Agamemnon. Aeschylus. ed. Gottfried Hermann. Lipsiae. 1852.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1577-1673 focus
Αἴγισθος
ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου.
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις
1
Ἐρινύων
1580
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,
χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
πατέρα Θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,
αὑτοῦ δ᾽
2
ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
1585
ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων.
καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν
τλήμων Θυέστης μοῖραν ηὕρετ᾽ ἀσφαλῆ,
τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον.
[αὐτοῦ] ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ
1590
[Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως,]
3
πατρὶ
τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν
δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.
τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας
ἔθρυπτ᾽ ἄνωθεν ἀνδρακὰς καθήμενος
4
1595
ἄσημ᾽: ὁ δ᾽
5
αὐτῶν αὐτίκ᾽ ἀγνοίᾳ λαβὼν
ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει.
κἄπειτ᾽ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον
μόρον δ᾽ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
1600
λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾷ,
οὕτως ὀλέσθαι
8
πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.
ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδ᾽ ἰδεῖν πάρα.
κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς.
τρίτον γὰρ ὄντα μ᾽ ἐπὶ δυσαθλίῳ
9
πατρὶ
1605
συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντ᾽ ἐν σπαργάνοις:
τραφέντα δ᾽ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν.
καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,
πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυσβουλίας.
οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,
1610
ἰδόντα
10
τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
Χορός
Αἴγισθ᾽, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν
11
οὐ σέβω.
σὺ δ᾽ ἄνδρα τόνδε φῂς
12
ἑκὼν κατακτανεῖν,
μόνος δ᾽ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον:
οὔ φημ᾽ ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα
1615
δημορριφεῖς, σάφ᾽ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.
1617
Αἴγισθος
σὺ ταῦτα φωνεῖς νερτέρᾳ προσήμενος
κώπῃ, κρατούντων τῶν ἐπὶ ζυγῷ δορός;
γνώσει γέρων ὢν ὡς διδάσκεσθαι βαρὺ
τῷ τηλικούτῳ, σωφρονεῖν εἰρημένον.
1620
δεσμὸς
13
δὲ καὶ τὸ γῆρας αἵ τε νήστιδες
δύαι διδάσκειν ἐξοχώταται φρενῶν
ἰατρομάντεις. οὐχ ὁρᾷς ὁρῶν τάδε;
πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας
14
μογῇς.
Χορός
γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων
15
1625
οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνας
16
ἅμα
ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδ᾽ ἐβούλευσας μόρον;
Αἴγισθος
καὶ ταῦτα τἄπη κλαυμάτων ἀρχηγενῆ.
Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχεις.
ὁ μὲν γὰρ ἦγε πάντ᾽ ἀπὸ φθογγῆς χαρᾷ,
1630
σὺ δ᾽ ἐξορίνας νηπίοις
17
ὑλάγμασιν
ἄξει: κρατηθεὶς δ᾽ ἡμερώτερος φανεῖ.
Χορός
ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσει,
δρᾶσαι τόδ᾽ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως.
1635
Αἴγισθος
τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς:
ἐγὼ δ᾽ ὕποπτος ἐχθρὸς ἦ
20
παλαιγενής.
ἐκ τῶν δὲ
21
τοῦδε χρημάτων πειράσομαι
ἄρχειν πολιτῶν: τὸν δὲ μὴ πειθάνορα
ζεύξω βαρείαις οὔτι μοι
22
σειραφόρον
1640
κριθῶντα πῶλον: ἀλλ᾽ ὁ δυσφιλεῖ σκότῳ
23
λιμὸς ξύνοικος μαλθακόν σφ᾽ ἐπόψεται.
Χορός
τί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδ᾽ ἀπὸ ψυχῆς κακῆς
χώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίων
1645
ἔκτειν᾽; Ὀρέστης ἆρά που βλέπει φάος,
ὅπως κατελθὼν δεῦρο πρευμενεῖ τύχῃ
ἀμφοῖν γένηται τοῖνδε παγκρατὴς φονεύς;
1649
Αἴγισθος
ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσει τάχα.
εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
26
1650
Χορός
εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
Αἴγισθος
ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
Χορός
δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε: τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.
27
Κλυταιμήστρα
μηδαμῶς, ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν
28
κακά.
ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος:
29
1655
[τούσδε],
δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660
ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.
Αἴγισθος
ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ
36
ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος
37
πειρωμένους,
Χορός
οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665
Αἴγισθος
ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.
Χορός
οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.
Αἴγισθος
οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
Χορός
πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
Αἴγισθος
ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670
Χορός
κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε
40
θηλείας πέλας.
Κλυταιμήστρα
μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων: <ἐγὼ>
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων <καλῶσ>.
41
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1577-1673 focus
Αἴγισθος
ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου.
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις, Ἐρινύων
1580
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,
χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
πατέρα Θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,
αὑτοῦ δʼ ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
1585
ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων.
καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν
τλήμων Θυέστης μοῖραν ηὕρετʼ ἀσφαλῆ,
τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον,
αὐτός· ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ
1590
Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως, πατρὶ
τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν
δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.
τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας
ἔθρυπτʼ, ἄνωθεν
1595
ἀνδρακὰς καθήμενος.
ἄσημα δʼ αὐτῶν αὐτίκʼ ἀγνοίᾳ λαβὼν
ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει.
κἄπειτʼ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον
ᾤμωξεν, ἀμπίπτει δʼ ἀπὸ σφαγὴν ἐρῶν,
μόρον δʼ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
1600
λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾷ,
οὕτως ὀλέσθαι πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.
ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδʼ ἰδεῖν πάρα.
κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς.
τρίτον γὰρ ὄντα μʼ ἐπὶ δυσαθλίῳ πατρὶ
1605
συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντʼ ἐν σπαργάνοις·
τραφέντα δʼ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν.
καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,
πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυσβουλίας.
οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,
1610
ἰδόντα τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
Χορός
Αἴγισθʼ, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω.
σὺ δʼ ἄνδρα τόνδε φὴς ἑκὼν κατακτανεῖν,
μόνος δʼ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον·
οὔ φημʼ ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα
1615
δημορριφεῖς, σάφʼ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.
1617
Αἴγισθος
σὺ ταῦτα φωνεῖς νερτέρᾳ προσήμενος
κώπῃ, κρατούντων τῶν ἐπὶ ζυγῷ δορός;
γνώσῃ γέρων ὢν ὡς διδάσκεσθαι βαρὺ
τῷ τηλικούτῳ, σωφρονεῖν εἰρημένον.
1620
δεσμὸς δὲ καὶ τὸ γῆρας αἵ τε νήστιδες
δύαι διδάσκειν ἐξοχώταται φρενῶν
ἰατρομάντεις. οὐχ ὁρᾷς ὁρῶν τάδε;
πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας μογῇς.
Χορός
γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων
1625
οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνων ἅμα
ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδʼ ἐβούλευσας μόρον;
Αἴγισθος
καὶ ταῦτα τἄπη κλαυμάτων ἀρχηγενῆ.
Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχεις.
ὁ μὲν γὰρ ἦγε πάντʼ ἀπὸ φθογγῆς χαρᾷ,
1630
σὺ δʼ ἐξορίνας νηπίοις ὑλάγμασιν
ἄξῃ· κρατηθεὶς δʼ ἡμερώτερος φανῇ.
Χορός
ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσῃ,
ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδʼ ἐβούλευσας μόρον,
δρᾶσαι τόδʼ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως.
1635
Αἴγισθος
τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς·
ἐγὼ δʼ ὕποπτος ἐχθρὸς ἦ παλαιγενής.
ἐκ τῶν δὲ τοῦδε χρημάτων πειράσομαι
ἄρχειν πολιτῶν· τὸν δὲ μὴ πειθάνορα
ζεύξω βαρείαις οὔτι μοι σειραφόρον
1640
κριθῶντα πῶλον· ἀλλʼ ὁ δυσφιλὴς σκότῳ
λιμὸς ξύνοικος μαλθακόν σφʼ ἐπόψεται.
Χορός
τί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδʼ ἀπὸ ψυχῆς κακῆς
οὐκ αὐτὸς ἠνάριζες, ἀλλά νιν γυνὴ
χώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίων
1645
ἔκτεινʼ;Ὀρέστης ἆρά που βλέπει φάος,
ὅπως κατελθὼν δεῦρο πρευμενεῖ τύχῃ
ἀμφοῖν γένηται τοῖνδε παγκρατὴς φονεύς;
1649
Αἴγισθος
ἀλλʼ ἐπεὶ δοκεῖς τάδʼ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα
εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650
Χορός
εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
Αἴγισθος
ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
Χορός
δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δʼ αἱρούμεθα.
Κλυταιμήστρα
μηδαμῶς, ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.
ἀλλὰ καὶ τάδʼ ἐξαμῆσαι πολλά, δύστηνον θέρος.
1655
πημονῆς δʼ ἅλις γʼ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.
στείχετʼ αἰδοῖοι γέροντες πρὸς δόμους, πεπρωμένοις
τούσδε
πρὶν παθεῖν εἴξαντες ὥρᾳ· χρῆν τάδʼ ὡς ἐπράξαμεν.
εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδʼ ἅλις, δεχοίμεθʼ ἄν,
δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660
ὧδʼ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.
Αἴγισθος
ἀλλὰ τούσδʼ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδʼ ἀπανθίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,
σώφρονος γνώμης θʼ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντά
θʼ ὑβρίσαι.
Χορός
οὐκ ἂν Ἀργείων τόδʼ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665
Αἴγισθος
ἀλλʼ ἐγώ σʼ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμʼ ἔτι.
Χορός
οὔκ, ἐὰν δαίμων, Ὀρέστην δεῦρʼ ἀπευθύνῃ μολεῖν.
Αἴγισθος
οἶδʼ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
Χορός
πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
Αἴγισθος
ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670
Χορός
κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.
Κλυταιμήστρα
μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδʼ ὑλαγμάτων·
ἐγὼ
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων
καλῶς.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1577 focus
ΑΙΓΙΣθΟΣ.
ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου.
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄγη,
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις Ἐρινύων
1580
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοὶ,
χερὸς πατρώας ἐκτίνοντα μηχανάς
ΧΟ.
Αἴγισθ᾽, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω.
σὺ δ᾽ ἄνδρα τόνδε φὴς ἑκὼν κατακτανεῖν,
μόνος δ᾽ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον·
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1577 focus
Αἴγισθος
ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου.
1545
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄγη,
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις Ἐρινύων
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,
χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.
1550
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
πατέρα θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,
αὑτοῦ τ' ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων.
καὶ προςτρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν
1555
τλήμων θυέστης μοῖραν εὕρετ᾽ ἀσφαλῆ,
τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον.
Αἴγισθος
αὐτοξένια δὲ τοῦδε δύςθεος πατὴρ
Ἀτρεὺς προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως πατρὶ
τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν
1560
δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.
τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας
ἔκρυπτ᾽ ἄνωθεν ἀνδρακὰς καθημένοις
ἄσημ᾽· ὃ δ᾽ αὐτῶν αὐτίκ' ἀγνοίᾳ λαβὼν
ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει.
1565
κάπειτ᾽ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον,
ᾤμωξεν, ἀμπίπτει δ᾽ ἀπὸ σφαγῆς ἐμῶν,
μόρον δ᾽ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀράν,
οὕτως ὀλέσθαι πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.
1570
ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδ' ἰδεῖν πάρα.
κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς.
τρίτον γὰρ ὄντα μ' ἐπίδεκα ἀθλίῳ πατρὶ
συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντ᾽ ἐν σπαργάνοις·
τραφέντα δ᾽ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν·
1575
καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,
πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυςβουλίας.
οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,
ἰδόντα τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν.
Ἡμιχόριον Α
Αἴγισθ', ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω.
1580
σὺ δ᾽ ἄνδρα τόνδε φῂς ἑκὼν κατακτανεῖν,
μόνος δ᾽ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον·
οὐ φημ᾽ ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα
δημορριφεῖς, σάφ᾽ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.
1585
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1577 focus
ΑΙΓΙΣθΟΣ
Ὦ φέγγος
εὔφρον
εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου·
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,
1575
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις Ἐρινύων
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,
χερὸς
χειρὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
πατέρα θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,
1580
αὑτοῦ
αὐτοῦ
δ'
τ' ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων·
καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν
τλήμων θυέστης μοῖραν
ηὕρετ'
εὕρετ' ἀσφαλῆ,
τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον
1585
αὐτοῦ·
ξένια
ξενίᾳ δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ
Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως, πατρὶ
τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν
δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.
Τὰ μὲν ποδήρη καὶ
χερῶν
χρεῶν ἄκρους κτένας
1590
ἔθρυπτ' ἄνωθεν
1
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΑΙΓΙΣθΟΣ
ἀνδρακὰς καθήμενος·
ἄσημα δ' αὐτῶν αὐτίκ' ἀγνοίᾳ λαβὼν
ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει·
κἄπειτ' ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον
1595
ᾤμωξεν,
ἀμπίπτει
ἂν· πίπτει δ'
ἀπὸ σφαγὰς
ἄπο σφαγῆς ἐρῶν,
μόρον δ' ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς
ἀρᾷ
ἐρᾷ·
οὕτως
ὀλέσθαι
-σθῃ πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.
Ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδ' ἰδεῖν πάρα·
1600
κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς·
τρίτον γὰρ ὄντα ἐπὶ δέκ' ἀθλίῳ πατρὶ
συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντ' ἐν σπαργάνοις·
τραφέντα δ' αὖθις ἡ Δίκη κατήγαγεν
καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,
1605
πᾶσαν
συνάψας
ξυν- μηχανὴν δυσβουλίας.
Οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,
ἰδόντα
-τι τοῦτον τῆς Δίκης ἐν ἕρκεσιν.
ΧΟΡΟΣ
Αἴγισθ', ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω·
σὺ δ' ἄνδρα
τόνδε φῄς
τόνδ' ἔφης ἑκὼν κατακτανεῖν,
1610
μόνος δ' ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον ;
οὔ φημ' ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα
δημορριφεῖς, σάφ' ἴσθι, λευσίμους ἀράς.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1577 focus
ὦ φέγγος εὔφρον ἡμέρας δικηφόρου,
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄγη,
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις Ἐρινύων
1580
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,
χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
πατέρα θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,
αὑτοῦ δ᾽ ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
1585
ΧΟ.
Αἴγισθ᾽, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω.
σὺ δ᾽ ἄνδρα τόνδε φὴς ἑκὼν κατακτανεῖν,
μόνος δ᾽ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον·
οὐ φημ' ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα
1615
δημορριφεῖς, σάφ᾽ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.
ΑΙ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1577 focus
ΑΙΓΙΣθΟΣ
ὦ φέγγος εὖφρον ἠμέρας δικηφόρου.
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις Ἐρινύων
1580
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον, φίλως ἐμοί,
χειρὸς πατρώιας ἐκτίνοντα μηχανάς.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
πατέρα θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,
αὑτοῦ δ᾽ ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
1585
ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεως τε καὶ δόμων·
καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν
τλήμων θυέστης μοῖραν ηὕρετ᾽ ἀσφαλῆ,
τὸ μὴ θανὼν πατρῶιον αἱμάξαι πέδον
αὐτός· ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατήρ
1590
Ἀτρεὺς προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως πατρί]
τὠμῶι, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν
δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.
τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας
ἔθρυπτ᾽ †ἄνωθεν ἀνδρακὰς καθήμενος
1595
ἄσημα† δ᾽ αὐτῶν αὐτίκ᾽ ἀγνοίαι λαβών
ἔσθει, βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾶις, γένει.
κἄπειτ᾽ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον
ὤιμωξεν, ἀμπίπτει δ᾽ ἀπὸ σφαγὰς ἐρῶν,
μόρον δ᾽ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
1600
λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾶι,
οὕτως ὀλέσθαι πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.
ἐκ τῶνδέ τοι πεσόντα τόνδ᾽ ἰδεῖν πάρα·
κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς.
τρίτον γὰρ ὄντά μ᾽ ἐπὶ δέκ᾽ ἀθλίωι πατρί
1605
ξυνεξελαύνει τυτθὸν ὄντ᾽ ἐν σπαργάνοις·
τραφέντα δ᾽ αὖθις ἡ Δίκη κατήγαγεν.
καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,
πᾶσαν ξυνάψας μηχανὴν δυσβουλίας.
οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,
1610
ἰδόντα τοῦτον τῆς Δίκης ἐν ἕρκεσιν.
ΧΟΡΟΣ
Αἴγισθ᾽, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω.
σὺ δ᾽ ἄνδρα τόνδε φὴις ἑκὼν κατακτανεῖν,
μόνος δ᾽ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον;
οὔ φημ’ ἀλύξειν ἐν δίκηι τὸ σὸν κάρα
1615
δημορριφεῖς, σάφ᾽ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1577 focus
ΑΙΓΙΣθΟΣ
ὦ φέγγος εὐφρον ἡμέρας δικηφόρου.
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,
1580
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις Ἐρινύων
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,
χειρὸς πατρώιας ἐκτίνοντα μηχανάς.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
πατέρα θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,
1585
αὑτοῦ δ᾽ ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων.
καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν
τλήμων θυέστης μοῖραν ηὕρετ᾽ ἀσφαλῆ,
τὸ μὴ θανὼν πατρῶιον αἱμάξαι πέδον
1590
αὐτός· ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατήρ
τὠμῶι προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως πατρί,
δοκῶν κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν,
᾿Ατρεὺς παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.
τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας
1595
ἔθρυπτ᾽, ἄνωθεν
ἀνδρακὰς καθήμενος.
ἄσημα δ᾽ αὐτῶν αὐτίκ᾽ ἀγνοίαι λαβών
ἔσθει, βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾶις, γένει.
Apparatus Criticus
1 δὲ τε πᾶn ἀπόχρη μοι ἀπ. μοι δ᾽ ἀλλ. μ. μ. δ' del. Canter trai. Erfurdt χειρὸς χερός δ᾽ τ' ηὕρετ᾽ εὕρετ᾿ αὐτός αὐτοῦ ξένια ξενίαι 2 κρεῶν χρεών 3 4
ΑΙ.
κἄπειτ᾽ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον
1600
ὤιμωξεν, ἀμπίπτει δ᾽ ἀπὸ σφαγὴν ἐρῶν,
μόρον δ᾽ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
λάκτισμα δείπνου ξυνδίκωι τιθεὶς ἀρᾶι,
οὕτως ὀλέσθαι πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.
ἐκ τῶνδέ τοι πεσόντα τόνδ᾿ ἰδεῖν πάρα.
1605
κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς·
τρίτον γὰρ ὄντα μ᾽ ἐπὶ δέκ᾽ ἀθλίωι πατρί
συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντ᾽ ἐν σπαργάνοις·
τραφέντα δ᾽ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν.
καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,
1610
πᾶσαν ξυνάψας μηχανὴν δυσβουλίας.
οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί
ἰδόντα τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν.
ΧΟ.
Αἴγισθ᾽, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω.
σὺ δ᾽ ἄνδρα τόνδε φὴς ἑκὼν κατακτανεῖν,
1615
μόνος δ᾽ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον·
οὔ φημ᾽ ἀλύξειν ἐν δίκηι τὸ σὸν κάρα
δημορριφεῖς, σάφ᾽ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.
Translations (9)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1577-1673 focus
AIGISTHOS.
O light propitious of day justice-bringing!
I may say truly, now, that men’s avengers,
The gods from high, of earth behold the sorrows —
Seeing, as I have, i’ the spun robes of the Erinues,
1580
This man here lying, — sight to me how pleasant! —
His father’s hands’ contrivances repaying.
For Atreus, this land’s lord, of this man father,
Thuestes, my own father — to speak clearly —
His brother too, — being i’ the rule contested, —
1585
Drove forth to exile from both town and household:
And, coming back, to the hearth turned, a suppliant,
Wretched Thuestes found the fate assured him
— Not to die, bloodying his paternal threshold
Just there: but host-wise this man’s impious father
1590
Atreus, soul-keenly more than kindly, — seeming
To joyous hold a flesh-day, — to my father
Served up a meal, the flesh of his own children.
The feet indeed and the hands’ top divisions
He hid, high up and isolated sitting:
1595
But, their unshowing parts in ignorance taking,
He forthwith eats food — as thou seest — perdition
To the race: and then, ’ware of the deed ill-omened,
He shrieked O! — falls back, vomiting, from the carnage,
And fate on the Pelopidai past bearing
1600
He prays down — putting in his curse together
The kicking down o’ the feast — that so might perish
The race of Pleisthenes entire: and thence is
That it is given thee to see this man prostrate.
And I was rightly of this slaughter stitch-man:
Since me, — being third from ten, — with my poor father
1605
He drives out — being then a babe in swathe-bands:
But, grown up, back again has justice brought me:
And of this man I got hold — being without-doors —
Fitting together the whole scheme of ill-will.
So, sweet, in fine, even to die were to me,
1610
Seeing, as I have, this man i’ the toils of justice!
CHOROS.
Aigisthos, arrogance in ills I love not.
Dost thou say — willing, thou didst kill the man here,
And, alone, plot this lamentable slaughter?
I say — thy head in justice will escape not
1615
The people’s throwing — know that! — stones and curses!
1617
AIGISTHOS.
Thou such things soundest — seated at the lower
Oarage to those who rule at the ship’s mid-bench?
Thou shalt know, being old, how heavy is teaching
To one of the like age — bidden be modest!
1620
But chains and old age and the pangs of fasting
Stand out before all else in teaching, — prophets
At souls’-cure! Dost not, seeing aught, see this too?
Against goads kick not, lest tript-up thou suffer!
CHOROS.
Woman, thou, — of him coming new from battle
1625
Houseguard — thy husband’s bed the while disgracing, —
For the Army-leader didst thou plan this fate too?
AIGISTHOS.
These words too are of groans the prime-begetters!
Truly a tongue opposed to Orpheus hast thou:
For he led all things by his voice’s grace-charm,
1630
But thou, upstirring them by these wild yelpings,
Wilt lead them! Forced, thou wilt appear the tamer!
CHOROS.
So — thou shalt be my king then of the Argeians —
Who, not when for this man his fate thou plannedst,
Daredst to do this deed — thyself the slayer!
1635
AIGISTHOS.
For, to deceive him was the wife’s part, certes:
I was looked after — foe, ay, old-begotten!
But out of this man’s wealth will I endeavour
To rule the citizens: and the no-man-minder
— Him will I heavily yoke — by no means trace-horse,
1640
A corned-up colt! but that bad friend in darkness,
Famine its housemate, shall behold him gentle.
CHOROS.
Why then, this man here, from a coward spirit,
Didst not thou slay thyself? But, — helped, — a woman,
The country’s pest, and that of gods o’ the country,
1645
Killed him! Orestes, where may he see light now?
That coming hither back, with gracious fortune,
Of both these he may be the all-conquering slayer?
1649
AIGISTHOS.
But since this to do thou thinkest — and not talk — thou soon shalt know!
Up then, comrades dear! the proper thing to do—not distant this!
1650
CHOROS
Up then! hilt in hold, his sword let everyone aright dispose!
AIGISTHOS.
Ay, but I myself too, hilt in hold, do not refuse to die.
CHOROS.
Thou wilt die, thou say’st, to who accept it. We the chance demand.
KLUTAIMNESTRA.
Nowise, O belovedest of men, may we do other ills!
To have reaped away these, even, is a harvest much to me.
1655
Go, both thou and these the old men, to the homes appointed each,
Ere ye suffer! It behoved one do these things just as we did:
And if of these troubles there should be enough — we may assent
— By the Daimon’s heavy heel unfortunately stricken ones!
So a woman’s counsel hath it — if one judge it learning-worth.
1660
AIGISTHOS.
But to think that these at me the idle tongue should thus o’erbloom,
And throw out such words — the Daimon’s power experimenting on —
And, of modest knowledge missing, — me, the ruler, . . .
CHOROS.
Ne’er may this befall Argeians — wicked man to fawn before!
1665
AIGISTHOS.
Anyhow, in after days, will I, yes, I, be at thee yet!
CHOROS.
Not if hither should the Daimon make Orestes straightway come!
AIGISTHOS.
O, I know, myself, that fugitives on hopes are pasture-fed!
CHOROS.
Do thy deed, get fat, defiling justice, since the power is thine!
AIGISTHOS.
Know that thou shalt give me satisfaction for this folly’s sake!
1670
CHOROS.
Boast on, bearing thee audacious, like a cock his females by!
KLUTAIMNESTRA.
Have not thou respect for these same idle yelpings! I and thou
Will arrange it, o’er this household ruling excellently well.
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1577 focus
CHORUS
Aegisthus! I honour not insolence amidst guilt. And dost thou say, that thou didst wilfully slay this man, and that thou alone didst plot this piteous murder? I declare that thy head shall not escape, be sure of it, curses of stoning, hurled by the populace.
AEGISTHUS
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1577 focus
cette demeure, si j'arrive à bannir du palais cette fureur de mutuels homicides.
ÉGISTHE
Ah ! la bonne lumière d'un soleil justicier ! Désormais je puis dire qu'il est, pour venger les mortels, des dieux qui, de là-haut, attachent leurs regards aux
forfaits de la terre, puisque aujourd'hui j'ai vu, dans des voiles tissés par les Érinyes, cet homme étendu, payant enfin, à ma profonde joie, les violences perfides d'un père. C'est Atrée, en effet, roi de ce palais et père de cet homme, qui, voyant Thyeste — mon père à moi, son
frère à lui, pour parler clair — lui disputer le trône, le bannit à la fois de sa ville et de sa maison. Revenu chez Atrée en suppliant de son foyer, le malheureux Thyeste y trouva sans doute un asile, puisqu'il ne fut pas tué sur place et que son sang ne coula pas sur le sol de ses pères.
Mais voici qu'en revanche, hôte plus empressé que sincère, le père impie de cet homme, Atrée, sous le prétexte de célébrer gaîment un jour de sacrifice, à mon père fait un festin avec les chairs de ses enfants ! Il brisait les pieds, les mains, avec leurs rangs de doigts ; par-dessus
1
...
assis seul à sa table.
AGAMEMNON
forfaits de la terre, puisque aujourd'hui j'ai vu, dans des voiles tissés par les Érinyes, cet homme étendu, payant enfin, à ma profonde joie, les violences perfides d'un père. C'est Atrée, en effet, roi de ce palais et père de cet homme, qui, voyant Thyeste — mon père à moi, son
frère à lui, pour parler clair — lui disputer le trône, le bannit à la fois de sa ville et de sa maison. Revenu chez Atrée en suppliant de son foyer, le malheureux Thyeste y trouva sans doute un asile, puisqu'il ne fut pas tué sur place et que son sang ne coula pas sur le sol de ses pères.
Mais voici qu'en revanche, hôte plus empressé que sincère, le père impie de cet homme, Atrée, sous le prétexte de célébrer gaîment un jour de sacrifice, à mon père fait un festin avec les chairs de ses enfants ! Il brisait les pieds, les mains, avec leurs rangs de doigts ; par-dessus 1 ...
assis seul à sa table.
ÉGISTHE
Sur ces restes méconnaissables Thyeste, trompé, aussitôt étend la main et avale cette nourriture — funeste, tu le vois, à la race tout entière. Puis, comprenant trop tard le crime exécrable, il pousse un gémissement et tombe en arrière, crachant ces chairs égorgées. Sur les Pélo-
pides il appelle alors un destin d'horreur, et, pour accompagner son imprécation, renversant la table du pied : « Ainsi périsse, dit-il, toute la race de Plisthène ! » Voilà pourquoi tu vois ici cet homme à terre. J'étais tout
désigné, moi, pour ourdir ce meurtre. Treizième enfant de mon malheureux père, Atrée m'exile avec lui, tout jeune, encore au berceau ; mais j'ai grandi, et la Justice m'a ramené dans ma patrie, et, sans franchir sa porte, j'ai su atteindre l'homme, en formant tous les nœuds du
complot qui l'a perdu. Aussi la mort même me semblerait douce, maintenant que je l'ai vu dans le filet de la Justice.
pides il appelle alors un destin d'horreur, et, pour accompagner son imprécation, renversant la table du pied : « Ainsi périsse, dit-il, toute la race de Plisthène ! » Voilà pourquoi tu vois ici cet homme à terre. J'étais tout
désigné, moi, pour ourdir ce meurtre. Treizième enfant de mon malheureux père, Atrée m'exile avec lui, tout jeune, encore au berceau ; mais j'ai grandi, et la Justice m'a ramené dans ma patrie, et, sans franchir sa porte, j'ai su atteindre l'homme, en formant tous les nœuds du
complot qui l'a perdu. Aussi la mort même me semblerait douce, maintenant que je l'ai vu dans le filet de la Justice.
LE CORYPHÉE
Égisthe, l'insolence dans le crime
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1577 focus
Atreus, his father, ſovereign of this land,
Brooking no rival in his pow’r, drove out
1760
My father and his brother, poor Thyeſtes,
A wretched exile:
from his country far
He wander’d; but at length return’d, and ſtood
A ſuppliant before the household Gods,
1765
Secure in their protection that his blood
Shou’d not diſtain the pavement.
This man’s father,
The ſacrilegious Atreus, with more ſhow
Of courtesy than friendſhip, ſpread the feaſt,
1770
Devoting, ſuch the fair pretence, the day
To hoſpitality and genial mirth:
ÆGISTHUS.
Then to my father in that feaſt ſerv’d up
The flesh of his own ſons: their hands and feet
Hack’d off before, their undiſtinguiſh’d parts
1775
He eat, without ſuſpicion eat, a food
Destructive to the race.
But when he knew
Th' unhallow’d deed, he rais’d a mournful cry,
And ſtarting up with horror ſpurn’d to the’ ground
1780
The barb’rous banquet, utt’ring many’ a curſe
Of deepeſt vengeance on the house of Pelops.
Thus periſh all the race of Plifthenes!
And for this cauſe thou ſeeſt him fall’n, his death
With juſtice I devis’d;
1785
for me he chac’d,
The thirteenth son, an infant in my cradle,
With my unhappy father.
Nurs’d abroad,
Vengeance led back my ſteps, and taught my hand
1790
From far to reach him.
All this plan of ruin
Was mine, reckless of what enſues; e’en death
Were glorious, now he lies caught in my vengeance.
CHORUS.
T' imbitter ills with inſult, this, Ægiſthus,
1795
I praiſe not. Thou, of thine own free accord,
Haſt ſlain this man; ſuch is thy boaſt; this plan
Of ruin, which we mourn, is thine alone.
But be thou well aſſur’d thou ſhalt not 'ſcape,
When, rous’d to juſtice, the avenging people
1800
Shall hurl their stones with curſes on thy head.
ÆGISTHUS.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1577 focus
Atreo, signore
1860
di questa terra, il padre di costui,
col fratel suo, col padre mio Tieste,
pel potere contese;
e dalla reggia,
dalla città lo mise in bando: parlo
1865
di cose note.
Il misero Tieste
tornò, pregando, ai lari; ed ebbe certo
patto che mai non macchierà col proprio
sangue la terra dei suoi padri: questa.
1870
EGISTO
Ma l'empio padre di quest'uomo, Atreo,
piú che a dolcezza a passïone ligio,
un banchetto prepara, a infinta festa
di sacrifici, e la carne dei figli
gl'imbandí sulla mensa.
1875
Questo fu
il suo dono ospitale. I piedi e l'ultime
falangi delle mani sminuzzò,
che segno umano non paresse, e in pezzi
glie l'imbandí.
1880
Non le conobbe quello,
le prese e il cibo manducò: funesto,
come vedi, alla stirpe.
Poi s'accorse
dello scempio esecrabile; e ululò,
1885
vomitando le carni, e al suol piombò.
Ed un destino di sciagure immani
sui Pelòpidi invoca; e con un calcio
la mensa abbatte, e impreca che fine abbia
tutta cosí di Plístene la stirpe.
1890
Ecco perché vedi costui caduto:
ed io tal morte a buon diritto ordii:
ché me, terzo dei figli, insiem col misero
padre bandí, chiuso tuttora in fasce.
Ma qui, cresciuto, mi guidò Giustizia:
1895
e l'attacco a quest'uom diedi, pur lungi
stando dalla sua porta: ché tutte io
ordii le fila della trama infesta.
E sin morte m'è dolce, or che costui
stretto nei lacci di giustizia ho visto.
1900
CORIFEO
L'oltraggio in bocca dei malvagi, o Egisto,
AGAMENNONE
CORIFEO
non m'impone. Tu dici che quest'uomo
ucciso hai di gran cuore, ed hai tramata
questa misera strage solo tu.
Non salverai dalla giustizia, sappilo,
1905
il capo tuo: cadrai per man di popolo,
sotto le pietre e le maledizioni.
EGISTO
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1577 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1577 focus
Wohl hatte Hader im Hause
1580
gegründet den Ehebund,
dem Gatten des Elends Grund.
Klytaimestra.
1475
Jetzt berichtigst du, was du gesprochen,
rufst den alten Fluchgeist dieses Hauses.
Blutgemästet giert er Blut zu lecken,
1585
und am Leibe des Geschlechtes schwellen
neue Schwären aus den bösen Säften,
1480
eh sich noch die alte Wunde schloß.
Chor.
An einen mächtigen Dämon,
lauernden Erbfluch mahnst du —
1590
weh, weh, —
schreckliche Mahnung - und nimmer
wird er satt der Verbrechen.
1485
Ja wohl, ja wohl ist's Gottes Wille, Gottes Werk.
Denn nichts geschieht auf Erden, was nicht Gott
1595
verhängt:
auch dies ist alles seine Schickung.
Wehe.
1490
weh, mein König, welche Totenklage,
welchen Scheidegruß aus treuer Seele
1600
bring ich dir.
Mein König, wie du daliegst
in der Spinne Netz verstrickt, verhauchend
deinen Odem in verruchtem Mord.
Wie liegst du so schmählich
1605
gefällt durch Verrat.
1495
Es schlug dich das Beil
mit doppelter Schneide.
107
Chor.
Es führte den Streich
dein eigenes Weib.
1610
Klytaimestra.
Wagst du dies Verbrechen mein zu nennen?
Wähnst du Agamemnons Weib zu sehen?
1500
Nein, des Hauses alter grimmer Dämon
borgte die Gestalt von seiner Gattin,
und zur Sühne für die zarten Knaben,
1615
für das Mahl des argen Schlächters Atreus
fiel als Opfer dieser Heldenleib.
Chor.
1505
Dein ist die Tat. Kein Zeugnis
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1577 focus
Dawn of the day of rightful vengeance, hail!
I dare at length aver that gods above
Have care of men and heed of earthly wrongs.
I, I who stand and thus exult to see
This man lie wound in robes the Furies wove,
1855
Slain in requital of his father's craft.
Take ye the truth, that Atreus, this man's sire,
The lord and monarch of this land of old,
Held with my sire Thyestes deep dispute,
Brother with brother, for the prize of sway,
1860
And drave him from his home to banishment.
Thereafter, the lorn exile homeward stole
And clung a suppliant to the hearth divine,
And for himself won this immunity—
Not with his own blood to defile the land
1865
That gave him birth. But Atreus, godless sire
Of him who here lies dead, this welcome planned—
With zeal that was not love he feigned to hold
In loyal joy a day of festal cheer,
And bade my father to his board, and set
1870
Before him flesh that was his children once.
First, sitting at the upper board alone,
He hid the fingers and the feet, but gave
The rest—and readily Thyestes took
What to his ignorance no semblance wore
1875
Of human flesh, and ate: behold what curse
That eating brought upon our race and name!
For when he knew what all unhallowed thing
He thus had wrought, with horror's bitter cry
Back-starting, spewing forth the fragments foul,
1880
On Pelops' house a deadly curse he spake—
As darkly as I spurn this damnèd fool,
So perish all the race of Pleisthenes.
Thus by that curse fell he whom here ye see,
And I—who else?—this murder wove and planned;
1885
For me, an infant yet in swaddling bands,
Of the three
1
children youngest, Atreus sent
To banishment by my sad father's side:
But Justice brought me home once more, grown now
To manhood's years; and stranger thro' I was,
1890
My right hand reached unto the chieftain's life,
Plotting and planning all that malice bade.
And death itself were honour now to me,
Beholding him injustice' ambush ta'en.
Chorus.
Ægisthus, for this insolence of thine
1895
That vaunts itself in evil, take my scorn.
Of thine own will, thou sayest, thou hast slain
The chieftain, by thine own unaided plot
Devised the piteous death: I rede thee well,
Think not thy head shall 'scape, when right prevails,
1900
The people's ban, the stones of death and doom.
Ægisthus.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1577 focus
O holdes Licht des Tages, der mir Rache bringt!
Nun sag' ich laut, daß, richtend über Sterbliche,
Die Götter hochher auf der Erde Gräuel schau'n:
Denn hier in Schleier, die gewebt Erinnyen,
1530
Seh' ich den Todten eingehüllt, zur Wonne mir,
Der Frevel büßt, die seines Vaters Hand verübt!
Sein Vater Atreus, dieses Landes König, hat
Thyestes, meinen Vater, daß ihr's klar vernehmt,
Den eignen Bruder, hadernd um des Reichs Gewalt,
1535
Hinausgestoßen, weggebannt von Stadt und Haus.
Und wiederkehrend suchte Schuß am Hausaltar
Mein armer Vater und erlangte Sicherheit,
Daß nicht gemordet er mit seinem Blut den Grund
Der Väter färbte. Doch ein grauses Gastgeschenk
1540
Bot sein verruchter Vater nun dem meinen dar,
Atreus Thyesten, eifrig mehr als liebevoll.
Scheinbar zur Tagesfeier froh ein Festgelag
Bereitend, tischt er seiner Söhne Fleisch ihm auf.
Der Füße Spigen und der Hände Fingerkamm
1545
Verbarg er abwärts, daß die Tischgenossen nichts
Erkannten. Er, nicht wissend, was er nehme, nahm
Und aß vom Mahl, des Stammes Fluchmahl, wie du siehst.
Und als er endlich inne ward die Gräuelthat,
Wehklagt er, sinkt er nieder, würgt das Fleisch heraus,
1550
Nuft auf die Pelopiden grauses Leid herab,
Häuft auf das schnödentweihte Mahl gerechten Fluch,
So möge Tantals ganzes Haus zu Grunde geh'n.
Nach solchem Fluche kannst du den dort liegen seh'n:
Ich bin der Meister, der des Mordes Fäden spann.
1555
Denn mich, den dritten, nach den zwei Unglücklichen,
Verbannt er sammt dem Vater, klein in Windeln noch.
Erwachsen, führte Dike mich zur Nache heim.
Ich hatt' in fremdem Lande schon ihm nachgestellt,
Und alle Listen schlimmen Trugs um ihn gewebt.
1560
So wäre selbst zu sterben süße Wonne mir,
Nun Dike's Nez vor meinen Augen ihn umschlang.
Der Chorführer.
Aegisthos, Hohn bei Frevelthaten lob' ich nicht.
Du sagst, mit Absicht gabest du dem Mann den Tod,
Entwarfst allein des jammervollen Mordes Plan?
1565
Wohl wird, vernimm es, im Gericht dein Haupt, umdröhnt
Vom Fluch des Volkes, nicht entgeh'n der Steinigung.
Aegisthos.
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
1540.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-884
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
1449-1576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-789