Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ἥκω σεβίζων σὸν, Κλυταιμνήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.

260

σὺ δ᾽ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ.

εὐάγγελος μὲν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
265

πεύσει δὲ χάρμα μείζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ἡρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ.

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἡ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΧΟ.

ἡ γάρ τι πιστόν ἐστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ'᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω

ΧΟ.

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλλων τάχος;
280

Agamemnon. Aeschylus. Guilielmus Dindorfius (Editor). Lipsiae. 1882.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Ἀγαμέμνων (OCR draft) (Greek) (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 258-366 focus

Χορός

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος:

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
260

σὺ δ᾽ εἴ τι¹ κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων: οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

Κλυταιμήστρα

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
265

πεύσει δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν:

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορός

πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν: ἦ τορῶς λέγω;

Χορός

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

Κλυταιμήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός

τί γὰρ τὸ πιστόν;² ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα

ἔστιν: τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ³ σέβεις;

Κλυταιμήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

Χορός

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορός

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

281

Κλυταιμήστρα

Ἥφαιστος Ἴδης λαμπρὸν ἐκπέμπων σέλας.

φρυκτὸς δὲ φρυκτὸν δεῦρ᾽ ἀπ᾽ ἀγγάρου⁴ πυρὸς

ἔπεμπεν: Ἴδη μὲν πρὸς Ἑρμαῖον λέπας

Λήμνου: μέγαν δὲ πανὸν⁵ ἐκ νήσου τρίτον

Ἀθῷον αἶπος Ζηνὸς ἐξεδέξατο,
285

ὑπερτελής τε, πόντον ὥστε νωτίσαι,

ἰσχὺς πορευτοῦ λαμπάδος πρὸς ἡδονὴν

πέμπει⁶ τὸ χρυσοφεγγές, ὥς τις ἥλιος,

σέλας παραγγείλασα Μακίστου σκοπαῖς:⁷

ὁ δ᾽ οὔτι μέλλων οὐδ᾽ ἀφρασμόνως ὕπνῳ
290

νικώμενος παρῆκεν ἀγγέλου μέρος:

ἑκὰς δὲ φρυκτοῦ φῶς ἐπ᾽ Εὐρίπου ῥοὰς

Μεσσαπίου φύλαξι σημαίνει μολόν.

οἱ δ᾽ ἀντέλαμψαν καὶ παρήγγειλαν πρόσω

γραίας ἐρείκης θωμὸν ἅψαντες πυρί.
295

σθένουσα λαμπὰς δ᾽ οὐδέπω μαυρουμένη,

ὑπερθοροῦσα πεδίον Ἀσωποῦ,⁸ δίκην

φαιδρᾶς σελήνης, πρὸς Κιθαιρῶνος λέπας

ἤγειρεν ἄλλην ἐκδοχὴν πομποῦ πυρός.

φάος δὲ τηλέπομπον οὐκ ἠναίνετο
300

φρουρὰ προσαιθρίζουσα πόμπιμον φλόγα,⁹

λίμνην δ᾽ ὑπὲρ Γοργῶπιν ἔσκηψεν φάος:

ὄρος τ᾽ ἐπ᾽ Αἰγίπλαγκτον ἐξικνούμενον

ὤτρυνε θεσμὸν μηχανήσασθαι¹⁰ πυρός.

πέμπουσι δ᾽ ἀνδαίοντες ἀφθόνῳ μένει
305

φλογὸς μέγαν πώγωνα, καὶ Σαρωνικοῦ

πορθμοῦ κάτοπτον¹¹ πρῶν᾽ ὑπερβάλλειν πρόσω

φλέγουσαν, ἔστ᾽ ἔσκηψεν, εὖτ᾽¹² ἀφίκετο

Ἀραχναῖον αἶπος, ἀστυγείτονας σκοπάς:

κἄπειτ᾽ Ἀτρειδῶν ἐς τόδε σκήπτει στέγος
310

φάος τόδ᾽ οὐκ ἄπαππον Ἰδαίου πυρός.

τοιοίδε τοί μοι¹³ λαμπαδηφόρων νόμοι,¹⁴

ἄλλος παρ᾽ ἄλλου διαδοχαῖς πληρούμενοι:

νικᾷ δ᾽ ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος δραμών.

τέκμαρ τοιοῦτο σύμβολόν τε σοὶ λέγω
315

ἀνδρὸς παραγγείλαντος ἐκ Τροίας ἐμοί.

Χο.

θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι.

λόγους δ᾽ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι

διηνεκῶς θέλοιμ᾽ ἂν ὡς λέγοις¹⁵ πάλιν.

320

Κλ.

Τροίαν Ἀχαιοὶ τῇδ᾽ ἔχουσ᾽ ἐν ἡμέρᾳ.
320

οἶμαι βοὴν ἄμεικτον ἐν πόλει πρέπειν.

ὄξος τ᾽ ἄλειφά τ᾽ ἐγχέας¹⁶ ταὐτῷ κύτει

διχοστατοῦντ᾽ ἄν οὐ φίλως προσεννέποις.

καὶ τῶν ἁλόντων καὶ κρατησάντων δίχα

φθογγὰς ἀκούειν ἔστι συμφορᾶς διπλῆς.
325

οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότες

ἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίων

παῖδες γερόντων οὐκέτ᾽ ἐξ ἐλευθέρου

δέρης ἀποιμώζουσι φιλτάτων μόρον:

τοὺς δ᾽ αὖτε νυκτίπλαγκτος ἐκ μάχης πόνος
330

νήστεις¹⁷ πρὸς ἀρίστοισιν ὧν ἔχει πόλις

τάσσει, πρὸς οὐδὲν ἐν μέρει τεκμήριον,

ἀλλ᾽ ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον.

ἐν <δ᾽>¹⁸ αἰχμαλώτοις Τρωικοῖς οἰκήμασιν

ναίουσιν ἤδη, τῶν ὑπαιθρίων πάγων
335

δρόσων τ᾽ ἀπαλλαγέντες, ὡς δ᾽ εὐδαίμονες¹⁹

ἀφύλακτον εὑδήσουσι πᾶσαν εὐφρόνην.

εἰ δ᾽ εὖ σέβουσι²⁰ τοὺς πολισσούχους θεοὺς

τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θ᾽ ἱδρύματα,

οὔ τἂν ἑλόντες²¹ αὖθις ἀνθαλοῖεν²² ἄν.
340

ἔρως δὲ μή τις πρότερον ἐμπίπτῃ²³ στρατῷ

πορθεῖν ἃ μὴ χρή, κέρδεσιν νικωμένους.

δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας

κάμψαι διαύλου θάτερον κῶλον πάλιν:

θεοῖς δ᾽ ἀναμπλάκητος εἰ μόλοι στρατός,
345

ἐγρηγορὸς²⁴ τὸ πῆμα τῶν ὀλωλότων

γένοιτ᾽ ἄν, εἰ πρόσπαια μὴ τύχοι κακά.

τοιαῦτά τοι γυναικὸς ἐξ ἐμοῦ κλύεις:

τὸ δ᾽ εὖ κρατοίη, μὴ διχορρόπως ἰδεῖν.

πολλῶν γὰρ ἐσθλῶν τήνδ᾽²⁵ ὄνησιν εἱλόμην.
350

Χο.

γύναι, κατ᾽ ἄνδρα σώφρον᾽ εὐφρόνως λέγεις.

ἐγὼ δ᾽ ἀκούσας πιστά σου τεκμήρια

θεοὺς προσειπεῖν εὖ παρασκευάζομαι.

χάρις γὰρ οὐκ ἄτιμος εἴργασται πόνων.

355

ὦ Ζεῦ βασιλεῦ καὶ νὺξ φιλία
355

μεγάλων κόσμων κτεάτειρα,

ἥτ᾽ ἐπὶ Τροίας πύργοις ἔβαλες

στεγανὸν δίκτυον, ὡς μήτε μέγαν

μήτ᾽ οὖν νεαρῶν τιν᾽ ὑπερτελέσαι

μέγα δουλείας
360

γάγγαμον, ἄτης παναλώτου.

Δία τοι ξένιον μέγαν αἰδοῦμαι

τὸν τάδε πράξαντ᾽ ἐπ᾽ Ἀλεξάνδρῳ

τείνοντα πάλαι τόξον, ὅπως ἂν

μήτε πρὸ καιροῦ μήθ᾽ ὑπὲρ ἄστρων
365

βέλος ἠλίθιον σκήψειεν.

367

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 258-366 focus

Χορός

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκʼ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
260

σὺ δʼ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμʼ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

Κλυταιμήστρα

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
265

πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορός

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορός

χαρά μʼ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

Κλυταιμήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός

τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα

ἔστιν· τί δʼ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός

πότερα δʼ ὀνείρων φάσματʼ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

Χορός

ἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτʼ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης λέγω.

Χορός

καὶ τίς τόδʼ ἐξίκοιτʼ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

281

Κλυταιμήστρα

Ἥφαιστος Ἴδης λαμπρὸν ἐκπέμπων σέλας.

φρυκτὸς δὲ φρυκτὸν δεῦρʼ ἀπʼ ἀγγάρου πυρὸς

ἔπεμπεν· Ἴδη μὲν πρὸς Ἑρμαῖον λέπας

Λήμνου· μέγαν δὲ πανὸν ἐκ νήσου τρίτον

Ἀθῷον αἶπος Ζηνὸς ἐξεδέξατο,
285

ὑπερτελής τε, πόντον ὥστε νωτίσαι,

ἰσχὺς πορευτοῦ λαμπάδος πρὸς ἡδονὴν

πεύκη τὸ χρυσοφεγγές, ὥς τις ἥλιος,

σέλας παραγγείλασα Μακίστου σκοπαῖς·

ὁ δʼ οὔτι μέλλων οὐδʼ ἀφρασμόνως ὕπνῳ
290

νικώμενος παρῆκεν ἀγγέλου μέρος·

ἑκὰς δὲ φρυκτοῦ φῶς ἐπʼ Εὐρίπου ῥοὰς

Μεσσαπίου φύλαξι σημαίνει μολόν.

οἱ δʼ ἀντέλαμψαν καὶ παρήγγειλαν πρόσω

γραίας ἐρείκης θωμὸν ἅψαντες πυρί.
295

σθένουσα λαμπὰς δʼ οὐδέπω μαυρουμένη,

ὑπερθοροῦσα πεδίον Ἀσωποῦ, δίκην

φαιδρᾶς σελήνης, πρὸς Κιθαιρῶνος λέπας

ἤγειρεν ἄλλην ἐκδοχὴν πομποῦ πυρός.

φάος δὲ τηλέπομπον οὐκ ἠναίνετο
300

φρουρὰ πλέον καίουσα τῶν εἰρημένων·

λίμνην δʼ ὑπὲρ Γοργῶπιν ἔσκηψεν φάος·

ὄρος τʼ ἐπʼ Αἰγίπλαγκτον ἐξικνούμενον

ὤτρυνε θεσμὸν μὴ χρονίζεσθαι πυρός.

πέμπουσι δʼ ἀνδαίοντες ἀφθόνῳ μένει
305

φλογὸς μέγαν πώγωνα, καὶ Σαρωνικοῦ

πορθμοῦ κάτοπτον πρῶνʼ ὑπερβάλλειν πρόσω

φλέγουσαν· ἔστʼ ἔσκηψεν εὖτʼ ἀφίκετο

Ἀραχναῖον αἶπος, ἀστυγείτονας σκοπάς·

κἄπειτʼ Ἀτρειδῶν ἐς τόδε σκήπτει στέγος
310

φάος τόδʼ οὐκ ἄπαππον Ἰδαίου πυρός.

τοιοίδε τοί μοι λαμπαδηφόρων νόμοι,

ἄλλος παρʼ ἄλλου διαδοχαῖς πληρούμενοι·

νικᾷ δʼ ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος δραμών.

τέκμαρ τοιοῦτον σύμβολόν τέ σοι λέγω
315

ἀνδρὸς παραγγείλαντος ἐκ Τροίας ἐμοί.

Χορός

θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι.

λόγους δʼ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι

διηνεκῶς θέλοιμʼ ἂν ὡς λέγοις πάλιν.

320

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιοὶ τῇδʼ ἔχουσʼ ἐν ἡμέρᾳ.
320

οἶμαι βοὴν ἄμεικτον ἐν πόλει πρέπειν.

ὄξος τʼ ἄλειφά τʼ ἐγχέας ταὐτῷ κύτει

διχοστατοῦντʼ ἄν, οὐ φίλω, προσεννέποις.

καὶ τῶν ἁλόντων καὶ κρατησάντων δίχα

φθογγὰς ἀκούειν ἔστι συμφορᾶς διπλῆς.
325

οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότες

ἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίων

παῖδες γερόντων οὐκέτʼ ἐξ ἐλευθέρου

δέρης ἀποιμώζουσι φιλτάτων μόρον·

τοὺς δʼ αὖτε νυκτίπλαγκτος ἐκ μάχης πόνος
330

νήστεις πρὸς ἀρίστοισιν ὧν ἔχει πόλις

τάσσει, πρὸς οὐδὲν ἐν μέρει τεκμήριον,

ἀλλʼ ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον.

ἐν δʼ αἰχμαλώτοις Τρωικοῖς οἰκήμασιν

ναίουσιν ἤδη, τῶν ὑπαιθρίων πάγων
335

δρόσων τʼ ἀπαλλαγέντες, ὡς δʼ εὐδαίμονες

ἀφύλακτον εὑδήσουσι πᾶσαν εὐφρόνην.

εἰ δʼ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺς

τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θʼ ἱδρύματα,

οὔ τἂν ἑλόντες αὖθις ἀνθαλοῖεν ἄν.
340

ἔρως δὲ μή τις πρότερον ἐμπίπτῃ στρατῷ

πορθεῖν ἃ μὴ χρή, κέρδεσιν νικωμένους.

δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας

κάμψαι διαύλου θάτερον κῶλον πάλιν·

θεοῖς δʼ ἀναμπλάκητος εἰ μόλοι στρατός,
345

ἐγρηγορὸς τὸ πῆμα τῶν ὀλωλότων

γένοιτʼ ἄν, εἰ πρόσπαια μὴ τύχοι κακά.

τοιαῦτά τοι γυναικὸς ἐξ ἐμοῦ κλύεις·

τὸ δʼ εὖ κρατοίη μὴ διχορρόπως ἰδεῖν.

πολλῶν γὰρ ἐσθλῶν τήνδʼ ὄνησιν εἱλόμην.
350

Χορός

γύναι, κατʼ ἄνδρα σώφρονʼ εὐφρόνως λέγεις.

ἐγὼ δʼ ἀκούσας πιστά σου τεκμήρια

θεοὺς προσειπεῖν εὖ παρασκευάζομαι.

χάρις γὰρ οὐκ ἄτιμος εἴργασται πόνων.

355

Χορός

ὦ Ζεῦ βασιλεῦ καὶ νὺξ φιλία
355

μεγάλων κόσμων κτεάτειρα,

ἥτʼ ἐπὶ Τροίας πύργοις ἔβαλες

στεγανὸν δίκτυον, ὡς μήτε μέγαν

μήτʼ οὖν νεαρῶν τινʼ ὑπερτελέσαι

μέγα δουλείας
360

γάγγαμον, ἄτης παναλώτου.

Δία τοι ξένιον μέγαν αἰδοῦμαι

τὸν τάδε πράξαντʼ ἐπʼ Ἀλεξάνδρῳ

τείνοντα πάλαι τόξον, ὅπως ἂν

μήτε πρὸ καιροῦ μήθʼ ὑπὲρ ἄστρων
365

βέλος ἠλίθιον σκήψειεν.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 258 focus

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμνήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

Χορὸς Πρεσβυτῶν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
245

σὺ δ᾽ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

Κλυταιμνήστρα

εὐάγγελος μέν, ὥςπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
250

πεύσει δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμνήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

χαρὰ μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
255

Κλυταιμνήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμνήστρα

ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμνήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
260

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμνήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμνήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ' ἂν ἀγγέλων τάχος;
265

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 258 focus

Ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ' ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου·

σὺ δ' εἴτε κεδνόν, εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,
260

κλύοιμ' ἂν εὔφρων, οὐδὲ σιγώσῃ σιγῶντι (cf. ad 258-81) φθόνος.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
¹

Εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα·

πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.
265

ΧΟΡΟΣ

Πῶς φῄς ; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω ;

ΧΟΡΟΣ

Χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Εὖ γὰρ φρονοῦντος -ούσης (cf. ad 258-81) ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 258 focus

Ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος·

270

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.

σὺ δ᾽ εἴτε κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

275

Κλυταιμήστρα.

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.

πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹

τὸ μέλλον δ' τὸ μέλλον δ' τὸ μέλλον M καὶ post breve intervallum τὸ δὲ προκλύειν m. τὸ δὲ προκλύειν omisit h. ἐπεὶ γένοιτ᾽ ἐπεὶ γένοιτ' ἐπιγένοιτ' Μ. πρὸ χαιρέτω ἴσον ἴσον Μ. σύνορθρον σύνορθρον συνορθὸν Μ. αὐγαῖς αὐταῖσ Μ. εὔπραξις, ὡς εὖ, πρᾶξιν ὡς scribendum εὖ, πρᾶξιν ὧν. Ἥχω ἀγο γελ— praefxit m, ut vid., choro tribuit Stanley. δ᾽ εἴτε in δ' εἴτε ultimam literam e ex ό (δ᾽ εἰ τὸ) correctum habet M, δ᾽ εἴ τι ἐλπίσιν ἐλπίσιν ἐλπίσειν Μ. σιγώσῃ σιγώιση Μ, σιγώισης m. et 280-292. paragraphi praefixae in M.

Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.
280

ΚΛ.

Τροίαν ᾿Αχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σου κατηγορεῖ.

ΧΟ.

τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.
285

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;
290

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

ΧΟ.

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;

ΚΛ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 258 focus

— ἥκω σεβίζων σὸν Κλυταιμήστρα κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽, ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
260

σὺ δ᾽ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων’ οὐδὲ σιγώσηι φθόνος.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα·
265

πεύσηι δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλυεῖν·

Πριάμου γὰρ ἡιρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

ΧΟ.

πῶς φήις; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ.

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ’ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σου κατηγορεῖ.

ΧΟ.

τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπειθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὡς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

ΧΟ.

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

ΚΛ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 258 focus

ΧΟ.

– ἥκω σεβίζων σὸν Κλυταιμήστρα κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

γυναῖκ᾽ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
260

σὺ δ᾽ εἴτε κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

Testim.:

244 Hesych. ἀταύρωτος· ἄζυγος καὶ παρθένος etc.

Apparatus Criticus

φυλακᾶι φυλακὰν corr. Blomfield οἴκοις δ' ἀναύδωι ἀναύδων [δ᾽] δ' om. ἔβαλλ᾽ ἕκαστον ἔβαλ᾿ ἕκατον ἀπ᾿ ὄμματος βέλει βέλει ἀπ᾿ ὀμμάτων πρέπουσ᾽ ὅπως πρέπουσά θ᾽ ὡς correxi εὔποτμον εὐπόταμον εὔποτον αὐδᾶι αἰῶνα corr. Hartung τὸ μέλλον post τὸ μέλλον habent τὸ δὲ προκλύειν ἐπεὶ γένοιτ᾽ ἐπιγένοιτ' σύνορθρον σύνορθον σύναρθρον corr. Wellauer αὐγαῖς αὐταῖς (ἀϋταῖς Tr) corr. Herm. τούτοισιν τούτοις ΧΟ. ῎Αγγ. (φύλαξ add. Tr) praefigunt Κλυταιμήστρα κλυταιμήστρα -μνήστρα εἴτε κεδνὸn εἴτο κεδν.

ΧΟ.

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

κλύοιμ᾽ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσηι φθόνος.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
265

πεύσηι δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

Πριάμου γὰρ ἡιρήκασιν ᾿Αργεῖοι πόλιν.

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ.

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἢ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΧΟ.

ἢ γάρ τι πιστόν ἐστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾿ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾿ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

ΧΟ. καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλλων τάχος;
280

Translations (9)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 258-366 focus

CHOROS.

I am come, reverencing power in thee,

O Klutaimnestra! For ’t is just we bow

To the ruler’s wife, — the male-seat man-bereaved.
260

But if thou, having heard good news, — or none, —

For good news’ hope dost sacrifice thus wide,

I would hear gladly: art thou mute, — no grudge!

KLUTAIMNESTRA.

Good-news-announcer, may — as is the by-word —

Morn become, truly, — news from Night his mother!
265

But thou shalt learn joy past all hope of hearing.

Priamos’ city have the Argeioi taken.

CHOROS.

How sayest? The word, from want of faith, escaped me.

KLUTAIMNESTRA.

Troia the Achaioi hold: do I speak plainly?

CHOROS.

Joy overcreeps me, calling forth the tear-drop.
270

KLUTAIMNESTRA.

Right! for, that glad thou art, thine eye convicts thee.

CHOROS.

For — what to thee, of all this, trusty token?

KLUTAIMNESTRA.

What’s here! how else? unless the god have cheated.

CHOROS.

Haply thou flattering shows of dreams respectest?

KLUTAIMNESTRA.

No fancy would I take of soul sleep-burthened.
275

CHOROS.

But has there Puffed thee up some unwinged omen?

KLUTAIMNESTRA.

As a young maid’s my mind thou mockest grossly.

CHOROS.

Well, at what time was — even sacked, the city?

KLUTAIMNESTRA.

Of this same mother Night — the dawn, I tell thee.

CHOROS.

And who of messengers could reach this swiftness?
280

281

KLUTAIMNESTRA.

Hephaistos — sending a bright blaze from Ide.

Beacon did beacon send, from fire the poster,

Hitherward: Ide to the rock Hermaian

Of Lemnos : and a third great torch o’ the island

Zeus’ seat received in turn, the Athoan summit.
285

And, — so upsoaring as to stride sea over,

The strong lamp-voyager, and all for joyance —

Did the gold-glorious splendour, any sun like,

Pass on — the pine-tree — to Makistos’ watch-place;

Who did not, — tardy, — caught, no wits about him,
290

By sleep, — decline his portion of the missive.

And far the beacon’s light, on stream Euripos

Arriving, made aware Messapios’ warders,

And up they lit in turn, played herald onwards,

Kindling with flame a heap of grey old heather.
295

And, strengthening still, the lamp, decaying nowise,

Springing o’er Plain Asopos, — full-moon-fashion

Effulgent, — toward the crag of Mount Kithairon,

Roused a new rendering-up of fire the escort —

And light, far escort, lacked no recognition
300

O’ the guard — as burning more than burnings told you.

And over Lake Gorgopis light went leaping,

And, at Mount Aigiplanktos safe arriving,

Enforced the law — to never stint the fire-stuff.

And they send, lighting up with ungrudged vigour,
305

Of flame a huge beard, ay, the very foreland

So as to strike above, in burning onward,

The look-out which commands the Strait Saronic.

Then did it dart until it reached the outpost

Mount Arachnaios here, the city’s neighbour;
310

And then darts to this roof of the Atreidai

This light of Ide’s fire not unforefathered!

Such are the rules prescribed the flambeau-bearers:

He beats that’s first and also last in running.

Such is the proof and token I declare thee,
315

My husband having sent me news from Troia .

CHOROS.

The gods, indeed, anon will I pray, woman!

But now, these words to hear, and sate my wonder

Thoroughly, I am fain — if twice thou tell them.

320

KLUTAIMNESTRA.

Troia do the Achaioi hold, this same day.
320

I think a noise — no mixture — reigns i’ the city.

Sour wine and unguent pour thou in one vessel —

Standers-apart, not lovers, wouldst thou style them:

And so, of captives and of conquerors, partwise

The voices are to hear, of fortune diverse.
325

For those, indeed, upon the bodies prostrate

Of husbands, brothers, children upon parents

— The old men, from a throat that ’s free no longer,

Shriekingly wail the death-doom of their dearest:

While these — the after-battle hungry labour,
330

Which prompts night-faring, marshals them to breakfast

On the town’s store, according to no billet

Of sharing, but as each drew lot of fortune.

In the spear-captured Troic habitations

House they already: from the frosts upmethral
335

And dews delivered, will they, luckless creatures,

Without a watch to keep, slumber all night through.

And if they fear the gods, the city-guarders,

And the gods’ structures of the conquered country,

They may not — capturers—soon in turn be captive.
340

But see no prior lust befall the army

To sack things sacred — by gain-cravings vanquished

For there needs homeward the return’s salvation,

To round the new limb back o’ the double race-course.

And guilty to the gods if came the army,
345

Awakened up the sorrow of those slaughtered

Might be — should no outbursting evils happen.

But may good beat — no turn to see i’ the balance!

For, many benefits I want the gain of.

CHOROS.

Woman, like prudent man thou kindly speakest.

And I, thus having heard thy trusty tokens,

The gods to rightly hail forthwith prepare me;

For, grace that must be paid has crowned our labours.

355

O Zeus the king, and friendly Night
355

Of these brave boons bestower —

Thou who didst fling on Troia ’s every tower

The o’er-roofing snare, that neither great thing might,

Nor any of the young ones, overpass

Captivity’s great sweep-net — one and all
360

Of Até held in thrall!

Ay, Zeus I fear — the guest’s friend great — who was

The doer of this, and long since bent

The bow on Alexandros with intent

That neither wide o’ the white
365

Nor o’er the stars the foolish dart should light.

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 258 focus

How sayest thou? thy word escaped me from incredulity.

CLYTEMNESTRA

I say that Troy is in the power of the Argives—speak I clearly?

CHORUS

Joy is stealing over me, that calls forth a tear.

CLYTEMNESTRA

Ay, for thy countenance proves thy loyalty.

CHORUS

Why, what sure proof hast thou of these things?

CLYTEMNESTRA

I have a proof—why not?—unless the deity hath deluded me.

CHORUS

Art thou, then, reverencing the vision of dreams, that win easy credence?

CLYTEMNESTRA

I would not take the opinion of my soul when sunk in slumber.

CHORUS

But did some wingless rumour gladden thy mind?

CLYTEMNESTRA

Thou sharply mockest my sense as that of a young girl.

CHORUS

And at what time hath the city been sacked?

CLYTEMNESTRA

I say in the night that hath now brought forth this day.

CHORUS

And what messenger could come with such speed?

CLYTEMNESTRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 258 focus

se lever le succès qu'appelle de ses vœux celle qui, placée le plus près du maître, demeure ici le seul rempart protégeant encore la terre d'Apis ¹ !

Clytemnestre vient de paraître à une porte du palais.

LE CORYPHÉE

Je suis venu rendre hommage à ton autorité, Clytemnestre : il est juste d'honorer une épouse
royale, quand est vide le trône de l'époux. Mais as-tu quelque heureuse nouvelle ? ou l'Espérance est-elle la douce messagère qui t'invite à sacrifier ? Je t'entendrai avec joie, mais, si tu te tais, ne saurai t'en vouloir.

CLYTEMNESTRE

Douce messagère, si le proverbe est
vrai, puisse l'être l'Aurore, fille de la Nuit douce ² ! Ta joie va dépasser toutes tes espérances : les Argiens ont conquis la ville de Priam.

LE CORYPHÉE

Comment ? Je comprends mal, tant j'ai de peine à croire.

CLYTEMNESTRE

Troie est aux mains des Grecs : parlé-je clairement ?

LE CORYPHÉE

La joie pénètre en moi et me tire des larmes.

CLYTEMNESTRE

Oui, tes yeux disent bien tes loyaux sentiments.

LE CORYPHÉE

Mais de cela,

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 258 focus

With reverence, Clytemneſtra, I approach

285

Thy greatneſs; honour due to her that fills

The royal ſeat, yet vacant of its lord.

If ought of glad import hath reach’d thy ear,

Or to fair hope the victim bleeds, I wiſh,

But with ſubmiſſion to thy will, to hear.
290

AGAMEMNON.

CLYTEMNESTRA.

The joy-importing morn ſprings, as they ſay,

From night, her mother. Thou ſhalt hear a joy

Beyond thy hopes to hear: The town of Priam

Is fall’n beneath the conquering arms of Greece.

CHORUS.

What ſaid’ſt thou ? Paſſing credence fled thy word.
295

CLYTEMNESTRA.

In Troy Greece triumphs. Speak I clearly now?

CHORUS.

Joy ſteals upon me, and calls forth the tear.

CLYTEMNESTRA.

Thy gliſt’ning eye beſpeaks an honest heart.

CHORUS.

Does ought of certain proof confirm these tidings?

CLYTEMNESTRA.

It does: Why not? Unleſs the Gods deceive us.
300

CHORUS. AGAMEMNON.

CHORUS.

Perchance the viſions of perfuaſive dreams.

CLYTEMNESTRA.

Sport of the ſlumb’ring ſoul; they move not me.

CHORUS.

Hath then ſome winged rumour ſpread these tranſports?

CLYTEMNESTRA.

As a raw girl’s, thou hold’ſt my judgment cheap.

CHORUS.

How long hath ruin cruſh’d this haughty city?
305

CLYTEMNESTRA.

This night, that gave this infant morning birth.

CHORUS.

What ſpeed cou’d be the herald of this news?

CLYTEMNESTRA.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 258 focus

Clitennestra, siam qui, chini dinanzi

al tuo poter: ché giusto è, quando vuoto

resta il trono del re, prestare onore

alla sua sposa. Se per qualche fausta

novella tu sacrifichi, o soltanto

295

perché la speri, volentieri udrei.

Ma, se pur taci, non me ne dorrò.

CLITENNESTRA

Col proverbio dirò: nuncia di bene

nasca l'aurora dalla madre notte.

Udrai maggior d'ogni speranza un giubilo:
300

gli Argivi han presa la città di Priamo.

CORIFEO

Frantesi? Che dici? Io non so crederti!

AGAMENNONE

CLITENNESTRA

Che Troia è degli Achei: non parlo chiaro ?

CORIFEO

Serpe una gioia in me che il pianto provoca!

CLITENNESTRA

E' del tuo buon volere indizio il pianto.
305

CORIFEO

Di tanto, dimmi, c'è prova sicura ?

CLITENNESTRA

C'è, come no? Se un Dio non ci delude!

CORIFEO

L'hai visto in sogno, forse? E tu lo credi?

CLITENNESTRA

Alla mente assonnata io prestar fede?

CORIFEO

Non ti pascesti d'una vana ciancia?
310

CLITENNESTRA

Tu m'oltraggi! Non son fanciulla sciocca!

CORIFEO

Da quanto tempo è presa la città ?

CLITENNESTRA

Dalla notte onde nata è questa luce.

CORIFEO

E qual nuncio poté giunger sí rapido?

CLITENNESTRA

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 258 focus

Terræ munitum uallum.

Cho.

Venio colens Cytemnestra tuum robur.

Iustum est uirum principem honorare

Vxorem relicto folio uirili.
250

Cly.

Tu uerò siue bonum, fiue non audiens

Nuncia ſpe placabis.

Audirem lata,neq; taceat inuidia,

Nuncius bonus quide queadmodu ſe habet puerbili,

Fiat à matre nocte,dics.
255

NVN

Intelliges gaudium maius ſhe audire.

Priami occuparunt Argiui urbem.

Cly.

Qua dicis aufugit fermo pre incredulitate,

Troiam exiftentem Achæoru, manifeſtè dico.

Cho.

Gaudium me inuadit, euocata ad lachrymas.
260

Bene enim tui ſapiemis oculus comprobat.

Cly.

Quod'nam fidele tibi est fignum horums

Hoc est, nisi Deus me decipiat.

Cho.

Vtru uifiones fomniorŭ colis faciles perfuafu?

Non opinionem acciperem torpeſcětis mentis.
265

Cly.

Sed te premit aliqua bene alata fama?

Tang uuenis pueri ualde reprehendiſti mente.

Cho.

Quo tempore uaſtata eſt urbs?

Cly.

Lucem huius parientis noctis dico.

Cho.

Et quis nunciorum uenit ita celeriter?
270

Cly.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 258 focus

ihr junges Leben galt der Kampfbegierde

230 der Fürsten nichts. Sie beteten.

Der Vater
260

das Zeichen gab: wie ein Lamm

hob man sie auf

den Altar,

235 der Schleier hüllte Brust und Haupt.

Wohl hatte sie Kraft und Besinnung verloren;
265

sie knebelten sorglich den schwellenden Mund,

auf daß kein Fluch ihm entführe.

Die Fessel hielt. Stumm und starr lag sie da.

Vom Busen riß rohe Faust das Safrankleid.

240 Auf jeden ihrer Schlächter schoß sie Gnade flehend
270

Blick um Blick,

schön wie ein Bild, wie ein Bild der Sprache bar,

und hatte doch so oft in ihres Vaters

gastfreien Hallen singen dürfen.

An frohen Festen pries beim Tischgebet
275

der Jungfrau reiner Mund

245 des Vaters Glück

mit kindlich liebevollem Psalm.

Chor.

Was weiter ward, sah ich nicht, sag' ich nicht.

250 Des Kalchas Kunst trügt nicht. Doch durch Leiden
280

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 258 focus

O queen, I come in reverence of thy sway—

For, while the ruler's kingly seat is void,

The loyal heart before his consort bends.

Now—be it sure and certain news of good,

Or the fair tidings of a flatt'ring hope,
315

That bids thee spread the light from shrine to shrine,

I, fain to hear, yet grudge not if thou hide.

Clytemnestra.

As saith the adage, From the womb of Night

Spring forth, with promise fair, the young child Light.

Ay—fairer even than all hope my news—
320

By Grecian hands is Priam's city ta'en!

Chorus.

What say'st thou? doubtful heart makes treach'rous ear.

Clytemnestra.

Hear then again, and plainly—Troy is ours!

Chorus.

Thrills thro' my heart such joy as wakens tears.

Clytemnestra.

Ay, thro' those tears thine eye looks loyalty.
325

Chorus.

But hast thou proof, to make assurance sure?

Clytemnestra.

Go to; I have—unless the god has lied.

Chorus.

Hath some night-vision won thee to belief?

Clytemnestra.

Out on all presage of a slumb'rous soul!

Chorus.

But wert thou cheered by Rumour's wingless word?
330

Clytemnestra.

Peace—thou dost chide me as a credulous girl.

Chorus.

Say then, how long ago the city fell?

Clytemnestra.

Even in this night that now brings forth the dawn.

Chorus.

Yet who so swift could speed the message here?

Clytemnestra.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 258 focus

Wir nah'n in Ehrfurcht deiner Macht, Gebieterin.
240

Denn billig zollt man Ehre wohl des Königes

Gemahlin, wenn verlassen steht des Mannes Thron.

Ob gute Botschaft oder nicht an dich gelangt,

Daß, froher Höffnung lebend, du dein Opfer bringst,

Vernähm' ich gerne; schweigst du, zürn' ich nicht darum.
245

Klytämnestra.

Zu froher Botschaft steige, nach dem alten Spruch,

Der helle Morgen aus dem Mutterschooß der Nacht!

Du sollst ein Glück erfahren, über Hoffen groß:

Erstürmt von Argos' Volke, sank die Troerburg.

Der Chorführer.

Was ist's? Das Wort entging mir, weil's unglaublich ist.
250

Klytämnestra.

In Argos' Hand ist Troja: red' ich also klar?

Der Chorführer.

Die Wonne faßt mich und entlockt die Thräne mir.

Klytämnestra.

Dein Auge, Greis, bezeugt mir, daß du's redlich meinst.

Der Chorführer.

Wie? Bürgen sichre Zeichen dir gewiß dafür?

Klytämnestra.

Gewiß-warum nicht? - wenn ein Gott mich nicht betrog.
255

Der Chorführer.

Vertraust du nicht leichtgläubig einem Traumgesicht?

Klytämnestra.

Ich achte nicht auf schlafgebundnen Sinnes Wahn.

Der Chorführer.

So regte wohl ein flatternd Volksgerücht dich auf?

Klytämnestra.

Als hätt' ich junger Mädchen Sinn, so schiltst du mich.

Der Chorfühter.

In welcher Zeit denn wurde Troja's Burg erstürmt?
260

Klytämnestra.

In jüngster Nacht, die dieses Morgens Licht gebar.

Der Chorführer.

Doch welcher Bote mochte wohl so schnell sich nah'n?

Klytämnestra.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-169

ἔστιν· τί δ᾽ M. Farn. Rob. Vict.

ἔστιν τὶ δ᾽

ἔστι τί δ᾽

Bess.

ἔστιν τ' δ'

, omisso per errorem

, Ald. unde Turn.

ἐστὶ τάδ'

258

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-170

εὐπιθῆ

εὐπειθῇ

G. Ald. Ceteri

εὐπειθῆ

. Recte Blomfieldius

εὐπιθῆ

259

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-171

ἄπτερος

εὔπτερος

Turnebus. Ceteri omnes

ἄπτερος

. Scholiastes

ἰσόπτερος, κούφη

. Hesychius

ἄπτερα, ἰσόπτερα, ταχέα, ἡδέα

. Idem

ἄπτερος, αἰφνίδιος, παρὰ Ὁμήρῳ. ὁ προςηνὴs ἢ ταχύς. Αἰσχύλος Ἀγαμέμνονι. αἰφνίδιον.

Idem

ἀπτέρωτα, ταχέα, αἰφνίδια

. Εtym. Μ. p. 133, 26.

ἄπτερος. “τῇ δ᾽ ἄπτερος ἔπλετο μῦθος.” ταχὺς πρὸς τὸ πεισθῆναι, καὶ ἰσόπτερος. ἡ γὰρ ἅ στέρησις δηλοῖ καὶ τὸ ὅμοιον καὶ τὸ ἴσον, οἷον ἀτάλαντος, ἄλοχος. ἔνιοι δέ, οὐ παραπτάς, ἀλλ᾽ ἔμμονος. ἔνιοι δέ, ἄπτερον τὸ ἡδύ, ἄσμενον, ὀρθόν

. Partem horum habet etiam Zonaras. Vide etiam Apollonium in Lex. Hom. et Eustathium p. 1811, 39. In Etym. Μ. p. 133, 34. et 183, 24.

ἀπτερέως

ex Hesiodo affertur, pro quo Ruhnkenius in Epist. crit. I. p. 67 (sive 105. et noviss. ed. 158.) vereor ne temere Apollonii Rhodii nomen, IV. 1765. ea voce ita ut sit celeriter usi, substituendum censuerit, Parmenidem quoque afferens apud Sextum Emp. adv. log. I. p. 393.

ὡς σφιν βαλανωτὸν ὀχῆα ἀπτερέως ὤσειε πυλέων ἄπο

. Eodem significata

ἀπτέρως

dixit Lycophron v. 627. et nescio qui alius poeta apud Pollucem IX. 152.

ἀπτέρῳ τάχει

, quod ab Leone Diacono VII. 2. assumptum attulit Boissonadus. Scribit autem Etymologus p. 133. 34.

ἀπτερέως παρ' Ἡσιόδῳ, ὥσπερ τὸ ἀψοφέως. σημαίνει τὸ . . ἔστιν ἀπωτέρω, ἀπτέρω, οὕτως Ἡρωδιανός. ἔστι ταχέως, ἑτοίμως, ἀφροντίστως, οἳ δέ, ἀπροθύμως, ἐλαφρῶς. ἔνιοι δέ, ἐμελημένως.

Εt p. 183, 24.

ὅμοιον δὲ τούτου (ἀψοφέως dicit) καὶ τὸ ἀπτερέως παρ' Ἡσιόδῳ, ἀπὸ τοῦ πτερέως, τὸ ταχέως.

Hoc

πτερέως

quidem a grammaticis fictum puto, etsi apud Hesychium est

ἀγαπτερέως, ἀσμένως, προθύμως, ταχέως

. Quod nescio an ipsum quoque inconsiderate Ruhnkenius

ἀγαπτερέως

scribi iusserit. Pertinet huc etiam verbum

ἀπτερύσσεται

, quod Hesychius

πέτεται

interpretatur, et

ἀπτερύονται

apud Aratum v. 1009. agnitum quidem illud a scholiasta, sed in libris etiam

αὖτ' ἐρύονται

αὖ πτερύωνται

scriptum. Vtrumque suspectum habeo vereorque ne fuerit

ἀμπερύσσεται

ἀμπτερύονται

. Apud Atticorum tragicos sicubi

ἄπτερος

invenitur, propria significatione nunc non alatum notat, ut in Eum. v. 53. 249. et in Iph. Taur. v. 1095. nunc implumem, ut in Herc. fur. v. 1039.

ὃ δ᾽, ὡς τις ὄρνις ἄπτερον καταστένων ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθ᾽ ὅδε

Et hic quidem locus accommodatissimus est ad tuendam hanc vocem in Agamemnone. Nam

ἄπτερος φάτις

est rumor immaturus, cui nondum fides habenda, comparatione ab avibus petita, quibus nondum ad volatum pennis firmatae sunt alae. Non est autem obscurum, etiam qui illa voce in contrarium significatum usi videntur, re vera non recessisse a proprio. Sunt enim illi Homerum secuti, cui quum

ἄπτερος μῦθος

dictum significet non avolans, sed sedulo mente custoditum,

ἄπτερος, ἀπτέρως, ἀπτερέως

de iis rebus dictum est, quae non leviter aut oscitanter, sed sedulo et strenue aguntur.

261

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-172

ὣς sine accentu M. G. Ald. Rob.

262

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-173

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ' ἂν ἀγγέλων τάχος

καὶ πῶς

Farn.

καὶ τὶς

Rob. Ceteri

καὶ τίς

. Deinde

ἐξίκοιτ᾽ ἀναγγέλων

ex primae manus correctione, quum antea scriptum fuisset

ἐξ ἵκοιτ' ἀν ἄγχος

, G.

ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων

Ald.

ἐξίκοιτ' ἂν ἀγγέλων

ceteri. Stanleius

ἀγγέλλων

scribi volebat, Abreschio vel hoc placebat vel

ἀγγελῶν

, quod recepit Porsonus. Hoc cur praestet vulgato, ac non potius deterius sit, vix intelligas.

265

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-174

ἀπ' ἀγγάρου

ἀπαγγέλου

G. et a pr. manu M.

ἀπ' ἀγγέλου

Μ. a sec. manu et ceteri.

ἀγγάρου

commendatum a Cantero receptum est inde a Schützio et Porsono. Etym. M. p. 7, 16. et grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 212, 5.

ἔλεγον δὲ καὶ τοὺς σταθμοὺς ἄγγαρα, καὶ τοὺς ἐπὶ τὸ καθοδηγεῖν παραλαμβανομένους ἄκοντας. Αἰσχύλος γοῦν ἐν Ἀγαμέμνονι τὸν ἐκ διαδοχῆς πυρσὸν “ἀπ' ἀγγάρου πυρός” ἔφη

. Suidas et grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 325, 13.

ἄγγαροι, οἱ ἐκ διαδοχῆς γραμματοφόροι. οἱ δὲ αὐτοὶ καὶ ἀστάνδαι. τὰ δὲ ὀνόματα Περσικά. Αἰσχύλος Ἀγαμέμνονι “φρυκτὸς δὲ φρυκτὸν δεῦρ᾽ ἀπ' ἀγγάρου πυρὸς ἔπεμπεν.”

Eustathius p. 1854, 26.

παρὰ τῷ αὐτῷ δὲ ποιητῇ ἐν Ἀγαμέμνονι καὶ οἱ ἄγγαροι κεῖνται, λέξις φανερῶς Περσική “φρυκτὸς δὲ φρυκτὸν δεῦρ᾽ ἀπ' ἀγγάρου πυρὸς ἔπεμπε.” τοιοῦτον δὲ τὸ τῶν φανῶν. κυρίως δὲ κατὰ Λίλιον Διονύσιον ἄγγαροι οἱ ἐκ διαδοχῆς γραμματοφόροι. οἱ δὲ αὐτοί, φησί, καὶ ἀστάνδαι Περσικῶς.

Descripsit rem Herodotus VIII. 98. V. Brodaci Misc. VI. 6.

267

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-175

Ἑρμαῖον

ἑρμαῖον

G. Ald. Vict. et ut videtur M.

ἕρμαιον

Rob. Turn. Non quadrare videtur in hunc montem quod Arcadius praecipit p. 43, 8.

Ἑρμαῖος

scribi nomen proprium.

Ἑρμαῖος λόφος

, de quo Etym. Μ. p. 375, 57. est Od. XVI. 471.

268

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-176

πανὸν Libri

φανόν

. Porsonus

πανόν

ex Athenaeo XV. p. 700. Ε.

πρότερος δὲ τούτων (Menandrum et Diphilum dicit) Αἰσχύλος ἐν Ἀγαμέμνονι μέμνηται τοῦ πανοῦ· ἐχρῶντο δὲ αὐτῷ ὡς λαμπάδι

. Ammonius p. 90.

φανός

comicorum,

πανός

tragicorum esse ait. Valckenarius in Animadv. ad Amm. p. 147. ab scholiasta Aristophanis ad Pacem v. 841. promiscuum utriusque formae usum tragicis adscribi dicit. Sed quum scholiastes iste sic scribat,

τοὺς νῦν φανοὺς καλουμένους λύχνους τινάς φασι λέγειν τῶν παλαιῶν, τὰς δὲ λαμπάδας τοὺς τραγικοὺς φανοὺς ἢ πανοὺς διὰ τοῦ π

, non ille repugnare Ammonio videtur, sed indicare idem esse

πανός

, quo pro altera forma utantur tragici. Photius

πανόν, ἀπὸ τοῦ πάντα φαίνειν σχηματισθέντα, κατὰ μεταβολὴν τοῦ φ. Σοφοκλῆς Ἑλένης γάμῳ

. Idem

πανός, δέσμη κληματίδων. οἱ δὲ νεώτεροι Ἀττικοὶ φανόν. Ἀριστοφάνης

. Pollux X. 117.

πανὸς μέντοι καὶ φανὸς ἡ λαμπάς, ὡς ὅταν φῇ ἐν τῇ Ἀλκμήνῃ Εὐριπίδης “πόθεν δὲ πεύκης πανὸν ἐξεῦρες λαβών;”

269

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-177

Ἀθῴου Ἀθῷον Blomfieldius. Libri

ἄθωον

. Affert hunc versum schol. Vict. ad Il. XIV. 229. Iovem in illo monte cultum dicens. Eustathius p. 358.

ὅτι δὲ Θρακικὸς καὶ ὁ Ἄθως, οὗ μνεία καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα, δηλοῖ φασὶ Σοφοκλῆς ἐν Θαμύριδι, “Θρῇσσαν” εἰπὼν “σκοπιὰν Ζηνὸς Ἀθῴου.” ἔνθα ὅρα τὸ Ἀθῴου, ὁμωνυμοῦν τῷ ἀθῷος, ὑφ' οὗ δηλοῦται ὁ ἀζήμιος. ὧν διαφορά, καθά που καὶ ἑτέρωθι δηλωθήσεται, οὐ μόνον κατὰ σημασίαν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τόνον. ἀθῶος μὲν γὰρ κατά τίνας προπερισπωμένως, ὁ ἀζήμιος, Ζεὺς δὲ Ἀθῷος προπαροξυτόνως, ὁ ἐν τῷ Ἄθῳ τιμώμενος, ὃν φασιν ἔστι καὶ Ἀθώϊον κατὰ διαίρεσιν εἰπεῖν, ὁμοίως τῷ Ἄρειος, Ἀρήιος. κατὰ μέντοι ἑτέρους, ὧν ἐστὶ καὶ Ἡρωδιανός, ἀνάπαλιν, ὁ μὲν παρὰ τὸν Ἄθων Ζεὺς Ἀθῷος περισπασθήσεται, κατὰ τὸ ἥρως, ἥρῳος, Μίνως, Μίνῳος, γάλως, γαλῷος, τὸ δὲ ἕτερον παροξυνθήσεται, καὶ ἔσται ἀθῶος, ἄνωος, ὡς ψυχή, εὔψυχος, βούλη, εὔβουλος, τιμή, ἄτιμος.

Videtur

ἄψυχος

ἄβουλος

scripsisse. De eadem re idem p. 218, 3. 953, 42.

270

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-178

ὑπερτελής τε

ὑπερτελῆστε

sic M.

υπερτεληστε

sine accentu G.

ὑπερτελής τε

Ald. Turn.

ὑπερτελεῖς τε

Bess.

ὑπερθ' Ἑλλής τε

Rob.

ὑπεὶρ Ἑλλής τε

Flor. Farn. Vict. In Farn. glossa

ὑπὲρ τὸν Ἑλλήσποντον

. Deinde

πλέοντα

Ald. De verbo

πλέοντα

, tegere significante, dixit, hoc quoque loco allato, Porsonus ad Phoen. v. 663. Quare Musgravii coniectura

φωτίσαι

non opus est. Ὑπερτελής autem super eminentem notat, ut apud Eur. Ion. v. 1549. et ita

ὑπερτελὲς

infra v. 344. eademque metaphora

ὑπερτελὴς

apud Sophoclem Trach. v. 36. Hesychius ex hoc Aeschyli loco, ut videtur,

ὑπερτελής, ὑπὲρ τὸ τέλος ἀφικομένη

. Blomfieldio Aeschylus scripsisse videbatur

ὑπερτελεῖ τε

. V. ad v. 272. 273.

271

272-273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-179

πεύκη τὸ χρυσοφεγγὲς

ἰσχὺν

dedit Blomfieldius, id habere dicens marg. Ask. et Musgr. Puto hanc coniecturam esse Askewii et Musgravii. Libri enim

ἰσχύς

, quod scholiastes interpretatur

μεγίστη πεύκη, ἰσχὺς πυρός

. Non opus est

ἰσχὺν

scribere: sed

πευκή

, quod libri habent, ad

ἰσχὺς

appositum languet. Id Schützius recte in

πεύκη

mutandum esse censuit: cetera autem non recte tractavit. Coniecit enim

πρὸς ἐκδοχήν, πεύκης τὸ χρυσοφεγγὲς — σέλας

. Sed in

πρὸς ἡδονήν

, quod etiam Pearsono in

πρὸς ἐκδοχὴν

mutandum esse videbatur, nihil vitii est, si reputes non

δέ

, sed

τέ

post

ὑπερτελής

scriptum esse. Nam

δέ

si legeretur, requireretur verbum pro nomine

πεύκη

, veluti

πηδᾷ

, ut in Ione Euripidis v. 1144.

ἔνθα πῦρ πηδᾷ θεοῦ Βακχεῖον

. Nunc vero,

τέ

posito,

ἐξεδέξατο

etiam ad sequentia refertur. Excepit flammam Athos et vis flammae altissime eminens, ut more collustraret, luxuriante pinu. Significat enim

πρὸς ἡδονὴν πεύκης

ut pro lubitu luxuriaretur flamma. Mox

χρυσοφεγγές

Bess.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-180

παραγγείλασα Μακίστου σκοπῷ

παραγγείλας ἀμακίστου σκοπάς

G. Ald.

παραγγείλασα μακίστου σκοπάς

M. Bess. Flor. Farn. Rob.

παραγγείλασα μακίστου σκοπαῖς

Turn. Vict. Lesbi montem Macistum memorat Plinius H. N. V. 39. (140). Habuit etiam Triphylia montem altum cui nomen fuit Macistum, memoratum a Strabone VIII. p. 346. in quo urbs fuit Macistus, de qua Stephanus Byzantius. Aeschylo qui mons hic dictus est, situs ille, ut ordo locorum monstrat, in Euboea, masculino genere

Μάκιστος

videtur appellatus fuisse, si recte editum est

σκοπαῖς

. Blomfieldius

σκοποῖς

scripsit, vix dubium esse ratus quin

σκοπᾶς

ortum sit ex

σκοποῖς

. At

σκοποῖς

absonum foret, quia sic quod sequitur

ὃ δὲ

perperam dictum esset, quod, ubi

σκοπαῖς

legitur, non potest non ad Macistum referri; non item de monte dictum videretur, si

σκοποῖς

praecessisset. Sed illud

σκοπᾶς

, quod ipse in M. G. Ald. Rob. esse dicit, in nullo horum librorum, qui omnes

σκοπάς

habent, legitur. Solus H. Stephanus

σκοπᾶς

ut aliam lectionem adnotavit, sed is haud dubie scribendi error est, quum

σκοπάς

exarare vellet. Scribendum vero

σκοπῷ

274

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-181

ἀφρασμόνως

ἀφράσμων ὡς

Turn.

ἀφασμένως

Rob. Ceteri omnes

ἀφρασμόνως

, quam formam probat Lobeckius ad Ai. v. 23.

275

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-182

NA Nihil caussae erat cur Blomfieldius hic quoque

ἀγγάρου

scribendum coniiceret.

πάρηκεν

male Stanleius interpretatus est praetermisit, si id voluit significare neglexit, Alio transmissum nuntii officium dixit Aeschylus, quod Orellius non negasset, si reputasset

οὔτι μέλλων

esse celeriter, neque

οὔτι

separari ab eo participio posse.

276

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-183

Εὐρίπου

εὐρίππου

Bess.

277

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-184

Μεσσαπίου

μεσσαπίου

M. G. Rob.

μεσαπίου

Bess. Flor. Farn. Turn. Vict.

μεταπίου

Ald. Scholiastes

Μεσάπιον ὄρος μεταξὺ Εὐβοίας καὶ Βοιωτίας

. Euboeae montem Messapium esse tradit Stephanus Byzantius: sed Boeotiae est. Strabo IX. p. 405.

ἐν δὲ τῇ Ἀνθηδονίᾳ Μεσσάπιον ὄρος ἐστίν, ἀπὸ Μεσσάπου

. Servius ad Aen. VIII. 9. in Anthedonis enim ora, quae Boeotiae est, mons stat Messapius, a duce Messapo nominatus. V. etiam Müllerum in Orchomeno p. 24. Alius est eo nomine mons Macedoniae, memoratus Aristoteli Hist. an. IX. 32, 1. De utroque v. Schneiderum ad Aristot. vol. IV. p. 232. et Heynii excursum VIII. ad Aen. VII. φύλαξι

φύλαξ

, pro

φύλαξι

error Rob. μολών

μολόν

M. G. Bess. Farn. Ald. Rob.

μολών

Turn. Vict.

278

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-185

οἵ τ᾽

Flor.

279

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-186

γραίας

γαίας

Ald. Turn. Sed G. cum ceteris

γραίας

280

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

40-269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-26

Parodos, bestehend (wie die Parodos der Perser und der Hiketides) aus drei Teilen, dem Recitativ des Chorführers in Anapästen 40-103, dem Gesang des Chorführers mit ἐπιφθέγματα (124) des Gesamtchores 104-169, dem Chorgesang 170-269. Der erste Teil beginnt mit der Schuld und Sühne der Trojaner, legt die äufseren Verhältnisse dar und giebt mit dem Verlangen zu erfahren, was die überall auf den Altären der Stadt angezündeten Opferfeuer zu bedeuten haben (83-87) die Motivierung für das Auftreten des Chors. Der zweite Teil berichtet eine Weissagung des Kalchas, welche ängstliche Besorgnis in betreff des Heerführers weckt. Der dritte begründet diese Besorgnis mit sittlichen Grundsätzen und erklärt das Leiden, das den siegreichen Agamemnon erwartet, als Sühne für eine Schuld, für die unerhörte Opferung der eigenen Tochter.

257-258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-151

Die Tochter des Hauses sang zur dritten Spende, welche dem Ζεὺς σωτήρ gebracht wurde (vgl. 1386, Suppl. 26 Ζεὺς σωτήρ τρίτος, Soph. frg. 375 Διὸς Σωτη- - ρίου σπονδὴ τρίτου κρατῆρος) den Päan, der von dem rettenden Zeus Heil und Segen für den Vater ( εὔποτμον) erflehte. ἐτίμα νοη dem Feiergesange wie 708 μέλος τίοντας. Vgl. Xen. Symp. II 1 ὡς δ᾽ ἀφηρέθησαν αἱ τράπεζαι καὶ ἔσπεισαν καὶ ἐπαιάνισαν κτέ., Pherekrates fr. 131, 5 Κ. ἔρχει κἀπιβόα τρίτον παιῶν, ὡς νόμος ἐστίν. Die erste Spende galt dem olympischen Zeus und der Hera oder den olympischen Göttern überhaupt, die zweite den Heroen. Schol. zu Pind. Isthm. VI 10 (Aesch. frg. 52 D.), Schol. zu Plat. Phileb. p. 95 A, Poll. VI 15. "

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-152

Was weiter geschah, sah ich nicht und sag' ich nicht." Damit wird der Greuel der Schlachtung besonders scharf hervorgehoben. Zugleich vermeidet der Dichter an die Wendung der Sage, nach welcher Iphigenie nicht wirklich geschlachtet wurde u. welche den Zwecken des Dichters nicht entsprach, zu erinnern.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-153

Nur das Eine sage ich, dafs die schlimme Weissagung ( τέχναι wie 1126) des Kalchas, wie sie sich teilweise in der θυσία ἑτέρα (157) erfüllt hat, sich vollständig in weiterem Unheil des Agamemnon erfüllen muſs, weil die göttliche Gerechtigkeit Lehre durch Leid verhängt. Vgl. zu 170. Δὲ wie in Prosa ἀλλά nach τὰ μὲν ἄλλα σιωπώ.

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-154

τοῖς μὲν (allgemein) ἐπιρρέπει (transitiv wie Eum. 889 , hergenommen von der Wage, vgl. Theogn. 157 Ζεὺς γάρ τοι τὸ τάλαντον ἐπιρρέπει ἄλλοτε ἄλλως) μαθεῖν παθοῦσιν ( πάθει).

263-264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-155

Das Schlimme hört man immer noch bald genug, wenn es geschehen ist; vorher weg damit. Vorher hören heifst vorher bejammern. γένοιτο, Assimilation der Modi. πρό 8. ν. α. τὸ δὲ προκλύειν. Vgl. Eur. Alk. 526 &, μὴ πρόκλαι᾿ ἄκοιτιν· εἰς τόδ᾽ ἀμβαλοῦ, Cic. Tusc. III 15, 32 stultam (censet Epicurus) esse meditationem futuri mali aut fortasse ne futuri quidem; satis esse odiosum omne malum cum venisset; qui autem semper cogitavisset accidere posse aliquid adversi, ei fieri illud sempiternum malum, Schiller in der Braut von Messina: „Zeit ist's, die Unfälle zu beweinen, Wenn sie nahen und wirklich erscheinen."

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-156

Denn deutlich vernehmbar wird die Zukunft anbrechen mit den Strahlen des Frührots d. i. wie die aufgehende Sonne plötzlich die Dunkelheit erleuchtet, so wird die Erfüllung der Weissagung auf einmal deutliche Bestätigung bringen. Vgl. 1179. Zu ἥξει vgl. 1239 τὸ μέλλον ἥξει, Soph. Oed. T. 341 ἥξει γὰρ αὐτά, κἂν ἐγὼ σιγῇ στέγω.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-157

Das Auftreten der Klyt. bietet dem Chor Gelegenheit, seine düsteren Ahnungen mit einem Segenswunsche zu beschliefsen: „möge es nur gut stehen um das, was Klytämestren hierher führt." ἄγχιστον („ganz nahe"), weil der Chor die auftretende ankündigt. Vgl. 590. – ᾿Απίας γαίας von Argos. Vgl. Suppl. 266 αὐτῆς δὲ χώρας Απίας πέδον τόδε πάλαι κέκληται φωτὸς ἰατροῦ (nämlich Ἆπις) χάριν, Soph. Oed. Κ. 1303 γῆς ὅσοιπερ Ἀπίας πρῶτοι καλοῦνται. ἕρκος : bei Homer (A 284, 1299) ἕρκος πολέμοιο.

270-378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-158

erstes Epeisodion. Für die tragische Entwicklung wird in der Schilderung der siegreichen Einnahme Trojas der Schein des Glückes gegeben. Der Chorführer schickt, bevor er seine Bitte anbringt, einen Ausdruck seiner Ergebenheit und Huldigung voraus: ,,ich bin unterthänig und wenn du meinen Wunsch erfüllest, bin ich dir dankbar ( εὔφρων 275); wenn nicht, verarge ich ( φθόνος ἐστί, νεμεσῶ) es dir nicht." Grofs ist der Kontrast dem Schluſs der Handlung gegenüber, wo der Chor derselben Fürstin drohend gegenüber steht.

273-274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-159

D. i. εἴ τι κεδνὸν πεπυσμένη εἴτε, μὴ πεπυσμένη, πεύ- σεσθαι κεδνόν τι ἐλπίζουσα. Mit εὐάγγελος ἐλπίς vgl. δόξης ἐσφάλην εὐαγγέλου Eur. Med. 1009, ἔρως αἱματολοιχός unten 1479, ἀλληλοφόνους μανίας 1575.

276-277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-160

Wenn du von guter Botschaft sprichst, so möge darin nur, wie man zu sagen pflegt, das Kind seiner Mutter, der Tag der Nacht gleichen. Vgl. Hes. W. u. T. 235 τίκτουσιν δὲ γυναῖκες ἐοικότα τέκνα γονεῦσιν, unten 766 εἰδομέναν τοκεῦσιν. Die Nacht als Mutter des Tages auch 291, Soph. Trach. 94 ὃν αἰόλα νὺξ ἐναριζομένα τίκτει κατευνάζει τε, φλογιζόμενον " Αλιον Αλιον αἰτῶ. ὥσπερ ἡ παροιμία - auch Soph. frg. 255, Eur. frg. 664. Vgl. Soph. Ai. 664 ἀλλ᾽ ἔστ᾽ ἀληθὴς ἡ βροτῶν παροιμία. γένοιτο, nascatur.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΧΟ. πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ. Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἡ τορῶς λέγω;

ΧΟ. χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. 270

ΚΛ. εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΧΟ. ἡ γάρ τι πιστόν ἐστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ. ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ. πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ. οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός. 275

ΧΟ. ἀλλ᾽ ἦ σ'᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ. παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ. ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ. τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω

ΧΟ. καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλλων τάχος; 280

Current edition Experimental

Κλυταιμήστρα εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία, ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα. 265 πεύσει δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν: Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορός πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν: ἦ τορῶς λέγω;

Χορός χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. 270

Κλυταιμήστρα εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός τί γὰρ τὸ πιστόν; 2 ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα ἔστιν: τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ 3 σέβεις;

Κλυταιμήστρα οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός. 275

Χορός ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορός καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος; 280

Χο. θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι. λόγους δ᾽ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι διηνεκῶς θέλοιμ᾽ ἂν ὡς λέγοις 15 πάλιν. 320

Κλυταιμήστρα εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία, ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα. 265 πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν· Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.

Χορός πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορός χαρά μʼ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. 270

Κλυταιμήστρα εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα ἔστιν· τί δʼ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός πότερα δʼ ὀνείρων φάσματʼ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμήστρα οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός. 275

Χορός ἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα παιδὸς νέας ὣς κάρτʼ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης λέγω.

Χορός καὶ τίς τόδʼ ἐξίκοιτʼ ἂν ἀγγέλων τάχος; 280

Χορός θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι. λόγους δʼ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι διηνεκῶς θέλοιμʼ ἂν ὡς λέγοις πάλιν.

Χορός γύναι, κατʼ ἄνδρα σώφρονʼ εὐφρόνως λέγεις. ἐγὼ δʼ ἀκούσας πιστά σου τεκμήρια θεοὺς προσειπεῖν εὖ παρασκευάζομαι. χάρις γὰρ οὐκ ἄτιμος εἴργασται πόνων.

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμνήστρα, κράτος· δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

Χορὸς Πρεσβυτῶν πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμνήστρα Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορὸς Πρεσβυτῶν χαρὰ μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. 255

Κλυταιμνήστρα εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμνήστρα ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμνήστρα οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός. 260

Χορὸς Πρεσβυτῶν ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμνήστρα παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορὸς Πρεσβυτῶν ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμνήστρα τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ' ἂν ἀγγέλων τάχος; 265

ΧΟΡΟΣ Πῶς φῄς ; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω ;

ΧΟΡΟΣ Χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Εὖ γὰρ φρονοῦντος -ούσης (cf. ad 258-81) ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Κλυταιμήστρα. εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία, ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα. πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

ΧΟ. πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας. 280

ΚΛ. Τροίαν ᾿Αχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

ΧΟ. χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛ. εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σου κατηγορεῖ.

ΧΟ. τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ. ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ. 285

ΧΟ. πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ. οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.

ΧΟ. ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ. παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ. ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις; 290

ΚΛ. τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

ΧΟ. καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;

ΚΛ.

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ.

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἡ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

ΧΟ.

ἡ γάρ τι πιστόν ἐστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ'᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω

ΧΟ.

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλλων τάχος;
280

Χορός

πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν: ἦ τορῶς λέγω;

Χορός

χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

Κλυταιμήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός

τί γὰρ τὸ πιστόν;² ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα

ἔστιν: τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ³ σέβεις;

Κλυταιμήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

Χορός

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορός

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

Χο.

θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι.

λόγους δ᾽ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι

διηνεκῶς θέλοιμ᾽ ἂν ὡς λέγοις¹⁵ πάλιν.

320

Χορός

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορός

χαρά μʼ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

Κλυταιμήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορός

τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμήστρα

ἔστιν· τί δʼ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορός

πότερα δʼ ὀνείρων φάσματʼ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275

Χορός

ἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτʼ ἐμωμήσω φρένας.

Χορός

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης λέγω.

Χορός

καὶ τίς τόδʼ ἐξίκοιτʼ ἂν ἀγγέλων τάχος;
280

Χορός

θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι.

λόγους δʼ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι

διηνεκῶς θέλοιμʼ ἂν ὡς λέγοις πάλιν.

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμνήστρα, κράτος·

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πῶς φῄς; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

Κλυταιμνήστρα

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

χαρὰ μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
255

Κλυταιμνήστρα

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

Κλυταιμνήστρα

ἔστιν· τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

Κλυταιμνήστρα

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
260

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

Κλυταιμνήστρα

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;

Κλυταιμνήστρα

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ' ἂν ἀγγέλων τάχος;
265

ΧΟΡΟΣ

Πῶς φῄς ; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω ;

ΧΟΡΟΣ

Χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Εὖ γὰρ φρονοῦντος -ούσης (cf. ad 258-81) ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.

Κλυταιμήστρα.

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.

πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·

ΧΟ.

πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.
280

ΚΛ.

Τροίαν ᾿Αχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σου κατηγορεῖ.

ΧΟ.

τί γάρ; τὸ πιστὸν ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.
285

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ σέβεις;

ΚΛ.

οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;

ΚΛ.

παιδὸς νέας ὣς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας.

ΧΟ.

ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;
290

ΚΛ.

τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδ᾽ εὐφρόνης λέγω.

ΧΟ.

καὶ τίς τόδ᾽ ἐξίκοιτ᾽ ἂν ἀγγέλων τάχος;

ΧΟ.

πῶς φήις; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.

ΚΛ.

Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;

ΧΟ.

χαρά μ’ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270

ΚΛ.

εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σου κατηγορεῖ.

ΧΟ.

τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;

ΚΛ.

ἔστιν, τί δ᾽ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.

ΧΟ.

πότερα δ᾽ ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπειθῆ σέβεις;