Aeschylus Seven Against Thebes 727

Ioannes Sanravius (Translator)

Hoſpes fortes agit
695
Chalybis Scythicarum poßeßionum colonus
Neceßarias, acerbum, crudele ferrum,
Terram incolere quatiens tantam,
Et mortuis occupare
Magnorum camporum expertes.
700

Seven Against Thebes. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 720-791 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 720-791 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 727 focus
ξένος δὲ κλήρους ἐπινωμᾷ Χάλυβος Σκυθῶν
ἄποικος,
κτεάνων χρηματοδαίτας πικρὸς, ὠμόφρων σίδαρος,
730
χθόνα ναίειν διαπήλας, ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν
κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 727 focus
ξένος δὲ κλήρους ἐπινωμᾷ
Χάλυβος, Σκυθῶν ἄποικος,
κτεάνων χρηματοδαίτας
710
πικρός, ὠμόφρων σίδαρος,
χθόνα ναίειν διαπήλας,
ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους.
στρ. β'.
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 727 focus
Ξένος δὲ κλήρους ἐπινω-
Ant. 1.
μᾷ Χάλυβος Σκυθῶν ἄποικος,
κτεάνων χρηματοδαίτας
730
πικρός, ὠμόφρων σίδαρος,
χθόνα ναίειν διαπήλας
ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους.
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 727 focus
ξένος δὲ κλήρους ἐπινωμᾷ
Χάλυβος Σκυθῶν ἄποικος,
715
κτεάνων χρηματοδαίτας
πικρός, ὠμόφρων σίδαρος,
χθόνα ναίειν διαπήλας,
ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους.
720
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 727 focus
ξένος δὲ κλήρους ἐπινω-
μᾶι Χάλυβος Σκυθῶν ἄποι-
κος, κτεάνων χρηματοδαί-
τας πικρός, ὠμόφρων σίδα-
730
ρος, χθόνα ναίειν διαπήλας ὁπόσαν
καὶ φθιμένοισιν κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους. =
Translations (7)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 720-790 focus
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 727 focus
And the Chalybian stranger, emigrant from Scythia, is apportioning their shares, a fell divider of possessions, the sternhearted steel , allotting them land to occupy, just as much as it may be theirs to possess when dead, bereft of their large domains .
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 727 focus
Chalybe, émigré de
Scythie, dur partageur de patrimoines, le Fer au cœur cruel, a déjà, en secouant les sorts, décidé qu'ils n'occuperaient de leurs terres que ce qu'en peut tenir un mort à jamais frustrés de leurs vastes champs !
Plus vif.

The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 727 focus
The rude barbarian, from the mines
Of Scythia, o'er the lots preſides;
835
Ruthless to each his ſhare aſſigns,
And the conteſted realm divides;
To each allots no wider a domain
Than, on the cold earth as they lie,
Their breathless bodies occupy,
840
Regardless of an ampler reign.
Such narrow compaſs does the ſword,
A cruel umpire, their high claims afford.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 727 focus
Distributore dei dominî aviti
815
è lo straniero càlibo,
colono degli Sciti,
il crudo ferro, amaro compartitor di beni,
che a ciascun d'essi tanta terra prodiga
quanta la spenta loro spoglia n'empia,
820
orbato ognun degli ampli suoi terreni.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 727 focus
And strange is the Lord of Division, who cleaveth the birthright in twain,—
The edged thing, born of the north, the steel that is ruthless and keen,
740
Dividing in bitter division the lot of the children of teen!
Not the wide lowland around, the realm of their sire, shall they have,
Yet enough for the dead to inherit, the pitiful space of a grave!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 727 focus
Die Loose dort würfelt ein Fremdling,
Aus der Skythen Lande kam er,
Des Gebiets roher Vertheiler,
Der ergrimmte Stahl, der Mörder;
Er verloost heimischen Lands jedem soviel, als ihm genügt, fiel er im Kampf,
705
Wann ihm das größere Reich entschwunden.
Zweite Strophe.

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-776

μὴ ἔλθῃς ὁδοὺς σὺ τάσδ᾽ ἐφ᾽ ἑβδόμαις:
μὴ ἔλθης ὁδοὺς
Vit.
μὴ ἔλθ' ὁδοὺς
sic Lips.
ἐφ'
omittunt Vit. Par. N.
εὐδόμαις
G.
ἑβδόμοις
Vit.
695

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-777

τεθηγμένον ... ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ:
τεθειγμένον
G.
ἀμβλυνεῖς
, a recentiore manu supra scripto
απ
, Vit.
λόγῳ
, ad ω supra adscripto ου, Lips.
696

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-778

νίκην γε μέντοι καὶ κακὴν τιμᾷ θεός: Libri
νίκην γε
, nisi quod G.
γε
omittit, et
κακὴν
, nisi quod
καλὴν
habet Lips. Ex scholiastae verbis,
τὴν γὰρ κακὴν δίκην ἢ νίκην, λέγω δὲ τὴν γενομένην ἀνόμως, τιμωρεῖται ὁ θεός
, colligi potest etiam
δίκην
lectum fuisse. In M. hoc tantum scholion est,
τιμωρεῖται. ἢ ἐν ἐρωτήσει ὁ λόγος
. Habet interrogationis signum in fine versus Cantabr. 1. Per interrogationem haec non magis dici possunt, quam
τιμᾶν
significare ulcisci. Frustra hunc versum explicare conati sunt interpretes. Putavi scribendum esse
νίκῃ γε μέντοι καὶ κακὸν τιμᾷ θεός
. At victoria etiam improbos ornat deus. Dehortatur chorus Eteoclem, ne ad certamen cum fratre abeat, quod deus interdum etiam improbo (nunc quidem Polynici) victoriam impertiat. Ad haec respondet ille, non decere virum fortem de eo, quod vinci possit, cogitare.
697

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-779

στέργειν ... τοῦτο ... ἔπος:
στέγειν
Ald.
στέργειν γ'
G.
στέργειν τ'
Par. E.
τοὔπος
Taur.
698

700. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-780

ἐκφύγοις:
ἐκφύγοις
a pr. manu M. sed recentior
οι
supra adscripsit.
ἐκφύγῃ
Cantabr. 2. Ald. Aberravit ab sententia Nauckius praef. ad Aristophanem Byzantium p. VI.
ἐκφύγοι
scribendum esse putans.
700

701. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-781

πέφρικα ... ὠλεσίοικον:
πέφοικα
, supra adscripto
ρικα
, Vit.
τὴν
Lips.
ὠλεσίοικον
M. G. Turn.
οὐλεσίοικον
Vit.
ὀλεσίοικον
Par. L. Taur. Vind. 1. 2.3.4. Ald. Rob.
ὀλοσίοικον
Lips.
ὠλεσίδομον
varia lectio apud Stephanum.
701

702. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-782

θεόν, οὐ θεοῖς ὁμοίαν:
θεῶν
Arund. Cantabr. 1. Ox. Ask. A. et fortasse Par. F. ex quo affertur
θεόν
. In G. Taur. verba hoc ordine collocata sunt
οὐ θεοῖς ὁμοίαν θεόν
. Post hunc versum ante Canterum haec addebantur,
ἃ (οὐ Ox. Ven. A. Ald.) γὰρ νύκτωρ παρεκελεύσατο (παρακελεύσατο Par. E. παρεκελεύετο Vit. παρελεύσατο Ox. Αld.) καὶ γέγονε (γέγωνε Arund. Ox. Rob.)
. Habent haec verba G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. C. E. Ask. A. Colb. 1. Taur. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn. In M. a recentiore manu in margine adscripta sunt. Nihil haec sunt nisi interpretatio vocabuli
παναληθῆ
, sumpta ex v. 691.
702

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-783

παναληθῆ:
παναληθῆ
etiam M. sed ut eadem manus primum
παναληθὲς
scripserit.
703

704. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-784

εὐκταίαν Ἐρινύν:
εὐκτέαν
Arund.
ἀκταίαν
G.
Εὐκταίαν Ἐρινύν
non puto comparari posse cum
Θέμιδι εὐκταίᾳ
Euripidis in Medea v. 170. ut visum est Musgravio et Porsono. Ibi
Θέμις εὐκταία
est quae vota perficit: hic vix aliud esse potest
εὐκταία Ἐρινὺς
quam excitata Oedipi diris Furia. Sed fateor suspectum mihi esse
εὐκταίαν
. Nam etsi metrum Anacreonteum, sive Ionicum
ἀνακλώμενον
, spondeum pro trochaeo admittit, solet tamen Aeschylus versus diligentissime exaequare: atqui mediam in
εὐκταίαν
syllabam non facilius corripias, quam in
Φοίβῳ στυγηθέν
producas. Poterat Aeschylus scribere
πατρὸς ὠκύπουν Ἐρινύν
. Nam hoc rei convenit:
εὐκταίαν
supervacaneum est, quum
τελέσαι κατάρας
sequatur.
ἐρινὺν
M. Arund. Ald. Ceteri
ἐριννύν
.
704

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-785

περιθύμους:
ὑπερθύμους
Par. F. K. Ask. A.
705

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-786

Οἰδιπόδα βλαψίφρονος:
Οιδιπόδα βλαψίφρονος
Blomfieldius. Libri
βλαψίφρονος οιδιπόδα
, nisi quod
βλαψίφρενος
habet Lips.
τοῦ βλαψίφρονος
Cantabr. 2.
οιδιπόδαο
Vit.
οἰδίποδος
Ox. Ald.
Οιδιπόδα
Turn.
706

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-787

παιδολέτωρ δ᾽ ἔρις ἅδ᾽:
παιδολέκτωρ
Lips.
παιδολέτω
Ald.
παιδοδέλετως
Par. C. Post hanc vocem
δ'
omittunt Cantabr. 2. Ox. Ald. Rob. Turn. Habent particulam M. G. Vit. Lips.
ἔρις
. γρ.
ἐριννύς
Par. B.
ἅδ᾽
G. Vit. Lips. (in Lips. superscriptum) Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. E. N. Colb. 1. Ald. Rob. Turn. et a recentiore manu M. prima scripserat
ἔρις δ'
, etsi
δ'
praecedit.
ἥδ'
Par. F.
τάδ'
editio Victorii.
707

708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-788

ξένος δὲ κλήρους ἐπινωμᾷ:
ξένους δὲ
Ox. Ald.
κλήρους
dedit Victorius, et hoc a pr. manu habebat M. in quo nunc radendo ι ex υ factum est.
κλήροις
G. Vit. Lips. Mosc. 2. Ox. Par. C. L. Colb. 1. Taur. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Turn.
κλῆρος
Rob.
ἐπινομᾷ
ex correctione G.
ἐπικομᾷ
idem ante correctionem.
ἐπικωμᾷ
, cum glossa
μεγαλοφρονεῖ
, Mosc. 2.
ἐπινωμᾷν
Par. L.
708

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-789

Χάλυβος, Σκυθῶν: H. Stephani coniecturam
Χάλυψ ὁ Σκυθῶν ἄποικος
, metri negligentior probat Valckenarius ad fragm. Callimachi p. 155. seqq. Hesychius
Χάλυβοι, ἔθνος τῆς Σκυθίας ὅπου σίδηρος γίνεται
. Stephanus Byz.
καὶ Χάλυβοι παρ' Εκαταίῳ, “Χαλύβοισι πρὸς νότον Αρμένιοι ὁμουρέουσι.”
Euripides Alc. v. 980.
καὶ τὸν ἐν Χαλύβοις δαμάζεις σὺ βίᾳ σίδαρον
.
σκυθῶν
, a sec. manu superscripto ων, Μ.
709

710. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-790

χρηματοδαίτας:
χρηματοδαίτης
Lips.
χρηματοδέτας
G.
χρηματοδοτας
Arund.
710

711. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-791

πικρός, ... σίδαρος:
πικρὸς
omittit Vit.
ὁμόφρων
Lips.
σίδαρος
, ad α superscripto η, Lips.
σίδηρος
G. Ald. Turn.
711

712. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-792

διαπήλας:
διὰ πύλας
G. Lips. Etiam in Vit. qui
διαπήλας
cum reliquis habet, supra scriptum ν.
712

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-793

ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν:
ὁπόσαν καὶ
Μ. (sic, ut videtur, non
ὁπόσοις καὶ
, M.) Arund. Cantabr. 2. Par. K. Colb. 1. Rob.
ὁπόσαν καὶ
Vit.
ὁπόσαν
(ad α superscripto η)
καὶ
Lips.
ὁπόσην καὶ
Par. F.
ὁπόσην
ex Par. C. enotatum est,
ὁπόσα
ex Par. E.
ὁπόσην ἂν καὶ
G. Ald. Turn.
φθιμένοισι
libri, nisi quod
φημένοισι
habet Par. E. Plena oratio haec esset,
χθόνα ναίειν διαπήλας τοσαύτην οπόσην διαπάλλει καὶ φθιμένοις κατέχειν
, et his additus est accusativus, quasi ita dixisset,
χθόνα ναίειν διαπήλας τοσαύτην ὥςτε αὐτοὺς κατέχειν αὐτὴν ἀμοίρους τῶν μεγάλων πεδίων
. Dictum est
κατέχειν
ut
θήκας κατέχουσιν
Agam. v. 433.
713

715. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-794

ἐπειδὰν αὐτοκτόνως:
ἐπεὶ δ᾽ ἂν
G. Mosc. 2. et sic a pr. manu M.
ἐπειδὰν
idem a sec. manu, ut ceteri.
αὐτοκτόνως
Rob. idque ex codice regio Spanhemius enotavit.
αὐτοκτόνωσιν
a pr. manu habuisse videtur M. unde recentior
αὐτοὶ κτάνωσιν
fecit.
αὐτοκτάνωσιν
Lips.
αὐτοὶ κτάνωσι
G. Vit. Mosc. 2. Vind. 1. 2. 3. 4.
αὐτοὶ κτάνωσιν
Ox. Par. E. Taur. Ven. A. Ald. Turn.
715

716. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-795

αὐτοδάϊκτοι:
αὐτοδαΐκτως
Ask. A.
716

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-796

καὶ γαῖα κόνις πίῃ: Libri
καὶ χθονία κόνις πίῃ
, repugnante versu antistrophico. Scripsi
καὶ γαῖα κόνις πίῃ
. Hunc ipsum enim versum respexisse videtur Hesychius, quum scriberet
γαῖα κόνις, γῆ
. Sic enim eum scripsisse puto pro eo, quod nunc parum apte legitur,
γαῖα, ἡ κόνις, καὶ ἡ γῆ
.
717

718. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-797

φοίνιον:
φοίνιον
M. Lips. Ald. Rob. Turn.
φόνιον
G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 1.2. Taur. Vind. 1. 2. 3. 4. et
ιον
superscripto Colb. 1.
φοίνιον
γρ.
φόνιον
Par. B.
φόνον
Ask.A.
718

719. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-798

καθαρμοὺς:
καθαρμοὺς
Vit. Lips. et cum ceteris, ut videtur, plerisque codicibus Ald. Rob. Turn.
καθαρμοὺς
ex rasura Mosc. 1.
καθαρμὸν
G. Mosc. 2. Ox. Par. L. Taur. Vind. 3.
καθαρμὸν
aut
καθαρμὸς
, non
κάθαρμα
, M. a pr. manu, sed ultimae tres litterae
μὸν
litura paene evanuerunt, recentior manus
οὺς
supra adscripsit. Secunda manus hoc scholion in margine scripsit,
τίς ἂν εὑρηθείη (sic); τίς ἂν αὐτοὺς ἐκλύσει τοῦ τοιούτου μιάσματος ;
719

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-799

λούσειεν:
λούσιεν
G.
λαίσειεν
Ald.
720

721. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-800

παλαιοῖσι:
παλαιοῖσι
Arund. Mosc. 1. Ven. В.
παλαιοῖς
M. et reliqui,
721

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-801

συμμιγεῖς κακοῖς:
συμμιγεῖς
G. Vit. Lips. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Ask. A. et ad σ a sec. manu adscripto M.
ξυμμιγεῖς
Ald. Rob. Turn.
κακοῖσι
Cantabr. 1. Ask. A. Mosc. 1. Ven. B.
καλοῖς
Lips.
722

724. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-802

παρβασίαν:
παρβασίαν
Porsonus.
παραβασίαν
M. G. Arund. et e correctione Vit.
παραιβασίαν
Vit. a pr. manu et Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn.
Ὠκύποινον
et
αἰῶνα δ᾽ ἐς τρίτον
non sibi repugnant. Nam cita poena iam ad tertiam aetatem duravit, celeriter Laium, Oedipum, Iocastam, filios puniens.
724

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-803

ἐς ... μένει:
εἰς
Cantabr. 1.
μὲν
pro
μένει
Ald.
μενεῖ
, sed correctum
μένει
, Par. L.
725

727. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-804

τρίς: Ad
τρὶς
supra adscriptum
εἰς
in Lips.
727

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-805

μεσομφάλοις:
μεσομφάλοιν
Rob.
728

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-806

θνάσκοντα ... γέννας:
θνάσκοντα
edidit Victorius, et sic Lips. et ad ά a sec. manu supra adscripto M.
θνήσκοντα
G. Vit. Cantabr. 2. Ald. Rob. Turn.
γένας
G. Mosc. 1. 2.
729

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-807

κρατηθεὶς δ᾽ ἐκ φίλων ἀβουλίαις:
κρατηθεὶς
γρ.
καρτηθείς
Par. B.
δ'
a recentiore manu scriptum in G. Eiecit particulam Porsonus. Servanda est: refertur enim ad
μέν
, quod poni debuerat,
Ἀπόλλωνος μὲν βίᾳ
.
ἐκφίλων
Ald. Rob. Turn. Brunckius, quod
φίλων
in Par. B. per
ἡδονῶν
explicetur, coniici posse ait, scriptum fuisse olim
κρατηθεὶς δ᾽ ἡδονῶν ἀβουλίαις
. Nec tamen quicquam mutandum censet.
ἀβουλίαις
G. Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn.
ἀβουλίᾳ
Vit. Par. A. K. L. Ask. A. Ven. B.
ἀβουλίαι
, ultima littera incerta, M.
ἀβουλίας
Taur. Vind. 1.
Ἐκ φίλων ἀβουλίαις
interpretantur malis amicorum consiliis. Ita etiam intellexit scholiastes qui in M. adscripsit
οἷς ἐκοινώσατο τὸν χρησμόν
. Nihil de hac re traditum est ab antiquis, et satis impii fuissent, qui suasissent oraculum contemnere. Hoc dicit, ut alter scholiastes recte vidit, per uxoris amorem perverso consilio irretitus.
731

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-808

ἐγείνατο ... αὑτῷ:
ἐγείνατο
Arund. Mosc. 1. Par. K. Ask. A. Rob.
ἐγείνατο
M. G. Vit. Lips. Ald. Turn.
μόνον
Par. G.
αὑτῷ
G. Arund. Mosc. 1. 2.
732

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-809

Οἰδιπόδαν:
οἰδιπόδαν
M. Vit. et regius Spanhemii. Idem reliquorum librorum lectioni
οἰδίποδα
supra adscriptum in Par. B.
733

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-810

ὅς ... μὴ πρὸς ... ἁγνὰν:
ὅςγε
Mosc. 1.
ὃς
Ask. A.
μὴ πρὸς
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1.2. Mosc. 1. 2. Par. A. B. N. Ald. Rob. idemque in margine M. recentior manus adscripsit.
μητρὸς
Turn.
ματρὸς
M. Par. L.
ἁγνὰν
, ad alteram vocalem η superscripto Lips.
ἁγνὰ
Par. E.
734

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-811

ἄρουραν:
ἀρούρᾳ
Cantabr. 2. et adscripto γρ.
ἀρούρᾳ
Par. B.
735

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-812

ἔτλα· παράνοια συνᾶγε:
ἔτλη
Mosc. 1. Spanhemii regius, et α a sec. manu supra adscripto M.
παράνοια
M. G. uterque a pr. manu:
παράνοια
uterque a sec. manu.
παράνοια δὲ
Rob.
ἔτλα παρ' ἀνοίᾳ. ἔτλη δὲ ἀγνοίᾳ
sic scholion in M.
συνᾶγε
M. Turn. et a sec. manu G. Idem adscriptum in Par. B. Recentior manus in M. accentum primae syllabae delevit alterique γ supra adscripsit.
συνάξαι
G. a pr. manu et cum glossis
ἑνῶσαι, συνάξαι
Mosc. 2.
σύναγεν
Vit.
σύν γε
Ald.
συνάγαγε
Lips. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. H. K. Ask. A. Colb. 2. Rob. Spanhemii regius.
συνάγαγεν
Colb. 1.
737

738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-813

φρενώλεις:
φρενώλης
, supra scripto a recentiore manu εις, M.
φρενωλεῖς
Lips. Male haec Schützius de Laii et Iocastae concubitu interpretatur: qua interpretatione praeclara vis, quae in hoc loco est, valde minuitur.
Παράνοια
est error, quem chorus propterea fortiore vocabulo nominat, quod caeci in eum fatorum necessitate, tamquam furibundi, irruerunt Oedipus et Iocasta.
738

740. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-814

πίτνον:
πίτνον
Brunckius.
πίπτον
Vind. 2. 4.
πιτνῶν. γρ. πιτνοῖ
et
πίπτον
ex Par. B. Faehsius affert. Ceteri
πιτνόν
. Omittit hunc versum Lips.
740

741. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-815

τρίχαλον:
τροχαλὸν
fuerat in Vit. deleto iota
τροχαλὸν
factum est, quod habent Par. E. Ask. A. Vind. 4. γρ.
τροχαλόν, ἤγουν κυρτόν
Par. B. in quo alia glossa,
τριπλοῦν ἢ τραχύ
, ad
τρίχαλον
pertinet, quod habet in textu, ut ceteri libri. Wakefieldius in Silva crit. I. p. 63. scribit
τρίχινον
, ex Hesychii glossa
τρίχινον, Τρικόρυφον
. At codex Hesychii
Τρίκοινον
habet. Nec tamen contenderim Hesychii locum non huc spectare, modo ne Aeschylum ex Hesychio, sed Hesychium ex Aeschylo corrigas.
Πρύμναν πόλεως
dicit, quod tamquam de navi loquitur. Ex illo, inquit, Oedipi scelere aliud alii succedit malum, quod etiam ipsi urbi minatur.
741

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

356-706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-238

1
2
zweites Epeiso- dion. Eteokles tritt auf mit Me- II lanippos (395), Megareus (459), Lasthenes (607f.), um die Mit- teilung des Kundschafters (66 ff.) entgegenzunehmen, vgl. Einl. S. 9 f. Die erste Szene, der Mittelpunkt des Stückes, gibt eine glänzende Schilderung der sieben feindlichen und der ihnen an den sieben Toren entgegenstehenden Thebanischen Heerführer. In der zweiten Szene macht der Chor den vergeblichen Versuch Eteokles von dem greuel- vollen Zweikampf mit dem Bruder zurückzuhalten. Damit gibt dieses Epeisodion die ethische Moti- vierung für den Untergang der argivischen Heerführer und der feindlichen Brüder. Wie auch sonst bei Äschylos da, wo dem Dialoge antistrophische Chorika eingefügt sind, Symmetrie des Dialogs sich nachweisen läßt, so hat Ritschl (Jahrb. f. Philol. Bd. 77. 1858. S. 761.) symmetrische An- lage auch in den sieben Reden des Boten und Erwiderungen des Eteokles wahrgenommen. Da an einigen Stellen der Text unsicher oder lückenhaft ist, läßt sich die Verszahl nicht bei allen Partien mit voller Bestimmtheit feststellen. Doch scheint mit Beiseitelassung der zwei ankündigenden Verse des Boten 362f., denen die zwei zur nächsten Szene überleitenden Verse des Eteokles 662 f. entsprechen, die Gliederung der ganzen Partie 364 661 folgende zu sein: Π IV ΑΓ20- ΕΤ20 | στρ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | ἀντ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | στρ. β' | ΑΓ20- ΕΤ20| αντ. β|| V VI VII ΑΓ22- ΕΤ 22 | στρ. γ΄ | ΑΓ 29- ΕT 29 | αντ. γ΄ | ΑΓ 22- ΕΤ 22.

673-698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-463

3
4
eine kommosartige Partie. Das Flehen des Koryphaios steigert seine Eindringlichkeit zu lyrischer Weise, an welcher sich der Gesamtchor oder Halbchöre be- teiligen. Jeder Strophe und Anti- strophe schließen sich drei Trimeter des Eteokles an.

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-474

5
6
,,Allerdings kocht es, weil die Flüche des Ödipus es Kochen gebracht haben" d. h. die Flüche des Ödipus haben eben in mir diese Wut und Erregung her- vorgerufen". Der Dichter sucht die Wirkung des Fluches psychologisch zu erklären.

697-698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-475

7
8
Schol. ὡς τοῦτο ἐν τοῖς ὕπνοις φαντασθείς, ὅτι δι' αἵματος αὐτῷ ἔσται ἡ τῶν χρημάτων δια- νομή. Bei Aschylos spielen Träume (der Jo im Prometheus, der Atossa in den Persern, der Klytämestra in den Choephoren) eine wichtige Rolle nach dem Glauben, welchen er Eum. 104 ausspricht: ενδουσι γὰρ φρὴν ὄμμασιν λαμπρύνεται. An- sprechend vermutet Nauck νυκτέρων für ἐνυπνίων nach Fragm. 312, 3 νυκτέρων φαντασμάτων ἔχουσι μορ- φάς.

699-706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-476

9
10
Stichomythie des Kory- phaios und Eteokles, letzter Versuch den Eteokles umzustimmen. In einer gleichen Situation, wo das Gefühl der nahen Entscheidung die Er- regung aufs höchste steigert, Ai. 591 ff., bedient sich Sophokles der ἀντιλαβαί, welche sich bei Aschylos nicht finden.

699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-477

11
12
καίπερ οὐ στέργων ( τὰς γυ- ναϊκας) hat Bezug auf die Worte des Eteokles 170f. ὅμως schließt sich häufig einem Konzessivsatz oder einem Partizipium mit konzessivem Sinn an. ἄν.

700. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-478

13
14
λέγοιτε ἄν wie 247 λέγοις ὧν ἄνη (Hesych. ἄνυσις καὶ πρᾶξις) τις: Schol. ἀνύσιμα καὶ τε λεσθῆναι δυνάμενα: „ich will nur Bitten hören, die ich erfüllen kann, und zwar in kurzen Worten".

701. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-479

15
16
ἐπί mit Dativ wie 1051, Hom. Ε 327, X 392 νηυσὶν ἐπὶ γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν.

702. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-480

17
18
τεθηγμένον: vgl. Eur. Οr. 1625 Μενέλαε, παῦσαι λῆμ' ἔχων τεθηγμένον.

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-481

19
20
νίκην καὶ κακήν, einen Sieg, in dem man sich besiegen (über- reden) läßt. Vgl. Ag. 933 ΑΓΑΜ. ἡ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις; ΚΛΥΤ. πιθοῦ· κρατεῖς μέντοι πα- ρεὶς ἑκὼν ἐμοί, Soph. Αi. 1353 παῦσαι· κρατεῖς τοι τῶν φίλων νικώ- μενος. Zum Ausdruck vgl. Fragm. 302 ψευδῶν δὲ καιρὸν ἔσθ' ὅπου τιμᾷ θεός.

704. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-482

21
22
Eteokles überhört den wahren Sinn der Worte des Chorführers.

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-483

23
24
Vgl. Eum. 89 αὐτάδελφον αἷμα καὶ κοινοῦ πατρός. Mit δρέψασθαι vgl. Soph. Fragm. 657, 4 Αρης γὰρ οὐδὲν τῶν κακῶν λωτί- ζεται, Bion I 21 αἱ δὲ βάτοι νιν ἐρχομέναν κείρουσι καὶ ἱερὸν αἷμα δρέπονται. Niemand kann seinem Schicksal entgehen". Vgl. Theogn. 1033 θεῶν δ' εἱμαρμένα δῶρα οὐκ ἂν ῥηϊδίως θνητὸς ἀνὴρ προφύγοι. Eteokles ab.

707-776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-484

25
26
zweites Stasimon, welches die Verkettung von Schuld und Buße im Labdakidenhause und den inneren Zusammenhang der Trilogie darlegt: Der Fluch des Ödipus, dessen Erfüllung der Streit seiner Söhne beschleunigt, wird zu dem Wechselmorde der Brüder füh- ren und so wird ein unsühnbarer Greuel zur. alten Not des Labda- kidenhauses hinzukommen. Diese alte Not begann mit der Schuld des Laios, dem Ungehorsam gegen das Gebot des Delphischen Gottes. Die Schuld des Laios, welche er alsbald mit seinem Leben büßte, übt ihre verderbliche Wirkung fort auf die nächste und übernächste Generation, auf Ödipus, dessen hohes Glück mit der Selbstblendung und der Verfluchung der Söhne schmählich endigte, jetzt auf die Söhne des Ödipus, und mit den Fürsten leidet der Staat, wenn er nur nicht mit ihnen zugrunde geht". In ähnlicher Weise faßt der Chor- gesang Cho. 1063 ff. die Schicksale des Atridenhauses zusammen. Der Gesang wird vom Gesamtchor vorgetragen.

707-708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-485

27
28
Schol. δέδοικα τὴν τοὺς οἴκους ἀφανίζουσαν θεὸν Ἐρινύν, οὐδὲν ἔχουσαν θεοῖς ὅμοιον. πᾶς γὰρ θεὸς ἀγαθοποιός. Ζη οὐ θεοῖς ὁμοίαν verweist der Schol. auf Hom. - 325 θεοὶ σωτῆρες ἐάων. Erinys sagt Apollon Eum. 724 ἀλλ' ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ. Ebenso heißt Zur der Gott der Pest Soph. O. T. 215 ἀπότιμος (rechtlos) ἐν θεοῖς θεός.

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-486

29
30
Schol. τὴν ἐπὶ κακοῖς ἀλη θεύουσαν. Der Fluch weissagt Un- heil und erfüllt sich in Unheil sicher. Unnötigerweise denkt der Schol. an den Traum des Eteokles (697): ἃ γὰρ εἶπεν (1. εἶδεν) νύκτωρ, ταῦτα ἐγένετο. Dindorf schreibt παναλαθῆ.

710. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-487

31
32
Schol. ἣν ἐπηύξατο Οἰδίπους. Aus dem Fluch ( εὐχή, ἀρά) ent- wickelt sich die Erinys. Vgl. Hom. I 566 ἐξ ἀρέων μητρὸς .. ἅ ῥα θεοῖσιν πόλλ᾽ ἀχέουσ' ἠρᾶτο . . τῆς δ' ἠεροφοῖτις Ερινὺς ἔκλυεν ἐξ ἐρέ βεσφιν, ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα. In εὐκταίαν ist hier wie 826 αι verkürzt, wie es öfters bei δείλαιος, γεραιός, Asch. Hik. 390 bei ἵκταιος, Hom. v 379 bei ἔμπαιος der Fall ist.

711. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-488

33
34
Die Konstruktion πέφρικα Ἐρινὺν τελέσαι für μὴ τελέσῃ (776) ist selten. Vgl. Eur. Hek. 763 πα- τήρ νιν ἐξέπεμψεν ὀρρωδῶν θανεῖν, Ion 1564 θανεῖν σε δείσας μητρὸς ἐκ βουλευμάτων. — περιθύμους von der Person des Fluchenden über- tragen.

712. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-489

35
36
βλαψίφρων, φρενοβλαβής. Der Ingrimm hat ihn außer sich gebracht. - Von der epischen Form Οιδιπόδης findet sich bei Aschylos der Gen. Οιδιπόδα (870, 1047) und der Akk. Οιδιπόδαν (737).

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-490

37
38
,,Der gegenwärtige Streit der Söhne beschleunigt die Erfül- lung des Fluches in ihrem Unter- gang". Zu dem Fluche kommt also die eigene Schuld der Söhne. Weil der Med. von erster Hand d' έρις δ᾽ ὀτρύνει bietet, vermutet W. Headlam παιδολέτωρ δ' ἔρις ἐξο- τρύνει, vielleicht παιδολέτειρ᾽ ἔρις ἅδ' ὀτρύνει, vgl. τεκνολέτειρ' Soph. El. 107. Doch φεν φεν, μυσαρὰ καὶ παιδολέτος von Medea Eur. Med. 1393.

714. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-491

39
40
Der aus der Fremde ge- kommene Stahl verteilt das Erbe. Sehol. ποιητικῶς πάνυ ταῦτα ὁ Αἰσχύλος. τὸν γὰρ χαλυβδικὸν καὶ Σκυθικὸν σίδηρον φησὶ ταῦτα πράτ- τειν. οὕτως (1. οὗτος), φησί, μερίζει τοῖς παισὶ τούτοις καὶ ὥσπερ ἀπο- κληροῖ (verteilt als Los von der Erbschaft) οὐχὶ πεδία μεγάλα, ἀλλὰ παντελῶς μικρά, δυνάμενα μόνα αὐτῶν τὰ σώματα χωρῆσαι πεπτω- κότα (,, sieben Fuß Erde"). Vgl. 925 ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συνεὶς θηκτὸς σίδαρος. Zu der Form χάλυ βος vgl. Hesych. χάλυβοι· ἔθνος τῆς Σκυθίας ὅπου σίδηρος γίγνεται (der skythische Stahl kam vom Ural), Eur. Alk. 980 καὶ τὸν ἐν Χαλύβοις δαμάζεις σὺ βίᾳ σίδαρον, Fragm. 472, 6 χαλύβῳ πελέκει.

715. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-492

41
42
Dindorf schreibt Σκυθῶν.

716-717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-493

43
44
κτεάνων χρηματοδαίτας: zu 186. πικρός: zu 867.

718. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-494

45
46
διαπήλας ( αὐτοῖς) χθόνα ( ώστε) ναίειν: Schol. ἐπικληρώσας.

719-720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-495

47
48
Soviel als sie auch tot einnehmen". φθιμένοισιν schließt sich, wenn es nicht ursprünglich φθιμένους νιν geheißen hat, an das vorher zu ergänzende αὐτοῖς, da- gegen ἀμοίρους an den Infnitiv κατέχειν an. Der Infin. bei ὁπόσην wie bei οἷος, ὅσος (im Sinne von τοιοῦτος, τοσοῦτος ὥστε). Vgl. Thuk. Ι 2, 2 νεμόμενοι τὰ αὑτῶν ἕκαστοι ὅσον ἀποζῆν. Blaydes vermutet καπφθιμένοισιν für καὶ φθιμένοι- σιν. Zum Gedanken vgl. 803, Soph. Ο. Κ. 790 χθονὸς λαχεῖν τοσοῦτον, ἐνθανεῖν μόνον. τῶν μεγάλων πεδίων, des angestrebten Reiches.

721-722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-496

49
50
αὐτοκτόνως αὐτοδάϊκτοι für αὐτοκτόνοι αὐτοδάϊκτοι (einander mordend, voneinander gemordet, vgl. 668): jeder wird Mörder, jeder ermordet sein; denn αυτοδάϊκτος steht nicht, wie Hesych. erklärt: ὁ ἑαυτὸν φονεύσας, sondern in pas- sivem Sinn.

723. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-497

51
52
Genaue Responsion wird her- gestellt mit der Emendation von Hermann καὶ γαῖα κόνις πίῃ.

726. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-498

53
54
Schol. τίς αὐτοὺς ἐκλύσει τοῦ τοιούτου μιάσματος; vielmehr σφέ, αὐτό, τὸ αἷμα, „wer wird das Blut abwaschen". Vgl. Cho. 47 τί γὰρ λύτρον πεσόντος αἵματος πέδω, 64 δι' αἷμ' ἅπαξ ποθὲν δ᾽ ὑπὸ χθο νὸς τροφοῦ τίτας φόνος πέπηγεν οὐ διαρρύδαν, Soph. Ο. Τ. 1227f. Die Befleckung, die nicht abgewaschen werden kann, verbreitet sich über das ganze Haus.

728-729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-499

55
56
παλαιγενῆ . . παρβασίαν (vgl. παραιβασίαι Hesiod. Theog. 220, υπερβασία), „ich denke nämlich an die alte Sünde" u. s. w. Schol. tǹv παλαιὰν παράβασιν. παρέβη γὰρ τὸν χρησμὸν τοῦ ᾿Απόλλωνος. An παλαιγενῆ παρβασίαν schließt sich der Satz εντε Λάϊος . . ἐγείνατο an.

729-730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-500

57
58
ὠκύποινον steht in Gegen- satz zu αἰῶνα δ' ἐς τρίτον μένει. Seine Schuld büßte Laios rasch und alsbald mit seinem Leben, aber der Frevel wirkt fort bis zum dritten Menschenalter. Die gleiche Wen- dung fndet sich Cho. 25 πρέπει παρῇσι φοινίαις ἀμυγμὸς ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ δι' αἰῶνος δ' ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ — κτέ. Mit ὠκύποινος vgl. ὑστερόποινον ἄταν Cho. 382. τρίτον: Schol. Λαΐου, Οἰδίποδος, Ετεοκλέους.

731-732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-501

59
60
Απόλλωνος βίᾳ (dem Ap zum Trotz) wie βίᾳ Διός 518, μὴ σπεῖρε τέκνων ἄλοκα δαιμόνων βία Eur. Phoen. 18. τρίς bezeichnet das Eindringliche der Mahnung. Vgl. τρισόλβιος, τρισμακαρ, τρισάθ λιος, τριτάλας.

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-502

61
62
μεσομφάλοις: Eur. Ion 223 ἆρ᾽ ὄντως μέσον ὀμφαλὸν γᾶς Φοί- βου κατέχει δόμος; Or. 331 μεσόμ φαλοι . . μυχοί, Phoen. 244 μεσόμ φαλα γύαλα, Soph. Ο. Τ. 480 τὰ μεσόμφαλα γᾶς μαντεία. Ein weißer Stein von der Form eines abgestumpften Kegels, welcher im Delphischen Heiligtum lag (abge- bildet auf einem Vasengemälde Rochette Monum. inéd. pl. 37), galt als Mittelpunkt der Erde. Strab. ΙΧ S. 420, Paus. X 16, 3.

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-503

63
64
Der eigentliche Inhalt der Mahnung liegt in γέννας ἄτερ θνῄσκοντα, „, er solle zum Heile der Stadt bis an sein Lebensende kin- derlos bleiben“.

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-504

65
66
ἐκ φίλων ἀβουλιᾶν, durch reizende Unbesonnenheit, Schol. κρατηθεὶς ὑπὸ τῶν αὐτῷ φίλων ἡδονῶν. Vgl. Eur. Fragm. 220 πολ λοὶ δὲ θνητῶν τοῦτο πάσχουσιν κακόν· γνώμῃ φρονοῦντες οὐ θέ- λουσ᾽ ὑπηρετεῖν ψυχῇ τὰ πολλὰ πρὸς φίλων (d. i. πρὸς ἡδονῆς) νικώμενοι. Zum Gedanken vgl. Eur. Phoen. 21 ὁ δ᾽ ἡδονῇ ἐνδοὺς ἔς τε βακχεῖον πεσών erzählt Iokaste von Laios).

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-505

67
68
ἐγείνατο μὲν . . αὑτῷ, als ob folgen sollte: ἐγείνατο δὲ νυμ- φίον τῇ μητρί, welcher Gedanke sich nachher in anderer Form an Οιδιπόδαν anschließt.

738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-506

69
70
. ἄρουραν μητρός wie μη- τρώαν . . ἄρουραν οὗ τε καὶ τέκ των Soph. Ο. Τ. 1256, τὴν τεκοῦσαν ἤροσεν ὅθενπερ αὐτὸς ἐσπάρη ebd. 1497. Nach der Ansicht alter Phy- siologen ist die Mutter das Acker- feld, auf welchem der eingestreute Same aufgeht. ἐτράφη wie ἐ- σπάρη in der angeführten Stelle. ῥίζαν αἱματόεσσαν steht als Appo- sition zum Inhalt von σπείρας ἄρου- ,woraus ein Wurzel von Blut und Wunden wurde". σπείρας ἔτλα wie Soph. Εl. 943 τλῆναι σε δρῶσαν, Eur. Hipp. 476 τόλμα δ' ἐρῶσα, Simonid. Fragm. 85, 14 τλῆθι χαριζόμενος.

741-742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-507

71
72
Schol. ἡ ἄγνοια τὰς φρένας ἀπολλύουσα συνήγαγεν. Dieser be- zieht also die Worte auf Ödipus und Iokaste, nicht auf Laios und Iokaste, mit Recht, wie schon νυμ- φίους erkennen läßt. Das Asyn- deton bei dem Satze, welcher sich dem Vorausgehenden als nähere Be- stimmung anschließt ( παρανοίας συναγούσης).