Aeschylus, Seven Against Thebes, Ioannes Sanravius (Translator), 833

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Occupat rigor:feci sepulchro carmen,

Tanqua Baccha, fanguinis oſores mortuos audies inſalices

Qui occubuerunt:infœlix hac congreſus haſtæ

Perfecit, neq; prohibuit ex patre optanda eloquentia.

Seven Against Thebes. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 822-956 focus

Χορος

ὦ μεγάλε Ζεῦ καὶ πολιοῦχοι¹

δαίμονες, οἳ δὴ Κάδμου πύργους²

τούσδε ῥύεσθε,

πότερον χαίρω κἀπολολύξω
825

πόλεως ἀσινεῖ †σωτῆρι . .,³

ἢ τοὺς μογεροὺς καὶ δυσδαίμονας

ἀτέκνους κλαύσω πολεμάρχους;

οἳ δῆτ᾽ ὀρθῶς κατ᾽ ἐπωνυμίαν

καὶ⁴ πολυνεικεῖς
830

ὤλοντ᾽ ἀσεβεῖ διανοίᾳ.

832

str. 1

Χορος

ὦ μέλαινα καὶ τελεία

γένεος Οἰδίπου τ᾽ ἀρά,

κακόν με καρδίαν⁵ τι περιπίτνει κρύος.

ἔτευξα τύμβῳ μέλος
835

Θυιὰς ὥς, αἱμοσταγεῖς⁶

νεκροὺς κλύουσα δυσμόρως⁷

θανόντας: ἦ δύσορνις ἅ-

δε ξυναυλία δορός.

840

ant. 1

Χορος

ἐξέπραξεν, οὐδ᾽ ἀπεῖπεν
840

πατρόθεν εὐκταία φάτις:

βουλαὶ δ᾽ ἄπιστοι Λαΐου διήρκεσαν.

μέριμνα δ᾽ ἀμφὶ πτόλιν:

θέσφατ᾽ οὐκ ἀμβλύνεται.

ἰὼ πολύστονοι, τόδ᾽ εἰρ-
845

γάσασθ᾽ ἄπιστον: ἦλθε δ᾽ αἰ-

ακτὰ πήματ᾽ οὐ λόγῳ.

τάδ᾽ αὐτόδηλα, προῦπτος⁸ ἀγγέλου λόγος:

διπλαῖ μέριμναι, διδυμάνορα⁹

κάκ᾽ αὐτοφόνα, δίμοιρα τέ-
850

λεια τάδε πάθη. τί φῶ;—

τί δ᾽ ἄλλο γ᾽ ἢ πόνοι πόνων

δόμων ἐφέστιοι;—

ἀλλὰ γόων,¹⁰ ὦ φίλαι, κατ᾽ οὖρον

ἐρέσσετ᾽ ἀμφὶ κρατὶ πόμπιμον χεροῖν
855

πίτυλον, ὃς αἰὲν δι᾽ Ἀχέροντ᾽ ἀμείβεται,

μελάγκροκον ναῦν ἄστολον¹¹ [ναύστολον¹²] θεωρίδα,

τὰν ἀστιβῆ ʼπόλλωνι, τὰν ἀνάλιον,

πάνδοκον εἰς ἀφανῆ τε χέρσον.¹³
860

ἀλλὰ γὰρ ἥκουσ᾽ αἵδ᾽ ἐπὶ πρᾶγος

πικρὸν Ἀντιγόνη τ᾽ ἠδ᾽ Ἰσμήνη,

θρῆνον ἀδελφοῖν: οὐκ ἀμφιβόλως

οἶμαί σφ᾽ ἐρατῶν ἐκ βαθυκόλπων

στηθέων ἥσειν ἄλγος ἐπάξιον.
865

ἡμᾶς δὲ δίκη πρότερον φήμης

<τῶνδε κλυούσας¹⁴>

τὸν δυσκέλαδόν θ᾽ ὕμνον Ἐρινύος

ἀχεῖν¹⁵ Ἀίδα τ᾽

ἐχθρὸν παιᾶν᾽ ἐπιμέλπειν.
870

ἰώ. δυσαδελφόταται πασῶν ὁπόσαι

στρόφον ἐσθῆσιν περιβάλλονται,

κλαίω, στένομαι, καὶ δόλος οὐδεὶς

μὴ ʼκ φρενὸς ὀρθῶς με λιγαίνειν.

875

str. 1

Χορος

ἰὼ ἰὼ δύσφρονες,
875

φίλων ἄπιστοι καὶ κακῶν ἀτρύμονες,

δόμους πατρῴους¹⁶ ἑλόν-

τες μέλεοι σὺν αἰχμᾷ.¹⁷

Χορος

μέλεοι δῆθ᾽ οἳ μελέους θανάτους

ηὕροντο δόμων ἐπὶ λύμῃ.
880
881

ant. 1

Χορος

ἰὼ ἰὼ δωμάτων

ἐρειψίτοιχοι¹⁸ καὶ πικρὰς μοναρχίας

ἰδόντες, ἤδη διήλ-

λαχθε σὺν σιδάρῳ.¹⁹
885

Χορος

κάρτα δ᾽ ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα

πότνι᾽ Ἐρινὺς ἐπέκρανεν.

888

str. 2

Χορος

δι᾽ εὐωνύμων τετυμμένοι,

τετυμμένοι δῆθ᾽,

ὁμοσπλάγχνων τε πλευρωμάτων
890

²⁰

αἰαῖ δαιμόνιοι,

αἰαῖ δ᾽ ἀντιφόνων

<δὴ²¹> θανάτων ἀραί.

διανταίαν λέγεις [πλαγὰν²²] δόμοισι καὶ
895

σώμασιν πεπλαγμένους, [ἐννέπω²³]

ἀναυδάτῳ μένει

ἀραίῳ τ᾽ ἐκ πατρὸς

<οὐ²⁴> διχόφρονι πότμῳ.

900

ant. 2

Χορος

διήκει δὲ καὶ πόλιν στόνος,
900

στένουσι πύργοι,

στένει πέδον φίλανδρον: μενεῖ

κτέανα τάδ᾽²⁵ ἐπιγόνοις,

δι᾽ ὧν αἰνομόροις,

δι᾽ ὧν νεῖκος ἔβα
905

καὶ θανάτου τέλος.

ἐμοιράσαντο δ᾽ ὀξυκάρδιοι

κτήμαθ᾽, ὥστ᾽ ἴσον λαχεῖν.

διαλλακτῆρι δ᾽ οὐκ
ἀμεμφεία²⁶ φίλοις,

οὐδ᾽ ἐπίχαρις Ἄρης.
910
911

str. 3

Χορος

σιδαρόπλακτοι²⁷ μὲν ὧδ᾽ ἔχουσιν,

σιδαρόπλακτοι δὲ τοὺς μένουσι,

τάχ᾽ ἄν τις εἴποι, τίνες;

τάφων πατρῴων λαχαί.

δόμων μάλ᾽ ἀχάεσσ᾽²⁸ ἰὰ τοὺς
915

προπέμπει δαϊκτὴρ γόος αὐ-

τόστονος, αὐτοπήμων,

δαϊόφρων,²⁹ οὐ φιλογαθής, ἐτύμως

δακρυχέων ἐκ³⁰ φρενός, ἃ

κλαιομένας μου μινύθει
920

τοῖνδε δυοῖν³¹ ἀνάκτοιν.

922

ant. 3

Χορος

πάρεστι δ᾽ εἰπεῖν ἐπ᾽ ἀθλίοισιν

ὡς ἐρξάτην πολλὰ μὲν πολίτας,³²

ξένων τε πάντων στίχας³³

πολυφθόρους ἐν δαΐ.
925

<ἰὼ> δυσαίων³⁴ σφ᾽³⁵ ἁ τεκοῦσα

πρὸ πασᾶν³⁶ γυναικῶν ὁπόσαι

τεκνογόνοι κέκληνται.

παῖδα τὸν αὑτᾶς πόσιν αὑτᾷ θεμένα

τούσδ᾽ ἔτεχ᾽, οἱ δ᾽ ὧδ᾽ ἐτελεύ-
930

τασαν ὑπ᾽ ἀλλαλοφόνοις

χερσὶν ὁμοσπόροισιν.

933

str. 4

Χορος

ὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι,³⁷

διατομαῖς ἀφίλοις,³⁸

ἔριδι μαινομένᾳ,
935

νείκεος ἐν τελευτᾷ.

Χορος

πέπαυται δ᾽ ἔχθος, ἐν δὲ γαίᾳ

ζόα φονορύτῳ³⁹

μέμικται: κάρτα δ᾽ εἴσ᾽ ὅμαιμοι.

πικρὸς λυτὴρ νεικέων ὁ πόντιος
940

ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθεὶς

θηκτὸς σίδαρος: πικρὸς δὲ χρημάτων

κακὸς δατητὰς Ἄρης ἀρὰν πατρῴ-

αν⁴⁰ τιθεὶς ἀλαθῆ.

945

ant. 4

Χορος

ἔχουσι μοῖραν λαχόντες, ὦ⁴¹ μέλεοι,⁴²
945

διοδότων⁴³ ἀχέων:

ὑπὸ δὲ σώματι γᾶς

πλοῦτος ἄβυσσος ἔσται.

Χορος

ἰὼ πολλοῖς ἐπανθίσαντες⁴⁴

πόνοισι γενεάν:
950

τελευταῖαι δ᾽⁴⁵ ἐπηλάλαξαν

Ἀραὶ τὸν ὀξὺν νόμον, τετραμμένου

παντρόπῳ φυγᾷ γένους.

ἕστακε δ᾽ Ἄτας τροπαῖον ἐν πύλαις,

ἐν αἷς ἐθείνοντο, καὶ δυοῖν κρατή-
955

σας ἔληξε δαίμων.

957

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 822-956 focus

Χορός

ὦ μεγάλε Ζεῦ καὶ πολιοῦχοι

δαίμονες, οἳ δὴ Κάδμου πύργους

τούσδε ῥύεσθε,

πότερον χαίρω κἀπολολύξω
825

πόλεως ἀσινεῖ σωτῆρι . .,

ἢ τοὺς μογεροὺς καὶ δυσδαίμονας

ἀτέκνους κλαύσω πολεμάρχους;
830

οἳ δῆτʼ ὀρθῶς κατʼ ἐπωνυμίαν

καὶ πολυνεικεῖς

ὤλοντʼ ἀσεβεῖ διανοίᾳ.

833

Χορός

ὦ μέλαινα καὶ τελεία

γένεος Οἰδίπου τʼ ἀρά,

κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος.

ἔτευξα τύμβῳ μέλος
835

Θυιὰς αἱματοσταγεῖς

νεκροὺς κλύουσα δυσμόρως

θανόντας· ἦ δύσορνις ἅ-

δε ξυναυλία δορός.

840

Χορός

ἐξέπραξεν, οὐδʼ ἀπεῖπεν
840

πατρόθεν εὐκταία φάτις·

βουλαὶ δʼ ἄπιστοι Λαΐου διήρκεσαν.

μέριμνα δʼ ἀμφὶ πτόλιν·

θέσφατʼ οὐκ ἀμβλύνεται.

ἰὼ πολύστονοι, τόδʼ ἠρ-
845

γάσασθʼ ἄπιστον· ἦλθε δʼ αἰ-

ακτὰ πήματʼ οὐ λόγῳ.

848

Χορός

τάδʼ αὐτόδηλα, προῦπτος ἀγγέλου λόγος·

διπλαῖ μέριμναι, διδυμάνορα

κάκʼ αὐτοφόνα, δίμοιρα τέ-
850

λεια τάδε πάθη. τί φῶ;

τί δʼ ἄλλο γʼ ἢ πόνοι πόνων

δόμων ἐφέστιοι;

ἀλλὰ γόων, ὦ φίλαι, κατʼ οὖρον

ἐρέσσετʼ ἀμφὶ κρατὶ πόμπιμον χεροῖν
855

πίτυλον, ὃς αἰὲν διʼ Ἀχέροντʼ ἀμείβεται

τὰν ἄστολον μελάγκροκον ναύστολον θεωρίδα,

τὰν ἀστιβῆ Ἀπόλλωνι, τὰν ἀνάλιον

πάνδοκον εἰς ἀφανῆ τε χέρσον.
860

ἀλλὰ γὰρ ἥκουσʼ αἵδʼ ἐπὶ πρᾶγος

πικρὸν Ἀντιγόνη τʼ ἠδʼ Ἰσμήνη,

θρῆνον ἀδελφοῖν· οὐκ ἀμφιβόλως

οἶμαί σφʼ ἐρατῶν ἐκ βαθυκόλπων

στηθέων ἥσειν ἄλγος ἐπάξιον.
865

ἡμᾶς δὲ δίκη πρότερον φήμης

τὸν δυσκέλαδόν θʼ ὕμνον Ἐρινύος

ἰαχεῖν Ἀίδα τʼ

ἐχθρὸν παιᾶνʼ ἐπιμέλπειν.
870

ἰώ, δυσαδελφόταται πασῶν ὁπόσαι

στρόφον ἐσθῆσιν περιβάλλονται,

κλαίω, στένομαι, καὶ δόλος οὐδεὶς

μὴ ʼκ φρενὸς ὀρθῶς με λιγαίνειν.

875

Χορός

ἰὼ ἰὼ δύσφρονες,
875

φίλων ἄπιστοι καὶ κακῶν ἀτρύμονες,

δόμους πατρῴους ἑλόν-

τες μέλεοι σὺν αἰχμᾷ.

μέλεοι δῆθʼ οἳ μελέους θανάτους

εὕροντο δόμων ἐπὶ λύμῃ.
880

881

Χορός

ἰὼ ἰὼ δωμάτων

ἐρειψίτοιχοι καὶ πικρὰς μοναρχίας

ἰδόντες, ἤδη διήλ-

λαχθε σὺν σιδάρῳ.
885

κάρτα δʼ ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα

πότνιʼ Ἐρινὺς ἐπέκρανεν.

888

Χορός

διʼ εὐωνύμων τετυμμένοι,

τετυμμένοι δῆθʼ,

ὁμοσπλάγχνων τε πλευρωμάτων
890

αἰαῖ δαιμόνιοι,

αἰαῖ δʼ ἀντιφόνων

θανάτων ἀραί.

διανταίαν λέγεις πλαγὰν δόμοισι καὶ
895

σώμασιν πεπλαγμένους, ἐννέπω

ἀναυδάτῳ μένει

ἀραίῳ τʼ ἐκ πατρὸς

οὐ διχόφρονι πότμῳ.

900

Χορός

διήκει δὲ καὶ πόλιν στόνος,
900

στένουσι πύργοι,

στένει πέδον φίλανδρον· μένει

κτέανα δʼ ἐπιγόνοις,

διʼ ὧν αἰνομόροις,

διʼ ὧν νεῖκος ἔβα
905

καὶ θανάτου τέλος.

ἐμοιράσαντο δʼ ὀξυκάρδιοι

κτήμαθʼ, ὥστʼ ἴσον λαχεῖν.

διαλλακτῆρι δʼ οὐκ

ἀμεμφεία φίλοις,

οὐδʼ ἐπίχαρις Ἄρης.
910

911

Χορός

σιδαρόπλακτοι μὲν ὧδʼ ἔχουσιν,

σιδαρόπλακτοι δὲ τοὺς μένουσι,

τάχʼ ἄν τις εἴποι, τίνες;

τάφων πατρῴων λαχαί.

ὅδʼ ἁμῶν μάλʼ ἀχέτας τοὺς
915

προπέμπει δαϊκτὴρ γόος αὐ-

τόστονος, αὐτοπήμων,

δαϊόφρων δʼ·, οὐ φιλογαθής, ἐτύμως

δακρυχέων ἐκ φρενός, ἃ

κλαιομένας μου μινύθει
920

τοῖνδε δυοῖν ἀνάκτοιν.

922

Χορός

πάρεστι δʼ εἰπεῖν ἐπʼ ἀθλίοισιν

ὡς ἐρξάτην πολλὰ μὲν πολίτας,

ξένων τε πάντων στίχας

πολυφθόρους ἐν δαΐ.
925

δυσδαίμων σφιν ἁ τεκοῦσα

πρὸ πασᾶν γυναικῶν ὁπόσαι

τεκνογόνοι κέκληνται.

παῖδα τὸν αὑτᾶς πόσιν αὑτᾷ θεμένα

τούσδʼ ἔτεχʼ, οἱ δʼ ὧδʼ ἐτελεύ-
930

τασαν ὑπʼ ἀλλαλοφόνοις

χερσὶν ὁμοσπόροισιν.

933

Χορός

ὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι,

διατομαῖς οὐ φίλοις,

ἔριδι μαινομένᾳ,
935

νείκεος ἐν τελευτᾷ.

πέπαυται δʼ ἔχθος, ἐν δὲ γαίᾳ

ζόα φονορύτῳ

μέμεικται· κάρτα δʼ εἴσʼ ὅμαιμοι.

πικρὸς λυτὴρ νεικέων ὁ πόντιος
940

ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθεὶς

θακτὸς σίδαρος· πικρὸς δὲ χρημάτων

κακὸς δατητὰς Ἄρης ἀρὰν πατρῴ-

αν τιθεὶς ἀλαθῆ.

945

Χορός

ἔχουσι μοῖραν λαχόντες οἱ μέλεοι
945

διοδότων ἀχθέων·

ὑπὸ δὲ σώματι γᾶς

πλοῦτος ἄβυσσος ἔσται.

ἰὼ πολλοῖς ἐπανθίσαντες

πόνοισι γενεάν·
950

τελευταῖαι δʼ ἐπηλάλαξαν

Ἀραὶ τὸν ὀξὺν νόμον, τετραμμένου

παντρόπῳ φυγᾷ γένους.

ἕστακε δʼ Ἄτας τροπαῖον ἐν πύλαις,

ἐν αἷς ἐθείνοντο, καὶ δυοῖν κρατή-
955

σας ἔληξε δαίμων.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 833 focus

ὦ μέλαινα καὶ τελεία

γένεος Οἰδίπου τ᾿ ἀρὰ,

κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος.

ἔτευξα τύμβῳ μέλος

835

Θυιὰς, αἱματοσταγεῖς

νεκροὺς κλύουσα δυσμόρως θανόντας· ἡ δυσυμ

νις ἅδε ξυναυλία δορός.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 833 focus

ὦ μέλαινα καὶ τελεία

γένεος Οἰδίπου τ' ἀρά,

κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος.

ἔτευξα τύμβῳ μέλος
815

θυιάς, αἱματοσταγεῖς

νεκροὺς κλύουσα δυςμόρως

θανόντας· ἦ δύςορνις ἅ-

δε ξυναυλία δορός.

ἀντ. α'.

ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 833 focus

Ὦ μέλαινα καὶ τελεία

Str. 1.

γένεος Οἰδίπου τ' Ἀρά,

κακόν με καρδίαν καρδίαι τι περιπίτνει κρύος.

Ἔτευξα τύμβῳ μέλος
835

θυιάς, αἱματοσταγεῖς

νεκροὺς κλύουσα δυσμόρως δυσμόρους seu δυσφόρους

θανόντας· ἦ δύσορνις ἅ-

δε ξυναυλία δορός.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 833 focus

ὦ μέλαινα καὶ τελεία

γένεος Οἰδίπου τ᾽ ἀρά,

κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος.

ἔτευξα τύμβῳ μέλος
820

Θυιάς, αἱματοσταγεῖς

νεκροὺς κλύουσα δυσμόρως

θανόντας· ἦ δύσορνις ὧ-

δε ξυναυλία δορός.

¹²³⁴⁵⁶⁷

πολιοῦχοι πολιοῦχοι πολισσοῦχοι ῥύεσθε δύεσθαι in ῥύεσθε corr. σωτῆρι genuina videntur πόλεως ἀσινεῖ ν ν καὶ ante καὶ lacunam notavit ἀσεβεῖ ἀσεβῆ corr. in ἀσεβεῖ καρδίαν καρδίαν καρδίαι τι τ. (c in rasura addidit m) περιπίτνει περιπίτνει περιπιτνεῖ ... Versuum 820-24 et 828-32 sedes permutanda videtur.

ΧΟ.

Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 833 focus

ὦ μέλαινα καὶ τελεία

γένεος Οἰδίπου τ᾿ ἀρά,

κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος.

ἔτευξα τύμβωι μέλος

θυιὰς αἱματοσταγεῖς

835

νεκροὺς κλυοῦσα δυσμόρως

θανόντας· ἢ δύσορνις ἅ-

δε ξυναυλία δορός. –

Translations (7)

Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 822-955 focus

Chorus

O great Zeus and the divine powers that guard our city, you who indeed protect these walls of Cadmus,

should I rejoice and shout in triumph for the unharmed safety of the city, or should I lament our leaders in war,
825

now wretched, ill-fated and childless? Indeed, in exact accordance with their name and as men of much strife, they have perished through their impious intent.
830

833

Chorus

O black curse on the family, Oedipus’ curse, now brought to fulfillment! A chill of horror falls about my heart.

In frenzy like a maenad I make my song for the grave as I hear of their corpses dripping with blood, how they died through the workings of cruel fate. This song of the spear, sung to the flute, is indeed born of an ill omen.¹
835

840

Chorus

The curseful utterance of their father has done its work and not fallen short. Laius’ plans, made in disobedience, have kept their force. I am anxious for our city; divine decrees do not lose their edge. The funeral procession with the bodies of the brothers comes into view.
840

Chorus

O bringers of immense grief, you have done in this a deed beyond belief, yet lamentable troubles have indeed come.
845

848

The events are self-evident; the messenger’s report is plain to see. Twofold is our distress—double disaster

of kindred murder, this double suffering has come to fulfillment. What shall I say? What else indeed than that sorrow born of sorrows surround this house’s hearth?
But sail upon the wind of lamentation, my friends,
850

and about your head row with your hands’ rapid stroke in conveyance of the dead,² that stroke which always causes the sacred slack-sailed, black-clothed ship to pass over Acheron to the unseen land where Apollo does not walk,
855

the sunless land that receives all men.
But here come Antigone and Ismene to do their bitter duty, the dirge over their brothers both. With all sincerity, I think, will they
860

pour forth their fitting grief from their lovely, deep-bosomed breasts. But it is right for us, before their singing, to cry out the awful hymn of the Erinys and thereafter
865

sing the hated victory song of Hades.
Ah, sisters most unfortunate in your kin of all women who clasp their girdle about their robes, I weep, I groan, and there is no feigning in the shrill cries that come straight from my heart.
870

875

Chorus

Ah, pity you senseless men, whom friends could not persuade and evils could not wear down! To your misery you have captured your father’s house with the spear.
875

Chorus

To their misery, indeed,

they found a miserable death in the outrage done their house.
880

881

Ah, you brothers who were poised to cast over the walls of your home and looked—to your sorrow—for sole rule, now you have been

reconciled by the iron sword.
The great Erinys of your father Oedipus has fulfilled it all truly.
885

888

Chorus

Pierced through your left sides, pierced indeed—

through those sides that were born from one womb! Ah, strange ones! Ah, the curses that demand death for death!
890

Right through, as you say, were they struck, with blows to house and body by an unspeakable wrath and by the doom, called down by their father’s curse, which they shared without discord.
895

900

Chorus

Groaning spreads throughout the city, too: the walls groan; the land that loves its sons groans. But for those who come after them there remains their property, on which account the strife
900

of those terrible-fated men came to fulfillment in death.
In their haste to anger they apportioned their property so that each has an equal share. To those who loved them their reconciler is not blameless,
905

nor is Ares agreeable.
910

911

Chorus

Under strokes of iron they are come to this, and under strokes of iron there await them—what, one might perhaps ask—shares in their father’s tomb.³

Our shrill, heart-rending wail goes with them—product of lamentation and pain felt of its own accord—a wail from a distressed mind, joyless, pouring forth tears from a heart
915

that wastes away as I weep for these two princes.
920

922

Chorus

Over these poor men it can be said that they did much to harm our citizens and also the ranks of all the foreigners

who died in abundance in the fighting.
Ill-fated beyond all women who are called by the name of mother is she who bore them. After she made her own child her own husband,
925

she gave birth to these sons, who have thus ended their lives with kindred hands giving death for death.
930

933

Chorus

Of the same seed, in truth, they were utterly destroyed in unloving divisions,

in maddened discord, in the ending of their strife.
Their hatred has ceased. Their life has been mingled in the blood-soaked earth. Now truly their blood is one.
935

Ruthless is that which resolved their strife, the stranger from across the sea, sharpened iron rushed from the fire. Ruthless, too, was Ares, the cruel divider of their property, who made their father’s curses come true.
940

945

Chorus

They hold in misery their allotted portion of god-given sorrows. Beneath their corpses there will be boundless wealth of earth.
Ah, you have wreathed
945

your race with many troubles! In the final outcome the Curses have raised their piercing cry, now that the family is turned to flight in all directions. A trophy to Ruin now stands at the gate
950

where they struck each other and where, having conquered them both, the divine power stayed its hand.
955

The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 833 focus

Oh dark and fatal curse of the race and of Œdipus, what horrible chill is this that is falling upon my heart ? I, like a Thyiad, have framed a dirge for the tomb, hearing of the dead, dabbled in blood, that perished haplessly—verily this meeting of spears was ill-omened.

LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 833 focus

O noire, ô toute puissante Imprécation d'Œdipe et de sa race ¹, un froid cruel enveloppe mon cœur.
J'entonne le chant dû au tombeau, dans un délire de Thyiade, quand j'apprends quels sanglants cadavres viennent de tomber misérablement.

The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 833 focus

Thou gloomy curse, too prompt to ill,

A father's vengeance to fulfill,

940

I feel, I feel thee in my shiv'ring breast!

Soon as I heard th' unhappy slain

Lay welt'ring on th' enfanguin'd plain,

With inspiration's raging pow'r possest,

I form'd the funeral strains to flow

945

With all the melody of woe.

ANTISTROPHE.

Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 833 focus

Ahi, della stirpe d'Edipo

negra maledizione che omai compiesi!

Un gelo tristo intorno al cuor mi piomba.

Simile a Tíade, un cantico

levo sopra la tomba,
925

l'un corpo e l'altro udendo che di misero

sangue stillava, spento.

Ahi, con sinistro auspicio

questo suonò di cuspidi concento.

1 Antistrofe.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 833 focus

O dark and all-prevailing ill,

That broods o'er Oedipus and all his line,
840

Numbing my heart with mortal chill!

Ah me, this song of mine,

Which, Thyad-like, I woke, now falleth still,

Or only tells of doom,

And echoes round a tomb!
845

Dead are they, dead! in their own blood they lie—

Ill-omened the concent that hails our victory!

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 833 focus

Finstrer Fluch, der sich vollendet

Am Geschlecht des Oedipus!
805

Eiskalter Schauder strömt mir um die bange Brust:

Den Grabgesang heb' ich an,

Gleich einer Thyas, nun mein Ohr

Den blutigen unglückseligen Tod

Vernommen. Ha, kein Segen, daß
810

Lanze hier auf Lanze traf!

Gegenstrophe.

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

781. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-850

ἑβδομαγέτας:

ἑβδομαγέτης

Mose. 1. Dorica forma etiam Proclus usus est in commentario ad Timaeum Platonis III. p. 200. Dixi de hoc nomine Apollinis in Opusc. VII. p. 293.

781

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-851

εἵλετ', Οἰδίπου:

εἵλετο

a pr. manu M.

εἵλετ'

οἰδίπου

οἰδίπους

Mosc. 1.

782

783. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-852

παλαιὰς:

παλαιᾶς

Lips.

783

784. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-853

πρᾶγος νεόκοτον πόλει παρόν:

πρᾶγος

Arund. Cantabr. 1. Par. A. B. L. Vind. 1. 4. Rob.

πρᾶγμα

M. G. Vit. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B.

νεόκοτον

M. Vit. Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn.

νεόκητον

G. Mosc. 2. quod in G. per

νεωστὶ γεγενημένον

, in Mosc. 2. per

νεωστὶ κατεσκευασμένον

explicatur.

νεότοκον

Par. H. N. Colb. 1. idemque adscriptum in Cantabr. 2. Par. B.

παρόν

G. Par. B. aliique, ut videtur, codices et Ald. Turn.

πλέον

M. Vit. Lips. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. E.N. Colb. 1. adscriptumque in Par. B. In Vit. γρ.

παρών

a recentiore manu supra scriptum est.

καὶ πλέον

Rob.

784

785-801. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-854

Quae post versum 784. sequuntur, valde perturbata sunt. Ea in omnibus libris hoc ordine scripta leguntur,

Α. πόλις σέσωσται, βασιλέες δ᾽ ὁμόσποροι ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων. Χ. τίνες; τί δ᾽ εἶπας; παραφρονῶ φόβῳ λόγου. Α. φρονοῦσα νῦν ἄκουσον, Οἰδίπου γένος. Χ. οι γὼ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν. Α. οὐδ᾽ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι. Χ. ἐκεῖθι κἦλθον; βαρέα δ᾽ οὖν ὅμως φράσον. Α. οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίροντ᾽ ἄγαν. Χ. οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἅμα. Α. αὐτὸς δ᾽ ἀναλοῖ δῆτα δύςποτμον γένος. τοιαῦτα χαίρειν καὶ δακρύεσθαι πάρα πόλιν μὲν εὖ πράσσουσαν, οἱ δ᾽ ἐπιστάται, δισσώ στρατηγώ, διέλαχον σφυρηλάτῳ Σκύθῃ σιδήρῳ κτημάτων παμπησίαν. ἕξουσι δ᾽ ἣν λάβωσιν ἐν ταφῇ χθονός, πατρὸς κατ᾽ εὐχὰς δυςπότμους φορούμενοι. πόλις σέσωσται· βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ᾽ ἀλλήλων φόνῳ

. Difficile dictu fortasse videbitur, unde tanta oriri perturbatio potuerit. Factam tamen esse, neque ista hoc ordine scribi ab Aeschylo potuisse, manifestum est. Persequar singula. Primus horum versuum,

πόλις σέσωσται, βασιλέες δ' ὁμόσποροι

, qui infra paene iisdem litteris repetitur, hac ipsa repetitione suspicionem vitii movet. Magis etiam eo, quod nuntio contra morem tragicorum hic duo versus tribuuntur, quum chorus uno interrogaverit. Itaque Porsonus hunc versum uncis inclusit, ut nuntius hoc uno versu responderet,

ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων

. Sed rectius Porsonus illum versum non hic, sed infra eiecisset. Illo enim loco perabsurdum est, quae modo clare dicta erant, his verbis iterari,

πόλις σέσωσται· βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν πέπωκεν αἷμα γαῖ ὑπ' ἀλλήλων φόνῳ

. Quod credas non latuisse librarium, qui codicem Vit. scripsit, vel alium, quem hic secutus est: tribuit enim hos versus nuntio, quum ea, quae inde a verbis

τοιαῦτα χαίρειν

procedunt, choro adscripsisset, similiterque in Lipsiensi ad illum versum

τοιαῦτα χαίρειν

chori nomen adscriptum est, hic autem versus

πατρὸς κατ' εὐχάς

cum duobus sequentibus nuntio tributi sunt. Contra choro interroganti

τί δ' ἐστὶ πρᾶγος νεόκοτον πόλει παρόν;

quid potuit aptius responderi quam

πόλις σέσωσται

? Quid autem ineptius fuisset quam, ubi nuntius respondisset

ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων

, chorum subiicere

τίνες; τί δ᾽ εἶπας; παραφρονῶ φόβῳ λόγου

, et mox, quod prorsus absurdum esset,

μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν

? Non magis reliqua sana sunt. Illa quidem,

φρονοῦσα νῦν ἄκουσον, Οἰδίπου γένος

, poeta tragicus non posuisset sic ut oratio explenda esset ex praegressis nuntii verbis, sed ut e sequentibus. Huic versui,

οἳ 'γὼ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν

, non subiecisset illa, quae sunt confirmantis ante dicta, non rem novam afferentis,

οὐδ᾽ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι

, sed apertis verbis dixisset mortui sunt. Nec posuisset ista,

ἐκεῖθε κἦλθον

, nisi proxime praegresso, quo referrentur. Nam si aliquam vim esse in his verbis volumus, sententia haec sit necesse est, eo igitur pervenerunt, ut mutua caede se interimerent? Quid porro hoc est, quod his verbis,

βαρέα δ' οὖν ὅμως φράσον

, respondet nuntius

οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίροντ' ἄγαν

? Id vero non narrantis est et ad chori interrogationem respondentis, sed sortem fratrum conquerentis: quare, ut brevius dicam, non nuntii est, sed chori. Denique nihil frigidius fingi potuit, quam eodem modo a choro, si praecedens versus nuntii est, iterari

οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἅμα

. Haec igitur tam foede depravata ita mutare ausus sum, ut res ipsa, ut mos tragicorum, ut Aeschyli ingenium postulare videbantur. Iam enim metuenti choro, ne aliud urbi malum immineat, respondet nuntius, ut et hac sollicitudine liberet chorum, et, quid acciderit, narrare incipiat,

πόλις σέσωσται βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν

. Praesagiens mala chorus respondet

τίνων, τί δ᾽ εἶπας, παραφρονῶ φόβῳ λόγου

. Ad haec nuntius, nominatim, de quibus loquatur, indicaturus, adhuc suspensa oratione,

φρονοῦσα νῦν ἄκουσον, Οἰδίπου γένους

. Jam certius rem intelligit chorus:

οι 'γώ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν

. Tum vero nuntius concludit orationem,

πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ' ἀλλήλων φόνῳ

. Ibi chorus, facinoris atrocitate exhorrescens, apertius etiam sibi narrari rem postulat:

ἐκεῖθι κἦλθον; βαρέα δ᾽ οὖν ὅμως φράσον

. Respondet ergo non ambigue nuntius,

ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων

. Inde chorus, rem paene incredibilem secum reputans,

οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίροντ᾽ ἄγαν

. Confirmat id nuntius:

οὐδ᾽ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι

. Iterum chorus, eadem cogitatione occupatus,

οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἅμα

. Quae iterum denique confirmat nuntius. Non dubito, qui sensum habent tragicorum lectione bene subactum, re diligenter considerata facile ad meam sententiam perductum iri. Origo autem tantae perturbationis, si ad levem, sed eum satis certum errorem attenderis, patebit planissime. In antiquo illo libro, ex quo nostri codices ducti sunt, librarii negligentia omissus fuerat hic versus,

πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ᾽ ἀλλήλων φόνῳ

. Quem versum librarius una cum illo versu, ad quem haec verba referebantur,

πόλις σέσωσται· βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν

, adiecit in fine huius colloquii, signis quibusdam monens, ad quem ille locum pertineret. Signis illis, ut saepe factum est, neglectis, grammaticus aliquis emendationem aggressus, neque suspicatus duos illos versus alieno loco positos esse, quum omne colloquium chori cum nuntio videret esse perturbatissimum (et quam perturbatum videri debuerit, facile intelliget, qui totum hunc locum, uti nobis emendatus est, legere volet versu illo omisso), grammaticus igitur versus in alium ordinem redegit, simulque genitivos

βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν

τίνων

γένους

, qui non habebant quo referrentur, in nominativos mutavit.

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-855

βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν:

βασιλέως

M. Par. H. In M. a recentiore manu

ει

supra adscriptum.

βασιλεῖς

G. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. 2. Par. F. Ask. A. Colb. 1. 2. regius Spanhemii, Rob. et ex correctione Vit. in quo antea pro ultima syllaba duae fuerunt, quas nunc vix possis dispicere.

βασιλέες

Par. B. (hic quidem adscripto γρ.

βασιλεῖς

) et alii, ut videtur, codices ac Turn.

βασιλεῖ

Ald. Deinde “

ὁμόσποροι, οἱ αὐτάδελφοι. γρ. οἱ ὁμόσποροι

aut

ὁμόσποροι

" ex Par. B. Faehsius affert. Servatum est

βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν

infra post v. 801. ubi quidem

βασιλείοιν

habent M. Vit. Mosc. 1. Ox. Ald.

βασιλέοιν

Lips. sed ad

οιν

in hoc vocabulo et in

ὁμοσπόροιν

supra adscripto

οις

785

786. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-856

τίνων;: Libri omnes

τίνες;

786

787. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-857

γένους:

τόκος

, sed supra scripto a sec. manu

γένος

, M. Ceteri omnes

γένος

787

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-858

οἴ γὼ:

οἴ 'γὼ

Canterus.

οἳ ἐγὼ

Μ.

δὲ ἐγὼ

G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

788

789. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-859

πέπωκεν ... γαῖ᾽:

πέπωκεν

M. G. Par. B. Turn.

πέπτωκεν

Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1.2. Mosc. 1. Ox. Par. K. L. Taur. Ald.

πέπωκτα

Rob. Deinde

γαῖ'

G. Ald. Rob. Turn. Idem adscriptum in Par. B. et in M. a recentiore manu ex

γὰρ

(sic) factum.

γῆν

Vit. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. B. et adscripto γρ.

γῆ

Lips.

γῆ

Mosc. 1. Ox.

γῇ

regius Spanhemii. In G. ad

πέπωκεν αἷμα γαῖ'

hoc scholion adscriptum est,

πέπτωκεν αἷμα γαῖα. γράφεται καὶ πέπωκε. πέπτωκεν ἤγουν κέχυται τὸ αἷμα αὐτῶν ἐν τῇ γῇ, τῷ φόνῳ τῷ ἐπ᾽ ἀλλήλων γενομένῳ

789

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-860

ἐκεῖθι κἦλθον

ἐκεῖθε

Par. E.

zɛłodov

, ad primam syllabam a sec. manu 2. supra adscripto, M.

xelov

Rob. βαρέα δ᾽ οὖν ὅμως Μ. G. Vit. Par. B. Ald. Turn.

βαρέα μὲν ὅμως

Cantabr. 1. 2. Rob.

βαρέα μ᾽ ὅμως

Lips.

βαρέα μὲν ἀλλ᾽ ὅμως

Par. C. F. K. L. Ask. A. Ven. B. idemque adscriptum in Par. B.

βαρέα

βαρέως

Mosc. 1. habeat dubium.

βαρέως μὲν ἄλλα

sine codicis nota Spanhemius adscripsit. φράσον

φράσω

Par. E.

790

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-861

ἄνδρες libri. χερῶν G. Turn.

χειρῶν

M. Vit. Lips. Cantabr. 1. Ald. Rob.

χρεών

Par. E. αὐτοκτόνων

αυτομάτων

, supra scripto a sec. manu

.κτόνων.

, Μ.

791

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-862

ἠναίροντ᾽ Lips.

ἀνῄροντ'

Turn. Nauckio ad Aristoph. p. 18. hoc versu

ἅμα

, versu qui nobis 794. est

ἄγαν

scribendum videtur.

792

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-863

μὴν M. Lips. Ald. Turn.

νῦν

G. Vit. Mosc. 2. Vind. 1. Rob.

γε μὴν

Cantabr. 1. κατεσποδημένοι

κατεσποδημένοις

793

794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-864

οὕτως

οὗτος

ὄντως

Vind. 1. 3. κοινὸς

κοίνως

Par. G.

794

795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-865

δ᾽ Ad

δ'

a recentiore manu

supra adscriptum in M. ἀναλοῖ

ἐναλοῖ

ἑναλοῖ

, cum glossa ἠφάνισε, Mosc. 2.

795

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-866

χαίρειν καὶ

χαίρειν κακὰ καὶ

Vit. Mosc. 1. Par. N. Colb. 1. δακρύεσθαι

δακρύσασθαι

G. Vit. Taur. Vind. 1. 3. Turn.

δακρύσεσθαι

, addito e ab ipsa, ut videtur, prima manu, Μ.

δακρύεσθαι

Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. A. B. H. K. L. Ven. Β. Αld. Rob.

δακρύσεσθαι

Mosc. 1. Par. E. N. Colb. 1. Vind. 2. 4.

796

797. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-867

πόλιν

πόλις

Taur. et hoc ex

πόλιν

factum in G. εὖ πράσσουσαν

εἶ πράσσουσαν

M. G. Lips. Turn.

εὐπράσσουσαν

Vit. Ald. Rob.

εὖ πράσσουσα

Taur.

797

799. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-868

Σκύθῃ σιδήρῳ

Σκύθης σίδηρος

ex hoc versu habet Stephanus Byz. in v. Σκύθαι, ubi in libris

σκύθης ὁ σίδηρος

scriptum est. κτημάτων

σκύθησισιδηροκτημάτων

Lips.

χρημάτων

a pr. manu Cantabr. 2. παμπησίαν

παμπησίας

Mosc. 1.

799

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-869

ἐν ταφῇ Μ. G. Vit. Ald. Turn.

ἐν τάφῳ

Par. F.K. L. Ask. A. Rob.

ἐν σαφῇ

Lips. Omittit has voces Par.E. χθόνα Libri

χθονός

. Brunckius scribendum putabat

χθόνα

, usus argumento inani, quod χθονός non haberet unde regatur. Necessaria tamen illa emendatio est meritoque recepta a Blomfieldio, quia sensus non potest alius esse, quam tantum illos patriae terrae esse habituros, quantum sepulcro sufficiat: quae sententia iam supra prolata erat a choro v. 712.

χθόνα ναίειν διαπήλας, ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν κατέχειν, τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους

. Sophocles Oed. Col. v. 789.

ἔστιν δὲ παισὶ τοῖς ἐμοῖσι τῆς ἐμῆς χθονὸς λαχεῖν τοσοῦτον, ἐνθανεῖν μόνον

800

801. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-870

δυςπότμους

δυσποτμῶς

Cantabr. 1. φρουρούμενοι Libri

φορούμενοι

. Videri potest hoc intelligendum esse de exsequiis: sed scribendum potius est

φρουρούμενοι

, ut hoc insolentius active dictum sit.

801

802. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-871

ὦ μεγάλε Ζεῦ afferunt Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 121, 20. Eustathius p. 1214, 55. 1843, 17. ὦ μεγάλε Ζεῦ καὶ πολισσοῦχοι

ὦ μεγάλε Ζεῦ καὶ πολισσοῦχοι θεοὶ

Tzetzes ad Hesiodi O. et D. v. 118. Ac πολιοῦχοι

πολισσοῦχοι

M. Vit. Rob. Turn.

πολισούχοι

G. Lips. Vind. 1. 2. 4. Ald.

πολισοῦχον

Par. C.

πολιοῦχοι

Burtonus scribendum esse vidit. καὶ omittit Par. E.

802

803-804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-872

δαίμονες, οἳ τούςδε ῥύεσθε Κάδμου πύργους Libri

δαίμονες οἳ δὴ κάδμου πύργους | τούσδε ῥύεσθε

, nisi quod

δὴ

omittit Taur.

κάμδου

habet Lips.

τούσδε φύεσθαι

Lips. Mosc. 1.

τούσδ᾽ ἐρύεσθε

, supra adscripto

τούσδε φυλάσσετε

, Mosc. 1. In M. fuisse videtur

τούσδ' ἐρύεσθαι

, sed ut ipsa prima manus

αι

mutaverit: hinc deinde factum

τούσδε ῥύεσθε

. Metrum monstrat aut excidisse aliquid post ῥύεσθε (et putavit Dindorfius excidisse dipodiam anapaesticam, qua ultima illius verbi syllaba producta fuerit), aut aliter haec perturbata esse. Scripsi

δαίμονες, οἳ τούςδε ῥύεσθε Κάδμου πύργους

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-873

χαίρω κἀπολολύξω

χαίρων ἀπολολύξω

Lips.

805

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-874

σωτῆρι πόλεως ἀσινείᾳ

πόλεως ἀσινεῖ σωτῆρι

M. Lips. Ald. Rob. Τurn.

πόλεως ἀσινεῖ σωτηρία

G. Vit. Mosc. 1. (

σωτηρίᾳ

Vit. Mosc. 1.) Par. E.N. Colb. 1. Vind. 1. 3. Altera lectio, bona ad sensum, metro repugnat. Prior sensum praebet minime aptum. Nam sive σωτῆρι de Iove, sive, quod Stanleius fecit, generatim de deo dici putes, cur servatore urbis potius, quam servata urbe, cur Iove magis aut deo, quam diis his, quos modo invocaverat, laetatur chorus? Itaque scripsi

σωτῆρι πόλεως ἀσινείᾳ

. Σωτὴρ ἀσίνεια est σωτηρία. Hinc eo vocabulo solo usus est scholiastes, qui haec adscripsit,

ἆρα χαίρω καὶ ὑμνήσω καὶ παιανίσω ἐπὶ τῇ πόλεως σωτηρίᾳ

. Non legitur haec adnotatio in M. Alter autem scholiastes

ἀσινεῖ

, inquit,

ἀβλαβεῖ. σωτηρίας τοῦτο γὰρ ἐπίθετον

. Eone ordine hic verba posuerit? Et quid attinebat monere, ἀσινεῖ epitheton esse σωτηρίας, quod neminem latere poterat? Nisi fallor, observatio illa vitium traxit e corrupto textu poetae, scripseratque scholiastes

ἀσινείᾳ, ἀβλαβείᾳ σωτῆρι τοῦτο γὰρ ἐπίθετον

. Apertum est idoneam caussam fuisse, quare hoc adderet, τοῦτο γὰρ ἐπίθετον.

806

808. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-875

πολεμάρχας

, quod adscriptum est in Par. Β. merito recepit Brunckius. Sic etiam Arund. Par. E. Vind. 2. 4. Ceteri

πολεμάρχους

808

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-876

κατ'

καὶ κατ'

Αld. Rob. ἐπωνυμίαν M. G. Lips. Par. A. Ald. Rob.

ἐπωνυμίους

, supra scripto

αν

, Vit.

ἐπωνυμίην

Turn. et plerique, ut videtur, codices.

809

810. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-877

καὶ πολυνεικεῖς

καὶ

omissum prius, sed minio supra scriptum in G.

καὶ πολυνεικεῖς

post

ὀρθῶς

collocavit Blomfieldius. Βothius et Dindorfius haec duo vocabula delenda esse putaverunt. Mihi non videtur esse veri simile aut praetermissum esse Eteoclem aut non significatum Polynicem. Scholiastes haec adnotavit,

ὀρθῶς οὖν καὶ ἐπωνύμως Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης ἐκλήθησαν

. Puto dimidiam versus partem excidisse: quam sic explevi,

* κλεινοί τ' ἐτεὸν* καὶ πολυνεικεῖς

. Possunt alia excogitari, veluti

σύν τ' εὐκλείᾳ

810

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-878

ἀσεβεῖ

ἀσεβῆ

Lips.

811

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-879

γένεος Οἰδίπου τ'

γένεος τ'

Lips.

γένος

Ask. A. Colb. 1.

οἰδίπου

, omisso

τ'

, Rob.

οἰδίπου γ'

Cantabr. 1.

τὸ τέ παρέλκει

adscriptum in Par. Β. 2. ut Stanleius scribendum putabat. Brunckius vulgatam scripturam ita tuetur, ut duas imprecationes intelligendas censeat, unam qua olim universum Labdacidarum genus devotum fuisset, alteram Oedipi, quam is filiis dixerit. Recte, puto: sed quae huic explicationi firmandae attulit, Eur. Phoen. 1075. Soph. Ant. 593. 860. minus apta sunt quam, quem omisit, Phoenissarum versus 1605. ubi Oedipus sic dicit,

ἀρὰς παραλαβὼν Λαΐου καὶ παισὶ δούς

. Ibi scholiastes

ἀρὰς δὲ λέγει τὰς παρακολουθούσας τῷ γένει αὐτῶν ἀπὸ τοῦ Πέλοπος, οὐχ ἃς αὐτῷ ὁ Λάϊος προςηράσατο, ἐπεὶ οὐδὲ φέρεται τι τοιοῦτον ἀπὸ τοῦ Λαΐου πρὸς τὸν Οἰδίποδα, ἀλλ' ὡς ὁ Πέλοψ Λαΐῳ κατηράσατο δυςθυμήσας ἐπὶ τῇ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Χρυσίππου ἁρπαγῇ, ἣν ἑρπάξατο ὁ Λάιος

813

814. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-880

κακόν με M. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. B. Rob.

κακόν μοι

Vit. Colb. 1.

κακόν μου

G. Cantabr. 1. Mosc. 1. Ox. Par. C. E. F. Ask. A. Colb. 2. Taur. Vind. 1. Ald. Turn. idemque adscriptum in Par. B. Lectum etiam esse

κακὸν

ex adnotatione codicis Vit. †

κακὸν ἀντὶ τοῦ κινδύνου

, colligas. καρδίαν Cantabr. 1. 2. Par. H. L. ut Brunckius scribendum esse coniecerat.

καρδίαι

(sic, non καρδίαν) Μ.

καρδία

vel

καρδίᾳ

G. Vit. Lips. Arund. Mosc. 1. Ox. Par. A. B. Ask. A. Colb. 1. Ald. Rob.

κραδία

Turn. τι omittit Taur.

τι

μι

mutatum in Par.B. περιπίτνει a pr. manu M.

περιπιτνεῖ

M. a recentiore manu et Vit. Lips. Turn.

πέρι πιτνεῖ

Ald.

περὶ πιτνεῖ

Rob.

περιπίπτει

Arund. Par. F. K. Ask. Α.

περιπνεῖ

G. Taur. Ex Par. E.

κρού

enotatum.

814

815. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-881

τύμβῳ μέλος

μέλος τύμβῳ

Arund.

μὲ τύμβῳ

ex Par. E. enotatum.

815

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-882

θυιάς Μ.

θυάς

ceteri. Ante hanc vocem Rob.

ὡς

habet,

θυὰς ὡς

ex Ask. A. affertur. Non habent

ὡς

M. G. Vit. Lips. Ox. Par. C. E. L. N. Colb. 1. Taur. Ald. Turn. αἱματοσταγεῖς

αἱματοστυγεῖς

Ald. Rob.

816

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-883

δυςμόρως Μ. (sic M. ut videtur, non δυσφόρως) G. Arund. Mosc. 2. Par. A. B. (ex Par. B. Faehsius

δυσφόρους

. γρ.

δυσμόρους

affert) Vind. 3.

δυσμόρους

Lips. Rob. Τurn.

δυσφόρως

Ox. et Faehsio teste Par. L.

δυσφόρους

Mosc. 1. Colb. 1. Ald. et adscripto

δυσμόρους

Vit. Par. N.

δυσφόρους μόρους

Par. C.

817

818. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-884

θανόντας

θανόντα

Rob.

818

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-885

ξυναυλία Ald. δορός

δουρός

G. Lips.

819

820. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-886

ἀπεῖπε

ἀπεῖπεν

M. Par. L.

820

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-887

πατρόθεν

πρόθεν

Par. G.

πατρῴα

Par. F. K. In hoc versu desinit Taur.

821

822. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-888

ἄπιστοι

superscripto

αι

Vind. 4.

ἄπιστα

Rob.

822

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-889

μέριμνα

μέριμναι

Vit. Lips. Cantabr. 1. Ald. Turn. πτόλιν

πόλιν

G. Vit. Ox. Par. C. Vind. 2. 4. Ald. Rob.

πτόλιν

M. Lips.

823

824. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-890

θέσφατ᾽ Μ. Arund. Par. E. L. Colb. 1. Vind. 1. 2. 3. 4.

καὶ θέσφατ'

G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

824

825. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-891

εἰργάσασθ᾽

εἰργάσασθε

Ald. Turn.

825

826. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-892

ἦλθε δ᾽ αἰακτὰ

ἦλθ᾽ αἰακτὰ

826

827. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-893

πήματ' οὐ

πήματα οὐ

Vit.

827

828. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-894

προῦπτος Non animadverterunt critici haec quoque antistrophica esse. In

προϋπτος

litteras

ροῦπ

in litura habet M.

τρεπτός

Arund.

828

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-895

διπλαῖ μέριμναι

διπλαῖς μερίμναις

ante rasuram in M. fuisse videtur.

829

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-896

δίδυμ᾽ ἀγανόρεα κακά

δίδυμ᾽ ἀνορέα

M. G. Vit. Mosc. 1. 2. Ox. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.

δίδυμ ἀνορέᾳ

Turn.

διδομανόρεα

Arund. Par. L. Rob.

διδυμανόρια

varia lectio apud Turnebum, et sic Lips. sed ut penultima vocalis in

aut in

mutata videatur.

διδυμάνορα

Par. A. (

δίδυμ' ἄνορα

ex Colb. 2. affertur).

διδυμ᾽ ἄνορα

Cantabr. 1. Deinde

κάκ'

omnes libri. Scripsi mutatione lenissima

διπλαῖ μέριμναι, δίδυμ᾽ ἀγανόρεα κακά

, gemina fortiter patrata mala. αὐτοφόνα M. Lips. Ald. Rob.

αὐτόφονα

G. Vit. Turn.

αὐτόφονον

Par. E. δίμοιρα, τέλεα τάδε πάθη· τί φῶ; Tum omnes

δίμοιρα τέλεια

. Denique

τὰ πάθη. τί φῶ

M. G. Vit. Lips. Vind. 2. 3. 4. Turn.

τάδε πάθη. τί φῶ

Arund. Par. Α. (

δὲ τὰ

ex Colb. 2. affertur) Rob.

τάδε παθεῖν. τί φῶ

Ven. Β.

τὰ δὲ πάθη. τί φῶ

Cantabr. 1. 2. Par. Κ.

τε πάθη. τί φῶ

Vind. 1.

πάθη τί φῶ

Ox. Ald. Sententiae pariter et metro ut consulerem, scripsi

αὐτοφόνα, δίμοιρα, τέλεα τάδε πάθη· τί φῶ;

830

831. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-897

τί δ᾽ ἄλλο γ᾽ ἢ πόνοι δόμων ἐφέστιοι Vulgo

τί δ᾽ ἄλλο γ᾽ ἢ πόνοι πόνων δόμων ἐφέστιοι

. Sola hic Rob. editio salutem affert, in qua

πόνων

omissum est. Eadem

δομάτων

, sic,

831

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-898

ἀλλὰ γόων, φίλαι, κατ' οὗρον Libri

ἀλλὰ γόον ὦ φίλαι

, nisi quod

γόων

habent Lips. Arund. Cantabr. 1. Rob. et

supra scripto Par. C. Idem

γόων

supra adscriptum in Par. B. Recte hoc recepit Brunckius: sed metrum postulat, ut etiam

ὦ

deleatur, et scribatur

φίλιαι

κατ' οὖργον

, sed

a recentiore manu inserto, Μ.

γρ. κακούργων

Par. B.

832

833. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-899

κρατὶ

κράτει

Par. E.

κρατεῖ

Par. G.

833

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-900

πίτυλον

πύτιλον

αἰεὶ

αἰεί

recte G. Vind. 1. 2.

ἀεὶ

Vind. 3. 4.

αἰέν

ceteri.

834

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-901

τὰν ναύστολον μελάγκροκον θεωρίδα Libri

τὰν ἄστονον μελάγκροκον ναύστολον θεωρίδα

, nisi quod

τὴν

habet Par. G.

ταἄστονον

τὴν νῦν ἄστολον

Lips. et in margine γρ.

ἄστονον

, sed addito signo, quod hanc lectionem ad

ναύστολον

pertinere indicat.

ἄστολον

pro

ἄστονον

commemorat etiam secundus scholiastes.

τὴν ἄστονον μελάγκροκον ἄστολον θεωρίδα

Rob. Deinde

μελαγκροκάν

Μ.

μελάγκαρον

Ald. Thomas M. p. 181, 10. ed. Ritsch. ex hoc loco affert

ναύστολον μελάγκροκον θεωρίδα

. Apparet scribendum esse

τὰν ναύστολον μελάγκροκον θεωρίδα

. Vidit hoc etiam Dindorfius.

τὰν ναύστολον

primo in

τὴν ἄστολον

, inde in

τὰν ἄστονον

abiit, et adscripta vera lectio alienum locum occupavit. Αἰεὶ ostendit

ἀμείβεται

non esse de hoc praesenti planctu intelligendum, sed de remigatione, qua perpetuo mortui in Orcum transferuntur. Θεωρίς autem non navis est, sed via. Hesychius in v. θεωροί, —

λέγουσι δὲ καὶ τὴν ὁδόν, δι' ἧς ἴασιν ἐπὶ τὰ ἱερά, θεωρίδα

. Euripides Hec. v. 1105. (1073.)

ἢ τὸν ἐς Αΐδα μελανοχρῶτα πορθμὸν ἄξω τάλας;

Hoc igitur dicit chorus, largo cum luctu in capite vestro imitamini remigationem manuum, quae perpetuo per Acherontem navalem nigram viam, non calcatam Apollini, non lustratam soli, ad omnes recipiens ignotum litus transit. Magna audacia

μελάγκροκον

poeta dixit, nisi forte scripsit

μελαγκρόκων

, mortuorum, ut

μελάμπεπλος

. dicitur rex mortuorum ab Euripide Alc. v. 859.

835

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-902

τὰν

τὴν

Par. G. ἀστιβῆ Ἀπόλλωνι

ἀστιβὴ Πόλλωνι

Pauwius. Libri

ἀστιβῆ Ἀπόλλωνι

. ἀνάλιον

ἀνάλιον

ad alteram syllabam η superscripto Lips.

836

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-903

πάνδοκον

πάνδομον

, sed cum glossa τὴν πάντας δεχομένην, G. ἀφανῆ Boeckhius in praefatione lectionum aestivarum a. 1827. p. 11. in

δυσχερῆ

vel

τηλαυγῆ

mutandum putavit, utrumque non recte.

837

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-904

ἀλλὰ γὰρ ἥκουσ'

ἀλλ' ἥκουσ'

Colb. 1. 2.

οἴκουσ'

Par. E. ἐπὶ πρᾶγος

ἐπὶ πράγω

Lips.

838

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-905

Ἀντιγόνη τ' ἠδ᾽ Ἰσμήνη

ἀντιγόνην

Par. C.

ἀντιγόνη τ' ἠδ᾽

Μ.

ἀντιγόνη θ᾽ ἡδ᾽

G. Vit. Colb. 1. Ald.

ἀντιγόνη θ᾽ ἢ δ'

Rob.

Ἀντιγόνη θ' ήδ'

Turn.

ἀντιγόνη τ' ἠδ᾽

, γρ.

θ' ήδ'

ex Par. B. Faehsius affert.

ἀντιγόνη δ᾽ Ἰσμήνη

Lips.

839

840. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-906

ἀδελφοῖν

ἀδελφῶν

Par. C.

ἀδελφοῖν

. γρ.

ἀδελφῶν

. supra ser.

ἀδελφόν

ex Par. B. Faehsius enotavit.

ἀδελφοῖς

Cantabr. 2. Post

ἀδελφοῖν

interpungunt G. Vit. Turn. Et sane melius

θρῆνον ἀδελφοῖν

cum praecedentibus coniungimus, ut explicetur eo

πράγος

, quam cum sequentibus.

840

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-907

ἐκ omittit Par. N.

καὶ

pro eo habet Colb. 2.

841

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

777-806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-521

drittes Epeisodion: ein Bote meldet die Katastrophe, den Wechselmord der beiden Brü- der. Schol. ἄγγελος ὁ καὶ πρότερον ἀπαγγείλας περὶ τῆς τῶν Ἀργείων ἐφόδου, οὗτος καὶ νῦν ἀπαγγέλλει τὴν ἀδελφοκτονίαν. Daß es der gleiche sein soll, ergibt sich aus 782 f.

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-525

⁴

στέγει absolut,,gewährt Schutz".

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-526

⁵

⁶

ἑβδόμας, πύλας. Die Wahl des siebenten Tores wird mit dem Beinamen des Apollon ἑβδομαγέτης in Verbindung gebracht:,,das sie- bente Tor erkor sich der würdige Siebenfürst, um dort das Geschlecht des Ödipus für die alte Schuld des Laios büßen zu lassen". Den Bei- namen leitete man davon ab, daß Apollon am siebenten Tage eines Monats geboren und der siebente Monatstag ihm geweiht war, Schol. ἑβδόμῃ γὰρ ἐγεννήθη Απόλλων, Prokl. zu Plat. Tim. III S. 200 Απόλλωνι τὴν ἑπτάδα ἀνεῖσαν ὡς συνέχοντι πάσας τὰς συμφωνίας . . καὶ ἑβδομαγέταν ἐκάλουν καὶ τὴν ἑβδόμην τοῦ Θεοῦ ἱερὰν ἔλεγον. „ τῇ γὰρ Ἀπόλλωνα χρυσάορα γείνατο Λητώ “ (Hes. Ε. καὶ Ἡ. 771). Vgl. auch Plut. Mor. S. 717 D, Herod. VI 57. Lobeck Aglaoph. I S. 434 be- zieht den Namen darauf, daß an den Festen des Gottes sieben Kna- ben und sieben Mädchen den Fest- zug anführten. Brandis Hermes II S. 271 leitet die Siebenzahl, die sich beim Apollodienst so häufig wiederholt, aus den Kultsagen des phönikischen Sonnengottes und sei- ner Verbindung mit den übrigen Planeten ab, an deren Spitze er die sieben Tage der Woche be- herrschte. Doch vgl. Roscher Lex. d. gr. u. röm. Myth. I S. 423 ff. Eine geringere Handschrift bietet ἑβδομαγέτης, aber die dorische Form scheint als feierlich sakrale Form gewählt zu sein.

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-527

⁷

⁸

Für πρᾶγμα geben jüngere Handschriften πρᾶγος. νεόκοτον, νέον, wie Pers. 260. Für das wenig passende πλέον vermutet Dindorf πάλιν. Vielleicht hat es διπλοῦν (günstig und ungünstig) ge- heiben. Vgl. Soph. Ο. Τ. 938 τί δ' ἔστι; ποίαν δύναμιν ὧδ᾽ ἔχει διπλῆν.

789. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-528

⁹

¹⁰

Diesen Vers, welcher aus 805 stammt und die Stichomythie stört, hat Porson getilgt.

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-529

¹¹

¹²

αὐτοκτόνων: zu 668.

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-530

¹³

¹⁴

Η. Wolf schreibt παρφρονῶ, wie Eum. 229 πάρ Διὸς überliefert ist. φόβῳ λόγου, weil ich ahne, was du sagen willst.

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-531

¹⁵

¹⁶

Der V. wiederholt nur den Gedanken von φόβῳ λόγου 791 und stört die Stichomythie, sobald 795 vor 794 tritt, wie der Sinn es er- fordert, da 794 die in 795 gestellte Frage bestätigt und erweitert.

795-796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-532

¹⁷

¹⁸

ἐκεῖθι wie Hom. p 10. Bei den Tragikern kommt das Wort sonst nicht vor. · βαρέα. . φράσον, so kummervoll gewiß es ist, tue doch es kund. — ἀμφιλέκτως, Schol. ἀμφιβόλως. Sie sind fürwahr so übel zugerichtet, daß über ihr Schicksal kein Zweifel mehr be- stehen kann. κατεσποδημένω für κατεσποδημένοι und 792 τόκω für τόκος hat Dindorf geschrieben wegen κεῖσθον. 7961. ἠναίρονθ᾽ ἅμα ἀμφοῖν ἄγαν für ἠναίροντ᾽ ἄγαν . . ἀμφοῖν ἅμα Nauck. ὁ δαίμων, Απόλλων nach 785. κοινὸς ἄγαν, der Gott war allzu unparteiisch, weil beide Brüder zugleich durch Bruder- hand fielen.

798. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-533

¹⁹

²⁰

αὐτός: Schol. ὁ ᾿Απόλλων ἀναλίσκει τὸ τοῦ Οἰδίποδος γένος, der beleidigte Gott.

799. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-534

²¹

²²

,, So ist Stoff zur Freude und zur Klage." δακρύεσθαι: das Medium findet sich sonst nur in δεδάκρυμαι. Geringere Hand- schriften geben δακρύσασθαι. Viel- leicht hat es ursprünglich κἀποκ- λαύσασθαι geheißen. Doch vgl. zu

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-535

²³

²⁴

πόλιν εὖ πράσσουσαν bei χαίρειν wie Soph. Αi. 136 σὲ μὲν εὖ πράσσοντ᾽ ἐπιχαίρω, Eur. Hipp. 1339 τοὺς γὰρ εὐσεβεῖς θεοὶ θνῄ- σκοντας οὐ χαίρουσι, Rhes. 390 χαίρω δέ σ᾿ εὐτυχοῦντα, Hom. Ν 352 ἤχθετο γάρ ῥα Τρωσιν δαμναμένους. An die Stelle eines zweiten Parti- zips, welches sich auf δακρύεσθαι bezöge, tritt ein selbständiger Satz.

802. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-536

²⁵

²⁶

Σκύθῃ: vgl. 714f. — Photios παμπησία· παγκτησία, Gesamt- besitz. Nauck vermutet δωμάτων παμπησίαν.

803. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-537

²⁷

²⁸

ĥv (äv) láßwoiv: zu 243.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-538

²⁹

³⁰

φθατούμενοι (so Kirchhoff für φορούμενοι), κτώμενοι χθόνα. Die Art der Besitzergreifung des Landes entspricht den Flüchen des Vaters. W. Headlam vermutet δυσπότμως. - Ζη φατούμενοι vgl. Eum. 401 γῆν καταφθατουμένη, Hesych. καταφθατουμένη κατακτω μένη und φθο) ατήσει· φθάσει (sollte wohl φθάσεις heißen) κτή- σασθαι. Diese Erklärung beruht auf der verkehrten Ableitung von φθάνω.

805-806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-539

³¹

³²

Wenn diese beiden Verse nicht unecht sind, wie Butler an- nimmt, so faßt der Bote noch ein- mal Freude und Leid in kurzen Worten zusammen und schließt wie die früheren sieben Botenreden Statt (zu 534) mit zwei Versen. ὑπ' ἀλλήλων hat es wohl ἐπαλλήλῳ geheißen. Mit ἐπαλλήλῳ φόνῳ vgl. ἐπαλλήλοιν χεροίν Soph. Αnt. 57, ἀλλαλοφόνοις χερσίν unten 915. Der Bote ab.

807-816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-540

³³

³⁴

Die anapästische Partie, welche der Κορυφαῖος vorträgt, bereitet den folgenden Chorgesang vor und begleitet die Bewegung des in eine neue Stellung über- gehenden Chors.

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-541

³⁵

³⁶

Der Monometer steht an Stelle eines Parömiakos; daher die syllaba anceps. Doch vermutet Aschylos, Sieben gegen Theben. Prien, daß ὠγυγίους oder ἀρχαίους vor τούσδε ausgefallen sei. Uber die Quantität von ῥύεσθε zu 150.

810. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-542

³⁷

³⁸

ἐπολολύξω wie ὀλολυγμὸν εὐφημοῦντα τῇδε λαμπάδι ἐπορ θιάζειν Ag. 28 von dem jubelnden Dankgebet von Frauen. Vgl, oben zu 254.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-543

³⁹

⁴⁰

Für βιοτείᾳ (vgl. ἀσινῆ βίοτον Cho. 1016) geben die Hand- schriften σωτῆρι, welches zur Er- klärung von ἀσινεῖ beigeschrieben das ursprüngliche Wort verdrängt zu haben scheint. Scholefield ver- mutet πόλεως ἀσινεῖ σωτῆρι τύχῃ.

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-544

⁴¹

⁴²

ἀτέκνους könnte die von dem Schol. angegebene Bedeutung ἐπὶ κακῷ τεχθέντας nur in einer Verbindung wie τέκνον ἄτεκνον haben. Die Erwähnung der Kinder- losigkeit ist hier ganz zwecklos, abgesehen davon, daß von Polynikes ein Sohn Thersandros, von Eteokles ein Sohn Laodamas erwähnt wird. Wahrscheinlich ist ἄνδρας für ἀτέκνους zu setzen. Vgl. πολέμαρχος ἀνήρ Cho. 1070.

815. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-545

⁴³

⁴⁴

Der Vers ist, wie και er- fordert, von Prien ergänzt nach dem Schol. ὀρθῶς οὖν καὶ ἐπωνύμως Ετεοκλῆς καὶ Πολυνείκης ἐκλήθησαν. Vgl. zu 565. Die Brüder gingen ἐτεὸν κλεινοί zugrunde, weil beide ihren Gegner töteten. Soph. Ant. 146 δικρατεῖς λόγχας στήσαντε. drittes Stasimon. Der Chor (Gesamtchor) beklagt die unselige Tat der beiden Brüder, mit welcher sich der Fluch des Ödipus erfüllt hat.

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-546

⁴⁵

⁴⁶

μέλαινα: zu 682.

818. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-547

⁴⁷

⁴⁸

Der Fluch, welcher (von Laios her) auf dem Geschlecht lastet und welcher von Ödipus ausgesprochen wurde. Vgl. 826 f., Eur. Phoen. 1611 ἀρὰς παραλαβὼν Λαΐου καὶ παισὶ δούς (Ödipus). In dem von Meineke vermuteten Text ἦ μέλαινα Οἰδίπου ' στ᾿ ἀρά wäre γένεος objektiver, Οἰδίπου subjektiver Gen. zu ἀρά (Schol. τελουμένη ἐπὶ τῷ γένει τοῦ Οἰδί ποδος ἀρά). Vielleicht ist Οιδίπου παρά zu schreiben (nicht mit der epischen Quantität wie Hom. I 456).

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-548

⁴⁹

⁵⁰

Kalter Schauer überkommt mich." με καρδίαν wie Hik. 384 φόβος μ' ἔχει φρένας, Eum. 88 μὴ φόβος σε νικάτω φρένας nach Homerischer Weise.

820. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-549

⁵¹

⁵²

ἔτευξα μέλος wie Cho. 422 ἔκοψα κομμὸν Ἄριον von dem eben angestimmten Liede, vgl. ἔφριξ ἔρωτι Soph. Αi. 693, ἐγέλασα, ἐπήνεσα.

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-550

⁵³

⁵⁴

Θυιάς di. ganz in Ekstase vor Entsetzen, vgl. 952 μαίνεται γόοισι φρήν und 485. Sehr an- sprechend schreibt, auch um der genaueren Responsion willen, Heim- söth Θυιὰς ὥς, αἱμοσταγείς. Die Form αἱμοσταγής findet sich Eur. Fragm. 384 und Eum. 366 ist gleichfalls αἱμοσταγές für αἱματο- σταγές herzustellen.

823-824. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-551

⁵⁵

⁵⁶

Fürwahr unheilverkün- dend ist dieser Einklang (d. h. dieser gleiche Ausgang) des Kam- pfes." ή . δύσορνις auch Eur. Hipp. 759. zu

825-826. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-552

⁵⁷

⁵⁸

Bis zu Ende hat es ohne ermatten der fluchende Ruf des Vaters geführt."

827. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-553

⁵⁹

⁶⁰

Der Ungehorsam des Laios hat fortgewirkt und da Göttersprüche ihre Kraft nicht ver- lieren, so bangt mir um die Stadt." Vgl. σώζειν πόλιν 734. Diese Furcht um die Stadt bezieht sich auf den Krieg der Epigonen. Mit ἄπι- στοι vgl. 1021, Hesych. ἄπιστος· ἀπαράπειστος, ἀπειθής· Σοφοκλῆς Τρωίλω.

831. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-554

⁶¹

⁶²

ἄπιστον ist vielleicht nach ἄπιστοι 827 in ἄελπτον zu ver- bessern. Herwerden vermutet ἄλα- στον.

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-555

⁶³

⁶⁴

οὐ λόγῳ: Schol. ἀλλ᾽ ἔργῳ. Vgl. Prom. 114 καὶ μὴν ἔργῳ κού κέτι μύθῳ χθὼν σεσάλευται.

833. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-556

⁶⁵

⁶⁶

Exodos, Klagen an den Leichen der beiden Brüder, welche auf Bahren auf die Bühne getragen werden. Dem Leichenzug folgen (bei 846) die Schwestern, Anti- gone und Ismene. Die Klagen er- hebt der Chor in verschiedener (vierfacher) Form und Vortragsart, nach diesem die beiden Schwestern. Der letzten Partie folgt noch eine Dialogpartie mit einem Chorikon als Abschluß.

⁶⁷

⁶⁸

Mit αὐτόδηλα (von selbst offenbar, es bedarf keines Boten) vgl. αὐτὸ δηλοῖ, αὐτὸ δείξει. Nach Etym. M. p. 173, 34 avtóngav(t) α• αὐτόδηλα kann man vermuten, daß es ursprünglich τάδ' αυτόνραντα (,, da haben wir die echte und volle Wirklichkeit des Gemeldeten") ge- heißen habe. Vgl. Fragm. 295 αὐτόκραντον λόγον ( τὸν ἐξ ἑαυτοῦ τὸ τέλος ἐπιφέροντα), welches Zitat in Anbetracht der folgenden Worte προΰπτος λόγος mit τάδ᾽ αὖ- τόκραντα zusammenfallen könnte. ,Was der Bote mitgeteilt hat, können wir vor Augen sehen." für

833-845. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-557

⁶⁹

⁷⁰

Der Κορυφαίος als Halbchorführer und der Führer des anderen Halbchors (zu 837) geben ihren Empfindungen beim Anblick der Leichen Ausdruck und der Κορυφαῖος fordert zur Totenklage auf.

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-558

⁷¹

⁷²

διπλᾶ μέριμνα (im Med. ist διπλαῖν μερίμναιν in διπλαῖ μέριμναι korrigiert, dem Sinn und Metrum entspricht mehr der Singu- lar) . . δίμοιρα τέλεα τάδε τέλεια τὰ πάθη oder τέλεια τάδε πάθη): „,doppelt ist der Kummer, doppelt das Leid des Wechsel- mords, zweier Anteil dieser Weihe- zoll (d. i. zwei haben zu diesem Opfer beigesteuert). Ζη μέριμνα vgl. Eur. Hek. 896 ὡς τώδ᾽ ἀδελφὼ πλησίον μιᾷ φλογί, δισσή μέριμνα μητρί, κρυφθῆτον χθονί.

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-559

⁷³

⁷⁴

Die rhetorische Frage τί φῶ; wird wie eine wirkliche Frage beantwortet, woraus sich deutlich ergibt, daß der Sprechende ein anderer ist. Was ist es anders als Leiden von Leiden, die dem Hause innewohnen?" Schol. ἢ τὰ κακὰ ἀπὸ τῶν κακῶν οἰκεῖ ἐν τῇδε τῇ ἑστίᾳ καὶ τοῖς οἴκοις τούτοις. Vgl. Cho. 464 ὦ πόνος ἐγγενὴς . δώμασιν ἔμμοτον τῶνδ᾽ ἄκος. δόμων ἐφέστιος auch Eum. 580, 672, Hik. 370.

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-560

⁷⁵

⁷⁶

Der Gedanke ,, erhebet unter Seufzern mit Schlägen an das Haupt (und auf die Brust) die die Toten über den Acheron in das alle aufnehmende Reich des Dunkels geleitende Klage" wird mit nautischen Ausdrücken, welche zugleich der wirklichen Fahrt über den Acheron entsprechen (vgl. Prom. 376, 376, Ag. 476), also gegeben: ,,Wohlan rudert, während Seufzer wie günstige Fahrwinde treiben ( κατ᾽ οὖρον γόων), um das Haupt den fortgeleitenden Ruderschlag der Hände, welcher immer über den Acheron fährt auf der Fest- straße, auf welcher man mit schwarzbewimpelten Schiffen fährt, welche von Apollon nicht (wie die Feststraße nach Delos) besucht wird, welche sonnenlos ist, in das all- gastliche, dunkle Land". κατ οὖρον wie 677. ἐρέσσετε, vgl. Pers. 1047 ἔρεσσ᾽ ἔρεσσε καὶ στέ ναζ᾿ ἐμὴν χάριν, Eur. Tro. 1235 ἄρασσ᾽ ἄρασσε κρᾶτα πιτύλους δι- δοῦσα χειρός. An unserer Stelle ist πίτυλος mehr am Platze als bei Euripides, weil zugleich das Ru- dern über den Acheron vorschwebt. Mit πόμπιμον vgl. πομπίμοις κώ- παις ἐρέσσων Soph. Τrach. 560. δι' ᾿Αχέροντ᾽ ἀμείβεται wie Eur. Phoen. 271 ὅταν δι᾽ ἐχθρᾶς ποὺς ἀμείβηται χθονός. — τὰν ναύστολον μελάγκροκον θεωρίδα (für τὰν ἄστονον μελάγκροκον | ναυστολον θεωρίδα Dindorf): μελάγκροκον (Schol. μέλαν λαῖφος ἔχουσαν) gibt zunächst eine nähere Bestimmung zu ναύστολον. Diese θεωρίς in die Unterwelt wird von der echten, frohen θεωρίς unterschieden. Vgl. zu 64. Wegen der Bedeutung von θεωρίς vgl. Hesych. unter θεωροί: λέγουσι δὲ καὶ τὴν ὁδὸν δι' ἧς ἴασιν ἐπὶ τὰ ἱερὰ θεωρίδα. Für ἀστιβῆ ἀπόλλωνι (vgl. zu 1068) schreibt H. L. Ahrens ἀστιβῆ Παιῶνι (vielmehr Παιᾶνι). εἰς πανδόκον ἀφανῆ τε χέρσον: vgl. Soph. Ant. 804 τὸν παγκοίτην θάλαμον, Εl. 138 ἐξ ᾿Αίδα παγκοί- νου λίμνας, Ai. 607 ἀίδηλον " Αιδαν. Meineke vermutet ἀχανῆ für ἀφανῆ.

Aeschylus Seven Against Thebes 833

Ioannes Sanravius (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Tanqua Baccha, fanguinis oſores mortuos audies inſalices

Qui occubuerunt:infœlix hac congreſus haſtæ

Perfecit, neq; prohibuit ex patre optanda eloquentia.

Current edition Experimental

Χορος

ἰὼ ἰὼ δύσφρονες,
875

φίλων ἄπιστοι καὶ κακῶν ἀτρύμονες,

δόμους πατρῴους¹⁶ ἑλόν-

τες μέλεοι σὺν αἰχμᾷ.¹⁷

Χορος

μέλεοι δῆθ᾽ οἳ μελέους θανάτους

ηὕροντο δόμων ἐπὶ λύμῃ.
880
881

Χορος

ἰὼ ἰὼ δωμάτων

ἐρειψίτοιχοι¹⁸ καὶ πικρὰς μοναρχίας

ἰδόντες, ἤδη διήλ-

λαχθε σὺν σιδάρῳ.¹⁹
885

Χορος

κάρτα δ᾽ ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα

πότνι᾽ Ἐρινὺς ἐπέκρανεν.

888

Χορος

ὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι,³⁷

διατομαῖς ἀφίλοις,³⁸

ἔριδι μαινομένᾳ,
935

νείκεος ἐν τελευτᾷ.

Χορος

ἔχουσι μοῖραν λαχόντες, ὦ⁴¹ μέλεοι,⁴²
945

διοδότων⁴³ ἀχέων:

ὑπὸ δὲ σώματι γᾶς

πλοῦτος ἄβυσσος ἔσται.

Χορός

ἰὼ ἰὼ δωμάτων

ἐρειψίτοιχοι καὶ πικρὰς μοναρχίας

ἰδόντες, ἤδη διήλ-

λαχθε σὺν σιδάρῳ.
885

κάρτα δʼ ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα

πότνιʼ Ἐρινὺς ἐπέκρανεν.

ὦ μέλαινα καὶ τελεία

γένεος Οἰδίπου τ᾿ ἀρὰ,

κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος.

ΧΟ.

Chorus

The curseful utterance of their father has done its work and not fallen short. Laius’ plans, made in disobedience, have kept their force. I am anxious for our city; divine decrees do not lose their edge. The funeral procession with the bodies of the brothers comes into view.
840

Chorus

O bringers of immense grief, you have done in this a deed beyond belief, yet lamentable troubles have indeed come.
845

Chorus

Ah, pity you senseless men, whom friends could not persuade and evils could not wear down! To your misery you have captured your father’s house with the spear.
875

Chorus

To their misery, indeed,

they found a miserable death in the outrage done their house.
880

Ah, you brothers who were poised to cast over the walls of your home and looked—to your sorrow—for sole rule, now you have been

reconciled by the iron sword.
The great Erinys of your father Oedipus has fulfilled it all truly.
885

ANTISTROPHE.

Simile a Tíade, un cantico

levo sopra la tomba,
925

l'un corpo e l'altro udendo che di misero

sangue stillava, spento.

Ahi, con sinistro auspicio

questo suonò di cuspidi concento.

1 Antistrofe.

Finstrer Fluch, der sich vollendet

Am Geschlecht des Oedipus!
805

Eiskalter Schauder strömt mir um die bange Brust:

Den Grabgesang heb' ich an,

Gleich einer Thyas, nun mein Ohr

Den blutigen unglückseligen Tod

Vernommen. Ha, kein Segen, daß
810

Lanze hier auf Lanze traf!

Gegenstrophe.

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Tanqua Baccha, fanguinis oſores mortuos audies inſalices Qui occubuerunt:infœlix hac congreſus haſtæ Perfecit, neq; prohibuit ex patre optanda eloquentia.

Current edition Experimental

Χορος ἰὼ ἰὼ δύσφρονες, 875 φίλων ἄπιστοι καὶ κακῶν ἀτρύμονες, δόμους πατρῴους 16 ἑλόν- τες μέλεοι σὺν αἰχμᾷ. 17

Χορος μέλεοι δῆθ᾽ οἳ μελέους θανάτους ηὕροντο δόμων ἐπὶ λύμῃ. 880 881

Χορος ἰὼ ἰὼ δωμάτων ἐρειψίτοιχοι 18 καὶ πικρὰς μοναρχίας ἰδόντες, ἤδη διήλ- λαχθε σὺν σιδάρῳ. 19 885

Χορος κάρτα δ᾽ ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα πότνι᾽ Ἐρινὺς ἐπέκρανεν. 888

Χορος ὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι, 37 διατομαῖς ἀφίλοις, 38 ἔριδι μαινομένᾳ, 935 νείκεος ἐν τελευτᾷ.

Χορος ἔχουσι μοῖραν λαχόντες, ὦ 41 μέλεοι, 42 945 διοδότων 43 ἀχέων: ὑπὸ δὲ σώματι γᾶς πλοῦτος ἄβυσσος ἔσται.

Χορός ἰὼ ἰὼ δωμάτων ἐρειψίτοιχοι καὶ πικρὰς μοναρχίας ἰδόντες, ἤδη διήλ- λαχθε σὺν σιδάρῳ. 885 κάρτα δʼ ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα πότνιʼ Ἐρινὺς ἐπέκρανεν.

ὦ μέλαινα καὶ τελεία γένεος Οἰδίπου τ᾿ ἀρὰ, κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος.

ΧΟ.

Chorus The curseful utterance of their father has done its work and not fallen short. Laius’ plans, made in disobedience, have kept their force. I am anxious for our city; divine decrees do not lose their edge. The funeral procession with the bodies of the brothers comes into view. 840

Chorus O bringers of immense grief, you have done in this a deed beyond belief, yet lamentable troubles have indeed come. 845

Chorus Ah, pity you senseless men, whom friends could not persuade and evils could not wear down! To your misery you have captured your father’s house with the spear. 875

Chorus To their misery, indeed, they found a miserable death in the outrage done their house. 880

Ah, you brothers who were poised to cast over the walls of your home and looked—to your sorrow—for sole rule, now you have been reconciled by the iron sword. The great Erinys of your father Oedipus has fulfilled it all truly. 885

ANTISTROPHE.

Simile a Tíade, un cantico levo sopra la tomba, 925 l'un corpo e l'altro udendo che di misero sangue stillava, spento. Ahi, con sinistro auspicio questo suonò di cuspidi concento. 1 Antistrofe.

Finstrer Fluch, der sich vollendet Am Geschlecht des Oedipus! 805 Eiskalter Schauder strömt mir um die bange Brust: Den Grabgesang heb' ich an, Gleich einer Thyas, nun mein Ohr Den blutigen unglückseligen Tod Vernommen. Ha, kein Segen, daß 810 Lanze hier auf Lanze traf! Gegenstrophe.

Commentary

Stable identifiers

Tanqua Baccha, fanguinis oſores mortuos audies inſalices

Qui occubuerunt:infœlix hac congreſus haſtæ

Perfecit, neq; prohibuit ex patre optanda eloquentia.

Χορος

ἰὼ ἰὼ δύσφρονες,
875

φίλων ἄπιστοι καὶ κακῶν ἀτρύμονες,

δόμους πατρῴους¹⁶ ἑλόν-

τες μέλεοι σὺν αἰχμᾷ.¹⁷

Χορος

μέλεοι δῆθ᾽ οἳ μελέους θανάτους

ηὕροντο δόμων ἐπὶ λύμῃ.
880
881

Χορος

ἰὼ ἰὼ δωμάτων

ἐρειψίτοιχοι¹⁸ καὶ πικρὰς μοναρχίας

ἰδόντες, ἤδη διήλ-

λαχθε σὺν σιδάρῳ.¹⁹
885

Χορος

κάρτα δ᾽ ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα

πότνι᾽ Ἐρινὺς ἐπέκρανεν.

888

Χορος

ὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι,³⁷

διατομαῖς ἀφίλοις,³⁸

ἔριδι μαινομένᾳ,
935

νείκεος ἐν τελευτᾷ.

Χορος

ἔχουσι μοῖραν λαχόντες, ὦ⁴¹ μέλεοι,⁴²
945

διοδότων⁴³ ἀχέων:

ὑπὸ δὲ σώματι γᾶς

πλοῦτος ἄβυσσος ἔσται.

Χορός

ἰὼ ἰὼ δωμάτων

ἐρειψίτοιχοι καὶ πικρὰς μοναρχίας

ἰδόντες, ἤδη διήλ-

λαχθε σὺν σιδάρῳ.
885

κάρτα δʼ ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα

πότνιʼ Ἐρινὺς ἐπέκρανεν.

ὦ μέλαινα καὶ τελεία

γένεος Οἰδίπου τ᾿ ἀρὰ,

κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος.

Chorus

The curseful utterance of their father has done its work and not fallen short. Laius’ plans, made in disobedience, have kept their force. I am anxious for our city; divine decrees do not lose their edge. The funeral procession with the bodies of the brothers comes into view.
840

Chorus

O bringers of immense grief, you have done in this a deed beyond belief, yet lamentable troubles have indeed come.
845

Chorus

Ah, pity you senseless men, whom friends could not persuade and evils could not wear down! To your misery you have captured your father’s house with the spear.
875

Chorus

To their misery, indeed,

they found a miserable death in the outrage done their house.
880

Ah, you brothers who were poised to cast over the walls of your home and looked—to your sorrow—for sole rule, now you have been

reconciled by the iron sword.
The great Erinys of your father Oedipus has fulfilled it all truly.
885

Simile a Tíade, un cantico

levo sopra la tomba,
925

l'un corpo e l'altro udendo che di misero

sangue stillava, spento.

Ahi, con sinistro auspicio

questo suonò di cuspidi concento.

1 Antistrofe.

Finstrer Fluch, der sich vollendet

Am Geschlecht des Oedipus!
805

Eiskalter Schauder strömt mir um die bange Brust:

Den Grabgesang heb' ich an,

Gleich einer Thyas, nun mein Ohr

Den blutigen unglückseligen Tod

Vernommen. Ha, kein Segen, daß
810

Lanze hier auf Lanze traf!

Gegenstrophe.