Agamemnon. Aeschylus. ed. Gottfried Hermann. Lipsiae. 1852.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 488-680 focus
Χορός
τάχ᾽ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
1
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτ᾽ οὖν ἀληθεῖς εἶτ᾽ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδ᾽ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκ᾽ ἀπ᾽ ἀκτῆς τόνδ᾽ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας: μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτ᾽ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλ᾽ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων:
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον:
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδ᾽ ἄλλως τῇδ᾽ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
Κηρυξ
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτῳ σε φέγγει τῷδ᾽ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτ᾽ ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτ᾽ εἰς ἡμᾶς βέλη:
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθ᾽
2
ἀνάρσιος:
νῦν δ᾽ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
3
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τ᾽ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τ᾽ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τ᾽ ἀντήλιοι,
εἴ που
4
πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδ᾽ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν
5
φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδ᾽ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλ᾽ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει,
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δ᾽ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε
6
Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δ᾽ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν: Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θ᾽ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δ᾽ ἔτισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
538
Χορός
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
Κῆρυξ
Χορός
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540
Κῆρυξ
ὥστ᾽ ἐνδακρύειν
9
γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
Χορός
τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.
10
Κῆρυξ
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
Χορός
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
11
Κῆρυξ
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545
Χορός
ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός <μ᾽>
12
ἀναστένειν.
Κῆρυξ
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος φρενῶν;
13
Χορός
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
Κῆρυξ
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
Χορός
ὡς
14
νῦν τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
Κῆρυξ
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν
15
λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι᾽ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ
στένοντες, †οὐ λαχόντεσ†
16
ἤματος μέρος;
τὰ δ᾽ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος:
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν.
ἐξ οὐρανοῦ δὲ
17
κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών—
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος:
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς
20
καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει:
ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις:
21
“Τροίαν ἑλόντες δήποτ᾽ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα
δόμων ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖων
22
γάνος.”
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς: καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.
583
Χορός
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι:
ἀεὶ γὰρ ἥβη
23
τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.”
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει:
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει:
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
613
τοιόσδ᾽ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
25
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
Χορός
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δ᾽ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι,
εἰ νόστιμός τε
26
καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥξει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
Κῆρυξ
οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
Χορός
σχισθέντα δ᾽ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
Κῆρυξ
ἁνὴρ
29
ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
Χορός
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
Κῆρυξ
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ:
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
Χορός
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
Κῆρυξ
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστ᾽ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
Χορός
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
636
Κῆρυξ
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν: χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δ᾽ ἀπευκτὰ πήματ᾽ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα:
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
30
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδ᾽ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμίξω, λέγων
χειμῶν᾽ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
31
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστ᾽ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δ᾽ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τ᾽ ὀμβροκτύπῳ,
ᾤχοντ᾽ ἄφαντοι, ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δ᾽ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τ᾽ ἐρειπίοις.
34
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τ᾽ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ᾽ξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσ᾽
35
ἐφέζετο,
ὡς μήτ᾽ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτ᾽ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δ᾽ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατ᾽ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τις ἐστὶν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μήν;
36
ἡμεῖς τ᾽ ἐκείνους ταὔτ᾽
37
ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δ᾽ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ δ᾽ οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα
38
καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτ᾽ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 488-680 focus
Χορός
τάχʼ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτʼ οὖν ἀληθεῖς εἶτʼ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδʼ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκʼ ἀπʼ ἀκτῆς τόνδʼ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας· μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτʼ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλʼ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων—
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδʼ ἀποστέργω λόγον·
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδʼ ἄλλως τῇδʼ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
Κῆρυξ
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτου σε φέγγει τῷδʼ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτʼ ηὔχουν τῇδʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δʼ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τʼ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτʼ εἰς ἡμᾶς βέλη·
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθʼ ἀνάρσιος·
νῦν δʼ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τʼ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τʼ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τʼ ἀντήλιοι,
εἴ που πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδʼ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδʼ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλʼ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δʼ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δʼ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν· Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δʼ ἔτεισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
538
Χορός
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
Κῆρυξ
χαίρω
γε· τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς.
Χορός
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σʼ ἐγύμνασεν;
540
Κῆρυξ
ὥστʼ ἐνδακρύειν γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
Χορός
τερπνῆς ἄρʼ ἦτε τῆσδʼ ἐπήβολοι νόσου.
Κῆρυξ
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
Χορός
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
Κῆρυξ
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;
545
Χορός
ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός
μʼ ἀναστένειν
Κῆρυξ
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος;
Χορός
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
Κῆρυξ
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
Χορός
ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
Κῆρυξ
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δʼ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δʼ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντʼ ἀπήμων τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δʼ οὐ
στένοντες,
οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;
τὰ δʼ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν·
ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος
ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δʼ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχʼ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτʼ αὖθις μηδʼ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δʼ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δʼ οὐκ ἀντιρρέπει·
ὡς κομπάσαι τῷδʼ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·
Τροίαν ἑλόντες δή ποτʼ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθʼ Ἑλλάδα
δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδʼ ἐκπράξασα.πάντʼ ἔχεις λόγον.
583
Χορός
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·
ἀεὶ γὰρ ἥβη τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτʼ ἦλθʼ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τʼ ἀνάστασιν.
καί τίς μʼ ἐνίπτων εἶπε,
φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσʼ ἐφαινόμην.
ὅμως δʼ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δʼ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι·—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτʼ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστʼ ἐράσμιον πόλει·
605
γυναῖκα πιστὴν δʼ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵαν περ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλʼ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδʼ οἶδα τέρψιν οὐδʼ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
613
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;
Κῆρυξ
τοιόσδʼ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
Χορός
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δʼ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι.
εἰ νόστιμός τε καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥκει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
Κῆρυξ
οὐκ ἔσθʼ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
Χορός
πῶς δῆτʼ ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις;
σχισθέντα δʼ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
Κῆρυξ
ἁνὴρ ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
Χορός
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
Κῆρυξ
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ·
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
Χορός
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
Κῆρυξ
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστʼ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
Χορός
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
636
Κῆρυξ
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν· χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δʼ ἀπευκτὰ πήματʼ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα·
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδʼ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμείξω, λέγων
χειμῶνʼ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστʼ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δʼ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
ἤρεικον· αἱ δὲ κεροτυπούμεναι βίᾳ
655
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τʼ ὀμβροκτύπῳ
ᾤχοντʼ ἄφαντοι ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δʼ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τʼ ἐρειπίοις.
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τʼ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ʼξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσʼ ἐφέζετο,
ὡς μήτʼ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτʼ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δʼ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατʼ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τίς ἐστιν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μή;
ἡμεῖς τʼ ἐκείνους ταὔτʼ ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δʼ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ γοῦν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτʼ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 456 focus
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 456 focus
βαρεῖα δ᾽ ἀστῶν φάτις ξὺν κότῳ·
δημοκράντου δ᾽ ἀρᾶς τίνει χρέος.
μένει δ᾽ ἀκοῦσαί τί μου
μέριμνα νυκτηρεφές.
τῶν πολυκτόνων γὰρ οὐκ
440
ἄσκοποι θεοί. κελαι-
ναὶ δ᾽ Ἐρινύες χρόνῳ
τυχηρὸν ὄντ᾽ ἄνευ δίκας
παλιντυχεῖ τριβᾷ βίου
τιθεῖσ᾽ ἀμαυρόν, ἐν δ᾽ ἀΐστοις
445
τελέθοντος οὔτις ἀλκά·
τὸ δ᾽ ὑπερκόπως κλύειν εὖ
βαρύ· βάλλεται γὰρ ὄσσοις
Διόθεν κεραυνός.
κρίνω δ᾽ ἄφθονον ὄλβον.
450
μήτ᾽ εἴην πτολιπόρθης,
μήτ᾽ οὖν αὐτὸς ἁλοὺς ὑπ᾽ ἄλ-
λων βίον κατίδοιμι.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 456 focus
Βαρεῖα δ' ἀστῶν φάτις σὺν κότῳ·
δημοκράντου
-κράτου δ' ἀρᾶς τίνει χρέος·
455
μένει δ' ἀκοῦσαί τί
μοι
μου
μέριμνα νυκτηρεφές·
τῶν πολυκτόνων γὰρ οὐκ
ἄσκοποι
ἀπόσκ- θεοί· κελαι-
ναὶ
δ'
δ' οὖν Ἐρινύες χρόνῳ
460
τυχηρὸν ὄντ' ἄνευ δίκας
παλιντυχεῖ
-χῇ (uel -χῆ)
τριβᾷ βίου τιθεῖσ' ἀμαυρόν, ἐν δ' ἀΐ-
ΧΟΡΟΣ
στοις τελέθοντος οὔτις ἀλ-
κά· τὸ δ'
ὑπερκόπως
-κότως κλύειν
εὖ βαρύ· βάλλεται γὰρ ὅσ-
465
σοις Διόθεν κεραυνός.
Κρίνω δ' ἄφθονον ὄλβον·
μήτ'
εἴην
μὴ δ'
πτολι-
πόρθης
-πόρθις,
μήτ' οὖν αὐτὸς ἁλοὺς ὑπ'
ἄλ-
λῳ
ἄλλων βίον κατίδοιμι.
470
πόρθης -πόρθις,
λῳ ἄλλων βίον κατίδοιμι.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 456 focus
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
μήτ᾽ οὖν αὐτὸς ἁλοὺς ὑπ᾽ ἄλ-
λων βίον κατίδοιμι.
480
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 456 focus
κρίνω δ᾽ ἄφθονον ὄλβον·
μήτ᾽ εἴην πτολιπόρθης,
μήτ᾽ οὖν αὐτὸς ἁλοὺς ὑπ᾽ ἄλ-
λων βίον κατίδοιμι.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 456 focus
Testim.:
Apparatus Criticus
λέβητας τοὺς λέβ. εὐθέτους εὐθέτου corr. Auratus διαὶ διαί διά F γε διὰ προδίκοις προδίκοισιν ἐχθρὰ ἐχθρῶς δημοκράντου δημοκράτου corr. Porson μοι μου corr. Karsten ἄσκοποι ἀπόσκοποι δ᾽ δ᾽ οὖν παλιντυχεῖ παλιντυχῇ -χῆ F corr. Scaliger ὑπερκόπως ὑπερκότως corr. Grotius μήτ᾽ μηδ' πτολιπόρθης πτολιπόρθις
ΧΟ.
μήτ᾽ οὖν αὐτὸς ἁλοὺς ὑπ᾽ ἄλ-
λων βίον κατίδοιμι.
Translations (9)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 488-680 focus
KLUTAIMNESTRA.
Soon shall we know — of these light-bearing torches,
And beacons and exchanges, fire with fire —
If they are true, indeed, or if, dream-fashion,
490
This gladsome light came and deceived our judgment.
Yon herald from the shore I see, o’ershadowed
With boughs of olive: dust, mud’s thirsty brother,
Close neighbours on his garb, thus testify me
That neither voiceless, nor yet kindling for thee
495
Mountain-wood-flame, shall he explain by fire-smoke:
But either tell out more the joyance, speaking ..
Word contrary to which, I aught but love it!
For may good be — to good that’s known — appendage!
CHOROS.
Whoever prays for aught else to this city
500
— May he himself reap fruit of his mind’s error!
HERALD.
Ha, my forefathers’ soil of earth Argeian!
Thee, in this year’s tenth light, am I returned to —
Of many broken hopes, on one hope chancing;
For never prayed I, in this earth Argeian
505
Dying, to share my part in tomb the dearest.
Now, hail thou earth, and hail thou also, sunlight,
And Zeus, the country’s lord, and king the Puthian
From bow no longer urging at us arrows!
Enough, beside Skamandros, cam’st thou adverse:
510
Now, contrary, be saviour thou and healer,
O king Apollon! And gods conquest-granting,
All — I invoke too, and my tutelary
Hermes, dear herald, heralds’ veneration, —
And Heroes our forthsenders, — friendly, once more
515
The army to receive, the war-spear’s leavings!
Ha, mansions of my monarchs, roofs beloved,
And awful seats, and deities sun-fronting —
Receive with pomp your monarch, long time absent!
For he comes bringing light in night-time to you,
520
In common with all these — king Agamemnon.
But kindly greet him — for clear shows your duty —
Who has dug under
Troia
with the mattock
Of Zeus the Avenger, whereby plains are out-ploughed,
Altars unrecognizable, and gods’ shrines,
525
And the whole land’s seed thoroughly has perished.
And such a yoke-strap having cast round
Troia
,
The elder king Atreides, happy man — he
Comes to be honoured, worthiest of what mortals
Now are. Nor Paris nor the accomplice-city
530
Outvaunts their deed as more than they are done-by:
For, in a suit for rape and theft found guilty,
He missed of plunder and, in one destruction,
Fatherland, house and home has mowed to atoms:
Debts the Priamidai have paid twice over.
535
538
CHOROS.
Hail, herald from the army of Achaians!
HERALD.
I hail: — to die, will gainsay gods no longer!
CHOROS.
Love of this fatherland did exercise thee?
540
HERALD.
So that I weep, at least, with joy, my eyes full.
CHOROS.
What, of this gracious sickness were ye gainers?
HERALD.
How now? instructed, I this speech shall master.
CHOROS.
For those who loved you back, with longing stricken.
HERALD.
This land yearned for the yearning army, say’st thou?
545
CHOROS.
So as to set me oft, from dark mind, groaning.
HERALD.
Whence came this ill mind — hatred to the army?
CHOROS.
Of old, I use, for mischiefs physic, silence.
HERALD.
And how, the chiefs away, did you fear any?
CHOROS.
So that now, — late thy word, — much joy were — dying!
550
HERALD.
For well have things been worked out: these, — in much time,
Some of them, one might say, had luck in falling,
While some were faulty: since who, gods excepted,
Goes, through the whole time of his life, ungrieving?
For labours should I tell of, and bad lodgments,
555
Narrow deckways ill-strewn, too, — what the day’s woe
We did not groan at getting for our portion?
As for land-things, again, on went more hatred!
Since beds were ours hard by the foemen’s ramparts,
And, out of heaven and from the earth, the meadow
560
Dews kept a-sprinkle, an abiding damage
Of vestures, making hair a wild-beast matting.
Winter, too, if one told of it — bird-slaying —
Such as, unbearable, Idaian snow brought —
Or heat, when waveless, on its noontide couches
565
Without a wind, the sea would slumber falling
— Why must one mourn these? O’er and gone is labour:
O’er and gone is it, even to those dead ones,
So that no more again they mind uprising.
Why must we tell in numbers those deprived ones,
570
And the live man be vexed with fate’s fresh outbreak?
Rather, I bid full farewell to misfortunes!
For us, the left from out the Argeian army,
The gain beats, nor does sorrow counterbalance.
So that ’t is fitly boasted of, this sunlight,
575
By us, o’er sea and land the aery flyers,
Troia
at last taking, the band of Argives
Hang up such trophies to the gods of
Hellas
Within their domes — new glory to grow ancient!
Such things men having heard must praise the city
580
And army-leaders: and the grace which wrought them —
Of Zeus, shall honoured be. Thou hast my whole word.
583
CHOROS.
O’ercome by words, their sense I do not gainsay.
For, aye this breeds youth in the old —
to learn well.
But these things most the house and Klutaimnestra
585
Concern, ’t is likely: while they make me rich, too.
KLUTAIMNESTRA.
I shouted long ago, indeed, for joyance,
When came that first night-messenger of fire
Proclaiming
Ilion
’s capture and dispersion.
And someone, girding me, said,
Through fire-bearers
590
Persuaded —
Troia
to be sacked now, thinkest?
Truly, the woman’s way, — high to lift heart up!
By such words I was made seem wit-bewildered:
Yet still I sacrificed; and, — female-song with, —
A shout one man and other, through the city,
595
Set up, congratulating in the gods’ seats,
Soothing the incense-eating flame right fragrant.
And now, what’s more, indeed, why need’st thou tell me?
I of the king himself shall learn the whole word:
And, — as may best be, — I my revered husband
600
Shall hasten, as he comes back, to receive: for —
What’s to a wife sweeter to see than this light
(Her husband, by the god saved, back from warfare)
So as to open gates? This tell my husband —
To come at soonest to his loving city.
605
A faithful wife at home may he find, coming!
Such an one as he left — the dog o’ the household —
Trusty to him, adverse to the ill-minded,
And, in all else, the same: no signet-impress
Having done harm to, in that time’s duration.
610
I know nor pleasure, nor blameworthy converse
With any other man more than — bronze-dippings!
613
HERALD.
Such boast as this — brimful of the veracious —
Is, for a high-born dame, not bad to send forth!
CHOROS.
Ay, she spoke thus to thee — that hast a knowledge
615
From clear interpreters — a speech most seemly.
But speak thou, herald! Meneleos I ask of:
If he, returning, back in safety also
Will come with you — this land’s beloved chieftain?
HERALD.
There’s no way I might say things false and pleasant
620
For friends to reap the fruits of through a long time.
CHOROS.
How then if, speaking good, things true thou chance on?
HERALD.
For not well-hidden things become they, sundered.
The man has vanished from the Achaic army,
He and his ship too. I announce no falsehood.
625
CHOROS.
Whether forth-putting openly from
Ilion
,
Or did storm — wide woe — snatch him from the army?
HERALD.
Like topping bowman, thou hast touched the target,
And a long sorrow hast succinctly spoken.
CHOROS.
Whether, then, of him, as a live or dead man
630
Was the report by other sailors bruited?
HERALD.
Nobody knows so as to tell out clearly
Excepting Helios who sustains earth’s nature.
CHOROS.
How say’st thou then, did storm the naval army
Attack and end, by the celestials’ anger?
635
636
HERALD.
It suits not to defile a day auspicious
With ill-announcing speech: distinct each god’s due:
And when a messenger with gloomy visage
To a city bears a fall’n host’s woes— God ward off! —
One popular wound that happens to the city,
640
And many sacrificed from many households —
Men, scourged by that two-thonged whip Ares loves so,
Double spear-headed curse, bloody yoke-couple, —
Of woes like these, doubtless, whoe’er comes weighted,
Him does it suit to sing the Erinues’ paian.
645
But who, of matters saved a glad-news-bringer,
Comes to a city in good estate rejoicing. ...
How shall I mix good things with evil, telling
Of storm against the Achaioi, urged by gods’ wrath?
For they swore league, being arch-foes before that,
650
Fire and the sea: and plighted troth approved they,
Destroying the unhappy Argeian army.
At night began the bad-wave-outbreak evils;
For, ships against each other Threkian breezes
Shattered: and these, butted at in a fury
655
By storm and typhoon, with surge rain-resounding, —
Off they went, vanished, thro’ a bad herd’s whirling.
And, when returned the brilliant light of Helios,
We view the Aigaian sea on flower with corpses
Of men Achaian and with naval ravage.
660
But us indeed, and ship, unhurt i’ the hull too,
Either someone outstole us or outprayed us —
Some god — no man it was the tiller touching.
And Fortune, saviour, willing on our ship sat.
So as it neither had in harbour wave-surge
665
Nor ran aground against a shore all rocky.
And then, the water-Haides having fled from
In the white day, not trusting to our fortune,
We chewed the cud in thoughts — this novel sorrow
O’ the army labouring and badly pounded.
670
And now — if anyone of them is breathing —
They talk of us as having perished: why not?
And we — that they the same fate have, imagine.
May it be for the best! Meneleos, then,
Foremost and specially to come, expect thou!
675
If (that is) any ray o’ the sun reports him
Living and seeing too—by Zeus’ contrivings,
Not yet disposed to quite destroy the lineage —
Some hope is he shall come again to household.
Having heard such things, know, thou truth art hearing!
680
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 456 focus
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 456 focus
D'autres, autour des murs mêmes qui les ont vus lutter, reposent, corps intacts 1 , dans le sol troyen : la terre ennemie a caché ses vainqueurs.
pays ; il faut qu'il paye sa dette à la malédiction du peuple 2 . Mon angoisse pressent quelque coup ténébreux : qui a versé des flots de sang retient le regard des dieux 3 ; les noires
Érinyes, avec le cours des changeantes années, anéantissent un jour celui dont le bonheur offensait la justice, et en
LE CHŒUR
ceux qu'elles détruisent nulle force ne subsiste plus. Trop grande gloire est périlleuse : ce sont
ceux qu'elles détruisent nulle force ne subsiste plus. Trop grande gloire est périlleuse : ce sont
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 456 focus
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 456 focus
ché non isfuggono
allo sguardo dei Numi quei che intridono
le man' troppo nel sangue. E quanti ascesero
520
senza giustizia, poi che gli anni volgono,
le negre Erinni annientano con l'impeto
di sorte avversa.
Nulla può chi vegeta
nel buio: e troppo celebre
525
essere, è grave: il folgore
di Giove ognor minaccia.
Oh!, lungi vivere
da invidia! Espugnar rocche io non vorrei,
né, preso, viver servo i giorni miei.
530
Dalla città si levano clamori e grida confuse.
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 456 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 456 focus
Chor.
420
Nur im Traum
455
nah'n sich schmeichelnde Gestalten,
Ausgeburt von Schmerz und Sehnsucht,
Spiel des Wahns, eitle Lust.
Greife zu: des Gaukelbildes
Wonnetäuschung ist zerflossen,
460
und des Schlafes
425
dienstgewill'ger Fittich
trägt es nicht zum zweiten Mal zurück.
Solches Weh
wohnt an jedem Herde,
465
manches, ach,
bittrer noch als dieses.
Überall ist der Bürger Aufgebot
430
fort zu Feld; ohne Trauerzeichen steh'n
rings die Pforten, mutgeduldig:
470
vieles liegt schwer doch auf der Seele.
435
Denn wen er hinausließ,
hat keiner vergessen,
und wieder sieht er die Rüstung
475
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 456 focus
Therefore for each and all the city's breast
Is heavy with a wrath supprest,
As deep and deadly as a curse more loud
Flung by the common crowd:
And, brooding deeply, doth my soul await
545
Tidings of coming fate,
Buried as yet in darkness' womb.
For not forgetful is the high gods' doom
Against the sons of carnage: all too long
Seems the unjust to prosper and be strong,
550
Till the dark Furies come,
And smite with stern reversal all his home,
Down into dim obstruction—he is gone,
And help and hope among the lost is none.
O'er him who vaunteth an exceeding fame,
555
Impends a woe condign;
The vengeful bolt upon his eyes doth flame,
Sped from the hand divine.
This bliss be mine, ungrudged of god, to feel—
To tread no city to the dust,
560
Nor see my own life thrust
Down to a slave's estate beneath another's heel!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 456 focus
Der Bürger zornathmend Wort lastet schwer,
Zahlt die Schuld alten Völkerfluchs zurück,
In banger Angst harr' ich stets,
435
Zu hören, was Nacht verhüllt.
Denn der Götter Aug' entflieht
Nimmerdar, wer Blut vergof.
Wer durch Frevel glücklich ward,
Den stürzt zuleht der Eumeniden
440
Schwarze Schaar in Nacht hinab,
Sein Glück zertrümmernd; ohne Macht
Wohnt er im Dunkel - bei den Todten.
In des Ruhmes Uebermaß droht
Die Gefahr: das Auge trifft,
445
Schmetternd von Zeus, der Blisstrahl.
Neidlos lob' ich das Glück mir.
Weder Städte zertrümmern
Möcht' ich, noch gefangen mich selbst
Schau'n im Joche der Knechtschaft.
450
Schlußgesang.
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
438.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-286
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
379-480.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-224
437-438.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-253