Aeschylus, Agamemnon, Paul Mazon (Editor), 1136

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἰὼ ἰὼ ταλαίνας

Str. 6.

κακόποτμοι τύχαι· τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ

πάθος ἐπεγχέασα ἐπαγχ-.
1140

Ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες ;

οὐδέν ποτ' οὐδέποτ' (οὐδήπ- Tr) εἰ μὴ ξυνθανουμένην· τί γάρ ;

ΧΟΡΟΣ

Φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-

φὶ δ' αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον ἄνομόν γ', οἷά τις ξουθὰ
1145

ἀκόρετος -ρεστος βοᾶς βοᾶις βορᾶς, φεῦ, ταλαίναις ταλαίνας φιλοίκτοις ταλαίναις φιλοίκτοισι φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ' ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.

Agamemnon. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) (Greek) (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1178-1406 focus

Κασάνδρα

καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτ᾽ ἐκ καλυμμάτων

ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην:

λαμπρὸς δ᾽ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
1180

πνέων ἐσᾴξειν,¹ ὥστε κύματος δίκην

κλύζειν² πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ

μεῖζον: φρενώσω δ᾽ οὐκέτ᾽ ἐξ αἰνιγμάτων.

καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν

ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.
1185

τὴν γὰρ στέγην τήνδ᾽ οὔποτ᾽ ἐκλείπει χορὸς

σύμφθογγος οὐκ εὔφωνος: οὐ γὰρ εὖ λέγει.

καὶ μὴν πεπωκώς γ᾽, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,

βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,

δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.
1190

ὑμνοῦσι δ᾽ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι

πρώταρχον³ ἄτην: ἐν μέρει δ᾽ ἀπέπτυσαν

εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.

ἥμαρτον, ἢ θηρῶ⁴ τι τοξότης τις ὥς;

ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;
1195

ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μ᾽ εἰδέναι

λόγῳ παλαιὰς τῶνδ᾽ ἁμαρτίας δόμων.

Χορός

καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα⁵ γενναίως παγέν,

παιώνιος⁶ γένοιτο; θαυμάζω δέ σε⁷⁸

πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν
1200

κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.

1202

Κασάνδρα

μάντις μ᾽ Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;⁹

Κασάνδρα

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην¹⁰ νόμῳ;

Κασάνδρα

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

Χορός

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος¹¹ ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα

ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν,¹² ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

Χορός

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα

ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.

ὑπ᾽ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις <δυσφροιμίοις.>.¹³¹⁴

ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασι;

παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν᾽, ἐποίκτιστον γέμος,

πρέπουσ᾽ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

ἐκ τῶνδε ποινάς φημι βουλεύειν τινὰ

λέοντ᾽ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225

ἐμῷ: φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν:

νεῶν δ᾽ ἔπαρχος¹⁵ Ἰλίου τ᾽ ἀναστάτης

οὐκ οἶδεν οἵα¹⁶ γλῶσσα μισητῆς κυνὸς

λείξασα¹⁷ κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην

ἄτης λαθραίου, †τεύξεται¹⁸ κακῇ τύχῃ.
1230

τοιᾷδε τόλμῃ¹⁹ θῆλυς ἄρσενος φονεὺς

ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

τύχοιμ᾽ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,

θύουσαν Ἅιδου μητέρ᾽ ἄσπονδόν τ᾽ Ἄρη²⁰
1235

φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο

ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ.

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.

καὶ τῶνδ᾽ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω: τί γάρ;

τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μ᾽ ἐν²¹ τάχει παρὼν
1240

ἄγαν γ᾽ ἀληθόμαντιν οἰκτείρας ἐρεῖς.

1242

Χορός

τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων²² κρεῶν

ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μ᾽ ἔχει

κλύοντ᾽ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245

Κασάνδρα

Ἀγαμέμνονός σέ φημ᾽ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός

εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ οὔτι παιὼν τῷδ᾽ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός

οὔκ, εἴπερ ἔσται²³ γ᾽: ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα

σὺ μὲν κατεύχει, τοῖς δ᾽ ἀποκτείνειν μέλει.
1250

Χορός

τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτ᾽ ἄχος²⁴ πορσύνεται;

Κασάνδρα

ἦ κάρτα τἄρ᾽²⁵ ἂν παρεκόπης²⁶ χρησμῶν ἐμῶν.

Χορός

τοὺς γὰρ τελοῦντας²⁷ οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα

καὶ μὴν ἄγαν γ᾽ Ἕλλην᾽ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός

καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα: δυσμαθῆ²⁸ δ᾽ ὅμως.
1255

Κασάνδρα

παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ: ἐπέρχεται δέ μοι.

ὀτοτοῖ, Λύκει᾽ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.

αὕτη δίπους²⁹ λέαινα συγκοιμωμένη

λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,

κτενεῖ με τὴν τάλαιναν: ὡς δὲ φάρμακον
1260

τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν³⁰ κότῳ³¹

ἐπεύχεται θήγουσα φωτὶ φάσγανον

ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτίσασθαι φόνον.

τί δῆτ᾽ ἐμαυτῆς καταγέλωτ᾽ ἔχω τάδε,

καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;
1265

σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.

ἴτ᾽ ἐς φθόρον: πεσόντα θ᾽ ὧδ᾽³² ἀμείψομαι.

ἄλλην τιν᾽ ἄτης³³ ἀντ᾽ ἐμοῦ πλουτίζετε.

ἰδοὺ δ᾽ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ

χρηστηρίαν ἐσθῆτ᾽, ἐποπτεύσας δέ με
1270

κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα³⁴

φίλων ὑπ᾽ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—

καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια

πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—

καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ
1275

ἀπήγαγ᾽ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.

βωμοῦ πατρῴου δ᾽ ἀντ᾽ ἐπίξηνον³⁵ μένει,

θερμῷ κοπείσης φοινίῳ³⁶ προσφάγματι.

οὐ μὴν ἄτιμοί γ᾽ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.

ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,
1280

μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός:

φυγὰς δ᾽ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος

κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις:

ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,³⁷

πράξειν³⁸ νιν³⁹ ὑπτίασμα κειμένου πατρός.
1285

τί δῆτ᾽ ἐγὼ κάτοικτος⁴⁰ ὧδ᾽ ἀναστένω;

ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν

πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δ᾽ εἷλον⁴¹ πόλιν

οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,

ἰοῦσα πράξω:⁴² τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.
1290

Ἅιδου πύλας δὲ τάσδ᾽ ἐγὼ⁴³ προσεννέπω:

ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,

ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων

ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.

1295

Χορός

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ⁴⁴ σοφὴ
1295

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως

μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

Κασάνδρα

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον⁴⁵ πλέω.

Χορός

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

Κασάνδρα

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ: σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.⁴⁶

Χορός

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα

ἰὼ πάτερ σοῦ τῶν⁴⁷ τε γενναίων τέκνων.
1305

Χορός

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα

φεῦ φεῦ.

Χορός

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα

φόνον⁴⁸ δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

Χορός

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

Κασάνδρα

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

Χορός

οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμὴν

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.

ἰὼ ξένοι.
1315

οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ

ἄλλως:⁴⁹ θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ᾽ ἐμοῦ θάνῃ,

ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ᾽ ἀνδρὸς πέσῃ.

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ᾽ ὡς θανουμένη.
1320

Χορός

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.

Κασάνδρα

ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ⁵⁰ θρῆνον θέλω

ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίου⁵¹ δ᾽ ἐπεύχομαι

πρὸς ὕστατον φῶς †τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις⁵²

ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,†
1325

δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.

ἰὼ βρότεια πράγματ᾽: εὐτυχοῦντα μὲν

σκιᾷ⁵³ τις ἂν⁵⁴ πρέψειεν: εἰ δὲ δυστυχῇ,⁵⁵

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.

καὶ ταῦτ᾽ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτείρω πολύ.
1330
1331

Χορός

τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ

πᾶσι βροτοῖσιν:⁵⁶ δακτυλοδείκτων δ᾽

οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,

μηκέτ᾽ ἐσέλθῃς,⁵⁷ τάδε φωνῶν.

καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν
1335

μάκαρες Πριάμου:

θεοτίμητος δ᾽ οἴκαδ᾽ ἱκάνει.

νῦν δ᾽ εἰ προτέρων αἷμ᾽ ἀποτίσῃ⁵⁸

καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων

ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,⁵⁹
1340

τίς ἂν εὔξαιτο βροτὸς ὢν⁶⁰ ἀσινεῖ

δαίμονι φῦναι τάδ᾽ ἀκούων;

1343

Ἀγαμέμνων

ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.

1344

Χορός

σῖγα: τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;

1345

Ἀγαμέμνων

ὤμοι μάλ᾽ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
1346

Χορός

1. τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγματι.⁶¹

ἀλλὰ κοινωσώμεθ᾽ ἤν⁶² πως ἀσφαλῆ βουλεύματ᾽ <ᾖ>.⁶³—

1348

2. ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,

πρὸς δῶμα δεῦρ᾽ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.—

3. ἐμοὶ δ᾽ ὅπως τάχιστά γ᾽ ἐμπεσεῖν δοκεῖ
1350

καὶ πρᾶγμ᾽ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.—

4. κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν

ψηφίζομαί τι δρᾶν: τὸ μὴ μέλλειν δ᾽ ἀκμή.—

5. ὁρᾶν πάρεστι: φροιμιάζονται γὰρ ὡς

τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.—
1355

6. χρονίζομεν γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς⁶⁴ κλέος

πέδοι⁶⁵ πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.—

7. οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.

τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.—

8. κἀγὼ τοιοῦτός εἰμ᾽, ἐπεὶ δυσμηχανῶ
1360

λόγοισι τὸν θανόντ᾽ ἀνιστάναι πάλιν.—

9. ἦ καὶ βίον τείνοντες⁶⁶ ὧδ᾽ ὑπείξομεν

δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδ᾽ ἡγουμένοις;—

10. ἀλλ᾽ οὐκ ἀνεκτόν, ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ:⁶⁷

πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.—
1365

11. ἦ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων

μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;—

12. σάφ᾽ εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι⁶⁸ πέρι:

τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφ᾽ εἰδέναι δίχα.

Χορός

ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370

τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθ᾽ ὅπως.

1372

Κλυταιμήστρα

πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων

τἀναντί᾽ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.

πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις

δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς⁶⁹ ἀρκύστατ᾽ ἂν
1375

φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;

ἐμοὶ δ᾽ ἀγὼν ὅδ᾽ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι

νείκης⁷⁰ παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν:

ἕστηκα δ᾽ ἔνθ᾽ ἔπαισ᾽ ἐπ᾽ ἐξειργασμένοις.

οὕτω δ᾽ ἔπραξα, καὶ τάδ᾽ οὐκ ἀρνήσομαι:
1380

ὡς μήτε φεύγειν μήτ᾽ ἀμύνεσθαι μόρον,

ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,

περιστιχίζω,⁷¹ πλοῦτον εἵματος κακόν.

παίω δέ νιν δίς: κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν⁷²

μεθῆκεν αὐτοῦ κῶλα: καὶ πεπτωκότι
1385

τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς

Ἅιδου⁷³ νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.

οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών:

κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν

βάλλει μ᾽ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,
1390

χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ

γάνει⁷⁴ σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.

ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,

χαίροιτ᾽ ἄν, εἰ χαίροιτ᾽, ἐγὼ δ᾽ ἐπεύχομαι.

εἰ δ᾽ ἦν πρεπόντων ὥστ᾽ ἐπισπένδειν νεκρῷ,
1395

τῷδ᾽⁷⁵ ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.

τοσόνδε⁷⁶ κρατῆρ᾽ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε

πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.

Χορός

θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,

ἥτις τοιόνδ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400

Κλυταιμήστρα

πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος:

ἐγὼ δ᾽ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας

λέγω: σὺ δ᾽ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις

ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς

πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς
1405

ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδ᾽ ὧδ᾽ ἔχει.

1407

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1178-1406 focus

Κασάνδρα

καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων

ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην·

λαμπρὸς δʼ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
1180

πνέων ἐσᾴξειν, ὥστε κύματος δίκην

κλύζειν πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ

μεῖζον· φρενώσω δʼ οὐκέτʼ ἐξ αἰνιγμάτων.

καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν

ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.
1185

τὴν γὰρ στέγην τήνδʼ οὔποτʼ ἐκλείπει χορὸς

ξύμφθογγος οὐκ εὔφωνος· οὐ γὰρ εὖ λέγει.

καὶ μὴν πεπωκώς γʼ, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,

βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,

δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.
1190

ὑμνοῦσι δʼ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι

πρώταρχον ἄτην· ἐν μέρει δʼ ἀπέπτυσαν

εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.

ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς;

ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;
1195

ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μʼ εἰδέναι

λόγῳ παλαιὰς τῶνδʼ ἁμαρτίας δόμων.

Χορός

καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα γενναίως παγέν,

παιώνιον γένοιτο; θαυμάζω δέ σου,

πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν
1200

κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.

1202

Κασάνδρα

μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

Κασάνδρα

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

Κασάνδρα

ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;

Κασάνδρα

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα

ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

Χορός

πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα

ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.

Χορός

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα

ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.

ὑπʼ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις δυσφροιμίοις.

ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;

παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχνʼ, ἐποίκτιστον γέμος,

πρέπουσʼ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ

λέοντʼ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225

ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν·

νεῶν τʼ ἄπαρχος Ἰλίου τʼ ἀναστάτης

οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς

λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην

Ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.
1230

τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς

ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

τύχοιμʼ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,

θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρη
1235

φίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατο

ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ,

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.

καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;

τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼν
1240

ἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.

1242

Χορός

τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν

ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μʼ ἔχει

κλύοντʼ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.

τὰ δʼ ἄλλʼ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245

Κασάνδρα

Ἀγαμέμνονός σέ φημʼ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός

εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα

ἀλλʼ οὔτι παιὼν τῷδʼ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός

οὔκ, εἴπερ ἔσται γʼ· ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα

σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει.
1250

Χορός

τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτʼ ἄγος πορσύνεται;

Κασάνδρα

ἦ κάρτα τἄρʼ ἂν παρεκόπης χρησμῶν ἐμῶν

Χορός

τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα

καὶ μὴν ἄγαν γʼ Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός

καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα· δυσμαθῆ δʼ ὅμως.
1255

Κασάνδρα

παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι.

ὀτοτοῖ, Λύκειʼ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.

αὕτη δίπους λέαινα συγκοιμωμένη

λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,

κτενεῖ με τὴν τάλαιναν· ὡς δὲ φάρμακον
1260

τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ

ἐπεύχεται, θήγουσα φωτὶ φάσγανον

ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτείσασθαι φόνον.

τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε,

καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;
1265

σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.

ἴτʼ ἐς φθόρον· πεσόντα γʼ ὧδʼ ἀμείβομαι.

ἄλλην τινʼ ἄτης ἀντʼ ἐμοῦ πλουτίζετε.

ἰδοὺ δʼ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ

χρηστηρίαν ἐσθῆτʼ, ἐποπτεύσας δέ με
1270

κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα

φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—

καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια

πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—

καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ
1275

ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.

βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ ἐπίξηνον μένει,

θερμῷ κοπείσης φοινίῳ προσφάγματι.

οὐ μὴν ἄτιμοί γʼ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.

ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,
1280

μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός·

φυγὰς δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος

κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις·

ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,

ἄξειν νιν ὑπτίασμα κειμένου πατρός.
1285

τί δῆτʼ ἐγὼ κάτοικτος ὧδʼ ἀναστένω;

ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν

πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δʼ εἷλον πόλιν

οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,

ἰοῦσα πράξω· τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.
1290

Ἅιδου πύλας δὲ τάσδʼ ἐγὼ προσεννέπω·

ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,

ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων

ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.

1295

Χορός

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ
1295

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δʼ ἐτητύμως

μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

Κασάνδρα

οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω.

Χορός

ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται,
1300

Κασάνδρα

ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός

ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

Χορός

ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα

ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305

Χορός

τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα

φεῦ φεῦ.

Χορός

τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,

Χορός

καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

Κασάνδρα

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει,

Χορός

οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

Κασάνδρα

ἀλλʼ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσʼ ἐμὴν

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.

ἰὼ ξένοι,
1315

οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ

ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ,

ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ.

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη.
1320

Χορός

ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.

Κασάνδρα

ἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλω

ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαι

πρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις

ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,
1325

δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.

ἰὼ βρότεια πράγματʼ· εὐτυχοῦντα μὲν

σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχῇ,

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.

καὶ ταῦτʼ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ.
1330

1331

Χορός

τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ

πᾶσι βροτοῖσιν· δακτυλοδείκτων δʼ

οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,

μηκέτʼ ἐσέλθῃς, τάδε φωνῶν.

καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν
1335

μάκαρες Πριάμου·

θεοτίμητος δʼ οἴκαδʼ ἱκάνει.

νῦν δʼ εἰ προτέρων αἷμʼ ἀποτείσῃ

καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων

ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,
1340

τίς ἂν ἐξεύξαιτο βροτῶν ἀσινεῖ

δαίμονι φῦναι τάδʼ ἀκούων;

1343

Ἀγαμέμνων

ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.

1344

Χορός

σῖγα· τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;

1345

Ἀγαμέμνων

ὤμοι μάλʼ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345

1346

Χορός

τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγμασιν.

ἀλλὰ κοινωσώμεθʼ ἤν πως ἀσφαλῆ βουλεύματα.

1348

Χορός

—ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,

πρὸς δῶμα δεῦρʼ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.—

—ἐμοὶ δʼ ὅπως τάχιστά γʼ ἐμπεσεῖν δοκεῖ
1350

καὶ πρᾶγμʼ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.—

—κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν

ψηφίζομαί τι δρᾶν· τὸ μὴ μέλλειν δʼ ἀκμή.—

—ὁρᾶν πάρεστι· φροιμιάζονται γὰρ ὡς

τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.—
1355

—χρονίζομεν γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς κλέος

πέδοι πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.—

—οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.

τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.—

—κἀγὼ τοιοῦτός εἰμʼ, ἐπεὶ δυσμηχανῶ
1360

λόγοισι τὸν θανόντʼ ἀνιστάναι πάλιν.—

—ἦ καὶ βίον τείνοντες ὧδʼ ὑπείξομεν

δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδʼ ἡγουμένοις;—

—ἀλλʼ οὐκ ἀνεκτόν,ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ·

πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.—
1365

—ἦ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων

μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;—

—σάφʼ εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι πέρι·

τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφʼ εἰδέναι δίχα.—

—ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370

τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθʼ ὅπως.

1372

Κλυταιμήστρα

πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων

τἀναντίʼ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.

πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις

δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατʼ ἂν
1375

φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;

ἐμοὶ δʼ ἀγὼν ὅδʼ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι

νείκης παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν·

ἕστηκα δʼ ἔνθʼ ἔπαισʼ ἐπʼ ἐξειργασμένοις.

οὕτω δʼ ἔπραξα, καὶ τάδʼ οὐκ ἀρνήσομαι·
1380

ὡς μήτε φεύγειν μήτʼ ἀμύνεσθαι μόρον,

ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,

περιστιχίζω, πλοῦτον εἵματος κακόν.

παίω δέ νιν δίς· κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν

μεθῆκεν αὑτοῦ κῶλα· καὶ πεπτωκότι
1385

τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς

Διὸς νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.

οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών·

κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν

βάλλει μʼ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,
1390

χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ

γάνει σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.

ὡς ὧδʼ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,

χαίροιτʼ ἄν, εἰ χαίροιτʼ, ἐγὼ δʼ ἐπεύχομαι.

εἰ δʼ ἦν πρεπόντων ὥστʼ ἐπισπένδειν νεκρῷ,
1395

τῷδʼ ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.

τοσῶνδε κρατῆρʼ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε

πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.

Χορός

θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,

ἥτις τοιόνδʼ ἐπʼ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400

Κλυταιμήστρα

πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος·

ἐγὼ δʼ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας

λέγω· σὺ δʼ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις

ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς

πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς
1405

ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδʼ ὧδʼ ἔχει.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1136 focus

KA.

ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροεῖς πάθος ἐπεγχέας.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγεν;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γαρ;

ΧΟ.

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμφὶ δ᾽ αὑτᾶς
1140

θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς ἀηδὼν

βίον.
1145

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1136 focus

Κασσάνδρα
στρ. ς'.

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι.
1095

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέας.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες,

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην; τί γάρ;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς
1100

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1136 focus

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας

κακόποτμοι τύχαι.
1130

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ

πάθος ἐπεγχέασα.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ' εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

ΧΟ.

1

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1135

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον. οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ,

ταλαίναις φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς
1140

ἀηδὼν βίον.

ΚΑ.

6

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1136 focus

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην, τί γάρ;

ΧΟ.

φρενομανής τις εἶ, θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθά

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, φιλοίκτοις φρεσίν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145

ΚΑ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1136 focus

ΚΑ.

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι.

τὸ γὰρ ἐμὸν θρόωι πάθος ἐπέγχεας.

τί δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

ΧΟ.

φρενομανής τις εἶ, θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθά

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλή κακοῖς

ἀηδὼν βίον. —
1145

Translations (9)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1178-1406 focus

KASSANDRA.

Well then, the oracle from veils no longer

Shall be outlooking, like a bride new-married:

But bright it seems, against the sun’s uprisings
1180

Breathing, to penetrate thee: so as, wave-like,

To wash against the rays a woe much greater

Than this. I will no longer teach by riddles.

And witness, running with me, that of evils

Done long ago, I nosing track the footstep!
1185

For, this same roof here — never quits a Choros

One-voiced, not well-tuned since no well it utters:

And truly having drunk, to get more courage,

Man’s blood — the Komos keeps within the household

— Hard to be sent outside — of sister Furies:
1190

They hymn their hymn — within the house close sitting —

The first beginning curse: in turn spit forth at

The Brother’s bed, to him who spurned it hostile.

Have I missed aught, or hit I like a bowman?

False prophet am I, — knock at doors, a babbler?
1195

Henceforward witness, swearing now, I know not

By other’s word the old sins of this household!

CHOROS.

And how should oath, bond honourably binding,

Become thy cure? No less I wonder at thee

— That thou, beyond sea reared, a strange-tongued city
1200

Shouldst hit in speaking, just as if thou stood’st by!

1202

KASSANDRA.

Prophet Apollon put me in this office.

CHOROS.

What, even though a god, with longing smitten?

KASSANDRA.

At first, indeed, shame was to me to say this.

CHOROS.

For, more relaxed grows everyone who fares well.
1205

KASSANDRA.

But he was athlete to me — huge grace breathing!

CHOROS.

Well, to the work of children, went ye law’s way?

KASSANDRA.

Having consented, I played false to Loxias.

CHOROS.

Already when the wits inspired possessed of?

KASSANDRA.

Already townsmen all their woes I foretold.
1210

CHOROS.

How wast thou then unhurt by Loxias’ anger?

KASSANDRA.

I no one aught persuaded, when I sinned thus.

CHOROS.

To us, at least, now sooth to say thou seemest.

KASSANDRA.

Halloo, halloo, ah, evils!

Again, straightforward foresight’s fearful labour
1215

Whirls me, distracting with prelusive last-lays!

Behold ye those there, in the household seated, —

Young ones, — of dreams approaching to the figures?

Children, as if they died by their beloveds —

Hands they have filled with flesh, the meal domestic —
1220

Entrails and vitals both, most piteous burthen,

Plain they are holding! — which their father tasted!

For this, I say, plans punishment a certain

Lion ignoble, on the bed that wallows,

House-guard (ah, me!) to the returning master
1225

— Mine, since to bear the slavish yoke behoves me!

The ship’s commander, Ilion ’s desolator,

Knows not what things the tongue of the lewd she-dog

Speaking, outspreading, shiny-souled, in fashion

Of Até hid, will reach to, by ill fortune!
1230

Such things she dares — the female, the male’s slayer!

She is . . . how calling her the hateful bite-beast

May I hit the mark? Some amphisbaina, — Skulla

Housing in rocks, of mariners the mischief,

Revelling Haides’ mother, — curse, no truce with,
1235

Breathing at friends! How piously she shouted,

The all-courageous, as at turn of battle!

She seems to joy at the back-bringing safety!

Of this, too, if I nought persuade, all’s one! Why?

What is to be will come. And soon thou, present,
1240

True prophet all too much wilt pitying style me.

1242

CHOROS.

Thuestes’ feast, indeed, on flesh of children,

I went with, and I shuddered. Fear too holds me

Listing what’s true as life, nowise out-imaged.

KASSANDRA.

I say, thou Agamemnon’s fate shalt look on.
1245

CHOROS.

Speak good words, O unhappy! Set mouth sleeping!

KASSANDRA.

But Paian stands in no stead to the speech here.

CHOROS.

Nay, if the thing be near: but never be it!

KASSANDRA.

Thou, indeed, prayest: they to kill are busy.

CHOROS.

Of what man is it ministered, this sorrow?
1250

KASSANDRA.

There again, wide thou look’st of my foretellings.

CHOROS.

For, the fulfiller’s scheme I have not gone with.

KASSANDRA.

And yet too well I know the speech Hellenic.

CHOROS.

For Puthian oracles, thy speech, and hard too.

KASSANDRA

Papai: what fire this! and it comes upon me!
1255

Ototoi, Lukeion Apollon, ah me — me!

She, the two-footed lioness that sleeps with

The wolf, in absence of the generous lion,

Kills me the unhappy one: and as a poison

Brewing, to put my price too in the anger,
1260

She vows, against her mate this weapon whetting

To pay him back the bringing me, with slaughter.

Why keep I then these things to make me laughed at,

Both wands and, round my neck, oracular fillets?

Thee, at least, ere my own fate will I ruin:
1265

Go, to perdition falling! Boons exchange we —

Some other Até in my stead make wealthy!

See there — himself, Apollon stripping from me

The oracular garment! having looked upon me

— Even in these adornments, laughed by friends at,
1270

As good as foes, i’ the balance weighed: and vainly —

For, called crazed stroller, — as I had been gipsy,

Beggar, unhappy, starved to death, — I bore it.

And now the Prophet — prophet me undoing,

Has led away to these so deadly fortunes!
1275

Instead of my sire’s altar, waits the hack-block

She struck with first warm bloody sacrificing!

Yet nowise unavenged of gods will death be:

For there shall come another, our avenger,

The mother-slaying scion, father’s doomsman:
1280

Fugitive, wanderer, from this land an exile,

Back shall he come, — for friends, copestone these curses!

For there is sworn a great oath from the gods that

Him shall bring hither his fallen sire’s prostration.

Why make I then, like an indweller, moaning?
1285

Since at the first I foresaw Ilion ’s city

Suffering as it has suffered: and who took it,

Thus by the judgment of the gods are faring.

I go, will suffer, will submit to dying!

But, Haides’ gates — these same I call, I speak to,
1290

And pray that on an opportune blow chancing,

Without a struggle, — blood the calm death bringing

In easy outflow, — I this eye may close up!

1295

CHOROS.

O much unhappy, but, again, much learned
1295

Woman, long hast thou outstretched! But if truly

Thou knowest thine own fate, how comes that, like to

A god-led steer, to altar bold thou treadest?

KASSANDRA.

There’s no avoidance, — strangers, no some time more!

CHOROS.

He last is, anyhow, by time advantaged.
1300

KASSANDRA.

It comes, the day: I shall by flight gain little.

CHOROS.

But know thou patient art from thy brave spirit!

KASSANDRA.

Such things hears no one of the happy-fortuned.

CHOROS.

But gloriously to die — for man is grace, sure.

KASSANDRA.

Ah, sire, for thee and for thy noble children!
1305

CHOROS.

But what thing is it? What fear turns thee backwards?

KASSANDRA.

Alas, alas!

CHOROS.

Why this Alas! if ’t is no spirit’s loathing?

KASSANDRA.

Slaughter blood-dripping does the household smell of!

CHOROS.

How else? This scent is of hearth-sacrifices.
1310

KASSANDRA.

Such kind of steam as from a tomb is proper!

CHOROS.

No Surian honour to the House thou speak’st of!

KASSANDRA.

But I will go, — even in the household wailing

My fate and Agamemnon’s. Life suffice me!

Ah, strangers!
1315

I cry not ah — as bird at bush — through terror

Idly! to me, the dead this much bear witness:

When, for me — woman, there shall die a woman,

And, for a man ill-wived, a man shall perish!

This hospitality I ask as dying.
1320

CHOROS.

O sufferer, thee — thy foretold fate I pity.

KASSANDRA.

Yet once for all, to speak a speech, I fain am:

No dirge, mine for myself! The sun I pray to,

Fronting his last light! — to my own avengers —

That from my hateful slayers they exact too
1325

Pay for the dead slave — easy-managed hand’s work!

1331

CHOROS.

Alas for mortal matters! Happy-fortuned, —

Why, any shade would turn them: if unhappy,

By throws the wetting sponge has spoiled the picture!

And more by much in mortals this I pity.

The being well-to-do —

Insatiate a desire of this

Born with all mortals is,

Nor any is there who

Well-being forces off, aroints

From roofs whereat a finger points,

No more come in! exclaiming. This man, too,

To take the city of Priamos did the celestials give,
1335

And, honoured by the god, he homeward comes;

But now if, of the former, he shall pay

The blood back, and, for those who ceased to live,

Dying, for deaths in turn new punishment he dooms—
1340

Who, being mortal, would not pray

With an unmischievous

Daimon to have been born — who would not, hearing thus?

1343

AGAMEMNON.

Ah me! I am struck — a right-aimed stroke within me!

1344

CHOROS.

Silence! Who is it shouts stroke — right-aimedly a wounded one?

1345

AGAMEMNON.

Ah me! indeed again, — a second, struck by!
1345

1346

CHOROS.

This work seems to me completed by this Ah me of the king’s;

But we somehow may together share in solid counsellings.

1348

CHOROS 1.

I, in the first place, my opinion tell you:

— To cite the townsmen, by help-cry, to house here.

CHOROS 2.

To me, it seems we ought to fall upon them
1350

At quickest — prove the fact by sword fresh-flowing!

CHOROS 3.

And I, of such opinion the partaker,

Vote — to do something: not to wait — the main point!

CHOROS 4.

’T is plain to see: for they prelude as though of

A tyranny the signs they gave the city.
1355

CHOROS 5.

For we waste time; while they, — this waiting’s glory

Treading to ground, — allow the hand no slumber.

CHOROS 6.

I know not — chancing on some plan — to tell it:

’T is for the doer to plan of the deed also.

CHOROS 7.

And I am such another: since I’m schemeless
1360

How to raise up again by words — a dead man!

CHOROS 8.

What, and, protracting life, shall we give way thus

To the disgracers of our home, these rulers?

CHOROS 9.

Why, ’t is unbearable: but to die is better:

For death than tyranny is the riper finish!
1365

CHOROS 10.

What, by the testifying Ah me of him,

Shall we prognosticate the man as perished?

CHOROS 11.

We must quite know ere speak these things concerning:

For to conjecture and quite know are two things.

CHOROS 12.

This same to praise I from all sides abound in —
1370

Clearly to know — Atreides, what he’s doing!

1372

KLUTAIMNESTRA.

Much having been before to purpose spoken,

The opposite to say I shall not shamed be:

For how should one, to enemies, — in semblance,

Friends, — enmity proposing, — sorrow’s net-frame
1375

Enclose, a height superior to outleaping?

To me, indeed, this struggle of old — not mindless

Of an old victory — came: with time, I grant you!

I stand where I have struck, things once accomplished:

And so have done, — and this deny I shall not, —
1380

As that his fate was nor to fly nor ward off.

A wrap-round with no outlet, as for fishes,

I fence about him — the rich woe of the garment:

I strike him twice, and in a double Ah-me!

He let his limbs go — there! And to him, fallen,
1385

The third blow add I, giving — of Below-ground

Zeus, guardian of the dead — the votive favour.

Thus in the mind of him he rages, falling,

And blowing forth a brisk blood-spatter, strikes me

With the dark drop of slaughterous dew — rejoicing
1390

No less than, at the god-given dewy-comfort,

The sown-stuff in its birth-throes from the calyx.

Since so these things are, — Argives, my revered here, —

Ye may rejoice — if ye rejoice: but I — boast!

If it were fit on corpse to pour libation,
1395

That would be right — right over and above, too!

The cup of evils in the house he, having

Filled with such curses, himself coming drinks of.

CHOROS.

We wonder at thy tongue: since bold-mouthed truly

Is she who in such speech boasts o’er her husband I
1400

KLUTAIMNESTRA.

Ye test me as I were a witless woman:

But I — with heart intrepid — to you knowers

Say (and thou — if thou wilt or praise or blame me,

Comes to the same) — this man is Agamemnon,

My husband, dead, the work of the right hand here,
1405

Ay, of a just artificer: so things are.

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1136 focus

Alas! alas! ill-fated hap of miserable me! for I blend my own woe [with his], and lament. To what purpose was it that thou didst bring me hither? to none whatever, but that I should die with thee; how not?

CHORUS

Thou art a maniac possessed; and touching thyself dost wail a strain unmusical, like a dun nightingale insatiate of song, alas! in her wretched soul bewailing Itys, Itys, through her life thick-teeming with woes.

CASSANDRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1136 focus

conduite en m'amenant ici, malheureuse ? où, sinon à la mort — moi aussi ¹ ?

LE CHŒUR

Tu délires, jouet d'un dieu, pour chanter ainsi sur toi-même un chant si peu enchanteur ! Tel le rossignol fauve, jamais las d'appeler : « Itys ! Itys ² ! » gémit,
hélas ! en son cœur douloureux, sur une vie trop riche de douleurs.

CASSANDRE

Hélas ! hélas ! n'évoque pas le sort du rossignol mélodieux ; d'un corps ailé les dieux l'ont revêtu ; (Accentué.) sa vie — n'étaient ses plaintes — ne serait

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1136 focus

Ah me unhappy? Wretched, wretched fate!

For my own ſufferings join’d call forth these wailings.

Why hast thou brought me hither? Wretched me!

Is it for this, that I may die with him?

CHORUS.

This is the frenzy of a mind poſſeſs’d
1275

With wildeſt ravings. Thy own woes thou waileſt

In mournful melody; like the ſweet bird,

That darkling pours her never-ceaſing plaint;

And for her Itys, her loſt Itys l

, waſtes

In ſweetest woe her melancholy life.
1280

AGAMEMNON.

CASSANDRA.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1136 focus

Ahi, me infelice! Al suo dolore mischio

il mio dolore! Oh povera mia sorte!

Perché, perché m'hai qui condotta, misera ?

Perché con lui m'avessi una la morte?

1320

AGAMENNONE

CORIFEO

6

Tu deliri. T'invasa furor divino; e moduli

su te díssono canto,

come il fulvo usignolo

non mai sazio di pianto,

che, chiuso nel suo duolo,
1325

Iti Iti per tutta la sua vita

piange, di mali innumeri fiorita.

6

CASSANDRA

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1136 focus

Hei miseræ

Infelices sunt fortunæ.
380

Meum enim narrat

Dolorem effundens.

Quid me huc miferam duxiſti

Una occisam nihil tandem sum.

Cho.

Mente capta numine afflata pro ipſa dicis
385

Legem iniquam. tanquam mulis insatiata boas: hei

miseræ mente, Ityn Ityn lugens florentem malis

Luscinia uita.

Ca.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1136 focus

ein Menschenschlachthaus.

Chor.

Dem guten Spürhund, ja dem Schweißhund gleicht fürwahr

das fremde Weib. Blut sucht sie: finden wird sie Blut.

Kassandra.

1095 Ja wohl — da steh'n die Zeugen, da,

wimmernde Knäblein, die zum Mahl
1140

man schlachtete, man briet ihr Fleisch:

der eigne Vater hat davon gegessen.

Chor.

Von deinem Seherrufe hab' ich wohl gehört;

doch schweig', wir brauchen keinerlei Propheten hier.

Kassandra.

1100 Ha, was sinnt sie?
1145

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1136 focus

Ah well-a-day! the cup of agony,

Whereof I chant, foams with a draught for me.

Ah lord, ah leader, thou hast led me here—
1310

Was't but to die with thee whose doom is near?

Chorus.

Distraught thou art, divinely stirred,

And wailest for thyself a tuneless lay,

As piteous as the ceaseless tale

Wherewith the brown melodious bird
1315

Doth ever Itys! Itys! wail,

Deep-bowered in sorrow, all its little life-time's day!

Cassandra.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1136 focus

Weh, wehe, mein, der Armen, schmerzliches Jammerloos!

Denn mein eignes Leid mischest du klagend ein.
1085

Warum denn hierher führt' er mich Unselige?

Doch nur um mitzusterben hier! Wozu denn sonst?

Der Chor.

Trunken von Gottheit, schwärmst du wahntrunken, stimmst

Um dich Wehgesang

In Wehlauten an, gleich der Nachtigall,
1090

Die, nie satt des Nuf's, ach! tief aus beklomm'ner Brust

Itys, o Itys! klagt, und um ihr Leben seufzt,

Welches der Gram umblüht.

Kassandra.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-681

νύμφης

νύμφας

Ven. Flor. Vict.

νύμφης

eo superscripto compendio quo

ας

significatur, Farn. Restituerat

νύμφης

Porsonus.

1138

1140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-682

ἐσάξειν

ἐσήξειν

Vict.

ἐς ἥξειν

Flor. Farn. Blomfieldius cum Bothio legendum putat

ἐσάξειν

1140

1141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-683

κλύζειν Libri

κλύειν πρὸς αὐγάς

. Schützii coniecturam,

κλύξειν

, receptam a Porsono aliisque, occupaverat Auratus. Erravit autem Auratus, quum

πρὸς ἀκτάς

scribi volebat, et peius etiam Blomfieldius, cui coniici posse videbatur

πρὸς αὐτάς

. Hoc dicit, iam vaticinia mea non amplius obscura erunt, sed aperta venient, ut, tamquam unda, hoc malo (suum dicit) multo gravius, Agamemnonis caedes, in claram solis lucem proruat.

1141

1144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-684

ῥινηλατούσῃ

δινηλατούσῃ

, ut Auratus coniecerat, Farn.

ῥινηλατούσῃ

Ven. Flor.

λαβοῦσῃ

Vict.

1144

1146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-685

σύμφθογγος

χορὸς σύμφθογγος

Ven.

σύμφθογγος

Flor. Incredibilia interpretes quidam hic effuderunt. Tollenda virgula post

σύμφθογγος

. Cohaerent enim

σύμφθογγος οὐκ εὔφωνος

. Hoc enim tectum, inquit, numquam relinquit chorus consonus malis vocibus: non enim fausta canit. Ac profecto humano sanguine, ut audacior fieret, hausto manet in domo non exterminabilis cognatarum festivitas Furiarum, canuntque aedibus assidentes carmine primaevum scelus, per vicesque abominantur torum fratris infestum corruptori.

1146

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1056-1176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-593

Kommos, welcher die Vorgänge im Innern des Hauses gewissermafsen auf die Bühne verlegt, bestehend aus drei Teilen. Im ersten Teile (1056-1100), welcher die Vorbereitung der blutigen That beschreibt, spricht der Chor (d. i. Chorführer) nur in Trimetern, während die Partieen der Kasandra melisch sind. Kasandra steigt jetzt vom Wagen. Über d ᾶ zu Eum. 844. -

1129-1176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-622

dritter Teil: Schicksal und Anteil der Kasandra. Die Chorpartieen scheinen Halbchöre vorzutragen, jedes Strophenpaar ein Halbchor.

1139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-630

,,wie eine Nachtigall, die unersättlich ist in ihren Klagen, indem sie in ihrem verstörten Sinn den Itys bejammert ihr von Leiden umblühtes Dasein über." Die Nachahmung des Vogelrufs mit " Ἴτυν Ἴτυν auch Soph. El. 148 ἃ Ἴτυν, αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται, Eur. frg. 775, 28 Ν. ὀρθρευομένα γόοις Ἴτυν Ἴτυν πολύθρηνον. Die unablässige Klage der Nachtigall ( παῖδ᾽ ὀλοφυρομένη Ἴτυλον φίλον) benützt schon Hom. τ 518 ff. zum Vergleiche. Nach der Sage, die Homer noch nicht kennt, that der thrakische König Tereus, welcher Prokne, die Tochter des attischen Königs Pandion, zur Gemahlin hatte, der Schwester seiner Gemahlin Philomele Gewalt an und schnitt ihr die Zunge aus. Philomele teilte die That ihrer Schwester durch ein Gewebe mit, Prokne aber schlachtete ihren Sohn Itys und setzte ihn dem Tereus als Speise vor. Da dieser das greuliche Mahl erkannte, wollte er sich an den Schwestern rächen; Zeus aber verwandelte sie in Nachtigall und Schwalbe, den Tereus aber in einen Wiedehopf und noch jetzt verfolgt der Wiedehopf die beiden Vögel und die abgeschnittene Zunge verrät sich in der Stimme der Schwalbe (Schol. zu Soph. El. a. O.). – ἀμφιθαλή βίον Akk. der Zeit wie μήκος 2.

1142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-631

⁴

Kasandra weist die Vergleichung mit der Nachtigall zurück und findet deren Los beneidenswert im Vergleich mit dem ihrigen.

1144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-632

⁵

περέβαλον wie Eum. 637 περεσκήνωσεν, wozu der Schol. be-merkt: πρὸς (d. i. τὸ χ πρὸς) τὴν συναλοιφὴν τῆς περί καὶ τὴν συζιγίαν τοῦ ῥήματος. Krüger II 12, 2, 11.

1146-1147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-633

⁶

Aus περέβαλον ergänzt sich zu αἰῶνα ein entsprechendes Verbum. - γλυκὺν κλαυμάτων διαί: sie geniefst die Wonne der Thränen, vgl. Hom. 8 102 γόῳ φρένα τέρπομαι. δορί, ἔγχει, Waffe, ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ 1497, τῷ πελέκει Schol., vielmehr Schwert nach 1530, 1261, Cho. 1009 . Vgl. Einl. S. 3 N.

⁷

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Κασάνδρα μάντις μ᾽ Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος; 9

Κασάνδρα προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον. 1205

Κασάνδρα ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην 10 νόμῳ;

Κασάνδρα ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη. 1210

Χορός πῶς δῆτ᾽ ἄνατος 11 ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν, 12 ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

Χορός ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα Ἀγαμέμνονός σέ φημ᾽ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα ἀλλ᾽ οὔτι παιὼν τῷδ᾽ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός οὔκ, εἴπερ ἔσται 23 γ᾽: ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα σὺ μὲν κατεύχει, τοῖς δ᾽ ἀποκτείνειν μέλει. 1250

Χορός τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτ᾽ ἄχος 24 πορσύνεται;

Κασάνδρα ἦ κάρτα τἄρ᾽ 25 ἂν παρεκόπης 26 χρησμῶν ἐμῶν.

Χορός τοὺς γὰρ τελοῦντας 27 οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα καὶ μὴν ἄγαν γ᾽ Ἕλλην᾽ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα: δυσμαθῆ 28 δ᾽ ὅμως. 1255

Κασάνδρα οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον 45 πλέω.

Χορός ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται. 1300

Κασάνδρα ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ: σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων. 46

Χορός ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα ἰὼ πάτερ σοῦ τῶν 47 τε γενναίων τέκνων. 1305

Χορός τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα φεῦ φεῦ.

Χορός τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα φόνον 48 δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

Χορός καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων. 1310

Κασάνδρα ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

Χορός οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

Χορός ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.

Ἀγαμέμνων ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω. 1344

Χορός σῖγα: τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος; 1345

Ἀγαμέμνων ὤμοι μάλ᾽ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος. 1345 1346

Χορός ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι, 1370 τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθ᾽ ὅπως.

Χορός θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος, ἥτις τοιόνδ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον. 1400

Κασάνδρα μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

Κασάνδρα προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον. 1205

Κασάνδρα ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;

Κασάνδρα ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη. 1210

Χορός πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.

Χορός ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα Ἀγαμέμνονός σέ φημʼ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα ἀλλʼ οὔτι παιὼν τῷδʼ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός οὔκ, εἴπερ ἔσται γʼ· ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει. 1250

Χορός τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτʼ ἄγος πορσύνεται;

Κασάνδρα ἦ κάρτα τἄρʼ ἂν παρεκόπης χρησμῶν ἐμῶν

Χορός τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα καὶ μὴν ἄγαν γʼ Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα· δυσμαθῆ δʼ ὅμως. 1255

Κασάνδρα οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω.

Χορός ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται, 1300

Κασάνδρα ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

Χορός ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων. 1305

Χορός τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα φεῦ φεῦ.

Χορός τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,

Χορός καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων. 1310

Κασάνδρα ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει,

Κασάνδρα

μάντις μ᾽ Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;⁹

Κασάνδρα

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην¹⁰ νόμῳ;

Κασάνδρα

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

Χορός

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος¹¹ ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα

ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν,¹² ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

Χορός

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα

Ἀγαμέμνονός σέ φημ᾽ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός

εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ οὔτι παιὼν τῷδ᾽ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός

οὔκ, εἴπερ ἔσται²³ γ᾽: ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα

σὺ μὲν κατεύχει, τοῖς δ᾽ ἀποκτείνειν μέλει.
1250

Χορός

τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτ᾽ ἄχος²⁴ πορσύνεται;

Κασάνδρα

ἦ κάρτα τἄρ᾽²⁵ ἂν παρεκόπης²⁶ χρησμῶν ἐμῶν.

Χορός

τοὺς γὰρ τελοῦντας²⁷ οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα

καὶ μὴν ἄγαν γ᾽ Ἕλλην᾽ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός

καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα: δυσμαθῆ²⁸ δ᾽ ὅμως.
1255

Κασάνδρα

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον⁴⁵ πλέω.

Χορός

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

Κασάνδρα

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ: σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.⁴⁶

Χορός

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα

ἰὼ πάτερ σοῦ τῶν⁴⁷ τε γενναίων τέκνων.
1305

Χορός

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα

φεῦ φεῦ.

Χορός

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα

φόνον⁴⁸ δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

Χορός

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

Κασάνδρα

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

Χορός

οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

Χορός

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.

Ἀγαμέμνων

ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.

1344

Χορός

σῖγα: τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;

1345

Ἀγαμέμνων

ὤμοι μάλ᾽ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
1346

Χορός

ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370

τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθ᾽ ὅπως.

Χορός

θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,

ἥτις τοιόνδ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400

Κασάνδρα

μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

Κασάνδρα

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

Κασάνδρα

ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;

Κασάνδρα

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα

ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

Χορός

πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα

ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.

Χορός

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα

Ἀγαμέμνονός σέ φημʼ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός

εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα

ἀλλʼ οὔτι παιὼν τῷδʼ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός

οὔκ, εἴπερ ἔσται γʼ· ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα

σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει.
1250

Χορός

τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτʼ ἄγος πορσύνεται;

Κασάνδρα

ἦ κάρτα τἄρʼ ἂν παρεκόπης χρησμῶν ἐμῶν

Χορός

τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα

καὶ μὴν ἄγαν γʼ Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός

καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα· δυσμαθῆ δʼ ὅμως.
1255

Κασάνδρα

οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω.

Χορός

ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται,
1300

Κασάνδρα

ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός

ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

Χορός

ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα

ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305

Χορός

τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα

φεῦ φεῦ.

Χορός

τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,

Χορός

καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

Κασάνδρα

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει,

Χορός

οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

Χορός

ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.

Ἀγαμέμνων

ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.