearing the many rumours back-revenging:
And for now This to come, now That bring after
Woe, and still worse woe, bawling in the household!
865
And truly, if so many wounds had chanced on
My husband here, as homeward used to dribble
Report, he’s pierced more than a net to speak of!
While, were he dying (as the words abounded)
A triple-bodied Geruon the Second,
870
Plenty above — for loads below I count not —
Of earth a three-share cloak he’d boast of taking,
Once only dying in each several figure!
Because of suchlike rumours back-revenging,
Many the halters from my neck, above head,
875
Others than
I loosed — loosed from neck by main force!
From this cause, sure, the boy stands not beside me —
Possessor of our troth-plights, thine and mine too —
As ought Orestes: be not thou astonished!
For, him brings up our well-disposed guest-captive
880
Strophios the Phokian — ills that told on both sides
To me predicting — both of thee ’neath
Ilion
The danger, and if anarchy’s mob-uproar
Should overthrow thy council; since ’t is born with
Mortals, — whoe’er has fallen, the more to kick him.
885
Such an excuse, I think, no cunning carries!
887
As for myself — why, of my wails the rushing
Fountains are dried up: not in them a drop more!
And in my late-to-bed eyes I have damage,
Bewailing what concerned thee, those torch-holdings
890
For ever unattended to. In dreams — why,
Beneath the light wing-beats o’ the gnat, I woke up
As he went buzzing — sorrows that concerned thee
Seeing, that filled more than their fellow-sleep-time.
Now, all this having suffered, from soul grief-free
895
I would style this man here the dog o’ the stables,
The saviour forestay of the ship, the high roof’s
Ground-prop, son sole-begotten to his father,
— Ay, land appearing to the sailors past hope,
Loveliest day to see after a tempest,
900
To the wayfaring-one athirst a well-spring,
— The joy, in short, of ’scaping all that ’s — fatal!
I judge him worth addresses such as these are
— Envy stand off! — for many those old evils
We underwent. And now, to me — dear headship! —
905
Dismount thou from this car, not earthward setting
The foot of thine, O king, that’s
Ilion
’s spoiler!
Slave-maids, why tarry? — whose the task allotted
To strew the soil o’ the road with carpet-spreadings.
Immediately be purple-strewn the pathway,
910
So that to home unhoped may lead him — Justice!
As for the rest, care shall — by no sleep conquered —
Dispose things — justly (gods to aid!) appointed.
914
AGAMEMNON.
Offspring of Leda, of my household warder,
Suitably to my absence hast thou spoken,
915
For long the speech thou didst outstretch! But aptly
To praise — from others ought to go this favour.
And for the rest, —-not me, in woman’s fashion,
Mollify, nor — as mode of barbarous man is —
To me gape forth a groundward-falling clamour!
920
Nor, strewing it with garments, make my passage
Envied! Gods, sure, with these behoves we honour:
But, for a mortal on these varied beauties
To walk — to me, indeed, is nowise fear-free.
I say — as man, not god, to me do homage!
925
Apart from foot-mats both and varied vestures,
Renown is loud, and — not to lose one’s senses,
God’s greatest gift. Behoves we him call happy
Who has brought life to end in loved well-being.
If all things I might manage thus — brave man, I!
930
KLUTAIMNESTRA.
Come now, this say, nor feign a feeling to me!
AGAMEMNON.
With feeling, know indeed, I do not tamper!
KLUTAIMNESTRA
Vowed’st thou to the gods, in fear, to act thus?
AGAMEMNON.
If any, I well knew resolve I outspoke.
KLUTAIMNESTRA.
What think’st thou Priamos had done, thus victor?
935
AGAMEMNON.
On varied vests — I do think — he had passaged.
KLUTAIMNESTRA
Then, do not, struck with awe at human censure ....
AGAMEMNON.
Well, popular mob-outcry much avails too.
KLUTAIMNESTRA.
Ay, but the unenvied is not the much valued.
AGAMEMNON.
Sure, ’t is no woman’s part to long for battle.
940
KLUTAIMNESTRA.
Why, to the prosperous, even suits a beating.
AGAMEMNON.
What? thou this beating us in war dost prize too?
KLUTAIMNESTRA.
Persuade thee! power, for once, grant
me — and willing!
944
AGAMEMNON.
But if this seem so to thee — shoes, let someone
Loose under, quick — foot’s serviceable carriage!
945
And me, on these sea-products walking, may no
Grudge from a distance, from the god’s eye, strike at!
For great shame were my strewment-spoiling — riches
Spoiling with feet, and silver-purchased textures!
Of these things, thus then. But this female-stranger
950
Tenderly take inside! Who conquers mildly
God, from afar, benignantly regardeth.
For, willing, no one wears a yoke that’s servile:
And she, of many valuables, outpicked
The flower, the army’s gift, myself has followed.
955
So, — since to hear thee, I am brought about thus, —
I go into the palace — purples treading.
KLUTAIMNESTRA.
There is the sea — and what man shall exhaust it? —
Feeding much purple’s worth-its-weight-in-silver
Dye, ever fresh and fresh, our garments’ tincture;
960
At home, such wealth, king, we begin — by gods’ help —
With having, and to lack, the household knows not.
Of many garments had I vowed a treading
(In oracles if fore-enjoined the household)
Of this dear soul the safe-return-price scheming!
965
For, root existing, foliage goes up houses,
O’erspreading shadow against Seirios dog-star;
And, thou returning to the hearth domestic,
Warmth, yea, in winter dost thou show returning.
And when, too, Zeus works, from the green-grape acrid,
970
Vine — then, already, cool in houses cometh —
The perfect man his home perambulating!
Zeus, Zeus Perfecter, these my prayers perfect thou!
Thy care be — yea — of things thou mayst make perfect!
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 782 focus
AGAMEMNON
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 782 focus
LE CHŒUR
sans aller au delà, sans rester en deçà
2
de l'hommage qui
te revient ? Tant de mortels, soucieux surtout d'apparences, dépassent la juste mesure ! L'homme malheureux trouve chacun prêt à gémir sur lui, sans que nul chagrin pénètre et morde les cœurs ; et, pour
se donner l'air de partager vos joies, plus d'un contraint au sourire un visage qui n'en voulait pas
3
. Mais l'homme clairvoyant qui connaît son troupeau ne se laisse pas duper par des regards qui semblent révéler un cœur tout dévoué et dont la caresse trahit une amitié qui n'est pas sans mélange
4
. Jadis, quand, pour Hélène, tu levas une armée, je ne
saurais te le cacher, tu fus par moi classé comme extravagant et incapable de tenir le gouvernail de ta raison : sacrifie-t-on des guerriers pour ramener une impudique partie de son plein gré
5
!
Mais aujourd'hui, du fond du cœur, en ami vrai, à ceux qui ont mené leur tâche à bien,
te revient ? Tant de mortels, soucieux surtout d'apparences, dépassent la juste mesure ! L'homme malheureux trouve chacun prêt à gémir sur lui, sans que nul chagrin pénètre et morde les cœurs ; et, pour
se donner l'air de partager vos joies, plus d'un contraint au sourire un visage qui n'en voulait pas 3 . Mais l'homme clairvoyant qui connaît son troupeau ne se laisse pas duper par des regards qui semblent révéler un cœur tout dévoué et dont la caresse trahit une amitié qui n'est pas sans mélange 4 . Jadis, quand, pour Hélène, tu levas une armée, je ne
saurais te le cacher, tu fus par moi classé comme extravagant et incapable de tenir le gouvernail de ta raison : sacrifie-t-on des guerriers pour ramener une impudique partie de son plein gré 5 !
Mais aujourd'hui, du fond du cœur, en ami vrai, à ceux qui ont mené leur tâche à bien,
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 782 focus
Some there are,
That form themſelves to ſeem, more than to be,
Transgreſſing honeſty: to him that feels
Miſfortune’s rugged hand, full many’ a tongue
Shall drop condolence, tho’ th’ unfeeling heart
890
Knows not the touch of ſorrow; these again
In fortune’s ſummer gale with the like art
Shall dreſs in forc’d ſmiles th’ unwilling face:
But him the penetrating eye ſoon marks,
That in the ſeemly garb of honest zeal
895
Attempts to cloath his meager blandiſhments.
When firſt in Helen’s cauſe my royal lord
Levied his hoſt, let me not hide the truth,
Notes, other than of muſic, echoed wide
In loud complaints from ſuch as deem’d him raſh,
900
AGAMEMNON.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 782 focus
come io ti dovrò salutare?
Come io potró renderti onore,
né troppo innalzandoti,
895
né troppo abbassandoti dal punto opportuno?
Fra gli uomini, molti prescelgono
parere, e non essere,
e lunge dal giusto s' avviano.
A pianger con chi s' addolora
900
è pronto ognun d'essi;
né addenta
il morso del duolo i lor visceri;
e a quanti si allegrano,
COREUTA
Quando tu trascinasti l'esercito
dietro ad Elena, a tristi colori,
non lo nego, dipinto io ti vidi:
né mi parve che tu del tuo senno
piú reggessi la barra, che a morte
915
conducevi la gente.
Ma ora,
non a cuore leggero, né senza
amistà, si rivolge il mio spirito
a chi bene l'impresa compie'.
920
E col tempo, se indaghi, vedrai
chi fra gli uomini d'Argo s' attenne
a giustizia; ed impronto chi fu.
AGAMENNONE
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 782 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 782 focus
750
Ein altes, oftgehörtes Wort sagt, daß ein volles Menschenglück
780
unfehlbar sich den Sohn erzeugt, den Erben. Sohn und Erbe wird
755
des Glückes unermeßlich Elend.
Das kann ich nicht glauben, ich bleibe dabei:
fortwuchernd entsprießt aus Sünden und Schuld
760
zahlreiche den Eltern gleichende Brut.
785
Chor.
Ein Haus, das Recht und Tugend bewahrt,
vererbt auch dauernden Segen,
Die Hoffart treibt ihr grausam Spiel
mit fremdem Leide fort und fort,
765
ein Frevel zeugt den andern.
790
Früh oder spat kommt ihr der Tag,
da wagt sie eine schwarze Tat,
770
und unwiderstehlich unnahbar ersteht
dem Hause der Frevel unseliges Kind,
der Dämon der blutigen Schuld:
795
der trägt die Züge der Eltern.
Auch unter rauchgeschwärztem Dach
leiht Dike der Rechtschaffenheit
775
den Schimmer ihres Segens.
780
Doch wo ein Haus von Golde gleißt
800
und Sündenschuld die Hände schwärzt,
da hebt sie sich abgewendeten Blicks
von hinnen. Es blenden die Schätze sie nicht.
Und überall führt sie das Recht
und die Wahrheit zum endlichen Siege.
805
Auf einem Wagen kommt Agamemnon in königlichem Schmucke; hinter ihm sitzt Kassandra, durch Wollbinden im Haare und den Lorbeerstab in der Hand als Prophetin gekennzeichnet. Einige Krieger geleiten den Wagen.
Chorführer.
Fürst, Zerstörer Troias, Sohn des Atreus,
wie begegn' ich dir, mit welchem Gruße,
785
Huldigung und Dank gerecht verteilend,
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 782 focus
Hail to thee, chief of Atreus' race,
Returning proud from Troy subdued!
895
How shall I greet thy conquering face?
How nor a fulsome praise obtrude,
Nor stint the meed of gratitude?
For mortal men who fall to ill
Take little heed of open truth,
900
But seek unto its semblance still:
The show of weeping and of ruth
To the forlorn will all men pay,
But of the grief their eyes display,
Nought to the heart doth pierce its way.
905
And, with the joyous, they beguile
Their lips unto a feignèd smile,
And force a joy, unfelt the while;
But he who as a shepherd wise
Doth know his flock, can ne'er misread
910
Truth in the falsehood of his eyes,
Who veils beneath a kindly guise
A lukewarm love in deed.
And thou, our leader—when of yore
Thou badest Greece go forth to war
915
For Helen's sake—I dare avow
That then I held thee not as now;
That to my vision thou didst seem
Dyed in the hues of disesteem.
I held thee for a pilot ill
920
And reckless of thy proper will
Endowing others doomed to die
With vain and forced audacity!
Now from my heart, ungrudgingly,
To those that wrought, this word be said—
925
Well fall the labour ye have sped—
Let time and search, O king, declare
What men within thy city's bound
Were loyal to the kingdom's care,
And who were faithless found.
930
[
Enter Agamemnon in a chariot, accompanied by
Cassandra. He speaks without descending.
Agamemnon.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 782 focus
Auf, König und Herr, der Troja zerstört,
740
Du des Atreus Sohn!
Wie red' ich dich an? Wie ehr' ich dich recht,
Nicht über Gebühr, nicht unter dem Maß,
Das der Freude geziemt?
Viel Sterbliche sind, die trügend den Schein
745
Vorzieh'n, abirrend vom Rechte.
Mit den Leidenden laut zu beklagen ihr Weh,
Ist Jeder bereit; doch der Stachel des Grams
Dringt nicht in das innerste Leben.
So freuen sie auch mit den Fröhlichen sich,
750
Und zwingen zu lächeln den finsteren Blick.
Doch ein wackerer Hirt, der die Heerde geprüft,
Wird nicht von des Gleißners Auge getäuscht,
Das scheinbar aus frei wohlwollender Brust
Liebkost in erheuchelter Freundschaft.
755
Wohl schalt ich dich einst, da für Helena du
Auszogst in den Kampf, ich verhehl' es dir nicht,
Du schienst mir ein wahnsinntrunkener Thor,
Der das Ruder des Sinns unweise gelenkt,
Nichtwilligen Muth
760
Den in Tod Hincilenden weckend.
Nun aber erfreut im tiefsten Gemüth
Als ein freundlicher Stern die bestandene Noth.
Du erkennst mit der Zeit, wenn du prüfend geforscht,
Wer löblich daheim von den Bürgern und wer
765
Unredlich die Stadt dir gehütet.
(Nachdem die Züge sich geordnet haben, spricht Agamemnon vom Siegeswagen herab.)
Agamemnon.
Notes on the current edition
Agamemnon
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
772.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-465
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
686-773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-393
771-772.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-437