Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται ;

Str 4.

τί τόδε νέον ἄχος ἄχθος μέγα,

μέγ' ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν -σι,
1105

δυσίατον, ἀλκὰ δ'

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

ΧΟΡΟΣ

Τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων·

ἐκεῖνα δ' ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ βοᾷ πόλις.

Agamemnon. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) (Greek) (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1072-1177 focus

str. 1

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

ant. 1

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

str. 2

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

ant. 2

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

str. 3

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

ant. 3

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

str. 4

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

ant. 4

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται: προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.¹¹

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

str. 5

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τι [γ᾽]¹² Ἅιδου;¹³
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος¹⁴ γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία¹⁵ πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

1125

ant. 5

Κασάνδρα

ἂ ἄ, ἰδοὺ ἰδού: ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον: ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ¹⁶ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει: πίτνει δ᾽ <ἐν>¹⁷ ἐνύδρῳ τεύχει.¹⁸

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς¹⁹ ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς στέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ²⁰

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν²¹ μαθεῖν.
1135
1136

str. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά²³ τις ξουθὰ

ἀκόρετος²⁴ βοᾶς,²⁵ φεῦ, ταλαίναις φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145
1146

ant. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος:²⁶

περίβαλον γάρ²⁷ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα²⁸ κλαυμάτων ἄτερ:

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τ᾽ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα²⁹ δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155
1156

str. 7

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀιόνας τάλαιν᾽

ἠνυτόμαν τροφαῖς:

νῦν δ᾽ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους³⁰
1160

ὄχθας³¹ ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀίων³² μάθοι.

πέπληγμαι δ᾽ ὑπαὶ³³ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ³⁴ τύχᾳ μινυρὰ [κακὰ]³⁵ θρεομένας,
1165

θραύματ᾽³⁶ ἐμοὶ κλύειν.

1167

ant. 7

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας³⁷ τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων: ἄκος δ᾽

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

†ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐμπέδῳ βαλῶ†.³⁸

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1072-1177 focus

1072

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου;
1115

ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς·

ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει.

1125

Κασάνδρα

ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν μαθεῖν.
1135

1136

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145

1146

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155

1156

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ

ἠνυτόμαν τροφαῖς·

νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους
1160

ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι.

πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας,
1165

θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

1167

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δʼ

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1100 focus

ΚΑ.

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

ΧΟ.

τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1100 focus

Κασσάνδρα
στρ. δ'.

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;

τί τόδε νέον ἄχος; μέγα,
1060

μέγ' ἐν δόμοισι τοῖςδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυςίατον· ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τούτων ἀΐδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.
1065

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1100 focus

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1085

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν,

δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.
1090

¹²³⁴⁵⁶

à à omittunt συνίστορα ξυνίστορα κακὰ κάκ', ἀρτάνας probabilius κακὰ καρατόμα (καρατόμον Emperius) ἀνδροσφαγεῖον (ἀνδροσφάγιον Casaubonus) ἀνδρὸσ σφάγιον (ι in litura) πεδορραντήριον πέδον ραντήριον εὔρις (primitus εὗροσ») ματεύει μαντεύει ἀνευρήσει ἂν εὑρήσῃ μαρτυρίοισι μαρτυρίοισ τοῖσδ᾽ ἐπιπείθομαι τοῖσδε πεπείθομαι ήμην⁷ πεπυσμένοι» (una litera erasa) fort. τῶν πρὶν προφήτας. ματεύομεν μαστεύομεν ποῖ πόποι ἄχθοσ (superscr. ἄχοσ) φίλοισιν φίλοισι ἀλλὰν

ΧΟ.

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

ΚΑ.

4

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1100 focus

ἰὼ ποποῖ, τί ποτε μήδεται;

1100

τί τόδε νέον ἄχος; μέγα,

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακόν,

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον’ ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

ΧΟ.

τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων,
1105

ἐκεῖνα δ’ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾶι.

ΚΑ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1100 focus

ΚΑ.

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος; μέγα,

1080 Cassandra descendit de curru, animadvertit Apollinis terminum qui ante regiae portam, vel potius ante gradus est, per quos ad eam ascenditur.

Apparatus Criticus

᾿Απόλλων Ἀπόλλων ἄπολλον ἄπολλον ἐν φρενί παρ᾿ ἕν παρέν παρόν εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς εἰ· σὺ τὸ μηδ᾽ ἐν. εἰ τόπερ μηδ᾽ ἐν. καὶ τάδ᾽ κᾷτα δ᾽ ψύθη ψύδη å ἀ om συνίστορα ξυνίστορα καρατόμα καρτάναι καρτάναι κἀρτάνας ἀνδροσφαγεῖον ἀνδρὸς σφάγιον σφαγίον τε add. πεδορραντήριον πέδον ῥαντ. εὔρις εὗρις ματεύει μαντεύει ὧn ἀνευρήσει ἂn εὑρήση ἐφευρήσει μαρτυρίοισι μαρτυρίοις τοῖσδ᾽ ἐπιπείθομαι μὲn γὰρ τοῖσδε πεπείθομαι βρέφη, σφαγάς τὰ βρ. ἦμεν ἢ μὴν ἦμεν ματεύομεν μαστεύομεν ἄχος ἄχθος

ΚΑ.

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακόν,

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον· ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

ΧΟ.

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾶι. –

Translations (9)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1072-1177a focus

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

1076

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

1080

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

1085

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

1090

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

1095

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

1100

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

1107

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

1114

KASSANDRA.

Eh, eh, papai, papai,

What this, I espy?

Some net of Haides undoubtedly
1115

Nay, rather, the snare

Is she who has share

In his bed, who takes part in the murder there!

But may a revolt —

Unceasing assault —

On the Race, raise a shout

Sacrificial, about

A victim — by stoning —

For murder atoning!

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

1125

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

1136

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

CHOROS.

Thou art some mind-mazed creature, god-possessed:
1140

And all about thyself dost wail

A lay — no lay!

Like some brown nightingale

Insatiable of noise, who — well-away! —

From her unhappy breast

Keeps moaning Itus, Itus, and his life

With evils, flourishing on each side, rife.
1145

1146

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

1156

KASSANDRA.

Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends!

Ah me, of Skamandros the draught

Paternal! There once, to these ends,

On thy banks was I brought,

The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore
1160

I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

1167

KASSANDRA.

Ah me, the toils — the toils of the city

The wholly destroyed: ah, pity,

Of the sacrificings my father made

In the ramparts’ aid —

Much slaughter of grass-fed flocks — that afforded no cure

That the city should not, as it does now, the burthen endure!
1170

But I, with the soul on fire,

Soon to the earth shall cast me and expire.

CHOROS.

To things, on the former consequent,

Again hast thou given vent:

And ’t is some evil-meaning fiend doth move thee,
1175

Heavily falling from above thee,

To melodize thy sorrows — else, in singing,

Calamitous, death-bringing!

And of all this the end

I am without resource to apprehend

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1100 focus

Alas! alas! O gods, what is it that one is designing; what is this new great sorrow, a great horror that one is designing in this dwelling—past the endurance of friends beyond all remedy; but help stands far aloof.

CHORUS

I am unskilled in these prophetic bodings—but those I understand, for the whole city bruits them.

CASSANDRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1100 focus

palais ? oui, terrible et cruelle, intolérable aux proches, irrémédiable — et le secours est loin !

LE CORYPHÉE

Ce qu'elle prédit là, je ne puis le
saisir ; le reste m'est connu : tout le pays le crie.

CASSANDRE

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1100 focus

Ye pow’rs of Heav’n, what does ſhe now deſign?

1235

What new and dreadful deed of woe is this?

What dreadful ill deſigns ſhe in the houſe,

Intolerable, irreparable miſchief,

Whilſt far ſhe ſends the ſuccouring pow’r away?

AGAMEMNON.

CHORUS.

These prophecies ſurpaſs my apprehenſion:
1240

The firſt I knew, they echo thro’ the city.

CASSANDRA.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1100 focus

Ahimè, ahimè! Che mai

disegni ? Quale immane,

novello immane lutto

disegni in questa casa? Insopportabile

pei tuoi, senza rimedio!

1280

E lontana rimane ogni difesa !

CORIFEO

Questi ultimi presagi io non intendo:

intendo il resto: tutta Argo lo grida.

AGAMENNONE

4

CASSANDRA

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1100 focus

Heu pape, quid tandem curat,

335

Quid tandem nouus dolor magnus,

Magnumn in ædibus his curat malum

Non finendum amicis,

Curatu difficile ſubſidium

Procul uerò abest.
340

Cho.

Horum inſcius sum uaticiniorum,

Illa uerò noui, omnis ciuitas clamat.

Ca.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1100 focus

Kein Dolmetsch wird sich, scheint es, dieser Troerin

1100

so leicht verständlich machen. Einem wilden Tier

gleicht ihr Gebaren, das die Knechtschaft lernen soll.

Klytaimestra.

Sie ist verstockt und hört auf ihre Tollheit nur.

1065 Hat nicht die Knechtschaft ihre ganze Stadt gelernt,

und sie bequemt sich nicht dem Zügel? Nun, der Zwang
1105

wird blutig überwinden diese Störrigkeit.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1100 focus

God! 'tis another crime—

Worse than the storied woe of olden time,

Cureless, abhorred, that one is plotting here—

A shaming death, for those that should be dear!

Alas! and far away in foreign land
1265

He that should help doth stand!

Chorus.

I knew th' old tales, the city rings withal—

But now thy speech is dark beyond my ken.

Cassandra.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1100 focus

Götter, weh! Was ersinnt sie nun?

Welch' ein neues großes Leid

Ersinnt sie dort im Hause, welch gewaltig Weh,
1050

Dem Freund grauenvoll, nimmermehr heilbar? Ferne,

Ferne die Rettung noch!

Der Chorführer.

Was sie geweissagt eben, ich versteh' es nicht;

Das Erste kenn' ich; denn die ganze Stadt erzählt's.

Kassandra.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-655

ἀκόρετος βοᾶς φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσίν.

ἀκόρεστος βοᾶις

sic M.

ἀκόρεστος βοᾷς

G. Turn.

ἀκόρεστος βοᾶς

Vict. et, ut videtur, Ven. Flor.

ἀκόρεστος βορᾶς

Farn.

ἀκόρεστος βοῦς

Rob.

ἀκόρετος βοᾶς

casu recte Ald. Deinde

φεῦ ταλαίνας

(sed prius fuisse videtur

ταλαίναις

)

φρεσὶν

φεῦ ταλαίνας φρεσὶν

G. Ald. Rob. Turn.

φιλοίκτοις ταλαίνᾳ φρεσὶν

Ven. Flor.

φιλοίκτοισι φρεσὶν

, omisso

ταλαίναις

vel

ταλαίνας

, Farn.

φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσὶν

Vict. Videri posset

φιλοίκτοις

ortum esse ex

φίλοικτος

explicandi caussa ad

ἀκόρετος βοᾶς

adscripto, nisi et antistropha vitii suspicionem moveret et

φεῦ

minime hic aptum esset. Quare recepi hanc scripturam,

ἀκόρετος βοᾶς φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσίν.

1102

1103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-656

Ἴτυν Ἴτυν In G. utriusque

Ἴτυν

ultima syllaba in litura scripta est. Inde

Ἴτυν τὴν

Ald. Deinde

σθένουσ᾽ ἀμφὶ θαλῆ

G. Ald. Schutzium, qui in minore editione scripsit

ἀμφιθαλῆ

, fefellerat constructio, male illa ab scholiasta expedita, qui

νόμον ἀμφιθαλῆ κακοῖς

coniunxit.

Ἴτυν Ἴτυν

imitatio est vocis lusciniae et pro adverbio construitur cum

στένουσα

, i. e. Ityn Ityn clamitando gemens affluentem malis vitam.

1103

1104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-657

ἀηδών

ἀηδὼν

Rob.

1104

1105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-658

μόρον ἀηδόνος Libri omnes

ἀηδόνος μόρον

. Mutatus ab Schützio aliisque verborum ordo ut monueram libro III. de metris p. 434.

1105

1106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-659

περεβάλοντο οἱ πτεροφόρον δέμας

περεβάλοντο γάρ οἱ

sic M.

περεβάλλοντο

(spiritu leni, qui super

scriptus fuerat, deleto)

γάρ οἱ

περιβάλλοντο γάρ οἱ

Ald.

περιβάλοντο γάρ οἱ

Turn. Vict.

παρεβάλοντο γὰρ οἱ

Rob.

περιβαλόντες γάρ οἱ

Ven. Flor. Farn. Quod olim in adnotatione ad Humboldti interpretationem conieci,

περιβάλοντο οἱ πτεροφόρον δέμας γάρ

, ferri non potest, quia remotum a principio orationis

γάρ

, ut aliae huiusmodi coniunctiones, verbum tamen, ex quo pendet sententia, proxime praegredi postulat. Aeschylus Choeph. v. 1018.

ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστρόφον δρόμου ἐξωτέρω φέρουσι γὰρ νικώμενον φρένες δύςαρκτοι.

Sophocles Phil. v. 1451.

καιρὸς καὶ πλοῦς ὅδ᾽ ἐγείρει γὰρ κατὰ πρύμνην.

Antiphanes apud Porphyrium de abst. p. 131.

ταῖς εὐτελείαις οἱ θεοὶ χαίρουσι γάρ.

Aristophanes Ran. v. 1308.

αὕτη πόθ᾽ ἡ Μοῦσ᾽ οὐκ ἐλεσβίαζε γάρ;

Ita enim scribendum puto hunc versum, qui necessario Aeschylo dandus est. In Agamemnone, emendato strophico versu,

γάρ

delendum erat, scribendumque

περεβάλοντο οἱ πτεροφόρον δέμας.

Hiatus non debebat Blomfieldio offensioni esse in carmine melico. Sophocles Trach. v. 650.

ὁ δέ οἱ φίλα δάμαρ

. Εl. 195.

ὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταίᾳ

. Rectius haerere potuerat in medio, quod tamen ita explicandum est, ut significet curarunt ut vestiretur plumis. Retinui autem

περεβάλοντο

. Sic in Eum. v. 625.

περέσκήνωσεν

scriptum est in M. G. additumque scholion

πρὸς τὴν συναλοιφὴν τῆς περί καὶ τὴν συζυγίαν τοῦ ῥήματος

. De comicis dixerunt Porsonus et Dobraeus ad Aristophanis Vesp. v. 1020.

1106

1107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-660

αἰῶνα

ἀγῶνα

codices et Ald. Rob. Vict. Scholiastes adnotavit

γράφεται αἰῶνα

, idque dederunt Turn. Cant. et recentiores. κλαυμάτων Pro

κλαυμάτων

, quod ceteri libri habent,

καμάτων

G. Ald. Scholiastes

εἰ γὰρ καὶ ἐν ὄρνισιν οὖσα θρηνεῖ, φωνῇ μόνῃ καὶ οὐ θρήνοις

, ut dicat Cassandra, si lugubrem vocem excipias, dulcem lusciniae vitam obtigisse. Potuit quidem ita dici

ἄτερ

, sed aptior videtur esse et gravior sententia, si

κλαύματα

non de cantu lusciniae, sed de malis quae lugenda sint intelligitur.

1107

1108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-661

ἀμφιθαλῆ

error Aldinae.

1108

1109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-662

θεοφόρους ἔχεις Libri

θεοφόρους τ' ἔχεις

. Delevi particulam. Nam neque

θεοφόρους

cum

ἐπισσύτους

copulari potest neque habet

τέ

quod ei in sequentibus apte respondeat.

1109

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1056-1176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-593

Kommos, welcher die Vorgänge im Innern des Hauses gewissermafsen auf die Bühne verlegt, bestehend aus drei Teilen. Im ersten Teile (1056-1100), welcher die Vorbereitung der blutigen That beschreibt, spricht der Chor (d. i. Chorführer) nur in Trimetern, während die Partieen der Kasandra melisch sind. Kasandra steigt jetzt vom Wagen. Über d ᾶ zu Eum. 844. -

1101-1128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-613

zweiter Teil: Ausführung der That (da Visionen der Seherin die Vorgänge im Innern des Hauses verkünden, darf es nicht befremden, dafs erst 1342 der Weheruf des getroffenen Agamemnon erschallt). Die Trimeter scheint der Chorführer, die melische Partie der Gesamtchor vorzutragen.

1103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-614

„Oder spannt ein Netz aus die eheliche Gemahlin, welche mitwirkt mit den Erinyen ( δάμαρ ξύνευνος ἁ ξυναιτία κυσὶν Αιδου)? Deren nimmer satter Chor soll dem Geschlechte seinen Gesang anstimmen zu dem fluchwürdigen Opfer." Ζα κυσὶν ῞Αιδου vgl. Cho. 923 , 1052 μητρὸς ἔγκοτοι κύνες, Soph. El. 1388 ἄφυκτοι κύνες, Eur. Εl. 1342 κύνας τάσδ᾽ ὑποφεύγων στεῖχ᾽ ἐπ᾿ ᾿Αθηνῶν. Zur Erklärung dient Eum. 246 . Ζυ στάσις (wie Eum. 311 ) .. κατολολυξάτω κτέ. vgl. 1185 ff. Die Erinyen werden befriedigt, weil die Frevelthat des Atreus gesühnt wird. Vgl. 1216 ff., 1577 ff. Der Gen. θύματος steht unter dem Einflusse der Präposition κατά. Zu der Bedeutung von λευσίμου vgl. καταλεύσιμος, das Deinarchos nach der Angabe des Suidas und Photios im Sinne von ἄξιος τοῦ καταλευσθῆναι gebraucht hat. "

1108-1109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-615

Was willst du mit der Erinys da, die dem Hause ihren Gesang anstimmen soll? Nicht erheitert mich deine Rede."

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΧΟΡΟΣ Τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων· ἐκεῖνα δ' ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ βοᾷ πόλις.

Current edition Experimental

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν 1 φρενί. 1085

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας, 2 ἀνδρὸς σφαγεῖον 3 καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει 4 δ᾽ ὧν ἀνευρήσει 5 φόνον. 1095

Κασάνδρα μαρτυρίοισι 6 γὰρ τοῖσδ᾽ 7 ἐπιπείθομαι: 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός ἦμεν 8 κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι: τούτων 9 προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν. 10 1100

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ. 1107

Χορός οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. 1114

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι: τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι. 22 ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος: 26 περίβαλον γάρ 27 οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα 28 κλαυμάτων ἄτερ: ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν 39 τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ. 1178

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καρατόμα, ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι· 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι· τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν. ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος· περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ· ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω; νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι. πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας, 1165 θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ. ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

ΧΟ. τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν τούτων ἀΐδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ. 1065

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1085 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽ ἑκὰς ἀποστατεῖ. 1090

ΧΟ. τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

ΚΑ. 4

ΧΟ. τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων, 1105 ἐκεῖνα δ’ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾶι.

ΚΑ.

ΚΑ. ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος; μέγα,

Apparatus Criticus

ΚΑ. μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακόν, ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον· ἀλκὰ δ᾽ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

ΧΟ. τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾶι. –

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Why didst thou ototoi concerning Loxias? Since he is none such as to suit a mourner. 1075

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Ill-boding here again the god invokes she — Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1080 Guard of the ways, my destroyer! For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS. To prophesy she seems of her own evils: Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1085 Guard of the ways, my destroyer! Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS. To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not, I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA. How! How! 1090 God-hated, then! Of many a crime it knew — Self-slaying evils, halters too: Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS. She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like, She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA. How! How! By the witnesses here I am certain now! 1095 These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire And devoured by their sire!

CHOROS. Ay, we have heard of thy soothsaying glory, Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA. Ah, gods, what ever does she meditate? 1100 What this new anguish great? Great in the house here she meditates ill Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still Off stands all Resistance Afar in the distance!

CHOROS. Of these I witless am — these prophesyings. 1105 But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA. Ah, unhappy one, this thou consummatest? Thy husband, thy bed’s common guest, In the bath having brightened. .. How shall I declare Consummation? It soon will be there: For hand after hand she outstretches, 1110 At life as she reaches!

CHOROS. Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles — Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS. What this Erinus which i’ the house thou callest To raise her cry? Not me thy word enlightens! 1120 To my heart has run A drop of the crocus-dye: Which makes for those On earth by the spear that lie, A common close With life’s descending sun. Swift is the curse begun!

KASSANDRA. How! How! 1125 See — see quick! Keep the bull from the cow! In the vesture she catching him, strikes him now With the black-horned trick, And he falls in the watery vase! Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS. I would not boast to be a topping critic 1130 Of oracles: but to some sort of evil I liken these. From oracles, what good speech To mortals, beside, is sent? It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event Bring the fear’t is their office to teach. 1135

KASSANDRA. Ah me, ah me — Of me unhappy, evil-destined fortunes! For I bewail my proper woe As, mine with his, all into one I throw. Why hast thou hither me unhappy brought? — Unless that I should die with him — for nought! What else was sought?

CHOROS. Thou art some mind-mazed creature, god-possessed: 1140 And all about thyself dost wail A lay — no lay! Like some brown nightingale Insatiable of noise, who — well-away! — From her unhappy breast Keeps moaning Itus, Itus, and his life With evils, flourishing on each side, rife. 1145

KASSANDRA. Ah me, ah me, The fate o’ the nightingale, the clear resounder! For a body wing-borne have the gods cast round her, And sweet existence, from misfortunes free: But for myself remains a sundering With spear, the two-edged thing!

CHOROS. Whence hast thou this on-rushing god-involving pain 1150 And spasms in vain? For, things that terrify, With changing unintelligible cry Thou strikest up in tune, yet all the while After that Orthian style! Whence hast thou limits to the oracular road, That evils bode? 1155

KASSANDRA. Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends! Ah me, of Skamandros the draught Paternal! There once, to these ends, On thy banks was I brought, The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore 1160 I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

CHOROS. Why this word, plain too much, Hast thou uttered? A babe might learn of such! I am struck with a bloody bite — here under — At the fate woe-wreaking 1165 Of thee shrill shrieking: To me who hear — a wonder!

CHOROS. To things, on the former consequent, Again hast thou given vent: And ’t is some evil-meaning fiend doth move thee, 1175 Heavily falling from above thee, To melodize thy sorrows — else, in singing, Calamitous, death-bringing! And of all this the end I am without resource to apprehend

CHORUS I am unskilled in these prophetic bodings—but those I understand, for the whole city bruits them.

ΧΟΡΟΣ

Τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων·

ἐκεῖνα δ' ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ βοᾷ πόλις.

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ.

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

ΧΟ.

τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τούτων ἀΐδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.
1065

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1085

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν,

δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.
1090

ΧΟ.

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

ΚΑ.

4

ΧΟ.

τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων,
1105

ἐκεῖνα δ’ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾶι.

ΚΑ.

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος; μέγα,

ΚΑ.

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακόν,

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον· ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

ΧΟ.

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾶι. –

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

CHORUS

I am unskilled in these prophetic bodings—but those I understand, for the whole city bruits them.

LE CORYPHÉE

Ce qu'elle prédit là, je ne puis le
saisir ; le reste m'est connu : tout le pays le crie.

CHORUS.

These prophecies ſurpaſs my apprehenſion:
1240

The firſt I knew, they echo thro’ the city.

CORIFEO

Questi ultimi presagi io non intendo:

intendo il resto: tutta Argo lo grida.

4

CASSANDRA

Curatu difficile ſubſidium

Procul uerò abest.
340

Cho.

Horum inſcius sum uaticiniorum,

Illa uerò noui, omnis ciuitas clamat.

Klytaimestra.

Sie ist verstockt und hört auf ihre Tollheit nur.

1065 Hat nicht die Knechtschaft ihre ganze Stadt gelernt,

und sie bequemt sich nicht dem Zügel? Nun, der Zwang
1105

wird blutig überwinden diese Störrigkeit.

God! 'tis another crime—

Worse than the storied woe of olden time,

Cureless, abhorred, that one is plotting here—

A shaming death, for those that should be dear!

Alas! and far away in foreign land
1265

He that should help doth stand!

Chorus.

I knew th' old tales, the city rings withal—

But now thy speech is dark beyond my ken.

Götter, weh! Was ersinnt sie nun?

Welch' ein neues großes Leid

Ersinnt sie dort im Hause, welch gewaltig Weh,
1050

Dem Freund grauenvoll, nimmermehr heilbar? Ferne,

Ferne die Rettung noch!