1048.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-612
σοί
σοι
pro
σοί
sola ed. Rob.
κατὰ Deinde
κατὰ δ'
Flor. Farn.
ᾖ Denique
γρ. ᾖ
Farn.
1048
1049.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-613
ξυνίστορα Ante hunc versum
ὢ ὢ
addunt M. G. Ald. Rob. Turn. Omittunt recte voculas istas Flor. Farn. Vict. Deinde
ξυνίστορα
, ut Porsonus scripsit, Flor. Farn. Ceteri
ξυνίστορα
.
1049
1050.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-614
αὐτοφόνα τε κακὰ καὶ ἀρτάνας
αὐτοφόνα
recte Flor. Farn. Rob. et, ut videtur, M.
αὐτόφονα
ceteri. Deinde
κακὰ καὶ ἀρτάναι
M. G. Ald. Rob. et, ut videtur, Flor. In M. scholion
ἀντὶ τοῦ ἀγχόνῃ
adscriptum est.
κακά, καὶ ἀρτάναι
Turn.
κακά, κ' ἀρτάναι
Vict.
κακά. καὶ ἀρτάνας
Farn. Et
καὶ ἀρτάνας
scribendum esse viderat Casaubonus, quum Auratus
ἀστάτας
coniecisset. Scribendum aut
αὐτοφόνα κακὰ καὶ ἀρτάνας
, aut, quod praetuli,
αὐτοφόνα τε κακὰ καὶ ἀρτάνας
.
1050
1051.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-615
ἀνδρὸς σφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.
ἀνδρὸς σφάγιον
M. et ceteri libri praeter Turn. ubi
ἀνδρὸς σφαγεῖον
scriptum est, et Farn. qui
ἀνδρὸς σφάγιόν τε
habet. Sed M. litteram
ε
in
σφάγιον
in litura scriptam habet. Deinde omnes
καὶ πέδον
. Quod Pearsonus coniecit,
καὶ πέδον
, etiam Schützius in prima editione posuerat. Blomfieldio, ut dubitaret de huius coniecturae veritate, scrupulum iniecerat
καί
: quin propter hoc
καί
negat
πέδον
ferri posse Wellauerus. Nimirum
σφαγεῖον
, ut Porsonus scripsit, illi substantivum esse putarunt, non cogitantes adiectivum esse referrique ad
στέγην
. Recte intellexerat Aeschyli verba Seidlerus ad Eur. Troad. v. 764. Sed tamen
πέδου ῥαντήριος
non recte diceretur domus nisi adiiceretur
αἵματι
. Quare scripsi
ἀνδρὸς σφαγεῖον καὶ πέδοι ῥαντήριον,
ut viri sanguinem humi profundens dicatur, coniuncto
ῥαντήριον
cum
ἀνδρός
aeque ut
σφαγεῖον
. Quamquam dubitari potest utrum hoc scripserit Aeschylus, an, quod fortasse praestat,
ἀνδρὸς σφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον
. Id Dindorfio quoque in mentem venit scribi posse, si cum Dobraeo Adv. II. p. 25. legatur
ἀνδροσφαγεῖον
.
1051
1052.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-616
εὔρις
εὔρις
Porsonus,
εὖρις
M. G. sed in M.
ι
s in litura scriptum est.
εὖρες
Flor. Farn. Ald. Rob. Turn.
εὖριν
Vict.
εὔριν
praetulit Blomfieldius.
1052
1053.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-617
ματεύει
μαντεύει δ'
M. Ald. Rob.
μαντεύῃ δ᾽
, sed
η
in
ει
mutato, G.
ματεύει δ'
Flor. Farn. Vict.
ματεύειν δ'
Turn. Probarunt infinitivum Blomfieldius et Wellauerus, cui
μαντεύει
eo ortum esse videbatur, quod
ν
ad
ματεύει
supra adscriptum alieno loco insertum esset. Non cogitarunt ita
ματεύειν τε
dicendum fuisse, multoque languidiorem esse infinitivum. Scholiastam ne quis putet infinitivum legisse, cuius adnotatio ita edita est,
ἔοικεν ὡς κύων εὔριν ἀναζητεῖν
(ita Rob.
εὔριν ματεύειν καὶ ἀναζητεῖν
Vict.)
εἰ γέγονεν ἐνθάδε παλαιὸς φόνος
, nimirum in M. ita hoc scholion scriptum est,
ἔοικεν ὡς κύων εὑρίσκοι
(scribendum
εὔρις
,
καὶ ἀναζητεῖ etc
.
ὧν ἐφευρήσει Deinde
ὧν ἀνευρήσει
Porsonus.
ὧν ἂν εὑρήσῃ
M. G. Rob.
ὧν ἂν εἰρήσῃ
Ald.
ὧν ἂν ἀνευρήσει
Turn.
ὧν ἐφευρήσει
Flor. Farn. Vict.
1053
1054.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-618
μαρτυρίοισι γὰρ τοῖςδ' ἐπιπείθομαι Ante hunc versum Blomfieldius
ὢ ὢ
posuit, quoniam in stropha has voculas receperat.
μαρτυρίοισι γὰρ
ex Pauwii emendatione Porsonus.
μαρτυρίοις γὰρ
M. G. et edd.
μαρτυρίοις μὲν γὰρ
Flor. Farn. et Ven. in quo hic versus primus est post lacunam ad v. 46. indicatam. Deinde
τοῖςδ᾽ ἐπιπείθομαι
scribendum esse primus vidit Abreschius.
τοῖςδε πεπείθομαι
M. G. Flor. Farn. Ven. Ald. Rob.
τοῖς δὲ πείθομαι
Turn. Vict.
1054