Search the Perseus Catalog for:

View: By Turn

← Previous Next →

Chorus

Hail Clytemnestra! Hither am I come

Thy majesty revering. For 'tis meet

When the male throne is empty, that we pay

To our high captain's consort honour due.

If thou hast heard auspicious news, or not,

That with joy-vouching hope thou lightest up

The altar fires, I, as a friend, would know,-

Yet shall thy silence nought unkind be deemed.

CLYTEMNESTRA

Joy's harbinger, be radiant Morning born

From kindly, mother Night! So runs the saw.

But thou of joy beyond all hope shalt hear,

For Priam's city have the Argives won.

Chorus

How queen! through unbelief I miss thy word.

CLYTEMNESTRA

Troy is in Argive hands; now speak I plain?

Chorus

Joy, stealing o'er my heart, calls forth the tear.

CLYTEMNESTRA

'Tis true, thine eye thy loyalty bewrays.

Chorus

Of these great tidings what the certain proof?

CLYTEMNESTRA

Warrant I have; -how not? or Heaven deceives me.

Chorus

Trusting the suasive augury of dreams?

CLYTEMNESTRA

The fancies of the sleep-bound soul I heed not.

Chorus

But hath some wingless rumour buoy'd thee up?

CLYTEMNESTRA

Thou chidest me as were I a young girl.

Chorus

But since what time was Priam's city spoiled?

CLYTEMNESTRA

This very night now bringing forth the day.

Chorus

What messenger could travel with such speed?

Agamemnon. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.

Current edition Experimental

Agamemnon (OCR draft) (English) (Agamemnon. Anna Swanwick, 1886.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 258-366 focus

Χορός

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος:

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
260

σὺ δ᾽ εἴ τι¹ κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων: οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

Κλυταιμήστρα

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
265

πεύσει δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν:

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορός

πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν: ἦ τορῶς λέγω;

Χορός

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

Κλυταιμήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός

τί γὰρ τὸ πιστόν;² ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα

ἔστιν: τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ³ σέβεις;

Κλυταιμήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

Χορός

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορός

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

281

Κλυταιμήστρα

Ἥφαιστος Ἴδης λαμπρὸν ἐκπέμπων σέλας.

φρυκτὸς δὲ φρυκτὸν δεῦρ᾽ ἀπ᾽ ἀγγάρου⁴ πυρὸς

ἔπεμπεν: Ἴδη μὲν πρὸς Ἑρμαῖον λέπας

Λήμνου: μέγαν δὲ πανὸν⁵ ἐκ νήσου τρίτον

Ἀθῷον αἶπος Ζηνὸς ἐξεδέξατο,
285

ὑπερτελής τε, πόντον ὥστε νωτίσαι,

ἰσχὺς πορευτοῦ λαμπάδος πρὸς ἡδονὴν

πέμπει⁶ τὸ χρυσοφεγγές, ὥς τις ἥλιος,

σέλας παραγγείλασα Μακίστου σκοπαῖς:⁷

ὁ δ᾽ οὔτι μέλλων οὐδ᾽ ἀφρασμόνως ὕπνῳ
290

νικώμενος παρῆκεν ἀγγέλου μέρος:

ἑκὰς δὲ φρυκτοῦ φῶς ἐπ᾽ Εὐρίπου ῥοὰς

Μεσσαπίου φύλαξι σημαίνει μολόν.

οἱ δ᾽ ἀντέλαμψαν καὶ παρήγγειλαν πρόσω

γραίας ἐρείκης θωμὸν ἅψαντες πυρί.
295

σθένουσα λαμπὰς δ᾽ οὐδέπω μαυρουμένη,

ὑπερθοροῦσα πεδίον Ἀσωποῦ,⁸ δίκην

φαιδρᾶς σελήνης, πρὸς Κιθαιρῶνος λέπας

ἤγειρεν ἄλλην ἐκδοχὴν πομποῦ πυρός.

φάος δὲ τηλέπομπον οὐκ ἠναίνετο
300

φρουρὰ προσαιθρίζουσα πόμπιμον φλόγα,⁹

λίμνην δ᾽ ὑπὲρ Γοργῶπιν ἔσκηψεν φάος:

ὄρος τ᾽ ἐπ᾽ Αἰγίπλαγκτον ἐξικνούμενον

ὤτρυνε θεσμὸν μηχανήσασθαι¹⁰ πυρός.

πέμπουσι δ᾽ ἀνδαίοντες ἀφθόνῳ μένει
305

φλογὸς μέγαν πώγωνα, καὶ Σαρωνικοῦ

πορθμοῦ κάτοπτον¹¹ πρῶν᾽ ὑπερβάλλειν πρόσω

φλέγουσαν, ἔστ᾽ ἔσκηψεν, εὖτ᾽¹² ἀφίκετο

Ἀραχναῖον αἶπος, ἀστυγείτονας σκοπάς:

κἄπειτ᾽ Ἀτρειδῶν ἐς τόδε σκήπτει στέγος
310

φάος τόδ᾽ οὐκ ἄπαππον Ἰδαίου πυρός.

τοιοίδε τοί μοι¹³ λαμπαδηφόρων νόμοι,¹⁴

ἄλλος παρ᾽ ἄλλου διαδοχαῖς πληρούμενοι:

νικᾷ δ᾽ ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος δραμών.

τέκμαρ τοιοῦτο σύμβολόν τε σοὶ λέγω
315

ἀνδρὸς παραγγείλαντος ἐκ Τροίας ἐμοί.

Χο.

θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι.

λόγους δ᾽ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι

διηνεκῶς θέλοιμ᾽ ἂν ὡς λέγοις¹⁵ πάλιν.

320

Κλ.

Τροίαν Ἀχαιοὶ τῇδ᾽ ἔχουσ᾽ ἐν ἡμέρᾳ.
320

οἶμαι βοὴν ἄμεικτον ἐν πόλει πρέπειν.

ὄξος τ᾽ ἄλειφά τ᾽ ἐγχέας¹⁶ ταὐτῷ κύτει

διχοστατοῦντ᾽ ἄν οὐ φίλως προσεννέποις.

καὶ τῶν ἁλόντων καὶ κρατησάντων δίχα

φθογγὰς ἀκούειν ἔστι συμφορᾶς διπλῆς.
325

οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότες

ἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίων

παῖδες γερόντων οὐκέτ᾽ ἐξ ἐλευθέρου

δέρης ἀποιμώζουσι φιλτάτων μόρον:

τοὺς δ᾽ αὖτε νυκτίπλαγκτος ἐκ μάχης πόνος
330

νήστεις¹⁷ πρὸς ἀρίστοισιν ὧν ἔχει πόλις

τάσσει, πρὸς οὐδὲν ἐν μέρει τεκμήριον,

ἀλλ᾽ ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον.

ἐν <δ᾽>¹⁸ αἰχμαλώτοις Τρωικοῖς οἰκήμασιν

ναίουσιν ἤδη, τῶν ὑπαιθρίων πάγων
335

δρόσων τ᾽ ἀπαλλαγέντες, ὡς δ᾽ εὐδαίμονες¹⁹

ἀφύλακτον εὑδήσουσι πᾶσαν εὐφρόνην.

εἰ δ᾽ εὖ σέβουσι²⁰ τοὺς πολισσούχους θεοὺς

τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θ᾽ ἱδρύματα,

οὔ τἂν ἑλόντες²¹ αὖθις ἀνθαλοῖεν²² ἄν.
340

ἔρως δὲ μή τις πρότερον ἐμπίπτῃ²³ στρατῷ

πορθεῖν ἃ μὴ χρή, κέρδεσιν νικωμένους.

δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας

κάμψαι διαύλου θάτερον κῶλον πάλιν:

θεοῖς δ᾽ ἀναμπλάκητος εἰ μόλοι στρατός,
345

ἐγρηγορὸς²⁴ τὸ πῆμα τῶν ὀλωλότων

γένοιτ᾽ ἄν, εἰ πρόσπαια μὴ τύχοι κακά.

τοιαῦτά τοι γυναικὸς ἐξ ἐμοῦ κλύεις:

τὸ δ᾽ εὖ κρατοίη, μὴ διχορρόπως ἰδεῖν.

πολλῶν γὰρ ἐσθλῶν τήνδ᾽²⁵ ὄνησιν εἱλόμην.
350

Χο.

γύναι, κατ᾽ ἄνδρα σώφρον᾽ εὐφρόνως λέγεις.

ἐγὼ δ᾽ ἀκούσας πιστά σου τεκμήρια

θεοὺς προσειπεῖν εὖ παρασκευάζομαι.

χάρις γὰρ οὐκ ἄτιμος εἴργασται πόνων.

355

ὦ Ζεῦ βασιλεῦ καὶ νὺξ φιλία
355

μεγάλων κόσμων κτεάτειρα,

ἥτ᾽ ἐπὶ Τροίας πύργοις ἔβαλες

στεγανὸν δίκτυον, ὡς μήτε μέγαν

μήτ᾽ οὖν νεαρῶν τιν᾽ ὑπερτελέσαι

μέγα δουλείας
360

γάγγαμον, ἄτης παναλώτου.

Δία τοι ξένιον μέγαν αἰδοῦμαι

τὸν τάδε πράξαντ᾽ ἐπ᾽ Ἀλεξάνδρῳ

τείνοντα πάλαι τόξον, ὅπως ἂν

μήτε πρὸ καιροῦ μήθ᾽ ὑπὲρ ἄστρων
365

βέλος ἠλίθιον σκήψειεν.

367

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 258 focus

Χορός

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκʼ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
260

σὺ δʼ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμʼ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

Κλυταιμήστρα

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
265

πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορός

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορός

χαρά μʼ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

Κλυταιμήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός

τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα

ἔστιν· τί δʼ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός

πότερα δʼ ὀνείρων φάσματʼ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

Χορός

ἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτʼ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης λέγω.

Χορός

καὶ τίς τόδʼ ἐξίκοιτʼ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 258 focus

ἥκω σεβίζων σὸν, Κλυταιμνήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.

260

σὺ δ᾽ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ.

εὐάγγελος μὲν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
265

πεύσει δὲ χάρμα μείζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ἡρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ.

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἡ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΧΟ.

ἡ γάρ τι πιστόν ἐστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ'᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω

ΧΟ.

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλλων τάχος;
280

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 258 focus

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμνήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

Χορὸς Πρεσβυτῶν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
245

σὺ δ᾽ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

Κλυταιμνήστρα

εὐάγγελος μέν, ὥςπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
250

πεύσει δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμνήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

χαρὰ μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
255

Κλυταιμνήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμνήστρα

ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμνήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
260

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμνήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμνήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ' ἂν ἀγγέλων τάχος;
265

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 258 focus

Ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ' ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου·

σὺ δ' εἴτε κεδνόν, εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,
260

κλύοιμ' ἂν εὔφρων, οὐδὲ σιγώσῃ σιγῶντι (cf. ad 258-81) φθόνος.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
¹

Εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα·

πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.
265

ΧΟΡΟΣ

Πῶς φῄς ; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω ;

ΧΟΡΟΣ

Χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Εὖ γὰρ φρονοῦντος -ούσης (cf. ad 258-81) ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 258 focus

Ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος·

270

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.

σὺ δ᾽ εἴτε κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

275

Κλυταιμήστρα.

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.

πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹

τὸ μέλλον δ' τὸ μέλλον δ' τὸ μέλλον M καὶ post breve intervallum τὸ δὲ προκλύειν m. τὸ δὲ προκλύειν omisit h. ἐπεὶ γένοιτ᾽ ἐπεὶ γένοιτ' ἐπιγένοιτ' Μ. πρὸ χαιρέτω ἴσον ἴσον Μ. σύνορθρον σύνορθρον συνορθὸν Μ. αὐγαῖς αὐταῖσ Μ. εὔπραξις, ὡς εὖ, πρᾶξιν ὡς scribendum εὖ, πρᾶξιν ὧν. Ἥχω ἀγο γελ— praefxit m, ut vid., choro tribuit Stanley. δ᾽ εἴτε in δ' εἴτε ultimam literam e ex ό (δ᾽ εἰ τὸ) correctum habet M, δ᾽ εἴ τι ἐλπίσιν ἐλπίσιν ἐλπίσειν Μ. σιγώσῃ σιγώιση Μ, σιγώισης m. et 280-292. paragraphi praefixae in M.

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.
280

ΚΛ.

Τροίαν ᾿Αχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σου κατηγορεῖ.

ΧΟ.

τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.
285

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;
290

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

ΧΟ.

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;

ΚΛ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 258 focus

— ἥκω σεβίζων σὸν Κλυταιμήστρα κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽, ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
260

σὺ δ᾽ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων’ οὐδὲ σιγώσηι φθόνος.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα·
265

πεύσηι δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλυεῖν·

Πριάμου γὰρ ἡιρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

ΧΟ.

πῶς φήις; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ.

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ’ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σου κατηγορεῖ.

ΧΟ.

τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπειθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὡς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

ΧΟ.

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

ΚΛ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 258 focus

ΧΟ.

– ἥκω σεβίζων σὸν Κλυταιμήστρα κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
260

σὺ δ᾽ εἴτε κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

Testim.:

244 Hesych. ἀταύρωτος· ἄζυγος καὶ παρθένος etc.

Apparatus Criticus

φυλακᾶι φυλακὰν corr. Blomfield οἴκοις δ' ἀναύδωι ἀναύδων [δ᾽] δ' om. ἔβαλλ᾽ ἕκαστον ἔβαλ᾿ ἕκατον ἀπ᾿ ὄμματος βέλει βέλει ἀπ᾿ ὀμμάτων πρέπουσ᾽ ὅπως πρέπουσά θ᾽ ὡς correxi εὔποτμον εὐπόταμον εὔποτον αὐδᾶι αἰῶνα corr. Hartung τὸ μέλλον post τὸ μέλλον habent τὸ δὲ προκλύειν ἐπεὶ γένοιτ᾽ ἐπιγένοιτ' σύνορθρον σύνορθον σύναρθρον corr. Wellauer αὐγαῖς αὐταῖς (ἀϋταῖς Tr) corr. Herm. τούτοισιν τούτοις ΧΟ. ῎Αγγ. (φύλαξ add. Tr) praefigunt Κλυταιμήστρα κλυταιμήστρα -μνήστρα εἴτε κεδνὸn εἴτο κεδν.

ΧΟ.

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσηι φθόνος.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
265

πεύσηι δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ἡιρήκασιν ᾿Αργεῖοι πόλιν.

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ.

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἢ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΧΟ.

ἢ γάρ τι πιστόν ἐστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾿ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾿ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

ΧΟ. καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλλων τάχος;
280

Translations (10)

Agamemnon Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 258 focus

Chorus

I have come, Clytaemestra, in obedience to your royal authority; for it is fitting to do homage to the consort of a sovereign prince

when her husband’s throne is empty. Now whether the news you have heard is good or ill, and you do make sacrifice with hopes that herald gladness, I wish to hear; yet, if you would keep silence, I make no complaint.
260

Clytaemestra

As herald of gladness, with the proverb,

may Dawn be born from her mother Night! You shall hear joyful news surpassing all your hopes—the Argives have taken Priam’s town!
265

Chorus

What have you said? The meaning of your words has escaped me, so incredible they seemed.

Clytaemestra

I said that Troy is in the hands of the Achaeans. Is my meaning clear?

Chorus

Joy steals over me, and it challenges my tears.
270

Clytaemestra

Sure enough, for your eye betrays your loyal heart.

Chorus

What then is the proof? Have you evidence of this?

Clytaemestra

I have, indeed; unless some god has played me false.

Chorus

Do you believe the persuasive visions of dreams?

Clytaemestra

I would not heed the fancies of a slumbering brain.
275

Chorus

But can it be some pleasing rumor that has fed your hopes?

Clytaemestra

Truly you scorn my understanding as if it were a child’s.

Chorus

But at what time was the city destroyed?

Clytaemestra

In the night, I say, that has but now given birth to this day here.

Chorus

And what messenger could reach here with such speed?
280

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 258 focus

CHOROS.

I am come, reverencing power in thee,

O Klutaimnestra! For ’t is just we bow

To the ruler’s wife, — the male-seat man-bereaved.
260

But if thou, having heard good news, — or none, —

For good news’ hope dost sacrifice thus wide,

I would hear gladly: art thou mute, — no grudge!

KLUTAIMNESTRA.

Good-news-announcer, may — as is the by-word —

Morn become, truly, — news from Night his mother!
265

But thou shalt learn joy past all hope of hearing.

Priamos’ city have the Argeioi taken.

CHOROS.

How sayest? The word, from want of faith, escaped me.

KLUTAIMNESTRA.

Troia the Achaioi hold: do I speak plainly?

CHOROS.

Joy overcreeps me, calling forth the tear-drop.
270

KLUTAIMNESTRA.

Right! for, that glad thou art, thine eye convicts thee.

CHOROS.

For — what to thee, of all this, trusty token?

KLUTAIMNESTRA.

What’s here! how else? unless the god have cheated.

CHOROS.

Haply thou flattering shows of dreams respectest?

KLUTAIMNESTRA.

No fancy would I take of soul sleep-burthened.
275

CHOROS.

But has there Puffed thee up some unwinged omen?

KLUTAIMNESTRA.

As a young maid’s my mind thou mockest grossly.

CHOROS.

Well, at what time was — even sacked, the city?

KLUTAIMNESTRA.

Of this same mother Night — the dawn, I tell thee.

CHOROS.

And who of messengers could reach this swiftness?
280

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 258 focus

How sayest thou? thy word escaped me from incredulity.

CLYTEMNESTRA

I say that Troy is in the power of the Argives—speak I clearly?

CHORUS

Joy is stealing over me, that calls forth a tear.

CLYTEMNESTRA

Ay, for thy countenance proves thy loyalty.

CHORUS

Why, what sure proof hast thou of these things?

CLYTEMNESTRA

I have a proof—why not?—unless the deity hath deluded me.

CHORUS

Art thou, then, reverencing the vision of dreams, that win easy credence?

CLYTEMNESTRA

I would not take the opinion of my soul when sunk in slumber.

CHORUS

But did some wingless rumour gladden thy mind?

CLYTEMNESTRA

Thou sharply mockest my sense as that of a young girl.

CHORUS

And at what time hath the city been sacked?

CLYTEMNESTRA

I say in the night that hath now brought forth this day.

CHORUS

And what messenger could come with such speed?

CLYTEMNESTRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 258 focus

se lever le succès qu'appelle de ses vœux celle qui, placée le plus près du maître, demeure ici le seul rempart protégeant encore la terre d'Apis ¹ !

Clytemnestre vient de paraître à une porte du palais.

LE CORYPHÉE

Je suis venu rendre hommage à ton autorité, Clytemnestre : il est juste d'honorer une épouse
royale, quand est vide le trône de l'époux. Mais as-tu quelque heureuse nouvelle ? ou l'Espérance est-elle la douce messagère qui t'invite à sacrifier ? Je t'entendrai avec joie, mais, si tu te tais, ne saurai t'en vouloir.

CLYTEMNESTRE

Douce messagère, si le proverbe est
vrai, puisse l'être l'Aurore, fille de la Nuit douce ² ! Ta joie va dépasser toutes tes espérances : les Argiens ont conquis la ville de Priam.

LE CORYPHÉE

Comment ? Je comprends mal, tant j'ai de peine à croire.

CLYTEMNESTRE

Troie est aux mains des Grecs : parlé-je clairement ?

LE CORYPHÉE

La joie pénètre en moi et me tire des larmes.

CLYTEMNESTRE

Oui, tes yeux disent bien tes loyaux sentiments.

LE CORYPHÉE

Mais de cela,

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 258 focus

With reverence, Clytemneſtra, I approach

285

Thy greatneſs; honour due to her that fills

The royal ſeat, yet vacant of its lord.

If ought of glad import hath reach’d thy ear,

Or to fair hope the victim bleeds, I wiſh,

But with ſubmiſſion to thy will, to hear.
290

AGAMEMNON.

CLYTEMNESTRA.

The joy-importing morn ſprings, as they ſay,

From night, her mother. Thou ſhalt hear a joy

Beyond thy hopes to hear: The town of Priam

Is fall’n beneath the conquering arms of Greece.

CHORUS.

What ſaid’ſt thou ? Paſſing credence fled thy word.
295

CLYTEMNESTRA.

In Troy Greece triumphs. Speak I clearly now?

CHORUS.

Joy ſteals upon me, and calls forth the tear.

CLYTEMNESTRA.

Thy gliſt’ning eye beſpeaks an honest heart.

CHORUS.

Does ought of certain proof confirm these tidings?

CLYTEMNESTRA.

It does: Why not? Unleſs the Gods deceive us.
300

CHORUS. AGAMEMNON.

CHORUS.

Perchance the viſions of perfuaſive dreams.

CLYTEMNESTRA.

Sport of the ſlumb’ring ſoul; they move not me.

CHORUS.

Hath then ſome winged rumour ſpread these tranſports?

CLYTEMNESTRA.

As a raw girl’s, thou hold’ſt my judgment cheap.

CHORUS.

How long hath ruin cruſh’d this haughty city?
305

CLYTEMNESTRA.

This night, that gave this infant morning birth.

CHORUS.

What ſpeed cou’d be the herald of this news?

CLYTEMNESTRA.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 258 focus

Clitennestra, siam qui, chini dinanzi

al tuo poter: ché giusto è, quando vuoto

resta il trono del re, prestare onore

alla sua sposa. Se per qualche fausta

novella tu sacrifichi, o soltanto

295

perché la speri, volentieri udrei.

Ma, se pur taci, non me ne dorrò.

CLITENNESTRA

Col proverbio dirò: nuncia di bene

nasca l'aurora dalla madre notte.

Udrai maggior d'ogni speranza un giubilo:
300

gli Argivi han presa la città di Priamo.

CORIFEO

Frantesi? Che dici? Io non so crederti!

AGAMENNONE

CLITENNESTRA

Che Troia è degli Achei: non parlo chiaro ?

CORIFEO

Serpe una gioia in me che il pianto provoca!

CLITENNESTRA

E' del tuo buon volere indizio il pianto.
305

CORIFEO

Di tanto, dimmi, c'è prova sicura ?

CLITENNESTRA

C'è, come no? Se un Dio non ci delude!

CORIFEO

L'hai visto in sogno, forse? E tu lo credi?

CLITENNESTRA

Alla mente assonnata io prestar fede?

CORIFEO

Non ti pascesti d'una vana ciancia?
310

CLITENNESTRA

Tu m'oltraggi! Non son fanciulla sciocca!

CORIFEO

Da quanto tempo è presa la città ?

CLITENNESTRA

Dalla notte onde nata è questa luce.

CORIFEO

E qual nuncio poté giunger sí rapido?

CLITENNESTRA

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 258 focus

Terræ munitum uallum.

Cho.

Venio colens Cytemnestra tuum robur.

Iustum est uirum principem honorare

Vxorem relicto folio uirili.
250

Cly.

Tu uerò siue bonum, fiue non audiens

Nuncia ſpe placabis.

Audirem lata,neq; taceat inuidia,

Nuncius bonus quide queadmodu ſe habet puerbili,

Fiat à matre nocte,dics.
255

NVN

Intelliges gaudium maius ſhe audire.

Priami occuparunt Argiui urbem.

Cly.

Qua dicis aufugit fermo pre incredulitate,

Troiam exiftentem Achæoru, manifeſtè dico.

Cho.

Gaudium me inuadit, euocata ad lachrymas.
260

Bene enim tui ſapiemis oculus comprobat.

Cly.

Quod'nam fidele tibi est fignum horums

Hoc est, nisi Deus me decipiat.

Cho.

Vtru uifiones fomniorŭ colis faciles perfuafu?

Non opinionem acciperem torpeſcětis mentis.
265

Cly.

Sed te premit aliqua bene alata fama?

Tang uuenis pueri ualde reprehendiſti mente.

Cho.

Quo tempore uaſtata eſt urbs?

Cly.

Lucem huius parientis noctis dico.

Cho.

Et quis nunciorum uenit ita celeriter?
270

Cly.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 258 focus

ihr junges Leben galt der Kampfbegierde

230 der Fürsten nichts. Sie beteten.

Der Vater
260

das Zeichen gab: wie ein Lamm

hob man sie auf

den Altar,

235 der Schleier hüllte Brust und Haupt.

Wohl hatte sie Kraft und Besinnung verloren;
265

sie knebelten sorglich den schwellenden Mund,

auf daß kein Fluch ihm entführe.

Die Fessel hielt. Stumm und starr lag sie da.

Vom Busen riß rohe Faust das Safrankleid.

240 Auf jeden ihrer Schlächter schoß sie Gnade flehend
270

Blick um Blick,

schön wie ein Bild, wie ein Bild der Sprache bar,

und hatte doch so oft in ihres Vaters

gastfreien Hallen singen dürfen.

An frohen Festen pries beim Tischgebet
275

der Jungfrau reiner Mund

245 des Vaters Glück

mit kindlich liebevollem Psalm.

Chor.

Was weiter ward, sah ich nicht, sag' ich nicht.

250 Des Kalchas Kunst trügt nicht. Doch durch Leiden
280

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 258 focus

O queen, I come in reverence of thy sway—

For, while the ruler's kingly seat is void,

The loyal heart before his consort bends.

Now—be it sure and certain news of good,

Or the fair tidings of a flatt'ring hope,
315

That bids thee spread the light from shrine to shrine,

I, fain to hear, yet grudge not if thou hide.

Clytemnestra.

As saith the adage, From the womb of Night

Spring forth, with promise fair, the young child Light.

Ay—fairer even than all hope my news—
320

By Grecian hands is Priam's city ta'en!

Chorus.

What say'st thou? doubtful heart makes treach'rous ear.

Clytemnestra.

Hear then again, and plainly—Troy is ours!

Chorus.

Thrills thro' my heart such joy as wakens tears.

Clytemnestra.

Ay, thro' those tears thine eye looks loyalty.
325

Chorus.

But hast thou proof, to make assurance sure?

Clytemnestra.

Go to; I have—unless the god has lied.

Chorus.

Hath some night-vision won thee to belief?

Clytemnestra.

Out on all presage of a slumb'rous soul!

Chorus.

But wert thou cheered by Rumour's wingless word?
330

Clytemnestra.

Peace—thou dost chide me as a credulous girl.

Chorus.

Say then, how long ago the city fell?

Clytemnestra.

Even in this night that now brings forth the dawn.

Chorus.

Yet who so swift could speed the message here?

Clytemnestra.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 258 focus

Wir nah'n in Ehrfurcht deiner Macht, Gebieterin.
240

Denn billig zollt man Ehre wohl des Königes

Gemahlin, wenn verlassen steht des Mannes Thron.

Ob gute Botschaft oder nicht an dich gelangt,

Daß, froher Höffnung lebend, du dein Opfer bringst,

Vernähm' ich gerne; schweigst du, zürn' ich nicht darum.
245

Klytämnestra.

Zu froher Botschaft steige, nach dem alten Spruch,

Der helle Morgen aus dem Mutterschooß der Nacht!

Du sollst ein Glück erfahren, über Hoffen groß:

Erstürmt von Argos' Volke, sank die Troerburg.

Der Chorführer.

Was ist's? Das Wort entging mir, weil's unglaublich ist.
250

Klytämnestra.

In Argos' Hand ist Troja: red' ich also klar?

Der Chorführer.

Die Wonne faßt mich und entlockt die Thräne mir.

Klytämnestra.

Dein Auge, Greis, bezeugt mir, daß du's redlich meinst.

Der Chorführer.

Wie? Bürgen sichre Zeichen dir gewiß dafür?

Klytämnestra.

Gewiß-warum nicht? - wenn ein Gott mich nicht betrog.
255

Der Chorführer.

Vertraust du nicht leichtgläubig einem Traumgesicht?

Klytämnestra.

Ich achte nicht auf schlafgebundnen Sinnes Wahn.

Der Chorführer.

So regte wohl ein flatternd Volksgerücht dich auf?

Klytämnestra.

Als hätt' ich junger Mädchen Sinn, so schiltst du mich.

Der Chorfühter.

In welcher Zeit denn wurde Troja's Burg erstürmt?
260

Klytämnestra.

In jüngster Nacht, die dieses Morgens Licht gebar.

Der Chorführer.

Doch welcher Bote mochte wohl so schnell sich nah'n?

Klytämnestra.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

14. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-10

τί μήν; Libri in principio versus

μὴν

, quod et languidum est et loco positum ineptissimo. Quare iure offendit Auratum, qui

ἐμοὶ φόβος τότ' ἀνθ᾽ ὕπνου παραστατεῖ

coniecit. Haesit in structura verborum etiam scholiastes. Tueri eam studuit Elmsleius. Ego non dubitavi

τί μήν;

reponere. Non accommodata quidem ad hunc locum explicatio Suidae est,

τί μήν; κατάφασιν δηλοῖ, ἀντὶ τοῦ πῶς γὰρ οὔ; διὰ τί γὰρ οὐ;

Aptius quod est in cod. Leidensi Etymologici apud Koenium ad Greg. Cor. p. 236.

τί μήν; τί γάρ; τί οὖν;

V. Schaeferum ad Soph. Trach. v. 390. Est id quid aliud? Sic in Eum. v. 202.

ἔχρησα ποινὰς τοῦ πατρὸς πέμψαι. τί μήν;

16. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-11

NA Proverbium

ᾠδοὺς ᾄδειν

exstat apud Aristophanem Nub. v. 720. ubi vid. schol.

17. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-12

ἐντέμνων

ἐκτέμνων

Ven. et

supra scripto Flor.

22. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-13

(ἰοῦ, ἰοῦ.) Iacuerat cubito innixus excubitor. Nunc viso igne exsilit, postquam paullum tacuerat. De qua re recte scholiastes. In libris

ἰοῦ ἰοῦ

positum est post

τῆσδε συμφορᾶς χάριν

v. 25. Scribi id debebat

ἰοῦ ἰοῦ

. Suidas

ἰοῦ ἰοῦ· τὸ ἰοῦ ἐπὶ χαρᾶς

. Inde Zonaras p. 1115. Et sic boni libri apud Aristophanem. Quod Reisigius in comm. crit. ad Soph. Oed. Col. v. 1485. monuit, hanc in laetitia exclamationem propriam esse comoediae, recte dictum est, dicique poterat etiam si recordatus esset huius loci. Vulgaris enim vitae consuetudinem Aeschylus in hoc excubitore, ut in nutrice quae in Choephoris est, expressit. Sed illas interiectiones quod hic collocandas esse in praefatione ed. prioris Hecubae p. 56. contendi, reprehenderunt Blomfieldius aliique. Qui si tueri vulgatum volebant, non illud debebant afferre, quod expergefacere Clytaemnestram vocibus illis vellet custos: nam haec nimis stolida esset hominis rusticitas: sed rectius dixissent, nunc demum illum plane quantum hoc gaudii sit persentiscere, eoque in voces illas erumpere. Et concederem profecto id non inepte inventum esse, modo, ubi primum ignis conspicitur, alia interiectio, ut

ὢ ὢ

, esset posita. Ipsa enim natura flagitat, ut, qui diu frustra finem exspectaverit molestissimae observationis, tandem conspecto exoptato fulgore, priusquam verba quibus gaudium eloquatur, inveniat, interiectione aliqua proclamet sensum quo perfunditur. Ac nescio an quae ad

ὦ χαῖρε

adscripta sunt scholiastae verba, potius ad interiectiones illas pertineant:

δεῖ διαστήματος ὀλίγου, εἶτα ἀνακραγεῖν, ὡς θεασάμενον τὸν πυρσόν

23. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-14

λαμπτήρ νυκτός, ἡμερήσιον Nulla in Rob. interpunctio. In Ald. virgula post

λαμπτὴρ

et post

νυκτὸς

distinctum. In Turn. tantummodo post

λαμπτήρ

, ex scholiastae sententia. A Victoriana ducitur interpunctio post

νυκτός

, quae orationem habet non solum simpliciorem atque idcirco graviorem, sed omnino magis accommodatam huic loco, quum quod subiicitur

ἡμερήσιον φάος

non tantum de clara luce diei intelligendum sit, sed adiunctam habeat faustae laetaeque rerum Argivarum conditionis notationem.

24. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-15

φάος

νῦν φάος

pro

φάος

Ven. Flor. Farn.

χορῶν

χορὸν

G. Ald.

26. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-16

σημανῶ

Bess. Ven. Flor. Farn.

σημαίνω

M. G. Ald. Rob. Turn. Blomfieldius quum scholiastam

σημαίνω

legisse ex eo colligit, quod is

τορῶς

per

μεγαλοφώνως

interpretetur, ad hanc opinionem eo adductus esse videtur, quod ei excubitor per illud

ἰοῦ ἰοῦ

ex somno excitare velle Clytaemnestram videbatur. Vix dubitari potest veram scripturam esse

σημανῶ

27. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-17

λέκτρων

εὐχὴν

G. Ald.

29. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-18

ἐπορθιάζειν Ven. Flor. Farn. Turn.

ἐπορθριάζειν

M. Marc. Bess. G. Rob.

ἐπ᾽ ὀρθίοις

Ald.

30. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-19

ἀγγέλλων

Ven. Farn. Rob. Turn.

ἀγγέλων

M. Marc. Bess. Flor. G. Ald.

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1-39. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-1

Prolog. Man erblickt den Wächter auf dem Dache des Atridenpalastes liegend. - Der Prolog besteht in den drei Stücken dieser Trilogie aus einem Monologe, welcher gut motiviert erscheint, auch in den Eumeniden (vgl. zu 1). Einer ausführlicheren Exposition bedarf es hier nicht. Das aufregende Moment wird. 18 f. und 36 ff. von ferne angedeutet. Aus denselben Stellen ergiebt sich, dafs der immer wieder durchbrechende Unmut des treuen Dieners (34 f.) einen tieferen Grund hat. So erweckt schon der Prolog die der Tragödie entsprechende Stimmung. Für die Illusion beginnt die Handlung vor Tagesanbruch. Troja fiel um Mitternacht (Eur. Hek. 914 μεσονύκτιος ὠλλύμαν, wozu der Schol. den Vers der kleinen Ilias: νὺξ μὲν ἔην μέσση, λαμπρὰ δ᾽ ἐπέτελλε σελήνη anführt).

14-15. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-10

τί μήν: wie 677, Eum. 203 (,,was doch?",,warum auch nicht?"), vgl. τί γάρ; quid enim? Kr. I§69, 39, 2. ἀντίπνους, entgegenhauchend, entgegenwirkend. Davon hängt τὸ μὴ συμβαλείν ab. Vgl. zu 1589 ..

16. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-11

ὅταν δοκῶ, wenn es mir einfällt. μινύρεσθαι (trällern, summen): vgl. Aristoph. Ekkl. 880 μινυρομένη τι πρὸς ἐμαυτὴν μέλος. Dem Nachsatz κλαίω κτέ. wird noch einmal ein durch den Zwischensatz τί μήν; φόβος γὰρ κτἑ. veranlafster Nebensatz vorgeschoben.

⁴

17. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-12

⁵

gegensingendes Heilmittel d. i. Gegenmittel das in Gesang besteht. In anderem Sinne heifst es Eur. Med. 1176 ἀντίμολπον ὀλολυγῆς κωκυτόν. - ἐντέμνειν ist hergenommen von den ριζοτόμοι, welche durch Einscheiden von Wurzeln und Pflanzen Heilmittel bereiteten. Vgl. 1260, Pind. Pyth. IV 221 ἀντίτομα στερεᾶν ὀδυνᾶν, Theophr. Pflanzengesch. IX 1, 5-7. Zum Gedanken vgl. Lucr. V 1403 et vigilantibus hinc aderant solacia somni ducere multimodis voces et flectere cantus.

19. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-13

⁶

δεσποτουμένου ( Cho.103 , Eum. 530 ): vgl. Tragic. Rom. frgm. inc. 100 ed. Ribb. o domus antiqua, heu quam dispari Dominare domino.

20. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-14

νῦν, jetzt endlich nachdem das ganze Jahr um ist (2). Damit wird motiviert, daſs gleich darauf wirklich das Feuerzeichen erscheint. Vgl. Soph. Oed. T. 73 . Der Mangel der gewöhnlichen Cäsur wird ausgeglichen durch die Elision nach dem dritten Fufs (vgl. 824, 937, 1253, 1266, Cho. 882 , 918, Eum. 907 ), zumal da die nächste Silbe der erste Teil eines zusammengesetzten Wortes ist (vgl. 1033, 1052, 1269, Cho. 1 , Eum. 447 , auch Cho. 150 ).

21. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-15

Nach diesem Vers muſs, wie schon der Schol. bemerkt, eine kleine Pause stattfinden, worauf der Wächter, von seinem Lager aufspringend, mit lautem Ruf das Flammenzeichen begrüfst.

22. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-16

ἡμερήσιον steht gegensätzlich zu νυκτός wie 527 φῶς ἐν εὐφρόνη, Pers. 304 λευκὸν ἦμαρ νυκτὸς ἐκ μελαγχίμου, so daſs νυκτός zuerst im eigentlichen Sinne steht und dann in übertragener Bedeutung gedacht wird.

24. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-17

χάριν, als Dank, zum Dank. Eur. Alk. 1155 χοροὺς ἐπ᾿ ἐσθλαῖς ξυμφοραῖσιν ἱστάναι.

25. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-18

⁷

Spätere Grammatiker unterscheiden durch den Accent ἰοῦ ἰοῦ als Ausdruck der Freude von dem klagenden ἰοὺ ιού. Herodian u. a. kennen diese Unterscheidung nicht.

⁸

26. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-19

Die Umschreibung Αγαμέμνονος γυναικί ist im Munde des Wächters anzüglich. Weil der Dichter das Abtreten des Wächters zu motivieren hat, muſs man die Lesart geringerer Handschr. σημανῶ der besseren Überlieferung σημαίνω vorziehen. Die Verwechslung dieser Formen findet sich öfters.

27. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-20

ἐπαντείλασαν: der Wächter ist noch ganz eingenommen von der Beobachtung der Sterne. δόμοις ζα ἐπορθιάζειν wie 1108.

28. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-21

ὀλολυγμόν: Hesych. ὀλολυγή· φωνὴ γυναικῶν ἣν ποιοῦνται ἐν τοῖς ἱεροῖς εὐχόμεναι, Eustath. zu Hom. δ 767 τὸ ὀλολύζειν γυναικεία εὐχὴ λιγύφωνος, Xenoph. Anab. IV 3, 19 ἐπεὶ καλὰ ἦν τὰ σφάγια, ἐπαιάνιζον πάντες οἱ στρατιῶται καὶ ἀνηλάλαζον, συνωλόλυζον δὲ καὶ αἱ γυναῖκες ἅπασαι. Der Wächter denkt also an Dankgesänge von Frauenchören. Vgl. γυναικαῖοι νόμοι 599. τῇδε λαμπάδι τα εὐφημοῦντα.

⁹

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

CLYTEMNESTRA Joy's harbinger, be radiant Morning born From kindly, mother Night! So runs the saw. But thou of joy beyond all hope shalt hear, For Priam's city have the Argives won.

Chorus How queen! through unbelief I miss thy word.

CLYTEMNESTRA Troy is in Argive hands; now speak I plain?

Chorus Joy, stealing o'er my heart, calls forth the tear.

CLYTEMNESTRA 'Tis true, thine eye thy loyalty bewrays.

Chorus Of these great tidings what the certain proof?

CLYTEMNESTRA Warrant I have; -how not? or Heaven deceives me.

Chorus Trusting the suasive augury of dreams?

CLYTEMNESTRA The fancies of the sleep-bound soul I heed not.

Chorus But hath some wingless rumour buoy'd thee up?

CLYTEMNESTRA Thou chidest me as were I a young girl.

Chorus But since what time was Priam's city spoiled?

CLYTEMNESTRA This very night now bringing forth the day.

Chorus What messenger could travel with such speed?

Current edition Experimental

Κλυταιμήστρα εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία, ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα. 265 πεύσει δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν: Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορός πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν: ἦ τορῶς λέγω;

Χορός χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. 270

Κλυταιμήστρα εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός τί γὰρ τὸ πιστόν; 2 ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα ἔστιν: τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ 3 σέβεις;

Κλυταιμήστρα οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός. 275

Χορός ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορός καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος; 280

Χο. θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι. λόγους δ᾽ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι διηνεκῶς θέλοιμ᾽ ἂν ὡς λέγοις 15 πάλιν. 320

Κλυταιμήστρα εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία, ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα. 265 πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν· Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορός πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορός χαρά μʼ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. 270

Κλυταιμήστρα εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα ἔστιν· τί δʼ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός πότερα δʼ ὀνείρων φάσματʼ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμήστρα οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός. 275

Χορός ἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα παιδὸς νέας ὣς κάρτʼ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης λέγω.

Χορός καὶ τίς τόδʼ ἐξίκοιτʼ ἂν ἀγγέλων τάχος; 280

ΧΟ. πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ. Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἡ τορῶς λέγω;

ΧΟ. χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. 270

ΚΛ. εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΧΟ. ἡ γάρ τι πιστόν ἐστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ. ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ. πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ. οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός. 275

ΧΟ. ἀλλ᾽ ἦ σ'᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ. παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ. ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ. τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω

ΧΟ. καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλλων τάχος; 280

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμνήστρα, κράτος· δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

Χορὸς Πρεσβυτῶν πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμνήστρα Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορὸς Πρεσβυτῶν χαρὰ μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. 255

Κλυταιμνήστρα εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμνήστρα ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμνήστρα οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός. 260

Χορὸς Πρεσβυτῶν ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμνήστρα παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορὸς Πρεσβυτῶν ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμνήστρα τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ' ἂν ἀγγέλων τάχος; 265

ΧΟΡΟΣ Πῶς φῄς ; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω ;

ΧΟΡΟΣ Χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Εὖ γὰρ φρονοῦντος -ούσης (cf. ad 258-81) ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Κλυταιμήστρα. εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία, ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα. πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

ΧΟ. πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας. 280

ΚΛ. Τροίαν ᾿Αχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

CLYTEMNESTRA

Joy's harbinger, be radiant Morning born

From kindly, mother Night! So runs the saw.

But thou of joy beyond all hope shalt hear,

For Priam's city have the Argives won.

Chorus

How queen! through unbelief I miss thy word.

CLYTEMNESTRA

Troy is in Argive hands; now speak I plain?

Chorus

Joy, stealing o'er my heart, calls forth the tear.

CLYTEMNESTRA

'Tis true, thine eye thy loyalty bewrays.

Chorus

Of these great tidings what the certain proof?

CLYTEMNESTRA

Warrant I have; -how not? or Heaven deceives me.

Chorus

Trusting the suasive augury of dreams?

CLYTEMNESTRA

The fancies of the sleep-bound soul I heed not.

Chorus

But hath some wingless rumour buoy'd thee up?

CLYTEMNESTRA

Thou chidest me as were I a young girl.

Chorus

But since what time was Priam's city spoiled?

CLYTEMNESTRA

This very night now bringing forth the day.

Chorus

What messenger could travel with such speed?

Χορός

πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν: ἦ τορῶς λέγω;

Χορός

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

Κλυταιμήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός

τί γὰρ τὸ πιστόν;² ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα

ἔστιν: τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ³ σέβεις;

Κλυταιμήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

Χορός

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορός

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

Χο.

θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι.

λόγους δ᾽ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι

διηνεκῶς θέλοιμ᾽ ἂν ὡς λέγοις¹⁵ πάλιν.

320

Χορός

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορός

χαρά μʼ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

Κλυταιμήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός

τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα

ἔστιν· τί δʼ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός

πότερα δʼ ὀνείρων φάσματʼ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

Χορός

ἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτʼ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης λέγω.

Χορός

καὶ τίς τόδʼ ἐξίκοιτʼ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ.

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἡ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΧΟ.

ἡ γάρ τι πιστόν ἐστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ'᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω

ΧΟ.

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλλων τάχος;
280

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμνήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμνήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

χαρὰ μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
255

Κλυταιμνήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμνήστρα

ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμνήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
260

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμνήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμνήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ' ἂν ἀγγέλων τάχος;
265

ΧΟΡΟΣ

Πῶς φῄς ; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω ;

ΧΟΡΟΣ

Χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Εὖ γὰρ φρονοῦντος -ούσης (cf. ad 258-81) ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Κλυταιμήστρα.

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.

πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.
280

ΚΛ.

Τροίαν ᾿Αχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σου κατηγορεῖ.

ΧΟ.

τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.
285

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;