Agamemnon. N. Wecklein. . 2026-09-06.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1448-1576 focus
Χορός
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος,
μηδὲ δεμνιοτήρης,
μόλοι τὸν ἀεὶ φέρουσ᾽ ἐν ἡμῖν
1450
Μοῖρ᾽ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου
πολέα
1
τλάντος γυναικὸς διαί;
πρὸς γυναικὸς δ᾽ ἀπέφθισεν βίον.
Χορός
μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ᾽ ὑπὸ Τροίᾳ.
πολύμναστον ἐπηνθίσω δι᾽
6
αἷμ᾽ ἄνιπτον,
ἥτις
7
ἦν τότ᾽ ἐν δόμοις
1460
ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύσ†.
Κλυταιμήστρα
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς:
μηδ᾽ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,
ὡς ἀνδρολέτειρ᾽, ὡς μία πολλῶν
1465
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασ᾽
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξε.
Χορός
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις
8
δώμασι καὶ
κράτος <τ᾽>
11
ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον
12
ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν [μοι]
13
1475
Κλυταιμήστρα
νῦν δ᾽ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον
18
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείρῃ
19
τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
Χορός
ἦ μέγαν οἰκονόμον
20
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκορέστου:
ἰὴ ἰὴ διαὶ Διὸς
1485
παναιτίου πανεργέτα:
21
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδ᾽ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
Χορός
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
1490
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς <δάμαρτοσ>
22
1495
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
Κλυταιμήστρα
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν:
μηδ᾽ ἐπιλεχθῇς
23
Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μ᾽ ἄλοχον.
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
1500
τοῦδ᾽ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδ᾽ ἀπέτισεν,
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
Χορός
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
1505
τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶ πῶ; πατρόθεν δὲ συλλή-
πτωρ γένοιτ᾽ ἂν ἀλάστωρ.
βιάζεται δ᾽ ὁμοσπόροις
ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
1510
πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει.
Χορός
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
1515
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς <δάμαρτοσ>
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
1520
1521
Κλυταιμήστρα
[οὔτ᾽ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῷδε γενέσθαι.]
26
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
οἴκοισιν ἔθηκ᾽;
ἀλλ᾽ ἐμὸν ἐκ τοῦδ᾽ ἔρνος ἀερθέν,
1525
τὴν πολυκλαύτην
27
Ἰφιγενείαν,
ἄξια
28
δράσας ἄξια πάσχων
μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,
ξιφοδηλήτῳ,
θανάτῳ τίσας ἅπερ ἦρξεν.
29
1531
θανάτῳ τίσας ἅπερ ἦρξεν. 29
Χορός
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς
1530
εὐπάλαμον μέριμναν
ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
δέδοικα δ᾽ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
τὸν αἱματηρόν: ψακὰς δὲ λήγει.
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι Μοῖρα.
1537
Χορός
ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθ᾽ ἔμ᾽ ἐδέξω,
πρὶν τόνδ᾽ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτας κατέχοντα χαμεύνην.
1540
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἦ σὺ τόδ᾽ ἔρξαι τλήσει, κτείνασ᾽
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι,
ψυχῇ τ᾽
32
ἄχαριν χάριν ἀντ᾽ ἔργων
1545
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
τίς δ᾽ ἐπιτύμβιον αἶνον
33
ἐπ᾽ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
ἀλαθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1550
1551
Κλυταιμήστρα
τοῦτο: πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,..
ἀλλ᾽ Ἰφιγένειά νιν
36
ἀσπασίως
1555
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρ᾽ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμ᾽ ἀχέων
περὶ χεῖρε
37
βαλοῦσα φιλήσει.
1560
Χορός
ὄνειδος ἥκει τόδ᾽ ἀντ᾽ ὀνείδους.
1560
δύσμαχα δ᾽ ἔστι κρῖναι.
φέρει φέροντ᾽, ἐκτίνει δ᾽ ὁ καίνων.
μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ
38
Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα: θέσμιον γάρ.
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον
39
ἐκβάλοι δόμων;
1565
1567
Κλυταιμήστρα
ἐς τόνδ᾽ ἐνέβη ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμός.
42
ἐγὼ δ᾽ οὖν
ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδῶν
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,
1570
δύστλητά περ ὄνθ᾽: ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντ᾽
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισι:
κτεάνων τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι
43
μανίας μελάθρων
1575
ἀλληλοφόνους
44
ἀφελούσῃ.
1577
μανίας μελάθρων
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1448-1576 focus
Χορός
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος,
μηδὲ δεμνιοτήρης,
μόλοι τὸν αἰεὶ φέρουσʼ ἐν ἡμῖν
1450
Μοῖρʼ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου
καὶ
πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί·
πρὸς γυναικὸς δʼ ἀπέφθισεν βίον.
Χορός
ἰὼ
ἰὼ παράνους Ἑλένα
1455
μία τὰς πολλάς, τάς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασʼ ὑπὸ Τροίᾳ.
νῦν
δὲ τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
διʼ αἷμʼ ἄνιπτον. ἦ τις ἦν τότʼ ἐν δόμοις
1460
ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.
Κλυταιμήστρα
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς·
μηδʼ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,
ὡς ἀνδρολέτειρʼ, ὡς μία πολλῶν
1465
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασʼ
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν.
Χορός
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
κράτος
τʼ ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν
μοι
κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσʼ ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται
˘¯
Κλυταιμήστρα
νῦν δʼ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείρᾳ τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
Χορός
ἦ μέγαν οἰκονόμον
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκορέστου·
ἰὴ ἰή, διαὶ Διὸς
1485
παναιτίου πανεργέτα·
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδʼ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
Χορός
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
1490
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;
κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
δάμαρτος
1495
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
Κλυταιμήστρα
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν;
μηδʼ ἐπιλεχθῇς
Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μʼ ἄλοχον.
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
1500
τοῦδʼ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδʼ ἀπέτεισεν,
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
Χορός
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
1505
τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶς πῶς; πατρόθεν δὲ συλλή-
πτωρ γένοιτʼ ἂν ἀλάστωρ.
βιάζεται δʼ ὁμοσπόροις
ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
1510
μέλας Ἄρης, ὅποι δίκαν προβαίνων
πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει.
Χορός
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;
1515
κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
1520
Κλυταιμήστρα
οὔτʼ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῷδε γενέσθαι.
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
οἴκοισιν ἔθηκʼ;
ἀλλʼ ἐμὸν ἐκ τοῦδʼ ἔρνος ἀερθέν.
1525
τὴν πολυκλαύτην Ἰφιγενείαν,
ἄξια δράσας ἄξια πάσχων
μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,
ξιφοδηλήτῳ,
θανάτῳ τείσας ἅπερ ἦρξεν.
Χορός
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς
1530
εὐπάλαμον μέριμναν
ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
δέδοικα δʼ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
τὸν αἱματηρόν· ψακὰς δὲ λήγει.
δίκην δʼ ἐπʼ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης
1535
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι μοῖρα.
Χορός
ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθʼ ἔμʼ ἐδέξω,
πρὶν τόνδʼ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτης κατέχοντα χάμευναν.
1540
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἦ σὺ τόδʼ ἔρξαι τλήσῃ, κτείνασʼ
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι
ψυχῇ τʼ ἄχαριν χάριν ἀντʼ ἔργων
1545
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
τίς δʼ ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπʼ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1550
Κλυταιμήστρα
οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημʼ ἀλέγειν
τοῦτο· πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν,
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,
ἀλλʼ Ἰφιγένειά νιν ἀσπασίως
1555
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρʼ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμʼ ἀχέων
περὶ χεῖρε βαλοῦσα φιλήσει.
Χορός
ὄνειδος ἥκει τόδʼ ἀντʼ ὀνείδους.
1560
δύσμαχα δʼ ἔστι κρῖναι.
φέρει φέροντʼ, ἐκτίνει δʼ ὁ καίνων.
μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα· θέσμιον γάρ.
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων;
1565
κεκόλληται γένος πρὸς ἄτᾳ.
Κλυταιμήστρα
ἐς τόνδʼ ἐνέβης ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμόν. ἐγὼ δʼ οὖν
ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδῶν
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,
1570
δύστλητά περ ὄνθʼ· ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντʼ
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισι.
κτεάνων τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι
μανίας μελάθρων
ἀλληλοφόνους ἀφελούσῃ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1448 focus
ΧΟ.
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος, μηδὲ δε-
μνιοτήρης,
μόλοι τὸν ἀεὶ φέρουσ᾽ ἐν ἡμῖν
1450
Μοῖρ᾽ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου
πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί;
πρὸς γυναικὸς δ᾽ ἀπέφθισεν βίον.
ἰὼ ἰὼ παράνους Ἑλένα
1455
μία τὰς πολλὰς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ᾽ ὑπὸ Τροίᾳ.
νῦν δὲ τελείαν * *
ΚΛ.
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς·
μηδ᾽ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,
ὡς ἀνδρολέτειρ᾽, ὡς μία πολλῶν
1465
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασ᾽
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξε.
ΧΟ.
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυίοισι Ταν-
ταλίδαισιν,
κράτος τ ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν
κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσ᾽ ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν * * ἐπεύχεται.
ΚΛ.
νῦν δ᾽ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείρῃ τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
ΧΟ.
ἦ μέγαν οἴκοις τοῖσδε
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτηρᾶς τύχας ἀκορέστου·
ἰὴ ἰὴ διαὶ Διὸς παναιτίου πανεργέτα.
1485
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται?
τί τῶνδ᾽ οὐ θεόκραντόν ἐστιν?
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
ΚΛ.
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν·
μηδ᾽ ἐπιλεχθῇς
Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μ᾿ ἄλοχον.
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
1500
τοῦδ᾽ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ατρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδ᾽ ἀπέτισεν,
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
ΧΟ.
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
1505
τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶς πῶς; πατρόθεν δὲ συλλήπτωρ γένοιτ᾽ ἂν
ἀλάστωρ.
βιάζεται δ᾽ ὁμοσπόροις ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
1510
μέλας Ἄρης· ὅποι δὲ καὶ προβαίνων
πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει.
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ' εἶπω;
1515
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
1520
ΚΛ.
[οὔτ᾽ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῷδε γενέσθαι.]
ΧΟ.
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς
εὐπάλαμον μέριμναν
ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
δέδοικα δ᾽ ὅμβρου κτύπον δομοσφαλή
τὸν αἱματηρόν· ψακὰς δὲ λήγει.
1535
δίκην δ᾽ ἐπ᾿ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι Μοῖρα.
ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθ᾽ ἔμ᾽ ἐδέξω,
πρὶν τόνδ᾽ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτας κατέχοντα χαμεύνην.
1540
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἡ σὺ τόδ᾽ ἔρξαι τλήσει, κτείνασ
ἄνδρα τὸν αὐτῆς, ἀποκωκῦσαι
ψυχὴν, ἄχαριν χάριν ἀντ᾿ ἔργων
1545
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
τίς δ᾽ ἐπιτύμβιος αἶνος ἐπ᾿ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δάκρυσιν ἰάπτων
ἀλαθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1550
ΚΛ.
οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημα λέγειν
τοῦτο· πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,
ΧΟ.
ὄνειδος ἥκει τόδ᾽ ἀντ ὀνείδους.
1560
δύσμαχα δ᾽ ἔστι κρῖναι.
φέρει φέροντ, ἐκτίνει δ᾽ ὁ καίνων.
μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα. θέσμιον γάρ·
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων;
1565
κεκόλληται γένος πρὸς ἄτᾳ.
ΚΛ.
ἐς τόνδ᾽ ἐνέβης ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμόν. ἐγὼ δ᾽ οὖν
ἐθέλω δαίμονι ταῷ Πλεισθενιδῶν
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,
1570
δύστλητά περ ὄνθ᾽, ὃ δὲ λοιπὸν, ἱόντ᾽
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισι·
κτεάνων τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι
μανίας μελάθρων
1575
ἀλληλοφόνους ἀφελούσῃ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1448 focus
Ζυγὸς Α
στρ. α'.
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος,
μηδὲ δεμνιοτήρης,
μόλοι τὸν αἰεὶ φέρουσ᾽ ἐφ' ἡμῖν
Μοῖρ᾽ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου,
1415
καὶ πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί;
πρὸς γυναικὸς δ᾽ ἀπέφθισεν βίον.
Χορὸς Πρεσβυτῶν
σύστ. β'.
ἰὼ ἰὼ παράνους Ἑλένα,
μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ᾽ ὑπὸ Τροίᾳ.
1420
νὺν δὲ τελείαν
1425
Ζυγὸς Β
στρ. γ'.
πολύμνηστον ἐπηνθίσω αἷμ᾽ ἄνιπτον,
ἥτις τότ' ἐν δόμοισιν
ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.
Κλυταιμνήστρα
σύστ. δ'.
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
1430
τοῖςδε βαρυνθείς·
μηδ' εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,
ὡς ἀνδρολέτειρ᾽, ὡς μία πολλῶν
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασ᾽,
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν.
1435
Ζυγὸς Α
ἀντ. α'.
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
Ζυγὸς Α
κράτος τ' ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν
1440
κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσ᾽ ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται.
Κλυταιμνήστρα
ἀντισύστ. δ'.
νῦν δ᾽ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
τὸν τριπάχυντον
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
1445
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείρει τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
Ζυγὸς Γ
στρ. ε'.
ἦ μέγαν δώμασι τοῖςδ'
αἵμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
1450
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκορέστου.
ἰώ, ἰὴ διαὶ Διὸς
παναιτίου πανεργέτα.
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;
1455
τί τῶνδ᾽ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
Χορὸς Πρεσβυτῶν
σύστ. ς'.
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ, βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽
1460
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
Ζυγὸς Δ
στρ. ζ'.
ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον,
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
Κλυταιμνήστρα
σύστ. η.
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν.
1465
μηδὲν ἐπιλεχθῇς δ'
Κλυταιμνήστρα
Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μ' ἄλοχον·
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
τοῦδ᾽ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
1470
τόνδ' ἀπέτισεν,
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
Ζυγὸς Γ
ἀντ. ε'.
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
τοῦδε φόνου, τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶ, πῶ; πατρόθεν δὲ συλλή-
1475
πτωρ γένοιτ' ἂν ἀλάστωρ.
βιάζεται δ᾽ ὁμοσπόροις
ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
μέλας Ἄρης· ὅποι δὲ καὶ προβαίνων
πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει.
1480
Χορὸς Πρεσβυτῶν
ἀντισύστ. ς'.
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ, βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
1485
Ζυγὸς Δ
ἀντ. ζ'.
ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον,
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
Κλυταιμνήστρα
ἀντισύστ. η'.
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
οἴκοισιν ἔθηκ';
1490
ἀλλ' ἐμὸν ἐκ τοῦδ᾽ ἔρνος ἀερθὲν
τῆς πολυκλαύτου Ἰφιγενείας,
ἄξια δράσας, ἄξια πάσχων,
μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,
ξιφοδηλήτῳ
1495
θανάτῳ τίσας ἅπερ ἦρξεν.
Ζυγὸς Ε
στρ. θ'.
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς
εὐπάλαμον μέριμναν,
ὅπᾳ τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
δέδοικα δ᾽ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
1500
τὸν αἱματηρόν· ψακὰς δὲ λήγει.
δίκην δ᾽ ἐπ᾽ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι Μοῖρα.
Χορὸς Πρεσβυτῶν
ἀντισύστ. θ'.
ἰὼ γᾶ, γᾶ, εἴθε μ᾽ ἐδέξω,
πρὶν τόνδ᾽ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
1505
δροίτης κατέχοντα χαμεύναν.
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἦ σὺ τόδ᾽ ἔρξαι
τλήσει, κτείνασ᾽ ἄνδρα τὸν αὑτῆς
ἀποκωκῦσαι, ψυχῇ τ' ἄχαριν
1510
χάριν ἀντ᾽ ἔργων
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
Ζυγὸς Β
ἀντ. γ'.
τίς δ᾽ ἐπιτύμβιος αἶνος ἐπ᾽ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1515
Κλυταιμνήστρα
σύστ. ι'.
οὐ σὲ προςήκει τὸ μέλημα λέγειν
τοῦτο· πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,
1520
ἀλλ᾽ Ἰφιγένειά νιν ἀσπασίως
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρ' ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμ᾽ ἀχέων
1525
πέρι χεῖρε βαλοῦσα φιλήσει.
Ζυγὸς Ε
ἀντ. θ'.
ὄνειδος ἥκει τόδ᾽ ἀντ᾽ ὀνείδους.
δύςμαχα δ᾽ ἔστι κρῖναι.
φέρει φέροντ', ἐκτίνει δ᾽ ὁ καίνων.
μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ Διὸς
1530
παθεῖν τὸν ἔρξαντα. θέσμιον γάρ.
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων;
κεκόλληται γένος προςάψαι.
Κλυταιμνήστρα
ἀντισύστ. ι'.
ἐς τόνδ᾽ ἐνέβης ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμόν. ἐγὼ δ᾽ οὖν
1535
ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδᾶν
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,
δύςτλητά περ ὄνθ'. ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντ᾽
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισιν·
1540
κτεάνων τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι,
τὰς δ᾽ ἀλληλοφόνους
μανίας μελάθρων ἀφελούσῃ.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1448 focus
ΧΟΡΟΣ
Φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος
1450
Str. 1.
μηδὲ δεμνιοτήρης,
μόλοι τὸν αἰεὶ φέρουσ' ἐν ἡμῖν
μοῖρ' ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου καὶ
πολλὰ τλάντος γυναικὸς
διαί
διά·
1455
πρὸς γυναικὸς δ' ἀπέφθισεν βίον.
<
ἰὼ
om.>
παράνους
παρανόμους Ἑλένα
μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ' ὑπὸ Τροίᾳ,
νῦν
τελέαν
δὲ τελείαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
1460
δι' αἷμ' ἄνιπτον· ἦ
τις
ἥτις ἦν τότ' ἐν δόμοις
Ἔρις, ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς· μηδ' εἰς Ἑλένην
κότον
ἐκτρέψῃς
-τρέχῃς, ὡς ἀνδρολέτειρ',
1465
ὡς μία πολλῶν ἀνδρῶν ψυχὰς
Δαναῶν
ὀλέσασ'
ὀλέσαν
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν.
ΧΟΡΟΣ
Δαῖμον, ὃς
ἐμπίτνεις
-πίπτεις δώμασι καὶ
διφυί-
οισι
διφυεῖσι
Τανταλίδαισιν
-δεσιν,
Ant. 1.
κράτος <
τ'
om.> ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
καρδιόδηκτον
καρδία(ι) δηκτὸν ἐμοὶ κρατύνεις·
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
οισι διφυεῖσι Τανταλίδαισιν -δεσιν,
ΧΟΡΟΣ
κόρακος ἐχθροῦ σταθεὶς
ἐννόμως
ἐκν-
ὕμνον ὑμνεῖν
<τροπῆς>
om. ἐπεύχεται —
1475
1
(Ἰὼ ἰὼ παράνους Ἑλένα
μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ' ὑπὸ Τροίᾳ,
νῦν τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
δι' αἷμ' ἄνιπτον· ἦ τις ἦν τότ' ἐν δόμοις
1480
Ἔρις, ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.)
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Νῦν δ' ὤρθωσας στόματος γνώμην,
τὸν
τριπάχυντον
-χυιον δαίμονα
γέννης
-ας
-ας
τῆσδε κικλήσκων· ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως
αἱματολοιχὸς
νείρῃ
νείρει τρέφεται,
1485
πρὶν καταλῆξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος νέος ἰχώρ.
ΧΟΡΟΣ
Ἦ μέγαν, <
ἢ μέγαν
om.>
οἴκοις
οἴκοις τοῖσδε
Str. 2.
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-
1490
ρᾶς τύχας
ἀκόρεστον
-έστου·
ἰὼ ἰή, διαὶ Διὸς
παναιτίου
πανεργέτα
-του
-γέταν·
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται ;
τί τῶνδ' οὐ θεόκραντόν ἐστιν ;
1495
Ἰὼ ἰὼ
Ἰώ βασιλεῦ βασιλεῦ,
2
πῶς σε δακρύσω ;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί
ποτ'
ποτ' ἄρ' εἴπω ;
3
κεῖσαι δ' ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ'
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον
ἐκπνέων
-είων.
1500
4
ΧΟΡΟΣ
Ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ'
ἀνελεύθερον
-ρα
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
<δάμαρτος>
om.
1495
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Αὐχεῖς εἶναι
τόδε τοὔργον ἐμόν
τοὔργον ἐμὸν τόδε·
μηδ' ἐπιλεχθῇς Ἀγαμεμνονίαν
εἶναί μ' ἄλοχον· φανταζόμενος
δὲ γυναικὶ νεκροῦ τοῦδ' ὁ παλαιὸς
1500
δριμὺς ἀλάστωρ Ἀτρέως χαλεποῦ
θοινατῆρος τόνδ'
ἀπέτεισεν
-τισεν
τέλεον
νεαροῖς
νεκροῖς ἐπιθύσας.
ΧΟΡΟΣ
Ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
<σύ>
om.
Ant. 3.
τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων ;
1505
πῶς πῶς
πῶ πῶ ;
Πατρόθεν δὲ
πατρόθεν συλλή-
πτωρ γένοιτ' ἂν ἀλάστωρ·
βιάζεται δ' ὁμοσπόροις
ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
μέλας Ἄρης ὅποι
δίκαν
δὲ καὶ
προβαίνων
προσβ-
1510
πάχνᾳ
-να κουροβόρῳ παρέξει.
5
Ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω ;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ' εἴπω ;
κεῖσαι δ' ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ'
1515
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
Ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ' ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
<δάμαρτος>
om.
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Οὐδ'
Οὔτ' ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
1520
τῷδε γενέσθαι·
6
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
οἴκοισιν ἔθηκ' ; ἀλλ' ἐμὸν ἐκ τοῦδ'
ἔρνος ἀερθὲν τὴν πολύκλαυτόν τ'
Ἰφιγενείαν
-γένειαν
ἄξια δράσας
ἀνάξια δράσας
1525
ἄξια πάσχων μηδὲν ἐν Ἅιδου
μεγαλαυχείτω, ξιφοδηλήτῳ
θανάτῳ
τείσας
τίσας ἅπερ ἦρξεν.
ΧΟΡΟΣ
Ἀμηχανῶ
φροντίδος
-ίδων στερηθεὶς
Str. 3.
εὐπάλαμον
-λαμνον μέριμναν
1530
ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου·
δέδοικα δ' ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
τὸν αἱματηρόν,
ψακὰς
ψεκὰς δὲ λήγει·
δίκαν
δίκα
-κα -κη δ' ἐπ' ἄλλο πρᾶγμα
θηγάνει
θήγει βλάβης
πρὸς ἄλλαις
θηγάναισι
-αις μοῖρα.
1535
Ἰὼ
ἡμιχόριον γὰ γᾶ,
εἴθ' ἔμ'
εἴθε μ' ἐδέξω,
πρὶν τόνδ' ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτης
-τας κατέχοντα
χαμεύνην
-ναν.
Τίς ὁ θάψων νιν ; τίς ὁ θρηνήσων ;
ἦ σὺ τόδ'
ἔρξαι
ἔρ- (cf. 933) τλήσῃ, κτείνασ'
1540
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι,
ψυχῇ τ'
ψυχὴν ἄχαριν χάριν ἀντ' ἔργων
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι ;
ΧΟΡΟΣ
7
Τίς δ'
ἐπιτύμβιον αἶνον
-ιος -νος ἐπ' ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
1545
ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει ;
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Οὐ σὲ
οὔ σε
οὔτε προσήκει τὸ
μέλημ' ἀλέγειν
μέλημα λέγειν
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
τοῦτο· πρὸς ἡμῶν κάππεσε, κάτθανε,
καὶ καταθάψομεν οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν
τῶν ἐξ οἴκων,
1550
ἀλλ'
Ἰφιγένειά νιν
-γειαν ἵν' ἀσπασίως
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρ' ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμ' ἀχέων
περὶ
χεῖρε
χεῖρα βαλοῦσα
φιλήσει
-σῃ(ι).
1555
ΧΟΡΟΣ
Ὄνειδος ἥκει τόδ' ἀντ' ὀνείδους,
Ant. 3.
δύσμαχα δ' ἔστι κρῖναι·
φέρει φέροντ', ἐκτίνει δ' ὁ καίνων·
μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν
θρόνῳ
χρόνῳ (cf. Eum. 18) Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα· θέσμιον γάρ·
1560
τίς ἂν γονὰν
ἀραῖον
ῥᾶον (ῥᾷ- Tr) ἐκβάλοι δόμων ;
κεκόλληται γένος
πρὸς ἄτᾳ
προσάψαι.
8
ΧΟΡΟΣ
Ἰὼ γὰ γᾶ, εἴθ' ἔμ' ἐδέξω,
πρὶν τόνδ' ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτης κατέχοντα χαμεύνην.
Τίς ὁ θάψων νιν ; τίς ὁ θρηνήσων ;
ἦ σὺ τόδ' ἔρξαι τλήσῃ, κτείνασ'
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι,
ψυχῇ τ' ἄχαριν χάριν ἀντ' ἔργων
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι ;
Τίς δ' ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπ' ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει ;
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Ἐς τόνδ'
ἐνέβης
-έβη ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμόν· ἐγὼ δ' οὖν ἐθέλω δαίμονι
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
τῷ
Πλεισθενιδῶν
-δᾶν ὅρκους
θεμένη
-να
1565
τάδε μὲν στέργειν,
δύστλητά
δύσπλητά περ ὄνθ',
ἃ δὲ λοιπόν, ἰόντ' ἐκ τῶνδε δόμων
ἄλλην γενεὰν τρίβειν θανάτοις
9
αὐθένταισιν· κτεάνων
δὲ
τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη
'μοί γ'
μοι γ'
μοι δ'
1570
ἀλληλοφόνους
μανίας μελάθρων ἀφελούσῃ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1448 focus
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος,
μηδὲ δεμνιοτήρης,
1450
μόλοι τὸν αἰεὶ φέρουσ᾽ ἐν ἡμῖν
Μοῖρ᾽ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου καὶ
πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί·
πρὸς γυναικὸς δ᾽ ἀπέφθισεν βίον.
1455
ἰὼ παρανόμους Ἑλένα,
μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ᾽ ὑπὸ Τροίᾳ.
νῦν δὲ τελείαν πολύμναστον
ἐπηνθίσω δι' αἷμ' ἄνιπτον,
1460
ἥτις ἦν τότ᾽ ἐν δόμοις
ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.
ΚΛ.
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς·
μηδ᾽ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,
1465
ὡς ἀνδρολέτειρ᾽, ὡς μία πολλῶν
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασ'
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν.
ΧΟ.
1
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
1470
ΚΛ.
νῦν δ᾽ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
τὸν τριπάχυντον
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείρᾳ τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι
1480
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
ΧΟ.
2
ἦ μέγαν οἴκοις τοῖσδε
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκορέστου
1485
ἰὼ ἰή, διαὶ Διὸς
παναιτίου πανεργέτα.
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδ᾽ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
1490
πῶς σε δακρύσω;
ΚΛ.
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοἔργον ἐμόν·
μηδ' ἐπιλεχθῇς
Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μ' ἄλοχον.
1500
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
τοῦδ᾽ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδ' ἀπέτισεν
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
1505
ΧΟ.
2
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶ πῶ; πατρόθεν δὲ συλλή-
πτωρ γένοιτ' ἂν ἀλάστωρ.
βιάζεται δ᾽ ὁμοσπόροις
1510
ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
μέλας Ἄρης, ὅποι δὲ καὶ προβαίνων
πάχνα κουροβόρῳ παρέξει.
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
ΚΛ.
[οὔτ᾽ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῷδε γενέσθαι.]
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
οἴκοισιν ἔθηκ᾽;
1525
ἀλλ᾽ ἐμὸν ἐκ τοῦδ᾽ ἔρνος ἀερθὲν
τὴν πολύκλαυτόν τ' Ἰφιγένειαν,
ἄξια δράσας ἄξια πάσχων
μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,
ξιφοδηλήτῳ
1530
θανάτῳ τίσας ἅπερ ἦρξεν.
ΧΟ.
3
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς
εὐπαλάμων μεριμνᾶν
ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
δέδοικα δ᾽ ὄμβρου κτύπον δημοσφαλῆ
1535
τὸν αἱματηρόν· ψεκὰς δὲ λήγει.
Δίκα δ᾽ ἐπ᾽ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης
πρὸς ἄλλαις θηράναις μοῖρα.
ΚΛ.
οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημ᾽ ἀλέγειν
1550
τοῦτο· πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν,
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,
ἀλλ᾽ Ἰφιγένειά νιν ἀσπασίως
θυγάτηρ, ὡς χρή,
1555
πατέρ᾽ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμ᾽ ἀχέων
περὶ χεῖρα βαλοῦσα φιλήσει.
ΧΟ.
3
ὄνειδος ἥκει τόδ᾽ ἀντ᾽ ὀνείδους.
δύσμαχα δ᾽ ἐστὶ κρῖναι.
1560
ΚΛ.
ἐς τόνδ' ἐνέβης ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμόν. ἐγὼ δ᾽ οὖν
ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδῶν
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,
δύστλητά περ ὄνθ᾽, ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντ᾽
1570
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισιν.
κτεάνων τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι
ἀλληλοφόνους
1575
μανίας μελάθρων ἀφελούσῃ.
Αἴγισθος.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1448 focus
ephymn. 1
ephymn. 1
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου τοῖσδε βαρυνθείς,
μηδ᾽ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψηις
ὡς ἀνδρολέτειρ᾽, ὡς μία πολλῶν
1465
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασ᾽
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν.
ΧΟΡΟΣ
ant. 2
ant. 2
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
νῦν δ᾽ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήισκων·
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς †νείρει† τρέφεται()
πρὶν καταλῆξαι τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
ΧΟΡΟΣ
ἦ μέγαν †οἴκοις τοῖσδε†
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς --
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον -- ἀτηρᾶς τύχας ἀκόρεστον,
ἰὼ ἰή, διαὶ Διός
1485
παναιτίου πανεργέτα᾽·
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδ᾽ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
ephymn. 2
ephymn. 2
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν·
μὴ δ᾽ ἐπιλεχθῆις Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μ᾽ ἄλοχον·
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
1500
τοῦδ᾽ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδ᾽ ἀπέτεισεν, τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
ΧΟΡΟΣ
ant. 3
ant. 3
ΧΟΡΟΣ
ephymn. 2
ephymn. 2
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
οὔτ᾽ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον τῶιδε γενέσθαι,
δόλιόν τε λαχεῖν μόρον οὐκ ἀδίκως·
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην οἴκοισιν ἔθηκ᾽;
ἀλλ᾽ ἐμὸν ἐκ τοῦδ᾽ ἔρνος ἀερθέν,
1525
τὴν πολύκλαυτόν †τ᾽ Ἰφιγένειαν†
....
ἄξια δράσας, ἄξια πάσχων.
μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,
ξιφοδηλήτωι θανάτωι τείσας ἅπερ ἔρξεν.
ΧΟΡΟΣ
str. 4
str. 4
ephymn. 3
ephymn. 3
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημ᾽ ἀλέγειν τοῦτο' πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν,
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξοίκων,
ἀλλ᾽ Ἰφιγένειά νιν ἀσπασίως
1555
θυγάτηρ, ὡς χρή. πατέρ᾽ ἀντιάσα-
σα πρὸς ὠκύπορον πόρθμευμ᾽ ἀχέων
περὶ χεῖρε βαλοῦσα φιλήσει.
ΧΟΡΟΣ
ant. 4
ant. 4
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
εἰς τόνδ᾽ ἐνέβη
ς ξὺν ἀληθείαι χρησμόν· ἐγὼ δ᾽ οὖν
ἐθέλω δαίμονι τῶι Πλεισθενιδᾶν ὅρκους θεμένη
1570
τάδε μὲν στέργειν, δύστλητά περ ὄνθ᾽,
ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντ᾽ ἐκ τῶνδε δόμων
ἄλλην γενεὰν τρίβειν θανάτοις αὐθέντησιν.
κτεάνων δὲ μέρος βαιὸν ἐχούσηι πᾶν ἀποχρῆι μοι,
1575
μανίας μελάθρων ἀλληλοφόνους ἀφελούσηι.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1448 focus
ΧΟ.
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει μὴ περιώδυνος
μηδὲ δεμνιοτήρης
ἡμῖν τὸν αἰεὶ μόλοι φέρουσα
1450
μοῖρ᾽ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
Testim.:
Apparatus Criticus
ἄντιτον ἀντίετον ἀτίετον corr. Weil 1 τύμμα τύμματι τύμμα τύμμα 2 3 ἐμῆς ἐμάς 4 σμικρὰ μικρά 5 καὶ τερασκόπος καὶ κοινόλεκτρος τοῦδε sustuli dittographias 6 ἰσοτριβής ἱστοτριβής ἱσοτρ. 7 φιλήτωρ φιλήτως 8 αὐτὴν εὐνῆς 9 ἡμῖn τὸν αἰεὶ μόλοι φέρουσα μόλοι τ. α. φ. ἐν ἡμῖν traieci 10
ΧΟ.
φύλακος εὐμενεστάτου καὶ
πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί·
πρὸς γυναικὸς δ᾽ ἀπέφθισεν βίον.
ἰώ
1455
ΚΛ.
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς·
μηδ᾽ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψηις,
ὡς ἀνδρολέτειρ᾽, ὡς μία πολλῶν
1465
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασ᾽
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν.
ΧΟ.
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
κράτος
(τ᾽) ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν,
1470
καρδιόδηκτον ἐμοί, κρατύνεις,
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι
κόρακος ἐχθροῦ σταθεὶς ἐννόμως
ὕμνον ὑμνεῖν †ἐπεύχεται.
(ἰώ
1475
παράνους ῾Ελένα, μία τὰς πολλάς,
τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ᾽ ὑπὸ Τροίαι.
νῦν τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
ΚΛ.
νῦν δ᾽ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείραι τρέφεται, πρὶν καταλήξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
ΧΟ.
ἢ μέγαν οἰκοσινῆ
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον, ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκόρεστον,
ἰὼ ἰή,
1485
διαὶ Διὸς παναιτίου πανεργέτα.
τί γὰρ βροτοῖς
ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδ᾽ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
Apparatus Criticus
τριπάχυντον τριπάχυιον γέννης γέννας γεννήσας νείραι νείρει οἰκοσινῆ οἰκοσινῆ scripsi οἴκοις τοῖσδε ἀκόρεστον ἀκορέστου πανεργέτα πανεργέταν ἰὼ ἰὼ ἰὼ semel τί ποτ᾽ εἴπω ποτ᾿ ἂρ᾽ εἴπω ἐκπνέων ἐκπνείων ἀνελεύθερον ἀνελεύθερα
ΧΟ.
δολίωι μόρωι δαμεὶς
(δάμαρτος)
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμωι βελέμνωι. –
ΚΛ.
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν·
†μηδ᾽ ἐπιλεχθῆις
1500
᾿Αγαμεμνονίαν εἶναί μ᾿ ἄλοχον.
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
τοῦδ᾽ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ατρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδ᾽ ἀπέτεισεν
1505
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
ΧΟ.
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
τοῦδε φόνου, τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶς, πῶς; πατρόθεν δὲ συλλή-
πτωρ γένοιτ᾽ ἂν ἀλάστωρ.
1510
βιάζεται δ᾽ ὁμοσπόροις ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
μέλας Ἄρης· ὅποι δὲ καὶ προβαίνοι,
πάχναν κουροβόρον παρέξει.
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
1515
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῶιδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτωι βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι
κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον,
1520
δολίωι μόρωι δαμεὶς
(δάμαρτος)
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμωι βελέμνωι. =
ΚΛ.
οὔτ᾽ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῶιδε γενέσθαι,
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
1525
Apparatus Criticus
(δάμαρτος) suppl. Enger τόδε τοὔργον ἐμόν τοὔργον ἐμὸn τόδε νεαροῖς νεκροῖς πῶς, πῶς πῶ πῶ δὲ δé om προβαίνοι προσβαίνων προβαίνων correxi πάχναν κουροβόρον πάχνα κουροβόρωι τί ποτ᾽ εἴπω ποτ᾿ ἂρ᾽ εἴπω ἐκπνέων ἐκπνείων ἀνελεύθερον ἀνελεύθερα (δάμαρτος) suppl. Enger
ΚΛ.
οἴκοισιν ἔθηκ᾽. ἀλλ᾽ ἐμὸν ἐκ τοῦδ᾽
ἔρνος ἀερθέν, τὴν πολύκλαυτον
(παῖδ᾽) Ιφιγένειαν
(ἔθυσε πατήρ).
ἄξια δράσας, ἄξια πάσχων
μηδὲν ἐν ῞Αιδου μεγαλαυχείτω,
1530
ξιφοδηλήτωι
θανάτωι τείσας ἅπερ ἦρξεν.
ΧΟ.
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθείς
εὐπαλάμων μεριμνᾶν,
ὅπαι τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
1535
δέδοικα δ᾽ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
τὸν αἱματηρόν· ψακὰς δὲ δηλοῖ.
δίκην δ᾽ ἐπ᾿ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι μοῖρα.
ἰὼ γᾶ γᾶ,
1540
εἴθ᾽ ἔμ᾽ ἐδέξω πρὶν τόνδ᾽ ἐπιδεῖν
ἀργυροτοίχου
δροίτης κατέχοντα χάμευναν.
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἢ σὺ τόδ᾽ ἔρξαι τλήσηι, κτείνασ᾽
1545
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι
ψυχῆι τ᾽ ἄχαριν χάριν ἀντ᾽ ἔργων
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
τίς δ᾽ ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπ᾿ ἀνδρὶ θείωι
σὺν δακρύοις ἰάπτων
1550
ἀληθείαι φρενῶν πονήσει; -
Testim.:
Apparatus Criticus
(παῖδ᾽) παῖδ᾽ (ἔθυσε πατήρ) supplevi ἄξια δράσας ἀνάξια δρ. φροντίδος φροντίδων εὐπαλάμων μεριμνᾶν εὐπάλαμνον μέριμναν ψακὰς δὲ δηλοῖ ψεκάς λήγει δίκην δίκα δίκη θηγάνει θήγει θηγάναισι θηγάναις δροίτης κατέχοντα δροίτας νῦn κατ. χάμευναν χαμεύνην ψυχῆι τ᾽ ἄχαριν ψυχὴν ἄ. ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπιτύμβιος αἶνος
ΚΛ.
οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημ᾽ ἀλέγειν
τοῦτο· πρὸς ἡμῶν
κάππεσε κάτθανε, καὶ καταθάψομεν,
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,
1555
ἀλλ᾽ Ιφιγένειά νιν ἀσπασίως
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρ᾽ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμ᾽ ἀχέων
περὶ χεῖρε βαλοῦσα φιλήσει.
1560
ΧΟ.
ὄνειδος ἥκει τόδ᾽ ἀντ᾽ ὀνείδους.
δύσμαχα δ᾽ ἐστὶ κρῖναι.
φέρει φέροντ᾽, ἐκτίνει δ᾽ ὁ καίνων.
μένει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνωι Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα· θέσμιον γάρ.
1565
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων;
κεκόλληται γένος πρὸς ἄται.
ΚΛ.
ἐς τόνδ᾽ ἐνέβης σὺν ἀληθείαι
χρησμόν. ἐγὼ δ᾽ οὖν
ἐθέλω, δαίμονι τῶι Πλεισθενιδῶν
1570
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν
δύστλητά περ ὄνθ᾽, ὁ δὲ λοιπόν, ἰόντ᾽
Apparatus Criticus
οὐ σὲ οὔτε πρ. κάππεσε κάπεσε Ιφιγένειά νιν Ιφιγένειαν ἵν' χεῖρε χεῖρα φιλήσει φιλήση μίμνοντος μίμνει ἐν θρόνωι χρόνωι γονὰn ἀραῖον ῥᾶον κεκόλληται προσάψαι ἐνέβης ἐνέβη ἐθέλω ἐθέλω sc. θάψαι καὶ θρηνῆσαι πλεισθενιδᾶν θεμένη θεμένα δύστλητά δύσπλητα
ΧΟ.
δι᾽ αἷμ᾽ ἄνιπτον. ἢ τις ἦν τότ᾽ ἐν δόμοις
1480
Ἔρις, ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.) =
ΚΛ.
νῦν δ᾽ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείραι τρέφεται, πρὶν καταλήξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
ΧΟ.
ἢ μέγαν οἰκοσινῆ
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον, ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκόρεστον,
ἰὼ ἰή,
1485
διαὶ Διὸς παναιτίου πανεργέτα.
τί γὰρ βροτοῖς
ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδ᾽ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
1490
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῶιδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτωι βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι
1495
κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον
Apparatus Criticus
τριπάχυντον τριπάχυιον γέννης γέννας γεννήσας νείραι νείρει οἰκοσινῆ οἴκοις τοῖσδε ἀκόρεστον ἀκορέστου πανεργέτα πανεργέταν ἰὼ ἰὼ ἰὼ semel τί ποτ᾽ εἴπω ποτ᾿ ἂρ᾽ εἴπω ἐκπνέων ἐκπνείων ἀνελεύθερον ἀνελεύθερα
ΧΟ.
δολίωι μόρωι δαμεὶς
(δάμαρτος)
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμωι βελέμνωι. –
ΚΛ.
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν·
†μηδ᾽ ἐπιλεχθῆις
1500
᾿Αγαμεμνονίαν εἶναί μ᾿ ἄλοχον.
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
τοῦδ᾽ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ατρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδ᾽ ἀπέτεισεν
1505
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
ΧΟ.
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
τοῦδε φόνου, τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶς, πῶς; πατρόθεν δὲ συλλή-
πτωρ γένοιτ᾽ ἂν ἀλάστωρ.
1510
βιάζεται δ᾽ ὁμοσπόροις ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
μέλας Ἄρης· ὅποι δὲ καὶ προβαίνοι,
πάχναν κουροβόρον παρέξει.
ΚΛ.
οὔτ᾽ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῶιδε γενέσθαι,
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
1525
Apparatus Criticus
(δάμαρτος) suppl. Enger τόδε τοὔργον ἐμόν τοὔργον ἐμὸn τόδε νεαροῖς νεκροῖς πῶς, πῶς πῶ πῶ δὲ δέ om προβαίνοι προσβαίνων προβαίνων correxi πάχναν κουροβόρον πάχνα κουροβόρωι τί ποτ᾽ εἴπω ποτ᾿ ἂρ᾽ εἴπω ἐκπνέων ἐκπνείων ἀνελεύθερον ἀνελεύθερα (δάμαρτος) suppl. Enger
ΚΛ.
οἴκοισιν ἔθηκ᾽. ἀλλ᾽ ἐμὸν ἐκ τοῦδ᾽
ἔρνος ἀερθέν, τὴν πολύκλαυτον
(παῖδ᾽) Ιφιγένειαν
(ἔθυσε πατήρ).
ἄξια δράσας, ἄξια πάσχων
μηδὲν ἐν ῞Αιδου μεγαλαυχείτω,
1530
ξιφοδηλήτωι
θανάτωι τείσας ἅπερ ἦρξεν.
ΧΟ.
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθείς
εὐπαλάμων μεριμνᾶν,
ὅπαι τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
1535
δέδοικα δ᾽ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
τὸν αἱματηρόν· ψακὰς δὲ δηλοῖ.
δίκην δ᾽ ἐπ᾿ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι μοῖρα.
Testim.:
Apparatus Criticus
(παῖδ᾽) παῖδ᾽ (ἔθυσε πατήρ) supplevi ἄξια δράσας ἀνάξια δρ. φροντίδος φροντίδων εὐπαλάμων μεριμνᾶν εὐπάλαμνον μέριμναν ψακὰς δὲ δηλοῖ ψεκάς λήγει δίκην δίκα δίκη θηγάνει θήγει θηγάναισι θηγάναις δροίτης κατέχοντα δροίτας νῦn κατ. χάμευναν χαμεύνην ψυχῆι τ᾽ ἄχαριν ψυχὴν ἄ. ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπιτύμβιος αἶνος
ΚΛ.
οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημ᾽ ἀλέγειν
τοῦτο· πρὸς ἡμῶν
κάππεσε κάτθανε, καὶ καταθάψομεν,
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,
1555
ἀλλ᾽ Ιφιγένειά νιν ἀσπασίως
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρ᾽ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμ᾽ ἀχέων
περὶ χεῖρε βαλοῦσα φιλήσει.
1560
ΧΟ.
ὄνειδος ἥκει τόδ᾽ ἀντ᾽ ὀνείδους.
δύσμαχα δ᾽ ἐστὶ κρῖναι.
φέρει φέροντ᾽, ἐκτίνει δ᾽ ὁ καίνων.
μένει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνωι Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα· θέσμιον γάρ.
1565
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων;
κεκόλληται γένος πρὸς ἄται.
ΚΛ.
ἐς τόνδ᾽ ἐνέβης σὺν ἀληθείαι
χρησμόν. ἐγὼ δ᾽ οὖν
ἐθέλω, δαίμονι τῶι Πλεισθενιδῶν
1570
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν
δύστλητά περ ὄνθ᾽, ὁ δὲ λοιπόν, ἰόντ᾽
Apparatus Criticus
οὐ σὲ οὔτε πρ. κάππεσε κάπεσε Ιφιγένειά νιν Ιφιγένειαν ἵν' χεῖρε χεῖρα φιλήσει φιλήση μίμνοντος μίμνει ἐν θρόνωι χρόνωι γονὰn ἀραῖον ῥᾶον κεκόλληται προσάψαι ἐνέβης ἐνέβη Πλεισθενιδῶν πλεισθενιδᾶν θεμένη θεμένα δύστλητά δύσπλητα
ΚΛ.
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισιν.
κτεάνων δὲ μέρος βαιὸν ἐχούσηι
1575
πᾶν ἀπόχρη μοι μανίας μελάθρων
ἀλληλοφόνους ἀφελούσηι.
23
Translations (9)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1448-1576 focus
CHOROS.
Alas, that some
Fate would come
Upon us in quickness —
Neither much sickness
Neither bed-keeping —
1450
And bear unended sleeping,
Now that subdued
Is our keeper, the kindest of mood!
Having borne, for a woman’s sake, much strife —
By a woman he withered from life!
1455
Ah me!
1455
Law-breaking Helena who, one,
Hast many, so many souls undone
’Neath Troia! and now the consummated
Much-memorable curse
Hast thou made flower-forth, red
With the blood no rains disperse,
1460
That which was then in the House —
Strife all-subduing, the woe of a spouse.
1462
KLUTAIMNESTRA.
Nowise, of death the fate —
Burdened by these things — supplicate!
Nor on Helena turn thy wrath
As the man-destroyer, as
she who hath,
1465
Being but one,
Many and many a soul undone
Of the men, the Danaoi —
And wrought immense annoy!
1468
CHOROS.
Daimon, who fallest
Upon this household and the double-raced
Tantalidai, a rule, minded like theirs displaced,
Thou rulest me with, now,
1470
Whose heart thou gallest!
And on the body, like a hateful crow,
Stationed, all out of tune, his chant to chant
Doth Something vaunt!
1475
KLUTAIMNESTRA.
Now, of a truth, hast thou set upright
1475
Thy mouth’s opinion, —
Naming the Sprite,
The triply gross,
O’er the race that has dominion:
For through him it is that Eros
The carnage-licker
In the belly is bred: ere ended quite
Is the elder throe — new ichor!
1480
1481
CHOROS.
Certainly, great of might
And heavy of wrath, the Sprite
Thou tellest of, in the palace
(Woe, woe!)
— An evil tale of a fate
1485
By Até’s malice
Rendered insatiate!
1489
Oh, oh, —
King, king, how shall I beweep thee?
1490
From friendly soul whatever say?
Thou liest where webs of the spider o’ersweep thee
In impious death, life breathing away.
O me — me!
This couch, not free.
By a slavish death subdued thou art,
1495
From the hand, by the two-edged dart.
1497
KLUTAIMNESTRA.
Thou boastest this deed to be mine:
But leave off styling me
The Agamemnonian wife!
For, showing himself in sign
1500
Of the spouse of the corpse thou dost see,
Did the ancient bitter avenging-ghost
Of Atreus, savage host,
Pay the man here as price —
A full-grown for the young one’s sacrifice.
1505
CHOROS.
That no cause, indeed, of this killing art thou,
1505
Who shall be witness-bearer?
How shall he bear it — how?
But the sire’s avenging-ghost might be in the deed a sharer.
He is forced on and on
By the kin-born flowing of blood,
1510
— Black Ares: to where, having gone,
He shall leave off, flowing done,
At the frozen-child’s-flesh food.
1513
King, king, how shall I beweep thee?
From friendly soul whatever say?
Thou liest where webs of the spider o’ersweep thee
1515
In impious death, life breathing away.
O me — me!
This couch, not free!
By a slavish death subdued thou art,
From the hand, by the two-edged dart.
1520
1521
KLUTAIMNESTRA.
No death
unfit for the free
Do I think this man’s to be:
For did not himself a slavish curse
To his household decree?
But the scion of him, myself did nurse —
1525
That much-bewailed Iphigeneia, he
Having done well by, — and as well, nor worse,
Been done to, — let him not in Haides loudly
Bear himself proudly!
Being by sword-destroying death amerced
For that sword’s punishment himself inflicted first.
1530
CHOROS.
I at a loss am left —
1530
Of a feasible scheme of mind bereft —
Where I may turn: for the house is falling:
I fear the bloody crash of the rain
That ruins the roof as it bursts amain:
The warning-drop
Has come to a stop.
Destiny doth Justice whet
1535
For other deed of hurt, on other whetstones yet.
1537
Woe, earth, earth — would thou hadst taken me
Ere I saw the man I see,
On the pallet-bed
Of the silver-sided bath-vase, dead!
1540
Who is it shall bury him, who
Sing his dirge? Can it be true
That thou wilt dare this same to do —
Having slain thy husband, thine own,
To make his funeral moan:
And for the soul of him, in place
1545
Of his mighty deeds, a graceless grace
To wickedly institute? By whom
Shall the tale of praise o’er the tomb
At the god-like man be sent —
From the truth of his mind as he toils intent?
1550
1551
KLUTAIMNESTRA.
It belongs not to thee to declare
This object of care!
By us did he fall — down there!
Did he die — down there! and down, no less,
We will bury him there, and not beneath
The wails of the household over his death:
But Iphigeneia, — with kindliness, —
1555
His daughter, — as the case requires,
Facing him full, at the rapid-flowing
Passage of Groans shall — both hands throwing
Around him — kiss that kindest of sires!
1560
CHOROS.
This blame comes in the place of blame:
1560
Hard battle it is to judge each claim.
He is borne away who bears away:
And the killer has all to pay.
And this remains while Zeus is remaining,
The doer shall suffer in time — for, such his ordaining.
Who may cast out of the House its cursed brood?
1565
The race is to Até glued!
1567
KLUTAIMNESTRA.
Thou hast gone into this oracle
With a true result. For me, then, — I will
— To the Daimon of the Pleisthenidai
Making an oath — with all these things comply
1570
Hard as they are to bear. For the rest —
Going from out this House, a guest,
May he wear some other family
To nought, with the deaths of kin by kin!
And, — keeping a little part of my goods, —
Wholly am I contented in
Having expelled from the royal House
These frenzied moods
1575
The mutually-murderous.
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1448 focus
CHORUS
2
SEMI-CHORUS
NOW too, thou hast perfectly accomplished by an inexpiable murder the memorable strife-begotten strife which formerly existed in the house, a bane to its master
3
.
CLYTEMNESTRA
SEMI-CHORUS
CLYTEMNESTRA
SEMI-CHORUS
CHORUS
SEMI-CHORUS
Ah me! for this slave-like couch; smitten down by a death from a treacherous hand, with a two-edged weapon.
CLYTEMNESTRA
SEMI-CHORUS
CHORUS
SEMI-CHORUS
Ah me! for this slave-like couch! thou wast smitten down by death from a treacherous hand, with a two-edged weapon.
CLYTEMNESTRA
SEMI-CHORUS
CHORUS
SEMI-CHORUS
And who, pronouncing with tears the funeral panegyric
4
over the godlike man, shall wail in sincerity of soul?
CLYTEMNESTRA
SEMI-CHORUS
CLYTEMNESTRA
AEGISTHUS
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1448 focus
LE CHŒUR
Las ! quelle mort viendra, rapide, sans souffrance aiguë, sans lit d'agonie, apporter à nos cœurs le sommeil que rien n'interrompt ni ne termine, puisqu'il a succombé, celui dont la bonté veillait sur nous, celui qui tant souffrit pour une femme et, maintenant, par une femme perd la vie !
Mélodrame.
Las ! quelle mort viendra, rapide, sans souffrance aiguë, sans lit d'agonie, apporter à nos cœurs le sommeil que rien n'interrompt ni ne termine, puisqu'il a succombé, celui dont la bonté veillait sur nous, celui qui tant souffrit pour une femme et, maintenant, par une femme perd la vie !
LE CORYPHÉE
LE CHŒUR
(Un peu retenu.)
Tu as donné à ton œuvre un suprême, inoubliable couronnement, en répandant un
sang impossible à laver. Oui, c'était bien une Querelle
1
qui en ce temps habitait la maison, une Querelle appliquée à la perte d'un époux.
Mélodrame.
sang impossible à laver. Oui, c'était bien une Querelle 1 qui en ce temps habitait la maison, une Querelle appliquée à la perte d'un époux.
CLYTEMNESTRE
N'appelle pas
Hélène, en t'imaginant qu'elle ait, seule meurtrière, seule destructrice de Grecs par milliers, ouvert dans notre flanc une blessure qui ne
LE CHŒUR
Génie, qui t'abats sur la maison et les têtes des deux petits-fils de Tantale, tu te sers de femmes
aux âmes pareilles
2
pour triompher en déchirant nos cœurs... Voyez-le moi, qui perché sur le cadavre, tel un corbeau de
AGAMEMNON
aux âmes pareilles 2 pour triompher en déchirant nos cœurs... Voyez-le moi, qui perché sur le cadavre, tel un corbeau de
LE CHŒUR
malheur, se flatte de chanter suivant l'usage son chant (de victoire)
3
!
Mélodrame.
malheur, se flatte de chanter suivant l'usage son chant (de victoire) 3 !
LE CORYPHÉE
Ah ! Hélène, folle Hélène, qui, seule, as détruit sous Troie des centaines, des milliers de vies !...
LE CHŒUR
(Un peu retenu.)
Tu as donné à ton œuvre un suprême, inoubliable couronnement, en répandant un sang impossible à laver. Oui, c'était bien une Querelle qui en ce temps habitait la maison, une Querelle appliquée à la perte d'un époux.
Mélodrame.
CLYTEMNESTRE
ancien, un abcès nouveau apparaît.
LE CHŒUR
d'horreurs ! Las ! hélas ! Et cela, par Zeus, qui seul tout veut et tout achève ! Rien, sans Zeus, s'accomplit-il parmi les hommes ? Est-il ici rien qui ne soit œuvre des dieux ?
LE CORYPHÉE
pleurer ? Du fond de ce cœur qui t'aime, quels mots t'adresser ? Ton corps est là, gisant dans ces fils d'araignée, et ton âme s'exhale sous un coup sacrilège !
LE CHŒUR
(Un peu retenu.)
Las, hélas ! tu gis là sur
une couche indigne, dompté par une mort traîtresse, sous l'arme à deux tranchants brandie par
une couche indigne, dompté par une mort traîtresse, sous l'arme à deux tranchants brandie par
CLYTEMNESTRE
Tu prétends que c'est là mon ouvrage : n'en crois rien. Ne crois même pas que je sois la femme
d'Agamemnon. Sous la forme de l'épouse de ce mort, c'est l'antique, l'âpre Génie vengeur d'Atrée, du cruel amphitryon, qui a payé cette victime
4
,
d'Agamemnon. Sous la forme de l'épouse de ce mort, c'est l'antique, l'âpre Génie vengeur d'Atrée, du cruel amphitryon, qui a payé cette victime 4 ,
LE CHŒUR
Toi, innocente de ce meurtre ! qui trouveras-tu pour en témoigner ? Et comment ? comment ? Mais le Génie vengeur de cette race peut bien être ton complice. Si,
brutal, le noir Arès fait couler à flots le sang familial,
brutal, le noir Arès fait couler à flots le sang familial,
LE CORYPHÉE
Ah ! mon roi, mon roi, comment te
pleurer ? Du fond de ce cœur qui t'aime, quels mots t'adresser ? Ton corps est là gisant dans ces fils d'araignée, et ton âme s'exhale sous un coup sacrilège !
pleurer ? Du fond de ce cœur qui t'aime, quels mots t'adresser ? Ton corps est là gisant dans ces fils d'araignée, et ton âme s'exhale sous un coup sacrilège !
LE CHŒUR
(Un peu retenu.)
Las, hélas ! tu gis là sur
l'arme à deux tranchants brandie par une épouse !
CLYTEMNESTRE
Indigne, non ! son trépas même ne l'aura pas été. La mort perfide, n'est-ce pas lui qui l'a
AGAMEMNON
CLYTEMNESTRE
jadis fait entrer dans sa demeure ? Au beau fruit que j'avais
de lui,
de lui,
LE CHŒUR
Je ne sais où j'en suis ; tout conseil sûr
échappe à mon angoisse : où me tourner, quand croule la maison ? Je tremble au bruissement de l'averse sanglante sous laquelle le palais s'effondre. Déjà c'est un déluge ! Et
le Destin, en vue d'un
échappe à mon angoisse : où me tourner, quand croule la maison ? Je tremble au bruissement de l'averse sanglante sous laquelle le palais s'effondre. Déjà c'est un déluge ! Et
le Destin, en vue d'un
LE CORYPHÉE
Ah ! Terre, Terre, pourquoi n'est-ce pas moi que tu as reçu dans ton sein, avant que j'eusse vu
ce corps allongé dans le fond d'une baignoire d'argent ? Qui l'ensevelira ? qui chantera son thrène ? L'oseras-tu toi ? oseras-tu, après avoir tué ton époux, l'accompagner
de tes lamentations, et, pour rançon d'un atroce forfait, perfidement apporter
ce corps allongé dans le fond d'une baignoire d'argent ? Qui l'ensevelira ? qui chantera son thrène ? L'oseras-tu toi ? oseras-tu, après avoir tué ton époux, l'accompagner
de tes lamentations, et, pour rançon d'un atroce forfait, perfidement apporter
LE CHŒUR
(Un peu retenu.)
Et l'éloge funèbre, qui donc prendra soin de le répandre avec ses larmes sur la tombe de
ce héros, d'un cœur qui ne mente pas ?
Mélodrame.
ce héros, d'un cœur qui ne mente pas ?
CLYTEMNESTRE
Ce n'est pas à toi que ce souci revient. C'est par moi qu'il est tombé, qu'il est mort et qu'il sera
AGAMEMNON
CLYTEMNESTRE
enseveli
sans lamentations des siens.
sans lamentations des siens.
LE CHŒUR
L'outrage répond à l'outrage : prononcer est tâche ardue. Qui prétendait prendre est pris, qui a tué paye sa dette. Une loi doit régner, tant que Zeus règnera : « Au coupable le châtiment
7
».
L'outrage répond à l'outrage : prononcer est tâche ardue. Qui prétendait prendre est pris, qui a tué paye sa dette. Une loi doit régner, tant que Zeus règnera : « Au coupable le châtiment 7 ».
qui pourra donc extirper de ce palais le germe d'exécration ? La race est rivée au Malheur.
LE CORYPHÉE
Ah ! Terre, Terre, pourquoi n'est-ce pas moi que tu as reçu dans ton sein, avant que j'eusse vu ce corps allongé dans le fond d'une baignoire d'argent ? Qui l'ensevelira ? qui chantera son thrène ? L'oseras-tu toi ? oseras-tu, après avoir tué ton époux, l'accompagner de tes lamentations, et, pour rançon d'un atroce forfait, perfidement apporter à son âme un hommage qui ne serait qu'un outrage ?
LE CHŒUR
(Un peu retenu.)
Et l'éloge funèbre, qui donc prendra soin de le répandre avec ses larmes sur la tombe de ce héros, d'un cœur qui ne mente pas ?
Mélodrame.
CLYTEMNESTRE
Tu viens enfin de proclamer la vérité. Du moins je veux, moi, échanger des serments
AGAMEMNON
CLYTEMNESTRE
avec le Génie des Plisthénides
8
, et au présent, si dur qu'il soit, me résigner, pourvu que
avec le Génie des Plisthénides 8 , et au présent, si dur qu'il soit, me résigner, pourvu que
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1448 focus
There lies the king, whoſe virtues
1640
Were truly royal. In a woman’s cauſe
He ſuffer'd much; and by a woman periſh’d.
This ruin
Hath discord, raging in the house, effected.
CLYTEMNESTRA.
CHORUS.
CLYTEMNESTRA.
one ſanguine tide ſcarce roll’d away,
Another flows in terrible ſucceſſion.
1665
CHORUS.
Ah! ’tis an higher pow’r,
1670
That thus ordains; we ſee the hand of Jove,
Whose will directs the fate of mortal man.
CLYTEMNESTRA.
the Fury, fatal to this house,
In vengeance for Thyeſtes' horrid feast,
Aſſum’d this form, and with her ancient rage
Hath for the children ſacrific’d the man.
1685
CHORUS.
— From the father, in his cauſe,
Riſe an avenger! Stain’d with the dark ſtreams
Of kindred blood fierce waves the bick’ring ſword,
1690
And points the ruthleſs boy to deeds of horror.—
My king, my royal lord, what words can ſhow
My grief, my reverence for thy princely virtues!
Art thou thus fall’n, caught in a cobweb ſnare,
By impious murder breathing out thy life?
1695
Art thou thus fall’n, Ah the diſloyal bed!
Secretly ſlaughter’d by a treach’rous hand?
CLYTEMNESTRA.
For my ſweet flowret, opening from his ſtem,
My Iphigenia, my lamented child,
Whom he unjustly flew, he juſtly died.
Nor let him glory in the ſhades below;
For as he taught his ſword to thirst for blood,
1705
So by the thirsty ſword his blood was ſhed,
CHORUS.
Drop by drop
t
no more
1710
Deſcends the ſhow’r of blood; but the wild ſſtorm
In one red torrent ſhakes the ſolid walls;
SEMICHORUS.
Who ſhall attend the rites of ſepulture?
Who ſhall lament him? Thou, whoſe hand has ſhed
Thy husband’s blood, wilt thou dare raiſe the voice
1720
Of mourning o’er him? Thy unhallow’d hand
Renders these honours, ſhou'd they come from thee,
Unwelcome to his ſhade.
What faithful tongue,
Fond to recount his great and godlike acts,
1725
Shall ſteep in tears his funeral eulogy?
CLYTEMNESTRA.
But Iphigenia,
1730
His daughter, as is meet, jocund and blythe
Shall meet him on the banks of that sad ſtream,
The flood of ſorrow, and with filial duty
Hang fondling on her father’s neck, and kiſs him.
CHORUS.
murder calls
For blood; and outrage on th’ injurious head,
At Jove’s appointed time, draws outrage down.
1740
Thus, by the laws of nature, ſon ſucceeds
To fire; and who ſhall drive him from the house?
CLYTEMNESTRA.
Hither he comes no more: No, let him ſtain
Some other house with gore.
For me, ſome poor,
Some ſcanty pittance of the goods contents me,
1750
Well ſatisfied that from this house I’ve driven
These frantic Furies red with kindred blood.
ÆGISTHUS.
ÆGISTHUS, CLYTEMNESTRA, CHORUS.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1448 focus
COREUTA
Discordia, e tu, flagel di questa reggia,
onde spenta uno sposo ebbe sua vita,
1700
per te, di nobil sangue incancellabile
s'aperse una ferita!
CLITENNESTRA
Che giova l'augurio di morte
per questa sciagura
che il cuore ti grava?
1705
Che giova lo sdegno rivolger contro Elena,
che fu di mortali sterminio,
che, sola, distrutta la vita
d'innumeri Dànai,
aprí non mai chiusa ferita!
1710
CORIFEO
1
Dèmone infesto, che sovra la casa
che sovra i due figli
di Tantalo piombi, che spingi la possa
l'uguale audacia di femmine ond'io
sento il mio cuore sbranato!
1715
E si pianta,
infesto corvo, sovresso il cadavere,
s'esalta, e un inno esecrabile canta!
COREUTA
Ahimè, Elena, Elena stolta,
che tante e tante anime, sotto
1720
le mura di Troia, tu sola, hai perdute!
Discordia, e tu, flagel di questa reggia,
onde spenta uno sposo ebbe sua vita,
per te, di nobil sangue incancellabile
s'aperse una ferita.
1725
AGAMENNONE
CLITENNESTRA
Si nutre per lui nel fondo dell'alvo una smania
1730
di suggere sangue; e la strage
rinnovasi prima
che cessi l'antico dolore.
CORIFEO
2
Ahi, ahi! Giove lo volle, che tutto opera,
tutto compie. Quale esito
senza il voler di Giove hanno i mortali ?
1740
Quale ei non disegnò di questi mali?
COREUTA
COREUTA
prostrato con frode mortale,
da lungi, con duplice strale.
CLITENNESTRA
Apparve alla sposa di questo
l'antico, l'acerrimo Dèmone vindice
d'Atreo, del conviva
1755
funesto; e vendetta
ne fece, pei pargoli sgozzando un adulto.
CORIFEO
2
E nei rivi di strage consanguinea,
Marte livido infuria,
dove compenso vindice ai vermigli
grumi offrirà dei divorati figli.
1765
COREUTA
CLITENNESTRA
Non forse egli fu, che introdusse
in questa dimora
1775
vendetta ed insidia?
Il virgulto che in me da lui crebbe, quel pianto
mio lungo, Ifigènia..... Ah! Ma pari
la colpa e il castigo; ma vanto
superbo non mena
1780
nell'Ade! La Morte
col ferro che stermina gl'inflisse la pena.
CORIFEO
3
Non piú stillar di gocce: alto lo strepito
presento, e tremo, di sanguinea pioggia
che abbatta le sue mura:
però che del Destino
su nuove cóti, il ferro omai Giustizia
1790
affila, a nuovi eventi di sciagura.
COREUTA
3
Sepolcro chi mai gli darà?
Chi lugubri pianti? Tu forse,
tu questo oseresti? alzar gemiti
funerei su l'uomo sgozzato
da te? render, dopo lo scempio,
1800
all'alma odïoso tributo?
Oh!, qual funebre elogio
per questo sacro re,
con rompere di lagrime,
con veritiero cuor favellerà?
1805
CLITENNESTRA
A te non ispetta addossarti
tal cura: da noi
fu ucciso, abbattuto: da noi
avrà sepoltura: né pianto domestico
l'accompagnerà.
1810
Ma bene Ifigènia, la figlia,
com'è suo dovere, ad accoglierlo,
incontro al suo padre movendo,
al rapido varco del duolo,
le braccia gli cinge
1815
al collo, ed il bacio gli dà.
AGAMENNONE
CORIFEO
3
Rintuzza il nuovo oltraggio
l'antico oltraggio: è giudicar difficile.
Preda risponde a preda, e morte a morte.
Finché Giove lo scettro avrà tra i Superi,
1820
dovrà la pena dar compenso al crimine.
E chi bandir lontani
potrà dalle sue porte
d'Imprecazione i rampollanti germini,
quando Sciagura invesca a sé gli umani?
1825
COREUTA
3
Terra, terra, perché non accogliermi,
avanti che il re mio vedessi
avere giaciglio le argentee
pareti d'un bagno ?
Sepolcro chi mai gli darà ?
1830
Chi lugubri pianti?
Tu forse,
tu questo oseresti? alzar gemiti
funerei su l'uomo sgozzato
da te? render, dopo lo scempio,
1835
all'alma odïoso tributo?
Oh!, qual funebre elogio
per questo sacro re,
con rompere di lagrime,
con veritiero cuor favellerà?
1840
CLITENNESTRA
Ma pure, oh!, da questa magione
stian lungi, la strage avvicendino,
funestino un'altra progenie.
Di beni una piccola parte
a me basterebbe,
1850
se potessi le stragi reciproche
scacciare dai tetti!
EGISTO
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1448 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1448 focus
wirklich genügender Beweis für seinen Tod?
Vierzehnter Greis.
Jähzorn ist erst am Platze, wenn man Sicherheit
1450
erlangt hat. Wissen und Verdacht ist zweierlei.
Fünfzehnter Greis.
1370
Dem stimm' ich bei, denn alles spricht dafür, zunächst
gewiß zu werden, wie es um den König steht.
Als sie eindringen wollen, öffnet sich die Hinterwand der Bühne. Man sieht das Badezimmer, in dem der Mord geschehen ist. In der Wanne liegt die Leiche Agamemnons ganz verhüllt von einem großen Tuche mit Fransen. Daneben die Leiche Kassandras.
102
Klytaimestra
tritt dem Chore entgegen, der zurückweicht. Sie hält das Beil in der Rechten, ihre Stirn ist blutbespritzt.
Von manchem Worte, das ich sonst dem Augenblick
mich fügend aussprach, sag' ich jetzt das Gegenteil.
1455
1375
Schon lange hab' ich diesen Kampf voraus bedacht,
1460
vollkommen ist, doch spät erschienen der Triumph.
Stürzend und ächzend haucht er so sein Leben aus.
Und von dem Blutstrom, der dem Munde jäh entquillt,
1390
spritzt mir ein schwarzer Tropfen bis an meine Stirn.
Willkommner ist des Himmels feuchter Segen nicht
1475
Chorführer.
Ob deiner Zunge Kühnheit staun' ich. Du vermißt
1485
1400
an deines Gatten Leiche solcher Reden dich?
Klytaimestra.
Ihr wollt mich schrecken wie ein unbedachtes Weib?
Mein Herz verzagt nicht, und die Wahrheit, die ihr kennt,
nenn' ich bei ihrem Namen.
1490
Chor.
Hast du mit Hexenkunst
Mut dir zur Tat gemacht?
1495
Aßest ein Zauberkraut,
trankest ein Gift, das tief
drunten im Meer sich braut?
1410
Ausgestoßen, verabscheut
wirst du von dem ganzen Volk.
Klytaimestra.
Mir sprecht ihr jetzt das Urteil. Aus dem Lande soll
der Bürger Haß mich jagen und des Volkes Fluch.
Doch damals widerspracht ihr diesem Manne nicht,
1505
1415
der doch mit leichtem Herzen, gleich als wär' es nur
Klytaimestra.
So aber Gott es anders fügt, so werdet ihr
1515
1425
zwar spät, doch lernen werdet ihr, was sich gebührt.
Chor.
Weib, du bist groß und kühn,
doch überhebst du dich.
Wie sich dein rasend Herz
letzt an der blut'gen Tat,
1520
zeugt auf der Stirne dir
prangend der Tropfen Blut.
Klytaimestra.
1434
Ich hoffe, meinem Hause wird kein Schrecken nah'n,
1435
so lange wohlgesinnet, wie bisher er war,
Aigisthos über meines Herdes Flamme wacht.
Mit diesem Schilde deck' ich sicher meinen Mut.
1431
Du hörst: bei meinen Eideshelfern schwör' ich dir,
1530
bei Sünd' und Sühne, welchen er zum Opfer fiel,
1433
bei meiner Tochter nie versöhntem Rachegeist.
1438
So liegt er da, und sie, nachdem als Schwanensang
1445
sie ihren eignen letzten Todesschrei gethan,
1540
Chor.
Ach, daß ewigen Schlummer
gleich die Götter mir gönnten,
1450
ohne den Schmerz des Sterbens,
ohne die Qual des Siechtums.
1545
105
Chor.
Denn mein treuster Beschützer,
der um ein Weib so vieles geduldet,
mußt' auch unter der Hand eines Weibes
sein Leben verlieren.
1455
Wehe,
1550
Helene, verblendete, wie hast du
Und du, zum ew'gen Gedächtnis
trägst du das Zeichen der Weihe
1555
1460
in Blut, das nimmer verbleichet.
Wohl hatte Hader im Hause
gesegnet den Ehebund,
dem Gatten des Elends Grund.
Klytaimestra.
Lass' den Zorn, verwünsche nicht dein Leben,
1560
1465
Chor.
Dämon, der du der beiden
1565
Tantalosenkel Häuser
heimsuchst, der du dem Weibe
1470
Über der Leiche seh' ich dich stehen,
1570
singen dein Lied mit Rabengekrächze,
1474
dein grauses Triumphlied.
Wehe,
Helene, verblendete, wie hast du
einz'ge tausend, abertausend Leben
1575
am Skamandros in den Tod gesandt.
Chor.
Und du, zu ew'gem Gedächtnis
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1448 focus
Ah woe and well-a-day! I would that Fate
1685
Not bearing agony too great,
Nor stretching me too long on couch of pain—
Would bid mine eyelids keep
The morningless and unawakening sleep!
1
For life is weary, now my lord is slain,
1690
The gracious among kings!
Hard fate of old he bore and many grievous things,
And for a woman's sake, on Ilian land—
Now is his life hewn down, and by a woman's hand.
O Helen, O infatuate soul,
1695
Who bad'st the tides of battle roll,
O'erwhelming thousands, life on life,
'Neath Ilion's wall!
And now lies dead the lord of all.
The blossom of thy storied sin
1700
Bears blood's inexpiable stain,
O thou that erst, these halls within,
Wert unto all a rock of strife,
A husband's bane!
Clytemnestra.
Peace! pray not thou for death as though
1705
Thine heart was whelmed beneath this woe,
Nor turn thy wrath aside to ban
The name of Helen, nor recall
How she, one bane of many a man,
Sent down to death the Danaan lords,
1710
To sleep at Troy the sleep of swords,
And wrought the woe that shattered all.
Chorus.
Fiend of the race! that swoopest fell
Upon the double stock of Tantalus,
Lording it o'er me by a woman's will,
1715
Stern, manful, and imperious—
A bitter sway to me!
Thy very form I see,
Like some grim raven, perched upon the slain,
Exulting o'er the crime aloud in tuneless strain!
1720
Clytemnestra.
Right was that word—thou namest well
The brooding race-fiend, triply fell!
From him it is that murder's thirst,
Blood-lapping, inwardly is nursed—
Ere time the ancient scar can sain,
1725
New blood comes welling forth again.
Chorus.
Grim is his wrath and heavy on our home,
That fiend of whom thy voice has cried—
Alas, an omened cry of woe unsatisfied,
An all-devouring doom.
1730
Ah woe, ah Zeus! from Zeus all things befall—
Zeus the high cause and finisher of all!—
Lord of our mortal state, by him are willed
All things, by him fulfilled!
Yet ah my king, my king no more!
1735
What words to say, what tears to pour
Can tell my love for thee?
The spider-web of treachery
She wove and wound, thy life around,
And lo! I see thee lie,
1740
And thro' a coward, impious wound
Pant forth thy life and die!
A death of shame—ah woe on woe!
A treach'rous hand, a cleaving blow!
Clytemnestra.
My guilt thou harpest, o'er and o'er!
1745
I bid thee reckon me no more
As Agamemnon's spouse.
The old Avenger, stern of mood
For Atreus and his feast of blood,
Hath struck the lord of Atreus' house,
1750
And in the semblance of his wife
The king hath slain.—
Yea, for the murdered children's life,
A chieftain's in requital ta'en.
Chorus.
Thou guiltless of this murder, thou!
1755
Who dares such thought avow?
Yet it may be, wroth for the parent's deed,
The fiend hath holpen thee to slay the son.
Dark Ares, god of death, is pressing on
Thro' streams of blood by kindred shed,
1760
Exacting the accompt for children dead,
For clotted blood, for flesh on which their sire did feed.
Yet ah my king, my king no more!
What words to say, what tears to pour
Can tell my love for thee?
1765
The spider-web of treachery
She wove and wound, thy life around,
And lo! I see thee lie,
And thro' a coward, impious wound
Pant forth thy life and die!
1770
A death of shame—ah woe on woe!
A treach'rous hand, a cleaving blow!
Clytemnestra.
I deem not that the death he died
Had overmuch of shame:
For this was he who did provide
1775
Foul wrong unto his house and name:
His daughter, blossom of my womb,
He gave unto a deadly doom,
Iphigenia, child of tears.
And as he wrought, even so he fares.
1780
Nor be his vaunt too loud in hell;
For by the sword his sin he wrought,
And by the sword himself is brought
Among the dead to dwell.
Chorus.
Ah whither shall I fly?
1785
For all in ruin sinks the kingly hall;
Nor swift device nor shift of thought have I,
To 'scape its fall.
A little while the gentler rain-drops fail;
I stand distraught—a ghastly interval,
1790
Till on the roof-tree rings the bursting hail
Of blood and doom. Even now fate whets the steel
On whetstones new and deadlier than of old,
The steel that smites, in Justice' hold,
Another death to deal.
1795
O Earth! that I had lain at rest
And lapped for ever in thy breast,
Ere I had seen my chieftain fall
Within the laver's silver wall,
Low-lying on dishonoured bier.
1800
And who shall give him sepulchre,
And who the wail of sorrow pour?
Woman, 'tis thine no more!
A graceless gift unto his shade
Such tribute, by his murd'ress paid!
1805
Strive not thus wrongly to atone
The impious deed thy hand hath done.
Ah who above the god-like chief
Shall weep the tears of loyal grief?
Who speak above his lowly grave
1810
The last sad praises of the brave?
Clytemnestra.
Peace! for such task is none of thine.
By me he fell, by me he died,
And now his burial rites be mine!
Yet from these halls no mourners' train
1815
Shall celebrate his obsequies;
Only by Acheron's rolling tide
His child shall spring unto his side,
And in a daughter's loving wise
Shall clasp and kiss him once again!
1820
Chorus.
Lo! sin by sin and sorrow dogg'd by sorrow—
And who the end can know?
The slayer of to-day shall die to-morrow—
The wage of wrong is woe.
While Time shall be, while Zeus in heaven is lord,
1825
His law is fixed and stern;
On him that wrought shall vengeance be outpoured—
The tides of doom return.
The children of the curse abide within
These halls of high estate—
1830
And none can wrench from off the home of sin
The clinging grasp of fate.
Clytemnestra.
Now walks thy word aright, to tell
This ancient truth of oracle;
But I with vows of sooth will pray
1835
To him, the power that holdeth sway
O'er all the race of Pleisthenes—
Tho' dark the deed and deep the guilt,
With this last blood, my hands have spilt,
I pray thee let thine anger cease!
1840
I pray thee pass from us away
To some new race in other lands,
There, if thou wilt, to wrong and slay
The lives of men by kindred hands.
For me 'tis all sufficient meed,
1845
Tho' little wealth or power were won,
So I can say,
'Tis past and done.
The bloody lust and murderous,
The inborn frenzy of our house,
Is ended by my deed.
1850
[
Enter Ægisthus.
Ægisthus.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1448 focus
O daß in Eile doch, ohne zu großen Schmerz,
Nicht uns fesselnd an's Lager,
1400
Der Tod sich uns nahte, ew'gen Schlafes
Ruhe zu bringen! Vermählt dem Staube,
Liegt er todt, der milde Hort,
Der vieles Leid unter Frau'ntücke litt,
Der durch Frau'ntücke nun den Geist verhaucht.
1405
Weh, Helena, dir! Wahnsinnige, weh!
Du Eine, du hast so viel, so viel
Um Ilion Leben gemordet!
Und nun dem gewaltigen, lebend im Ruhm,
Brachst du die Blüthe für alte Blutschuld.
1410
Ha, wie glomm im Hause da
Zwietracht, dem Mann Fluch und Tod bereitend!
Klytämnestra.
O flehe doch nicht, durch Solches gebeugt,
Den Tod dir herbei,
Noch wende den Groll auf Helena's Haupt,
1415
Daß die Eine so viel von der Danaer Volk,
Die Vertilgerin, einst zu den Schatten entrafft,
Und unnennbaren Jammer bereitet!
Der Chor.
Feindlicher Dämon, der wider des Tantalos
Haus und Zwillingsgeschlecht stürmt,
1420
Du zeigst, in gleich wilden Weibern rasend,
Deine Gewalt, und empörst das Herz mir!
Auf die Leiche tritt sie kühn,
Die Mörd'rin, stimmt, Raben gleich, zornentbrannt,
Siegsgesang grausenvoll frohlockend an!
1425
Klytämnestra.
Nun sprach dein Mund wahrhafteren Spruch,
Da du riefest den Gott,
Den gewaltigen Nachgeist dieses Geschlechts.
Denn trunken von ihm, nährt ewig sein Schooß
Blutlechzende Gier. Da die Wunde noch brennt,
1430
Hat der Mord sich erneut, und das Blut strömt.
Der Chor.
Traun, den gewaltigen, schwer
Zürnenden Dämon des Hauses rühmst du!
Ach, trauriger Ruhm des grausen,
Niemals endenden Unheils!
1435
O Graun, o Graun! So lenkt es Zeus,
Der Alles fügt, der Alles schafft!
Denn was geschieht den Menschen ohne dich, Zeus?
Ist nicht Alles der Götter Schickung?
Wie wein' ich, (s Schmerz!) mein König und Herr,
1440
Wie wein' ich um dich?
Was sag' ich aus liebender Seele?
Da liegst du verstrickt in der Spinne Geweb,
Von frevelnden Händen gemordet!
Weh, weh! So schmachvoll sankst du dahin in den Staub:
1445
Von des -Truges Mord entseelt,
Sankst du, getroffen von scharfem Beile!
Klytämnestra.
Mein, rufet ihr laut, mein sei dies Werk.
O sagt nicht mehr,
Daß ich Agamemnons Gemahlin sei!
1450
Nein, ähnlich dem Weib des Erschlagenen hier,
Hat, sinnend auf Fluch, der entsegliche Geist,
Der Atreus trieb zu dem blutigen Mahl,
Ihm Buße verhängt,
Und den Mann für die Knaben geopfert.
1455
Der Chor.
Daß du den blutigen Mord
Nimmer verschuldetest, wer bezeugt das?
Wer? Aber der Ahnen Fluchgeist
Stand wohl helfend zur Seite.
In Strömen stammverwandten Bluts
1460
Rast ewig fort der dunkle Mord,
Und negt sich neu, wohin er auch sich wälze,
Im Thau blutigen Kindermordes.
Wie wein' ich, (o Schmerz!) mein König und Herr,
Wie wein' ich um dich?
1465
Was sag' ich aus liebender Seele?
Da liegst du verstrickt in der Spinne Geweb,
Von frevelnden Händen gemordet!
Weh, weh! So schmachvoll sankst du dahin in den Staub:
Von des Truges Mord entſeelt,
1470
Sankst du, getroffen von scharfem Beile!
Klytämnestra.
Kein schmachvoll Todesgeschick war, traun,
Agamemnons Loos.
Spann er nicht blutige Tücke zuerst
In dem Hause mir an?
1475
Der das Kind mir erschlug, das von ihm ich empfing,
Das ich ewig bewein', Iphigenien, ach!
Nahm würdigen Lohn für würdige That:
Er brüste sich nicht in des Hades Haus,
Da der mordende Stahl
1480
Das Verschuldete nur ihm vergolten!
Der Chor.
Ich sinn' umher, alles Rathes ledig,
Wo ich der Sorge Steuer
Hinwenden soll, nun das Haus dahinstürzt.
Mich schreckt des Plakregens hauserschütternder
1485
Blutvoller Sturm; schon ja träuselt's nicht mehr.
Zu neuen Unheilsthaten wekt sein Nacheschwert
Das Schicksal schon auf neuem Wepstein.
O Erdreichs Nacht! O nahmst du mich auf,
Ch' ihn ich erblickt in den silbernen Sarg,
1490
In die tödtende Wanne gebettet!
Wer gräbt ihm ein Grab? Wer jammert um ihn?
Wirst du, die selbst
Ihn erschlug, den Gemahl, dies wagen zu thun,
Ihm Klagen zu weih'n, und für Thaten des Nuhms
1495
Ihn durch schnödes Gepräng
Unliebender Liebe zu feiern?
Wer wird den Grabesgesang um den Göttergleichen
Anstimmen unter Thränen,
Von lauterm Herzensdrang getrieben?
1500
Klytämnestra.
Dir steht's nicht an, dich um Solches zu müh'n:
Durch unseren Arm
Sank, starb er dahin, wir graben sein Grab,
Kein Jammern ertönt aus dem Königspalast.
Iphigenia nur, mit freundlichem Sinn,
1505
Wie der Tochter geziemt,
Tritt gegen ihn her an des klagenden Stroms
Wildrauschender Furth,
Und umschlingt ihn mit liebenden Armen.
Der Chor.
Schmachwort erhebt sich hier gegen Schmachwort.
1510
Dunkel umhüllt den Ausgang.
Wer fällte, fällt; wieder büßt der Mörder.
So lange Zeus waltet, waltet dies Gesek:
Wie Jeder that, also muß er leiden.
Wer stößt ein Kind vom Hause, mag's dem Fluche weih'n?
1515
Unlösbar haftet Zweig am Stamme.
Klytämneftra.
Wohl sprachst du mit Wahrheit, was du mir jekt
Kundthatst. Ich schwör' es dem rächenden Geist
In Pleisthenes' Haus,
Gern beug' ich dem Fluch, wie schwer er auf mir
1520
Auch laste, das Haupt, wenn fortan nur
Den Palast er verläßt, und ein andres Geschlecht
Austilgt durch stets fortzeugenden Mord.
Und wäre mir auch nur mäßiges Gut:
Mir Alles genug, wenn ich wechselnden Mords
1525
Wahnsinn von der Schwelle verscheuchte!
(Aegisthos, von Lanzenknechten gefolgt, tritt aus der Gastwohnung mit den Zeichen der königlichen Würde.)
Aegifthos.
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
1449-1450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-839
1454.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-840
1457.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-841
1459.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-842
1461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-843
1462.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-844
1465.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-845
1466.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-846
1472.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-847
1475.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-848
1479.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-849
1480.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-850
1481.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-851
1483.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-852
1485.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-853
1486.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-854
1489.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-855
1490.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-856
1492-1493.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-857
1497.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-858
1498.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-859
1499.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-860
1500.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-861
1501.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-862
1502.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-863
1503.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-864
1504.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-865
1506.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-866
1509.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-867
1510-1512.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-868
1513.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-869
1514.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-870
1516.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-871
1518.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-872
1519.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-873
1522-1526.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-874
1525.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-875
1526.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-876
1527.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-877
1530.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-878
1531-1533.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-879
1534.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-880
1536.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-881
1537.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-882
1538.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-883
1540.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-884
1541.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-885
1542-1543.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-886
1545.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-887
1547.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-888
1548.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-889
1550.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-890
1553.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-891
1555.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-892
1558.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-893
1559.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-894
1561.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-895
1563-1564.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-896
1567.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-897
1569.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-898
1570.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-899
1571.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-900
1573.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-901
1576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-902
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
1449-1576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-789
1450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-790
1451.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-791
1454.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-792
1456.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-793
1460.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-794
1461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-795
1462.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-796
1466.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-797
1468.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-798
1469-1470.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-799
1471-1472.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-800
1474.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-801
1475.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-802
1476.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-803
1477.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-804
1478.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-805
1479.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-806
1482.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-807
1486.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-808
1488.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-809
1494.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-810
1495.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-811
1496-1497.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-812
1500.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-813
1504-1505.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-814
1508.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-815
1510.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-816
1522-1523.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-817
1498-1505.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-818
1524.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-819
1526.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-820
1527.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-821
1528-1529.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-822
1532-1533.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-823
1535-1536.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-824
1537-1538.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-825
1539.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-826
1544.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-827
1545-1546.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-828
1547.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-829
1550.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-830
1553.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-831
1555.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-832
1559.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-833
1561.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-834
1562-1563.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-835
1564-1565.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-836
1566.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-837
1573.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-838
1568.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-840