Agamemnon. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Schmidt Sciences.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) (Greek) (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (7)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1035-1071 focus
Κλυταιμήστρα
εἴσω κομίζου καὶ σύ, Κασάνδραν λέγω,
1035
ἐπεί σ᾽ ἔθηκε Ζεὺς ἀμηνίτως δόμοις
κοινωνὸν εἶναι χερνίβων, πολλῶν μετὰ
δούλων σταθεῖσαν κτησίου βωμοῦ πέλας:
ἔκβαιν᾽ ἀπήνης τῆσδε, μηδ᾽ ὑπερφρόνει.
καὶ παῖδα γάρ τοι φασὶν Ἀλκμήνης ποτὲ
1040
πραθέντα τλῆναι δουλίας μάζης τυχεῖν.
1
εἰ δ᾽ οὖν ἀνάγκη τῆσδ᾽ ἐπιρρέποι
2
τύχης,
ἀρχαιοπλούτων δεσποτῶν πολλὴ χάρις.
οἳ δ᾽ οὔποτ᾽ ἐλπίσαντες ἤμησαν καλῶς,
ὠμοί τε δούλοις πάντα καὶ παρὰ στάθμην.
1045
ἕξεις
3
παρ᾽ ἡμῶν οἷάπερ νομίζεται.
εἴσω κομίζου καὶ σύ, Κασάνδραν λέγω,
1035
ἐπεί σ᾽ ἔθηκε Ζεὺς ἀμηνίτως δόμοις
κοινωνὸν εἶναι χερνίβων, πολλῶν μετὰ
δούλων σταθεῖσαν κτησίου βωμοῦ πέλας:
ἔκβαιν᾽ ἀπήνης τῆσδε, μηδ᾽ ὑπερφρόνει.
καὶ παῖδα γάρ τοι φασὶν Ἀλκμήνης ποτὲ
1040
πραθέντα τλῆναι δουλίας μάζης τυχεῖν.
1
εἰ δ᾽ οὖν ἀνάγκη τῆσδ᾽ ἐπιρρέποι
2
τύχης,
ἀρχαιοπλούτων δεσποτῶν πολλὴ χάρις.
οἳ δ᾽ οὔποτ᾽ ἐλπίσαντες ἤμησαν καλῶς,
ὠμοί τε δούλοις πάντα καὶ παρὰ στάθμην.
1045
ἕξεις
3
παρ᾽ ἡμῶν οἷάπερ νομίζεται.
Χορός
σοί τοι λέγουσα παύεται σαφῆ λόγον.
ἐντός δ᾽ ἁλοῦσα
4
μορσίμων ἀγρευμάτων
πείθοι᾽ ἄν, εἰ πείθοι᾽: ἀπειθοίης δ᾽ ἴσως.
σοί τοι λέγουσα παύεται σαφῆ λόγον.
ἐντός δ᾽ ἁλοῦσα
4
μορσίμων ἀγρευμάτων
πείθοι᾽ ἄν, εἰ πείθοι᾽: ἀπειθοίης δ᾽ ἴσως.
Κλυταιμήστρα
ἀλλ᾽ εἴπερ ἐστὶ μὴ χελιδόνος δίκην
1050
ἀγνῶτα φωνὴν βάρβαρον κεκτημένη,
ἔσω φρενῶν λέγουσα πείθω νιν λόγῳ.
ἀλλ᾽ εἴπερ ἐστὶ μὴ χελιδόνος δίκην
1050
ἀγνῶτα φωνὴν βάρβαρον κεκτημένη,
ἔσω φρενῶν λέγουσα πείθω νιν λόγῳ.
Χορός
ἕπου. τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει.
πιθοῦ
5
λιποῦσα τόνδ᾽ ἁμαξήρη θρόνον.
ἕπου. τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει.
πιθοῦ
5
λιποῦσα τόνδ᾽ ἁμαξήρη θρόνον.
Κλυταιμήστρα
τρίβειν: τὰ μὲν γὰρ ἑστίας μεσομφάλου
ἕστηκεν ἤδη μῆλα πρὸς σφαγὰς πυρός,
ὡς οὔποτ᾽ ἐλπίσασι τήνδ᾽ ἕξειν χάριν.
σὺ δ᾽ εἴ τι δράσεις τῶνδε, μὴ σχολὴν τίθει.
εἰ δ᾽ ἀξυνήμων οὖσα μὴ δέχει λόγον,
1060
σὺ δ᾽ ἀντὶ φωνῆς φράζε καρβάνῳ χερί.
τρίβειν: τὰ μὲν γὰρ ἑστίας μεσομφάλου
ἕστηκεν ἤδη μῆλα πρὸς σφαγὰς πυρός,
ὡς οὔποτ᾽ ἐλπίσασι τήνδ᾽ ἕξειν χάριν.
σὺ δ᾽ εἴ τι δράσεις τῶνδε, μὴ σχολὴν τίθει.
εἰ δ᾽ ἀξυνήμων οὖσα μὴ δέχει λόγον,
1060
σὺ δ᾽ ἀντὶ φωνῆς φράζε καρβάνῳ χερί.
Χορός
ἑρμηνέως ἔοικεν ἡ ξένη τοροῦ
δεῖσθαι: τρόπος δὲ θηρὸς ὡς νεαιρέτου.
ἑρμηνέως ἔοικεν ἡ ξένη τοροῦ
δεῖσθαι: τρόπος δὲ θηρὸς ὡς νεαιρέτου.
Κλυταιμήστρα
ἦ μαίνεταί γε καὶ κακῶν κλύει φρενῶν,
ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετον
1065
ἥκει, χαλινὸν δ᾽ οὐκ ἐπίσταται φέρειν,
πρὶν αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος.
οὐ μὴν πλέω ῥίψασ᾽ ἀτιμασθήσομαι.
8
ἦ μαίνεταί γε καὶ κακῶν κλύει φρενῶν,
ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετον
1065
ἥκει, χαλινὸν δ᾽ οὐκ ἐπίσταται φέρειν,
πρὶν αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος.
οὐ μὴν πλέω ῥίψασ᾽ ἀτιμασθήσομαι.
8
Χορός
ἐγὼ δ᾽, ἐποικτίρω γάρ, οὐ θυμώσομαι.
ἴθ᾽, ὦ τάλαινα, τόνδ᾽ ἐρημώσασ᾽ ὄχον,
1070
εἴκουσ᾽
9
ἀνάγκῃ τῇδε καίνισον ζυγόν.
1072
ἐγὼ δ᾽, ἐποικτίρω γάρ, οὐ θυμώσομαι.
ἴθ᾽, ὦ τάλαινα, τόνδ᾽ ἐρημώσασ᾽ ὄχον,
1070
εἴκουσ᾽
9
ἀνάγκῃ τῇδε καίνισον ζυγόν.
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1035-1071 focus
Κλυταιμήστρα
εἴσω κομίζου καὶ σύ, Κασάνδραν λέγω,
1035
ἐπεί σʼ ἔθηκε Ζεὺς ἀμηνίτως δόμοις
κοινωνὸν εἶναι χερνίβων, πολλῶν μέτα
δούλων σταθεῖσαν κτησίου βωμοῦ πέλας·
ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μηδʼ ὑπερφρόνει.
καὶ παῖδα γάρ τοί φασιν Ἀλκμήνης ποτὲ
1040
πραθέντα τλῆναι δουλίας μάζης τυχεῖν.
εἰ δʼ οὖν ἀνάγκη τῆσδʼ ἐπιρρέποι τύχης,
ἀρχαιοπλούτων δεσποτῶν πολλὴ χάρις.
οἳ δʼ οὔποτʼ ἐλπίσαντες ἤμησαν καλῶς,
ὠμοί τε δούλοις πάντα καὶ παρὰ στάθμην.
1045
ἔχεις παρʼ ἡμῶν οἷά περ νομίζεται.
εἴσω κομίζου καὶ σύ, Κασάνδραν λέγω,
1035
ἐπεί σʼ ἔθηκε Ζεὺς ἀμηνίτως δόμοις
κοινωνὸν εἶναι χερνίβων, πολλῶν μέτα
δούλων σταθεῖσαν κτησίου βωμοῦ πέλας·
ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μηδʼ ὑπερφρόνει.
καὶ παῖδα γάρ τοί φασιν Ἀλκμήνης ποτὲ
1040
πραθέντα τλῆναι δουλίας μάζης τυχεῖν.
εἰ δʼ οὖν ἀνάγκη τῆσδʼ ἐπιρρέποι τύχης,
ἀρχαιοπλούτων δεσποτῶν πολλὴ χάρις.
οἳ δʼ οὔποτʼ ἐλπίσαντες ἤμησαν καλῶς,
ὠμοί τε δούλοις πάντα καὶ παρὰ στάθμην.
1045
ἔχεις παρʼ ἡμῶν οἷά περ νομίζεται.
Χορός
σοί τοι λέγουσα παύεται σαφῆ λόγον.
ἐντός δʼ ἂν οὖσα μορσίμων ἀγρευμάτων
πείθοιʼ ἄν, εἰ πείθοιʼ· ἀπειθοίης δʼ ἴσως.
σοί τοι λέγουσα παύεται σαφῆ λόγον.
ἐντός δʼ ἂν οὖσα μορσίμων ἀγρευμάτων
πείθοιʼ ἄν, εἰ πείθοιʼ· ἀπειθοίης δʼ ἴσως.
Κλυταιμήστρα
ἀλλʼ εἴπερ ἐστι μὴ χελιδόνος δίκην
1050
ἀγνῶτα φωνὴν βάρβαρον κεκτημένη,
ἔσω φρενῶν λέγουσα πείθω νιν λόγῳ.
ἀλλʼ εἴπερ ἐστι μὴ χελιδόνος δίκην
1050
ἀγνῶτα φωνὴν βάρβαρον κεκτημένη,
ἔσω φρενῶν λέγουσα πείθω νιν λόγῳ.
Χορός
ἕπου. τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει.
πιθοῦ λιποῦσα τόνδʼ ἁμαξήρη θρόνον.
ἕπου. τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει.
πιθοῦ λιποῦσα τόνδʼ ἁμαξήρη θρόνον.
Κλυταιμήστρα
οὔτοι θυραίᾳ τῇδʼ ἐμοὶ σχολὴ πάρα
1055
τρίβειν· τὰ μὲν γὰρ ἑστίας μεσομφάλου
ἕστηκεν ἤδη μῆλα πρὸς σφαγὰς πάρος,
ὡς οὔποτʼ ἐλπίσασι τήνδʼ ἕξειν χάριν.
σὺ δʼ εἴ τι δράσεις τῶνδε, μὴ σχολὴν τίθει.
εἰ δʼ ἀξυνήμων οὖσα μὴ δέχῃ λόγον,
1060
σὺ δʼ ἀντὶ φωνῆς φράζε καρβάνῳ χερί.
οὔτοι θυραίᾳ τῇδʼ ἐμοὶ σχολὴ πάρα
1055
τρίβειν· τὰ μὲν γὰρ ἑστίας μεσομφάλου
ἕστηκεν ἤδη μῆλα πρὸς σφαγὰς πάρος,
ὡς οὔποτʼ ἐλπίσασι τήνδʼ ἕξειν χάριν.
σὺ δʼ εἴ τι δράσεις τῶνδε, μὴ σχολὴν τίθει.
εἰ δʼ ἀξυνήμων οὖσα μὴ δέχῃ λόγον,
1060
σὺ δʼ ἀντὶ φωνῆς φράζε καρβάνῳ χερί.
Χορός
ἑρμηνέως ἔοικεν ἡ ξένη τοροῦ
δεῖσθαι· τρόπος δὲ θηρὸς ὡς νεαιρέτου.
ἑρμηνέως ἔοικεν ἡ ξένη τοροῦ
δεῖσθαι· τρόπος δὲ θηρὸς ὡς νεαιρέτου.
Κλυταιμήστρα
ἦ μαίνεταί γε καὶ κακῶν κλύει φρενῶν,
ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετον
1065
ἥκει, χαλινὸν δʼ οὐκ ἐπίσταται φέρειν,
πρὶν αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος.
οὐ μὴν πλέω ῥίψασʼ ἀτιμασθήσομαι.
ἦ μαίνεταί γε καὶ κακῶν κλύει φρενῶν,
ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετον
1065
ἥκει, χαλινὸν δʼ οὐκ ἐπίσταται φέρειν,
πρὶν αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος.
οὐ μὴν πλέω ῥίψασʼ ἀτιμασθήσομαι.
Χορός
ἐγὼ δʼ, ἐποικτίρω γάρ, οὐ θυμώσομαι.
ἴθʼ, ὦ τάλαινα, τόνδʼ ἐρημώσασʼ ὄχον,
1070
εἴκουσʼ ἀνάγκῃ τῇδε καίνισον ζυγόν.
ἐγὼ δʼ, ἐποικτίρω γάρ, οὐ θυμώσομαι.
ἴθʼ, ὦ τάλαινα, τόνδʼ ἐρημώσασʼ ὄχον,
1070
εἴκουσʼ ἀνάγκῃ τῇδε καίνισον ζυγόν.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1017 focus
τὸ δ᾽ ἐπὶ γᾶν πεσὸν ἅπαξ θανάσιμον
προπάροιθ᾽ ἀνδρὸς μέλαν αἷμα τίς ἂν
1020
πάλιν ἀγκαλέσαιτ᾽ ἐπαείδων;
οὐδὲ τὸν ὀρθοδαῆ
τῶν φθιμένων ἀνάγειν
Ζεὺς αὔτ᾽ ἔπαυσ᾽ [ἐπ᾿ εὐλαβείᾳ].
εἰ δὲ μὴ τεταγμένα
1025
μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν
εἶργε μὴ πλέον φέρειν,
προφθάσασα καρδία
γλῶσσαν ἂν τάδ᾽ ἐξέχει.
νῦν δ᾽ ὑπὸ σκότῳ βρέμει
1030
θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομένα ποτὲ καί-
ριον ἐκτολυπεύσειν
ζωπυρουμένας φρενός.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1017 focus
τὸ δ᾽ ἐπὶ γᾶν πεσὸν ἅπαξ θανάσιμον
προπάροιθ᾽ ἀνδρὸς μέλαν αἷμα τίς ἂν
πάλιν ἀγκαλέσαιτ᾽ ἐπαείδων;
Ζεὺς δὲ τὸν ὀρθοδαῆ
τῶν φθιμένων ἀνάγειν ἔπαυσεν.
985
εἰ δὲ μὴ τεταγμένα
μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν
εἶργε μὴ πλέον φέρειν,
προφθάσασα καρδίαν
γλῶσσα πάντ᾽ ἂν ἐξέχει.
990
νῦν δ᾽ ὑπὸ σκότῳ βρέμει
θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομένα ποτὲ καίριον ἐκτολυπεύσειν
ζωπυρουμένας φρενός.
τὸ δ᾽ ἐπὶ γᾶν πεσὸν ἅπαξ θανάσιμον
προπάροιθ᾽ ἀνδρὸς μέλαν αἷμα τίς ἂν
πάλιν ἀγκαλέσαιτ᾽ ἐπαείδων;
Ζεὺς δὲ τὸν ὀρθοδαῆ
τῶν φθιμένων ἀνάγειν ἔπαυσεν.
985
εἰ δὲ μὴ τεταγμένα
μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν
εἶργε μὴ πλέον φέρειν,
προφθάσασα καρδίαν
γλῶσσα πάντ᾽ ἂν ἐξέχει.
990
νῦν δ᾽ ὑπὸ σκότῳ βρέμει
θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομένα ποτὲ καίριον ἐκτολυπεύσειν
ζωπυρουμένας φρενός.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1017 focus
τὸ δ᾽ ἐπὶ γᾶν πεσὸν ἅπαξ θανάσιμον
πρόπαρ ἀνδρὸς μέλαν αἷμα τίς ἂν
1005
πάλιν ἀγκαλέσαιτ᾽ ἐπαείδων;
οὐδὲ τὸν ὀρθοδα,
τῶν φθιμένων ἀνάγειν
ψύθη
ψύδη
μάλα γέ τοι δὴ τᾶς
2
πολλᾶς | . . ἀκόρεστον 1 . . γὰρ |
ἀκαρὲς
γὰρ ἀεὶ)
γείτων ex interpretatione ortum videtur (fort. νόσος γὰρ ἀεὶ βιοτὰν). Post 992 lacunam statuit Klausen, intercidit sententia velut σῶμα δ' ἔσωσεν ἄκος.
ἔπαισεν | . . ἔρμα |
πημονᾶς
πημονὰς
(δόσις διὸς h)
διὸσ | .. κἀξ | . . ἐπετειᾶν |
ἤλασεν
πεσὸν
πεσόνθ'
ἅπαξ | . . ἀνδρὸς | . πάλιν | . . ἐπαείδων ; |
(προπάροιθ' et τίς τ' ἀγκαλέσαιτ' h)
fort. εὖ δὲ.
Ζεὺς αὔτ᾽ ἔπαυσ᾽ ἐπ᾿ εὐλαβείᾳ.
εἰ δὲ μὴ τεταγμένα
1010
μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν
εἶργε μὴ πλέον φέρειν,
προφθάσασα καρδία
γλῶσσαν ἂν τάδ᾽ ἐξέχει.
νῦν δ᾽ ὑπὸ σκότῳ βρέμει
1015
θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομένα ποτὲ
καίριον ἐκτολυπεύσειν
ζωπυρουμένας φρενός.
ΚΛ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1017 focus
τὸ δ᾽ ἐπὶ γᾶν πεσὸν ἅπαξ
θανάσιμον πρόπαρ ἀνδρός
μέλαν αἷμα τίς ἂν
1020
πάλιν ἀγκαλέσαιτ᾽ ἐπαείδων;
οὐδὲ τὸν ὀρθοδαῆ
τῶν φθιμένων ἀνάγειν
Ζεὺς κατένευσεν ἐπ᾽ ἀβλαβείαι.
εἰ δὲ μὴ τεταγμένα
1025
μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν
εἶργε μὴ πλέον φέρειν,
προφθάσασα καρδία
γλῶσσαν ἂν τάδ᾽ ἐξέχει·
νῦν δ᾽ ὑπὸ σκότωι βρέμει
1030
θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομέ-
να ποτὲ καίριον ἐκτολυπεύσειν
ζωπυρουμένας φρενός.
ΚΛ.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1017 focus
τὸ δ᾽ ἐπὶ γᾶν πεσὸν ἅπαξ
1015
θανάσιμον πρόπαρ ἀνδρός
μέλαν αἷμα τίς ἂν
πάλιν ἀγκαλέσαιτ᾽ ἐπαείδων;
Ζεὺς δὲ τὸν ὀρθοδαῆ
τῶν φθιμένων ἀνάγειν
1020
αὐτὸς ἔπαυσεν ἐπ᾿ ἀβλαβείαι.
εἰ δὲ μὴ τεταγμένα
μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν
εἶργε μὴ πλέον φέρειν,
Apparatus Criticus
†μάλα γέ τοι γάρ τοι γέ τοι δή πλημονᾶς πημονὰς καὶ ἐξ κἀξ ἐκ om ἤλασεν ὤλεσεν πεσὸn ἅπαξ πεσόνθ' ἅπαξ πεσόν πρόπαρ προπάροιθ' τίς ἂn τίς τ᾿ ἀγκαλ. Ζεὺς δὲ Ζεὺς δὲ οὐdé αὐτὸς Ζεὺς αὔτ᾽ αὐτός ἀβλαβείαι ἀβλαβείαι γε
ΧΟ.
προφθάσασα καρδία
γλῶσσαν ἂν τάδ᾽ ἐξέχει.
νῦν δ᾽ ὑπὸ σκότωι βρέμει
1030
θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομέ-
να ποτὲ καίριον ἐκτολυπεύσειν
ζωπυρουμένας φρενός. =
1
προφθάσασα καρδία
γλῶσσαν ἂν τάδ᾽ ἐξέχει.
νῦν δ᾽ ὑπὸ σκότωι βρέμει
1030
θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομέ-
να ποτὲ καίριον ἐκτολυπεύσειν
ζωπυρουμένας φρενός. =
Translations (9)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1035-1071 focus
KLUTAIMNESTRA.
Take thyself in, thou too — I say, Kassandra!
1035
Since Zeus — not angrily—in household placed thee
Partaker of hand-sprinklings, with the many
Slaves stationed, his the Owner’s altar close to.
Descend from out this car, nor be high-minded
And truly they do say Alkmené’s child once
1040
Bore being sold, slaves’ barley-bread his living.
If, then, necessity of this lot o’erbalance,
Much is the favour of old-wealthy masters:
For those who, never hoping, made fine harvest
Are harsh to slaves in all things, beyond measure.
1045
Thou hast — with us — such usage as law warrants.
Take thyself in, thou too — I say, Kassandra!
1035
Since Zeus — not angrily—in household placed thee
Partaker of hand-sprinklings, with the many
Slaves stationed, his the Owner’s altar close to.
Descend from out this car, nor be high-minded
And truly they do say Alkmené’s child once
1040
Bore being sold, slaves’ barley-bread his living.
If, then, necessity of this lot o’erbalance,
Much is the favour of old-wealthy masters:
For those who, never hoping, made fine harvest
Are harsh to slaves in all things, beyond measure.
1045
Thou hast — with us — such usage as law warrants.
CHOROS.
To thee it was, she paused plain speech from speaking.
Being inside the fatal nets — obeying,
Thou mayst obey: but thou mayst disobey too!
To thee it was, she paused plain speech from speaking.
Being inside the fatal nets — obeying,
Thou mayst obey: but thou mayst disobey too!
KLUTAIMNESTRA.
Why, if she is not, in the swallow’s fashion,
1050
Possessed of voice that’s unknown and barbaric,
I, with speech — speaking in mind’s scope — persuade her.
Why, if she is not, in the swallow’s fashion,
1050
Possessed of voice that’s unknown and barbaric,
I, with speech — speaking in mind’s scope — persuade her.
CHOROS.
Follow! The best — as things now stand — she speaks of.
Obey thou, leaving this thy car-enthronement!
Follow! The best — as things now stand — she speaks of.
Obey thou, leaving this thy car-enthronement!
KLUTAIMNESTRA.
Well, with this thing at door, for me no leisure
1055
To waste time: as concerns the hearth mid-navelled,
Already stand the sheep for fireside slaying
By those who never hoped to have such favour.
If thou, then, aught of this wilt do, delay not!
But if thou, being witless, tak’st no word in,
1060
Speak thou, instead of voice, with hand as
Kars
do!
Well, with this thing at door, for me no leisure
1055
To waste time: as concerns the hearth mid-navelled,
Already stand the sheep for fireside slaying
By those who never hoped to have such favour.
If thou, then, aught of this wilt do, delay not!
But if thou, being witless, tak’st no word in,
1060
Speak thou, instead of voice, with hand as
Kars
do!
CHOROS.
She seems a plain interpreter in need of,
The stranger! and her way — a beast’s new-captured!
She seems a plain interpreter in need of,
The stranger! and her way — a beast’s new-captured!
KLUTAIMNESTRA.
Why, she is mad, sure, — hears her own bad senses, —
Who, while she comes, leaving a town new-captured,
1065
Yet knows not how to bear the bit o’ the bridle
Before she has out-frothed her bloody fierceness.
Not I — throwing away more words — will shamed be!
Why, she is mad, sure, — hears her own bad senses, —
Who, while she comes, leaving a town new-captured,
1065
Yet knows not how to bear the bit o’ the bridle
Before she has out-frothed her bloody fierceness.
Not I — throwing away more words — will shamed be!
CHOROS.
But I, — for I compassionate, — will chafe not.
Come, O unhappy one, this car vacating,
1070
Yielding to this necessity, prove yoke’s use!
But I, — for I compassionate, — will chafe not.
Come, O unhappy one, this car vacating,
1070
Yielding to this necessity, prove yoke’s use!
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1017 focus
But who can recall by charms a man’s black death-shed blood, when once it has fallen on the ground before [his feet] ? Otherwise Jove would not have put an end to the leech
2
that knew the right way to bring back the departed into safety. And if Fate ordained by the gods did not prevent my fate
3
availing more, my heart, having ontstripped my tongue, would have poured forth the tale ; but now it moans beneath the gloom, soul grieving, and entertaining no farther hope of ever unravelling any thing seasonable, while my mind is kindled with inward flame.
CLYTEMNESTRA
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1017 focus
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1017 focus
But when forth-welling from the wound
z
The purple-ſtreaming blood ſhall fall,
And the warm tide diſtain the reeking ground,
Who ſhall the vaniſh’d life recall?
1155
Nor verſe, nor muſic’s magic pow’r,
Nor the fam’d leech’s boaſted lore;
Not that his art reſtor’d the dead,
Jove’s thunder burſt upon his head.
—But that the Fates forbid, and chain my tongue,
1160
My heart, at inſpiration’s call,
Wou’d the rapt ſtrain prolong:
Now all is dark; it raves in vain,
And, as it pants with trembling pain,
Deſponding feels its firey tranſports fall.
1165
CLYTEMNESTRA, CASSANDRA, CHORUS. CLYTEMNESTRA.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1017 focus
Antistrofe II
1185
Chi mai stagnerà, con che cantici,
il sangue d'un uom, poi che fumido
da piaga mortale sgorgò?
Ben Giove fu provvido; e il folgore
su chi dalla terra risurgere
1190
faceva i defunti, scagliò.
Oh!, se il fato non vietasse
ch'uom prevegga ciò che vuole
un Celeste, già il futuro
lascerebbe eromper l'animo
1195
prevenendo le parole.
Ma crucciata in velo oscuro
or freme; né svolger dal cèrebro
acceso, consiglio veruno
saprebbe che giunga opportuno.
1200
Ben Giove fu provvido; e il folgore
su chi dalla terra risurgere
1190
faceva i defunti, scagliò.
Oh!, se il fato non vietasse
ch'uom prevegga ciò che vuole
un Celeste, già il futuro
lascerebbe eromper l'animo
1195
prevenendo le parole.
Ma crucciata in velo oscuro
or freme; né svolger dal cèrebro
acceso, consiglio veruno
saprebbe che giunga opportuno.
1200
QUARTO EPISODIO
CLITENNESTRA
Esce dalla reggia, e si rivolge a Cassandra.
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1017 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1017 focus
von mir verlangt als deines teuren Lebens Preis.
1015
Lebt nur die Wurzel, grünet auch der Krone Laub
und breitet Schatten vor des Hundsgestirnes Wut.
Du bist zum Herde deines Hauses heimgekehrt,
nach Winterkälte kam erwärmend uns der Lenz.
Wie Kühlung in der Sonnenglut, mit welcher Zeus
1020
970
den Wein in harten Beeren kocht, erscheint der Herr,
der Triumphator, der sein Heimatsschloß betritt.
Lebt nur die Wurzel, grünet auch der Krone Laub
und breitet Schatten vor des Hundsgestirnes Wut.
Du bist zum Herde deines Hauses heimgekehrt,
nach Winterkälte kam erwärmend uns der Lenz.
Wie Kühlung in der Sonnenglut, mit welcher Zeus
1020
970
den Wein in harten Beeren kocht, erscheint der Herr,
der Triumphator, der sein Heimatsschloß betritt.
Agamemnon durchschreitet das Thor; sie spricht im Eintreten:
Die Bühne ist leer; nur Kassandra verharrt regungslos wie zuvor auf dem Wagen.
85
Klytaimestra.
Allmächt'ger Zeus, lass' triumphieren meinen Wunsch:
gedenke des was heute zum Triumph du führst.
Die Bühne ist leer; nur Kassandra verharrt regungslos wie zuvor auf dem Wagen.
Allmächt'ger Zeus, lass' triumphieren meinen Wunsch:
gedenke des was heute zum Triumph du führst.
Chor.
975
Was wollen diese Grauenbilder,
1025
die von der ahnungsvollen Seele
nicht weichen wollen, diese Klänge
vielsagend,
die unwillkommen, ungerufen tönen,
85
975
Was wollen diese Grauenbilder,
1025
die von der ahnungsvollen Seele
nicht weichen wollen, diese Klänge
vielsagend,
die unwillkommen, ungerufen tönen,
Chor.
980
und die das Herze
1030
nicht wie ein wirres Traumgesicht
verscheucht und frei und ruhig schlagen mag.
Die Zeit ist grau geworden, seit der Sand
985
980
und die das Herze
1030
nicht wie ein wirres Traumgesicht
verscheucht und frei und ruhig schlagen mag.
Die Zeit ist grau geworden, seit der Sand
985
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1017 focus
But blood of man once spilled,
Once at his feet shed forth, and darkening the plain,—
1170
Nor chant nor charm can call it back again.
So Zeus hath willed:
Else had he spared the leech Asclepius, skilled
To bring man from the dead: the hand divine
Did smite himself with death—a warning and a sign.
1175
Ah me! if Fate, ordained of old,
Held not the will of gods constrained, controlled,
Helpless to us-ward, and apart—
Swifter than speech my heart
Had poured its presage out!
1180
Now, fretting, chafing in the dark of doubt,
'Tis hopeless to unfold
Truth, from fear's tangled skein; and, yearning to proclaim
Its thought, my soul is prophecy and flame.
But blood of man once spilled,
Once at his feet shed forth, and darkening the plain,—
1170
Nor chant nor charm can call it back again.
So Zeus hath willed:
Else had he spared the leech Asclepius, skilled
To bring man from the dead: the hand divine
Did smite himself with death—a warning and a sign.
1175
Ah me! if Fate, ordained of old,
Held not the will of gods constrained, controlled,
Helpless to us-ward, and apart—
Swifter than speech my heart
Had poured its presage out!
1180
Now, fretting, chafing in the dark of doubt,
'Tis hopeless to unfold
Truth, from fear's tangled skein; and, yearning to proclaim
Its thought, my soul is prophecy and flame.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1017 focus
Aber das dunkle Blut, das mit dem Tod einmal
970
Vor die Füße des Mann's in den Staub hin rann,
Wer zaubert es wieder in's Leben?
Traf doch den Meister der Kunst,
Todte zu wecken, der Strahl Kronions.
Hemmte mich nicht mein Geschick,
975
Das die Gottheit mir bestimmt,
Mehr zu sagen; eilte, traun,
Meinem Geist die Zunge vor,
Strömte leichthin Alles aus.
Tief im Dunkel murrt es jetzt
980
Unmuthvoll und verzagend, den Knäul der Geschicke zur passenden Stunde zu lösen,
Weil in Furcht die Seele glüht.
Aber das dunkle Blut, das mit dem Tod einmal
970
Vor die Füße des Mann's in den Staub hin rann,
Wer zaubert es wieder in's Leben?
Traf doch den Meister der Kunst,
Todte zu wecken, der Strahl Kronions.
Hemmte mich nicht mein Geschick,
975
Das die Gottheit mir bestimmt,
Mehr zu sagen; eilte, traun,
Meinem Geist die Zunge vor,
Strömte leichthin Alles aus.
Tief im Dunkel murrt es jetzt
980
Unmuthvoll und verzagend, den Knäul der Geschicke zur passenden Stunde zu lösen,
Weil in Furcht die Seele glüht.
Klytämnestra (tritt eilig aus dem Palaste).
Commentary
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
966-1018.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-553
drittes Stasimon:
„Von dem Augenblicke an, wo die Griechen in Aulis die Anker
lichteten, hat sich meiner eine ängstliche Beklemmung bemächtigt, die mich nicht einmal jetzt
verläſst, obwohl ich die siegreiche Rückkehr des Agamemnon mit eigenen Augen sehe. Ohne Grund ist diese Besorgnis nicht, welche dem Rechtsgefühl entspringt (wenn ich auch wünsche,
daſs sie nicht in Erfüllung gehe). Denn der Schaden, den man an der Gesundheit nimmt, ist wieder heilbar und Verlust von Vermögen
läfst sich ersetzen; aber vergossenes Menschenblut ist unersetzlich: der Tote steht nicht wieder auf. Gerne hätte ich dem König diese Bedenken vorgetragen; aber die erhabene Würde des Königs gestattet solche Rede nicht und so
muſs ich meine heilsame Mahnung im unruhigen Herzen verschliefsen." So giebt dieser Chorgesang im
Anschluſs an den dritten Teil der Parodos die Schuld an, welche Agamemnon durch seinen Tod sühnt.
1017-1018.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-571
Heilsames aus dem schmerzlich erregten Innern herauswickeln, hervorbringen.
δόλους,
πολέμους τολυπεύειν bei Homer,
χαλεπὸν πόνον ἐκτολυπεύσας Hes.
᾿Ασπ. 44.
Ka-