Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Sextum dicam uirum prudentißimum,

Et robore optimum, uatem Amphiaraum:

540

Qui ad Omoloidas portas ordinatus,

Malis perfequitur diu Tydea

Homicidam, huius urbis turbatorem,

Maximum Argis malorum præceptorem,

Erinnyos uiatorem, cædis miniftrum,
545

Horumq; malorum Adraſto confultorem.

Et tuum rursus conſatalem fraternum,

Nominans nomen Polynicis,

Bis in morte nomen nominate

Vocat dicit uerò hoc uerbum ex ore:
550

Certe tale opus dijs gratum,

Pulchrum auditu, dictu posteris.

Vrbem paternam, deosq; penates

Ad predandum peregrino exercitu irruentem,

Matrisq; fontem que iusticia mitigabit:
555

Patria terra tua opera haſta

Subacta,quomodo tibi auxiliatrix erit?

Ego uerò pinguefaciam hanc terram,

Vates occultatus ſub terra hoſtili.

Pugnemus, non enim turpem ſpero mortem.
560

Talia uates clypeum babens rotundum

Aeneum dicebat, non uerò ſcuto inerant insigniaz

Nam non uult uideri, fed eſse bonus,

Poßidens profundum fulcum mentis,

Ex quo proba orientur confilia.
565

Huic ſapientes probos aduerſarios

Mittere probo:fortis eſt, qui deos colit.

Eteocles

Heu aufpicium, quod coniungit mortalibus

Iustum uirum his improbiſsimis.

In omni negotio uerò eſt conuerſatione mala
570

Nihil peius, fructus non reponendus.

Nocumenti mortem terra præcipit.

Pius uir enim aut nauim confcendens

Cum nautis callidis, aftutia quadam indutis,

Perit cum hominum genere inuifo dijs:
575

Aut cum ciuibus uiris, iuſtus exiſtens,

Inhofpitalibus, deorumq; immemoribus:

Affecutus meritò hanc cladem

Domatur, percuffus flagello Dei communi.

Iſte uates uerò (filium Oiclei dico)
580

Prudens, iuſtus, probus, generofus uir,

Magnus prædictor, improbis mixtus,

Imprudentibus uiris mentium ui,

Contendunt uenire magno comitatu ad urbem.

Ioue uolente, unà cum illis trahetur.
585

Arbitror enim ipsum non inſtare portis,

Tanqam ignauum, neq; malitia conſilij:

Sed nouit quòd se oportet occumbere pugna,

Si fructus erit uaticinijs Apollinis.

Cupit tacere,aut dicere opportuna.
590

Tamen illi uirum Laitonem

Inhumanum ianitorem opponemus,

Senem mente, corpore pubescentem natura.

Veloci oculo, manu non tardus eſt,

Sine clypeo nudatam arripere hastam.
595

Dei uerò donum est, mortales fælices eſse.

Cho.

Seven Against Thebes. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 631-685 focus

Αγγελος

τὸν ἕβδομον δὴ τόν τ᾽¹ ἐφ᾽ ἑβδόμαις πύλαις

λέξω, τὸν αὐτοῦ σου κασίγνητον, πόλει

οἵας² ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας:

πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί,

ἁλώσιμον παιᾶν᾽ ἐπεξιακχάσας,
635

σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας,

ἢ ζῶντ᾽ ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλατῶν³

φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τίσασθαι τρόπον.

τοιαῦτ᾽ ἀυτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους

καλεῖ πατρῴας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
640

τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.

ἔχει δὲ καινοπηγὲς εὔκυκλον⁴ σάκος

διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον.

χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν

ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.
645

Δίκη δ᾽ ἄρ᾽ εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα

λέγει⁵ “κατάξω δ᾽ ἄνδρα τόνδε καὶ πόλιν

ἕξει πατρῴων δωμάτων τ᾽ ἐπιστροφάς.”

τοιαῦτ᾽ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.

σὺ δ᾽ αὐτὸς ἤδη γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖ:
650

ὡς οὔποτ᾽ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων

μέμψει, σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.

Ετεοκλης

ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,

ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος:

ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
655

ἀλλ᾽ οὔτε κλαίειν οὔτ᾽ ὀδύρεσθαι πρέπει,

μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.

ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει⁶ λέγω,

τάχ᾽ εἰσόμεσθα τοὐπίσημ᾽ ὅποι τελεῖ,

εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
660

ἐπ᾽ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.

εἰ δ᾽ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν

ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχ᾽ ἂν τόδ᾽ ἦν:

ἀλλ᾽ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,

οὔτ᾽ ἐν τροφαῖσιν, οὔτ᾽ ἐφηβήσαντά πω,
665

οὔτ᾽ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,

Δίκη προσεῖδε⁷ καὶ κατηξιώσατο:

οὐδ᾽⁸ ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ

οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας,

ἢ δῆτ᾽ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
670

Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.

τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι

αὐτός: τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;

ἄρχοντί τ᾽ ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις,

ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στήσομαι. φέρ᾽ ὡς τάχος
675

κνημῖδας, αἰχμῆς καὶ πέτρων⁹ προβλήματα.

Χορος

μή, φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, Οἰδίπου τέκος, γένῃ

ὀργὴν ὁμοῖος τῷ κάκιστ᾽ αὐδωμένῳ:

ἀλλ᾽ ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις

ἐς χεῖρας¹⁰ ἐλθεῖν: αἷμα γὰρ καθάρσιον.
680

ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν θάνατος ὧδ᾽ αὐτοκτόνος,

οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος.

Ετεοκλης

εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ

ἔστω: μόνον γὰρ κέρδος ἐν¹¹ τεθνηκόσι:

κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτιν᾽ εὐκλείαν ἐρεῖς.
685
686

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 631-685 focus

Ἄγγελος

τὸν ἕβδομον δὴ τόνδʼ ἐφʼ ἑβδόμαις πύλαις

λέξω, τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον, πόλει

οἵας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας·

πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί,

ἁλώσιμον παιᾶνʼ ἐπεξιακχάσας,
635

σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας,

ἢ ζῶντʼ ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλάτην

φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τείσασθαι τρόπον.

τοιαῦτʼ ἀυτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους

καλεῖ πατρῴας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
640

τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.

ἔχει δὲ καινοπηγὲς εὔκυκλον σάκος

διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον.

χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν

ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.
645

Δίκη δʼ ἄρʼ εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα

λέγει κατάξω δʼ ἄνδρα τόνδε καὶ πόλιν

ἕξει πατρῴων δωμάτων τʼ ἐπιστροφάς.

τοιαῦτʼ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.

σὺ δʼ αὐτὸς ἤδη γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖ·
650

ὡς οὔποτʼ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων

μέμψῃ, σὺ δʼ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.

Ἐτεοκλής

ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,

ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος·

ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
655

ἀλλʼ οὔτε κλαίειν οὔτʼ ὀδύρεσθαι πρέπει,

μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.

ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει λέγω,

τάχʼ εἰσόμεσθα τοὐπίσημʼ ὅποι τελεῖ,

εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
660

ἐπʼ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.

εἰ δʼ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν

ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχʼ ἂν τόδʼ ἦν·

ἀλλʼ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,

οὔτʼ ἐν τροφαῖσιν, οὔτʼ ἐφηβήσαντά πω,
665

οὔτʼ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,

Δίκη προσεῖδε καὶ κατηξιώσατο·

οὐδʼ ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ

οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας.

ἦ δῆτʼ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
670

Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.

τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι

αὐτός· τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;

ἄρχοντί τʼ ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις,

ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στήσομαι. φέρʼ ὡς τάχος
675

κνημῖδας, αἰχμῆς καὶ πέτρων προβλήματα.

Χορός

μή, φίλτατʼ ἀνδρῶν, Οἰδίπου τέκος, γένῃ

ὀργὴν ὁμοῖος τῷ κάκιστʼ αὐδωμένῳ·

ἀλλʼ ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις

ἐς χεῖρας ἐλθεῖν· αἷμα γὰρ καθάρσιον.
680

ἀνδροῖν δʼ ὁμαίμοιν θάνατος ὧδʼ αὐτοκτόνος,

οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος.

Ἐτεοκλής

εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ

ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσι·

κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτινʼ εὐκλείαν ἐρεῖς.
685

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 568 focus

ΑΓ.

ἕκτον λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,

ἀλκήν τ᾽ ἄριστον μάντιν, Αμφιάρεω βίαν·

Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570

κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν·

τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,

μέγιστον ῎Αργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,

Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,

κακῶν τ᾿ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575

καὶ τὸν σὸν αὖθις προσμολὼν ὁμόσπορον

ἐξυπτιάζων ὄμμα Πολυνείκους βίαν,

δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος,

καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτ᾽ ἔπος διὰ στόμα

"ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580

καλόν τ᾿ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,

πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

πορθεῖν, στράτευμ᾽ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;

μητρός τε πηγὴν τις κατασβέσει δίκη;

πατρίς τε γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ

585

ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;

ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,

μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός.

μαχώμεθ᾽, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.”

τοιαῦθ᾽ ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ εὔκυκλον νέμων

590

πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.

οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει,

βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,

ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.

τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας

595

πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.

ΕΤ.

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστέροις.

ἐν παντὶ πράγει δ᾽ ἔσθ᾽ ὁμιλίας κακῆς

κάκιον οὐδὲν, καρπὸς ἧς ἀσύμφορος.
600

καρπός οὐ κομιστέος. “ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.

¹

ὡς γὰρ ξυνεσβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ

ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίας πλέως

ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,

ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὧν
605

ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσι

πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ᾿δάμη,

ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκοις ἀγρεύματος·

οὕτως ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,

σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνὴρ,
610

μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς

θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν

τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν.

Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.

δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις,
615

οὐχ ὡς ἄθυμον οὐδὲ λήματος κάκῃ,

ἀλλ᾽ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,

εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου.

φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.

ὅμως δ᾽ ἐπ᾿ αὐτῷ φῶτα Λασθένους βίαν
620

ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,

γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φύει

ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δ᾽ οὐ βραδύνεται.

παρ᾽ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.

θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 568 focus

Ἄγγελος

ἕκτον λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον

ἀλκήν τ' ἄριστον, μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν·
550

Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος

κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν,

τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,

[μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,]

Ἐρινύος κλητῆρα, πρόςπολον φόνου,
555

κακῶν τ' Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον·

καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν,

ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν,

δυςεκτέλευτον τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος,

καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτ᾽ ἔπος διὰ στόμα·
560

ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προςφιλές,

καλόν τ᾿ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,

πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

πορθεῖν, στράτευμ᾽ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα.

μητρὸς δὲ πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;
565

πατρίς τε γαῖα, σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ

ἁλοῦσα, πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;

ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,

μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός.

μαχώμεθ'· οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.
570

τοιαῦθ᾽ ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ εὐκυκλον νέμων

πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.

οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει,

βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,

ἀφ᾿ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.
575

τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας

πέμπειν ἐπαινῶ· δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.

Ἐτεοκλῆς

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυςσεβεστάτοις.

ἐν παντὶ πράγει δ᾽ ἔσθ᾽ ὁμιλίας κακῆς
580

κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος.

[ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται·]

ἢ γὰρ ξυνειςβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ

ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ

ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,
585

ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν, δίκαιος ὤν,

ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,

ταὐτοῦ κυρήσας ἐνδίκως ἀγρεύματος,

πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ δάμη.

οὗτος δ᾽ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,
590

σώφρων, δίκαιος, ἀγαθός, εὐσεβὴς ἀνήρ,

μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς

θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν φρενῶν βίᾳ,

τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πόλιν μολεῖν,

Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.
595

δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προςβαλεῖν πύλαις,

οὐχ ὡς ἄθυμος, οὐδὲ λήματος κάκῃ,

ἀλλ᾽ οἶδεν, ὡς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,

εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου.

φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.
600

ὅμως δ᾽ ἐπ' αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,

ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,

γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φύει,

ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δ᾽ οὐ βραδύνεται

παρ᾽ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.
605

θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.

ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 568 focus

ΑΓΓΕΛΟΣ

Ἕκτον λέγοιμ' ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον

ἀλκήν τ' ἄριστον, μάντιν Ἀμφιάρεω βίαν·

Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570

κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν,

τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως τράκτορα,

μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,

Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,

κακῶν τ' Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575

Καὶ τὸν σὸν αὖθις προσδρακὼν πρὸς μόραν seu πρόσμορον seu πρόσπορον ἀδελφεόν,

ἐξυπτιάζων ὄμμα ὄνομα, Πολυνείκους βίαν,

δίς τ' ἐν τελευτῇ τοὔνομ' ἐνδατούμενος,

καλεῖ· λέγει δὲ τοῦτ' ἔπος διὰ στόμα·

« Ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580

καλόν τ' ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,

πόλιν πατρώαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

πορθεῖν, στράτευμ' ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα ;

Μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη δίκηι ante corr. ;

πατρίς τε δὲ γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ
585

ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται ;

Ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα

μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ ἐπὶ χθονός·

μαχώμεθ', οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον. »

Τοιαῦθ' ὁ μάντις ἀσπίδ' εὐκήλως εὔκηλον εὔκυκλον ἔχων νέμων
590

πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δ' οὐκ ἐπῆν κύκλῳ·

οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ' εἶναι θέλει,

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ

ΑΓΓΕΛΟΣ

βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,

ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.

Τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595

πέμπειν ἐπαινῶ· δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστέροις -τάτοις.

Ἐν παντὶ πράγει δ' ἔσθ' ὁμιλίας κακῆς

κάκιον οὐδέν· καρπὸς οὐ κομιστέος.
600
¹

Ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ

ναύτῃσι θερμοῖς ἐν καὶ πανουργίᾳ τινὶ

ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει·

ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν
605

ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν

ταὐτοῦ κυρήσας ἐνδίκως ἐκδίκως ἀγρεύματος,

πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ 'δάμη.

Οὕτως δ' ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,

²

σώφρων, δίκαιος, ἀγαθός, εὐσεβὴς ἀνήρ,
610

μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς

θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν

τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,

Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.

Δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις,
615

οὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκῃ,

ἀλλ' οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,

εἰ καρπός ἐστι ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου·

φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.

Ὅμως δ' ἐπ' αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,
620

ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,

γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ' ἡβῶσαν φέρει φύσει,

ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δ' οὐ βραδύνεται

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

παρ' ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δορί δόρυ.

Θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 568 focus

ἕκτον λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον
555

ἀλκήν τ᾽ ἄριστον, μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν.

Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος

κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν,

τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράχτορα,

μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,
560

Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,

κακῶν τ᾽ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον·

καὶ τὸν σὸν αὖθις προσμόραν ἀδελφεόν,

ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν,

δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος
565

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹

τριχὸς δ᾽ ὀρθίας καὶ τριχὸς ὄρθιος κλύων κλύουσ' εἴθε θεοὶ (factum ex θεῶι) Μ εἴδε γὰρ ὀλέσειαν ἐν γῇ fort. ὀλέσειαν ἔμπας. κλητῆρα λητῆρα τ' delendum videtur. προσμόραν * ὁμόσπορον προσμόραν eraso accentu in prima syllaba M. αὖθις πρὸς αὖθις προυσελῶν ὁμόσπορον ὄμμα ὄμμα ὄνομα τ' omittit

ΑΓ.

καλεῖ· λέγει δὲ τοῦτ᾽ ἔπος διὰ στόμα·

ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,

καλόν τ᾽ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,

πόλιν πατρώαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

πορθεῖν, στράτευμ᾽ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;
570

μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη,

πατρίς τε γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ

ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;

ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,

μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός·
575

μαχώμεθ᾽, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.

τοιαῦθ᾽ ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ εὔκυκλον νέμων

πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.

οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει,

βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,
580

ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.

τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας

πέμπειν ἐπαινῶ· δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.

ΕΤ.

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστάτοις.
585

¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷¹⁸¹⁹²⁰

πληγὴν πληγὴν πηγὴν δίκη δίκης eraso ι τε τε δὲ τήνδε πιανῶ χθόνα τόνδε πιανῶ γύην ὑπὸ χθονός ὑπὸ χθονός ἐπιχθονὸς εὔκυκλον νέμων εὔκηλον ἔχων γρ. εὔκυκλον νέμων ἐπῆν κύκλῳ fort. ἐπῆν κύτει. ἄλοκα ἆλλα ξυναλλάσσοντος ξυναλλάσοντοσ, σ superscr. m. βροτοῖς βροτοὺσ βροτοῖσ

ΕΤ.

ἐν παντὶ πράγει δ᾽ ἔσθ᾽ ὁμιλίας κακῆς

κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος·

ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.

ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον· εὐσεβὴς ἀνὴρ

ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ
590

ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,

ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν

ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν

ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος,

πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ 'δάμη.
595

οὕτως δ᾽ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,

σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,

μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγείς

θρασοστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν

τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,
600

Διὸς θέλοντος συγκαθελκυσθήσεται.

δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις,

οὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκῃ,

ἀλλ᾽ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,

²¹²²²³²⁴²⁵²⁶²⁷²⁸

δυσσεβεστάτοις δυσσεβεστάτοις δυσεβεστέροισ (superscr. m) ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται. delet ναύταισι ναύτησι ἐκδίκως ἐκδίκοις πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ 'δάμη. Versum post 595 collocat 'δάμη δάμη οὕτως δ᾽ οὕτωσ οὕτοσ δ' delet Οἰκλέους δικλέουσ ἀνδράσιν ἀνδράσι πομπὴν καμπὴν ἄθυμος ἄθυμον ὥς σφε ὦ σφε ὥσ σφε

ΕΤ.

εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου.
605

φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.

ὅμως δ᾽ ἐπ᾿ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,

ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν·

γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φύει,

ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δ᾽ οὐ βραδύνεται
610

παρ᾽ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.

θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.

ΧΟ.

Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 568 focus

ΚΑΤΟΠΤΗΣ

ἕκτον λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον

ἀλκήν τ᾽ ἄριστον, μάντιν Αμφιάρεω βίαν.

Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570

κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν,

τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,

Apparatus Criticus

ἀνοσίοις ἀνοσίαις τ᾽ om τἂν δ᾽ ἄν γ᾽ τἄν corr. Tucker τὸ δράσιμον τόν δρ. τοῦ om γλῶσσαν γλώτταν ἐργμάτων ἄτερ ἁρμάτων ἄνευ ἔσω ἔξω δάκος ἀδίκου δάκος δάκους cf. Eur. Hipp. 646 [εἰκὼ ... ἀσπίδος·] del. Weil. interpolator Sphingem ipsam intrare nolebat ἔξωθεν εἴσω εἴσω et ὑπὸ πτόλιν graviter opposita. antequam intret ipsa Sphinx, non Thebanus ille quem unguibus tenet, iaculis obruetur πτόλιν πόλιν femininum κατὰ σύνεσιν positum πᾶν δ᾽ ἄν ἄν κλυόντες κλύων correxi ² εἰ θεοὶ [θεοὶ] εἰ θεοί (θεῶι Μ1) θεοί εἴθε οἱ θεοί animo commoto convenit, item asyndeta εἴθε γάρ θ. εἴθε γὰr ἄν θ. dittographiam delevi σωφρονέστατον σωφρονέστερον Αμφιάρεω βίαν ᾿Αμφιάρεων sine βίαν ³ ταράκτορα σπαράκτορα ταράκτορα

ΚΑΤΟΠΤΗΣ

μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,

Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,

κακῶν δ᾽ ᾿Αδράστωι τῶνδε βουλευτήριον·
575

καὶ τὸν σὸν αὖθις †πρόσμορον ἀδελφεόν,

ἐξυπτιάζων ὄνομα, Πολυνείκους βίαν,

δίς τ᾽ ἐν τελευτῆι τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος

καλεῖ· λέγει δὲ τοῦτ᾽ ἔπος διὰ στόμα·

„ἢ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές
580

καλόν τ᾽ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις

πόλιν πατρώιαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

πορθεῖν, στράτευμ᾽ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;

μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη,

πατρίς τε γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορί
585

ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;

ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,

μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός·

μαχώμεθ᾽, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.“

τοιαῦθ᾽ ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ εὐκήλως ἔχων
590

πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλωι·

Testim.:

582 Soph. Ant. 199 ὃς γῆν πατρώιαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

590 Schol. Eurip. Phoen. 1111 καὶ παρὰ τῶι Αἰσχύλωι τοίαν ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ ἔγκυκλον (Α, ἔγκυκον Τ) ἔχων παγχάλκον ἕρπει· σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλωι.

Apparatus Criticus

κλητῆρα κλητήρ Furiae est, quia a Polynice missus ius ab Eteocle repetiverat, Hom. A 384 δ᾽ d' τ' cf. de persona ἐργαστήριον Menand. Epitr. 149 †πρόσμορον πρὸς μόραν πρόσπορον πρόσμορον τ' add. προσμόρων coni. reiecta lectione πρὸς μόρον (ita Q2). apparet M coniectura esse depravatum. insanabilia, cum ne ἀδελφεόν quidem sine fraude traditum sit ἐξυπτιάζων ἐξυπτιάζων explicant Σ ἀναπτύσσων, quod utinam demonstrari possit; nam ὄμμα pro ὄνομα inutiliter Schützius, neque enim resupinare oculos dici potest, nec si posset, convicianti conveniret τ᾽ τ' del. Blomfield, vere ut videtur; ἐνδατούμενος, dispertiens'; dixerit fere πολὺ δὴ νεικέων Πολύνεικες τοῦτ᾽ ἔπος τοῦπος διὰ στόμα Eur. Or. 103. quod in ore versatur, saepe profertur τοῖον τοῖον· ἀγαθόν, explicatio est glossographorum cf. schol. et Eustath. ad Hom. 8 206, Suppl. 400 δίκη δίκηι μητρὸς πηγή dictum de matre fonte vitae (nunquam extinguendo) ut Pindaricum σκιᾶς ὄναρ. τε πατρός τε δέ 'sicut per nullam legem licet matrem occidere, ita patria expugnationem numquam condonat' ξύμμαχος σύμ. ὑπὸ ὑπὸ ἐπὶ et explicant τοιαῦθ᾽ τοιάδ᾽ εὐκήλως ἔχων εὔκηλον ἔχων εὔκυκλον νέμων ἔχων corr. Weil

ΚΑΤΟΠΤΗΣ

οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει,

βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,

ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.

τούτωι σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595

πέμπειν ἐπαινῶ· δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.

ΕΤ.

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστάτοις.

ἐν παντὶ πράγει δ᾽ ἔσθ᾽ ὁμιλίας κακῆς

κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος·
600

[ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.]

ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνήρ

ναύτηισι θερμοῖς καὶ πανουργίαι τινί

ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστωι γένει,

καὶ ξὺμ πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὤν
605

ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν

ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος

πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνωι ᾿δάμη.

οὕτως δ᾽ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,

[σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ]
610

μέγας προφήτης ἀνοσίοισι συμμιγείς

θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίαι φρενῶν

τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν

Διὸς θέλοντος συγκαθελκυσθήσεται.

δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις,
615

οὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκηι,

ἀλλ᾽ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχηι,

Testim.:

592-4 Plato Rep. 362a, qui cum e ratione sua δίκαιος pro ἄριστος posuerit, multi hoc aut repetunt aut certe intellegunt. quos vide apud Hermannum. de versu ad Aristidem relato apud Plutarch. Arist. 3 cf. Aristot. u. Athen I 160.

Apparatus Criticus

ξυναλλάσσοντος συναλ. βροτοῖς βροτούς δυσσεβεστάτοις δυσσεβεστάτοις δυσσεβεστέροις κάκιον οὐδέν οὐδὲn κάκιον [ἄτης ... ἐκκαρπίζεται.] del. Valckenaer ναύτηισι -τοισι -ταισι πανουργίαι ἐn πάν. collectivum est ut συγγένεια δουλεία et accentu distincta νεοττιά cett. θεοπτύστωι θεομίσωι καὶ scripsi, comparationi copulativae conveniens ἢ ξὺm ξὺμ ξὺn ἐκδίκως ἐnδίκως παγκοίνωι παγκοίνως οὕτως οὕτω(ς) οὗτος Οἰκλέους ἰοκλέους δικλ. [σώφρων ... ἀνήρ] εὐγενής versum interpolatum ut virtutes Platonicae in Amph. comparerent delevi, ἀγαθός fortitudinis est, inde εὐσ. ἀnὴr ἀγαθός Κ, sapientia in vate est πάλιν πάλιν πόλιν ἄθυμος ἄθυμον ὥς σφε ὥσφε

ΕΤ.

εἰ καρπός ἐστι θεσφάτοισι Λοξίου·

φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.

ὅμως δ᾽ ἐπ᾿ αὐτῶι φώτα, Λασθένους βίαν,
620

ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,

γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φέρει,

ποδῶκες ὄμμα, χειρὶ δ᾽ οὐ βραδύνεται

παρ᾿ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.

θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625

Translations (7)

Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 631-685 focus

Scout

Last I will tell of the seventh champion, him at the seventh gate,¹ your own brother, and of what fate he prays for and calls down on the city. His prayer is that after he mounts the battlements and is proclaimed king in the land,

and shouts the paian in triumph over its capture, he may then meet you in combat, and once he kills you, that he may perish at your side, or, if you survive, make you pay with banishment in the same way as you dishonored him with exile. Mighty Polynices shouts such threats and
635

invokes his native gods, the gods of his fatherland, to watch over his prayers in every way. He holds a shield, a perfect circle, newly-made, with a double symbol cleverly fastened on it:
640

a woman modestly walking in the fore leads a man in arms made, it appears, of hammered gold. She claims to be Justice, as the lettering indicates, I will bring this man back and he will have his city and move freely in his father’s halls.
Such are the inventions fixed to their shields.
645

Quickly determine yourself whom you think it best to send. Know that you will find no fault with me in the substance of my report, but you yourself determine on what course to pilot the city. Exit.
650

Eteocles

O my family sired by Oedipus, steeped in tears,

driven to madness by the gods and by the gods detested! Ah, now indeed our father’s curses are brought to fulfillment. But neither weeping nor wailing is proper for me now, lest a grief even harder to bear is brought to life. As for him whose name is so very fitting, Polynices, we shall know soon enough what the symbol on his shield will accomplish,
655

whether the babbling letters shaped in gold on his shield, together with his mind’s wanderings, will bring him back. If Justice, Zeus’s maiden daughter, were attending his actions and his thoughts, this might be so. But as it is, neither when he escaped the darkness of his mother’s womb,
660

nor in childhood, nor at any point in his early manhood, nor when the beard first thickened on his cheek, did Justice acknowledge him and consider him worthy. And even now I do not think that she is standing by his side to aid the destruction of his fatherland.
665

Indeed, Justice would truly be false to her name, if she should ally herself with a man so utterly audacious in his plans. Trusting in this fact I will go and stand against him—I myself in person. Who else has a more just claim? Commander against commander, brother against brother,
670

enemy against enemy, I will take my stand. Quick, bring my greaves to protect against spears and stones!
675

Chorus

No, son of Oedipus, most dear of our men, do not be like in temperament to him who is called by such an evil name. It is enough that Cadmeans

are advancing to close combat with Argives. That bloodshed can be expiated. But when men of the same blood kill each other as you desire, the pollution from this act never grows old.
680

Eteocles

If indeed a man should suffer evil, let it be without dishonor, since that is the only benefit for the dead.

But you cannot speak of any glory for happenings that are at once evil and held in dishonor.
685

The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 568 focus

I will tell of the sixth, a man most prudent, and in valour the best, the seer, the mighty Amphiaraus: for he, having been marshalled against the gate of Homolois, reviles mighty Tydeus full oft with reproaches, as the homicide, the troubler of the state, chief teacher of the mischiefs of Argos, the summoner of Erinnys, minister of slaughter, and adviser of these mischiefs to Adrastus. Then again going up to thy brother, the mighty Polynices, he casts his eye aloft, and, at last. reproachfully dividing his name [into syllables ,] he calls to him: and through his mouth he gives utterance to this speech—“

Verily such a deed is well-pleasing to the gods, and glorious to hear of and to tell in after times, that you are making havoc of your paternal city, and its native gods, having brought into it a foreign armament. And what Justice shall staunch the fountain of thy mother's tears? And how can thy father-land, after having been taken by the spear through thy means, ever be an ally to thee? I, for my part, in very truth shall fatten this soil, seer as I am, buried beneath a hostile earth. Let us to the battle, I look not for a dishonourable fall.

" Thus spake the seer, wielding a fair-orbed shield, all of brass; but no device was on its circle,—for he wishes not to seem but to be righteous, reaping fruit from a deep furrow in his mind, from which sprout forth his goodly counsels. Against this champion I advise that thou send antagonists, both wise and good. A dread adversary is he that reveres the gods.

Eteocles

Alas! for the omen

that associates a righteous man with the impious!—Indeed in every matter, nothing is worse than evil fellowship—the field of infatuation has death for its fruits

. For whether it be that a pious man hath embarked in a vessel along with violent sailors, and some villany, he perishes with the race of men abhorred of heaven; or, being righteous, and having rightly fallen into the same toils with his countrymen, violators of hospitality, and unmindful of the gods, he is beaten down, smitten with the scourge of the deity, which falls alike on all. Now this seer, I mean the son of Oïcleus, a moderate, just, good, and pious man, a mighty prophet, associated with unholy bold-mouthed men, in spite of his [better] judgment, when they made their long march, by the favour of Jove, shall be drawn along with them to go to the distant city

. I fancy, indeed, that he will not make an attack on our gates, not as wanting spirit, nor from cowardice of disposition, but he knows that it is his doom to fall in battle, if there is to be any fruit in the oracles of Apollo: 'tis his wont too to hold his peace, or to speak what is seasonable. Nevertheless against him we will marshal a man, mighty Lasthenes, a porter surly to strangers, and who bears an aged mind, but a youthful form; quick is his eye, and he is not slow of hand to snatch his spear made naked from his left hand

. But for mortals to succeed is a boon of the deity.

Chorus

LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 568 focus

au sixième, à la fois un sage et un brave au combat, le puissant devin Amphiaraos.
Placé devant la porte Homoloïs, il poursuit de ses invectives le puissant Tydée, « Tydée, le meurtrier ¹, le trouble de sa propre cité, et, pour Argos, le plus grand maître d'infortunes, le recors d'Érinys ², le serviteur de la Mort,
et le conseiller pour Adraste de tous ces malheurs ! » Puis c'est vers ton frère, le puissant Polynice qu'il tourne ses regards, les yeux très haut levés ³, et, à la fin, par deux fois, il l'appelle, en scandant son nom, et ces mots sortent
de sa bouche : « Ah ! le bel ouvrage, aimé du Ciel, glorieux à entendre et à répéter pour tes neveux : détruire le pays de ses pères, les dieux de sa race, en lançant contre eux une armée étrangère ! Est-il donc un grief permettant de tarir la source maternelle ? Est-ce la terre de la patrie,
grâce à tes soins conquise par la lance, qui doit servir ta cause ? Pour moi, j'engraisserai ce sol, devin caché dans la terre ennemie. Combattons : le trépas que j'attends ne sera pas sans gloire. » Ainsi parlait le devin, cependant
qu'il portait posément un bouclier d'airain massif. Mais aucun blason ne s'y voyait sur l'orbe ; car il ne veut pas paraître un héros, il veut l'être, et cultive en son cœur le

LES SEPT CONTRE THÈBES

LE MESSAGER

sillon profond d'où germent les nobles desseins. — A
celui-là je t'engage à envoyer des adversaires sages et braves à la fois : redoutable est celui qui révère les dieux.

ÉTÉOCLE

Hélas ! quel présage rapproche ici un juste des impies ! dans toute entreprise, rien de mauvais comme
de mauvais compagnons. La récolte n'en est point à engranger ⁴. Qu'un homme pieux s'embarque avec des marins ardents à achever un crime, et il périt avec leur
engeance maudite. Qu'un juste s'associe à des citoyens inhospitaliers, oublieux du Ciel, et le voilà fatalement pris au même filet : il succombe sous le harpon divin qui ne distingue pas ! Ainsi le devin, fils d'Oïclée, homme sage,
juste, brave et pieux, illustre prophète, pour s'être trouvé mêlé malgré lui à des impies au langage téméraire, engagés dans une route sur laquelle le retour doit être long ⁵, sera, si Zeus le veut, ramassé par le même coup de filet. — Je
crois qu'il n'attaquera même pas nos portes, non qu'il soit sans courage ou de volonté lâche, mais il dit savoir qu'il tombera dans la bataille, si les oracles de Loxias ne sont pas stériles, et il a coutume de ne dire que ce qui
convient ou de se taire. En face de lui toutefois nous placerons un portier inhospitalier, le puissant Lasthène ⁶ : si son esprit est d'un vieillard, ses muscles sont jeunes, son œil agile et son bras prompt à frapper de la javeline le flanc

LES SEPT CONTRE THÈBES

ÉTÉOCLE

découvert par le bouclier. Mais, pour les mortels, le succès n'est qu'un don

The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 568 focus

The ſixth brave chief, that with the golden curb

645

Of prudence knows to check his gen'rous valour,

The fateforetelling ſeer, Amphiaraus ,

At th' Omolæan gate his deſtin'd poſt

Aſſumes in arms, and on the firey Tydeus

Throws many' a keen reproach, reviles him as

650

An homicide, the troubler of the ſtate

The mighty author of all ill to Argos,

With murder and the furies at his heels

Urging Adraſtus to theſe hateful deeds.

Thy brother Polynices, with him leagued
655

In theſe deſpiteful deeds, he blames aloud,

Deſcants upon his name, and thus rebukes him,

How grateful to the Gods muſt this deed be,

Glorious to hear, and in the roll of fame

Shining to diſtant ages, thus to lead
660

Theſe foreign arms to waste thy bleeding country,

To raze thoſe princely manſions, where thy fathers,

Heroes and demigods, once held their ſeats!

But ſay thy cauſe be juſt, will juſtice dry

Thy mother's tears? And when the furious ſpear,
665

Hurl'd by thy hand, ſhall pierce thy country's bofom,

Will ſhe with friendly arms again receive thee?

Præſcient of fate I ſhall enrich this ſoil,

Sunk in the hoſtile plain. But let us fight.

One thing at least is mine: I will not find
670

A vulgar, or dishonourable death.

So ſpoke the prophet; and with aweful port

Advanc'd his maſſy ſhield, the ſhining orb

Bearing no impreſs: for his gen'rous ſoul

Wishes to be, not to appear, the beſt;
675

And from the culture of his modeſt worth

Bears the rich fruit of great and glorious deeds.

Him let the virtuous and the wise oppoſe;

For dreadful is the foe that fears the Gods.

ETEOCLES.

I mourn the deſtiny, that blends the juſt
680

With theſe unhallow'd wretches. Nothing worſe

In whate'er cauſe, than impious fellowſhip;

Nothing of good is reap'd; for when the field,

Is ſown with wrong, the ripen'd fruit is death...

If with a deſperate band, whoſe hearts are hot
685

With villany, the pious hoists his ſails,

The vengeance of the Gods bursts on the bark

And ſinks him with the heav'ndeteſted crew.

If 'midſt a race, inhoſpitably bent

On ſavage deeds, regardleſs of the Gods,
690

The juſt man fix his ſeat, th' impending wrath

Spares not, but ſtrikes him with vindictive fury,

Crush'd in the general ruin.

So this ſeer,

Of temper'd wiſdom, of unſullied honour,
695

Juſt, good, and pious, and a mighty prophet,

In deſpite to his better judgment join'd

With men of impious daring, bent to tread

The long, irremeable way, with them

Shall, if high Jove aſſiſt us, be drag'd down
700

To joint perdition.

Ne'er ſhall he advance

Againſt our gates, withheld not by baſe fear,

Or cowardice of ſoul; but that he knows

His fate, if Phœbus ought of truth foretells,
705

To fall in fight: he loves then to be ſilent,

Since what the time demands he cannot ſpeak.

Yet him againſt the ſtrength of Laſthenes,

Who from the ſtranger's inroad guards our gates,

Shall I oppoſe: in manhood's vig'rous prime
710

He bears the providence of age; his eye

Quick as the lightning's glance; before his ſhield

Flames his protended ſpear n

, and longs t' obey

His hand.

But victory is the gift of Heav'n.
715

CHORUS.

Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 568 focus

Il sesto eroe dirò: tutto saggezza,

d'alto valor profeta: Anfïarào

alle porte Omolèe schierato è presso.

Aspre ingiurie a Tideo scaglia: omicida,

640

sconvolgitor della città lo chiama,

mastro supremo di sciagure in Argo,

banditor de l'Erinni, sacerdote

dello sterminio, autor del mal consiglio

che mosse Adrasto.

645

Gli occhi al cielo alzando,

Polinice, anche, il fratel tuo, proverbia,

in due smembrando il suo nome; e tai detti

gli escon dal labbro:

«
650

Oh gesta ai Numi cara,

e bella a udire, ed a narrarla ai posteri,

mettere a sacco la città natale,

e i Numi patrî, e sovra lei scagliare

una caterva stranïera! E chi
655

con buon diritto inaridir la fonte

della madre potrà? La terra patria

a forza presa, con le lancie, come

speri alleata averla ? lo queste zolle

impinguerò: sotto la terra ostile
660

io, profeta, nascosto. Or si combatta :

non senza onore il mio destino io spero ».

Ciò diceva il profeta. Un bronzeo scudo

tondo reggeva, senza insegna alcuna:

ché non vuole sembrar prode, ma essere.
665

E del pensiero in un profondo solco,

onde i saggi consigli hanno germoglio,

i frutti spicca.

A quest'uom contro, invia,

credimi, forti antagonisti e saggi:
670

ché ben possente è l'uom che i Numi venera.

ETEOCLE

Ahi!, cieca sorte, come unisci gli uomini !

Con gli empissimi il giusto. E in ogni evento

danno peggior che mala compagnia

non v'ha: frutto non dà che possa cogliersi :
675

morte produce il campo della colpa.

Se l'uomo pio con navichieri tristi,

con l'opere empie, il legno ascende, anch'egli

muore con quella gente invisa ai Numi.

E se fra i cittadini ostili agli ospiti
680

e immemori dei Numi, un giusto vive

senza sua colpa, nella rete stessa,

colto, percosso dal flagel che il Dio

vibra su tutti, giace.

Ugualemente
685

questo indovino, figlio d'Oïclèo,

uom saggio, e giusto, e buono e pio, profeta

grande, con gli empî, a suo mal grado è tratto,

coi tracotanti, che la lunga via

batteran presto del ritomo; e anch'egli
690

travolto ivi sarà. Giove lo vuole.

Ei non s'abbatterà, credo, sui valli:

non perché vile o d'animo codardo;

ma in questa mischia, il so, cadere ei deve,

se pur frutto han gli oracoli d'Apollo,
695

che sogliono tacere, o il vero parlano.

Ma pure, contro lui, Làstene prode,

ostile agli stranieri, io schiererò,

che le soglie tuteli. Annosa mente,

floride membra, rapida pupilla;
700

e non trattiene la sua mano, quando

deve ghermir la spada al lato manco.

I Numi, poi, dan la fortuna agli uomini.

3 Antistrofe III

CORO

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 568 focus

Fronting the sixth gate stands another foe,

Wisest of warriors, bravest among seers—

Such must I name Amphiaraus: he,

Set steadfast at the Homoloïd gate,

Berates strong Tydeus with reviling words—
560

The man of blood, the bane of state and home,

To Argos, arch-allurer to all ill,

Evoker of the fury-fiend of hell,

Death's minister, and counsellor of wrong

Unto Adrastus in this fatal field.
565

Ay, and with eyes upturned and mien of scorn

He chides thy brother Polynices too

At his desert, and once and yet again

Dwells hard and meaningly upon his name

Where it saith glory yet importeth feud.
570

Yea, such thou art in act, and such thy grace

In sight of Heaven, and such in aftertime

Thy fame, for lips and ears of mortal men!

"He strove to sack the city of his sires

And temples of her gods, and brought on her
575

An alien armament of foreign foes.

The fountain of maternal blood outpoured

What power can staunch? even so, thy fatherland

Once by thine ardent malice stormed and ta'en,

Shall ne'er join force with thee." For me, I know
580

It doth remain to let my blood enrich

The border of this land that loves me not—

Blood of a prophet, in a foreign grave!

Now, for the battle! I foreknow my doom,

Yet it shall be with honour. So he spake,
585

The prophet, holding up his targe of bronze

Wrought without blazon, to the ears of men

Who stood around and heeded not his word.

For on no bruit and rumour of great deeds,

But on their doing, is his spirit set,
590

And in his heart he reaps a furrow rich,

Wherefrom the foison of good counsel springs.

Against him, send brave heart and hand of might,

For the god-lover is man's fiercest foe.

Eteocles

Out on the chance that couples mortal men,
595

Linking the just and impious in one!

In every issue, the one curse is this—

Companionship with men of evil heart!

A baneful harvest, let none gather it!

The field of sin is rank, and brings forth death.
600

At whiles a righteous man who goes aboard

With reckless mates, a horde of villainy,

Dies by one death with that detested crew;

At whiles the just man, joined with citizens

Ruthless to strangers, recking nought of Heaven,
605

Trapped, against nature, in one net with them,

Dies by God's thrust and all-including blow.

So will this prophet die, even Oecleus' child,

Sage, just, and brave, and loyal towards Heaven,

Potent in prophecy, but mated here
610

With men of sin, too boastful to be wise!

Long is their road, and they return no more,

And, at their taking-off, by hand of Zeus,

The prophet too shall take the downward way.

He will not—so I deem—assail the gate—
615

Not as through cowardice or feeble will,

But as one knowing to what end shall be

Their struggle in the battle, if indeed

Fruit of fulfilment lie in Loxias' word.

He speaketh not, unless to speak avails!
620

Yet, for more surety, we will post a man,

Strong Lasthenes, as warder of the gate,

Stern to the foeman; he hath age's skill,

Mated with youthful vigour, and an eye

Forward, alert; swift too his hand, to catch
625

The fenceless interval 'twixt shield and spear!

Yet man's good fortune lies in hand of Heaven.

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 568 focus

Als sechsten Führer nenn' ich ihn, den weisesten,

Muthvollsten Mann, den Seher Amphiaraos, dir.

*545 Er hat an Homolois' Thor sich aufgestellt.
545

Den hohen Tydeus lästert er und schmäht ihn laut,

Nennt Menschenmörder, seiner Stadt Zerstörer ihn,

Der Uebel ärgsten Meister im Argeiervolk,

Der Rachegöttin Schergen und des Mordes Knecht,

Der alles Leid ersonnen, das Adrastos that.
550

Darauf zum Unglückssohne, deinem Bruder, Herr,

Zu Polyneikes richtet er das Aug' empor,

Und rückte seines Namens unheilvollen Sinn

Ihm vor, und diese Rede scholl aus seinem Mund :

„Ja, solche That ist wohlgefällig Göttern auch,
555

Und hochbewundert, hochgerühmt von Enkeln einst,

Die Stadt der Ahnen und der Heimatgötter Herd

Zu tilgen, stürmend im Geleit des fremden Heers!

Wer löschte wohl der Mutter Lebensquell mit Recht?

Und deine Heimat, unterjocht von deiner Wuth,
560

Wie könnte sie an deiner Seite steh'n im Kampf?

Ich aber dünge diesen Grund mit meinem Blut,

Ein Seher, hingebettet unter feindlich Land.

Zum Kampfe stürz' ich, hoffe nicht ruhmlosen Tod!"

So rief der Seher, seinen Schild von blankem Erz
565

Voll Nuhe schwingend, dessen Rund kein Zeichen trug.

Denn nicht der Beste scheinen, nein, er will es sein;

Er ärntet Frucht aus tiefen Furchen seiner Brust,

Aus welchen ihm bewährten Rathes Fülle sprießt.

Ihm sende weise Kämpfer und entschlossene:
570

Denn furchtbar ist ein Gegner, der die Götter ehrt.

Eteokles.

Ha, welch ein Unglücksvogel, der dem biedern Mann

Die gottvergess'nen Frevler als Genossen gab!

Denn aller Dinge schlimmstes ist Genossenschaft

Mit Schlimmen, - unheilvolle Frucht, nicht sammelnswerth!
575

Und auf des Lasters Felde sprießt als Frucht der Tod.

Und wenn der frommgesinnte Mann Ein Schiff bestieg

Mit rohem Schiffsvolk, ungestümer Frevlerbrut,

Schlingt sammt den Gottverworfnen ihn die Flut hinab.

Und wenn ein Edler unter Gottvergessenen,
580

Die kühn das Gastrecht schänden, als Mitbürger lebt;

Umgarnt von gleichem Neke dann, erliegt auch er

Erzürnter Götter Geißelschlag, der alle trifft.

So wird der hohe Seher auch, des Oikles Sohn,

Ein weiser, edler, tapfrer, frommgesinnter Mann,
585

Der große Schicksalsdeuter, weil er Frevlern sich,

Den zungenfrechen, seinem Sinn zum Troy gesellt,

Die Kadmos' Stadt auf dieser weiten Fahrt sich nah'n, —

Er wird mit ihnen, will es Zeus, hinabgerafft.

Zwar glaub' ich, wagt er keinen Sturm auf jenes Thor,
590

Nicht weil er muthlos oder feigen Sinnes ist,

Nein, weil er einsteht, daß er fallen muß im Kampf,

Wenn nicht die Seherstimme trügt des Loxias,

Der Wahres meldet oder stumm den Mund verschließt.

Doch stell' ich ihm auch einen Mann, den Lasthenes,
595

Den Fremdlingsfeind, entgegen als des Thores Hut,

Der frisch in Jugendfülle blüht, an Geist ein Greis,

Blipschnellen Auges, dessen Hand, stets kampfbereit,

Das nackte Schwert von schildbewehrter Hüfte reißt.

Doch Götterhuld ist's, krönt das Glück die Sterblichen.
600
(Lasthenes ab mit einem Theile des Gefolges.)

Zweiter Halbchor.
Dritte Gegenstrophe.

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-637

ἐχθίστου δάκους:

ἀδίκου

pro

ἐχθίστου

Vit. Rob.

δάκος

Οχ.

539

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-638

εἰκὼ:

εἰκῶ

male Ald. Rob. Sed

εἰκὼ

M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Turn.

540

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-639

ἔξωθεν δ᾽ εἴσω: Libri

ἔξωθεν εἴσω

, nisi quod

ἔξωθεν δ᾽ εἴσω

habent G. Vit. Deinde

τῷ φέροντι δὲ μέμψεται

Arund. Cantabr. 1. 2. In M. Ald. Rob. ita interpunctum est,

πολεμίας ἐπ' ἀσπίδος ἔξωθεν, εἴσω

etc. atque M.

541

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-640

ἔξωθεν δ᾽ εἴσω: simul post

εἴσω

colon habet. Reliquae editiones maiorem interpunctionem post

ἀσπίδος

habent et deinde

ἔξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται

. Burgessius in notis ad hanc fabulam et in appendice ad Dawesii Misc. crit. p. 485.

ἣ ἔξωθεν εἴσω

vel

ἡ 'ξωθεν εἰκὼν

scribendum esse putavit. Porsonus quoque

ἔξωθεν εἴσω

scripsit. Codicum G. et Vit. lectio monstrare mihi videbantur scribendum esse

ἔξωθε δ᾽ εἴσω

. De abiecto in adverbiis huiusmodi videndus est Lobeckius ad Phryn. p. 280. Nisi versus ante hunc excidit.

541

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-641

πυκνοῦ κροτησμοῦ:

χοροῦ

Colb. 1. Par. L. et e correctione, quum antea

πυκνοῦ

scriptum fuisset, G. γρ.

πικροῦ

Par. B.

κροτησμοῦ

Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Rob. et sic M. antequam radendo ex

fieret.

κροτισμοῦ

G. Vit. Lips. Ald. Turn. et sic nunc M.

κοντισμοῦ

ex Par. N. affertur.

καρτησμοῦ

Par. C.

542

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-642

θεῶν θελόντων· ἂν ἀληθεύσαιμ᾽ ἐγώ:

θεῶν θελόντων δ' ἂν

M. Par. B. Rob. Turn. In Par. B.

τ'

δ'

supra scriptum est.

δ' ἂν

Lips. Omittunt

δ'

G. Vit. Ox. Par. A. Taur. Ven. A. Vind. 1. 2. 4. Ald. Ex Par. E.

ἂν ἀναλευθήσαι'

enotatum est. Scribendum est, omissa particula,

θεῶν θελόντων

, ut haec cum praecedentibus coniungantur, deinde autem

ἂν ἀληθεύσαιμι ἐγώ

. V. Opusc. IV. p. 383. seq.

543

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-643

τριχὸς δ᾽ ὀρθίας: Wakefieldius Silv. crit. II. p. 109. frustra corrigit

ὀρθίης

. Hoc assumpto Blomfieldius, ut versus antistrophico accuratius responderet, scribendum putabat

καὶ τριχὸς ὄρθιος πλόκαμος ἵσταται

. Melius esset

καὶ τριχὸς ὀρθίας

545

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-644

κλυούσα: Verba haec,

μεγάλα μεγαληγόρων κλύων

in Vit. ab alia manu in ima pagina scripta sunt, adiectumque "deest folium?" Tum sequitur folium vacuum, post quod pergit codex v. 596. Libri

κλύων

, nisi quod

κλίνουσ'

est in Colb. 1. Par. N. Scribendum esse

κλυούσῃ

indicavi in El. doctr. metr. p. 279.

κλυούσαν

malebat Wellauerus.

546

547-548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-645

εἴθε γὰρ θεοὶ τούςδ᾽ ὀλέσειαν ἐν γῇ:

εἴθε γὰρ θεοὶ

Arund. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. A. B. E. H. K. L. Ven. B.

εἴθ' οἱ θεοὶ

εἰ οἱ θεοὶ

Lips. Ald. Rob. Turn.

εἴθ' οἱ θεοὶ

G. Taur.

ἐν γῇ

Ald. Rob. Omittit has voces Lips.

549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-646

σωφρονέστατον:

σωφρονέστατον

Μ. Lips. Arund.

σωφρονέστερον

G. Cantabr. 1. Mosc. 2. Ox. Par. B. E. Ven. A. Ald. Rob. Turn. et supra adscripto ατον Par. C. γρ.

σωφρονέστατον

Par. B.

549

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-647

ἀλκήν τ' ... μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν:

δίκη δ'

G. Taur.

μάντιν τ'

Ald. Rob. Inter

Ἀμφιαρέω

βίαν

lituram habet M.

ἀμφιάρεων

, omisso

βίαν

, Lips.

550

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-648

Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις: Hunc et sequentem versum omittunt Ox. Ald. Patet erroris origo.

ὁμολωΐσιν

Μ.

ὁμολωΐσι

G. Lips. Cantabr. 1. 2. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Turn.

δ'

omittit Lips.

πύλαισι

Cantabr. 2.

551

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-649

βάζει ... βίαν:

βιάζει

Rob.

πολλὰ

omittit Par. E. De hoc et sequentibus versibus v. ad v. 559.

552

553. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-650

ταράκτορα:

ταράκτορα

Par. Ε.

σπαράκτορα

Par. A.

553

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-651

[μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,]:

τῶν κακῶν

Lips. Valde displicet articulus

τῶν

. Videri possit poeta tale quid scripsisse,

554

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-652

NA:

μέγιστον Αργει πημάτων διδάσκαλον

. Sed videtur potius delendus esse hic versus, utpote qui factus sit ex ν. 556.

554

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-653

Ἐρινύος ... πρόςπολον φόνου:

ἐρινθὸς

Μ. Vulgo

Ἐριννύος

πρὸς πολλὸν

Cantabr. 2.

φόνον

Par. E.

555

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-654

κακῶν τ':

κακῶν δ'

G. Cantabr. 2. Colb. 1. Taur. Ald. Turn.

556

557-558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-655

καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν, ἐξυπτιάζων ὄμμα: Libri

καὶ τὸν σὸν αὖθις πρόσφορον ἀδελφὸν

, nisi quod

προσμόραν

, eraso in prima syllaba accentu, M. habet,

πρὸς μόρον

Lips. Ald. In G. scriptum fuerat

πρὸς μορον

, deinde accentus minio correctus est.

ἀδελφὸν

G. Rob. Brunckius, qui temeraria coniectura dedit

καὶ τὸν σὸν αὖθις ὁμόσπορον κακορροθῶν

, e suis codicibus glossam profert,

πλησιοθάνατον, τὸν ἐγγὺς θανάτου ὄντα

. Idem in codicibus aliam lectionem adnotatam esse dicit,

πρόσπορον

, quam glossae exponant

τὸν ἐκ τοῦ αὐτοῦ σπόρου, ἐκ τῆς σπορᾶς γεννηθέντα

. In M. ad

πρόσφορον

adscriptum est

τὸν ἀξιοθάνατον, ἢ τὸν συμπράκτορα αὐτοῦ

. In Lips.

τὸν πρὸς τὸν σὸν θάνατον ἀδελφόν

. In G.

τὸν οὐκ ἐπὶ φιλίᾳ ὄντα σοι

. Patet vetustum mendum esse

πρόςμορον

. Praeterea

ἀδελφεός

alienum est a trimetris tragicorum. Proxime verum accessit Dobraeus, qui Adv. II. p. 18. scribendum esse coniecit

καὶ τὸν σὸν αὖτ' ἀδελφὸν εἰς πατρὸς μόρον

. Sed neque

ἀδελφὸν

admittere nee

μόρον

servare debebat. Scripsit, opinor, Aeschylus

καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν, ἐξυπτιάζων ὄμμα

. Respicitur res narrata in Thebaide apud scholiastam Sophoclis ad Oed. Col. v. 1375.

Ὄμμα

autem, quod libri habent et agnoscunt scholiastae, Schützius rectissime in

ὄμμα

mutavit. Affert Schützius Clementis Alexandrini verba ex libro III. Paedagogi p. 108. ed. Sylb. 296. ed. Poll.

τὸ ἐν ταῖς ὁδοῖς σαλεύειν καὶ ἐξυπτιάζοντα παραβλέπειν εἰς τοὺς ἀπαντώντας

. Lucianus quum alibi, tum in Cataplo c. 16. t. I. p. 639.

ὥςτε ὑπεράνθρωπός τις ἀνὴρ καὶ τριςόλβιός μοι κατεφαίνετο καὶ μονονουχὶ καλλίων καὶ ὑψηλότερος ὅλῳ πήχει βασιλικῷ, ἐπαιρόμενος τῇ τύχῃ καὶ σεμνῶς προβαίνων καὶ ἑαυτὸν ἐξυπτιάζων καὶ τοὺς ἐντυγχάνοντας ἐκπλήττων

. Vbi scholiastes

ἐξυπτιάζων· ἀντὶ τοῦ τείνων τὸν τράχηλον καὶ τὸ στῆθος προβαλλόμενος ἅμα καὶ τοὺς ἰδίους ὤμους περισκοπούμενος, ὅ ἐστι γαυριῶν καὶ ὑπερηφάνως περιπατῶν

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-656

δυςεκτέλευτον τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος: Libri

δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος

, nisi quod

τελευτᾷ

habet Cantabr. 1.

τελευτὴν οἱ ἐνδατούμενον

Par. E. Scholiastae haec est explicatio,

εἰς δύο διαιρῶν τὸ ὄνομα τοῦ Πολυνείκους, τὸ πολύ καὶ τὸ νεῖκος

. Non videtur dubitari posse quin corruptum sit

δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ

. Puto Aeschylum scripsisse

δυςεκτέλευτον

. Ceterum suspicor post hunc versum collocandos esse versus 553 - 556. qui in Polynicem quadrant, Tydeo autem non satis apte convicia ista conveniunt. Rectissime oratio sic procedet,

559

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-657

NA:

Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν, καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν, ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν, δυςεκτέλευτον τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος, τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα, Ἐρινύος κλητῆρα, πρόςπολον φόνου, κακῶν τ' Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον καλεῖ.

Sic etiam habet

καλεῖ

, quo referatur.

559

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-658

τοῦτ᾽ ἔπος:

τοὔπος

pro

τοῦτ' ἔπος

G. Taur. Vind. 1. Ald.

τοῦτ᾽ ἔπος ὁ

Turn.

560

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-659

ἦ τοῖον ... καὶ:

ἢ ποῖον

Colb. 1. Par. N.

ἦ θεῖον

Rob. quod Schutzius et Blomfieldius receperunt.

Τοῖον

non sollicitandum est:

καί

hic est quod nos dicimus eben.

561

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-660

καλόν ... μεθυστέροις:

καλοῦντ'

, supra adscripto γρ.

καλόν

, Lips.

μεθ᾽ ὑστέροις

G. idemque in M. sec. manus ex

μεθυστέροις

fecit.

562

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-661

ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα:

ἐπ' ἀκτὸν

G. Lips. Idem ante rasuram in M. fuisse videtur.

ἐμβεβηκότα

G. Mosc. 2. uterque cum explicatione

ἐπαγαγόντα

564

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-662

μητρὸς δὲ πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;: Libri

μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη

, nisi quod

μητρός τε πηγὰς

habet G. sed scholio

πηγήν

praefixum est.

κατασβέσει δίκην

L. et

δίκην

erat ante correctionem etiam in G. Non verum est Par. B. habere

μητρὸς δέ

. Brunckius codices suos

τε

habere testatur, Faehsius autem, dum scholion affert, ipsius Aeschyli verba adscripsit ut Brunckius ea dedit:

μητρὸς δὲ

scripserunt Grotius in Excerptis p. 21. Brunckius, Schutzius, Porsonus, Blomfieldius. Turnebus post

πηγήν

colon posuit, ut haec cum praecedentibus coniungerentur, quam interpunctionem memorat scholiastes codicis G. qui haec adscripsit,

μητρός τε πηγήν. τινὲς μέχρι τούτου στίζουσι, νοοῦντες τὸ πηγήν διὰ τὸν Ἰσμηνὸν ποταμὸν καὶ τὴν Δίρκην πηγήν, ἀνάγοντες πρὸς τὸ πορθεῖν. τὸ δὲ μητρὸς διὰ τὴν γῆν τῶν Θηβῶν κοινὴν οὖσαν μητέρα. τὸ δὲ κρεῖττον διὰ τὴν Ἰοκάστην λέγειν ταῦτα, καὶ τὴν πηγὴν τῶν δακρύων τῆς μητρὸς ποία δίκη κατασβέσει;

In M. hoc scholion adscriptum est,

τὰ δάκρυα τῆς πατρίδος ποία παύσει τιμωρία;

Iocastae quidem nulla hic mentio fieri potuit. Patriam vero quis umquam simpliciter

μητέρα

vocavit? Neque enim comparari possunt talia quale hoc Platonis est in Menexeno p. 237. Β.

τρεφομένους οὐχ ὑπὸ μητρυιᾶς, ὡς ἄλλοι, ἀλλ' ὑπὸ μητρός, τῆς χώρας ἐν ᾗ ᾤκουν

, aut quod Isocrates dicit Paneg. §. 25.

μόνοις γὰρ ἡμῖν τῶν Ἑλλήνων τὴν αὐτὴν τροφὸν καὶ πατρίδα καὶ μητέρα καλέσαι προςήκει

. Si autem patriam simpliciter ita appellare licuisset, quis eam sic vocaturus esset, ubi statim sequeretur

πατρίς τε γαῖα

, tamquam diversum quid? Schützii coniectura,

μητρὸς δὲ πηγή τις κατασβέσει δίκην;

quam ita interpretatur, matris vero (caesue) vindictam num fons aliquis restinguet, quam dura sit et contorta, mani-

565

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-663

NA: festum est. Melius Seidlerus putavit scribendum esse

πληγήν

. Blomfieldius, etsi loco non recte intellecto, tamen non male suspicatus est scribendum esse

δίκῃ

. Sed nulla mutatione opus esse existimo. Sententia enim haec est, quis matrem iure occidat? Ita patria, a te bello petita et vastata, quomodo tibi amica sit?

Μητρὸς πηγὴν

dicit maternum fontem, fontem matris, ex quo quis natus est. Itaque res eo redit, ut dicat, quemadmodum matris caedes iniusta est, ita iniusta est expugnatio patriae. Recte se habet

τίς δίκη

, quae iustitia matrem exstinguet, i. e. quis iuste matrem suam occidat? Recte etiam

μητρός τε

πατρίς τε

dicta sunt, opposita et per illa duo

τε

comparationem indicantia.

565

566. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-664

πατρίς τε γαῖα, σῆς ὑπὸ σπουδῆς:

πατρίς τε

Rob.

πατρός τε

G. Par. G. Vind. 3. Ald. Turn. idemque adscriptum in Par. Β.

πατρὶς δὲ

M. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. Β. Κ. Αsk. Α. Colb. 1.

γαίας ἧς ὑπὸ

a pr. manu M.

γαῖα σῆς ὐπο

idem a sec. manu.

σποδῆς

Lips.

566

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-665

ξύμμαχος:

ξύμμαχος

M. Ceteri

σύμμαχος

567

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-666

ἔγωγε μὲν δὴ:

δὴ

omittit Ald.

Πιανῶ

non videtur de corpore putrefacto intelligendum esse, sed significare superbam reddam, similiter atque in Agamemnone v. 261. 1640.

568

569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-667

πολεμίας ὑπὸ χθονός:

πολεμία

Lips. Par. G.

ὑπὸ χθονός

G. a pr. manu et Ald. Turn.

ἐπὶ χθονός

M. Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. K. Taur. Ven. B. Rob. et a sec. manu G.

ὑπὸ χθονός

. γρ.

ἐπὶ χθ.

ex Par. B. Faehsius affert.

569

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-668

τοιαῦθ᾽ ... ἀσπίδ᾽ εὐκυκλον νέμων:

τοιάδ'

Cantabr. 1. Colb. 2.

τοῖα δ’

Par. H.

εὔκυκλον νέμων

G. Lips. Turn. et reliqui, ut videtur, plerique codices. γρ.

εὔκυκλον νέμων

sec. manus in margine M. adscripsit: ipse enim M.

εὔκηλον ἔχων

habet.

Εὔκηλον ἔχων

est in Colb. 1. Par. N. Ald. Rob. adscriptumque in Par. B.

νωμῶν

Mosc.1.

νόμον

, alteri syllabae ω supra adscripto, Par. K. Apud scholiastam Euripidis ad Phoen. v. 1111. (1118. Valck.) ante Barnesii interpolationem sic legebatur,

καὶ παρ' Αισχύλῳ, τοίαν (τοίων δ' codex Taurinensis) ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ ἔχων (ἀσπίδων ἔγκυκον ἔχων Taur.) πάγχαλκον ἕρπε (έρπει Taur.), σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ

571

572. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-669

ηὔδα:

ηὔδα

G. Lips. et a pr. manu M.

572

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-670

γὰρ ... ἄριστος ... θέλει:

γάρ

omittit Par. E. Plato de re publ. II. p. 361. B.

τοῦτον δὲ τοιοῦτον θέντες, τὸν δίκαιον παρ' αὐτὸν ἱστῶμεν τῷ λόγῳ, ἄνδρα ἁπλοῦν καὶ γενναῖον κατ' (ser. καὶ κατ') Αισχύλον οὐ δοκεῖν ἀλλ᾽ εἶναι ἀγαθὸν ἐθέλοντα

. Εt p. 362. Α.

τὸ δὲ τοῦ Αἰσχύλου πολὺ ἦν ἄρα ὀρθότερον λέγειν κατὰ τοῦ ἀδίκου. τῷ ὄντι γὰρ φήσουσι τὸν ἄδικον, ἅτε ἐπιτηδεύοντα πρᾶγμα ἀληθείας ἐχόμενον καὶ οὐ πρὸς δόξαν ζῶντα, οὐ δοκεῖν ἄδικον, ἀλλ᾽ εἶναι ἐθέλειν, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενον, ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα

. Ad priorem locum scholiastes

Αἰσχύλου ἐξ Ἑπτὰ ἐπὶ (Bekkerus ἐπ') Ἀμφιαράου, “οὐ γὰρ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλων, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος, ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.”

Hi loci Platonis non arguunt Platonem

δίκαιος

, non

ἄριστος

, quod apud Aeschylum libri habent, legisse. Habent autem hoc vocabulum

δίκαιος

alii scriptores qui hoc dicto utuntur. Clemens Alex. Strom. I. p. 117. Sylb. 319. Pott.

εἰ δέ τις οὐ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ' εἶναι θέλῃ, συνιέναι τὰ κάλλιστα τοῦτον αὐτῷ προςήκει

. Basilius de leg. Graec. libris c. 11. p. 92. ed. Grot,

ἀλλ᾽ οὗτός ἐστιν ὁ ἔσχατος τῆς ἀδικίας ὅρος, εἴ τι δεῖ Πλάτωνι πείθεσθαι, τὸ δοκεῖν δίκαιον εἶναι μὴ ὄντα

. Damascius apud Photium Bibl. p. 337. Α. 4. Bekk.

οὐ δοκεῖν δὲ δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι ἤθελε, βαθεῖαν τῷ ὄντι καὶ αὐτὸς αὔλακα διὰ φρενῶν καρπούμενος

. Accuratius, ut videtur, Damascii verba Suidas in v. δίκαιος servavit,

κατὰ τὸν Αἰσχύλον οὐ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλων, βαθεῖαν τῷ ὄντι καὶ αὐτὸς αὔλακα διὰ φρενῶν καρπούμενος

. Sopater in Walzii Rhet. Gr. IV. p. 79.

φιλοσοφίας γὰρ ταῦτα, ἣ πηγὴ τεχνῶν καὶ ἐπιστημῶν ὑπάρχουσα οὐ δοκεῖν δικαία, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει

. Suidas in v. δοκιμάσας haec habet,

καὶ Αἰσχύλος φησίν “οὐ γὰρ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλων (sive θέλω, θέλει)

, quae alieno loco legi Kusterus vidit: petita sunt fortasse ex priore loco in v. δίκαιος, aut pertinent ad vocem δόκησις. Sed hi scriptores Aeschyli verba aut a Platone sumpsisse videntur, aut accommodasse rei de qua loquebantur. Eo modo iis usus est Philemon apud Stobaeum IX. 22.

ἀλλ' ὅςτις ἄδολον γνησίαν τ᾽ ἔχων φύσιν εἶναι δίκαιος κοὐ δοκεῖν εἶναι θέλει

. Et Choricius in Villoisoni Anecd. II. p. 22.

ἐβούλετο γὰρ οὐ δοκεῖν, ἀλλ᾽ εἶναι χρηστή

. Libanius Ep. 579.

οὗτος γὰρ κατ' Αισχύλον εἶναι ἐθέλων ἢ δοκεῖν τούτοις ἀντ᾽ ἐκείνων χρῆται

. Sallustius Cat. c. 54. de Catone, esse quam videri bonus malebat. Sed

ἄριστος

praeter Aeschyli libros et Tzetzam, cuius verba ad v. 535. exhibui, Plutarchus habet de aud. poetis p. 32. Ε.

Αἰσχύλος δὲ καὶ τὸ πρὸς δόξαν ἔχειν ἀτύφως, καὶ μὴ διασοβεῖσθαι, μηδὲ ἐπαίρεσθαι τοῖς παρὰ τῶν πολλῶν ἐπαίνοις, ἐν τῷ φρονεῖν τίθεται, περὶ τοῦ Ἀμφιαράου γράφων “οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος, ἀφ᾽ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.”

Idem in dictis regum et imperatorum p. 186.Β.

Αισχύλου δὲ ποιήσαντος εἰς Ἀμφιάραον “οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος, ἀφ᾿ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα,” καὶ λεγομένων τούτων, πάντες εἰς Ἀριστείδὴν ἀπέβλεψαν

. Verum idem eandem rem narrans Plutarchus in vita Aristidis c. 3. haec habet,

ὅθεν, ὡς ἔοικε, τῶν εἰς Αμφιάραον ὑπ' Αισχύλου πεποιημένων ἰαμβείων ἐν τῷ θεάτρῳ λεγομένων, “οὐ γὰρ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος, ἀφ᾿ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα,” πάντες ἀπέβλεψαν εἰς Ἀριστείδην, ὡς ἐκείνῳ μάλιστα τῆς ἀρετῆς ταύτης προςηκούσης

. Et poterit veri simile videri

δίκαιος

ab Aeschylo scriptum fuisse, si ob eum versum oculi omnium sunt in Aristidem conversi. Justus enim ille ab omnibus vocabatur. Sed propter hanc ipsam rem poterat Plutarchus memoria falli. Quamquam praestat fortasse Plutarchum alia ratione secum conciliare. Videtur enim mihi in libro de audiendis poetis et in dictis imperatorum hunc versum sic scriptum attulisse, ut factus erat ab Aeschylo, et nihil voluisse aliud significare, quam omne theatrum oculos coniecisse in Aristidem, quum isti versus Aeschyli recitarentur. In vita Aristidis autem, ubi

δίκαιος

pro

ἄριστος

praebet, hoc videtur indicare, histrionem, qui versus illos recitabat, quum eos temporibus accommodaret,

δίκαιος

pro

άριστος

dixisse, eoque id esse consecutum, ut Aristidis virtutem splendido ornaret praeconio. Simillimum exemplum editum novimus in Ciceronem, laetiorem fortasse tali fortuna, non beatiorem, neque comparandum ad illam Aristidis sanctitatem. Is ita dicit in oratione pro P. Sextio c. 56. "summum amicum, summum in bello," nam illud ipse actor adiungebat amico animo, el fortasse homines propter aliquod desiderium approbabant, "summo ingenio praeditum."

573

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-671

ἄλοκα διὰ φρενὸς:

ἄλοκα

Μ. Lips. Ald. Rob. Turn. et reliqui, ut videtur, plerique libri, et sic scribitur apud Platonem et in iis locis Plutarchi quos ad praecedentem versum attuli.

ἄλωκα

Cantabr. 1.

αὔλακα

G. Taur. Vind. 1. 3. Timaeus in v.

βαθεῖαν αύλακα

, et in Damascii loco Photius et Suidas. Sic scribitur etiam apud Plutarchum de utilitate ex inimicis capienda p. 88. B. ubi hic et sequens versus afferuntur, et apud Damascium in Photii Bibl. p. 345. Β. 34.

δῆλος ἦν

(delendum, quod additur

οτ

vel

)

βαθεῖαν αὔλακα τῶν νοημάτων καρπούμενος, ἐξ ὧν τὰ σοφὰ βλαστάνει θεάματα τῆς τῶν ὄντων φύσεως

. Eustathius p. 360, 37.

καὶ ἄλλως δὲ εἰπεῖν λάσιον κῆς, καὶ ψυχὴ λασιουμένη τοῖς νοήμασι, καὶ συνεχῆ καὶ ἄλλα ἐπ' ἄλλοις, καὶ ὡς οἷον αὐλαξ βαθεῖα, δασέα τὰ κεδνὰ τραγικῶς εἰπεῖν βλαστάνουσα βουλεύματα

. Nicephorus Gregoras hist. Byz. VI. 8. p. 195, 24. ed. Bonn.

άνδρα γηραιὸν καὶ στρατηγικὸν καὶ βαθεῖαν αὔλακα, φάναι, διὰ φρενὸς καρπούμενον

. Idem in epistola in Boissonadii Anecd. III. p. 192.

βαθεῖαν αύλακα διὰ φρενὸς καρπούμενον, ἐξ ἧς ἀκραιφνεῖς βλαστάνουσι γνῶμαι καὶ νόμιμοι δίκαι

. Theodorus Hyrtacenus in eodem Boissonadii volumine p. 17. seq.

ἀρότρῳ δὲ σωφροσύνης βαθείας ἀνοίγοντες αὔλακας

. Libri omnes

διὰ φρενός

, et sic scriptores qui haec afferunt, praeter Damascium, qui in priore loco

διὰ φρενῶν

scripsit, altero loco omisso

διά

dixit

τῶν νοημάτων

. Scholiastam credas non habuisse

διά

, qui dicat

βαθεῖαν ἄλοκα τῆς φρενός

. Dicit autem Aeschylus propterea

διὰ φρενός

, quod mentem cum arvo, integritatem animi cum sulco per arvum ducto comparat.

574

575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-672

ἀφ᾿ ἧς:

ἐξ ἧς

libri Aeschylei, Plato, Plutarchus de ut. ex inim. capienda. Eustathius p. 78, 43.

καὶ τὸ τοῦ Αἰσχύλου εἰπεῖν ἐξ οὗ τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα

. Idem tria prostrema verba affert p.720, 7. Etiam Damascius altero loco habet.

ἀφ' ἧς

Plutarchus in locis ad v. 573. allatis. Aristophanes Lys. v. 407.

τοιαῦτ᾽ ἀπ' αὐτῶν βλαστάνει βουλεύματα

. Referendum est

ἧς

non ad

φρενός

, sed ad

αὔλακος

, quod vocabulum in G. recte supra adscriptum est. In scholio M. non habet

ἐξ ἧς φρενὸς φύεται τὰ ἀγαθὰ βουλεύματα

, sed

ἐξ ἧς ἀνδρὸς φύεται λόγος

575

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-673

ἀντηρέτας:

ἀντηρώτας

576

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-674

δεινὸς ... θεοὺς:

δεινός

θεοὺς

G. e correctione, primae quidem manus, quum antea

θεὸς

scriptum esset. Habere

θεὸς

collectionem sententiarum ex Aeschylo in codice Barocciano 68. Blomfieldius adnotavit.

577

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-675

ξυναλλάσσοντος ... βροτοῖς: Libri Aeschyli

ξυναλλάσσοντος

, nisi quod

ξυναλάσσοντος

est in G. Lips. Ald. Apud Thomam M. p. 257, 5. ed. Ritsch. ubi hic versus cum sequente affertur,

συναλλάσσοντος

scriptum est.

βροτούς

, sed supra scripto

τοῖς

, Οx.

578

579. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-676

δυςσεβεστάτοις:

δυσσεβεστέροις

M. G. Lips. Ald. Turn. Thomas.

δυσσεβεστάτοις

Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. K. L. Ask. A. Rob. Comparativum ita defendas, ut generatim

τὸν δίκαιον ἄνδρα

intelligas. Sed quum aptius intelligatur Amphiaraus, superlativum Schützius recte praetulit.

579

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-677

πράγει: In

πράγει

inter α et γ lituram habet M.

580

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-678

κάκιον οὐδέν:

οὐδὲν κάκιον

Ask. A.

581

582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-679

[ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται·]: Nulla in libris lectionis diversitas. Agnoscit hunc versum scholiastes, qui sic interpretatur,

λύμης χωρίον ἡ τῶν πονηρῶν φιλία

. Alienum eum esse intellexerunt Schützius et Porsonus: quamquam Schützius postea non delendum putavit, sed, ut oratio cohaereret, ita scripsit,

καρπὸν οὐ κομιστέον ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται

, ubi

ὁμιλία κακή

dicatur

ἄτης ἄρουρα

. Sed durum hoc est, neque satis apta sententia. Itaque credibile est hunc versum ex adnotatione aliqua in ipsam Aeschyli orationem illatum esse. Potest ex alia, fortasse ipsius Aeschyli, fabula sumptus esse: similis enim est sententia in Persis ν. 823.

ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσ᾽ ἐκάρπωσε στάχυν ἄτης, ὅθεν πάγκλαυτον ἐξαμᾷ θέρος

. Quamquam dubitationem movet verbum

ἐккαρπίζεσθαι

, quum

кαρπίζεσθαι

a vetustioribus ita vix dici observaverit Valckenarius ad Eur. Hipp. v. 431. ubi sane

кομίζεσθαι

verum esse videtur. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 104, 5. habet quidem

кαρπίζεσθαι, ἀντὶ τοῦ καρπώσασθαι

, ita ut hoc verbum tamquam ab Atticis non repudiatum commemorare videatur, sed nullo utitur auctore. Dobraeus Adv. I. p. 344. versum illum a Christiano homine adscriptum esse putat.

582

583. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-680

πλοῖον ... εὐσεβὴς:

πλεῖον

Par. G. E.

εὐγενὴς

vulgato supra adscriptum in Colb. 1.2.

583

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-681

ναύταισι ... καὶ:

ναύταισι

Blomfieldius.

ναύτοισι

Colb. 2. Ceteri

ναύτῃσι

. Pro

καὶ

Par. K. L.

ἐν

habent. In G.

ἐν

tamquam glossa superscriplum. Recte intellexit Blomfieldius

καὶ πανουργίᾳ τινί

idem esse quod

καὶ πανούργοις τισί

584

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-682

θεοπτύστῳ:

θεοπτύστῳ

Par. C.

θεομισεῖ

G. Ox. Par. E. Ald. et adscriptum in Par. B.

585

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-683

ξὺν πολίταις ἀνδράσιν:

ξὺν πολίταις

M. G. Lips. Par. B. H. K. L. Taur. Turn. et Blomfieldio teste Colb. 1. Hoc etiam scholiastes legit.

ξυμπολίταις

Arund. Par. A. Ask. A. Ald. Rob. Damnant

συμπολίτης

Atticistae, quamquam

586

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-684

ξὺν πολίταις ἀνδράσιν: eo vocabulo usus est Euripides : v. Lob. ad Phryn. p. 172. Hoc loco si id praeferendum est, quod maxime Aeschyleae orationi conveniat, non dubitem tueri

ξὺν πολίταις

. Verba sic construenda sunt,

ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν, δίκαιος ὤν, ἐδάμη θεοῦ μάστιγι πληγείς, ταὐτοῦ αὐτοῖς κυρήσας ἀγρεύματος

ἀνδράσι

G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ald. Turn.

586

587. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-685

ἀμνήμοσιν:

ἀμνήμασιν

Μ. Cantabr. 2. Ceteri

ἀμνήμοσι

587

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-686

ταὐτοῦ ... ἐνδίκως:

τ᾿ αὐτὸν

Αld.

ἐκδίκως

Μ. (hoc habere videtur M.) Arund. Ald. Turn. et alter scholiastes.

ἐνδίκως

G. Lips. Ox. Rob. et prior scholiastes. In M. hoc tantum scholion est,

οἷον σὺν αὐτοῖς θηραθείς

. De Par. A. B. Brunckius haec dicit, “mox

ἐκδίκως

, ex utroque cod. enotatum, ubi vulgatum etiam reperitur

ἐνδίκως

, quod absonum est: edidit tamen

ἐνδίκως

. Faehsius ex Par. B. haec enotavit,

ἐνδίκως ἀγρεύματος. δικαίως. γρ. ἐκδίκως. διότι ἐπορεύετο μετὰ ἀσεβῶν

. Alienum est ab hoc loco

ἐκδίκως

. Neque enim deorum iustitiam vituperare vult Eteocles, sed de tristi necessitate, quae insontem addat scelestis, conqueritur. Quare

ἀναξίως

dicere poterat, non

ἐκδίκως

. Vera lectio est

ἐνδίκως

. Non est autem hoc ita accipiendum, ut sit iure: quod quidem aperte repugnat iis quae Eteocles hic dicit: sed ut

πανδίκως

saepe idem est quod

πάντως

, ita etiam

ἐνδίκως

nonnunquam primam significationem amittit. Itaque nunc est, ut Hesychius interpretatur,

ἀληθῶς

. Euripides Med. v. 1241.

ἔοιχ᾽ ὁ δαίμων πολλὰ τῇδ᾽ ἐν ἡμέρᾳ κακὰ ξυνάψειν ἐνδίκως Ἰάσονι

. Iph. Aul. v. 366.

μυρίοι δέ τοι πεπόνθασ᾽ αὐτὸ πρὸς τὰ πράγματα· ἐκπονοῦσ᾽ ἑκόντες, εἶτα δ᾽ ἐξεχώρησαν κακῶς, τὰ μὲν ὑπὸ γνώμης πολιτῶν ἀσυνέτου, τὰ δ᾽ ἐνδίκως ἀδύνατοι γεγῶτες αὐτοὶ διαφυλάξασθαι πόλιν

. Heracl. v. 769.

Ζεύς μοι ξύμμαχος, οὐ φοβοῦμαι· Ζεύς μοι χάριν ἐνδίκως ἔχει

. Nunc autem significat, ut consentaneum est. Sophocles Oed. R. v. 133.

ἐπαξίως γὰρ Φοῖβος, ἀξίως δὲ σύ, πρὸ τοῦ θανόντος τήνδ᾽ ἔθεσθ᾽ ἐπιστροφήν· ὥςτ᾽ ἐνδίκως ὄψεσθε κἀμὲ σύμμαχον, γῇ τῇδε τιμωροῦντα, τῷ θεῷ θ᾽ ἅμα

. Euripides Androm. v. 921 (895.).

Ο. συνῆκα· ταρβεῖς τοῖς δεδραμένοις πόσιν. Ε. ἔγνως· ὀλεῖ γάρ μ' ἐνδίκως

. Similiter Latini aequum est dicunt. Plautus Rud. II. 2, 7. quid agitis? ut peritis? P. ut piscatorem aequum est, fame sitique speque. Hoc igitur dicit Eteocles, consentaneum esse, ut iustus pariter atque iniusti iisdem retibus capiantur.

588

589. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-687

παγκοίνῳ δάμη:

παγκοίνως

Colb. 2. γρ.

παγκοίνως

ex Par. B. Faehsius affert.

'δάμη

cum coronide Brunckius, et sic G.

δάμῃ

Vind. 3. Ceteri

δάμη

589

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-688

οὗτος δ᾽ ... υἱὸν Οἰκλέους:

οὗτος δὲ

M. a pr. manu et Cantabr. 2. Par. A. idemque superscriptum in B.

οὗτος δ'

M. a manu recentiore, et sic reliqui, sed in Lips. priori syllabae acutus, alteri ο supra adscriptum.

Οἰκλέους

Porsonus.

οἰκλέος

Cantabr. 1. 2. et ante correctionem Lips.

οἰκλέως

Arund.

οἰκλέους

M. G. Lips. ex corr. Ald. Rob. Turn.

590

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-689

ἀγαθός, εὐσεβὴς ἀνήρ:

εὐσεβὴς ἀγαθὸς ἀνήρ

G. (sic G.) Cantabr. 1. Par. L.

ἀγαθὸς

omittit Lips.

εὐγενής

Arund. Cantabr. 2. Colb. 1. Ask. A. Rob. et ad

εὐσεβής

adscriptum in Par. B.

591

593. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-690

ἀνδράσιν φρενῶν βίᾳ:

ἀνδράσι βίᾳ φρενῶν

M. G. Arund. Colb. 1. 2. Par. C. Taur. Vind. 1. 2. 3. 4.

ἀνδράσι φρενῶν βίᾳ

Lips. aliique, ut videtur, libri et Ald. Rob. Turn.

ἀνδράσι

γρ.

βίᾳ

Porsonus.

593

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-691

πομπὴν ... πόλιν μολεῖν: Ante

πομπὴν

rasuram habet et

τὴν

omittit G. in quo versus 594-621. post v. 649. collocati sunt, errore literis indicato.

πάλιν

M. Turn.

ἐπὶ τὴν εἰς ᾅδην ἀποικίαν ελκυσθήσεται μολεῖν τὴν ἐναντίαν τῇ εἰς Ἄργος

scholion in M.

πόλιν

G. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. B. E. N. Taur. Ald. Rob. et α superscripto Par. C. Brunckius affert ex suis codicibus glossam

ἤγουν εἰς τὸν ᾅδην

. Dindorfio hic versus a grammatico confictus videtur, qui hoc dicere voluerit,

τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν ὥςτε τὴν πόλιν μολεῖν

. Ad

μολεῖν

in Taur. supra adscriptum γρ.

ἐλεῖν

. In G. hae glossae adscriptae

λαβεῖν. ἐλεῖν. ἐλθεῖν

594

595. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-692

ξυγκαθελκυσθήσεται:

συγκαθελκύσεται

Par. N. Sed

ξὺν

omittit Lips.

595

596. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-693

NA: Hinc pergit Vit.

596

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-694

ἄθυμος, οὐδὲ λήματος:

ἄθυμον

Turn.

ἄθυμος

M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. E. K. L. N. Colb. 1. Taur. Ven. B. Vind. 1. 2. 4. Ald. Rob.

καθὰ θυμὸς ἦν

glossa in G.

δειλός, ἄψυχος

glossa in Vit: Agnoscit nominativum etiam scholiastes in G. Positus est autem nominativus

πρὸς τὸ νοούμενον

, ut loquuntur grammatici, tamquam praegresso

προςβαλεῖ

. Sic Homerus Il. II. v. 350. seqq.

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα, ἀστράπτων ἐπιδέξι, ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

Similiter alii.

λήμματος

G. Taur.

597

599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-695

εἰ ... θεσφάτοισι:

ὅτι

Colb. 1. 2. Taur.

ὅτι

adscripto α Par. N.

θεσφάτοις

Vind. 2. 4.

θεσφάτοισι τοῦ

Arund. Ask. A. Rob.

599

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-696

λέγειν:

λαλεῖν

Cantabr. 2.

600

602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-697

ἐχθρόξενον ... ἀντιτάξομεν:

ἐχθόξενον

Arund.

ἀντιτάξομαι

Rob.

602

603. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-698

τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φύει:

τὸν

omittit G.

ἡβῶσαν

. γρ.

ἡβῶντα

Par. B.

φέρει

vulgo, quod in G. per α explicatur.

φύσει

M. (in quo a recentiore manu

φέρει

superscriptum est) Arund. Cantabr. 2. Rob. idemque adscriptum

603

603. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-699

φύει: in Par. A. B. ex quo Faelsius

φέρει. γρ. φύσει ἤγουν ἡλικίᾳ

affert. In Vit. pagina, in qua haec scripta sunt, ita male habita est, ut ex hoc verbo tantum

ει

reliquum sit: sed non scriptum fuisse

φέρει

inde cognoscitur quod γρ.

φέρει

supra adscriptum est.

φύγῃ

Lips. sed in scholio adnotatur γρ. καὶ

φέρει

. Brunckius suspicatus est Aeschylum

τρέφει

scripsisse. Sed

φύσει

φύγῃ

argumento sunt poetam

φύει

dedisse. Incidit in hoc etiam Wellauerus. Sic v. 516.

ὥρας φυούσης

dictum est ita ut

ἴουλον

intelligatur. Notum est

φύειν φρένας

, et alia huiusmodi. Similiter Aeschylus v. 11. dixit

τὸν ἔξηβον χρόνῳ βλαστημὸν ἀλδαίνοντα σώματος πολύν

. Similiter Sophocles in Aiace v. 1077.

ἀλλ᾽ ἄνδρα χρή, κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα, δοκεῖν πεσεῖν ἂν κἂν ἀπὸ σμικροῦ κακοῦ

603

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-700

NA: V

ἐπ' ἀσπίδα

est sinistrorsum,

παρ' ἀσπίδα

ad sinistram, sic

παρ' ἀσπίδος

est ab sinistra. Intellexit hoc Brunckius. In

ἁρπάσαι δόρυ

ensem interpretatur. Et dicit scholiastes Sophoclis ad Aiacis v. 906.

πᾶν δὲ ἀμυντήριον καὶ δόρυ καὶ ἔγχος καλοῦσιν οἱ νεώτεροι

. Quae adnotatio ex grammatici alicuius in Homerum commentariis deprompta videtur:

οἱ νεώτεροι

autem ipsi sunt tragici. Εt

ἔγχος

quidem ensem a tragicis dici observavit etiam Eustathius p. 422, 35. 604, 1. 644, 46. quo loco Sophoclem (Ai. v. 658.) ensem etiam

βέλος

dixisse adnotavit. Securim Aeschylus in Agamemnone dicit

βέλεμνον

ν. 1464. 1483.

εἰ δόρυ

ν. 1108. Sed memoratus a Blomfieldio vir doctus in Actis eruditorum a.1750. p. 31. hastam intelligit: veteres enim, dum in armis starent, manibus nondum consertis, hastam in sinistra sub scuto tenuisse: unde apud Aristophanem Αν. ν. 390. dici

καὶ τὸ δόρυ χρή, τὸν ὀβελίσκον, περιπατεῖν ἔχοντας ἡμᾶς τῶν ὅπλων ἐντός, παρ' αὐτὴν τὴν χύτραν

605

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-701

θεοῦ δὲ:

Θεοῦ τε

Θεοῦ

, omissa particula, Vit. Par. E.

606

607-608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-702

κλύοντες θεοὶ δικαίους λιτὰς ἡμετέρας τελεῖθ':

κλύοντος

Lips.

δικαίους λιτὰς ἡμετέρας

G. Vit. Par. E. H. Colb. 1. Vind. 1. 3. 4.

δικαίας λιτὰς ἡμετέρας

M. aliique, ut videtur, codices et Vind. 2. Ald. Rob. Turn. In M. recentior manus

ους λόγους ους

supra adscripsit. Eadem lectio adscripta est in Vind. 2. 3. eamque in textu habent Lips. Cantabr. 2.

τελοῖθ'

Arund.

κλύοντες θεοὶ δικαίους λόγους ἐμοὺς, εὖ τελεῖτε πόλιν εὐτυχεῖν

Rob. ita ut singulae syllabae strophicis congruant. Sed haec ipsa metrorum convenientia in tanto ceterorum librorum dissensu arguere videtur, istam lectionem emendatori alicui, fortasse Triclinio, deberi. Displicet etiam

εὖ

609-610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-703

δορίπονα ... ἐκτρέποντες ἐς γᾶς ἐπιμόλους:

δορύπονα

Lips. Arund. Cantabr. 1. Vind. 2. 4.

ἐκτρέποντες γᾶς ἐπιμόλους

M. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. A. C. E. K. L. Ask. A. Ven. Β.

ἐκτρ. γὰς ἐπὶ μόλους

Lips. In M. ad

ἐπιμόλους

a recentiore manu

εἰς

supra adscriptum est.

ἐκτρ. γᾶς πρὸς ἐπιμόλους

G. Vit. Par. B. Vind. 1. 3. Ald. Turn. γρ.

γᾶς ἐπιμόλους χωρὶς τῆς πρός

Par. B.

ἐκτρ. γᾶς τῶνδ᾽ ἐπιμόλους

Rob. Scripsi, repetita syllaba,

ἐκτρέποντας ἐς γῆς ἐπιμόλους

. Nam

πρός

interpretum est.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-704

πύργων δ᾽ ἔκτοθεν:

πύργω

, a recentiore manu

supra adscripto, Μ.

δ'

omittunt Ox. Ald.

ἔκτοθεν

M. G. Vit. Lips. Par. A.

ἔκτοσθεν

Cantabr. 1. Οx. Par. B. Ald. Rob. Turn.

610

611. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-705

Ζεύς ... κάνοι:

Ζεύς

in Vit. omissum, sed tamquam glossa supra scriptum

ὁ ζεύς

. Id habent Taur. Vind. 1. 3.

κάνοι

, non

καίνοι

, etiam M. sed cum liturae post

vestigio.

κανεῖ

Ask. A.

κονεῖ

Cantabr. 1. et adscripto γρ.

κάνοι

Cantabr. 2.

κονοῖ

Rob.

κράνοι

Par. C.

611

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-706

τόνδ᾽ ἐφ᾽ ἑβδόμαις:

τὸν

pro

τόνδ'

νῦν

maluit Brunckius. Blomfieldius

τόν τ'

existimavit scribendum esse. Sed

τόνδε

recte dictum est, ut saepe similia, quum sequitur explicatio.

ἑβδόμοις

Vit. Par. N. Colb. 1.

612

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-707

λέξω:

λέγω

Ask. A.

613

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-708

οἵας ... τύχας:

οἵας

Lips. Par. C. Taur. Vind. 1. 3. Turn. et hoc praefixum scholio in G.

οἵας γ'

M. G. Par. B. Rob. sed in M.

ας

in litura scriptum est a recentiore manu et accentus mutatus, apparet enim a pr. manu

οι

. Ex Par. B.

οἵας γ' ἀρᾶται. γρ. οἷα

οἷος ὁρᾶται

Faehsius affert.

οἷα γ'

Vit.

οἷα γ'

Cantabr. 1. Vind. 4.

οἷα

Ald.

οἷα γὰρ

Vind. 2. Certe nihil hic opus

γ'

particula.

πύλας

pro

τύχας

Ald.

614

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-709

πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί:

πύργοι ἐπ' ἐμβὰς

Lips.

κἀπικηρύχθειν

Lips.

κἀπικηρυχθείς. χειροτονηθεὶς βασιλεύς. γρ. καπιγυρωθείς

(scr.

καπικυρωθείς

) Par. B.

χθονός

Par. L.

615

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-710

ἐπεξιαкχάσας:

ἐπεξιαγχάσας

ἐπεξιαρχήσας

Taur.

ἐπάξια καγχάσας

Vit.

ἐξιαкχάσας

Ald. Turn.

ἐξαкχεύσας

Rob.

616

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-711

ξυμφέρεσθαι:

ξυμφέρεσθαι

Μ. G.

συμφέρεσθαι

Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

617

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-712

τώς σ᾿ ἀνδρηλάτην:

τώς σ' ανδρηλάτην

Ald. Turn.

τωσανδρηλάτην

, additis a sec. manu spiritu et priore accentu, Μ.

τως ἀνδρηλάτην

G. sed

τὼς

minio in

θ' ὡς

mutatum, quod habet etiam Taur.

τω σ᾽ ἀνδρηλάτην

Lips.

τὸν δ᾽ ἀδρηλάτην

(sic) Vit. a pr. manu habuisse videtur, recentior

τὸν

τὼς

mutavit,

οὕτως

suprascripto.

τ' ὡς ἀνδρηλάτην

Rob.

618

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-713

καλεῖ:

αἰτεῖ

Rob.

γενεθλίους θεούς

Colb. 1. Taur.

620

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-714

πατρῴας γῆς:

πατρώας τε

γῆς

M. Vit. Cantabr. 1. 2. Ald. et superscriptum in Par. Β.

γᾶς

G. Lips. Par. A. B. Rob. Turn.

λιπών

ante sec, manus correctionem M.

621

622. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-715

βία:

βία

Ald. Rob.

622

623. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-716

καινοπηγὲς εὔκυκλον:

καινοπληγές

Par. L.

καινοπηγαῖς

Par. E.

εὔθετον

Arund. Par. A. Ask. A. Rob. et adscriptum, ut videtur, in Cantabr. 2.

εὔκυκλον

M. Vit. Lips. Par. B. L. Ald. Turn.

ἄκυκλον

γρ. εὔθετον, ἵνα ᾖ εὐβάστακτον. θεῖναι γὰρ τὸ ἐναλαβεῖν λέγουσιν Αττικοί· καὶ ὅπλα ἔθεντο, ἀνέλαβον

manus secunda in marg. M.

γρ. εὔθετον, ἀντὶ καλοβάστακτον. θεῖναι γὰρ τὸ ἐναγκαλίζεσθαι λέγουσιν Αττικοί, ὡς τὸ ὅπλα ἔθεντο, ἀντὶ ἔλαβον

Par. B.

623

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-717

προςμεμηχανημένον:

προςμεμηχανημένον

M. G. Vit. Lips. Arund. Mosc. 1. Par. L. Ask. A. Colb. 1. Taur. Vulgo

προςμεμηχανευμένον

624

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-718

τευχηστὴν:

τευχηστὴν

Μ. Lips.

τειχιστὴν

G. Arund. Cantabr. 1.2. Ox. Par. C. H. Vind. 2. 3. Ald. Rob. Τurn.

τευχιστὸν

Vit.

τεύχη

Par. E.

625

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-719

Δίκη γὰρ ... ὡς τὰ γράμματα: Libri

Δίκη δ᾽ ἄρ᾽

vel

ἄρ

. Scribendum videbatur

Δίκη γάρ

, ut hoc referretur ad

σωφρόνως ἡγουμένη

φασὶν

Vit.

τὰ

omittit G.

627

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-720

λέγει, “Κατάξω δ᾽:

λέξει

Lips. et γ superscripto Cantabr. 2. Idem M. sed in litura, ut

λέγ

deletum esse videatur.

κατάξω τ'

Par. B.

628

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-721

ἕξει, πατρῴων δωμάτων τ᾽:

ἕξει· πατρώων

Μ. et sic vel

πατρώων

G. Vit. Lips. et cum plerisque, ut videtur, reliquis Ald. Rob. Turn.

ἕξει πατρώαν

Porsonus, et sic Blomfieldio teste Arund.

πατρώων ἕξει

Cantabr. 1. 2.

τ'

omittunt Par. E. Vind. 2. 4. In M. a sec. manu insertum est.

629

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-722

ἐστὶ:

εἰσὶ

Vit.

630

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

356-706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-238

zweites Epeiso- dion. Eteokles tritt auf mit Me- II lanippos (395), Megareus (459), Lasthenes (607f.), um die Mit- teilung des Kundschafters (66 ff.) entgegenzunehmen, vgl. Einl. S. 9 f. Die erste Szene, der Mittelpunkt des Stückes, gibt eine glänzende Schilderung der sieben feindlichen und der ihnen an den sieben Toren entgegenstehenden Thebanischen Heerführer. In der zweiten Szene macht der Chor den vergeblichen Versuch Eteokles von dem greuel- vollen Zweikampf mit dem Bruder zurückzuhalten. Damit gibt dieses Epeisodion die ethische Moti- vierung für den Untergang der argivischen Heerführer und der feindlichen Brüder. Wie auch sonst bei Äschylos da, wo dem Dialoge antistrophische Chorika eingefügt sind, Symmetrie des Dialogs sich nachweisen läßt, so hat Ritschl (Jahrb. f. Philol. Bd. 77. 1858. S. 761.) symmetrische An- lage auch in den sieben Reden des Boten und Erwiderungen des Eteokles wahrgenommen. Da an einigen Stellen der Text unsicher oder lückenhaft ist, läßt sich die Verszahl nicht bei allen Partien mit voller Bestimmtheit feststellen. Doch scheint mit Beiseitelassung der zwei ankündigenden Verse des Boten 362f., denen die zwei zur nächsten Szene überleitenden Verse des Eteokles 662 f. entsprechen, die Gliederung der ganzen Partie 364 661 folgende zu sein: Π IV ΑΓ20- ΕΤ20 | στρ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | ἀντ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | στρ. β' | ΑΓ20- ΕΤ20| αντ. β|| V VI VII ΑΓ22- ΕΤ 22 | στρ. γ΄ | ΑΓ 29- ΕT 29 | αντ. γ΄ | ΑΓ 22- ΕΤ 22.

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-370

⁴

τὸν ᾿Αρκάδα hat sich an den Relativsatz angeschlossen wie häufig, vgl. Hom. α 69 Κύκλωπος κεχόλωται ὃν ὀφθαλμοῦ ἀλάωσεν, ἀντίθεον Πολύφημον. Mit Artikel wie Soph. Ο. Κ. 907 νῦν δ᾽ οὔσπερ αὐσὸς τοὺς νόμους εἰσῆλθ᾽ ἔχων, τούτοισι κοὐκ ἄλλοισιν ἁρμοσθήσεται. Der Zusatz τὸν Ἀρκάδα wird mit besonderer Betonung gesprochen; denn die Arkadier galten als stolz und übermütig. Vgl. Schol. zu Prom. 554 προυσελούμενον· ὑβριζόμενον· ὅθεν καὶ ᾿Αρκάδες προσέληνοι ὑβρισταὶ γὰρ und was Xen. Hell. VII 1, 23 und 32 erzählt wird.

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-371

⁵

⁶

Vgl. Soph. Phil. 97 γλῶσσαν μὲν ἀργόν, χεῖρα δ᾽ εἶχον ἐργάτιν. — δὲ δρᾷ (für δ' δρα Winckelmann) τὸ δράσιμον in dem Sinne keine Schwierigkeit schreckt ihn ab".

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-372

⁷

⁸

Nach Paus. IX 18, 6 war in der Thebais Periklymenos der- jenige, welcher den Parthenopaeos fällte, vgl. Eur. Phön. 1157.

543-544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-373

⁹

¹⁰

Schol. ὃς τούτου τὸν κόμπον ἐφέξει τῶν πράξεων ἀποδέοντα μὴ ἔσω πυλῶν γενέσθαι. ῥέουσαν bezeichnet spöttisch den großen Strom der prahlerischen Reden. Hesych. ἀλδαίνει· αὔξει.

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-374

¹¹

¹²

τεῖχος, die notwendige Er- gänzung zu είσαμείψαι, hat Francken für noós gesetzt, welches als Er- klärung zu δάκους in den Text gekommen ist. – δάκους, τῆς Σφιγγός.

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-375

¹³

¹⁴

εἰκώ, Objekt zu φέροντα, würde besser Subjekt zu εἰσαμεῖψαι sein, da auch δάκους εικώ oder ή Σφίγξ im folgenden Subjekt ist und πολεμίας auf den Träger des Schildes hinweist, daher vermutet Martin κυροῦσαν für φέροντα.

547. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-376

¹⁵

¹⁶

εἴσω gibt keinen passenden Sinn; man erwartet ἔξω μένουσα oder ἔξω δεθεῖσα (draußen festge- halten, vgl. Hom § 380). Heimsöth vermutet ἔξω δ᾽ ἐκείνη.

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-377

¹⁷

¹⁸

Schol. βαλλομένη τῷ ἀπὸ τῶν δοράτων κρουσμῷ. ὑπὸ πτόλιν, unter den Mauern der Stadt hin.

549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-378

¹⁹

²⁰

Den metrischen Fehler hat Elsmley mit räv (für d³ äv) be- seitigen wollen. Vielleicht hat der Dichter geschrieben δ᾽ ἂν κατορ- θώσαιμ᾽ ἔπος (dürfte sich mein Wort bestätigen), vgl. Soph. O. T. 829 ὀρθοίη λόγον, Herod. VII 103 ὀρθοῦται ὁ λόγος.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-379

²¹

²²

Schol. ὁ λόγος ὁ ἀπὸ τῶν πολεμίων ὁ ἀλαζονικός, vielmehr der Bericht des Boten über Parthe- nopäos.

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-380

²³

²⁴

Genauer wird die Respon- sion, wenn man mit Blomfield nai τριχὸς für τριχός δ' schreibt. ὀρθίας (proleptisch) τριχὸς πλόκαμος ἵσταται poetisch für πλόκαμος ὄρθιος (oder ή θρίξ ὀρθία) ἵσταται. Vgl. ὀρθόθριξ Ch. 32, ὥστε πάντας ὀρθίας στῆσαι φόβῳ δείσαντας εὐθέως τρίχας Soph. Ο. Κ. 1624.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-381

²⁵

²⁶

μεγάλα, μεγάλους λόγους.

553. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-382

²⁷

²⁸

κλύουσα (so jüngere Hand- schriften für κλύων), als ob ἔδεισα vorherginge. Vgl. Prom. 216 στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο, οἳ μὲν θέλοντες κτέ. 588 χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οἶστρος, τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν. εἴθε μοι für εν θεοί W. Schwarz.

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-383

²⁹

³⁰

ἐν γῇ ist bedeutungslos; wahrscheinlich hat es ἔμπας ge- heißen (immerhin, trotz ihrer furchtbaren Reden). Blaydes ver- mutet ἐκ γᾶς.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-384

³¹

³²

Von dem dunklen Hinter- grund der trotzigen, prahlerischen, vermessenen Recken hebt sich herr- lich die Lichtgestalt des frommen Sehers Amphiaraos ab. Bei den Worten οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει 579 wurden die Zu- schauer an Aristides erinnert. Wenigstens berichtet Plut. Aristid. 3: πάντες ἀπέβλεψαν εἰς Ἀριστείδην.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-385

³³

³⁴

Nach Pind. Ol. VI 16 sagte Adrastos, als Amphiaraos unter der Erde verschwunden war: ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς, ἀμφότερον, μάντιν τ' ἀγαθὸν καὶ δουρὶ μάρ νασθαι, welcher Gedanke der kyk- lischen Thebais entnommen war ( αμφότερον μάντις τ᾽ ἀγαθὸς καὶ δουρί μάχεσθαι, vgl. Hom. Γ 179 αμφότερον βασιλεύς τ' ἀγαθὸς κρατ τερός τ' αἰχμητής), danach Soph. Ο. Κ. 1313 δορυσσούς Αμφιάρεως, τὰ πρῶτα μὲν δόρει κρατύνων, πρῶτα δ' οἰωνῶν ὁδοῖς.

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-386

³⁵

³⁶

Ομολωίσιν : Schol. ἀπὸ Ὁμο λωΐδος τῆς θυγατρὸς Νιόβης. Vgl. dagegen Schol. zu Eur. Phoen. 1119: αὗται οὕτως ἐκλήθησαν ἀπὸ Ὁμο λωέως τοῦ Ἀμφίονος . . Αριστόδημος δέ φησιν αὐτὰς οὕτως κληθῆναι διὰ τὸ πλησίον εἶναι τοῦ Ὁμολώου ἥρωος ( ὄρους P. Rabbe, vgl. Paus. ΙΧ 8, 6). κατὰ δὲ τοὺς ψευδολογεῖν βουλομένους ἀπὸ μιᾶς τῶν Νιόβης θυγατέρων Ομολωίδος und Hesych. Ομολωΐδες· πύλαι ἐν Θήβαις und Ομολῶιος Ζεύς. Θήβησιν οὕτω προσαγορεύεται ὁ Ζεύς.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-387

³⁷

³⁸

Vgl. 369 f. Hesych. βάζειν· λέγειν. Vgl. Hes. Εργ. καὶ Ἡμ. 186 μέμψονται δ᾽ ἄρα τοὺς χαλεποῖς βάζοντε ἔπεσσι. Unnötig Blaydes κακοῖς ἰάπτει.

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-388

³⁹

⁴⁰

τὸν ἀνδροφόντην, wie er direkt sagt & άνδροφόντης. Schol. ἐπεὶ τοὺς Μέλανος ἀπέκτεινεν παι- δας Αλκάθουν καὶ Λυκαυγέω (4 υ- κωπέα Butler). Hermann stellt 559-562 nach 565, weil solche Schmähungen eher dem Polynikes gebühren. Aber Apollod. III 6, 8 berichtet von Amphiaraos, daß er den Tydeus haßte, weil dieser gegen seinen Willen die Argiver überredet hatte gegen Theben zu ziehen. Den Zuschauern war wohl das Nähere aus der kyklischen Thebais bekannt.

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-389

⁴¹

⁴²

τῶν κακῶν, den Haupt- anstifter dieses unseligen Krieges. (Hermann πημάτων.)

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-390

⁴³

⁴⁴

λητῆρα für κλητῆρα H. L. Ahrens nach dem Schol. ἱερέα unter Vergleichung von Hesych. λητῆρες· ἱεροὶ στεφανοφόροι und λήτειραι· ἱέρειαι τῶν σεμνῶν θεῶν. Vgl. Αg. 736 ἱερεὺς ἄτας. Tydeus macht sich zum Diener der Erinys, weil er den Fluch des Ödipus er- füllen hilft.

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-391

⁴⁵

⁴⁶

τ' ist wohl zu tilgen. Das abstrakte βουλευτήριον erhöht die Bitterkeit. ` Vgl. Eur. Androm. 446 Σπάρτης ἔνοικοι, δόλια βουλευ- τήρια.

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-392

⁴⁷

⁴⁸

προυσελῶν ὁμόσπορον ( Μ. Schmidt für προσμόραν ἀδελφεόν) S. V. a. προπηλακίζων ἀδελφόν. Vgl. Prom. 454, Aristoph. Frö. 730, Etym. Μ. S. 690, 11 προυσελεῖν λέγουσι τὸ ὑβρίζειν, Hesych. πρου- γελεῖν· προπηλακίζειν.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-393

⁴⁹

⁵⁰

ἐξυπτιάζων ὄμμα (so Schütz für ὄνομα): das Gesicht zurück- beugend und das Auge zum Him- mel richtend.

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-394

⁵¹

⁵²

δὶς (Blomfield für δίς τ ἐνδατούμενος: Schol. εἰς δύο διαι- ρῶν τὸ ὄνομα τοῦ Πολυνείκους, τὸ πολὺ καὶ τὸ νεῖκος. Diese Ety- mologie kehrt 645, 815 wieder. Vgl. Eur. Phoen. 636 ἀληθῶς δ᾽ ὄνομα Πολυνείκη πατὴρ ἔθετό σοι θείᾳ προνοίᾳ νεικέων ἐπώνυμον. Wenn ἐν τελευτῇ richtig ist (Hermann δυσεκτέλευτον), so scheint es zu bedeuten am Ende seiner Schmäh- worte", so daß er diese abschließt mit ὦ Πολύνεικες, πολὺ νεῖκος. Vgl. übrigens 920.

566. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-395

⁵³

⁵⁴

καλεῖ Πολυνείκους βίαν, λέγει δέ für καλεῖ λέγων, vgl. Soph. Ο. Τ. 779 ἀνὴρ γὰρ ἐν δείπ νοις με καλεῖ παρ᾽ οἴνῳ, πλασ- τὸς ὡς εἴην πατρί.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-396

⁵⁵

⁵⁶

τοῖον: Schol. καθ᾽ ὑπόκρισιν, wie τοῖον bei Homer in Stellen wie ϋ 302 μείδησε δὲ θυμῷ σαρδά- νιον μάλα τοῖον von dem Vor- tragenden durch äußere Nach- ahmung zum Ausdruck gebracht wurde. Daraus hat sich der Ge- brauch wie in Hik. 405 εἴ πού τι μὴ τοῖον τύχοι , wenn etwas nicht nach Wunsch gehen sollte “ ent- wickelt. Vgl. Hesych. τοῖον· οὕτως ἀγαθόν· τάσσεται καὶ ἐπὶ θαυμαστ μου, also hier: ,, fürwahr, rechtes, ein prächtiges Werk ist es". ein

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-397

⁵⁷

⁵⁸

Vgl. Hom. Β 119 αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ᾽ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι.

569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-398

⁵⁹

⁶⁰

Soph. Ant. 199 Πολυνείκη ὃς γῆν πατρώαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς . . ἠθέλησε μὲν πυρὶ πρῆσαι κατάκρας κτέ.

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-399

⁶¹

⁶²

ἐπακτόν kennzeichnet den Vaterlandsverrat. Vgl. 1010.

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-400

⁶³

⁶⁴

,, Wie wer seine Mutter schlägt ( ὁ μητραλοίας), eine un- sühnbare Schuld auf sich lädt, so kann es zwischen dem eroberten Vaterlande und dir keine Aus- söhnung geben" ( πληγήν für πηγήν hat Seidler hergestellt). In dich- terischer Weise werden Vergleichung und eigentlicher Gedanke neben- einander gestellt, mit τὲ τὲ auch Ag. 76 f., mit τὲ . . καὶ ebd. 334f., anderswo mit καὶ, τὲ, δὲ (z. B. Hik. 232f.), uèv δὲ, οὔτε οὔτε. Vgl. Schiller Piccolomini II 6,,Die hohe Flut ist's, die das schwere Schiff vom Strande hebt, und jedem einzelnen wächst das Gemüt im großen Strom der Menge".

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-401

⁶⁵

⁶⁶

Ritschl vermutet τόνδε πιανῶ γύην wegen des folgenden χθονός. πιανῶ: Bei der Flucht der Argiver öffnete ein Blitz des Zeus dem Amphiaraos die Erde. Von ihr samt seinem Viergespann auf- genommen lebte er unter der Erde fort und wirkte segensreich als gefeierter Orakelgott ( οὐκ ἄτιμον 576) durch Weissagung und Heilung von Kranken. Pind. Ol. VI 13 ff., Nem. IX 24 ff., Soph. El. 837 ff., Cic. de div. I 40. Das bedeutendste Heiligtum des Amphiaraos war bei Oropos (Paus. I 34, 3).

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-402

⁶⁷

⁶⁸

Weil der cod. Med. von erster Hand εὔκηλον ἔχων bietet, vermutet Donner εὐκήλως ἔχων, was dem Charakter des Amphiaraos gut entspricht. Vgl. Eur. Phoen.

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-403

⁶⁹

⁷⁰

σῆμα: Eur. Phoen. 1111 Αμ- φιάραος, οὐ σημεῖ᾽ ἔχων ὑβρισμέν', ἀλλὰ σωφρόνως ἄσημ᾽ ὅπλα. κύκλω: Dindorf σάκει, vielleicht κύτει, wenn das vorausgehende εὔκυκλον richtig ist.

579. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-404

⁷¹

⁷²

Der Vers wird häufig auch in der Form οὐ γὰρ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει zitiert. Aber ἄριστος könnte mit Bezug auf den Namen Αριστείδης gebraucht sein. Vgl. Sall. Cat. c. 54 esse quam videri bonus malebat (Cato).

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-405

⁷³

⁷⁴

ἄλοκα: Krebs ώλκα des Äschyleischen Rhythmus halber, vgl. Hom. Ν 707, σ 375. ,,Aus tiefer Furche im Geiste Frucht erntend" d. i. wohlüberlegte und tiefgewurzelte Grundsätze und ernste Gesinnung hegend. Vgl. Pers. 145 φροντίδα κεδνὴν καὶ βαθύβουλον, Theogn. 1051 μή ποτ' ἐπειγόμενος πρήξῃς χρέος, ἀλλὰ βαθείῃ τῇ φρενί βούλευσαι σῷ ἀγαθῷ τε νόω, Suid. unter βαθεῖαν αὔλακα: μεταφορικῶς ἀπὸ τούτου βαθείας φρένας καὶ κεκρυμμένας σημαίνει. — διὰ φρε νός wie Soph. Ant. 639 οὕτω χρὴ διὰ στέρνων ἔχειν, 1060 τακί- νητα διὰ φρενῶν.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-406

⁷⁵

⁷⁶

Vgl. Aristoph. Lys. 406 τοιαῦτ᾽ ἀπ' αὐτῶν βλαστάνει βου- λεύματα.

583. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-407

⁷⁷

⁷⁸

δεινός: Schol. δυσκατέρ- γαστος.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-408

⁷⁹

⁸⁰

ξυναλλάσσοντος, Schol. συνά- γοντος. ὄρνις, omen, Vorzeichen, Verhängnis. Vgl. Soph. Ο. Τ. 52 ὄρνιθι γὰρ καὶ τὴν τότ᾽ αἰσίῳ τύχην παρέσχες ἡμῖν.

587-588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-409

⁸¹

⁸²

Der Zusatz καρπὸς οὐ κομιστέος leitet auf den folgenden allgemeinen Gedanken über: von diesem Felde soll man keine Frucht ernten; denn von einem Felde des Unheils kann man nur Tod als Frucht ziehen". Der Scholiast führt den Spruch an: λύμης χωρίον ἡ τῶν πονηρῶν φιλία. Vgl. Pers. 823 ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσ᾽ ἐκάρπωσε στάχυν. ὅθεν πάγκλαυτον ἐξαμᾷ θέρος. Die Konstruktion ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται entspricht dem aktiven ἀρούρᾳ θάνατον ἐκ- καρπίζειν. Vgl. 610.

589. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-410

⁸³

⁸⁴

θερμοῖς wie Eum. 563 ἐπ᾿ ἀνδρὶ θερμῷ, leidenschaftlich und rücksichtslos. πανουργία: abstr. pro concreto (einer frechen Gesell- schaft), wenn der Text richtig ist (Dindorf καὶ πανουργίας πλέως, vielleicht σὺν πανουργίᾳ τινί). Be- nützt ist der Gedanke von Antiphonл. τ. Ἡρώδου φόνου § 82 οἶμαι γὰρ ὑμᾶς ἐπίστασθαι, ὅτι πολλοὶ ἤδη ἄνθρω ποι μὴ καθαροὶ χεῖρας ἢ ἄλλο τι μίασμα ἔχοντες συνεισβάντες εἰς τὸ πλοῖον συναπώλεσαν μετὰ τῆς αὐτῶν ψυχῆς τοὺς ὁσίως διακειμένους τὰ πρὸς τοὺς θεούς, vgl. Eur. El. 1354 ἀδικεῖν μηδεὶς θελέτω μηδ᾽ ἐπιόρ κων μέτα συμπλείτω, Hik. 223 χρὴ γὰρ οὔτε σώματα ἄδικα δικαίοις τὸν σοφὸν συμμιγνύναι κοινὰς γὰρ ὁ θεὸς τὰς τύχας ἡγούμενος τοῖς τοῦ νοσοῦντος πήμασιν διώλεσε τὸν οὐ νοσοῦντα κοὐδὲν ἠδικηκότα, Hor. carm. III 2, 26 vetabo, qui Cereris sacrum volgarit arcanae, sub isdem sit trabibus fragilemque mecum solvat phaselon.

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-411

⁸⁵

⁸⁶

Θεόπτυστος ist noch stärker als θεοῖς ἐχθρός.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-412

⁸⁷

⁸⁸

ξὺν πολίταις ἀνδράσιν ἐδάμη

593. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-413

⁸⁹

⁹⁰

ἐχθρόξενος, einer der das Gastrecht nicht ehrt, in anderem Sinne 608.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-414

⁹¹

⁹²

ἐκδίκως, ἀναξίως, unschuldig. Prien vermutet ansprechend ἐκδί- κοις (,,in das gleiche Fanggarn mit den Ungerechten verstrickt",,,mit- gefangen mitgehangen"). Mit Recht auch scheint Dindorf diesen Vers nach dem folgenden gestellt zu haben, sodaß er die Erklärung zu παγκοίνῳ gibt. Der Dichter be- müht sich die Leiden der Guten zu entschuldigen. Solche Gedanken einer Theodicee behandelt der Dichter auch Eum. 553 ἑκὼν δ' ἀνάγκας ἄτερ δίκαιος ὢν οὐκ ἄνολ- βος ἔσται, πανώλεθρος δ᾽ οὔποτ' ἂν γένοιτο wie Euripides Hipp. 1102 ff.

595. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-415

⁹³

⁹⁴

Vgl. Hom. Μ 37 Διὸς μάτ στιγι δαμέντες, Ν 812 ἀλλὰ Διὸς μάστιγι κακῇ ἐδάμημεν ᾿Αχαιοί. ἐδάμη ist gnom. Aorist. 8991. βία φρενῶν wie Hik. 806 βία καρδίας, Eur. Alk. 829 βία θυ μου: „welche wider ihren Sinn danach streben die lange Um- biegung die nicht in die Heimat, sondern in den Hades führt zurückzulegen“ d. h. die unbewußt ihrem Untergang entgegenstreben (tragisches Leid). Der Ausdruck καμπὴν (so Heimsöth für πομπὴν) . . πάλιν μολεῖν ist von dem Doppel- lauf der Rennbahn hergenommen wie Ag. 356 κάμψαι διαύλου θά- τερον κώλον πάλιν (von der Rück- kehr in die Heimat). Mit der iro- nischen Färbung des Ausdrucks vgl. Eur. Iph. Τ. 480 ὡς διὰ μακροῦ μὲν τήνδ' ἐπλεύσατε χθόνα, μακρὸν δ᾽ ἀπ᾿ οἴκων χρόνον ἔσεσθ' ἀεὶ κάτω.

601. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-416

⁹⁵

⁹⁶

Διὸς θέλοντος d. i. Zeus wird es nicht hindern. συγκαθελ- κυσθήσεται, er wird mit ihnen zu- sammen (in den Untergang) hinab- gezogen werden.

602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-417

⁹⁷

⁹⁸

σφέ, αὐτόν, dagegen 604 wie 617 s. v. a. αὐτούς. μηδέ, gar nicht, sodaß eigentlich gar kein Gegenkämpfer nötig ist.

603. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-418

⁹⁹

¹⁰⁰

ἄθυμον für ἄθυμος Turne- bus, da λήματος κάκῃ ( ἀψυχίᾳ 370) sich nur mit μηδὲ προσβαλεῖν ver- binden kann. Amphiaraos wird gegen den Vorwurf feiger Flucht in Schutz genommen, vgl. Pind. Nem. IX 24 ὁ δ᾽ Αμφιάρῃ σχίσσεν κεραυνῷ παμβία Ζεὺς τὴν βαθύ στερνον χθόνα, κρύψεν δ᾽ ἅμ᾽ ἵπ- ποις, δουρὶ Περικλυμένου πρὶν νῶτα τυπέντα μαχαταν θυμὸν αἰσχυν θῆμεν.

604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-419

¹⁰¹

¹⁰²

χρή von der Bestimmung des Schicksals wie häufig.

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-420

¹⁰³

¹⁰⁴

καρπός, Erfolg, Erfüllung (Schol. εἰ ταῖς τοῦ ᾿Απόλλωνος μαν- τείαις τέλος ἔνι). Vgl. Εum. 717 χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καί Διὸς ταρβείν κελεύω μηδ' ἀκαρπώτους κτίσαι. Ohne Not also vermutet Burges κύρος.

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-421

¹⁰⁵

¹⁰⁶

D. h. wenn er weiß, daß seine Worte doch nichts helfen, schweigt er lieber. Deshalb behält er sein Wissen über den Unter- gang des Heeres für sich. Vgl. zu 1. Ritschl setzt den Vers nach 611, WO er eine sehr passende Stelle hat. Man würde aber dann in 612 εὖ φρονεῖν für εὐτυχεῖν erwarten (vgl. Ag. 918 τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν Θεοῦ μέγιστον δώρον, Soph. Ant.

607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-422

¹⁰⁷

¹⁰⁸

W. Headlam vermutet ὅμως δὲ καὶ τῷ.

¹⁰⁹

¹¹⁰

Im älteren Epos ist Peri- klymenos, der Sohn des Poseidon, Gegner des Amphiaraos.

608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-423

¹¹¹

¹¹²

ἐχθρόξενος, inimicus hosti- bus.

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-424

¹¹³

¹¹⁴

νοῦν φύειν wie φῦσαι φρέ- νας Soph. Ο. Κ. 804, El. 1463, σάρκα (vgl. Ag. 72 σαρκὶ παλαιᾷ) φύειν wie φῦσαι ὀδόντας, πώγωνα, πτερά oder σῶμα γεννᾶν μέγα Soph. Αi.

610-611. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-425

¹¹⁵

¹¹⁶

ποδῶκες, nämlich ἐστί. οἷμα (so Weil für ὄμμα), der stür- mische Angriff (impetus), wie Hom. Π 752 οἷμα λέοντος ἔχων. χεῖρα (vgl. gu 588) . . βραδύνεται . . δορὶ (so Schütz für δόρυ): mit der Hand ist er nicht langsam, wenn es gilt eine vom Schilde entblößte Stelle mit der Lanze schnell zu treffen. Vgl. Eur. Phoen. 1384 εἰ δ᾽ ὄμμ' ὑπερσχὸν ἴτυος ἕτερος μάθοι, λόγχην ἐνώμα στόματι ( καμακι Stadtmüller) προφθῆναι θέλων.

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-426

¹¹⁷

¹¹⁸

D. i. Glück aber, eine Gabe der Götter, gehört auch zum Siege.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-427

¹¹⁹

¹²⁰

Schol. τὰ ἀπὸ τοῦ πολέμου κακὰ ἀπὸ τῆς γῆς ἐπὶ τοὺς ἐπελ- θόντας τρέποντες. Indes ist γᾶς von ἐπιμόλους abhängig.

616-617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-428

¹²¹

¹²²

Schol. ἀποβαλὼν δὲ αὐτοὺς ὁ Ζεὺς ἔξω τῶν τειχῶν διαφθείρειεν κεραυνῷ. Vielmehr ist πύργων δ' ἔκτοθεν mit κάνοι zu verbinden: βαλών κεραυνῷ. πύργων δ' ἔκτοθεν κάνοι σφε Ζεὺς

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-429

¹²³

¹²⁴

δή, weil er zum letzten ge- kommen ist. Dindorf τὸν πρὸς ἑβδόμαις πύλαις, vielleicht hat es τὸν πύλαις ἐφ' ἑβδόμαις geheißen. ἑβδόμαις, Κρηναίαις wie Eur. Phoen. 1123 ὁ σὸς δὲ Κρηναίαισι Πολυνείκης πύλαις Αρη προσῆγε.

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-430

¹²⁵

¹²⁶

πόλει: passend vermutet F. W. Schmidt γένει.

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-431

¹²⁷

¹²⁸

Er fleht, er möge, nach- dem er die Türme erstiegen habe und dem Lande als Herrscher aus- gerufen sei, nach Anstimmung froh- lockenden Siegesjubels über die Eroberung der Stadt mit dir zu- sammentreffen" u. s. w. αλώσιμος παιάν wie αλώσιμος βάξις Ag. 10. In κτανών liegt das Haupt- gewicht des Gedankens: er will den Bruder entweder töten, mag er dabei auch selber fallen, oder ihn lebend aus dem Lande jagen, wie er einst von ihm schmählich aus dem Lande gejagt worden sei“. Vgl. Cho. 437 ἔπειτ' ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν, Soph. Αi. 390 πῶς ἂν ὀλέσας βασιλῆς τέλος θάνοιμι καύ τός; — ἀτιμαστήρ wie man ἐκβάλ λειν τινὰ ἄτιμον sagt (Eur. Med. 1357, 438, Phoen. 627, 1761, Bakch. 1313, Soph. O. T. 670, Phil. 1028), sodaß ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλάτης (die Handschriften geben ἀνδρηλά- την infolge eines Milverständnisses) s. v. a. ἀνδρηλάτην τὼς ἀνδρηλάτης bedeutet ( σῶς ἀνδρηλάτης Madvig). τως: zu 471.

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-432

¹²⁹

¹³⁰

θεοὺς γενεθλίους wie ἐγγε νεῖς 569.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-433

¹³¹

¹³²

ἐποπτῆρας: zu 472. ἀραί (620). · λιταί

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-434

¹³³

¹³⁴

ὅς (suus) noch Eum. 367. πάγχυ, welches zu ἐποπτῆρας γενέ- σθαι gehört, kommt bei den Tra- gikern nur hier vor.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-435

¹³⁵

¹³⁶

εὔκυκλον wie 577. Der Schol. führt die Variante εὔθετον an mit der Erklärung εὐβάστακτον.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-436

¹³⁷

¹³⁸

διπλοῦν bezieht sich auf die zwei Figuren.

Aeschylus Seven Against Thebes 568

Ioannes Sanravius (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Cho.

Current edition Experimental

Ετεοκλης

εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ

ἔστω: μόνον γὰρ κέρδος ἐν¹¹ τεθνηκόσι:

κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτιν᾽ εὐκλείαν ἐρεῖς.
685
686

Ἐτεοκλής

εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ

ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσι·

κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτινʼ εὐκλείαν ἐρεῖς.
685

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

παρ' ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δορί δόρυ.

Θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625

ΕΤ.

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστάτοις.
585

ΧΟ.

Apparatus Criticus

Testim.:

Apparatus Criticus

Testim.:

Apparatus Criticus

Eteocles

If indeed a man should suffer evil, let it be without dishonor, since that is the only benefit for the dead.

But you cannot speak of any glory for happenings that are at once evil and held in dishonor.
685

Chorus

LE MESSAGER

sillon profond d'où germent les nobles desseins. — A
celui-là je t'engage à envoyer des adversaires sages et braves à la fois : redoutable est celui qui révère les dieux.

ÉTÉOCLE

découvert par le bouclier. Mais, pour les mortels, le succès n'est qu'un don

CHORUS.

CORO

Chorus

Zweiter Halbchor.
Dritte Gegenstrophe.

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Cho.

Current edition Experimental

Ετεοκλης εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ ἔστω: μόνον γὰρ κέρδος ἐν 11 τεθνηκόσι: κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτιν᾽ εὐκλείαν ἐρεῖς. 685 686

Ἐτεοκλής εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσι· κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτινʼ εὐκλείαν ἐρεῖς. 685

ΕΤΕΟΚΛΗΣ παρ' ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δορί δόρυ. Θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς. 625

ΕΤ. φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστάτοις. 585

ΧΟ.

Apparatus Criticus

Testim.:

Apparatus Criticus

Testim.:

Apparatus Criticus

Eteocles If indeed a man should suffer evil, let it be without dishonor, since that is the only benefit for the dead. But you cannot speak of any glory for happenings that are at once evil and held in dishonor. 685

Chorus

LE MESSAGER sillon profond d'où germent les nobles desseins. — A celui-là je t'engage à envoyer des adversaires sages et braves à la fois : redoutable est celui qui révère les dieux.

ÉTÉOCLE découvert par le bouclier. Mais, pour les mortels, le succès n'est qu'un don

CHORUS.

CORO

Chorus

Zweiter Halbchor. Dritte Gegenstrophe.

Commentary

Stable identifiers

Ετεοκλης

εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ

ἔστω: μόνον γὰρ κέρδος ἐν¹¹ τεθνηκόσι:

κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτιν᾽ εὐκλείαν ἐρεῖς.
685
686

Ἐτεοκλής

εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ

ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσι·

κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτινʼ εὐκλείαν ἐρεῖς.
685

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

παρ' ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δορί δόρυ.

Θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625

ΕΤ.

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστάτοις.
585

Eteocles

If indeed a man should suffer evil, let it be without dishonor, since that is the only benefit for the dead.

But you cannot speak of any glory for happenings that are at once evil and held in dishonor.
685

LE MESSAGER

sillon profond d'où germent les nobles desseins. — A
celui-là je t'engage à envoyer des adversaires sages et braves à la fois : redoutable est celui qui révère les dieux.

ÉTÉOCLE

découvert par le bouclier. Mais, pour les mortels, le succès n'est qu'un don

Zweiter Halbchor.
Dritte Gegenstrophe.