View:
By Commline
καὶ ὑπερβατώτερα τῶνδε.
Agamemnon. N. Wecklein. . 2026-09-06.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 488-680 focus
Χορός
τάχ᾽ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
1
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτ᾽ οὖν ἀληθεῖς εἶτ᾽ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδ᾽ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκ᾽ ἀπ᾽ ἀκτῆς τόνδ᾽ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας: μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτ᾽ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλ᾽ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων:
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον:
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδ᾽ ἄλλως τῇδ᾽ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
τάχ᾽ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
1
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτ᾽ οὖν ἀληθεῖς εἶτ᾽ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδ᾽ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκ᾽ ἀπ᾽ ἀκτῆς τόνδ᾽ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας: μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτ᾽ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλ᾽ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων:
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον:
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδ᾽ ἄλλως τῇδ᾽ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
Κηρυξ
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτῳ σε φέγγει τῷδ᾽ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτ᾽ ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτ᾽ εἰς ἡμᾶς βέλη:
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθ᾽
2
ἀνάρσιος:
νῦν δ᾽ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
3
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τ᾽ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τ᾽ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τ᾽ ἀντήλιοι,
εἴ που
4
πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδ᾽ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν
5
φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδ᾽ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλ᾽ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει,
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δ᾽ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε
6
Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δ᾽ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν: Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θ᾽ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δ᾽ ἔτισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
538
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτῳ σε φέγγει τῷδ᾽ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτ᾽ ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτ᾽ εἰς ἡμᾶς βέλη:
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθ᾽
2
ἀνάρσιος:
νῦν δ᾽ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
3
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τ᾽ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τ᾽ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τ᾽ ἀντήλιοι,
εἴ που
4
πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδ᾽ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν
5
φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδ᾽ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλ᾽ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει,
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δ᾽ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε
6
Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δ᾽ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν: Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θ᾽ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δ᾽ ἔτισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
Χορός
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
Κῆρυξ
Χορός
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540
Κῆρυξ
ὥστ᾽ ἐνδακρύειν
9
γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
ὥστ᾽ ἐνδακρύειν
9
γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
Χορός
τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.
10
τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.
10
Κῆρυξ
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
Χορός
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
11
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
11
Κῆρυξ
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545
Χορός
ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός <μ᾽>
12
ἀναστένειν.
ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός <μ᾽>
12
ἀναστένειν.
Κῆρυξ
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος φρενῶν;
13
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος φρενῶν;
13
Χορός
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
Κῆρυξ
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
Χορός
ὡς
14
νῦν τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
ὡς
14
νῦν τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
Κῆρυξ
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν
15
λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι᾽ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ
στένοντες, †οὐ λαχόντεσ†
16
ἤματος μέρος;
τὰ δ᾽ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος:
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν.
ἐξ οὐρανοῦ δὲ
17
κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών—
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος:
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς
20
καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει:
ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις:
21
“Τροίαν ἑλόντες δήποτ᾽ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα
δόμων ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖων
22
γάνος.”
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς: καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.
583
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν
15
λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι᾽ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ
στένοντες, †οὐ λαχόντεσ†
16
ἤματος μέρος;
τὰ δ᾽ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος:
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν.
ἐξ οὐρανοῦ δὲ
17
κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών—
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος:
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς
20
καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει:
ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις:
21
“Τροίαν ἑλόντες δήποτ᾽ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα
δόμων ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖων
22
γάνος.”
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς: καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.
Χορός
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι:
ἀεὶ γὰρ ἥβη
23
τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι:
ἀεὶ γὰρ ἥβη
23
τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.”
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει:
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει:
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
613
τοιόσδ᾽ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
25
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.”
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει:
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει:
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
τοιόσδ᾽ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
25
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
Χορός
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δ᾽ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι,
εἰ νόστιμός τε
26
καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥξει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δ᾽ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι,
εἰ νόστιμός τε
26
καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥξει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
Κῆρυξ
οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
Χορός
σχισθέντα δ᾽ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
σχισθέντα δ᾽ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
Κῆρυξ
ἁνὴρ
29
ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
ἁνὴρ
29
ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
Χορός
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
Κῆρυξ
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ:
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ:
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
Χορός
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
Κῆρυξ
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστ᾽ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστ᾽ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
Χορός
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
636
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
Κῆρυξ
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν: χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δ᾽ ἀπευκτὰ πήματ᾽ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα:
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
30
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδ᾽ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμίξω, λέγων
χειμῶν᾽ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
31
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστ᾽ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δ᾽ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τ᾽ ὀμβροκτύπῳ,
ᾤχοντ᾽ ἄφαντοι, ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δ᾽ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τ᾽ ἐρειπίοις.
34
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τ᾽ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ᾽ξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσ᾽
35
ἐφέζετο,
ὡς μήτ᾽ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτ᾽ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δ᾽ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατ᾽ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τις ἐστὶν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μήν;
36
ἡμεῖς τ᾽ ἐκείνους ταὔτ᾽
37
ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δ᾽ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ δ᾽ οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα
38
καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτ᾽ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν: χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δ᾽ ἀπευκτὰ πήματ᾽ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα:
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
30
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδ᾽ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμίξω, λέγων
χειμῶν᾽ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
31
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστ᾽ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δ᾽ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τ᾽ ὀμβροκτύπῳ,
ᾤχοντ᾽ ἄφαντοι, ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δ᾽ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τ᾽ ἐρειπίοις.
34
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τ᾽ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ᾽ξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσ᾽
35
ἐφέζετο,
ὡς μήτ᾽ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτ᾽ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δ᾽ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατ᾽ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τις ἐστὶν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μήν;
36
ἡμεῖς τ᾽ ἐκείνους ταὔτ᾽
37
ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δ᾽ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ δ᾽ οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα
38
καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτ᾽ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 488-680 focus
Χορός
τάχʼ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτʼ οὖν ἀληθεῖς εἶτʼ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδʼ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκʼ ἀπʼ ἀκτῆς τόνδʼ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας· μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτʼ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλʼ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων—
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδʼ ἀποστέργω λόγον·
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδʼ ἄλλως τῇδʼ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
τάχʼ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτʼ οὖν ἀληθεῖς εἶτʼ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδʼ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκʼ ἀπʼ ἀκτῆς τόνδʼ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας· μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτʼ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλʼ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων—
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδʼ ἀποστέργω λόγον·
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδʼ ἄλλως τῇδʼ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
Κῆρυξ
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτου σε φέγγει τῷδʼ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτʼ ηὔχουν τῇδʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δʼ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τʼ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτʼ εἰς ἡμᾶς βέλη·
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθʼ ἀνάρσιος·
νῦν δʼ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τʼ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τʼ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τʼ ἀντήλιοι,
εἴ που πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδʼ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδʼ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλʼ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δʼ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δʼ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν· Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δʼ ἔτεισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
538
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτου σε φέγγει τῷδʼ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτʼ ηὔχουν τῇδʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δʼ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τʼ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτʼ εἰς ἡμᾶς βέλη·
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθʼ ἀνάρσιος·
νῦν δʼ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τʼ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τʼ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τʼ ἀντήλιοι,
εἴ που πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδʼ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδʼ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλʼ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δʼ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δʼ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν· Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δʼ ἔτεισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
Χορός
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
Κῆρυξ
χαίρω
γε· τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς.
χαίρω
γε· τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς.
Χορός
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σʼ ἐγύμνασεν;
540
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σʼ ἐγύμνασεν;
540
Κῆρυξ
ὥστʼ ἐνδακρύειν γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
ὥστʼ ἐνδακρύειν γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
Χορός
τερπνῆς ἄρʼ ἦτε τῆσδʼ ἐπήβολοι νόσου.
τερπνῆς ἄρʼ ἦτε τῆσδʼ ἐπήβολοι νόσου.
Κῆρυξ
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
Χορός
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
Κῆρυξ
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;
545
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;
545
Χορός
ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός
μʼ ἀναστένειν
ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός
μʼ ἀναστένειν
Κῆρυξ
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος;
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος;
Χορός
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
Κῆρυξ
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
Χορός
ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
Κῆρυξ
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δʼ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δʼ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντʼ ἀπήμων τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δʼ οὐ
στένοντες,
οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;
τὰ δʼ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν·
ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος
ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δʼ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχʼ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτʼ αὖθις μηδʼ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δʼ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δʼ οὐκ ἀντιρρέπει·
ὡς κομπάσαι τῷδʼ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·
Τροίαν ἑλόντες δή ποτʼ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθʼ Ἑλλάδα
δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδʼ ἐκπράξασα.πάντʼ ἔχεις λόγον.
583
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δʼ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δʼ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντʼ ἀπήμων τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δʼ οὐ
στένοντες,
οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;
τὰ δʼ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν·
ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος
ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δʼ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχʼ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτʼ αὖθις μηδʼ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δʼ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δʼ οὐκ ἀντιρρέπει·
ὡς κομπάσαι τῷδʼ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·
Τροίαν ἑλόντες δή ποτʼ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθʼ Ἑλλάδα
δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδʼ ἐκπράξασα.πάντʼ ἔχεις λόγον.
Χορός
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·
ἀεὶ γὰρ ἥβη τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·
ἀεὶ γὰρ ἥβη τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτʼ ἦλθʼ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τʼ ἀνάστασιν.
καί τίς μʼ ἐνίπτων εἶπε,
φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσʼ ἐφαινόμην.
ὅμως δʼ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δʼ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι·—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτʼ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστʼ ἐράσμιον πόλει·
605
γυναῖκα πιστὴν δʼ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵαν περ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλʼ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδʼ οἶδα τέρψιν οὐδʼ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
613
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτʼ ἦλθʼ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τʼ ἀνάστασιν.
καί τίς μʼ ἐνίπτων εἶπε,
φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσʼ ἐφαινόμην.
ὅμως δʼ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δʼ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι·—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτʼ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστʼ ἐράσμιον πόλει·
605
γυναῖκα πιστὴν δʼ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵαν περ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλʼ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδʼ οἶδα τέρψιν οὐδʼ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
Κῆρυξ
τοιόσδʼ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
τοιόσδʼ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
Χορός
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δʼ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι.
εἰ νόστιμός τε καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥκει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δʼ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι.
εἰ νόστιμός τε καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥκει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
Κῆρυξ
οὐκ ἔσθʼ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
οὐκ ἔσθʼ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
Χορός
πῶς δῆτʼ ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις;
σχισθέντα δʼ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
πῶς δῆτʼ ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις;
σχισθέντα δʼ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
Κῆρυξ
ἁνὴρ ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
ἁνὴρ ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
Χορός
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
Κῆρυξ
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ·
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ·
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
Χορός
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
Κῆρυξ
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστʼ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστʼ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
Χορός
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
636
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
Κῆρυξ
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν· χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δʼ ἀπευκτὰ πήματʼ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα·
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδʼ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμείξω, λέγων
χειμῶνʼ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστʼ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δʼ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
ἤρεικον· αἱ δὲ κεροτυπούμεναι βίᾳ
655
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τʼ ὀμβροκτύπῳ
ᾤχοντʼ ἄφαντοι ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δʼ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τʼ ἐρειπίοις.
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τʼ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ʼξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσʼ ἐφέζετο,
ὡς μήτʼ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτʼ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δʼ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατʼ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τίς ἐστιν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μή;
ἡμεῖς τʼ ἐκείνους ταὔτʼ ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δʼ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ γοῦν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτʼ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν· χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δʼ ἀπευκτὰ πήματʼ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα·
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδʼ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμείξω, λέγων
χειμῶνʼ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστʼ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δʼ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
ἤρεικον· αἱ δὲ κεροτυπούμεναι βίᾳ
655
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τʼ ὀμβροκτύπῳ
ᾤχοντʼ ἄφαντοι ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δʼ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τʼ ἐρειπίοις.
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τʼ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ʼξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσʼ ἐφέζετο,
ὡς μήτʼ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτʼ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δʼ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατʼ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τίς ἐστιν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μή;
ἡμεῖς τʼ ἐκείνους ταὔτʼ ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δʼ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ γοῦν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτʼ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 420 focus
ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες
420
πάρεισιν δόκαι φέρουσαι χάριν ματαίαν.
μάταν γὰρ, εὖτ᾽ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾶν,
παραλλάξασα διὰ χερῶν,
βέβακεν ὄψις οὐ μεθύστερον
425
πτεροῖς ὀπαδοῦσ᾽ ὕπνου κελεύθοις.
τὰ μὲν κατ᾿ οἴκους ἐφ᾽ ἑστίας ἄχη
τάδ᾽ ἐστὶ καὶ τῶνδ᾽ ὑπερβατώτερα.
τὸ πᾶν δ᾽ ἀφ᾿ Ἑλλανίδος γᾶς συνορμένοις
πένθεια τλησικάρδιος
430
δόμων ἑκάστου πρέπει.
πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἦπαρ·
οὓς μὲν γάρ τις ἔπεμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν
τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκάστου δόμους ἀφικνεῖται.
435
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 420 focus
ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες
πάρεισι δόξαι φέρουσαι χάριν ματαίαν.
μάταν γάρ, εὖτ᾽ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾶν,
παραλλαγαῖσι διὰ χερῶν
405
βέβακεν ὄψις οὐ μεθύστερον
πτεροῖς ὀπαδοῦσ᾽ ὕπνου κελεύθοις.
τὰ μὲν κατ' οἴκους ἐφ᾽ ἑστίας ἄχη
τάδ᾽ ἐστὶ καὶ τῶνδ᾽ ὑπερβατώτερα.
τὸ πᾶν δ᾽ ἀφ᾽ Ἑλλανίδος γᾶς ὁρμωμένοις
410
πένθεια πλησικάρδιος
δόμων ἑκάστου πρέπει.
στρ. γ'.
πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἧπαρ·
οὓς μὲν γάρ τις ἔπεμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν
415
τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκά-
στου δόμους ἀφικνεῖται.
ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες
πάρεισι δόξαι φέρουσαι χάριν ματαίαν.
μάταν γάρ, εὖτ᾽ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾶν,
παραλλαγαῖσι διὰ χερῶν
405
βέβακεν ὄψις οὐ μεθύστερον
πτεροῖς ὀπαδοῦσ᾽ ὕπνου κελεύθοις.
τὰ μὲν κατ' οἴκους ἐφ᾽ ἑστίας ἄχη
τάδ᾽ ἐστὶ καὶ τῶνδ᾽ ὑπερβατώτερα.
τὸ πᾶν δ᾽ ἀφ᾽ Ἑλλανίδος γᾶς ὁρμωμένοις
410
πένθεια πλησικάρδιος
δόμων ἑκάστου πρέπει.
πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἧπαρ·
οὓς μὲν γάρ τις ἔπεμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν
415
τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκά-
στου δόμους ἀφικνεῖται.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 420 focus
ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες
420
πάρεισι δόξαι φέρου-
σαι χάριν ματαίαν·
μάταν γάρ, εὖτ' ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾶν,
παραλλάξασα διὰ
χερῶν
χειρῶν βέβα-
κεν ὄψις οὐ μεθύστερον,
425
πτεροῖς
ὀπαδοῦσ'
-δοῖς ὕπνου κελεύθοις. »
Τὰ μὲν κατ' οἴκους ἐφ' ἑστίας ἄχη
τάδ' ἐστί, καὶ τῶνδ' ὑπερβατώτερα·
τὸ πᾶν δ' ἀφ'
Ἕλλανος
Ἑλλάδος αἴας συνορμένοις
πένθει' ἀτλησικάρδιος
πένθεια τλη-
430
δόμῳ 'ν
δόμων ἑκάστου πρέπει· πολλὰ γοῦν
θιγγάνει πρὸς ἦπαρ·
οὓς μὲν γάρ <
τις
om.>
ἔπεμψεν
πέμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ
φωτῶν
βροτῶν
ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες
420
πάρεισι δόξαι φέρου-
σαι χάριν ματαίαν·
μάταν γάρ, εὖτ' ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾶν,
παραλλάξασα διὰ
χερῶν
χειρῶν βέβα-
κεν ὄψις οὐ μεθύστερον,
425
πτεροῖς
ὀπαδοῦσ'
-δοῖς ὕπνου κελεύθοις. »
Τὰ μὲν κατ' οἴκους ἐφ' ἑστίας ἄχη
τάδ' ἐστί, καὶ τῶνδ' ὑπερβατώτερα·
τὸ πᾶν δ' ἀφ'
Ἕλλανος
Ἑλλάδος αἴας συνορμένοις
πένθει' ἀτλησικάρδιος
πένθεια τλη-
430
δόμῳ 'ν
δόμων ἑκάστου πρέπει· πολλὰ γοῦν
θιγγάνει πρὸς ἦπαρ·
οὓς μὲν γάρ <
τις
om.>
ἔπεμψεν
πέμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ
φωτῶν
βροτῶν
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΧΟΡΟΣ
τεύχη καὶ σποδὸς
εἰς
πρὸς ἑκά-
435
στου
δόμους ἀφ-
τοὺς δόμους εἰσαφ-ικνεῖται.
Str. 3.
τεύχη καὶ σποδὸς
εἰς
πρὸς ἑκά-
435
στου
δόμους ἀφ-
τοὺς δόμους εἰσαφ-ικνεῖται.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 420 focus
ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες
πάρεισι δόξαι φέρουσαι χάριν ματαίαν.
430
μάταν γὰρ εἶτ᾽ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾶν,
παραλλάξασα διὰ χερῶν
βέβακεν ὄψις οὐ μεθύστερον
πτεροῖς ὀπαδοῖς ὕπνου κελεύθοις.
τὰ μὲν κατ' οἴκους ἐφ᾽ ἑστίας ἄχη,
435
τὰ δ᾽ ἐστὶ καὶ τῶνδ᾽ ὑπερβατώτερα.
τὸ πᾶν δ᾽ ἀφ᾽ Ἑλλάδος αἴας συνορμένοις
ἰὼ et δῶμα semel habet
στίβοι | . . πάρεστιν [.. ἀλοίδορος |
σιγὰς ἀτίμους ἀλοιδόρους
ὑπὲρ ποντίας
(γὰρ h)
(τἀνδρί h)
ἀφροδίτη
φέρουσαι [ . . ματαίαν. [. . ἂν | . . ὁρᾶν |
εἶτ᾽ ἂν
χειρῶν
κελεύθων
ἐφεστίους
τὰ δ'
τάδ'
Ελλανος
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
πένθεια τλησικάρδιος
δόμων ἑκάστου πρέπει.
πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἤπαρ'
440
Οὓς μὲν γάρ τις ἔπεμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν
τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκά-
στου δόμους ἀφικνεῖται.
3
πένθεια τλησικάρδιος
δόμων ἑκάστου πρέπει.
πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἤπαρ'
440
Οὓς μὲν γάρ τις ἔπεμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν
τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκά-
στου δόμους ἀφικνεῖται.
3
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 420 focus
ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες
420
πάρεισι δόξαι φέρουσαι χάριν ματαίαν·
μάταν γάρ, εὖτ᾽ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾶν,
παραλλάξασα διὰ
χερῶν βέβακεν ὄψις, οὐ μεθύστερον
425
πτεροῖς ὀπαδοῦσ᾽ ὕπνου κελεύθοις.᾽
τὰ μὲν κατ᾽ οἴκους ἐφ᾽ ἑστίας ἄχη
τάδ᾽ ἐστὶ καὶ τῶνδ᾽ ὑπερβατώτερα·
τὸ πᾶν δ᾽ ἀφ᾽ Ἕλλανος αἴας ξυνορμένων
ἀπέν-
τὸ πᾶν δ᾽ ἀφ᾽ Ἕλλανος αἴας ξυνορμένων ⟨ἀλ⟩πέν-
θεια τλησικάρδιος
430
δόμοις ἑκάστου πρέπει,
πολλὰ δ᾽ οὖν θιγγάνει πρὸς ἧπαρ᾽
- x οὓς μὲν ἔπεμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν
τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκάσ-
435
του δόμους ἀφικνεῖται.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 420 focus
ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες
πάρεισι δόξαι φέρουσαι χάριν ματαίαν.
420
μάταν γάρ, εὔτ᾽ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾶι,
παραλλάξασα διὰ χερῶν βέβα-
κεν ὄψις οὐ μεθύστερον
πτεροῖς ὀπαδοῦσ᾽ ὕπνου κελεύθοις.
τὰ μὲν κατ᾿ οἴκους ἐφ᾽ ἑστίας ἄχη
425
τάδ᾽ ἐστὶ καὶ τῶνδ᾽ ὑπερβατώτερα.
τὸ πᾶν δ᾽ ἀφ᾽ Ἕλλαδος αἴας συνορμένοις ἀπέν-
θεια τλησικάρδιος
δόμοις ἑκάστου πρέπει.
πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἦπαρ·
430
οὓς μὲν γάρ
τις ἔπεμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν
τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκά-
στου δόμους ἀφικνεῖται.
Translations (9)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 488-680 focus
KLUTAIMNESTRA.
Soon shall we know — of these light-bearing torches,
And beacons and exchanges, fire with fire —
If they are true, indeed, or if, dream-fashion,
490
This gladsome light came and deceived our judgment.
Yon herald from the shore I see, o’ershadowed
With boughs of olive: dust, mud’s thirsty brother,
Close neighbours on his garb, thus testify me
That neither voiceless, nor yet kindling for thee
495
Mountain-wood-flame, shall he explain by fire-smoke:
But either tell out more the joyance, speaking ..
Word contrary to which, I aught but love it!
For may good be — to good that’s known — appendage!
Soon shall we know — of these light-bearing torches,
And beacons and exchanges, fire with fire —
If they are true, indeed, or if, dream-fashion,
490
This gladsome light came and deceived our judgment.
Yon herald from the shore I see, o’ershadowed
With boughs of olive: dust, mud’s thirsty brother,
Close neighbours on his garb, thus testify me
That neither voiceless, nor yet kindling for thee
495
Mountain-wood-flame, shall he explain by fire-smoke:
But either tell out more the joyance, speaking ..
Word contrary to which, I aught but love it!
For may good be — to good that’s known — appendage!
CHOROS.
Whoever prays for aught else to this city
500
— May he himself reap fruit of his mind’s error!
Whoever prays for aught else to this city
500
— May he himself reap fruit of his mind’s error!
HERALD.
Ha, my forefathers’ soil of earth Argeian!
Thee, in this year’s tenth light, am I returned to —
Of many broken hopes, on one hope chancing;
For never prayed I, in this earth Argeian
505
Dying, to share my part in tomb the dearest.
Now, hail thou earth, and hail thou also, sunlight,
And Zeus, the country’s lord, and king the Puthian
From bow no longer urging at us arrows!
Enough, beside Skamandros, cam’st thou adverse:
510
Now, contrary, be saviour thou and healer,
O king Apollon! And gods conquest-granting,
All — I invoke too, and my tutelary
Hermes, dear herald, heralds’ veneration, —
And Heroes our forthsenders, — friendly, once more
515
The army to receive, the war-spear’s leavings!
Ha, mansions of my monarchs, roofs beloved,
And awful seats, and deities sun-fronting —
Receive with pomp your monarch, long time absent!
For he comes bringing light in night-time to you,
520
In common with all these — king Agamemnon.
But kindly greet him — for clear shows your duty —
Who has dug under
Troia
with the mattock
Of Zeus the Avenger, whereby plains are out-ploughed,
Altars unrecognizable, and gods’ shrines,
525
And the whole land’s seed thoroughly has perished.
And such a yoke-strap having cast round
Troia
,
The elder king Atreides, happy man — he
Comes to be honoured, worthiest of what mortals
Now are. Nor Paris nor the accomplice-city
530
Outvaunts their deed as more than they are done-by:
For, in a suit for rape and theft found guilty,
He missed of plunder and, in one destruction,
Fatherland, house and home has mowed to atoms:
Debts the Priamidai have paid twice over.
535
538
Ha, my forefathers’ soil of earth Argeian!
Thee, in this year’s tenth light, am I returned to —
Of many broken hopes, on one hope chancing;
For never prayed I, in this earth Argeian
505
Dying, to share my part in tomb the dearest.
Now, hail thou earth, and hail thou also, sunlight,
And Zeus, the country’s lord, and king the Puthian
From bow no longer urging at us arrows!
Enough, beside Skamandros, cam’st thou adverse:
510
Now, contrary, be saviour thou and healer,
O king Apollon! And gods conquest-granting,
All — I invoke too, and my tutelary
Hermes, dear herald, heralds’ veneration, —
And Heroes our forthsenders, — friendly, once more
515
The army to receive, the war-spear’s leavings!
Ha, mansions of my monarchs, roofs beloved,
And awful seats, and deities sun-fronting —
Receive with pomp your monarch, long time absent!
For he comes bringing light in night-time to you,
520
In common with all these — king Agamemnon.
But kindly greet him — for clear shows your duty —
Who has dug under
Troia
with the mattock
Of Zeus the Avenger, whereby plains are out-ploughed,
Altars unrecognizable, and gods’ shrines,
525
And the whole land’s seed thoroughly has perished.
And such a yoke-strap having cast round
Troia
,
The elder king Atreides, happy man — he
Comes to be honoured, worthiest of what mortals
Now are. Nor Paris nor the accomplice-city
530
Outvaunts their deed as more than they are done-by:
For, in a suit for rape and theft found guilty,
He missed of plunder and, in one destruction,
Fatherland, house and home has mowed to atoms:
Debts the Priamidai have paid twice over.
535
CHOROS.
Hail, herald from the army of Achaians!
Hail, herald from the army of Achaians!
HERALD.
I hail: — to die, will gainsay gods no longer!
I hail: — to die, will gainsay gods no longer!
CHOROS.
Love of this fatherland did exercise thee?
540
Love of this fatherland did exercise thee?
540
HERALD.
So that I weep, at least, with joy, my eyes full.
So that I weep, at least, with joy, my eyes full.
CHOROS.
What, of this gracious sickness were ye gainers?
What, of this gracious sickness were ye gainers?
HERALD.
How now? instructed, I this speech shall master.
How now? instructed, I this speech shall master.
CHOROS.
For those who loved you back, with longing stricken.
For those who loved you back, with longing stricken.
HERALD.
This land yearned for the yearning army, say’st thou?
545
This land yearned for the yearning army, say’st thou?
545
CHOROS.
So as to set me oft, from dark mind, groaning.
So as to set me oft, from dark mind, groaning.
HERALD.
Whence came this ill mind — hatred to the army?
Whence came this ill mind — hatred to the army?
CHOROS.
Of old, I use, for mischiefs physic, silence.
Of old, I use, for mischiefs physic, silence.
HERALD.
And how, the chiefs away, did you fear any?
And how, the chiefs away, did you fear any?
CHOROS.
So that now, — late thy word, — much joy were — dying!
550
So that now, — late thy word, — much joy were — dying!
550
HERALD.
For well have things been worked out: these, — in much time,
Some of them, one might say, had luck in falling,
While some were faulty: since who, gods excepted,
Goes, through the whole time of his life, ungrieving?
For labours should I tell of, and bad lodgments,
555
Narrow deckways ill-strewn, too, — what the day’s woe
We did not groan at getting for our portion?
As for land-things, again, on went more hatred!
Since beds were ours hard by the foemen’s ramparts,
And, out of heaven and from the earth, the meadow
560
Dews kept a-sprinkle, an abiding damage
Of vestures, making hair a wild-beast matting.
Winter, too, if one told of it — bird-slaying —
Such as, unbearable, Idaian snow brought —
Or heat, when waveless, on its noontide couches
565
Without a wind, the sea would slumber falling
— Why must one mourn these? O’er and gone is labour:
O’er and gone is it, even to those dead ones,
So that no more again they mind uprising.
Why must we tell in numbers those deprived ones,
570
And the live man be vexed with fate’s fresh outbreak?
Rather, I bid full farewell to misfortunes!
For us, the left from out the Argeian army,
The gain beats, nor does sorrow counterbalance.
So that ’t is fitly boasted of, this sunlight,
575
By us, o’er sea and land the aery flyers,
Troia
at last taking, the band of Argives
Hang up such trophies to the gods of
Hellas
Within their domes — new glory to grow ancient!
Such things men having heard must praise the city
580
And army-leaders: and the grace which wrought them —
Of Zeus, shall honoured be. Thou hast my whole word.
583
For well have things been worked out: these, — in much time,
Some of them, one might say, had luck in falling,
While some were faulty: since who, gods excepted,
Goes, through the whole time of his life, ungrieving?
For labours should I tell of, and bad lodgments,
555
Narrow deckways ill-strewn, too, — what the day’s woe
We did not groan at getting for our portion?
As for land-things, again, on went more hatred!
Since beds were ours hard by the foemen’s ramparts,
And, out of heaven and from the earth, the meadow
560
Dews kept a-sprinkle, an abiding damage
Of vestures, making hair a wild-beast matting.
Winter, too, if one told of it — bird-slaying —
Such as, unbearable, Idaian snow brought —
Or heat, when waveless, on its noontide couches
565
Without a wind, the sea would slumber falling
— Why must one mourn these? O’er and gone is labour:
O’er and gone is it, even to those dead ones,
So that no more again they mind uprising.
Why must we tell in numbers those deprived ones,
570
And the live man be vexed with fate’s fresh outbreak?
Rather, I bid full farewell to misfortunes!
For us, the left from out the Argeian army,
The gain beats, nor does sorrow counterbalance.
So that ’t is fitly boasted of, this sunlight,
575
By us, o’er sea and land the aery flyers,
Troia
at last taking, the band of Argives
Hang up such trophies to the gods of
Hellas
Within their domes — new glory to grow ancient!
Such things men having heard must praise the city
580
And army-leaders: and the grace which wrought them —
Of Zeus, shall honoured be. Thou hast my whole word.
CHOROS.
O’ercome by words, their sense I do not gainsay.
For, aye this breeds youth in the old —
to learn well.
But these things most the house and Klutaimnestra
585
Concern, ’t is likely: while they make me rich, too.
O’ercome by words, their sense I do not gainsay.
For, aye this breeds youth in the old —
to learn well.
But these things most the house and Klutaimnestra
585
Concern, ’t is likely: while they make me rich, too.
KLUTAIMNESTRA.
I shouted long ago, indeed, for joyance,
When came that first night-messenger of fire
Proclaiming
Ilion
’s capture and dispersion.
And someone, girding me, said,
Through fire-bearers
590
Persuaded —
Troia
to be sacked now, thinkest?
Truly, the woman’s way, — high to lift heart up!
By such words I was made seem wit-bewildered:
Yet still I sacrificed; and, — female-song with, —
A shout one man and other, through the city,
595
Set up, congratulating in the gods’ seats,
Soothing the incense-eating flame right fragrant.
And now, what’s more, indeed, why need’st thou tell me?
I of the king himself shall learn the whole word:
And, — as may best be, — I my revered husband
600
Shall hasten, as he comes back, to receive: for —
What’s to a wife sweeter to see than this light
(Her husband, by the god saved, back from warfare)
So as to open gates? This tell my husband —
To come at soonest to his loving city.
605
A faithful wife at home may he find, coming!
Such an one as he left — the dog o’ the household —
Trusty to him, adverse to the ill-minded,
And, in all else, the same: no signet-impress
Having done harm to, in that time’s duration.
610
I know nor pleasure, nor blameworthy converse
With any other man more than — bronze-dippings!
613
I shouted long ago, indeed, for joyance,
When came that first night-messenger of fire
Proclaiming
Ilion
’s capture and dispersion.
And someone, girding me, said,
Through fire-bearers
590
Persuaded —
Troia
to be sacked now, thinkest?
Truly, the woman’s way, — high to lift heart up!
By such words I was made seem wit-bewildered:
Yet still I sacrificed; and, — female-song with, —
A shout one man and other, through the city,
595
Set up, congratulating in the gods’ seats,
Soothing the incense-eating flame right fragrant.
And now, what’s more, indeed, why need’st thou tell me?
I of the king himself shall learn the whole word:
And, — as may best be, — I my revered husband
600
Shall hasten, as he comes back, to receive: for —
What’s to a wife sweeter to see than this light
(Her husband, by the god saved, back from warfare)
So as to open gates? This tell my husband —
To come at soonest to his loving city.
605
A faithful wife at home may he find, coming!
Such an one as he left — the dog o’ the household —
Trusty to him, adverse to the ill-minded,
And, in all else, the same: no signet-impress
Having done harm to, in that time’s duration.
610
I know nor pleasure, nor blameworthy converse
With any other man more than — bronze-dippings!
HERALD.
Such boast as this — brimful of the veracious —
Is, for a high-born dame, not bad to send forth!
Such boast as this — brimful of the veracious —
Is, for a high-born dame, not bad to send forth!
CHOROS.
Ay, she spoke thus to thee — that hast a knowledge
615
From clear interpreters — a speech most seemly.
But speak thou, herald! Meneleos I ask of:
If he, returning, back in safety also
Will come with you — this land’s beloved chieftain?
Ay, she spoke thus to thee — that hast a knowledge
615
From clear interpreters — a speech most seemly.
But speak thou, herald! Meneleos I ask of:
If he, returning, back in safety also
Will come with you — this land’s beloved chieftain?
HERALD.
There’s no way I might say things false and pleasant
620
For friends to reap the fruits of through a long time.
There’s no way I might say things false and pleasant
620
For friends to reap the fruits of through a long time.
CHOROS.
How then if, speaking good, things true thou chance on?
How then if, speaking good, things true thou chance on?
HERALD.
For not well-hidden things become they, sundered.
The man has vanished from the Achaic army,
He and his ship too. I announce no falsehood.
625
For not well-hidden things become they, sundered.
The man has vanished from the Achaic army,
He and his ship too. I announce no falsehood.
625
CHOROS.
Whether forth-putting openly from
Ilion
,
Or did storm — wide woe — snatch him from the army?
Whether forth-putting openly from
Ilion
,
Or did storm — wide woe — snatch him from the army?
HERALD.
Like topping bowman, thou hast touched the target,
And a long sorrow hast succinctly spoken.
Like topping bowman, thou hast touched the target,
And a long sorrow hast succinctly spoken.
CHOROS.
Whether, then, of him, as a live or dead man
630
Was the report by other sailors bruited?
Whether, then, of him, as a live or dead man
630
Was the report by other sailors bruited?
HERALD.
Nobody knows so as to tell out clearly
Excepting Helios who sustains earth’s nature.
Nobody knows so as to tell out clearly
Excepting Helios who sustains earth’s nature.
CHOROS.
How say’st thou then, did storm the naval army
Attack and end, by the celestials’ anger?
635
636
How say’st thou then, did storm the naval army
Attack and end, by the celestials’ anger?
635
HERALD.
It suits not to defile a day auspicious
With ill-announcing speech: distinct each god’s due:
And when a messenger with gloomy visage
To a city bears a fall’n host’s woes— God ward off! —
One popular wound that happens to the city,
640
And many sacrificed from many households —
Men, scourged by that two-thonged whip Ares loves so,
Double spear-headed curse, bloody yoke-couple, —
Of woes like these, doubtless, whoe’er comes weighted,
Him does it suit to sing the Erinues’ paian.
645
But who, of matters saved a glad-news-bringer,
Comes to a city in good estate rejoicing. ...
How shall I mix good things with evil, telling
Of storm against the Achaioi, urged by gods’ wrath?
For they swore league, being arch-foes before that,
650
Fire and the sea: and plighted troth approved they,
Destroying the unhappy Argeian army.
At night began the bad-wave-outbreak evils;
For, ships against each other Threkian breezes
Shattered: and these, butted at in a fury
655
By storm and typhoon, with surge rain-resounding, —
Off they went, vanished, thro’ a bad herd’s whirling.
And, when returned the brilliant light of Helios,
We view the Aigaian sea on flower with corpses
Of men Achaian and with naval ravage.
660
But us indeed, and ship, unhurt i’ the hull too,
Either someone outstole us or outprayed us —
Some god — no man it was the tiller touching.
And Fortune, saviour, willing on our ship sat.
So as it neither had in harbour wave-surge
665
Nor ran aground against a shore all rocky.
And then, the water-Haides having fled from
In the white day, not trusting to our fortune,
We chewed the cud in thoughts — this novel sorrow
O’ the army labouring and badly pounded.
670
And now — if anyone of them is breathing —
They talk of us as having perished: why not?
And we — that they the same fate have, imagine.
May it be for the best! Meneleos, then,
Foremost and specially to come, expect thou!
675
If (that is) any ray o’ the sun reports him
Living and seeing too—by Zeus’ contrivings,
Not yet disposed to quite destroy the lineage —
Some hope is he shall come again to household.
Having heard such things, know, thou truth art hearing!
680
It suits not to defile a day auspicious
With ill-announcing speech: distinct each god’s due:
And when a messenger with gloomy visage
To a city bears a fall’n host’s woes— God ward off! —
One popular wound that happens to the city,
640
And many sacrificed from many households —
Men, scourged by that two-thonged whip Ares loves so,
Double spear-headed curse, bloody yoke-couple, —
Of woes like these, doubtless, whoe’er comes weighted,
Him does it suit to sing the Erinues’ paian.
645
But who, of matters saved a glad-news-bringer,
Comes to a city in good estate rejoicing. ...
How shall I mix good things with evil, telling
Of storm against the Achaioi, urged by gods’ wrath?
For they swore league, being arch-foes before that,
650
Fire and the sea: and plighted troth approved they,
Destroying the unhappy Argeian army.
At night began the bad-wave-outbreak evils;
For, ships against each other Threkian breezes
Shattered: and these, butted at in a fury
655
By storm and typhoon, with surge rain-resounding, —
Off they went, vanished, thro’ a bad herd’s whirling.
And, when returned the brilliant light of Helios,
We view the Aigaian sea on flower with corpses
Of men Achaian and with naval ravage.
660
But us indeed, and ship, unhurt i’ the hull too,
Either someone outstole us or outprayed us —
Some god — no man it was the tiller touching.
And Fortune, saviour, willing on our ship sat.
So as it neither had in harbour wave-surge
665
Nor ran aground against a shore all rocky.
And then, the water-Haides having fled from
In the white day, not trusting to our fortune,
We chewed the cud in thoughts — this novel sorrow
O’ the army labouring and badly pounded.
670
And now — if anyone of them is breathing —
They talk of us as having perished: why not?
And we — that they the same fate have, imagine.
May it be for the best! Meneleos, then,
Foremost and specially to come, expect thou!
675
If (that is) any ray o’ the sun reports him
Living and seeing too—by Zeus’ contrivings,
Not yet disposed to quite destroy the lineage —
Some hope is he shall come again to household.
Having heard such things, know, thou truth art hearing!
680
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 420 focus
And melancholy visions, appearing in dreams, present themselves, bringing a vain delight; for vain it is when any one seeming to see blessings, the vision having slipped through his hands, passes away forthwith on the pinions that lackey on the paths of sleep.” These, indeed, are the sorrows at the hearth
2
, within the mansion, but there are sorrows surpassing these. And universally because of the heroes who went together from the land of Hellas, the sorrow of a patient spirit from the families of each is plainly observable. Many things of a truth touch them to the core; for those whom any one sent forth, he knows, but, instead of men, urns and ashes come back to the dwellings of each.
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 420 focus
commander dans cette maison.
(Un peu retenu.)
(Un peu retenu.)
AGAMEMNON
La grâce des belles statues n'est plus qu'odieuse à l'époux : elles n'ont pas de regard, tout leur charme amoureux a fui.
Et, dans ses rêves, des apparitions douloureuses ne lui apportent que vaines joies ; car c'est bien vanité, si du bonheur
qu'on croit voir la vision glisse rapide entre vos bras, pour s'enfuir à tire d'ailes sur le sillage du sommeil 1 . » Tels sont les chagrins qu'aux pieds mêmes de son foyer enferme cette demeure — tels, et plus cruels encore. Mais dans toutes les maisons d'où des guerriers partirent loin de la terre grecque
le deuil règne, pour chacune accablant. Une pensée obsédante, en tout cas, point les cœurs.
Et, dans ses rêves, des apparitions douloureuses ne lui apportent que vaines joies ; car c'est bien vanité, si du bonheur
qu'on croit voir la vision glisse rapide entre vos bras, pour s'enfuir à tire d'ailes sur le sillage du sommeil 1 . » Tels sont les chagrins qu'aux pieds mêmes de son foyer enferme cette demeure — tels, et plus cruels encore. Mais dans toutes les maisons d'où des guerriers partirent loin de la terre grecque
le deuil règne, pour chacune accablant. Une pensée obsédante, en tout cas, point les cœurs.
On se rappelle le visage de ceux que
2
LE CHŒUR
l'on a vus partir ;
l'on a vus partir ;
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 420 focus
“Tho’ careless of her former loves
470
“Far o’er the rolling ſea the wanton roves:
“The husband, with a burſting ſigh,
“Turns from the pictur’d fair his eye;
“Whilſt love, by abſence fed, without controul
“Tumultuous rushes on his ſoul.
475
ANTISTROPHE 2.
“Oft as ſhort ſlumbers cloſe his eyes,
“His sad ſoul ſooth’d to reſt,
“The dream-created viſions riſe,
“With all her charms impreſt:
“But vain th' ideal ſcene, that ſmiles
480
“With rapt’rous love and warm delight,
“Vain his fond hopes: his eager arms
“The fleeting form beguiles,
“On ſleep’s quick pinions paſſing light.”
Such griefs, and more severe than these,
485
Their sad gloom o’er the palace ſpread;
Thence ſtretch their melancholy shade,
And darken o’er the realms of Greece.
Struck with no falſe alarms
Each houſe its home-felt ſorrow knows
a
,
490
Each bleeding heart is pierc’d with keenest woes;
When
When for the hero, ſent to ſhare
The glories of the crimſon war,
Nought, ſave his arms ſtain’d with their master’s gore,
495
And his cold ashes reach the ſhore.
STROPHE 3.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 420 focus
Antistrofe II
E a far piú grave il lutto, surgon nei sogni immagini
che vana gioia arrecano: ben vana allor che un gaudio
480
AGAMENNONE
CORIFEO
2
di scorgere t'illudi, la parvenza dileguasi
dalle man', rapidissima,
pei tramiti del sogno sovra penne leggere ».
Tale nei lari, tale nella reggia il cordoglio.
Ed altri puoi vederne anche piú miserevoli :
485
ché quanti dalla terra partian d'Ellade a schiere,
nelle lor case, duolo
che sopra i cuori aggravasi
omai domina solo.
Ché il novero ciascun fa dei suoi cari
490
che mossero alla gesta;
ma riede or la funesta
urna, ma riede cenere
d'uomini invece, ai lari.
3
2
di scorgere t'illudi, la parvenza dileguasi
dalle man', rapidissima,
pei tramiti del sogno sovra penne leggere ».
Tale nei lari, tale nella reggia il cordoglio.
Ed altri puoi vederne anche piú miserevoli :
485
ché quanti dalla terra partian d'Ellade a schiere,
nelle lor case, duolo
che sopra i cuori aggravasi
omai domina solo.
Ché il novero ciascun fa dei suoi cari
490
che mossero alla gesta;
ma riede or la funesta
urna, ma riede cenere
d'uomini invece, ai lari.
3
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 420 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 420 focus
giebt ihm den Gedanken,
zeugt den Trug
420
süßer Selbstverführung.
Er erliegt: seine Schuld kann er nimmer löschen.
65
Chor.
Missetat hat ihr eigen furchtbar Licht, das birgt man nicht.
390
An den Tag kommt sie, schwarz wie falsches Geld,
dem die Zeit den erlog'nen Silberschimmer abgerieben.
425
Eitel wie des Knaben Sprünge, der den flücht'gen Vogel hascht,
395
ist sein Ringen. Das Verderben wälzt er von den Seinen nicht.
Keinen Gott rührt sein Fleh'n.
400
Seine Taten seh'n sie an.
Ihr Gericht schlägt den Frevler nieder.
430
So kam Alexandros
ins Haus der Atreiden,
entweihte den Frieden des Gastrechts,
entführte die Herrin des Hauses.
435
Missetat hat ihr eigen furchtbar Licht, das birgt man nicht.
390
An den Tag kommt sie, schwarz wie falsches Geld,
dem die Zeit den erlog'nen Silberschimmer abgerieben.
425
Eitel wie des Knaben Sprünge, der den flücht'gen Vogel hascht,
395
ist sein Ringen. Das Verderben wälzt er von den Seinen nicht.
Keinen Gott rührt sein Fleh'n.
400
Seine Taten seh'n sie an.
Ihr Gericht schlägt den Frevler nieder.
430
So kam Alexandros
ins Haus der Atreiden,
entweihte den Frieden des Gastrechts,
entführte die Herrin des Hauses.
435
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 420 focus
And when the night is deep,
Come visions sweet and sad and bearing pain
Of hopings vain—
500
Void, void and vain, for scarce the sleeping sight
Has seen its old delight,
When thro' the grasps of love that bid it stay
It vanishes away
On silent wings that roam adown the ways of sleep.
505
Such are the sights, the sorrows fell,
About our hearth—and worse, whereof I may not tell.
But, all the wide town o'er,
Each home that sent its master far away
From Hellas' shore,
510
Feels the keen thrill of heart, the pang of loss, to-day.
For, truth to say,
The touch of bitter death is manifold!
Familiar was each face, and dear as life,
That went unto the war,
515
But thither, whence a warrior went of old,
Doth nought return,
Only a spear and sword, and ashes in an urn!
And when the night is deep,
Come visions sweet and sad and bearing pain
Of hopings vain—
500
Void, void and vain, for scarce the sleeping sight
Has seen its old delight,
When thro' the grasps of love that bid it stay
It vanishes away
On silent wings that roam adown the ways of sleep.
505
Such are the sights, the sorrows fell,
About our hearth—and worse, whereof I may not tell.
But, all the wide town o'er,
Each home that sent its master far away
From Hellas' shore,
510
Feels the keen thrill of heart, the pang of loss, to-day.
For, truth to say,
The touch of bitter death is manifold!
Familiar was each face, and dear as life,
That went unto the war,
515
But thither, whence a warrior went of old,
Doth nought return,
Only a spear and sword, and ashes in an urn!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 420 focus
In Traumgestalt schmeicheln Wahnbilder ihm,
Sein sehnsüchtig Leid weckend, voll nichtig süßen Truges.
400
Denn wenn du schlummernd Holdes wähnst zu schau'n, entschlüpft
Das eitle Traumgesicht und schwingt
Sich flüchtig unter deiner Hand hinweg
Auf Flügeln, die des Schlafes Bahnen folgen.
So lagert sich rings um Haus und Herd das Leid,
405
Und andres droht, bittrer, ungeheurer noch.
Wo Männer aus Achäa mit hinausgeschifft,
Da tönt in jedes Hause, herz-
zerschneidend, endloses Leid.
Vieles rührt bang an's tiefste Leben:
410
Denn wen Einer gesendet,
Weiß er; doch an des Mannes
Statt kehrt heim in jegliches Haus
Nur die Wehr mit der Asche.
Dritte Strophe.
In Traumgestalt schmeicheln Wahnbilder ihm,
Sein sehnsüchtig Leid weckend, voll nichtig süßen Truges.
400
Denn wenn du schlummernd Holdes wähnst zu schau'n, entschlüpft
Das eitle Traumgesicht und schwingt
Sich flüchtig unter deiner Hand hinweg
Auf Flügeln, die des Schlafes Bahnen folgen.
So lagert sich rings um Haus und Herd das Leid,
405
Und andres droht, bittrer, ungeheurer noch.
Wo Männer aus Achäa mit hinausgeschifft,
Da tönt in jedes Hause, herz-
zerschneidend, endloses Leid.
Vieles rührt bang an's tiefste Leben:
410
Denn wen Einer gesendet,
Weiß er; doch an des Mannes
Statt kehrt heim in jegliches Haus
Nur die Wehr mit der Asche.
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
436.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-284
NA Libri
436
οὔτις.
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
379-480.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-224
erstes Stasimon. Die rhythmischen Ephymnien, bestehend in der dreimaligen Wiederkehr des gleichen Versmafses am Schlusse der drei Strophen und Antistrophen, lassen vermuten, daſs die drei Strophenpaare von den drei
στοίχοι des Chors, die Ephymnien von dem Gesamtchore vorgetragen wurden. Eine ähnliche Form hat das Segensgebet
Suppl. 638 ff.
Die sittlichen Erwägungen, welche der Fall Trojas in Bezug auf die Besiegten und die Sieger erweckt (zu 413), werden
mit, dafs Zeus getroffen, darf man wohl
sagen" das Vorhergehende angeschlossen.
an
436.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-252
καὶ ὑπερβατώτερα τῶνδε.