Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Χορός

κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

Κῆρυξ

χαίρω γε· τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς.

Χορός

ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σʼ ἐγύμνασεν;
540

Κῆρυξ

ὥστʼ ἐνδακρύειν γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

Χορός

τερπνῆς ἄρʼ ἦτε τῆσδʼ ἐπήβολοι νόσου.

Κῆρυξ

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

Χορός

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

Κῆρυξ

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;
545

Χορός

ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μʼ ἀναστένειν

Κῆρυξ

πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος;

Χορός

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

Κῆρυξ

καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

Χορός

ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

Κῆρυξ

εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δʼ ἐν πολλῷ χρόνῳ

τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,

τὰ δʼ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν

ἅπαντʼ ἀπήμων τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον;

μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555

σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δʼ οὐ

στένοντες, οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;

τὰ δʼ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·

εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν·

ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560

δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος

ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.

χειμῶνα δʼ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,

οἷον παρεῖχʼ ἄφερτον Ἰδαία χιών,

ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565

κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών

τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·

παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν

τὸ μήποτʼ αὖθις μηδʼ ἀναστῆναι μέλειν.

τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570

τὸν ζῶντα δʼ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;

καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς καταξιῶ.

ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ

νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δʼ οὐκ ἀντιρρέπει·

ὡς κομπάσαι τῷδʼ εἰκὸς ἡλίου φάει
575

ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·

Τροίαν ἑλόντες δή ποτʼ Ἀργείων στόλος

θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθʼ Ἑλλάδα

δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.

τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580

καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται

Διὸς τόδʼ ἐκπράξασα.πάντʼ ἔχεις λόγον.

Agamemnon. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1926.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Ἀγαμέμνων (Greek) (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.)

Editions (7)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 488-680 focus

Χορός

τάχ᾽ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων¹

φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490

εἴτ᾽ οὖν ἀληθεῖς εἶτ᾽ ὀνειράτων δίκην

τερπνὸν τόδ᾽ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.

κήρυκ᾽ ἀπ᾽ ἀκτῆς τόνδ᾽ ὁρῶ κατάσκιον

κλάδοις ἐλαίας: μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις

πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495

ὡς οὔτ᾽ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα

ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,

ἀλλ᾽ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων:

τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον:

εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500

ὅστις τάδ᾽ ἄλλως τῇδ᾽ ἐπεύχεται πόλει,

αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.

Κηρυξ

ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,

δεκάτῳ σε φέγγει τῷδ᾽ ἀφικόμην ἔτους,

πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505

οὐ γάρ ποτ᾽ ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ

θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.

νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος,

ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ,

τόξοις ἰάπτων μηκέτ᾽ εἰς ἡμᾶς βέλη:
510

ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθ᾽² ἀνάρσιος:

νῦν δ᾽ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,³

ἄναξ Ἄπολλον. τούς τ᾽ ἀγωνίους θεοὺς

πάντας προσαυδῶ, τόν τ᾽ ἐμὸν τιμάορον

Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515

ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν

στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.

ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,

σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τ᾽ ἀντήλιοι,

εἴ που⁴ πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδ᾽ ὄμμασι
520

δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.

ἥκει γὰρ ὑμῖν⁵ φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων

καὶ τοῖσδ᾽ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.

ἀλλ᾽ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει,

Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525

Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.

βωμοὶ δ᾽ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,

καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.

τοιόνδε⁶ Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον

ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530

ἥκει, τίεσθαι δ᾽ ἀξιώτατος βροτῶν

τῶν νῦν: Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις

ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.

ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην

τοῦ ῥυσίου θ᾽ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535

αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.

διπλᾶ δ᾽ ἔτισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.

538

Χορός

κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

Κῆρυξ

χαίρω <γε>:⁷ τεθνάναι δ᾽ οὐκέτ᾽⁸ ἀντερῶ θεοῖς.

Χορός

ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540

Κῆρυξ

ὥστ᾽ ἐνδακρύειν⁹ γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

Χορός

τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.¹⁰

Κῆρυξ

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

Χορός

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.¹¹

Κῆρυξ

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545

Χορός

ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός <μ᾽>¹² ἀναστένειν.

Κῆρυξ

πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος φρενῶν;¹³

Χορός

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

Κῆρυξ

καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

Χορός

ὡς¹⁴ νῦν τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

Κῆρυξ

εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῷ χρόνῳ

τὰ μέν τις ἂν¹⁵ λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,

τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν

ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι᾽ αἰῶνος χρόνον;

μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555

σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ

στένοντες, †οὐ λαχόντεσ†¹⁶ ἤματος μέρος;

τὰ δ᾽ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος:

εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν.

ἐξ οὐρανοῦ δὲ¹⁷ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560

δρόσοι¹⁸ κατεψάκαζον, †ἔμπεδον¹⁹ σίνος

ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.

χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,

οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιών,

ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565

κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών—

τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος:

παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν

τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.

τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570

τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;

καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς²⁰ καταξιῶ.

ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ

νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει:

ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει
575

ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις:²¹

“Τροίαν ἑλόντες δήποτ᾽ Ἀργείων στόλος

θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα

δόμων ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖων²² γάνος.”

τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580

καὶ τοὺς στρατηγούς: καὶ χάρις τιμήσεται

Διὸς τόδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.

583

Χορός

νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι:

ἀεὶ γὰρ ἥβη²³ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.

δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585

εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.

Κλυταιμήστρα

ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,

ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,

φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.

καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτωρῶν δία
590

πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;

ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.”

λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.

ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ

ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595

ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις

θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.

καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι²⁴ λέγειν;

ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.

ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600

σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι—τί γὰρ

γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,

ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ

πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει:

ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει:
605

γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν

οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα

ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,

καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον

οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610

οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν

ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.

613

τοιόσδ᾽ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων²⁵

οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.

Χορός

αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615

τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.

σὺ δ᾽ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι,

εἰ νόστιμός τε²⁶ καὶ σεσωσμένος πάλιν

ἥξει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.

Κῆρυξ

οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620

ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.

Χορός

πῶς δῆτ᾽ ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις;²⁷²⁸

σχισθέντα δ᾽ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.

Κῆρυξ

ἁνὴρ²⁹ ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,

αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625

Χορός

πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,

ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;

Κῆρυξ

ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ:

μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.

Χορός

πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630

φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;

Κῆρυξ

οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστ᾽ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,

πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.

Χορός

πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ

ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
636

Κῆρυξ

εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ

γλώσσῃ μιαίνειν: χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.

ὅταν δ᾽ ἀπευκτὰ πήματ᾽ ἄγγελος πόλει

στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,

πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640

πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων

ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,

δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα:

τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον³⁰

πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδ᾽ Ἐρινύων.
645

σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον

ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,

πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμίξω, λέγων

χειμῶν᾽ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;³¹

ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650

πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστ᾽ ἐδειξάτην

φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.

ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δ᾽ ὠρώρει κακά.

ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ

ἤρεικον:³² αἱ δὲ κεροτυπούμεναι³³ βίᾳ
655

χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τ᾽ ὀμβροκτύπῳ,

ᾤχοντ᾽ ἄφαντοι, ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.

ἐπεὶ δ᾽ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,

ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς

ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τ᾽ ἐρειπίοις.³⁴
660

ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τ᾽ ἀκήρατον σκάφος

ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ᾽ξῃτήσατο

θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.

τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσ᾽³⁵ ἐφέζετο,

ὡς μήτ᾽ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665

μήτ᾽ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.

ἔπειτα δ᾽ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,

λευκὸν κατ᾽ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,

ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,

στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670

καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τις ἐστὶν ἐμπνέων,

λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μήν;³⁶

ἡμεῖς τ᾽ ἐκείνους ταὔτ᾽³⁷ ἔχειν δοξάζομεν.

γένοιτο δ᾽ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν

πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675

εἰ δ᾽ οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ

καὶ ζῶντα³⁸ καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,

οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,

ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.

τοσαῦτ᾽ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 538 focus

ΧΟ.

κῆρυξ᾿ Αχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗ.

χαίρω τι· τεθνάναι δ᾽ οὐκέτ᾽ ἀντερῶ θεοῖς.

ΧΟ.

ἔρως πατρώας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540

ΚΗ.

ὥστ᾽ ἐνδακρύειν γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

ΧΟ.

τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.

ΚΗ.

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟ.

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

ΚΗ.

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545

ΧΟ.

ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μ᾽ ἀναστένειν.

ΚΗ.

πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος στρατῷ;

ΧΟ.

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

ΚΗ.

καὶ πῶς, ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

ΧΟ.

ὡς νῦν τὸ σὸν δὴ καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

ΚΗ.

εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῷ χρόνῳ

τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,

τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν

ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι αἰῶνος χρόνον;

μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555

σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ

στένοντες, οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;

τὰ δ᾽ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·

εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν.

ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι

560

δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος

ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.

χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,

οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιὼν,

ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς

565

κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών·

τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·

παροίχεται δὲ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν

τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.

τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,

570

τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;

καὶ πολλὰ χαίρειν συμφορὰς καταξιῶ.

ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποίσιν Ἀργείων στρατοῦ

νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει.

ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει

575

ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·

“Τροίαν ἑλόντες δήποτ᾽ Ἀργείων στόλος

θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα

δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.”

τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν

580

καὶ τοὺς στρατηγοὺς· καὶ χάρις τιμήσεται

Διὸς τόδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 538 focus

Χορὸς Πρεσβυτῶν

κήρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

Κῆρυξ

χαίρω· θεοῖσι τεθνάναι δ᾽ οὐκ ἀντερῶ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν;

Κῆρυξ

ὥςτ᾽ ἐκδακρύειν γ' ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τερπνῆς ἄρ᾽ ἦστε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου;
520

Κῆρυξ

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

Κῆρυξ

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μ' ἀναστένειν.

Κῆρυξ

πόθεν τὸ δύςφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος στρατῷ;
525

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

Κῆρυξ

καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ὡς νῦν τὸ σὸν δὴ καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.

Κῆρυξ

εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῷ χρόνῳ

τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
530

τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν

ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι' αἰῶνος χρόνον;

μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυςαυλίας,

σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ

στένοντες, οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;
535

τὰ δ᾽ αὖτε χέρσῳ καὶ προςῆν πλέον στύγος·

εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν·

ἐξ οὐρανοῦ γὰρ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι

δρόσοι κατεψέκαζον, ἔμπεδον σίνος

ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
540

χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,

Κῆρυξ

οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιών,

ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς

κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών·

τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·
545

παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν

τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.

τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,

τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;

καὶ πολλὰ χαίρειν συμφοραῖς καταξιῶ.
550

ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖς Ἀργείων στρατοῦ

νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει.

ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει,

ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·

“Τροίαν ἑλόντες δήποτ' Ἀργείων στόλος
555

θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα

δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γέρας.”

τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν

καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται

Διὸς τάδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.
560

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 538 focus

ΧΟΡΟΣ
¹

Κήρυξ κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗΡΥΞ

Χαίρω < γε om.>, τεθνάναι -ᾶναι δ' οὐκέτ' οὐκ ἀντερῶ θεοῖς.
535

ΧΟΡΟΣ

Ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ' ἐγύμνασεν.

ΚΗΡΥΞ

Ὥστ' ἐνδακρύειν ἐκδ- γ' ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

ΧΟΡΟΣ

Τερπνῆς ἄρ' ἴστε ἦτε τῆσδ' ἐπήβολοι νόσου

ΚΗΡΥΞ

Πῶς δή ; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟΡΟΣ

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι -μένος.
540

ΚΗΡΥΞ

Ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.

ΧΟΡΟΣ

Ὡς πόλλ' ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός < μ' om.> ἀναστένειν.

ΚΗΡΥΞ

Πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ' ἐπῆν < ὑμῖν στυγος στρατῷ> στύγος ;

ΧΟΡΟΣ

Πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

ΚΗΡΥΞ

Καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων τυράννων ἔτρεις τινάς ;
545

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΧΟΡΟΣ

Ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

ΚΗΡΥΞ

Εὖ γὰρ πέπρακται· πάντα ταῦτα δ' ἐν πολλῷ χρόνῳ

τὰ μέν τις ἂν εὖ λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,

τὰ δ' αὖτε κἀπίμομφα· τίς δὲ πλὴν θεῶν

ἅπαντ' ἀπήμων τὸν δι' αἰῶνος χρόνον ;

Μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555

σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους κακοτρ-· τί δ' οὐ

στένοντες, ἀσχάλλοντες οὐ λαχόντες, ἤματος μέρος — ;

²

Τὰ δ' αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·

εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν,

ἐξ οὐρανοῦ δὲ γὰρ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι -ωνίαι
560

δρόσοι κατεψάκαζον -ψέκαζον ἔμπεδον σίνος,

ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.

Χειμῶνα δ' εἰ λέγοι λέγει τις οἰωνοκτόνον

οἷον παρεῖχ' ἄφερτον Ἰδαία χιών,

ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565

κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών.

Τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ ; παροίχεται πόνος·

παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν

τὸ μήποτ' αὖθις μηδ' ἀναστῆναι μέλειν·

τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570

τὸν ζῶντα δ' ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου ;

καὶ πολλὰ χαίρειν συμφοραῖς καταξιῶ.

Ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ

νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ' οὐκ ἀντιρρέπει·

ὡς κομπάσαι τῷδ' εἰκὸς ἡλίου φάει
575

ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένῳ -μένοις·

« Τροίαν ἑλόντες δή ποτ' Ἀργείων στόλος

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΚΗΡΥΞ

θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ' Ἑλλάδα

δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος. »

Τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580

καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται

Διὸς τάδ' ἐκπράξασα. Πάντ' ἔχεις λόγον.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 538 focus

κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗΡΥΞ

χαίρω· τεθνᾶναι δ᾽ οὐκ ἀντερῶ θεοῖς.

ΧΟΡΟΣ

ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
545

ΚΗΡΥΞ

ὥστ᾽ ἐνδακρύειν γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὅπο.

ΧΟΡΟΣ

τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.

ΚΗΡΥΞ

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟΡΟΣ

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

ΚΗΡΥΞ

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
550

ΧΟΡΟΣ

ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μ' ἀναστένειν.

ΚΗΡΥΞ

πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος στρατῷ;

ΧΟΡΟΣ

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

ΚΗΡΥΞ

καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

ΧΟΡΟΣ

ὡς νῦν τὸ σὲν δὴ καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
555

ΚΗΡΥΞ

εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῷ χρόνῳ

τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,

¹²³⁴⁵

ἄφλων Clytaemestrae notam pro chori nota habent οὐκέτ' cfr. (ἐκδακρύειν 1) ἴστε ἧστε πεπληγμένοι πεπληγμένος φρενός μ' φρενὸς τυράννων ὡς ὧν ἂν εὖ

τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν

ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι' αἰῶνος χρόνον;

μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,

560

σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ

στένοντες οὐ λαχόντες ἤματος μέρος.

τὰ δ᾽ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·

εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηίων πρὸς τείχεσιν·

ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι

565

δρόσοι κατεψέκαζον, ἔμπεδον σίνος

ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.

χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,

οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ιδαία χιών,

ἢ θάλπος, εἶτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς

570

κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εἴδοι πεσών

τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·

παροίχεται δὲ τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν

τὸ μήποτ' αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.

τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,

575

τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;

καὶ πολλὰ χαίρειν συμφορὰς καταξιώ.

ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Αργείων στρατοῦ

⁶⁷⁸⁹

τάδ' τάδ' κακοτρώτους στένοντας, ἀσχάλλοντας δαΐων δὲ γὰρ λειμωνίαι ἔμπεδον ex ἐμπίδων supra ἔνθηρον ortum videtur. ἐκθυμάτων (λέγει h) ἄλγους . . τυχεῖν συμφορὰς συμφοραῖς

νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει.

ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει

580

ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·

Τροίαν ἑλόντες δήποτ' Αργείων στόλος

θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα

δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.

τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν

585

καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται

Διὸς τάδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.

ΧΟΡΟΣ

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 538 focus

κήρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗ.

χαίρω· †τεθνᾶναι† δ᾽ οὐκέτ᾽ ἀντερῶ θεοῖς.

ΧΟ.

ἔρως πατρώιας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν;
540

ΚΗ.

ὥστ᾽ ἐνδακρύειν γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

ΧΟ.

τερπνῆς ἄρ᾽ ἧστε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.

ΚΗ.

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟ.

τῶν ἀντερώντων ἱμέρωι πεπληγμένοι.

ΚΗ.

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;
545

ΧΟ.

ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μ᾽ ἀναστένειν.

ΚΗ.

πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος †στρατῶι†;

ΧΟ.

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

ΚΗ.

καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

ΧΟ.

ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

ΚΗ.

εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῶι χρόνωι

τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,

τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα· τίς δὲ πλὴν θεῶν

ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι’ αἰῶνος χρόνον;

μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας
555

...

σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ

στένοντες, οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;

τὰ δ᾽ αὖτε χέρσωι καὶ πλέον προσῆν στύγος·

εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν,

ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560

δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος,

ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.

χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,

οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιών,

ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565

κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών --

τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·

παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν

τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν,

ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ

νικᾶι τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει.

τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφωι λέγειν,
570

τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;

καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφοραῖς καταξιῶ

....

ὡς κομπάσαι τῶιδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει,
575

ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις

....

....

“Τροίαν ἑλόντες δήποτ᾽ Ἀργείων στόλος

θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα

δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.

τοιαῦτα χρὴ κλυόντας εὐλογεῖν πόλιν
580

καὶ τοὺς στρατηγούς, καὶ χάρις τιμήσεται

Διὸς τόδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.

ΧΟ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 538 focus

ΧΟ.

κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗ.

χαίρω γε· τεθνάναι δ᾽ οὐκέτ᾽ ἀντερῶ θεοῖς.

ΧΟ.

ἔρως πατρώιας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540

ΚΗ.

ὥστ᾽ ἐνδακρύειν γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

ΧΟ.

τερπνῆς ἄρ᾽ ἴστε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου

ΚΗ.

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟ.

τῶν ἀντερώντων ἱμέρωι πεπληγμένοι.

ΚΗ.

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545

ΧΟ.

ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μ᾽ ἀναστένειν.

ΚΗ.

πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν ὑμῖν στύγος στρατῶι;

ΧΟ.

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

ΚΗ.

καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

ΧΟ.

ὡς νῦν τὸ σὸν δὴ καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

ΚΗ.

εὐ γὰρ πέπρακται. πάντα δ᾽ ἐν πολλῶι χρόνωι

τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,

τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν

ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι᾽ αἰῶνος χρόνον;

μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555

σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ ού,

στενοῦντες, οὐ λαχόντες ἵσματος μέρος·

Testim.:

537 Phot. Berol. ἁμαρτάδας Αἰσ. ἁμάρτια Πλάτων; ergo comicus ionico ἁμαρτάς usus est.

Apparatus Criticus

γε suppl. Enger οὐκέτ᾽ ἀντερῶ οὐκ ἀντ. ἐνδακρύειν ἐκδακρύειν ἴστε ἦτε πεπληγμένοι πεπληγμένος μ᾽ suppl. Scaliger ὑμῖν supplevi κοιράνων τυράννων ὡς νῦν ὧν νῦν πάντα δ᾽ ταῦτα δ' ἂν eὐ κακοστρώτους κακοτρώτους στενοῦντες στένοντες ἵσματος ἥματος

ΚΗ.

τὰ δ᾽ αὖτε χέρσωι καὶ πλέον στύγος προσῆν·

εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηίων πρὸς τείχεσιν·

ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560

δρόσοι κατεψάκαζον ἔμπεδον σίνος,

ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.

χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,

οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιών,

ἢ θάλπος, εὔτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565

κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών·

τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·

παροίχεται δὲ τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν

τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.

τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφωι λέγειν,
570

τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;

καὶ πολλὰ χαίρειν συμφοραῖς καταξιῶ.

ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν ᾿Αργείων στρατοῦ

νικᾶι τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει.

ὡς κομπάσαι τῶιδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει
575

ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένωι

Τροίαν ἑλόντες δή ποτ' Αργείων στόλος

θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾿ Ελλάδα

δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.

τοιαῦτα χρὴ κλυόντας εὐλογεῖν πόλιν
580

καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται

Διὸς τάδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.

Translations (11)

Agamemnon Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 538 focus

Chorus

Joy to you, Herald from the Achaean host!

Herald

I do rejoice. I will no longer refuse to die, if that pleases the gods.

Chorus

Was it yearning for this your fatherland that wore you out?
540

Herald

Yes, so that my eyes are filled with tears for joy.

Chorus

It was then a pleasing malady from which you suffered.

Herald

How so? Teach me, and I shall master what you say.

Chorus

You were smitten with desire for those who returned your love.

Herald

Do you mean that our land longed for the longing host?
545

Chorus

Longed so, that often from a darkly brooding spirit I have sighed.

Herald

Where did this gloom of melancholy upon your spirit come from?

Chorus

Long since have I found silence an antidote to harm.

Herald

How so? Did you fear anyone when our princes were gone?

Chorus

In such fear that now, in your own words, even death would be great joy.
550

Herald

Yes, all’s well, well ended. Yet, of what occurred in the long years, one might well say that part fell out happily, and part in turn amiss. But who, unless he is a god, is free from suffering all his days?

For were I to recount our hardships and our wretched quarters, the scanty space and the sorry berths——what did we not have to complain of . . . ¹Then again, ashore, there was still worse to loathe; for we had to lie down close to the enemy’s walls,
555

and the drizzling from the sky and the dews from the meadows distilled upon us, working constant destruction to our clothes and filling our hair with vermin. And if one were to tell of the wintry cold, past all enduring, when Ida’s snow slew the birds;
560

or of the heat, when upon his waveless noonday couch, windless the sea sank to sleep—but why should we bewail all this? Our labor’s past; past for the dead so that they will never care even to wake to life again.
565

Why should we count the number of the slain, or why should the living feel pain at their past harsh fortunes? Our misfortunes should, in my opinion, bid us a long farewell. For us, the remnant of the Argive host, the gain has the advantage and the loss does not bear down the scale;
570

so that, as we speed over land and sea, it is fitting that we on this bright day make this boast:² The Argive army, having taken Troy at last, has nailed up these spoils to be a glory for the gods throughout Hellas in their shrines from days of old.
575

Whoever hears the story of these deeds must extol the city and the leaders of her host; and the grace of Zeus that brought them to accomplishment shall receive its due measure of gratitude. There, you have heard all that I have to say.
580

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 538 focus

CHOROS.

Hail, herald from the army of Achaians!

HERALD.

I hail: — to die, will gainsay gods no longer!

CHOROS.

Love of this fatherland did exercise thee?
540

HERALD.

So that I weep, at least, with joy, my eyes full.

CHOROS.

What, of this gracious sickness were ye gainers?

HERALD.

How now? instructed, I this speech shall master.

CHOROS.

For those who loved you back, with longing stricken.

HERALD.

This land yearned for the yearning army, say’st thou?
545

CHOROS.

So as to set me oft, from dark mind, groaning.

HERALD.

Whence came this ill mind — hatred to the army?

CHOROS.

Of old, I use, for mischiefs physic, silence.

HERALD.

And how, the chiefs away, did you fear any?

CHOROS.

So that now, — late thy word, — much joy were — dying!
550

HERALD.

For well have things been worked out: these, — in much time,

Some of them, one might say, had luck in falling,

While some were faulty: since who, gods excepted,

Goes, through the whole time of his life, ungrieving?

For labours should I tell of, and bad lodgments,
555

Narrow deckways ill-strewn, too, — what the day’s woe

We did not groan at getting for our portion?

As for land-things, again, on went more hatred!

Since beds were ours hard by the foemen’s ramparts,

And, out of heaven and from the earth, the meadow
560

Dews kept a-sprinkle, an abiding damage

Of vestures, making hair a wild-beast matting.

Winter, too, if one told of it — bird-slaying —

Such as, unbearable, Idaian snow brought —

Or heat, when waveless, on its noontide couches
565

Without a wind, the sea would slumber falling

— Why must one mourn these? O’er and gone is labour:

O’er and gone is it, even to those dead ones,

So that no more again they mind uprising.

Why must we tell in numbers those deprived ones,
570

And the live man be vexed with fate’s fresh outbreak?

Rather, I bid full farewell to misfortunes!

For us, the left from out the Argeian army,

The gain beats, nor does sorrow counterbalance.

So that ’t is fitly boasted of, this sunlight,
575

By us, o’er sea and land the aery flyers,

Troia at last taking, the band of Argives

Hang up such trophies to the gods of Hellas

Within their domes — new glory to grow ancient!

Such things men having heard must praise the city
580

And army-leaders: and the grace which wrought them —

Of Zeus, shall honoured be. Thou hast my whole word.

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 538 focus

Joy to thee, Herald of the host of the Argives.

HERALD TALTHYBIUS

I feel joy; and no longer do I refuse the gods to die.

CHORUS

Did love of this thy father-land train thee?

HERALD TALTHYBIUS

Aye, so that mine eyes swim with tears of joy.

CHORUS

Ye were then smitten with this pleasant malady.

HERALD TALTHYBIUS

How? learning [from thee] I shall master this speech 3

.

CHORUS

As being smitten with love for them who loved thee in turn.

HERALD TALTHYBIUS

Say'st thou that this country longed for the army which longed for it?

CHORUS

Yes, so that full oft I sighed from my saddened soul.

HERALD TALTHYBIUS

Whence came this desponding horror on the people 4

?

CHORUS

Long since have I considered silence as an antidote to mischief.

HERALD TALTHYBIUS

And how didst thou fear any 5

when the chiefs were absent?

CHORUS

Even as thou saidst just now, and to have died were matter of great thanks 1

.

HERALD TALTHYBIUS

Yea, for we have fared well. But this in a long time one might say that some things fall out well, but others on the contrary are open to complaint; for who, save the gods, is free from suffering throughout all time for evermore? For were I to tell our hardships, and our bad lodgments, our approaches [to the shore] infrequent and ill-bedded,—and in what part of the day were we not sighing, as not having met with our portion 2

?—And then again the ills on shore were added, more loathly still: for our beds were hard by the walls of our foes : and from the sky and from the soil the meadow-dews drizzled on us, a deep rankling destruction to our garments making our hair shaggy. And were any one to describe the winter, death to birds, how intolerable the snow of Ida made it, or the sultriness, when ocean, having sunk upon his noon-tide couch unruffled by a breeze, slumbered 3

without a ripple.—What need is there to grieve over this? the toil is past—past too with the dead is even the thought about ever hereafter rising. Why need one take exact account of those that fell, and why should the survivor feel sorrowed on account of adverse hap? I deem it good to bid a long farewell to misfortunes. With us, the remnant of the host of the Argives, the advantage preponderates, the suffering counterpoises not: wherefore it is fair for us, flying over sea and land, to make our boast to this light of the sun.
"The armament of the Greeks, having at length captured Troy, have fixed these spoils as a glory to the ancient shrine 4

of the gods throughout Greece."
Those that hear such tidings must glorify our city and our commanders; and the favour of Jove, which hath brought this to pass, shall be honoured. Thou hast my whole tale.

CHORUS

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 538 focus

que la peine est restée au-dessous du crime. Convaincu de rapt
et de vol ¹, il a vu lui échapper son butin, et il a entraîné sous la faux destructrice la maison paternelle et sa patrie entière : les Priamides ont deux fois payé leurs fautes.

LE CORYPHÉE

Sois heureux, cher héraut de l'armée achéenne.

LE HÉRAUT

Je suis heureux ; aux dieux j'abandonne ma vie.

LE CORYPHÉE

Le regret du pays a travaillé ton âme ?

LE HÉRAUT

Crois-en les pleurs de joie qui remplissent mes yeux.

LE CORYPHÉE

Vous connaissez alors le doux mal de nos cœurs.

LE HÉRAUT

Que dis-tu ? instruis-moi, que je comprenne mieux.

LE CORYPHÉE

Vous brûliez du désir de qui vous désirait.

LE HÉRAUT

Cette terre pleurait ses fils qui la pleuraient ?

LE CORYPHÉE

Et de mon cœur en deuil jaillissaient les sanglots.

LE HÉRAUT

Quelle amère souffrance occupait donc vos âmes ?

LE CORYPHÉE

Depuis longtemps, me taire reste mon seul remède.

LE HÉRAUT

Voyant tes rois absents, tu redoutais quelqu'un ?

AGAMEMNON

LE CORYPHÉE

Comme à toi, la mort même me serait
un bienfait.

LE HÉRAUT

C'est que mes vœux aujourd'hui sont comblés. Mais, on peut bien le dire, tout ce qui se prolonge, à côté d'heureuses chances, comporte aussi quelques disgrâces : les dieux seuls voient sans souffrance s'écouler
leur vie éternelle. Si je vous disais nos fatigues, la pénible façon dont nous étions parqués, les passavants étroits où nous couchions sur la dure ² ! quelle heure du jour ne nous a pas vus gémir et nous plaindre ? — Et, sur terre, c'était pire ennui encore : nous campions sous les murs mêmes de
l'ennemi et, du ciel, de la terre, la rosée des prés sur nous faisait pleuvoir un constant dommage, emplissant de vermine le poil de nos manteaux. — Et si l'on vous disait l'hiver, tueur d'oiseaux, l'hiver intolérable que nous faisait
la neige de l'Ida ! ou bien la torpeur de l'été, quand la mer à midi, nulle brise ne soulevant ses flots, sur sa couche retombe et s'endort ! — Mais pourquoi s'en attrister encore ? La misère est passée — bien passée ; les morts ne songent
plus à se lever de terre : à quoi bon compter les disparus, pour faire souffrir les vivants au rappel d'un sort hostile ? Mon avis, en tel cas, est de dire au passé un adieu sans retour. — Pour nous, les survivants de l'armée argienne, le
profit l'emporte et compense la peine. Aussi nous pouvons nous rendre gloire, en présence de ce Soleil qui survole la terre et les mers : « Conquérante de Troie, une armée

AGAMEMNON

LE HÉRAUT

d'Argos a cloué dans leurs temples ces dépouilles vouées aux dieux de la Grèce, antique et éclatant trophée. » Il
faut qu'à ouïr ce bruit on célèbre Argos et ses capitaines ; et, en même temps, on rendra hommage à la faveur de Zeus, par qui le succès fut complet. J'ai tout

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 538 focus

Joy to thee, herald of the Argive hoſt .

HERALD.

HERALD.

For joy like this, death were a cheap exchange.

CLYTEMNESTRA.

Strong thy affection to thy native foil.
615

HERALD.

HERALD.

So ſtrong, the tear of joy ſtarts from my eye.

CLYTEMNESTRA.

What, hath this ſweet infection reach’d e’en you?

HERALD.

Beyond the pow’r of language have I felt it.

CLYTEMNESTRA.

The fond deſire of those, whoſe equal love-

HERALD.

This of the army ſay’ſt thou, whoſe warm love
620

Streams to this land? Is this thy fond deſire?

CLYTEMNESTRA.

Such that I oft’ have breath’d the fecret ſigh.

HERALD.

Whence did the army cauſe this anxious ſadneſs?

CLYTEMNESTRA.

Silence I long have held an healing balm.

HERALD.

The princes abſent, had’ſt thou whom to fear?
625

CLYTEMNESTRA.

To uſe thy words, death were a wiſh’d exchange.

HERALD.

Well is the conflict ended. In the tide

Of ſo long time, if 'midſt the eaſy flow

Of wiſh’d events ſome tyrannous blaſt aſſail us,

What marvel? Who, ſave the bleſt Gods, can claim
630

Thro’ life’s whole courſe an unmix’d happineſs?

Shou’d I relate our toils, our wretched plight

Wedg’d in our narrow ill-provided cabbins,

Each irkſome hour was loaded with fatigues.

Yet these were ſlight aſſays to those worſe hardſhips

635

We ſuffer’d on the ſhore: our lodging near

The walls of the enemy, the dews of Heav’n

Fell on us from above, the damps beneath

From the moiſt marſh annoy’d us, ſhrouded ill

In ſhaggy cov’rings.

640

Or ſhou’d one relate

The winter’s 'keen blaſts, which from Ida’s ſnows

Breath frore, that pierc’d thro’ all their plumes the birds

Shiver and die;

or th’ extreme heat that ſcalds,

645

When in his mid-day caves the ſea reclines,

And not a breeze diſturbs his calm repoſe.

But why lament these ſufferings? They are paſt,

Paſt to the dead indeed; they lie, no more

Anxious to rise.

650

What then avails to count

Those, whom the wasteful war hath ſwept away,

And with their loſs afflict the living?

Rather

Bid we farewell to miſery: in our ſcale,

655

Who haply of the Grecian hoſt remain,

The good preponderates, and in counterpoiſe

Our loſs is light ; and, after all our toils

By ſea and land, before yon' golden ſun

It is our glorious privilege to boaſt,

660

“At length from vanquish’d Troy our warlike troops

“Have to the Gods of Greece brought home these ſpoils,

“And in their Temples, to record our conquests,

“Fix’d these proud trophies.”

Those, that hear this boaft,

665

It well becomes to gratulate the ſtate,

And the brave chiefs; revering Jove’s high pow’r

That grac’d our conquering arms. Thou hast my meſſage.

CHORUS.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 538 focus

Salute, o araldo degli Achei guerrieri !

610

ARALDO

Godo! Non chiedo ai Numi oltre piú vivere !

CORIFEO

Ti struggeva desio di questa patria?

ARALDO

Tanto, che per la gioia or verso lagrime!

CORIFEO

Tocchi eravate del mio dolce morbo ?

ARALDO

Di quale morbo? Spiegami, che intenda!
615

AGAMENNONE

CORIFEO

Brama colpirci di chi noi pur brama!

ARALDO

Argo bramava il suo bramoso esercito ?

CORIFEO

E tanto lo piangeva il mio cupo animo!

ARALDO

Donde, nel cuore tuo, l'esoso cruccio ?

CORIFEO

Il silenzio, da tempo al mal m'è farmaco.
620

ARALDO

Nell' assenza dei re temevi alcuno?

CORIFEO

Come te dico! Ora, anche morte è dolce!

ARALDO

Sí, che tutto or ci arride. In lungo correre

di tempo, volgono or felici, ed ora

biasimevoli eventi. E chi nol sa?
625

Chi mai senza dolor, tranne i Celesti,

ARALDO

tutto il viver trascorre? Oh!, se i travagli

e le dure vigilie io ti dicessi,

e il disagio, e l'angustia dei giacigli

entro le navi, senza un'ora mai
630

di riposo, gementi. E in terra, poi,

era l'affanno anche maggiore. I letti

avevam presso le nemiche mura,

e le brine del cielo e le terrestri

c'irroravan sui prati, e facean guaste
635

le vesti, e madidi orridi i capelli,

come di fiere. E chi direbbe il freddo

che, da le nevi d' Ida, insopportabile

sterminava gli uccelli? O la calura

allor che, senza flutto, nei giacigli
640

meridiani, senza vento, il pelago

cadeva ed assonnava?

Ma che giova

di ciò lagnarsi? Ogni travaglio è lungi!

Ignoto al cuore dei defunti è il cruccio
645

di non risorger piú. Che giova il computo

far dei caduti? Della sorte avversa

perché si lagnerà chi vive? Io voglio

dare alle ambasce un lungo addio.

Per quanti
650

sopravvivemmo delle schiere argive,

ben prevale il guadagno; ed al confronto

non regge il danno.

Onde ora, in faccia al sole,

vanto meniamo a buon diritto noi,
655

la cui fama per mare e terra vola:

una schiera d'Argivi ha presa Troia:

questi trofei, d'antiche reggie fregi,

AGAMENNONE

ARALDO

ai Numi della Grecia appesi ha in voto.

E quanti odono, onore ad Argo diano,
660

e ai condottieri; grazie offrano a Giove,

che ci diè la vittoria. Il tutto or sai.

CORIFEO

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 538 focus

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 538 focus

weggeblasen wie der Wind.

Chorführer.

Bald werden wir erfahren, ob die Wahrheit uns

490 das Wanderfeuer und der Wächter Brandsignal
540

gesagt hat, oder ob erschienen wie ein Traum

das holde Licht auch wie ein Traum den Sinn berückt.

Vom Hafen kommt ein Herold, mit Olivenlaub

bekränzt, heran, und das verraten mir bereits

495 des Wandrers zwei Begleiter, Schmutz und trockner
545

Staub,

das ist kein stummer Bote, nicht mit Feuerqualm,

nicht Holz und Reisig zündend giebt er uns Bescheid.

Entweder ruft er deutlicher den Freudegruß

das Oder unterdrück' ich. Füge Gutes sich
550

500 zu dem, was Gutes schon erschien. Wer unserm Land

es anders wünscht, der ernte, was er säte, selbst.

Herold.

Mein Argos, endlich nach zehn Sommern bin ich doch

zu dir, dem Lande meiner Väter, heimgekehrt.

505 Manch' Hoffen ist gescheitert, dieses ist erfüllt.
555

Kaum hätt' ich's mich versehen, daß ich doch das

Grab

im Heimatboden bei den Meinen finden kann.

Nun seid gegrüßt mir, Erde, Sonnenlicht, gegrüßt,

Zeus, höchster Herr von Argos, du, Apollon, auch;
560

510 du schießest keine Pfeile mehr auf unser Heer;

verderblich warst du uns genug vor Ilios:

jetzt gieb den Wunden Heilung, Phoibos, gieb Gedeih'n.

Herold.

Und euch auch grüß' ich alle, die ihr rings den Markt

beschützend thront, vor allen Hermes, meinen Herrn,
565

515 den lieben Götterherold, unsern Schutzpatron.

Und ihr Vorfahren in der Erden, die ihr uns

hinausgesandt, Heroen, nehmt uns gnädig auf,

so viel dem Schwert entronnen heut ihr wiederseht.

Ihr hohen Hallen, meiner Kön'ge liebes Haus,
570

ehrwürd'ge Malstatt, ihr Altäre vor der Thür,

520 wie heiter blickt ihr! Ja, wenn je, verdient der Fürst

nach so viel Jahren diesen festlichen Empfang.

Denn euch und Argos' ganzem Volk erscheint der Herr

Agamemnon rettend, wie ein Licht in finstrer Nacht.
575

So grüßt ihn denn mit Ehrfurcht, wie sie der verdient,

525 dem Zeus der Rache Pflugschar in die Hand gelegt,

die über jene Stätte fuhr, da Troia stand,

527 und mit der Wurzel tilgte das gesamte Volk.

Heut zieht, der Troia unter solches Joch gebeugt,
580

530 der Held und König, Atreus' Erstgebor'ner, ein

im Glanz des Glückes: ihm gebühret Huldigung

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Anna Swanwick, 1886.) — 538 focus

Chorus

Hail, herald of Achaia's host!

HERALD

All hail!

So please the gods, I grudge not now to die.

Chorus

Love for thy father-land thy heart hath wrung!

HERALD

So wrung that from mine eyes fall tears of joy.

Chorus

Sweet the heart-sickness that o'ercame you thus.

HERALD

The key I lack which may thy words unlock.

Chorus

Smit with desire for those who longed for you.

HERALD

Hath Argos yearned then for the yearning host ?

Chorus

Ay, so that oft from darken'd soul I groaned.

HERALD

Whence this sad gloom, abhorrent to the host?

Chorus

Silence I long have held bale's safest cure.

HERALD

How! Aught didst fear in absence of thy lords?

Chorus

To die was oft my wish as whilom thine.

HERALD

Well ended, all is well. But, in long years,

Some chances, one might say, fell happily,

While others adverse were. For who, save gods,

Lives through the whole of life by grief unscathed ?

For should I tell of toils, of lodgment rude,

Infrequent landings, vexed by dangerous surf,

†What portion of the day exempt from groans?

Still more abhorrent was our life ashore ;-

For close to hostile walls our beds were strewn ;

Dank vapours fell from heaven, while from the earth

Drizzled the meadow dews,—our raiment's canker,

Matting, like savage beast's, our shaggy hair.

Or spake I of bird-killing winter's cold,

Unbearable, from snows of Ida born ;

Or summer's heat, when, stretched on noonday couch,

By breeze unruffled, slept the waveless sea ?

But why lament these hardships ? Past the toil!

Past now and gone,-past also for the dead,

Who ne'er will trouble them again to rise.

Why call the spectral army-roll? and why,

Living, bemoan reverses ? Nay, I claim

With many a farewell to salute mischance.

For us, the remnant of the Argive host,

Joy triumphs, nor can Sorrow tilt the scale.

Winging o'er land and sea our homeward flight.

We to the sun-light well may make this boast,

" The Argive host, captors at length of Troy,

These spoils, an off'ring to Achaia's gods,

Hang up, bright glory of their ancient shrines."

Whoso these tidings hears must needs extol

The city and the leaders of the host;

Also the consummating grace of Zeus

Due honour shall attain. My tale is told.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 538 focus

Hail, herald of the Greeks, new-come from war.

Herald.

All hail! not death itself can fright me now.

Chorus.

Was thine heart wrung with longing for thy land?

Herald.

So that this joy doth brim mine eyes with tears.
645

Chorus.

On you too then this sweet distress did fall——

Herald.

How say'st thou? make me master of thy word.

Chorus.

You longed for us who pined for you again.

Herald.

Craved the land us who craved it, love for love?

Chorus.

Yea, till my brooding heart moaned out with pain.
650

Herald.

Whence thy despair, that mars the army's joy?

Chorus.

Sole cure of wrong is silence, saith the saw.

Herald.

Thy kings afar, couldst thou fear other men?

Chorus.

Death had been sweet, as thou didst say but now.

Herald.

'Tis true; Fate smiles at last. Throughout our toil,
655

These many years, some chances issued fair,

And some, I wot, were chequered with a curse.

But who, on earth, hath won the bliss of heaven,

Thro' time's whole tenor an unbroken weal?

I could a tale unfold of toiling oars,
660

Ill rest, scant landings on a shore rock-strewn,

All pains, all sorrows, for our daily doom.

And worse and hatefuller our woes on land;

For where we couched, close by the foeman's wall,

The river-plain was ever dank with dews,
665

Dropped from the sky, exuded from the earth,

A curse that clung unto our sodden garb,

And hair as horrent as a wild beast's fell.

Why tell the woes of winter, when the birds

Lay stark and stiff, so stern was Ida's snow?
670

Or summer's scorch, what time the stirless wave

Sank to its sleep beneath the noon-day sun?

Why mourn old woes? their pain has passed away;

And passed away from those who fell all care,

For evermore, to rise and live again.
675

Why sum the count of death, and render thanks

For life by moaning over fate malign?

Farewell, a long farewell to all our woes!

To us, the remnant of the host of Greece,

Comes weal beyond all counterpoise of woe;
680

Thus boast we rightfully to yonder sun,

Like him far-fleeted over sea and land.

The Argive host prevailed to conquer Troy,

And in the temples of the gods of Greece

Hung up these spoils, a shining sign to Time.
685

Let those who learn this legend bless aright

The city and its chieftains, and repay

The meed of gratitude to Zeus who willed

And wrought the deed. So stands the tale fulfilled.

Chorus.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 538 focus

Herold von Argos' Heere, Heil und Freude dir!

Der Herold.

Ja, Freude! Will's der Himmel, sterb' ich gerne nun.

Der Chorführer.

Sehnsucht nach deinem Vaterland wohl quälte dich?
515

Der Herold.

So daß vor Freude dieses Aug' in Thränen schwimmt.

Der Chorführer.

So süßen Wehes Schauer denn ergriff auch euch?

Der Herold.

Wie so? Belehrt erst, fass ich deiner Rede Sinn.

Der Chorführer.

Nach uns, die hier euch liebten, zog ein Sehnen euch?

Der Herold.

Zum Heer, das heimverlangte, wohl verlangte dich's?
520

Der Chorführer.

Aus düstrer Herzenstiefe seufzt' ich oft empor.

Der Herold.

Woher umwölkte deinen Geist der finstre Gram?

Der Chorführer.

Längst war das Schweigen alles Harms Heilmittel mir.

Der Herold.

Bangt' euch vor Fremden, weil der Herrscher ferne war?

Der Chorführer.

Daß uns wie dir nun Sterben hohe Wonne scheint.
525

Der Herold.

Ja, schön vollbracht ist Alles! Zwar in langer Zeit

Mag Einer Manches nennen, was ihm wohlgeftel,

Und Manches, was ihn kränkte. Wen, als Götter nur,

Umlacht ein klarer Himmel all sein Lebenlang?

Denn zählt' ich unsre Mühen auf in offner See,
530

Die seltne Landung und die Nast auf harter Streu, -

Wo ging ein Tag uns ohne Leid und Seufzen hin?

Was uns zu Land heimsuchte, war noch gräßlicher.

Denn unsre Zelte lagen dicht am Feindeswall.

Hochher vom Himmel und vom Wiesengrund empor
535

Durchnäßte Thau uns, der in unsre Kleider sich

Verderbend einsog, unser Haar verwilderte.

Wer dann vom Winter spräche, wie des Ida Schnee

Ihn sandte, jenem starren, vögelmordenden,

Von Sommersgluten, wann die wellenlose See
540

Auf stillem Mittagslager hingesunken schlief - -

Wozu die Klage hier? Vorüber schwand die Noth,

Vorüber schwand sie denen, die gefallen sind,

Daß ihrer fortan keiner wünscht die Wiederkehr.

Wozu die Todten zählen, - ich, der Lebende,
545

Was soll ich jammern um des Mißgeschickes Groll?

Nein, Fahrewohl sei jedem bösen Tag gesagt!

Uns, die von Argos' Heere nachgeblieben sind,

Blüht der Gewinn doch, welchem nicht gleichwiegt das Leid:

Wir, heimgeflogen über Land und Meeresflut,
550

Wir dürfen laut uns rühmen vor der Sonne Licht:

„Die Troerburg hat endlich Argos' Volk erstürmt,

Und seines Hellas Göttern hier den Siegesraub

In ihren Tempeln aufgehängt zum ew'gen Schmuck."

Wer solches hörte, feire laut des Volkes Glück
555

Und seine Feldherrn; und gepriesen sei die Huld

Des Zeus, die das vollendet! Alles weißt du jekt.

Der Chorführer.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-344

λειμώνιαι Pearsonus, Heathius aliique, quos secutus est Blomfieldius,

δὲ

pro

γὰρ

posuere: quos bene refutavit Wellauerus. Nam qui praecedit versus, parenthesis est. Deinde

λειμώνιαι

, cum accentu in penultima, Flor. Vict.

λειμώνιοι

Farn. Schützii coniecturam,

λειμῶνά τ'

, recepit Blomfieldius. Non inepte animadvertit Wellauerus, quibus

δρόσοι λειμώνιοι

a caelo stillantes offensui sint, eodem iure offendi debuisse verbo

καταψεκάζειν

, quod proprie non cadat in humorem prati. Neque perversa est oratio, si sic verba intelliguntur,

οὐρανοῦ δρόσοι καὶ ἀπὸ γῆς δρόσοι λειμώνιαι

. Sed tamen accentus in codice Flor. monet ut potius cum Schützio credamus

λειμῶνά τ'

scriptum fuisse, quod quum esset in

λειμώνιαι

mutatum, correxit accentum Triclinius.

538

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-345

κατεψέκαζον Dindorfius

κατεψεκάζειν

scripsit ex Atticistarum sententia. V. Blomf. ad v. 1512.

539

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-346

τρίχα Fuerunt qui

τρίχα

de vestibus dictum putarent. Simplicius est capillos ipsorum intelligere Graecorum, sicut in Aiace Sophoclis scriptum v. 1207,

κείμαι δ᾽ ἀμέριμνος οὕτως ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις τεγγόμενος κόμας, λυγρᾶς μνήματα Τροίας

. τιθέντες Masculinum

τιθέντες

ut defenderet, aliena attulit Wellauerus. Perplexe loquitur G. Bernhardy in Synt. p. 429. Indulserunt talia sibi poetae vel metri vel suavioris soni caussa. Nisi hic

σύμβολον

animo poetae est obversatum.

540

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-347

λέγοι

λέγει

Farn.

541

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-348

μεσημβριναῖς κοίταις Pessime Abreschius, quem sequitur Blomfieldius,

μεσημβρινὰς κοίτας

de meridiana quiete Graecorum intellexit. Ventorum intermissiones meridianas dici vidit Stanleius.

543

546-547. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-349

τοῖς μὲν τεθνηκόσιν τὸ μήποτ' αὖθις ἀναστῆναι μέλειν παροίχεται. Sententia propter brevitatem paullo obscurior. Hoc dicit, praeterierunt illa mortuis, ut non amplius querantur, et, ne si daretur quidem, in vitam redire velint. Bene defendit hoc adversus Blomfieldium, qui

τὸ μηδὲ μέλειν παροίχεται

construendum putabat, Elberlingius in Observationibus in locos quosdam Agamemnonis. αὖθις Non opus est ut cum Aurato

αὐτοῖς

pro

αὖθις

scribatur.

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-350

ἐν ψήφῳ λέγω

Ἐν ψήφῳ λέγειν

est enumerare, Rhesi scriptor v. 309.

στρατοῦ δὲ πλῆθος οὐδ᾽ ἂν ἐν ψήφου λόγῳ θέσθαι δύναι᾽ ἄν, ὡς ἄπλατον ἦν ἰδεῖν.

548

549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-351

ἀλγεῖν

Ἀλγεῖν

cum genitivo constructum ut in Euripidis Hec. v. 1256.

ἀλγεῖς; τί δ᾽ ἡμᾶς παιδὸς οὐκ ἀλγεῖν δοκεῖς;

παλίγκοτον De vocabulo

παλίγκοτος

copiose disseruit Elberlingius.

549

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-352

συμφοραῖς Libri

συμφοραῖς

. Mirum est Blomfieldio

ξυμφοράς

scribendum videri, qui in Monkii adnotationibus ad Eur. Hipp. v. 112. ubi accusativos restituendos censet etiam apud Diphilum Athenaei IV. p. 157. A.

οὗτος ἱερὸς ἀνθίας, ὃς πολλὰ χαίρειν ταῖς κίχλαις ἤδη λέγει,

attulerit Rufini verba in Anthol. VII. 136.

Ρουφίνος τῇ μῇ γλυκερωτάτῃ ἐλπίδι πολλὰ χαίρειν.

Ut haec re eodem redeant, at dicendi modo differunt, mala valere iubenda censeo, et malis aequum censeo valeatis dicere. Non intellexit poetam scholiastes, cuius haec est adnotatio,

ἐπὶ τῇ ἀποβολῇ τῶν ἀπολλυμένων δεῖ τὸν ζῶντα ἀλγεῖν, καὶ πάλιν ἐπὶ ταῖς εὐποτμίαις χαίρειν.

550

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-353

ποτωμένοις Blomfieldius quum

ποτώμενοι

legendum putabat, non attendit ad id quod hoc loco dicendum erat. Non gloriae pars est quod mare terramque superarunt, sed felix sors eorum qui non ceciderunt in bello. Itaque nos, inquit, qui per mare per terras incolumes reversi sumus, gloriari aequum est quod tandem capta urbe diis spolia suspendimus. Lachmanno tamen hic versus ante praecedentem collocandus esse videtur, ut coniungantur haec,

νικῶσι ποτωμένοις

554

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-354

Τροίαν

Τροίᾳ

Flor. Vict. Porsonus

Τροίαν

restituit, et sic Farn.

555

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-355

θεῶν Male Valckenarius ad Phoen. v. 88.

θεοῖς

scribi volebat. Aptius est dici quibus dedicentur spolia, quam quorum templis affigantur. Cohaerent autem

θεοῖς τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα

556

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-356

ἀρχαῖον Porsoni coniecturam,

Ἀργείοις

, non debebat recipere Blomfieldius.

Ἀρχαῖος

enim ad ea quoque transfertur, quae diuturna sunt atque inviolata manent, sive sancta velis dicere. Sic Sophocles Oed. C. v. 1632.

πίστιν ἀρχαίαν

fidem dixit quae firma maneat, olim antiqua futura. Petro Campero ad Euripidis Electram p. 183. praeco se quasi inter posteros sistere visus est. Non dixisset id, si attendisset ad illa,

ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει

557

558-560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-357

τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται Διὸς τάδ' ἐκπράξασα. Interpungebatur

τοιαῦτα χρὴ κλύοντας, εὐλογεῖν πόλιν, καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται Διὸς τάδ᾽ ἐκπράξασα

, quasi haec esset sententia, haec vos audientes et urbem et duces laudare oportet. At sic non recte

πόλιν

poeta dixisset, quum deberet

στρατόν

. Iungenda sunt

κλύοντας πόλιν

, i. e.

κλύουσαν τὴν πόλιν χρὴ εὐλογεῖν καὶ τοὺς στρατηγοὺς καὶ τὸν Δία

. Quae quum sic dicenda essent, usitata familiari sermoni negligentia, quam consectatur poeta in humilioribus conditionis hominibus, mutata constructione dixit

καὶ χάρις τιμήσεται Διός

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-358

τάδ' Editiones quaedam recentiores

τόδ'

. Sed Flor. Farn. Vict.

τάδ'

560

563-564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-359

NA Hoc dicit, singula accuratius exquirere maxime Clytaemnestram decet, eamque me simul ditare his, i. e. me participem fieri sinere narrationis illius.

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-360

ἀνωλόλυξα μὲν Divisim scriptum

ἀνωλόλυξα μὲν

debetur Stephano. Flor. Farn.

ἀνωλολύξαμεν

. Glossa in Farn.

ἤγουν ἐπαιανίσαμεν

. Scriptor Christi patientis v. 70.

ἀνηλάλαξα πως πάλαι χαρᾶς ὕπο

565

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-361

φρυκτωρῶν

ἐνίπτων

Flor. Libri

φρυκτωρῶν διά

. Pravum accentum

φρυκτωρῶν

emendavit Schutzius.

568

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-362

πλακτὸς

Farn. Scriptor Christi patientis v. 74.

λόγοις δὲ τοῦδ᾽ εὔπλαγκτος οὖσ᾽ ἐφαινόμην, πεισθεῖσα τῷ φέροντι θέσκελον φάτιν.

Hinc in dissertatione de versibus spuriis apud Aeschylum (Opusc. II. p. 84.) conieci alterum quoque versum ex hoc Aeschyli loco sumptum esse. A qua sententia non dimoveor eo quod Blomfieldio scriptor iste

πίστις ἄπιστος

manifesto e v. 569. sumpsisse videtur. Nam id eo minus manifestum est, quod tragici saepissime in brevi spatio eadem verba iterant, et versus iste aliquanto melior est quam ut ab ipso illo homine factum esse credam. Accedit quod aptissime haec addere videtur Clytaemnestra. Augent enim vim et vigorem sententiae, quae haec est, stulta videbar esse, quae fidem haberem mirabilia nuntianti, et tamen non minus creduli, qui me vituperabant, sacra cum laetis acclamationibus faciebant.

Θέσκελος

quod non alibi, quod sciam, apud tragicos invenitur, neminem, praesertim in Aeschylo, morabitur. Constat autem ea voce admirabilia et incredibilia significari. V. II. III. 130. XXIII. 107. Od. XI. 373. 609.

571

572. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-363

οὖν Recte commate interpunctum est post

οὖν

in editionibus Vict. et Cant. Male Stanleius,

οὖν

singularem esse ratus, coli signum posuit: quod secuti sunt alii. Totum hunc versum habet scriptor Christi patientis v. 78.

572

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-364

ὀλολυγμὸν

, et

super secundo

, Flor. Christi patientis scriptor

ἀλαλαγμόν

legisse videtur, quum scripserit v. 79.

ψυχῆς τ' ἔπεμπον ἀλαλαγμὸν ἐκ μέσης

573

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-365

ἐν δόμοις

ἐνθέων

Vict. Ab Aurato accepit Stanleius

ἐν δόμων

, quod est in Flor. Farn. Virgulam, quae post

δόμοις

posita erat, post

εὐφημοῦντες

recte posuit Schützius, languide tamen inserens

θ'

post

ἐνθέων

. Editio Glasguensis a. 1795. quae falso tribuebatur Porsono,

εὐφημοῦντες ἐνθέων

, contra Porsoni de trimetro praecepta.

574

575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-366

κοιμῶντες Scriptor Christi patientis v. 81.

λιγνὺν φέρουσά τ' εὐώδη φλόγα

, ut videatur

φέροντες

legisse. Libri

κοιμῶντες

, ad quod in Farn. glossa adscripta est

πραΰνοντες ἐπὶ τῷ ὀπτῆσαι ἢ θυμιᾶσαι

. Mirum est placere quibusdam potuisse Butleri commentum, intelligenda haec esse de laetis acclamationibus in fine sacrorum. Quis enim adeo perversus sit, ut, gratulatos ob laetum nuntium dicere volens, finem gratulandi quam initium factum dicere malit? Legrandius male

κοσμοῦντες

. Melius, sed audacius, Casaubonus

καίοντες

. Si

κοιμῶντες

genuinum est, versum excidisse credam, quo contineretur iniectis libis et suffimentis. Aliter enim

κοιμᾶν

simpliciter exstinguere ignem significat. Phrynichus Bekkeri p. 46, 26.

κατακοιμίζειν τὸν λύχνον, ἀντὶ τοῦ σβεννύναι

. Auctores Suidas in v.

κοιμίσαι

Nicophronem in Pandora, Athenaeus XV. p. 701. F. et Pollux VII. 178. Phrynichum in

Μονοτρόπῳ

nominant. Si nihil deest, scripsisse Aeschylum putem

κοιῶντες

. Hesychius

κοιᾶται, ἱερᾶται

. Idem

κοιώσατο, ἀφιερώσατο, καθιερώσατο

Εἰ κοίης, ἱερεὺς Καβείρων ὁ καθαίρων φονέα. οἳ δέ, κόης

. Item

καιόλης, ὁ ἱερεύς

, quod habet etiam Moschopulus περὶ σχεδῶν p. 5. et mendose scriptum Theognostus in Crameri Anecd. Ox. II. p. 21, 25. Ex hoc verbo vel eius radice ductum esse videtur

θυοσκόος

, de quo supra dictum ad v. 87.

575

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-367

NA Non dicit

σπεύσω δέξασθαι ὅπως ἄριστα

, sed

ὅπως σπεύσω δέξασθαι ἄριστα

. V. Porsonum ad Hec. v. 398.

578

580-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-368

τί γὰρ γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν, ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ, πύλας ἀνοίξαι; Interpungebatur in editionibus veteribus

τί γὰρ γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον, δρακεῖν ἀπὸ στρατείας ἄνδρα, σώσαντος Θεοῦ, πύλας ἀνοίξαι;

Coniungenda esse

ἥδιον δρακεῖν

apertum est, videruntque plerique. Neque

ἄνδρι

legendum, quod Blomfieldius edidit, sed corrigenda erat interpunctio,

τί γὰρ γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν, ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ, πύλας ἀνοίξαι;

Sic etiam Matthiae ad Eur. Alc. v. 899. nisi quod is

ἄνδρα

omissum censet. At pro eo

τούτου

additum est, quod ipsum omitti potuit, ut in Alcestide,

τί γὰρ ἀνδρὶ κακὸν μεῖζον, ἁμαρτεῖν πιστῆς ἀλόχου;

V. quae ibi adnotavi ad v. 890. Sic patet nihil caussae esse cur cum Schützio aliisque scribatur

πύλας τ᾽ ἀνοίξαι

. Quod autem dicit

ἀπὸ στρατείας

, intelligendum est revertentem ab expeditione, ut Eum. v. 621.

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

481-685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-270

zweites Epeisodion. Die vorausgehenden Erwägungen haben den Chor trübsinnig gemacht. Da er nur Schlimmes ahnt, kann er an die durch die Feuerpost mitgeteilte Siegesbotschaft nicht mehr recht glauben. Sein Mifstrauen wird zwar bei dem Auftreten des Herolds scheinbar Lügen gestraft, aber doch erfährt man aus der weiteren Erzählung desselben, dafs der Groll der Gottheit (654) bei der Heimkehr des Heeres bereits gefühlt worden ist (vgl. 353-355 mit 532 f.). So rechtfertigen die ethischen Gedanken des vorhergehenden Stasimon die Einfügung eines Berichts über die im Epos mehrfach behandelten Leiden der Heimfahrt (Einl. S. 2 und 5) und die Schicksale des Menelaos, der für die eigentliche Handlung des Stücks nur die Bedeutung einer Episode hat, jedoch die für die Handlung dieses und des folgenden Stücks nötige Abwesenheit des Menelaos motiviert und jedenfalls auch zur Erklärung des nachfolgenden Satyrspiels Proteus diente. 481-507 unterreden sich Choreuten und zwar, wie es scheint, der Chorführer als Führer des einen und der Führer des anderen Halbchors. Der Chor erweckt die Vorstellung, als dringe der Ton von den Opfergesängen in der Stadt (599 f.) an sein Ohr. So will im Phaethon des Euripides (fr. 781, 4 f.) Klymene den Hochzeitsgesang aus der Nähe hören, während der Chor, welcher nachher das Brautlied zu singen hat, sich noch auf der Bühne befindet. Soph. Oed. K. 18 spricht Antigone von dem Gesang der Nachtigallen im Haine. Trach. 863 hört der Chor Weherufe im Hause, während der Zuschauer nichts vernimmt.

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-302

Vgl. 1528 f., Soph. Oed. T. 810 οὐ μὴν ἴσην γ᾽ ἔτισεν, ἀλλὰ συντόμως σκήπτρῳ τυπεὶς .. ὕπτιος ἐκκυλίνδεται.

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-303

ἁρπαγῆς – κλοπῆς, des Raubes von Schätzen und der Entführung der Helena, Hom. N 626 Τρῶες ὑπερφίαλοι . . οἵ μευ κουριδίην ἄλοχον καὶ κτήματα πολλὰ μὰψ οἴχεσθ᾽ ἀνάγοντες. Vgl. Aristoph. Plut. 372 μῶν οὐ κέν κέκλοφας, ἀλλ᾿ ἤρπακας;

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-304

τοῦ ῥυσίου, der fortgeschleppten Beute. Vgl. Suppl. 417 , 736, Soph. Oed. K. 858 und ῥυσιάζειν.

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-305

αὐτόχθονον, αὐτῇ χθονί, wie αὐτότοκον 142. Über Über die Bild Bildung des Wortes vgl. Lobeck Paralip. 1202. ἐθέρισεν, ἔκειρε Schol., Pers. 923 ἀνδρῶν, οὓς νῦν δαίμων ἐπέκειρεν.

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-306

ἁμάρτια, τὸν μισθὸν τῆς ἁμαρτίας Schol., Sündenlohn. Vgl. εὐαγγέλια, σωτήρια, ἰατρεῖα, ζωάγρια, θρεπτήρια, τροφεία (Poll. VI 186), besonders in Verbindung mit τίνειν.

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-307

τῶν ἀπὸ στρατοῦ für τῶν ἐν στρατῷ nach der Vorstellung, dafs der Bote vom Heere herkommt. Vgl. Cho. 505 , Sept. 40 ἥκω σαφῆ τἀκεῖθεν ἐκ στρατοῦ φέρων, Krüger I § 50, 8, 10.

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-308

χαίρω γε d. i. das χαίρειν gilt bei mir im eigentlichen Sinne, IOK. τεvgl. Eur. Hek. 426 ΠΟΛΥΞ. χαῖρ᾽, ὦ τεκοῦσα, χαῖρε Κασάνδρα τέ μοι. ΕΚΑΒ. χαίρουσιν ἄλλοι, μητρὶ δ᾽ οὐκ ἔστιν τόδε, Phoen. 618 ΠΟΛΥΝ. μῆτερ, ἀλλά μοι σὺ χαῖρε. χαρτὰ γοῦν πάσχω, τέκνον. θνάναι ist der Bedeutung nach von θανεῖν (555) nicht verschieden wie öfters. Zum Gedanken vgl. Hom. η 224 ἰδόντα με καὶ λίποι αἰὼν κτῆσιν ἐμήν, δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

⁴

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-309

⁵

Vgl. Eur. Hek. 246 ὥστ᾽ ἐνθανεῖν γε σοῖς πέπλοισι χεῖρ᾽ ἐμήν.

547. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-310

⁶

τερπνῆς steht prädikativ: eure Liebe (euer Heimweh) war ein süfses Weh, insofern die Liebe mit Gegenliebe erwidert wurde (549). ἦστε ist die ältere Form, die auch Aristoph. Ekkl. 1086, Frie. 821 handschriftlich bezeugt ist.

⁷

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-311

πῶς δή; (wie so denn? wie meinst du das?), vgl. πῶς δή; δίδαξον Eum. 434, 604, ähnlich ebd. 201.- Vgl. Suppl. 295 διδαχθεὶς δ᾽ ἂν τόδ᾽ εἰδείην πλέον; Soph. Ai. 270 πῶς τοῦτ᾽ ἔλεξας; οὐ κάτοιδ᾽ ὅπως λέγεις in einer der vorliegenden ähnlich gehaltenen Ausführung.

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-312

ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός wie Cho. 157 . Vgl. Pers. 117 μελαγχίτων φρήν, Suppl. 793 κελαινόχρως καρδία und das Homerische φρένες ἀμφιμέλαιναι ( Α 103). ..

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-313

⁸

χθονί ist unsichere Ergän- (zum Liegen) bietend, vgl. Hesych. zung.

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-314

καὶ πῶς; zu 1309.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-315

⁹

νῦν d. i. nachdem ich weiſs, dafs Agamemnon wieder kommt. -- τὸ σὸν (,,um mit dir zu reden", mit Bezug auf 544) wie τὸ λεγόμενον, τὸ τῆς παροιμίας. Ebenso Plat. Soph. 233 Β τὸ σὸν δὴ τοῦτο, σχολῇ ποτ᾽ ἂν κτἑ.

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-316

Ja, in Frieden kann man sein Auge schliefsen; denn Ende gut, alles gut. Das andere was sich in der langen Zeit zugetragen hat, wecktgemischte Empfindungen.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-317

ἐπίμομφα scil. λέξειεν.

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-318

δι᾿ αἰῶνος, διὰ βίου wie Cho. 26 , Eum. 566 . Vgl. Sept. 205 ἐμὸν κατ᾿ αἰῶνα ( ἐπὶ τοῦ ἐμοῦ βίου Schol.).

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-319

δυσαυλία, das unwirtliche Lagern unter freiem Himmel. Vgl. Ant. 356 δυσαύλων πάγων ἐναίθρεια. Das Wort δυσαυλία findet sich noch bei Philon I p. 195, 18 χαμευνίαις καὶ δυσαυλίαις.

561-562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-320

¹⁰

σπαρνάς, spärlichen Raum σπαρνάς· σπανίους, ἀραιάς, διεσπαρμένας. παρίξεις, παραδρομὰς ἐπὶ τοῦ καταστρώματος τῶν νεῶν Schol., die sog. πάροδοι (Athen. p. 203 F, Poll. 1 88), Gänge über das Verdeck hin neben den Ruderern. - κακοστρώτους, die eine κακή στρωμνή boten, wo man schlecht gebettet war. τί που μέρος; da könnte man ja wohl den ganzen Tag fort klagen. Vgl. Pers. 432 κακῶν δὲ πλῆθος οὐδ᾽ ἂν εἰ δέκ᾽ ἤματα στοιχαγοροίην, οὐκ ἂν ἐκπλήσαιμί σοι.

¹¹

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-321

χέρσῳ, ἐν χέρσῳ. πλέον. προσῆν scil. ἡμῖν. .. καὶ zu

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-322

Der Regen ( δρόσοι) vom Himmel und der Wiesentau von der Erde netzte uns, der Reif setzte uns zu und bewirkte peinigenden Schaden von Hautausschlägen. καταψεκάζειν (besprengen) auch Plut. Alex. 35 und Geopon. V 39, 2. - ἔτρυχον ist willkürliche Ergänzung. Vgl. den Anhang. ἔνθηρον νοη juckenden Geschwüren auch Soph. Phil. 697 ἐνθήρου ποδός.

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-323

¹²

Infolge der Windstille um die Mittagszeit hält auch das Meer seinen Mittagsschlaf.

571-572. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-324

¹³

Der Herold bricht die Schilderung der Mühsale ab mit,, wozu das Klagen?"

¹⁴

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-325

τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν: der Gegensatz folgt 578 nach einer Zwischenbemerkung in anderer Wendung. "

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-326

Vorüber ist für die Toten sogar die Sorge für das Auferstehen", derber Volkshumor für „sie sind tot und stehen nicht wieder auf". Vgl. Soph. Oed. T. 942 , Trach. 874 . Die Negation pleonastisch nach παροίχεται wie nach ἀπομνύναι υ. α.

575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-327

τοὺς ἀναλωθέντας, τοὺς ἀπολωλότας. ἐν ψήφῳ (Rechenstein, calculus, Aristoph. Wesp. 656 λόγισαι φαύλως, μὴ ψήφοις, ἀλλ᾽ ἀπὸ χειρός) λέγειν unser „an den Fingern herzählen“. Eur. Rhes. 309 στρατοῦ δὲ πλῆθος οὐδ᾽ ἂν ἐν ψήφου λόγῳ θέσθαι δύναι᾿ ἄν, ὡς ἄπλατον ἦν ἰδεῖν.

¹⁵

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-328

¹⁶

ἄλγους παλιγκότου von dem immer wieder hervorbrechenden Schmerze.

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-329

D. i. erst recht bleibe ich bei meinem τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; und auch der Gedanke an die Toten kann mir die Freude nicht stören. „Der Lebende hat recht". χαίρειν καταξιῶ statt des gewöhnlichen χαίρειν κελεύω.

579. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-330

ἀντιρρέπει: vgl. Pers. 440 τοῖσδε καὶ δὲς ἀντισηκῶσαι ῥοπῇ.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-331

τῷδ᾽ ἡλίου φάει, hac solis luce, hodie.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-332

¹⁷

κομπάσαι ποτώμενα rühmend verkünden was bestimmt ist über Land und Meer sich zu verbreiten. Vgl. Soph. Ai. 292 ὃ δ᾽ εἶπε πρός με βαί᾽, ἀεὶ δ᾽ ὑμνούμενα· „ γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ σιγὴ φέρει", Pind. Nem. VI 55 πέταται δ᾽ ἐπί τε χθόνα καὶ διὰ θαλάσσας τηλόθεν ὄνυμ᾽ αὐτῶν, Theogn. 237 σοὶ μὲν ἐγὼ πτέρ᾽ ἔδωκα (durch meinen Gesang), σὺν οἷς ἐπ᾿ ἀπείρονα πόντον πωτήσῃ καὶ γῆν πᾶσαν κτέ.

582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-333

δή ποτ᾿ ἐπασσάλευσαν· wie man sich bei Briefen in die Zeit des Empfängers versetzt, so wird hier wie bei einer Weihinschrift ( Ζ. Β. μυριάσιν ποτὲ τῇδε τριηκοσίαις ἐμάχοντο) das angegeben, was dem späteren Beschauer zur Erklärung gesagt wird. ἑλόντες στόλος: zu 199. Vgl. Hom. H 82 τεύχεα συλήσας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρὴν καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν ᾿Απόλλωνος ἑκάτοιο, Sept. 263 θήσω λάφυρα, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις(wenn so dort zu schreiben ist), Eur. Rhes. 180 θεοίσιν αὐτὰ ( τὰ λάφυρα) πασσάλευε πρὸς δόμοις, Ελ. 7 ὑψηλῶν δ᾽ ἐπὶ ναῶν τέθεικε σκῦλα πλείστα βαρβάρων.

¹⁸

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Χορός κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

Κῆρυξ χαίρω γε· τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς.

Χορός ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σʼ ἐγύμνασεν; 540

Κῆρυξ ὥστʼ ἐνδακρύειν γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

Χορός τερπνῆς ἄρʼ ἦτε τῆσδʼ ἐπήβολοι νόσου.

Κῆρυξ πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

Χορός τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

Κῆρυξ ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις; 545

Χορός ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μʼ ἀναστένειν

Κῆρυξ πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος;

Χορός πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

Κῆρυξ καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

Χορός ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις. 550

Current edition Perseus

Χορός κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

Κῆρυξ χαίρω <γε>: 7 τεθνάναι δ᾽ οὐκέτ᾽ 8 ἀντερῶ θεοῖς.

Χορός ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν. 540

Κῆρυξ ὥστ᾽ ἐνδακρύειν 9 γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

Χορός τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου. 10

Κῆρυξ πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

Χορός τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι. 11

Κῆρυξ ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις. 545

Χορός ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός <μ᾽> 12 ἀναστένειν.

Κῆρυξ πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος φρενῶν; 13

Χορός πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

Κῆρυξ καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

Χορός ὡς 14 νῦν τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις. 550

Κῆρυξ οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ 620 ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.

Χορός πῶς δῆτ᾽ ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις; 27 28 σχισθέντα δ᾽ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.

Κῆρυξ ἁνὴρ 29 ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ, αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω. 625

Χορός πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου, ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;

Κῆρυξ ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ: μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.

Χορός πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος 630 φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;

Κῆρυξ οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστ᾽ ἀπαγγεῖλαι τορῶς, πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.

Χορός πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ; 635 636

ΧΟ. κῆρυξ᾿ Αχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗ. χαίρω τι· τεθνάναι δ᾽ οὐκέτ᾽ ἀντερῶ θεοῖς.

ΧΟ. ἔρως πατρώας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν. 540

ΚΗ. ὥστ᾽ ἐνδακρύειν γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

ΧΟ. τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.

ΚΗ. πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟ. τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

ΚΗ. ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις. 545

ΧΟ. ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μ᾽ ἀναστένειν.

ΚΗ. πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος στρατῷ;

ΧΟ. πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

ΚΗ. καὶ πῶς, ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

ΧΟ. ὡς νῦν τὸ σὸν δὴ καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις. 550

Χορὸς Πρεσβυτῶν κήρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

Κῆρυξ χαίρω· θεοῖσι τεθνάναι δ᾽ οὐκ ἀντερῶ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν;

Κῆρυξ ὥςτ᾽ ἐκδακρύειν γ' ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

Χορὸς Πρεσβυτῶν τερπνῆς ἄρ᾽ ἦστε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου; 520

Κῆρυξ πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

Χορὸς Πρεσβυτῶν τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

Κῆρυξ ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;

Χορὸς Πρεσβυτῶν ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μ' ἀναστένειν.

Κῆρυξ πόθεν τὸ δύςφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος στρατῷ; 525

Χορὸς Πρεσβυτῶν πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

Κῆρυξ καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

Χορὸς Πρεσβυτῶν ὡς νῦν τὸ σὸν δὴ καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.

ΧΟΡΟΣ 1 Κήρυξ κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗΡΥΞ Χαίρω < γε om.>, τεθνάναι -ᾶναι δ' οὐκέτ' οὐκ ἀντερῶ θεοῖς. 535

ΧΟΡΟΣ Ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ' ἐγύμνασεν.

ΚΗΡΥΞ Ὥστ' ἐνδακρύειν ἐκδ- γ' ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

ΧΟΡΟΣ Τερπνῆς ἄρ' ἴστε ἦτε τῆσδ' ἐπήβολοι νόσου

ΚΗΡΥΞ Πῶς δή ; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟΡΟΣ τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι -μένος. 540

ΚΗΡΥΞ Ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.

ΧΟΡΟΣ Ὡς πόλλ' ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός < μ' om.> ἀναστένειν.

ΚΗΡΥΞ Πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ' ἐπῆν < ὑμῖν στυγος στρατῷ> στύγος ;

ΧΟΡΟΣ Πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

ΚΗΡΥΞ Καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων τυράννων ἔτρεις τινάς ; 545

ΧΟΡΟΣ Ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις. 550

κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗΡΥΞ χαίρω· τεθνᾶναι δ᾽ οὐκ ἀντερῶ θεοῖς.

ΧΟΡΟΣ ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν. 545

ΚΗΡΥΞ ὥστ᾽ ἐνδακρύειν γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὅπο.

Χορός

κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

Κῆρυξ

χαίρω γε· τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς.

Χορός

ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σʼ ἐγύμνασεν;
540

Κῆρυξ

ὥστʼ ἐνδακρύειν γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

Χορός

τερπνῆς ἄρʼ ἦτε τῆσδʼ ἐπήβολοι νόσου.

Κῆρυξ

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

Χορός

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

Κῆρυξ

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;
545

Χορός

ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μʼ ἀναστένειν

Κῆρυξ

πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος;

Χορός

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

Κῆρυξ

καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

Χορός

ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

Χορός

κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

Κῆρυξ

χαίρω <γε>:⁷ τεθνάναι δ᾽ οὐκέτ᾽⁸ ἀντερῶ θεοῖς.

Χορός

ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540

Κῆρυξ

ὥστ᾽ ἐνδακρύειν⁹ γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

Χορός

τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.¹⁰

Κῆρυξ

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

Χορός

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.¹¹

Κῆρυξ

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545

Χορός

ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός <μ᾽>¹² ἀναστένειν.

Κῆρυξ

πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος φρενῶν;¹³

Χορός

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

Κῆρυξ

καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

Χορός

ὡς¹⁴ νῦν τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

Κῆρυξ

οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620

ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.

Χορός

πῶς δῆτ᾽ ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις;²⁷²⁸

σχισθέντα δ᾽ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.

Κῆρυξ

ἁνὴρ²⁹ ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,

αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625

Χορός

πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,

ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;

Κῆρυξ

ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ:

μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.

Χορός

πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630

φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;

Κῆρυξ

οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστ᾽ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,

πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.

Χορός

πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ

ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
636

ΧΟ.

κῆρυξ᾿ Αχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗ.

χαίρω τι· τεθνάναι δ᾽ οὐκέτ᾽ ἀντερῶ θεοῖς.

ΧΟ.

ἔρως πατρώας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540

ΚΗ.

ὥστ᾽ ἐνδακρύειν γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

ΧΟ.

τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.

ΚΗ.

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟ.

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

ΚΗ.

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545

ΧΟ.

ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μ᾽ ἀναστένειν.

ΚΗ.

πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος στρατῷ;

ΧΟ.

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

ΚΗ.

καὶ πῶς, ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

ΧΟ.

ὡς νῦν τὸ σὸν δὴ καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

Χορὸς Πρεσβυτῶν

κήρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

Κῆρυξ

χαίρω· θεοῖσι τεθνάναι δ᾽ οὐκ ἀντερῶ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν;

Κῆρυξ

ὥςτ᾽ ἐκδακρύειν γ' ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τερπνῆς ἄρ᾽ ἦστε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου;
520

Κῆρυξ

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

Κῆρυξ

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μ' ἀναστένειν.

Κῆρυξ

πόθεν τὸ δύςφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος στρατῷ;
525

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

Κῆρυξ

καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ὡς νῦν τὸ σὸν δὴ καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.

ΧΟΡΟΣ
¹

Κήρυξ κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.

ΚΗΡΥΞ

Χαίρω < γε om.>, τεθνάναι -ᾶναι δ' οὐκέτ' οὐκ ἀντερῶ θεοῖς.
535

ΧΟΡΟΣ

Ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ' ἐγύμνασεν.

ΚΗΡΥΞ

Ὥστ' ἐνδακρύειν ἐκδ- γ' ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.

ΧΟΡΟΣ

Τερπνῆς ἄρ' ἴστε ἦτε τῆσδ' ἐπήβολοι νόσου

ΚΗΡΥΞ

Πῶς δή ; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟΡΟΣ

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι -μένος.
540

ΚΗΡΥΞ

Ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.

ΧΟΡΟΣ

Ὡς πόλλ' ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός < μ' om.> ἀναστένειν.

ΚΗΡΥΞ

Πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ' ἐπῆν < ὑμῖν στυγος στρατῷ> στύγος ;

ΧΟΡΟΣ

Πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.

ΚΗΡΥΞ

Καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων τυράννων ἔτρεις τινάς ;
545

ΧΟΡΟΣ

Ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550

ΚΗΡΥΞ

χαίρω· τεθνᾶναι δ᾽ οὐκ ἀντερῶ θεοῖς.

ΧΟΡΟΣ

ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
545

ΚΗΡΥΞ

ὥστ᾽ ἐνδακρύειν γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὅπο.

ΧΟΡΟΣ

τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.

ΚΗΡΥΞ

πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.

ΧΟΡΟΣ

τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.

ΚΗΡΥΞ

ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
550