Aeschylus Seven Against Thebes 720-790

Herbert Weir Smyth (Translator)

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

View: By Card
← Previous Next →

Seven Against Thebes. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Seven Against Thebes (English) (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.))

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 720-791 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 720-791 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 720 focus
ξένος δὲ κλήρους ἐπινωμᾷ Χάλυβος Σκυθῶν
ἄποικος,
κτεάνων χρηματοδαίτας πικρὸς, ὠμόφρων σίδαρος,
730
χθόνα ναίειν διαπήλας, ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν
κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους
ἐπειδὰν αὐτοκτόνως
αὐτοδάϊκτοι θάνωσι,
735
καὶ χθονία κόνις πίῃ
μελαμπαγὲς αἷμα φοίνιον,
τις ἂν καθαρμοὺς πόροι,
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 720 focus
ξένος δὲ κλήρους ἐπινωμᾷ
Χάλυβος, Σκυθῶν ἄποικος,
κτεάνων χρηματοδαίτας
710
πικρός, ὠμόφρων σίδαρος,
χθόνα ναίειν διαπήλας,
ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους.
στρ. β'.
ἐπειδὰν αὐτοκτόνως
715
αὐτοδάϊκτοι θάνωσι
καὶ γαῖα κόνις πίῃ
μελαμπαγὲς αἷμα φοίνιον,
τίς ἂν καθαρμοὺς πόροι;
τίς ἄν σφε λούσειεν; ὦ
720
πόνοι δόμων νέοι παλαι-
παλαιγενῆ γὰρ λέγω
παρβασίαν ὠκύποινον·
αἰῶνα δ᾽ ἐς τρίτον μένει,
725
Ἀπόλλωνος εὖτε Λάϊος
βίᾳ, τρὶς εἰπόντος ἐν
μεσομφάλοις Πυθικοῖς
χρηστηρίοις, θνάσκοντα γέν-
νας ἄτερ σώζειν πόλιν.
730
στρ. γ'.
κρατηθεὶς δ᾽ ἐκ φίλων ἀβουλίαις
ἐγείνατο μὲν μόρον αὑτῷ,
πατροκτόνον Οἰδιπόδαν,
ὅςτε μὴ πρὸς ἁγνὰν
σπείρας ἄρουραν, ἵν᾽ ἐτράφη,
735
ῥίζαν αἱματόεσσαν
ἔτλα· παράνοια συνᾶγε
νυμφίους φρενώλεις.
ἀντ. γ'.
κακῶν δ᾽ ὥςπερ θάλασσα κῦμ᾽ ἄγει·
τὸ μὲν πίτνον, ἄλλο δ᾽ ἀείρει
740
τρίχαλον, ὃ καὶ περὶ πρύ-
μναν πόλεως καχλάζει·
μεταξὺ δ᾽ ἀλκὰν δι᾽ ὀλίγου
τείνει πύργος ἐν Ἄρει.
δέδοικα δέ, σὺν βασιλεῦσι
745
μὴ πόλις δαμασθῇ.
στρ. δ'.
τέλειαι γὰρ παλαιφάτων ἀρᾶν
βαρεῖαι καταλλαγαί· τὰ δ᾽ ὀλοὰ
πελόμεν᾽ οὐ παρἔρχεται.
πρόπρυμνα δ᾽ ἐκβολὰν φέρει
750
ἀνδρῶν ἀλφηστᾶν
τίν᾽ ἀνδρῶν γὰρ τοσόνδ᾽ ἐθαύμασαν
θεοὶ καὶ ξυνέστιοι πόλεος, ὁ
πολύβοτός τ' αἰὼν βροτῶν,
755
ὅσον τότ' Οἰδίπουν τίον,
τὰν ἁρπαξάνδραν
κῆρ᾽ ἀφελόντα χώρας;
στρ. ε'.
ἐπεὶ δ᾽ ἀρτίφρων
ἐγένετο μέλεος ἀθλίων
760
γάμων, ἐπ' ἄλγει δυςφορῶν
μαινομένᾳ κραδίᾳ
δίδυμα κάκ' ἐτέλεσεν·
πατροφόνῳ χερὶ τῶν
κρεισσοτέκνων ὀμμάτων ἐπλάγχθη.
765
ἀντ. έ.
τέκνοισιν δ᾽ ἀρὰς
ἐφῆκεν ἐπικότους τροφᾶς,
αἰαῖ, πικρογλώσσους ἀράς,
καί σφε σιδαρονόμῳ
διὰ χερὶ ποτε λαχεῖν
770
κτήματα· νῦν δὲ τρέω,
μὴ τελέσῃ καμψίπους Ἐρινύς.
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 720 focus
Ξένος δὲ κλήρους ἐπινω-
Ant. 1.
μᾷ Χάλυβος Σκυθῶν ἄποικος,
κτεάνων χρηματοδαίτας
730
πικρός, ὠμόφρων σίδαρος,
χθόνα ναίειν διαπήλας
ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους.
Ἐπειδὰν αὐτοκτόνως
735
Str. 2.
αὐτοδάϊκτοι θάνωσι,
καὶ χθονία κόνις πίῃ
μελαμπαγὲς αἷμα φοίνιον,
τίς ἂν καθαρμοὺς πόροι,
τίς ἄν σφε λούσειεν ; ὦ
740
Παλαιγενῆ γὰρ λέγω
Ant. 2.
παρβασίαν παραβασίαν (vel παραιβ-) ὠκύποινον
αἰῶνα δ' ἐς τρίτον μένει
745
Ἀπόλλωνος εὖτε Λάϊος
βίᾳ, τρὶς εἰπόντος ἐν
μεσομφάλοις Πυθικοῖς
χρηστηρίοις θνάσκοντα γέν-
νας ἄτερ σῴζειν πόλιν·
750
κρατηθεὶς δ' ἐκ φίλων ἀβουλιᾶν ἀβουλίαν ἀβουλίαι seu ἀβουλίαις
Str. 3.
ἐγείνατο γείνατο μὲν μόρον αὑτῷ
πατροκτόνον Οἰδιπόδαν,
ὅστε ματρὸς ἁγνὰν
σπείρας ἄρουραν, ἵν' ἐτράφη,
755
ῥίζαν αἱματόεσσαν
ἔτλα· παράνοια συνάγε
νυμφίους φρενώλεις φρενώλης.
Κακῶν δ' ὥσπερ θάλασσα κῦμ' ἄγει,
Ant. 3.
τὸ μὲν πίτνον, ἄλλο δ' ἀείρει
760
τρίχαλον, ὃ καὶ περὶ πρύμ-
ναν πόλεως καχλάζει·
μεταξὺ δ' ἀλκὰ δι' ὀλίγου
τείνει πύργος ἐν εὔρει
δέδοικα δὲ σὺν βασιλεῦσι
765
μὴ πόλις δαμασθῇ.
Τέλειαι γὰρ παλαιφάτων παλαίφατοι ἀρᾶν ἀραὶ
Str. 4.
βαρεῖαι καταλλαγαί·
Τίν' ἀνδρῶν γὰρ τοσόνδ' ἐθαύμασαν
Ant. 4.
θεοί τε καὶ (cf. 253) ξυνέστιοι
πόλεος ὁ πόλεως πολύβατός τ' ἀγὼν πολύβοτος τ' αἰὼν βροτῶν
775
ὅσον τότ' Οἰδίπουν τίον,
τὰν ἁρπαξάνδραν ἀναρπ-
κῆρ' ἀφελόντα χώρας ;
Ἐπεὶ δ' ἀρτίφρων <ὢν> om.
Str. 5.
ἐγένετο μέλεος ἀθλίων
780
γάμων, ἐπ' ἄλγει δυσφορῶν,
μαινομένᾳ κραδίᾳ,
δίδυμα κάκ' ἐτέλεσεν·
πατροφόνῳ χερὶ τῶν
κρεισσοτέκνων ὀμμάτων δ' ἀπ' ὀμμ. seu δ' ὄμμ. ἐπλάγχθη
785
τέκνοισιν τέκνοις δ' ἀραιᾶς
Ant. 5.
ἐφῆκεν ἐπίκοτος ἐπικότους τροφᾶς,
αἰαῖ, πικρογλώσσους ἀράς,
καί σφε σιδαρονόμῳ
διὰ χερί ποτε λαχεῖν
790
κτήματα· νῦν δὲ τρέω
μὴ τελέσῃ καμψίπους Ἐρινύς.
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 720 focus
πέφρικα τὴν ὠλεσίοικον
θεόν, οὐ θεοῖς ὁμοίαν,
παναληθῆ, κακόμαντιν,
πατρὸς εὐκταίαν Ἐρινὺν
710
τελέσαι τὰς περιθύμους
ξένος δὲ κλήρους ἐπινωμᾷ
Χάλυβος Σκυθῶν ἄποικος,
715
κτεάνων χρηματοδαίτας
πικρός, ὠμόφρων σίδαρος,
χθόνα ναίειν διαπήλας,
ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους.
720
ἐπειδὰν αὐτοκτόνως
παλαιγενῆ γὰρ λέγω
παρβασίαν ὠκύποινον·
αἰῶνα δ᾽ ἐς τρίτον μένει,
730
Ἀπόλλωνος εὖτε Λάιος
βίᾳ, τρὶς εἰπόντος ἐν
μεσομφάλοις Πυθικοῖς χρηστηρίοις
θνάσκοντα γέννας ἄτερ σῴζειν πόλιν,
κρατηθεὶς ἐκ φίλων ἀβουλιᾶν
735
ἐγείνατο μὲν μόρον αὑτῷ,
πατροκτόνον Οἰδιπόδαν,
ὅστε ματρὸς ἁγνὸν
σπείρας ἄρουραν, ἵν᾿ ἐτράφη,
ῥίζαν αἱματόεσσαν
740
ἔτλα· παράνοια συνάγε
νυμφίους φρενώλεις.
κακῶν δ᾽ ὥσπερ θάλασσα κῦμ᾽ ἄγει,
τὸ μὲν πίτνον, ἄλλο δ' ἀείρει
τρίχαλον, ὃ καὶ περὶ πρύ-
745
μναν πόλεως καχλάζει.
μεταξὺ δ᾽ ἀλκὰ δι᾿ ὀλίγου
τείνει πύργος ἐν εὔρει.
τέλειαι γὰρ παλαιφάτων ἀρᾶν
βαρεῖαι καταλλαγαί· τὰ δ᾽ ὀλοὰ
πενομένους παρέρχεται,
πρόπρεμνα δ' ἐκβολὴν φέρει
ἀνδρῶν ἀλφηστῶν
755
ὄλβος ἄγαν παχυνθείς.
τίν' ἀνδρῶν γὰρ τοσόνδ᾽ ἐθαύμασαν
θεοὶ καὶ ξυνέστιοι πόλεος ὁ
πολύβοτος τ᾽ αἰών βροτῶν,
ὅσον τότ' Οἰδίπουν τίον,
760
ἐπεὶ δ᾽ ἀρτίφρων
ἐγένετο μέλεος ἀθλίων
γάμων, ἐπ᾽ ἄλγει δυσφορῶν
765
μαινομένα κραδίᾳ
δίδυμα κάκ' ἐτέλεσεν·
πατροφόνῳ χερὶ τῶν
κρεισσοτέκνων ὀμμάτων ἐπλάγχθη·
τέκνοισιν δ᾽ ἀρὰς
770
ἐφῆκεν ἐπικότους τροφᾶς,
αἰαῖ, πικρογλώσσους ἀράς,
καί σφε σιδαρονόμῳ
διὰ χερί ποτε λαχεῖν
κτήματα· νῦν δὲ τρέω
775
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 720 focus
ξένος δὲ κλήρους ἐπινω-
μᾶι Χάλυβος Σκυθῶν ἄποι-
κος, κτεάνων χρηματοδαί-
τας πικρός, ὠμόφρων σίδα-
730
ρος, χθόνα ναίειν διαπήλας ὁπόσαν
καὶ φθιμένοισιν κατέχειν,
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους. =
ἐπεὶ δ᾽ ἂν αὐτοκτόνως
αὐτοδάικτοι θάνωσι καὶ γαΐα κόνις
735
πίηι μελαμπαγὲς αἷμα φοίνιον,
τίς ἂν καθαρμοὺς πόροι,
τίς ἄν σφε λύσειεν; ὦ
παλαιγενῆ γὰρ λέγω
παρβασίαν ὠκύποινον, αἰῶνα δ᾽ ἐς τρίτον
μένειν, ᾿Απόλλωνος εὔτε Λάιος
βίαι τρὶς εἰπόντος ἐν
745
μεσομφάλοις Πυθικοῖς
χρηστηρίοις θνάισκοντα γέν-
νας ἄτερ σώιζειν πόλιν, =
κρατηθεὶς δ᾽ ἐκ φίλων ἀβουλιᾶν
ἐγείνατο μὲν μόρον αὑτῶι,
750
πατροκτόνον Οἰδιπόδαν,
ὅστε ματρὸς ἁγνάν
σπείρας ἄρουραν, ἵν᾽ ἐτράφη,
ῥίζαν αἱματόεσσαν
ἔτλα· παράνοια συνάγε
755
νυμφίους φρενώλης. –
κακῶν δ᾽ ὥσπερ θάλασσα κῦμ᾽ ἄγει,
τὸ μὲν πίτνον, ἄλλο δ᾽ ἀείρει
τρίχαλον, ὃ καὶ περὶ πρύ-
μναν πόλεως καχλάζει.
760
μεταξὺ δ᾽ ἄλκαρ δι᾽ ὀλίγου
βαρεῖαι γὰρ παλαιφάτων ἀρᾶν
765
τελεῖν καταλλαγαί· τὰ δ᾽ ὀλο-
ὰ πενομένους παρέρχεται,
πρόπρυμνα δ᾽ ἐκβολὰν φέρει
ἀνδρῶν ἀλφηστᾶν ὄλβος ἄγαν παχυνθείς. —
τίν᾿ ἀνδρῶν γὰρ τοσόνδ᾽ ἐθαύμασαν
770
θεοὶ καὶ ξυνέστιοι πόλεος
ὁ πολύβοτός τ᾽ αἰὼν βροτῶν,
ὅσον τότ᾽ Οἰδίπουν τίον,
τὰν ἁρπαξάνδραν κῆρ᾽ ἀφελόντα χώρας.
ἐπεὶ δ᾽ ἀρτίφρων ἐγένετο μέλεος ἀθλίων
775
γάμων, ἐπ᾿ ἄλγει δυσφορῶν
μαινομέναι κραδίαι
δίδυμα κάκ᾽ ἐτέλεσεν·
πατροφόνωι χερὶ τῶν
κρεισσοτέκνων ὀμμάτων ἐπλάγχθη· –
780
Translations (7)
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 720 focus
I shudder with dread that the power that lays waste this house, not like the gods, the all-true, the evil-boding Erinnys summoned by the curses of the father, is bringing to a consummation the wrathful curses of distracted Œdipus
. 'Tis this quarrel, fatal to his sons, that arouses her.
And the Chalybian stranger, emigrant from Scythia, is apportioning their shares, a fell divider of possessions, the sternhearted steel
, allotting them land to occupy, just as much as it may be theirs to possess when dead, bereft of their large domains
.
When they shall have fallen, slain by each other's hands in mutual slaughter, and the dust of the ground shall have drunk up the black-clotted blood of murder, who will furnish expiation? who will purify them? Alas for the fresh troubles mingled with the ancient horrors of this family!
for I speak of the ancient transgression with its speedy punishment; yet it abides unto the third generation: since Laius, in spite of Apollo, who had thrice declared, in the central oracles of Pytho, that, dying without issue, he would save the state
,
did, notwithstanding, overcome by his friends, in his infatuation beget his own destruction, the parricide Œdipus, who dared to plant in an unhallowed field, where he had been reared, a bloody root.— 'Twas phrenzy linked the distracted pair; and
as it were a sea of troubles brings on one billow that subsides, and rears another triply cloven, which too dashes about the stern of our state. But between [it and us] there stretches a fence at a small interval, a tower in width alone
. And I fear lest the city should be overcome along with its princes.
For the execrations, that were uttered long ago, are finding their accomplishment: bitter is the settlement, and deadly things in their consummation pass not away. The wealth of enterprising merchants
, too thickly stowed, brings with it a casting overboard from the stern.
For whom of mortals did the gods, and his fellow-inmates in the city, and the many lives of herding men
, admire so much as they then honoured Œdipus, who had banished from the realm the baneful pest that made men her prey.
But when he unhappy was apprised of his wretched marriage, despairing in his sorrow, with phrenzied heart he perpetrated a twofold horror; he deprived himself with parricidal hand of the eyes that were more precious than his children.
And indignant because of his scanty supply of food
, he sent upon his sons, alas! alas! a curse horrible in utterance, even that they should some time or other, share his substance between them with sword-wielding hand; and now I tremble lest the swift Erinnys should be on the point of fulfilling that prayer.
Re-enter Messenger.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 720 focus
aux déesses, la prophétesse trop véridique de malheurs, l'Érinys appelée par les vœux d'un
père, n'accomplisse les imprécations courroucées d'Œdipe en démence : c'est à leur perte que ce conflit jette ses fils.
Celui qui agite les dés, l'étranger
Chalybe, émigré de
Scythie, dur partageur de patrimoines, le Fer au cœur cruel, a déjà, en secouant les sorts, décidé qu'ils n'occuperaient de leurs terres que ce qu'en peut tenir un mort à jamais frustrés de leurs vastes champs !
Plus vif.

Quand ils seront morts, tous deux tués, tous deux massacrés par un frère, quand la poussière du sol aura bu le sang noir et figé du meurtre, qui en saurait offrir des puri-
pourtant dure encore à la troisième génération, la faute de Laïos,
rebelle à Apollon, qui, par trois fois, à Pytho, son sanctuaire prophétique, centre du monde, lui avait déclaré qu'il devait mourir sans enfant, s'il voulait le salut de Thèbes

Mais Laïos succombe à un doux égarement 2 ,
et il engendre sa propre mort, Œdipe le parricide, qui a osé ensemencer le
sillon sacré où il s'était formé et y planter une souche sanglante : un délire unissait les époux en folie 3 !
Et maintenant une mer de maux vers nous pousse ses lames. Si l'une s'écroule,
elle en soulève une autre, trois fois
plus puissante, qui gronde et bouillonne autour de l'étrave de notre cité. Entre elle et nous ne s'étend d'autre défense que l'épaisseur d'un médiocre rempart ; et j'ai peur que
Thèbes ne succombe avec ses rois 4 .
Car voici que s'achève le douloureux règlement des imprécations d'autrefois. Les misérables voient
les désastres passer
et de l'agora populeuse comme était
révéré Œdipe, depuis qu'il avait délivré cette terre du monstre qui lui ravissait ses hommes ?
Mais, quand il eut, l'infortuné, pris soudain conscience de
son malheureux hymen, dans sa douleur impatiente, dans le délire de son âme, il acheva un double malheur : de sa main parricide, il se sépara de ses yeux — ses yeux plus chers
que ses fils !
Et contre
ses fils mêmes, indigné de leurs piètres soins 5 , hélas ! il lança des imprécations amères : c'est le fer au poing qu'ils se partageraient ses biens ! Et je tremble mainte-
nant qu'elles ne soient réalisées par l'Érinys au jarret souple.
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 720 focus
She comes, the fierce tremendous pow'r q
,
And harrows up my ſoul with dread;
825
No gentle Goddess, prompt to ſhow'r
Her bleſſings on ſome favour'd head.
I know her now, the propheteſs of ill,
And vengeance ratifies each word,
The votive fury, fiend abhor'd;
830
The father's curſes to fulfill
Dreadful ſhe comes, and with her brings
The brood of fate, that laps the blood of kings.
The rude barbarian, from the mines
Of Scythia, o'er the lots preſides;
835
Ruthless to each his ſhare aſſigns,
And the conteſted realm divides;
To each allots no wider a domain
Than, on the cold earth as they lie,
Their breathless bodies occupy,
840
Regardless of an ampler reign.
Such narrow compaſs does the ſword,
A cruel umpire, their high claims afford.
Conflicting thus in furious mood,
Shou'd each by other's hand be ſlain;
845
Shou'd the black fountain of their blood
Spout forth, and drench the thirſty plain;
Who ſhall the ſolemn expiation pay?
Who with pure lavers cleanſe the dead?
Miſeries to miſeries thus ſucceed,
850
And vengeance marks this houſe her prey,
Swift to chaſtiſe the firſt ill deed;
And the ſon's ſons in her deep fury bleed.
The firſt ill deed from Laius ſprung:
Thrice from his ſhrine these words of fate
855
Aweful the Pythian Phœbus ſung,
"Die childless, wou'dſt thou ſave the ſtate."
Urg'd by his friends, as round the free wine flows,
To Love's forbidden rites he flies.
By the ſon's hand the father dies.
860
He in the chaſte ground, whence he aroſe,
Was bold t' implant the deadly root;
And madneſs rear'd each balefulſpreading ſhoot.
Wide o'er misfortune's ſurging tide
Billows ſucceeding billows ſpread;
865
Shou'd one, its fury ſpent, ſubſide,
Another lifts its boiſt'rous head,
And foams around the city's ſhatter'd prow.
But ſhou'd the rough tempeſtuous wave
Force thro' our walls too ſlight to ſave,
870
And lay the thin partition low,
Will not the flood's reſiſtleſs ſway
Sweep kings and people, town and realms away?
The dreadful curſe pronounc'd of old
To vengeance rouſes ruthless hate;
875
And ſlaughter, ranging uncontrol'd,
Purſues the hideous work of fate.
Wreck'd in the ſtorm the great, the brave, the wise
Are ſunk beneath the roaring tide.
Such was the chief, this city's pride,
880
Dear to each God in yon' bright ſkies,
Whoſe prudence took our dread away,
The rav'ning monſter gorg'd with human prey,
Where now the chief? His glories where?
Fall'n, fall'n. From the polluted bed
885
Indignant madness, wild deſpair,
And agonizing grief ſucceed.
The light of Heav'n, himſelf, his ſons abhor'd,
Darkling he feeds his gloomy rage,
Bids them, with many' a curſe, engage,
890
And part their empire with the ſword.
That curſe now holds its unmov'd ſtate,
The furious fiend charg'd with the work of fate.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 720 focus
Pavento io, che la Diva, a niuno eguale
dei Celesti, che stermina
le progenie, del male
810
profetessa verace, l'imprecatrice Erine,
del dissennato Edipo non effettui
le fiere imprecazioni; e la discordia
sospinge i figli a esizïale fine.
1 Antistrofe I
Distributore dei dominî aviti
815
è lo straniero càlibo,
colono degli Sciti,
il crudo ferro, amaro compartitor di beni,
che a ciascun d'essi tanta terra prodiga
quanta la spenta loro spoglia n'empia,
820
orbato ognun degli ampli suoi terreni.
Quando, con mutua strage,
con mutuo scempio, essi trafitti cadano,
e sorbito abbia la terrestre polvere
il sangue sparso in livida compage,
825
chi mai riscatto, espïazione, porgere
potrebbe? Ahi, nuovi della casa affanni,
commisti a quelli antichi ormai negli anni!
2 Antistrofe II
Parlo del fallo antico
di Laio, a cui seguia la pena súbita,
830
ma su la terza stirpe ancora indugia.
Il Nume Apollo a lui, dall'umbilico
della terra, ove surge il pitio oracolo,
tre volte ripetea che la città,
se muoia orbo di prole, ei salverà.
835
3 Strofe III
Ma degli amici alle parole improvvide
cede' poi vinto, e al suo fatal destino
diede la vita: ad Èdipo,
che fu del genitor suo l'assassino,
che il campo seminando ond'ebbe origine,
840
una progenie a sanguinosi eventi
sacra die' a luce: insania
i due consorti strinse, ambi dementi.
Un estuare di sciagure, simile
ad un mar, li sospinge. Un flutto piomba,
845
s'erge un altro, con triplice
artiglio: un terzo avvolge con gran romba
della città la poppa. A schermo tendesi
poco la torre entro l'immensità.
Ond'io nel cuore trepido
850
che coi suoi re sprofondi la città.
4 Strofe IV
Esito avran per essi le molteplici
imprecazioni avite: e poi che giunsero,
i rovinosi guai tardi dileguano.
Allor che aggrava troppa
855
dovizia il legno, debbono
lunge scagliarla i nauti da la poppa.
4 Antistrofe IV
Or, qual mortale mai tanto onorarono
i Numi, o quelli che partecipavano
le sacre are di Tebe, o le molteplici
860
umane stirpi, quanto
Edipo, che fe' libera
la patria sua dall'omicida incanto?
5 Strofe V
Ma reso conscio il misero
dei nefandi sponsali,
865
con dissennato spirito,
male reggendo l'impeto
del cordoglio, due mali
compiva. Con la man che il padre uccise,
sé dalle care luci in bando mise:
870
5 Antistrofe V
e contro ai figli proprî,
per martirio di fame,
imprecazioni orribili
avventò: che il retaggio
con le omicide lame
875
compartissero. Onde or n'empie sgomento
che l'Erinni affrettar voglia l'evento.
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 720 focus
Horrui pernicioſam deam, non dijs fimilem,
Que noctu acceßit, narrauit
690
Vere malam uatem, patris optatam
Furiam, perficere excandefcentes
Execrationes uefanientis Oedipodis.
Pucrorum uaftatrix contentio hæc hortatur.
Hoſpes fortes agit
695
Chalybis Scythicarum poßeßionum colonus
Neceßarias, acerbum, crudele ferrum,
Terram incolere quatiens tantam,
Et mortuis occupare
Magnorum camporum expertes.
700
Postquam fponte fua & hoſtiliter
Mortui fuerint, terreus puluis biberit
Nigrum cruorem .quis
Expiationes præbebit? quis ipfos lauabit?
O' noui labores domuum antiquis
705
Commixti malis:antiquam enim dico
Transgreßionem, cuius comes est celer pœna,
In tertium euum manebit.
Apollini, quando Laius
Ter dicente in meditullio
710
Pythicis oraculis, quod fimoreretur
Sine liberis, feruaret urbem, uictus ex amicorum inme
prudentia
Genuit quidem fibi interitum,
Patricidam nempe Oedipoda , qui matris
715
Castum feminans uterum, ubi nutritus erat,
Stirpem cruentam ſuſtinuit, amentia uerò induxit
Amentes nuptias.
Quemadmodum mala fluctus marinus ducit,
Hoc quidem proftrat, aliud tollit
720
Tridente, ille uerò circa puppim
Vrbis ſtrepitum habet, ſubſidium inter nos:
Paulo post contendit, nempe amplitudine turris...
Vereor ne cum regibus urbs pereat.
Adimpletæ funt olim prolata execrationes,
725
Graues permutationes:pernicies,
Que immittitur, non præteribit.
Summam iacturam fert
Virorum clarorum beatitudo ualde magna.
Aliquem uirorum enim tantum admirati ſunt
730
Dij & incolæ urbis,
Vita mortalium altrix
Tantum tunc Oedipoda honorauit, letiferam
Parcam expellentem ex regione,
Poſtquam cordatus fuit miſer miſeras
735
Nuptias pre dolore ægrè ferens,
Furenti corde duo mala fecit,
Cruenta manu meliorum filiorum
Ab oculis percuffus est, filijs execratas
Permifit culpandas educationes, beu beu & acere
740
bas execrationes,
Ipſos ferreâ lege affequi cruentas tandem
Poſseßiones:nuc uereor he fecerit hoc curuipes Eris
Nun. Confidite filiæ à matribus nutrite,
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 720 focus
I shudder in dread of the power, abhorred by the gods of high heaven,
The ruinous curse of the home till roof-tree and rafter be riven!
735
Too true are the visions of ill, too true the fulfilment they bring
To the curse that was spoken of old by the frenzy and wrath of the king!
Her will is the doom of the children, and Discord is kindled amain,
And strange is the Lord of Division, who cleaveth the birthright in twain,—
The edged thing, born of the north, the steel that is ruthless and keen,
740
Dividing in bitter division the lot of the children of teen!
Not the wide lowland around, the realm of their sire, shall they have,
Yet enough for the dead to inherit, the pitiful space of a grave!
Ah, but when kin meets kin, when sire and child,
Unknowing, are defiled
745
By shedding common blood, and when the pit
Of death devoureth it,
Drinking the clotted stain, the gory dye—
Who, who can purify?
Who cleanse pollution, where the ancient bane
750
Rises and reeks again?
Whilome in olden days the sin was wrought,
And swift requital brought—
Yea on the children of the child came still
New heritage of ill!
755
For thrice Apollo spoke this word divine,
From Delphi's central shrine,
To Laius— Die thou childless! thus alone
Can the land's weal be won!
But vainly with his wife's desire he strove,
760
And gave himself to love,
Begetting Oedipus, by whom he died,
The fateful parricide!
The sacred seed-plot, his own mother's womb,
He sowed, his house's doom,
765
A root of blood! by frenzy lured, they came
Unto their wedded shame.
And now the waxing surge, the wave of fate,
Rolls on them, triply great—
One billow sinks, the next towers, high and dark,
770
Above our city's bark—
Only the narrow barrier of the wall
Totters, as soon to fall;
And, if our chieftains in the storm go down,
What chance can save the town?
775
Curses, inherited from long ago,
Bring heavy freight of woe:
Rich stores of merchandise o'erload the deck,
Near, nearer comes the wreck—
And all is lost, cast out upon the wave,
780
Floating, with none to save!
Whom did the gods, whom did the chief of men,
Whom did each citizen
In crowded concourse, in such honour hold,
As Oedipus of old,
785
When the grim fiend, that fed on human prey,
He took from us away?
But when, in the fulness of days, he knew of his bridal unblest,
A twofold horror he wrought, in the frenzied despair of his breast—
Debarred from the grace of the banquet, the service of goblets of gold,
790
He flung on his children a curse for the splendour they dared to withhold,
A curse prophetic and bitter— The glory of wealth and of pride,
With iron, not gold, in your hands, ye shall come, at the last, to divide!
Behold, how a shudder runs through me, lest now, in the fulness of time,
The house-fiend awake and return, to mete out the measure of crime!
795
[ Enter The Spy.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 720 focus
Mir graut: die stammtilgende Göttin,
695
Die den Göttern nicht Verwandte,
Sie, des Leids wahre Prophetin,
Von des Vaters Fluch beschworen,
Sie erscheint, Dedipus' wahnsinnigen, zornschnaubenden Fluch führt sie hinaus;
Brudervertilgender Zwist erweckt sie.
700
Erste Gegenstrophe.
Die Loose dort würfelt ein Fremdling,
Aus der Skythen Lande kam er,
Des Gebiets roher Vertheiler,
Der ergrimmte Stahl, der Mörder;
Er verloost heimischen Lands jedem soviel, als ihm genügt, fiel er im Kampf,
705
Wann ihm das größere Reich entschwunden.
Zweite Strophe.
Wenn Brudermord Beide nun
Todt in den Staub streckte, die Brüder,
Wenn dann die Heimaterde trank
Den schwarzdunklen Strom, ihr Todesblut:
710
Wer böte Sühnopfer dar,
Wer wüsche sie rein von Schuld?
O dieses Hauses neue Noth,
Altem Leide zugesellt!
Zweite Gegenstrophe.
Der schweren Schuld alter Zeit
715
Denk' ich, da schnell büßte der Frevler;
Doch herrscht sie fort in's dritte Glied.
Es bot Lajos Phöbos' Worte Troy,
Das dreimal einst warnend ihm
Aus Pytho's Erdmitte dort
720
Entgegenscholl: nur kinderlos
Sterbend, rett' er Haus und Stadt.
Dritte Strophe.
Bethört dann durch die Lust im Unverstand,
Erzeugt' er sich selbst das Verderben,
Den Sohn, der den Vater erschlägt,
725
Der auf ungeweihtes
Saatland, aus dem er selbst entsproß,
Kühn die blutigen Wurzeln
Gepflanzt. Die verblendeten Gatten
Einte wilder Wahnsinn.
730
Dritte Gegenstrophe.
Ein Meer, wälzt er des Leides Flut heran;
Da sinkt sie, da thürmt sie sich dreifach,
Schwillt, bis sie zuleht um der Stadt
Steuerbord emporschlägt.
Im Mittel schirmt nur kurze Frist
735
Uns im Kampfe die Mauer.
Ich fürchte, zugleich mit den Herrschern
Fällt die Stadt im Sturme.
Vierte Strophe.
Denn, ach! jetzt reift der altverhängte Fluch,
Ja, graunvoll erfüllt er sich:
740
Der Sturm, der aufsteigt, zieht nicht spurlos hin.
Vom Bord hinab versinkt das Glück
Der erfindsamen Menschen,
Wenn es zu sehr sich häufte.
Vierte Gegenstrophe.
Denn wer ward so von Göttern hochgeehrt,
745
Von Mitbürgern und dem Volk,
Das reichgesegnet blüht' in stolzem Glück,
Als Oedipus in jener Zeit,
Da die Brut er vertilgte,
Räuberin tapf'rer Männer?
750
Fünfte Strophe.
Doch kaum sah er ein,
Der Arme, welch unsel'gen Bund
Er schloß, da trug er nicht den Schmerz;
Rasend verübte die Hand
Des Vatermörders zwei
755
Frevel: er blendete was sein Auge,
Theurer ihm war, als ein Kind
Fünfte Gegenstrophe.
Und lud bittern Fluch,
Zornschweren, auf der Söhne Haupt,
Ach, weil er sie gezeugt: um's Reich
760
Sollten sie loosen dereinst
Mit stahlbewehrtem Arm!
Grauen erfaßt mich: die schnell
Schreitende Rachgöttin, jetzt erfüllt sie's!
(Der Bote kehrt von draußen zurück.)

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-799

λούσειεν:
λούσιεν
G.
λαίσειεν
Ald.
720

721. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-800

παλαιοῖσι:
παλαιοῖσι
Arund. Mosc. 1. Ven. В.
παλαιοῖς
M. et reliqui,
721

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-801

συμμιγεῖς κακοῖς:
συμμιγεῖς
G. Vit. Lips. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Ask. A. et ad σ a sec. manu adscripto M.
ξυμμιγεῖς
Ald. Rob. Turn.
κακοῖσι
Cantabr. 1. Ask. A. Mosc. 1. Ven. B.
καλοῖς
Lips.
722

724. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-802

παρβασίαν:
παρβασίαν
Porsonus.
παραβασίαν
M. G. Arund. et e correctione Vit.
παραιβασίαν
Vit. a pr. manu et Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn.
Ὠκύποινον
et
αἰῶνα δ᾽ ἐς τρίτον
non sibi repugnant. Nam cita poena iam ad tertiam aetatem duravit, celeriter Laium, Oedipum, Iocastam, filios puniens.
724

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-803

ἐς ... μένει:
εἰς
Cantabr. 1.
μὲν
pro
μένει
Ald.
μενεῖ
, sed correctum
μένει
, Par. L.
725

727. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-804

τρίς: Ad
τρὶς
supra adscriptum
εἰς
in Lips.
727

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-805

μεσομφάλοις:
μεσομφάλοιν
Rob.
728

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-806

θνάσκοντα ... γέννας:
θνάσκοντα
edidit Victorius, et sic Lips. et ad ά a sec. manu supra adscripto M.
θνήσκοντα
G. Vit. Cantabr. 2. Ald. Rob. Turn.
γένας
G. Mosc. 1. 2.
729

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-807

κρατηθεὶς δ᾽ ἐκ φίλων ἀβουλίαις:
κρατηθεὶς
γρ.
καρτηθείς
Par. B.
δ'
a recentiore manu scriptum in G. Eiecit particulam Porsonus. Servanda est: refertur enim ad
μέν
, quod poni debuerat,
Ἀπόλλωνος μὲν βίᾳ
.
ἐκφίλων
Ald. Rob. Turn. Brunckius, quod
φίλων
in Par. B. per
ἡδονῶν
explicetur, coniici posse ait, scriptum fuisse olim
κρατηθεὶς δ᾽ ἡδονῶν ἀβουλίαις
. Nec tamen quicquam mutandum censet.
ἀβουλίαις
G. Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn.
ἀβουλίᾳ
Vit. Par. A. K. L. Ask. A. Ven. B.
ἀβουλίαι
, ultima littera incerta, M.
ἀβουλίας
Taur. Vind. 1.
Ἐκ φίλων ἀβουλίαις
interpretantur malis amicorum consiliis. Ita etiam intellexit scholiastes qui in M. adscripsit
οἷς ἐκοινώσατο τὸν χρησμόν
. Nihil de hac re traditum est ab antiquis, et satis impii fuissent, qui suasissent oraculum contemnere. Hoc dicit, ut alter scholiastes recte vidit, per uxoris amorem perverso consilio irretitus.
731

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-808

ἐγείνατο ... αὑτῷ:
ἐγείνατο
Arund. Mosc. 1. Par. K. Ask. A. Rob.
ἐγείνατο
M. G. Vit. Lips. Ald. Turn.
μόνον
Par. G.
αὑτῷ
G. Arund. Mosc. 1. 2.
732

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-809

Οἰδιπόδαν:
οἰδιπόδαν
M. Vit. et regius Spanhemii. Idem reliquorum librorum lectioni
οἰδίποδα
supra adscriptum in Par. B.
733

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-810

ὅς ... μὴ πρὸς ... ἁγνὰν:
ὅςγε
Mosc. 1.
ὃς
Ask. A.
μὴ πρὸς
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1.2. Mosc. 1. 2. Par. A. B. N. Ald. Rob. idemque in margine M. recentior manus adscripsit.
μητρὸς
Turn.
ματρὸς
M. Par. L.
ἁγνὰν
, ad alteram vocalem η superscripto Lips.
ἁγνὰ
Par. E.
734

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-811

ἄρουραν:
ἀρούρᾳ
Cantabr. 2. et adscripto γρ.
ἀρούρᾳ
Par. B.
735

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-812

ἔτλα· παράνοια συνᾶγε:
ἔτλη
Mosc. 1. Spanhemii regius, et α a sec. manu supra adscripto M.
παράνοια
M. G. uterque a pr. manu:
παράνοια
uterque a sec. manu.
παράνοια δὲ
Rob.
ἔτλα παρ' ἀνοίᾳ. ἔτλη δὲ ἀγνοίᾳ
sic scholion in M.
συνᾶγε
M. Turn. et a sec. manu G. Idem adscriptum in Par. B. Recentior manus in M. accentum primae syllabae delevit alterique γ supra adscripsit.
συνάξαι
G. a pr. manu et cum glossis
ἑνῶσαι, συνάξαι
Mosc. 2.
σύναγεν
Vit.
σύν γε
Ald.
συνάγαγε
Lips. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. H. K. Ask. A. Colb. 2. Rob. Spanhemii regius.
συνάγαγεν
Colb. 1.
737

738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-813

φρενώλεις:
φρενώλης
, supra scripto a recentiore manu εις, M.
φρενωλεῖς
Lips. Male haec Schützius de Laii et Iocastae concubitu interpretatur: qua interpretatione praeclara vis, quae in hoc loco est, valde minuitur.
Παράνοια
est error, quem chorus propterea fortiore vocabulo nominat, quod caeci in eum fatorum necessitate, tamquam furibundi, irruerunt Oedipus et Iocasta.
738

740. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-814

πίτνον:
πίτνον
Brunckius.
πίπτον
Vind. 2. 4.
πιτνῶν. γρ. πιτνοῖ
et
πίπτον
ex Par. B. Faehsius affert. Ceteri
πιτνόν
. Omittit hunc versum Lips.
740

741. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-815

τρίχαλον:
τροχαλὸν
fuerat in Vit. deleto iota
τροχαλὸν
factum est, quod habent Par. E. Ask. A. Vind. 4. γρ.
τροχαλόν, ἤγουν κυρτόν
Par. B. in quo alia glossa,
τριπλοῦν ἢ τραχύ
, ad
τρίχαλον
pertinet, quod habet in textu, ut ceteri libri. Wakefieldius in Silva crit. I. p. 63. scribit
τρίχινον
, ex Hesychii glossa
τρίχινον, Τρικόρυφον
. At codex Hesychii
Τρίκοινον
habet. Nec tamen contenderim Hesychii locum non huc spectare, modo ne Aeschylum ex Hesychio, sed Hesychium ex Aeschylo corrigas.
Πρύμναν πόλεως
dicit, quod tamquam de navi loquitur. Ex illo, inquit, Oedipi scelere aliud alii succedit malum, quod etiam ipsi urbi minatur.
741

743-744. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-816

ἀλκὰν ... πύργος ἐν Ἄρει:
ἀλκάν
Mosc. 2. in quod coniectura inciderat Burgessius.
ἀλκᾷ
Taur.
ἀλκὰ
ceteri.
δι' ὀλίγον
G. γρ.
πύργον
Par. B.
ἐνεύρει
Mosc. 1. 2. Ceteri libri scholiastae
ἐν εὔρει
, nisi quod
εὔρει
ex Par. E. enotatum est. Difficultatem horum versuum iam senserunt scholiastae, nec melius res cessit recentioribus criticis. In M. hoc scholion est,
μεταξὺ δὲ ἡμῶν δὲ ὀλίγου ἐστὶν ἡ τῶν πολεμίων δύναμις τῆς ἡμετέρας καὶ τὸ διάστημα ὁ πύργος ὁ διείργων ἐστίν
. Αd
ἐν εὔρει
adscriptum est
ἐν πλάτει, ἐν μεταιχμίῳ
. Frigidissime, immo turpissime additum est
ἐν εὔρει
. Scripsi, mutata una littera,
μεταξὺ δ᾽ ἀλκὰν δι᾽ ὀλίγου
τείνει πύργος ἐν Ἄρει
:
μεταξὺ δ᾽ ἀλκὰν δι' ὀλίγου τείνει πύργος ἐν Ἄρει
. In medio, i. e. inter urbem et ei imminentes fluctus, ad breve tempus munimentum tendit in bello turris. Confirmavit hanc emendationem Par. B. ex quo γρ.
ἄρει
Faehsius attulit.

745. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-817

δὲ ... βασιλεῦσι:
δὲ
omissum in Par. N. Colb. 1.
συμβασιλεῦσι
ante recentioris manus emendationem fuisse videtur in M.
745

746. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-818

μὴ πόλις:
μὴ καὶ πόλις
Lips. Cantabr. 1. Par. K. Ask. A.
746

747. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-819

τέλειαι γὰρ παλαιφάτων ἀρᾶν:
τέλειαι
G. Vit. Lips. Arund. Mosc. 1. 2. Οx. Par. A. E. L. N. Colb. 1. Ald. Rob.
τέλειοι
Cantabr. 1.
τέλεια
Par. B. Turn. et supra adscripto a recentiore manu
οι
, non
αι
, M. in quo hoc scholion additum est,
τὸ τέλεια ἀντὶ τοῦ τέλειαι. ὑφῆκεν δὲ τὸ ι διὰ τὸ μέτρον
. Tum
παλαιφάτων ἀραι
Μ. Οx. Ald. Reliqui omnes
παλαίφατοι ἀραί
. Scripsi, remoto turpi hiatu,
τέλειαι γὰρ παλαιφάτων ἀρᾶν βαρεῖαι καταλλαγαί
. Sic Aristophanes
πολέμου καταλλαγὴν
dixit in Avibus v. 1588. Eodem modo haec emendavit Engerus in diss. de Aeschyliis antistrophicorum responsionibus p. 17.
747

749. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-820

πελόμεν᾽ οὐ παρἔρχεται:
πελόμεν'
Μ. a pr. manu, idemque superscriptum in Cantabr. 2. et
πελόμενα
simul cum
παλλόμενα
et
τελλόμενα
adscriptum in Par. B.
τελόμεν'
G. Lips. Arund. Οx. Par. B. E. Colb. 1. et a recentiore manu M.
τελόμεν'
Ald.
τελλόμεν'
Cantabr. 2. Par. N. Rob. Turn.
τελλόμενα
Mosc. 1.
τελούμεν'
Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Taur. Vind. 1. 4. Deinde omnes
οὐ παρέρχεται
, quod in Mosc. 2. bis, et ante et post
τελούμεν'
, scriptum est. Vulgatum
τὰ δ᾽ ὀλοὰ τελλόμεν᾽ οὐ παρέρχεται
interpretantur calamitas semel orta non praeterit. Sed
τελλόμενα
, si haec vera esset scriptura, non orta, sed orientia mala significaret. Recipiendum
πελόμεν'
erat. Hoc aut cum
οὐ παρέρχεται
coniungendum est, ut sit idem ac si dixisset poeta
τὰ δ᾽ ὀλοὰ οὐ λήγει γινόμενα
, aut ita haec explicanda, quae perniciosa sunt (i. e. pestifera, ut dirae), non praetereunt, sed manent. Neutrum satis placet, et admonet vitii versus antistrophicus. Quare scripsi
τὰ δ᾽ ὀλοὰ πελόμεν' οὐ μὰψ ἔρχεται
. Invenitur
μαψίδιος
apud Euripidem Hel. v. 260.
749

750. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-821

πρόπρυμνα δ᾽ ἐκβολὰν:
προπρύμναν
Lips.
πρόπρυμναν
Ald. Rob.
πρόπρυμνον
Turn. et ad ultimam syllabam α supra adscripto Par. G.
πρόπρυμνα
recte ceteri.
δὲ
plene Vit.
τὲ
Par. N.
ἐκβόλων
a pr. manu,
ἐκβολῶν
a sec. habuisse videtur M.
ἐκβολὴν
recentior manus fecit. Adscriptum hoc scholion,
ὅταν δὲ παχυνθῶσιν οἱ ἄνδρες τῷ ὄλβῳ, τότε ὅλου τοῦ φόρτου ἐκβολὴν ποιοῦνται. τοῦτο δὲ πρὸς Ἐτεοκλέα. ἐκβολῶν δέ, τῶν ὑβριστῶν, οἷον δὲ ἐκβολῆς ὑβριζόντων
. Ceteri libri omnes
ἐκβολάν
.
750

751. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-822

ἀλφηστᾶν:
ἀλφηστῶν
Μ.
ἀλφηστὴν
regius Spanhemii.
ἀλφηστάων
Par. B. E. Vind. 2. 4.
ἀφιστῶν
G. sed ut ε in litura sit.
ἀφιστῶν
γρ.
ἀλφοιτῶν
Taur.
ἀλφηστῶν
reliqui.
751

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-823

γὰρ ... τοσόνδ᾽:
γάρ
omittit Lips.
ἐθαύμασας
Lips.
τόσον
Rob.
τοσόνδ'
γρ.
τοσόν γ'
Par. B.
753

754. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-824

θεοὶ καὶ ξυνέστιοι πόλεος, ὁ:
θεοὶ δὲ καὶ
Ox. Αld.
θεοὶ
omisso
καὶ
Cantabr. 2. Pro librorum scriptura
πόλεως
dedi
πόλεος
et addidi
ὁ
. Sic etiam Dindorfius.
754

755. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-825

πολύβοτός: Libri omnes
πολύβοτος
, nisi quod
πολύβοστος
est in Mosc. 2. Scholion in M. hoc est,
πολύβοτός τ' αἰὼν ὁ ὑπὸ πολλῶν ἐμβατευόμενος ἀνδρῶν, ἢ ἐπὶ πολὺ ἐκτεινόμενος
. Vnde Blomfieldius collegit fuisse qui
πολύβατος
legerent.
βροτῶν
a sec. manu additum in Vit.
755

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-826

ὅσον τότ' Οἰδίπουν τίον:
ὅσων
et
οἰδίπου
Οx.
τόντ'
Par. E.
τίον
G. Vit. Taur. Ald. Rob. Turn.
τῖον
Μ.
τίων
Lips.
756

757. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-827

τὰν ἁρπαξάνδραν:
ἀναρπαξάνδρα
Colb. 1. Ald. Ceteri
ἀναρπαξάνδραν
, nisi quod
ἀναρπαξανδρὼν
habet Lips. qui post hanc vocem addit
σφίγγα
. Scribendum erat
τὴν ἁρπαξάνδραν
.
757

759. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-828

ἐπεὶ δ᾽ ἀρτίφρων:
ἐπεὶ δ᾽ ἀρτίφρων. γρ. δ᾽ ἄρ᾽ ἔμφρων
ex Par. B. Faelsius affert.
759

760. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-829

ἐγένετο:
γένετο
G. Taur.
760

761. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-830

ἄλγει: In
ἄλγει
priores duas litteras a sec. manu in litura scriptas habet M.
761

762. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-831

μαινομένᾳ κραδίᾳ:
μαινομένᾳ
M. G. Vit. Vind. 1. 2. 4.
μαινομένῃ
Cantabr. 2. Turn.
μαινομένη
Lips. Ald. Rob.
κραδίᾳ
Turn.
καρδίᾳ
M. G. Cantabr. 2. Par. L. Vind. 1. 2. 4. Rob.
καρδίᾳ
Vit. Lips. Arund. Οx. Par. E. Ald.
762

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-832

κάκ' ἐτέλεσεν:
κάκ' ἐτέλεσεν
Μ. et regius Spanhemii.
κακὰ τέλεσε
Arund.
κατετέλεσε
Lips.
τέλησε
interpretationi secundi scholiastae praefixum. Ceteri
κάκ' ἐτέλεσε
.
763

764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-833

χερὶ:
χειρὶ
Lips. Cantabr. 1. 2.
764

765. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-834

κρεισσοτέκνων ὀμμάτων ἐπλάγχθη:
κρείσσω τέκνων
M. Vit. Lips. Ox. Par. A. E. Ald. idemque supra adscriptum in Par. B.
κρεισσὼ τέκνων
Par. G.
κρείσσων τέκνων
G. (sic G.) Mosc. 2. Taur.
κρεισσοτέκνων
Par. B. Turn. supraque adscriptum in Par. G.
κρισσοτέκνων
Mosc. 1. et regius Spanhemii.
κρεισσόνων τέκνων
Arund. Par. F. K. Ask. A. Rob.
τῶν κρειττόνων τῶν
supra adscriptum in Mosc.2. Deinde
δ᾽ ἀπ᾽ ὀμμάτων
M. Vit. Lips. (ὀμάτων Lips.) Arund. Par. B. H. L. Colb. 1. Ald. Turn.
τ' ἀπ᾽ ὀμμάτων
Taur.
δ᾽ ὀμμάτων
Par. A.
ἀπ᾽ ὀμμάτων
G. Par. K. Ask. A. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Certa emendatione scribendum est
κυρσοτέκνων ὀμμάτων ἐπλάγχθη,
privavit se oculis qui liberis occursuri erant, i. e. visuri eos. Conf. Soph. Oed. R. v. 1268. seqq.
765

766. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-835

τέκνοισιν δ᾽ ἀρὰς: Libri
τέκνοις δ' ἀραίας
. Scribendum erat
τέκνοισιν δ᾽ ἀράς
.
766

767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-836

ἐφῆκεν ἐπικότους τροφᾶς:
ἀφῆκεν
G. Mosc. 2. Ask. A. Turn. adscriptumque in Par. B.
767

767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-837

ἐπικότους τροφᾶς:
ἐπικότοις
, supra adscripto
ους
, Lips.
ἐπικότας
Ald.
ἐπισκότους
Taur. adscriptumque in Par. Β.
ἐπιτρόπους
Par. E. Deinde libri
τροφάς
. Sed
τροφᾶς
adscriptum in Par. B. Heathii
ἐπίκοτος τροφᾶς
probarunt Brunckius, Porsonus, Blomfieldius. Brunckius tamen
ἐπικότους τροφᾶς
servari posse dixit, servavitque recte Schützius. Scholiastes Sophoclis ad Oed. Col. 1375. postquam versus attulit ex Thebaide, in quibus Oedipus filios propter coxam ab iis missam exsecratus esse narratur, haec addit,
τὰ δὲ παραπλήσια τῷ ἐποποιῷ καὶ Αἰσχύλος ἐν τοῖς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβαις
. Interpretatus igitur est
τροφᾶς
propter victum, idque probavit Heathius. Rectissime Schützius intellexit, potius propterea ira correptum esse Oedipum dici, quod educasset inceste prognatos filios. V. Opusc. VII. p. 204.
767

768. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-838

αἰαῖ, πικρογλώσσους ἀράς:
αἰ αἰ
M. Lips. Ceteri, ut videtur,
οὐ αἰ
.
πικρογλώσσου ἀρᾶς
Ox. Ald. Ex Par. B. Faehsius haec affert,
ἀράς. πικρονόμους ἢ πικρογλώσσους. τὸ δὲ αἰ αἴ διὰ μέσου
, et
αἳ αἳ, πικρογλώσσους. γρ. πικρονόμους
.
768

769. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-839

καί σφε σιδαρονόμῳ:
καὶ σφέ
, ad
καὶ
supra adscripto
ἢ
, Lips.
ἢ σφὲ
Ven.B.
σφε δὴ
ex Taur. affertur.
σιδηρονόμῳ
Lips. Mosc. 1. Turn.
769

770. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-840

διὰ χερὶ:
δια χερὶ
Porsonus.
διαχειρίαι
Μ.
διαχειρίαν
Cantabr. 1.
διὰ χειριὰ
G.
διαχειρία
Vit. Lips. Taur. Ald. Rob. Turn.
διαχειρίᾳ
inde a Victorio scribebatur.
770

771. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-841

κτήματα:
ποτὲ κτήματα
Par. E.
771

772. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-842

τελέσῃ καμψίπους Ἐρινύς:
μὴ δὲ τελέσῃ
Vit.
ἐρινός
M. Vulgo
Ἐριννύς
. Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 15, 24.
ἢ ποίνιμος καὶ κατ' Αισχύλον καμψíπους Ἐρινὺς μετελεύσοιτο
. Hic igitur secutus esse videtur scholiastae explicationem,
ἡ κάμπτουσα τῶν κολαζομένων τοὺς πόδας. οἱονεὶ ἡ συμποδίζουσα καὶ μὴ ἐῶσα φυγείν
. Schützius “aliud est" inquit "γόνυ κάμπτειν, quod significat requiescere, aliud πόδας κάμπτειν, quod est ambulare, ire. Ideoque καμψίπους h. 1. est pedes mobilis.” Interpretationem veram esse puto: et habet eam etiam scholiastes in cod. G. qui allatis, quae etiam in vulgatis scholiis exstant, addit
ἢ ἡ κεκλιμένους ἔχουσα πόδας πρὸς (ser. πρὸς τὸ) ταχέως παραγίνεσθαι ὅπου ἂν ἔλθοι (scr. ἔλθῃ)
. Rationem tamen minus idoneam ab se allatam esse animadvertisset Schutzius, si meminisset Furiam etiam
καμπεσίγουνον
dictam esse. Hesychius
καμπεσίγουνος, ἡ Ἐρινύς, ἀπὸ τοῦ κάμπτειν τὰ γόνατα τῶν ἁμαρτανόντων
. Praeterea non modo
γόνυ κάμπτειν
quiescere est, sed etiam
κῶλα κάμπτειν
, ut apud Sophoclem in Oed. Col. v. 19. Nec dubito quin id etiam
πόδας κάμπτειν
dici potuerit.
Καμψίπους
quidem et
καμπεσίγουνος
de Furia dicta non videntur aliter quam ut Schützius voluit intelligi posse, quum propterea quod huiusmodi composita pedes paene postulant intelligi eius de quo usurpantur, non aliorum, tum quod alia nomina, quibus Furiarum celeritas indicatur, hanc interpretationem suadent. Eandem confirmat vocabulum
καμπεσίγυιος
, de quo vide Hesychium eiusque interpretes. Neque
κάμπτειν γόνυ
necessario de quiete intelligendum esse Xenophon arguit de re equestri 1.6.
τά γε μὴν γόνατα ἣν βαδίζων ὁ πῶλος ὑγρῶς κάμπτῃ, εἰκάζοις ἂν καὶ ἱππεύοντα ὑγρὰ ἕξειν τὰ σκέλη· πάντες γὰρ προϊόντος τοῦ χρόνου υγροτέρως κάμπτουσιν ἐν τοῖς γόνασι
. Ex quo loco Pollucem 1. 191. haec habere animadverterunt interpretes Xenophontis,
γόνατα δυςκαμπῆ· ὁ γὰρ ὑγρὸς κάμπτει τὰ γόνατα ἀκοπώτερον καὶ ἀπταιστότερον βαδίζει
.
772

773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-843

τεθραμμέναι:
παῖδε
Lips. Libri
τεθραμμέναι
. Hoc cum
μητέρων
coniunctum esset ea ratione, qua
σᾶς ἀλόχου σφαγείς
et similia dicuntur. Sed valde hoc languet. Scholiastes haec adnotavit,
συγγενεῖς, ἢ δειλαί, ὑπὸ μητέρων ἁπαλῶς τεθραμμέναι
, quae videri possunt alius scripturae vestigia continere. Scribendum putavi
τεθρυμμέναι
, delicatae.
773

774. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-844

δούλειον:
δούλιον
Vit.
δόλιον
Par. E.
774

775. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-845

πέπτωκεν ... ὀβρίμων:
πέπτωκεν δ'
Μ.
πέμπτωκεν
Lips.
ὀβρίμων
M. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. B. Colb. 1. Taur. Rob.
ὀμβρίμων
G. Vit. Lips. Ald. Turn.
775

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-846

πόλις δ᾽ ἐν εὐδίᾳ:
πόλις τ'
Colb. 1.
εὐδείᾳ
Lips. Cantabr. 1.
776

778. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-847

στέγει δὲ πύργος, καὶ πύλας φερεγγύοις:
στέγει
M. Vit. Lips. Cantabr. 2. Ald. Turn.
στέργει
Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. C. E. N. Colb. 1. Vind. 2. 4. et adscripto γρ.
στέγει
Par. Β.
στέργει
habuerat etiam G. sed ρ erasum est.
στένει
Rob.
πύργος καὶ πύλαι·
Vit.
ἱκανοῖς δὲ
ad
φερεγγύοις
adscripto.
φερεγγύους
Rob.
φερεγγύοις. γρ. φερεγγύους, ὃν ἢ πρὸς τὸ πύλας, φερεγγύους πύλας, τὰς δυναμένας φέρειν τὴν ἐγγύην
Par. B.
778

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-848

ἐφραξάμεσθα:
ἐφραξάμεσθα
Turn.
ἐφραξάμεθα
M. G. Vit. Lips. Mose. 1. 2. Vind. 1. 2. 3. 4. Αld. Rob.
ἐφρεξάμεθα μονομάχαισι
Par. E.
779

780. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-849

καλῶς ἔχει τὰ πλεῖστ᾽ ἐν ἓξ πυλώμασιν:
καλῶς δ᾽ ἔχει
Lips. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Rob. In M.
δ'
a recentiore manu supra adscriptum est.
πλεῖστα ἓξ
Vit. Mosc. 1. uterque supra scripto
ἐν
. In Vit. syllaba una inter
πλεῖστα
et
ἓξ
erasa.
πυλώμασιν
Μ. Ceteri
πυλώμασι
.
780

781. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-850

ἑβδομαγέτας:
ἑβδομαγέτης
Mose. 1. Dorica forma etiam Proclus usus est in commentario ad Timaeum Platonis III. p. 200. Dixi de hoc nomine Apollinis in Opusc. VII. p. 293.
781

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-851

εἵλετ', Οἰδίπου:
εἵλετο
a pr. manu M.
εἵλετ'
G.
οἰδίπου
G.
οἰδίπους
Mosc. 1.
782

783. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-852

παλαιὰς:
παλαιᾶς
Lips.
783

784. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-853

πρᾶγος νεόκοτον πόλει παρόν:
πρᾶγος
Arund. Cantabr. 1. Par. A. B. L. Vind. 1. 4. Rob.
πρᾶγμα
M. G. Vit. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B.
νεόκοτον
M. Vit. Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn.
νεόκητον
G. Mosc. 2. quod in G. per
νεωστὶ γεγενημένον
, in Mosc. 2. per
νεωστὶ κατεσκευασμένον
explicatur.
νεότοκον
Par. H. N. Colb. 1. idemque adscriptum in Cantabr. 2. Par. B.
παρόν
G. Par. B. aliique, ut videtur, codices et Ald. Turn.
πλέον
M. Vit. Lips. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. E.N. Colb. 1. adscriptumque in Par. B. In Vit. γρ.
παρών
a recentiore manu supra scriptum est.
καὶ πλέον
Rob.
784

785-801. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-854

Quae post versum 784. sequuntur, valde perturbata sunt. Ea in omnibus libris hoc ordine scripta leguntur,
Α. πόλις σέσωσται, βασιλέες δ᾽ ὁμόσποροι ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων. Χ. τίνες; τί δ᾽ εἶπας; παραφρονῶ φόβῳ λόγου. Α. φρονοῦσα νῦν ἄκουσον, Οἰδίπου γένος. Χ. οι γὼ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν. Α. οὐδ᾽ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι. Χ. ἐκεῖθι κἦλθον; βαρέα δ᾽ οὖν ὅμως φράσον. Α. οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίροντ᾽ ἄγαν. Χ. οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἅμα. Α. αὐτὸς δ᾽ ἀναλοῖ δῆτα δύςποτμον γένος. τοιαῦτα χαίρειν καὶ δακρύεσθαι πάρα πόλιν μὲν εὖ πράσσουσαν, οἱ δ᾽ ἐπιστάται, δισσώ στρατηγώ, διέλαχον σφυρηλάτῳ Σκύθῃ σιδήρῳ κτημάτων παμπησίαν. ἕξουσι δ᾽ ἣν λάβωσιν ἐν ταφῇ χθονός, πατρὸς κατ᾽ εὐχὰς δυςπότμους φορούμενοι. πόλις σέσωσται· βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ᾽ ἀλλήλων φόνῳ
. Difficile dictu fortasse videbitur, unde tanta oriri perturbatio potuerit. Factam tamen esse, neque ista hoc ordine scribi ab Aeschylo potuisse, manifestum est. Persequar singula. Primus horum versuum,
πόλις σέσωσται, βασιλέες δ' ὁμόσποροι
, qui infra paene iisdem litteris repetitur, hac ipsa repetitione suspicionem vitii movet. Magis etiam eo, quod nuntio contra morem tragicorum hic duo versus tribuuntur, quum chorus uno interrogaverit. Itaque Porsonus hunc versum uncis inclusit, ut nuntius hoc uno versu responderet,
ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων
. Sed rectius Porsonus illum versum non hic, sed infra eiecisset. Illo enim loco perabsurdum est, quae modo clare dicta erant, his verbis iterari,
πόλις σέσωσται· βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν πέπωκεν αἷμα γαῖ ὑπ' ἀλλήλων φόνῳ
. Quod credas non latuisse librarium, qui codicem Vit. scripsit, vel alium, quem hic secutus est: tribuit enim hos versus nuntio, quum ea, quae inde a verbis
τοιαῦτα χαίρειν
procedunt, choro adscripsisset, similiterque in Lipsiensi ad illum versum
τοιαῦτα χαίρειν
chori nomen adscriptum est, hic autem versus
πατρὸς κατ' εὐχάς
cum duobus sequentibus nuntio tributi sunt. Contra choro interroganti
τί δ' ἐστὶ πρᾶγος νεόκοτον πόλει παρόν;
quid potuit aptius responderi quam
πόλις σέσωσται
? Quid autem ineptius fuisset quam, ubi nuntius respondisset
ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων
, chorum subiicere
τίνες; τί δ᾽ εἶπας; παραφρονῶ φόβῳ λόγου
, et mox, quod prorsus absurdum esset,
μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν
? Non magis reliqua sana sunt. Illa quidem,
φρονοῦσα νῦν ἄκουσον, Οἰδίπου γένος
, poeta tragicus non posuisset sic ut oratio explenda esset ex praegressis nuntii verbis, sed ut e sequentibus. Huic versui,
οἳ 'γὼ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν
, non subiecisset illa, quae sunt confirmantis ante dicta, non rem novam afferentis,
οὐδ᾽ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι
, sed apertis verbis dixisset mortui sunt. Nec posuisset ista,
ἐκεῖθε κἦλθον
, nisi proxime praegresso, quo referrentur. Nam si aliquam vim esse in his verbis volumus, sententia haec sit necesse est, eo igitur pervenerunt, ut mutua caede se interimerent? Quid porro hoc est, quod his verbis,
βαρέα δ' οὖν ὅμως φράσον
, respondet nuntius
οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίροντ' ἄγαν
? Id vero non narrantis est et ad chori interrogationem respondentis, sed sortem fratrum conquerentis: quare, ut brevius dicam, non nuntii est, sed chori. Denique nihil frigidius fingi potuit, quam eodem modo a choro, si praecedens versus nuntii est, iterari
οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἅμα
. Haec igitur tam foede depravata ita mutare ausus sum, ut res ipsa, ut mos tragicorum, ut Aeschyli ingenium postulare videbantur. Iam enim metuenti choro, ne aliud urbi malum immineat, respondet nuntius, ut et hac sollicitudine liberet chorum, et, quid acciderit, narrare incipiat,
πόλις σέσωσται βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν
. Praesagiens mala chorus respondet
τίνων, τί δ᾽ εἶπας, παραφρονῶ φόβῳ λόγου
. Ad haec nuntius, nominatim, de quibus loquatur, indicaturus, adhuc suspensa oratione,
φρονοῦσα νῦν ἄκουσον, Οἰδίπου γένους
. Jam certius rem intelligit chorus:
οι 'γώ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν
. Tum vero nuntius concludit orationem,
πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ' ἀλλήλων φόνῳ
. Ibi chorus, facinoris atrocitate exhorrescens, apertius etiam sibi narrari rem postulat:
ἐκεῖθι κἦλθον; βαρέα δ᾽ οὖν ὅμως φράσον
. Respondet ergo non ambigue nuntius,
ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων
. Inde chorus, rem paene incredibilem secum reputans,
οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίροντ᾽ ἄγαν
. Confirmat id nuntius:
οὐδ᾽ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι
. Iterum chorus, eadem cogitatione occupatus,
οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἅμα
. Quae iterum denique confirmat nuntius. Non dubito, qui sensum habent tragicorum lectione bene subactum, re diligenter considerata facile ad meam sententiam perductum iri. Origo autem tantae perturbationis, si ad levem, sed eum satis certum errorem attenderis, patebit planissime. In antiquo illo libro, ex quo nostri codices ducti sunt, librarii negligentia omissus fuerat hic versus,
πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ᾽ ἀλλήλων φόνῳ
. Quem versum librarius una cum illo versu, ad quem haec verba referebantur,
πόλις σέσωσται· βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν
, adiecit in fine huius colloquii, signis quibusdam monens, ad quem ille locum pertineret. Signis illis, ut saepe factum est, neglectis, grammaticus aliquis emendationem aggressus, neque suspicatus duos illos versus alieno loco positos esse, quum omne colloquium chori cum nuntio videret esse perturbatissimum (et quam perturbatum videri debuerit, facile intelliget, qui totum hunc locum, uti nobis emendatus est, legere volet versu illo omisso), grammaticus igitur versus in alium ordinem redegit, simulque genitivos
βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν
et
τίνων
et
γένους
, qui non habebant quo referrentur, in nominativos mutavit.

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-855

βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν:
βασιλέως
M. Par. H. In M. a recentiore manu
ει
supra adscriptum.
βασιλεῖς
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. 2. Par. F. Ask. A. Colb. 1. 2. regius Spanhemii, Rob. et ex correctione Vit. in quo antea pro ultima syllaba duae fuerunt, quas nunc vix possis dispicere.
βασιλέες
Par. B. (hic quidem adscripto γρ.
βασιλεῖς
) et alii, ut videtur, codices ac Turn.
βασιλεῖ
Ald. Deinde “
ὁμόσποροι, οἱ αὐτάδελφοι. γρ. οἱ ὁμόσποροι
aut
ὁμόσποροι
" ex Par. B. Faehsius affert. Servatum est
βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν
infra post v. 801. ubi quidem
βασιλείοιν
habent M. Vit. Mosc. 1. Ox. Ald.
βασιλέοιν
Lips. sed ad
οιν
in hoc vocabulo et in
ὁμοσπόροιν
supra adscripto
οις
.
785

786. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-856

τίνων;: Libri omnes
τίνες;
786

787. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-857

γένους:
τόκος
, sed supra scripto a sec. manu
γένος
, M. Ceteri omnes
γένος
.
787

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-858

οἴ γὼ:
οἴ 'γὼ
Canterus.
οἳ ἐγὼ
Μ.
δὲ ἐγὼ
G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
788

789. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-859

πέπωκεν ... γαῖ᾽:
πέπωκεν
M. G. Par. B. Turn.
πέπτωκεν
Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1.2. Mosc. 1. Ox. Par. K. L. Taur. Ald.
πέπωκτα
Rob. Deinde
γαῖ'
G. Ald. Rob. Turn. Idem adscriptum in Par. B. et in M. a recentiore manu ex
γὰρ
(sic) factum.
γῆν
Vit. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. B. et adscripto γρ.
γῆ
Lips.
γῆ
Mosc. 1. Ox.
γῇ
regius Spanhemii. In G. ad
πέπωκεν αἷμα γαῖ'
hoc scholion adscriptum est,
πέπτωκεν αἷμα γαῖα. γράφεται καὶ πέπωκε. πέπτωκεν ἤγουν κέχυται τὸ αἷμα αὐτῶν ἐν τῇ γῇ, τῷ φόνῳ τῷ ἐπ᾽ ἀλλήλων γενομένῳ
.
789

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-860

ἐκεῖθι κἦλθον
ἐκεῖθε
Par. E.
zɛłodov
, ad primam syllabam a sec. manu 2. supra adscripto, M.
xelov
Rob. βαρέα δ᾽ οὖν ὅμως Μ. G. Vit. Par. B. Ald. Turn.
βαρέα μὲν ὅμως
Cantabr. 1. 2. Rob.
βαρέα μ᾽ ὅμως
Lips.
βαρέα μὲν ἀλλ᾽ ὅμως
Par. C. F. K. L. Ask. A. Ven. B. idemque adscriptum in Par. B.
βαρέα
an
βαρέως
Mosc. 1. habeat dubium.
βαρέως μὲν ἄλλα
sine codicis nota Spanhemius adscripsit. φράσον
φράσω
Par. E.
790

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

707-776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-484

1
2
zweites Stasimon, welches die Verkettung von Schuld und Buße im Labdakidenhause und den inneren Zusammenhang der Trilogie darlegt: Der Fluch des Ödipus, dessen Erfüllung der Streit seiner Söhne beschleunigt, wird zu dem Wechselmorde der Brüder füh- ren und so wird ein unsühnbarer Greuel zur. alten Not des Labda- kidenhauses hinzukommen. Diese alte Not begann mit der Schuld des Laios, dem Ungehorsam gegen das Gebot des Delphischen Gottes. Die Schuld des Laios, welche er alsbald mit seinem Leben büßte, übt ihre verderbliche Wirkung fort auf die nächste und übernächste Generation, auf Ödipus, dessen hohes Glück mit der Selbstblendung und der Verfluchung der Söhne schmählich endigte, jetzt auf die Söhne des Ödipus, und mit den Fürsten leidet der Staat, wenn er nur nicht mit ihnen zugrunde geht". In ähnlicher Weise faßt der Chor- gesang Cho. 1063 ff. die Schicksale des Atridenhauses zusammen. Der Gesang wird vom Gesamtchor vorgetragen.

719-720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-495

3
4
Soviel als sie auch tot einnehmen". φθιμένοισιν schließt sich, wenn es nicht ursprünglich φθιμένους νιν geheißen hat, an das vorher zu ergänzende αὐτοῖς, da- gegen ἀμοίρους an den Infnitiv κατέχειν an. Der Infin. bei ὁπόσην wie bei οἷος, ὅσος (im Sinne von τοιοῦτος, τοσοῦτος ὥστε). Vgl. Thuk. Ι 2, 2 νεμόμενοι τὰ αὑτῶν ἕκαστοι ὅσον ἀποζῆν. Blaydes vermutet καπφθιμένοισιν für καὶ φθιμένοι- σιν. Zum Gedanken vgl. 803, Soph. Ο. Κ. 790 χθονὸς λαχεῖν τοσοῦτον, ἐνθανεῖν μόνον. τῶν μεγάλων πεδίων, des angestrebten Reiches.

721-722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-496

5
6
αὐτοκτόνως αὐτοδάϊκτοι für αὐτοκτόνοι αὐτοδάϊκτοι (einander mordend, voneinander gemordet, vgl. 668): jeder wird Mörder, jeder ermordet sein; denn αυτοδάϊκτος steht nicht, wie Hesych. erklärt: ὁ ἑαυτὸν φονεύσας, sondern in pas- sivem Sinn.

723. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-497

7
8
Genaue Responsion wird her- gestellt mit der Emendation von Hermann καὶ γαῖα κόνις πίῃ.

726. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-498

9
10
Schol. τίς αὐτοὺς ἐκλύσει τοῦ τοιούτου μιάσματος; vielmehr σφέ, αὐτό, τὸ αἷμα, „wer wird das Blut abwaschen". Vgl. Cho. 47 τί γὰρ λύτρον πεσόντος αἵματος πέδω, 64 δι' αἷμ' ἅπαξ ποθὲν δ᾽ ὑπὸ χθο νὸς τροφοῦ τίτας φόνος πέπηγεν οὐ διαρρύδαν, Soph. Ο. Τ. 1227f. Die Befleckung, die nicht abgewaschen werden kann, verbreitet sich über das ganze Haus.

728-729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-499

11
12
παλαιγενῆ . . παρβασίαν (vgl. παραιβασίαι Hesiod. Theog. 220, υπερβασία), „ich denke nämlich an die alte Sünde" u. s. w. Schol. tǹv παλαιὰν παράβασιν. παρέβη γὰρ τὸν χρησμὸν τοῦ ᾿Απόλλωνος. An παλαιγενῆ παρβασίαν schließt sich der Satz εντε Λάϊος . . ἐγείνατο an.

729-730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-500

13
14
ὠκύποινον steht in Gegen- satz zu αἰῶνα δ' ἐς τρίτον μένει. Seine Schuld büßte Laios rasch und alsbald mit seinem Leben, aber der Frevel wirkt fort bis zum dritten Menschenalter. Die gleiche Wen- dung fndet sich Cho. 25 πρέπει παρῇσι φοινίαις ἀμυγμὸς ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ δι' αἰῶνος δ' ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ — κτέ. Mit ὠκύποινος vgl. ὑστερόποινον ἄταν Cho. 382. τρίτον: Schol. Λαΐου, Οἰδίποδος, Ετεοκλέους.

731-732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-501

15
16
Απόλλωνος βίᾳ (dem Ap zum Trotz) wie βίᾳ Διός 518, μὴ σπεῖρε τέκνων ἄλοκα δαιμόνων βία Eur. Phoen. 18. τρίς bezeichnet das Eindringliche der Mahnung. Vgl. τρισόλβιος, τρισμακαρ, τρισάθ λιος, τριτάλας.

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-502

17
18
μεσομφάλοις: Eur. Ion 223 ἆρ᾽ ὄντως μέσον ὀμφαλὸν γᾶς Φοί- βου κατέχει δόμος; Or. 331 μεσόμ φαλοι . . μυχοί, Phoen. 244 μεσόμ φαλα γύαλα, Soph. Ο. Τ. 480 τὰ μεσόμφαλα γᾶς μαντεία. Ein weißer Stein von der Form eines abgestumpften Kegels, welcher im Delphischen Heiligtum lag (abge- bildet auf einem Vasengemälde Rochette Monum. inéd. pl. 37), galt als Mittelpunkt der Erde. Strab. ΙΧ S. 420, Paus. X 16, 3.

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-503

19
20
Der eigentliche Inhalt der Mahnung liegt in γέννας ἄτερ θνῄσκοντα, „, er solle zum Heile der Stadt bis an sein Lebensende kin- derlos bleiben“.

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-504

21
22
ἐκ φίλων ἀβουλιᾶν, durch reizende Unbesonnenheit, Schol. κρατηθεὶς ὑπὸ τῶν αὐτῷ φίλων ἡδονῶν. Vgl. Eur. Fragm. 220 πολ λοὶ δὲ θνητῶν τοῦτο πάσχουσιν κακόν· γνώμῃ φρονοῦντες οὐ θέ- λουσ᾽ ὑπηρετεῖν ψυχῇ τὰ πολλὰ πρὸς φίλων (d. i. πρὸς ἡδονῆς) νικώμενοι. Zum Gedanken vgl. Eur. Phoen. 21 ὁ δ᾽ ἡδονῇ ἐνδοὺς ἔς τε βακχεῖον πεσών erzählt Iokaste von Laios).

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-505

23
24
ἐγείνατο μὲν . . αὑτῷ, als ob folgen sollte: ἐγείνατο δὲ νυμ- φίον τῇ μητρί, welcher Gedanke sich nachher in anderer Form an Οιδιπόδαν anschließt.

738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-506

25
26
. ἄρουραν μητρός wie μη- τρώαν . . ἄρουραν οὗ τε καὶ τέκ των Soph. Ο. Τ. 1256, τὴν τεκοῦσαν ἤροσεν ὅθενπερ αὐτὸς ἐσπάρη ebd. 1497. Nach der Ansicht alter Phy- siologen ist die Mutter das Acker- feld, auf welchem der eingestreute Same aufgeht. ἐτράφη wie ἐ- σπάρη in der angeführten Stelle. ῥίζαν αἱματόεσσαν steht als Appo- sition zum Inhalt von σπείρας ἄρου- ,woraus ein Wurzel von Blut und Wunden wurde". σπείρας ἔτλα wie Soph. Εl. 943 τλῆναι σε δρῶσαν, Eur. Hipp. 476 τόλμα δ' ἐρῶσα, Simonid. Fragm. 85, 14 τλῆθι χαριζόμενος.

741-742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-507

27
28
Schol. ἡ ἄγνοια τὰς φρένας ἀπολλύουσα συνήγαγεν. Dieser be- zieht also die Worte auf Ödipus und Iokaste, nicht auf Laios und Iokaste, mit Recht, wie schon νυμ- φίους erkennen läßt. Das Asyn- deton bei dem Satze, welcher sich dem Vorausgehenden als nähere Be- stimmung anschließt ( παρανοίας συναγούσης).

743. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-508

29
30
Gleichsam ein Meer von Leiden wogt auf und nieder. Wäh- rend eine Woge sinkt, läßt es eine andere dreifach geteilte (d. i. über- aus gewaltige) in die Höhe steigen, welche bereits um den Steuersitz des Staates rauscht (diesen zu be- graben droht)". τὸ μὲν πίτνον schließt sich appositionell an κῦμα an. An die Stelle von τὸ δὲ ἀειρό- μενον tritt, wie häufg, ein selb- ständiger Satz, in welchem wieder θάλασσα Subjekt ist. τρίχηλον bezeichnet die τρικυμία, die ge- fährlichste Art des stürmischen Meeres. Vgl. Prom. 1047 οἷός σε χειμὼν καὶ κακῶν τρικυμία ἔπεισ᾽ ἄφυκτος, Eur. Hipp. 1213 σὺν κλύ- δωνι και τρικυμία, Plat. Staat V §. 472 Α. τω δύο κύματε ἐκφυγόντι τὸ μέγιστον καὶ χαλεπώτατον τῆς τρικυμίας ἐπάγεις. Durch ein ähn- liches Bild ist ununterbrochene Aufeinanderfolge der Leiden Soph. Ant. 586 ff. veranschaulicht. Diese τρικυμία kann man auf die Steige- rung des Pathos im dritten Stück der Trilogie beziehen (Schol. τὰ μὲν ἐπὶ Λαΐου γέγονε, τὰ δὲ ἐπὶ Οἰδί ποδος, τὰ δὲ νῦν).

747. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-509

31
32
ἀλκὰ μεταξὺ δι' ὀλίγῳ (ge schrieben für μεταξὺ δ' ἀλκὰ δ' ὀλίγου) τείνει πύργος ἐν εὔρει, αλκὰ μεταξὺ διατείνει πύργος ἐν ὀλίγῳ εὔρει, „,als Wehr erstreckt sich schmal dazwischen - die Stadt- mauer" (nur eine dünne Schiffs→ wand, die Stadtmauer, trennt uns vom Wellengrab). Mit πύργος wie vorher mit πόλεως wird in lyrischer (nicht epischer) Weise Gleichnis und Verglichenes ohne Vermittelung ver- bunden. Das Asyndeton wie 741. Zum Gedanken, welcher uns leb- haft in die Stimmung des auf stür- mischem Meere Fahrenden versetzt, vgl. Hom. O 628 τυτθὸν γὰρ ὑπὲκ θανάτοιο φέρονται ναῦται), Arat. Phän. 299 ὀλίγον δὲ διὰ ξύλον Αϊδ' ἐρύκει, Diog. L. I 8, 5 μαθὼν τέτ- ταρας δακτύλους εἶναι τὸ πάχος τῆς νεώς, τοσοῦτον ἔφη ( Ανάχαρσις) τοῦ θανάτου τοὺς πλέοντας ἀπέχειν, Dio Chrys. 64, 9 τριδάκτυλον αὐτοὺς σώζει ξύλον πεύκινον (wahrschein- lich ein Trimeter τριδάκτυλον σῴζει σφε πεύκινον ξύλον aus Eurip. Philokt.), I v. XII 57 i nunc et ventis animam committe, dolato confisus ligno, digitis a morte re- motus quattuor aut septem, si sit latissima taeda, XIV 289 tabula distinguitur unda.

749. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-510

33
34
Ähnlich ist der Gedanke Eur. Hek. 638 πόνοι γὰρ καὶ πόνων ἀνάγκαι κρείσσονες κυκλοῦνται. κοι νὸν δ᾽ ἐξ ἰδίας ἀνοίας κακὸν τῇ Σιμουντίδι γᾷ ὀλέθριον ἔμολε, Hor. epist. II 14 quicquid delirant reges, plectuntur Achivi,

752. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-511

35
36
τελειᾶν . ἀρᾶν Dindorf and Bothe für τέλεια . . ἀραι. Mit καταλλαγαί vgl. συναλλαγαί Soph. Ο. Τ. 34 ἔν τε συμφοραῖς βίου . . ἔν τε δαιμόνων συναλλαγαίς. ,Wenn alte Flüche sich erfüllen, treffen schwere Schicksalsschläge das allzuhohe (und zu Übermut führende) Glück der Reichen, wäh- rend an den Armen das Verderben vorübergeht". Wie Laios unter dem alten Fluch des Chrysippos, so stand Ödipus unter dem Fluch des Laios. Vgl. Einl. S. 6. Von solchen Leiden werden die Häuser der Großen heimgesucht, welche in der Uppig- keit des Reichtums freveln. Aus- führlich hat der Dichter diesen Ge- danken Ag. 749 ff. und 392 ff. dar- gelegt. Zu πενομένους (so Bücheler für πελόμεν' οὐ) vgl. δίκα δὲ λάμ πει μὲν ἐν δυσκάπνοις δώμασιν κτἑ. ebd. 767. - πρόπρεμνα (die Hand- schriften geben πρόπρυμνα, welche Form den Schol. zu der hier ver- kehrten Erklärung ὅλου τοῦ φορ του ἐκβολὴν ποιοῦνται veranlant), πρέμνοθεν, wie πρόρριζα, προθέ λυμνα. Das Bild ist wie 71 her- genommen von dem Ausrotten eines Baumes (Hom. ε 244 εἴκοσι δ' ἔκ- βαλε πάντα, nämlich δοῦρα) wie das sprichwörtliche πίτυος δίκην ἐκτρίβεσθαι (vgl. Herod. VI 37). ἀνδρῶν ἀλφηστῶν erwerbsam, ἀλ φάνω), Homerisch.

757. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-512

37
38
τ' (von Weil um des Vers- maßes willen eingefügt) ist nach ἐθαύμασαν statt nach οθνείοι ξυ- νέστιοι gesetzt. In gleicher Weise wie hier wird Pind. Öl. II 42 ff. und in dem Chorgesang Soph. O. T. 1186 der Wechsel menschlichen Glücks an dem Schicksal des Ödipus dar- getan. Vgl. Eur. Fragm. 157f. ἦν Οἰδίπους τὸ πρῶτον εὐδαίμων ἀνήρ εἶτ᾽ ἐγένετ' αὖθις αθλιώτατος βρο τῶν. πό

758-759. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-513

39
40
οθνεῖοι (für das handschrift- liche θεοὶ καὶ) ξυνέστιοι wie Plat. Prot. S. 316C καὶ οἰκείων καὶ ὀθ νείων, die zur Familie und die nicht zur Familie gehören. λεος ὁ (so Dindorf für πόλεως) που λυβατός (so Blomfield für πολύβοτος nach dem Schol. ὁ ὑπὸ πολλῶν ἐμ- βατευόμενος ἀνδρῶν) τ' ἀγὼν (30 Weil für αἰών) βροτῶν, der viel- betretene Versammlungsplatz der Leute oder der von vielen Leuten besuchte Marktplatz der Stadt. Vgl. Schol. zu Hom. Q 1 παρὰ Βοιω- τοῖς ἀγὼν ἡ ἀγορά· ὅθεν καὶ ἀγω νίους θεοὺς Αἰσχύλους τοὺς ἀγο- ραίους.

761-762. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-514

41
42
τὴν ἁρπαξάνδραν (so But- ler und Hermann für αναρπαξάν- δραν) κῆρα (Schol. κακὴν μοῖραν), das männerentraffende Unheil, von der Sphinx. Vgl. Eur. Phoen. 1021 Καδμείων ἁρπαγὰ πολυφθόρος που λύστονος. κήρ et κῆρες Graecis de quavis noxa aut damno (Spanheim).

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-515

43
44
ἀρτίφρων ἀθλίων γάμων (gen. relat.), als er, der Arme, der unseligen Ehe inne wurde. — ἔγεντο, welches bei Hesiod und den Lyrikern vorkommt, hat Arnaud für éyéveto gesetzt um der genauen Responsion willen. — Mit ἐπ' ἄλγει δυσφορῶν μαινομένα κραδία (wahnsinnig im Ubermas' des Schmerzes) wird die doppelte Missetat gegen die eigene Person und die Söhne entschuldigt.

768-769. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-516

45
46
πατροφόνῳ χερὶ μὲν κερκίσι τῶν (für χερὶ τῶν κρείσσω τέκνων) ὀμμάτων ἐπλάγχθη,,, mit der Hand, die den Vater gemordet, beraubte er sich mittels Webschiffchen seiner Augen". Nach Soph. Ant. 975 wur- den den Phineiden die Augen aus- gestochen ὑφ' αἱματηρας χείρεσσι καὶ κερκίδων ἀκμαῖσιν. Vgl. Apollod. Π 8, 1 ( Αλκμήνη) κερκίσι τοὺς ὀφ θαλμοὺς ἐξώρυξεν αὐτοῦ (des Eu- rystheus). — ἐπλάγχθη, Schol. έχω- ἐπλάγχθη, Schol. ἐχω- ρίσθη, ἐστερήθη Der Gen. der Trennung wie bei βλάπτεσθαι, ἀλᾶσθαι (Eur. Tro. 640 ψυχὴν ἀλᾶ ται τῆς πάροιθ᾽ εὐπραξίας).

771. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-517

47
48
ἐπικότους τροφᾶς (gen. relat.), grollend ob der Pflege, von der Person übertragen. Toogń bezieht sich auf die Pflege der greisen El- tern, welche Pflicht der Kinder ist ( γηροβοσκία, γηροτροφία), wie die kyklische Thebais den Grund des Vaterfluches in der Verletzung die- ser Pflicht fand. Diese Deutung bestätigt das Scholion zu Soph. Ο. K. 1375. Vgl. Einl. S. 4. Schütz be- zieht τροφή auf die Auferziehung der Kinder und sieht die Ursache des Grolles darin, daß Ödipus in Blutschande erzeugte Kinder auf, erzogen. Dann aber würde der Fluch auch den Töchtern gelten.

772. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-518

49
50
πικρογλώσσους ἀράς: Soph. Ο. Κ. 951 πικρὰς ἀράς. Vgl. Prom. 185 μελιγλώσσοις ἐπαοιδαῖσιν. Uber die Form der Wiederholung zu 124.

773-774. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-519

51
52
καί σφε: Schol. καὶ τοῦτο ἐπηράσατο διὰ σιδήρου αὐτοὺς τὴν οὐσίαν κτήσασθαι (vielmehr δάσα- σθαι). διαλαχεῖν: ebenso lautet der Fluch Eur. Phoen. 68 θηκτῷ σι- δήρῳ δῶμα διαλαχεῖν τόδε. Vgl. 801.

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-520

53
54
τελέσῃ, τὰς ἀράς. καμψί πους erklärt der Schol. ἡ κάμπτουσα τῶν κολαζομένων τοὺς πόδας. οἱονεὶ ἡ συμποδίζουσα καὶ μὴ ἐῶσα φυ- γεῖν, wie das Bruchstück eines Epos καμπεσίγουνος Ερινύς bei Hesych. ἀπὸ τοῦ κάμπτειν τὰ γόνατα τῶν ἁμαρτανόντων abgeleitet wird. Aber καμψίπους ( καμπεσίγοννος) bedeutet vielmehr,, schnellfüßig" (,, rasch er- eilend"), wie in der bildenden Kunst der Typus des gebogenen Knies bei Gorgonen, Erinyen und anderen Wesen der Art der Ausdruck rascher Bewegung und leidenschaftlicher Hast ist, vgl. Ernst Curtius, die knieenden Figuren der altgriechi- schen Kunst. Berlin 1869 S. 6. Anderswo ist doo μás ein Epitheton der Erinys.

777-806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-521

55
56
drittes Epeisodion: ein Bote meldet die Katastrophe, den Wechselmord der beiden Brü- der. Schol. ἄγγελος ὁ καὶ πρότερον ἀπαγγείλας περὶ τῆς τῶν Ἀργείων ἐφόδου, οὗτος καὶ νῦν ἀπαγγέλλει τὴν ἀδελφοκτονίαν. Daß es der gleiche sein soll, ergibt sich aus 782 f.

777. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-522

57
58
Die Handschriften bieten Θαρσεῖτε, παῖδες, sodaß die An- rede nichtssagend ist. Es kann auch Θαρσείτ', ἀρίστων geheißen haben. τεθραμμέναι mit Gen. wie Soph. Phil. 3 ὦ κρατίστου πατρὸς Ἑλλή νων τραφείς und andere Partizipia, welche eine Abstammung bezeich- nen ( γεγώς, φύς, βλαστών, Soph. Ο. Κ. 1324 φυτευθείς). Vgl. Soph. Αi. 1229 τραφείς μητρὸς εὐγενοῦς ἄπο.

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-523

59
60
πέπτωκε, sind zunichte ge- worden, wie Eur. Hipp. 41 ἀλλ᾽ οὔτι ταύτῃ τόνδ' ἔρωτα δεῖ πεσεῖν. ὀβρίμων, die auf ihre Kraft pochen.

780. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-524

61
62
Auch bei ἐν εὐδίᾳ scil. ἐστί (Blomfield ἐν εὐδία ' στί) schwebt wie beim Folgenden die Vorstellung eines Schiffes vor. Vgl. 2f. ἄντ λον οὐκ ἐδέξατο d. h. das Schiff ist nicht leck geworden.

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-525

63
64
στέγει absolut,,gewährt Schutz".

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-526

65
66
ἑβδόμας, πύλας. Die Wahl des siebenten Tores wird mit dem Beinamen des Apollon ἑβδομαγέτης in Verbindung gebracht:,,das sie- bente Tor erkor sich der würdige Siebenfürst, um dort das Geschlecht des Ödipus für die alte Schuld des Laios büßen zu lassen". Den Bei- namen leitete man davon ab, daß Apollon am siebenten Tage eines Monats geboren und der siebente Monatstag ihm geweiht war, Schol. ἑβδόμῃ γὰρ ἐγεννήθη Απόλλων, Prokl. zu Plat. Tim. III S. 200 Απόλλωνι τὴν ἑπτάδα ἀνεῖσαν ὡς συνέχοντι πάσας τὰς συμφωνίας . . καὶ ἑβδομαγέταν ἐκάλουν καὶ τὴν ἑβδόμην τοῦ Θεοῦ ἱερὰν ἔλεγον. „ τῇ γὰρ Ἀπόλλωνα χρυσάορα γείνατο Λητώ “ (Hes. Ε. καὶ Ἡ. 771). Vgl. auch Plut. Mor. S. 717 D, Herod. VI 57. Lobeck Aglaoph. I S. 434 be- zieht den Namen darauf, daß an den Festen des Gottes sieben Kna- ben und sieben Mädchen den Fest- zug anführten. Brandis Hermes II S. 271 leitet die Siebenzahl, die sich beim Apollodienst so häufig wiederholt, aus den Kultsagen des phönikischen Sonnengottes und sei- ner Verbindung mit den übrigen Planeten ab, an deren Spitze er die sieben Tage der Woche be- herrschte. Doch vgl. Roscher Lex. d. gr. u. röm. Myth. I S. 423 ff. Eine geringere Handschrift bietet ἑβδομαγέτης, aber die dorische Form scheint als feierlich sakrale Form gewählt zu sein.

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-527

67
68
Für πρᾶγμα geben jüngere Handschriften πρᾶγος. νεόκοτον, νέον, wie Pers. 260. Für das wenig passende πλέον vermutet Dindorf πάλιν. Vielleicht hat es διπλοῦν (günstig und ungünstig) ge- heiben. Vgl. Soph. Ο. Τ. 938 τί δ' ἔστι; ποίαν δύναμιν ὧδ᾽ ἔχει διπλῆν.

789. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-528

69
70
Diesen Vers, welcher aus 805 stammt und die Stichomythie stört, hat Porson getilgt.

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-529

71
72
αὐτοκτόνων: zu 668.