Aeschylus Seven Against Thebes 994

Herbert Weir Smyth (Translator)

View: By Scene

Seven Against Thebes. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Seven Against Thebes (English) (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.))

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1010-1084 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 994 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 994 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 994 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 994 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 994 focus
σὺ τοίνυν οἶσθα διαπερῶν.
980
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 994 focus
σύ τοι νιν οἶσθα διαπερῶν.
σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών.
990
ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν.
δορός γε τῶιδ᾽ ἀντηρέτας.
τάλαν γένος
τάλανα παθόν.
ἰὼ πόνος
ἰὼ κακά
δώμασι
καὶ χθονί.
πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί.
καὶ τὸ πρόσω γ᾽ ἐμοί.
ἰὼ ἰὼ δυστόνων κακῶν ἄναξ,
Ἐτεόκλεις ἀρχαγέτα.
ἰὼ πάντων πολυστονώτατοι.
1000
ἰὼ ἰὼ δαιμονῶντες ἄται.
ἰὼ ἰώ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός;
ἰὼ [ὅπου] τιμιώτατον,
ἰὼ ἰώ, πῆμα πατρὶ πάρευνον. ?
Translations (8)
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 994 focus
Deadly to look on.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 994 focus
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 994 focus
And sad to see.
Fate in all thy terrors clad,
Edipus, thy aweful shade,
Erinnys, frowning black as night,
1115
Dreadful, dreadful is your might!
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 994 focus
Tu lo sapesti, giunto qui presso,
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 994 focus
Tu igitur noſti tranſiens?
910
Seven Against Thebes (OCR draft) Experimental (Seven Against Thebes. Anna Swanwick, 1886.) — 994 focus
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 994 focus
By proof have ye learnt it!
At once and as one,
1015
O brothers belovèd,
To death ye were done!
Ye came to the strife of the sword, and behold! ye are both overthrown!
O grievous the tale is,
And grievous their fall,
1020
To the house, to the land,
And to me above all!
Ah God! for the curse that hath come, the sin and the ruin withal!
O children distraught,
Who in madness have died!
1025
Shall ye rest with old kings
In the place of their pride?
Alas for the wrath of your sire if he findeth you laid by his side!
[ Enter a Herald.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 994 focus
Das sahst du hierherkommend schon-
940

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1040

δ᾽ a sec. manu esse videtur in M. Ἱερῶν πατρῴων iungendum est cum
ὅσιος
, quod idem est ac si dixisset
ἄψαυστος
vel simile quid. μομφῆς
μορφῆς
G.
994

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1041

καλόν Pro
καλόν
, quod a sec. manu supra adscriptum est,
κανὸν
habet G.
995

996. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1042

ἐπέσταλται
ἐπέσταται
Par. E.
ἐντέταλται
Vind. 3. γρ.
τῶνδ᾽ ἐντέταλται ἤγουν ὥρισται
Par. B.
996

997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1043

Πολυνείκους
πολυνείκου
Lips. Supra
νεκρὸν
in Vit. scriptum
λέγω
.
997

999. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1044

ἀναστατῆρα
ἀναστῆρα
Vit. Lips. Par. E. Καδμείων
καδμείας
solus Par. A.
999

1001. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1045

τῷ
τὸ
pro
τῷ
Vit. Lips. Par. G. regiusque Spanhemii. ἄγος
ἄτος
, cum glossa
ὄνειδος
, Mosc. 1. καὶ omittit Vit. κεκτήσεται
κεκλήσεται
Par. L.
1001

1003. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1046

ἐπακτὸν
ἐπ᾽ ἀκτὸν
Lips. ᾕρει πόλιν
ἡροπόλιν
Αld.
1003

1004. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1047

πετεινῶν
πετηνῶν
Μ. τόνδ᾽ in
τῶνδ'
mutatum G.
1004

1005. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1048

τοὐπιτίμιον
τοἐπιτίμια
Colb. 1.
1005

1006. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1049

τυμβοχόα
τυμβία
Ox. Ald.
1006

1007. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1050

προςσέβειν
προσέβειν
G. Vit. Lips. Ald.
1007

1008. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1051

ἄτιμον εἶναι δ᾽
ἄτιμον δ᾽ εἶναι δ'
Vit. Lips.
ἄτιμον δ᾽ εἶναι
Οx. Ald.
ἄτιμον δ᾽ εἶν'
ex Par. L. affertur. Ceteri
ἄτιμον εἶναι δ᾽
. Ita etiam M. sed ut post
ἄτιμον
litura appareat. Brunckius contra libros
εἶναι δ᾽ ἄτιμον
. ἐκφορᾶς Ex Par. B.
γρ. δ' ἐκ φθορᾶς. γρ. ἐκφοράν
Faehsius affert.
ἐκφοράν
, sed
ς
supra scripto, Cantabr. 1.
ἐκφορᾶς
, supra scripto
ν
, Colb. 2.
1008

1009. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1052

ἔδοξε
ἔδοξεν
Μ. τῷδε
τῷγε
Par. F. In G. fuerat
τῶνδε
, sed
ν
erasum est. τέλει In
τέλει
post
τέ
lituram habet M.
1009

1010. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1053

γε omittunt Ox. Ald. Rob. δὲ omittit Par. E.
1010

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

941-995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-605

1
2
θρῆνος der Antigone und Ismene. Antigone steht an der Leiche des Polynikes, Ismene an der des Eteokles. Der Gesang besteht aus vier Teilen; im ersten und dritten entspricht immer die Partie der Ismene der Partie der Antigone, im zweiten Teile besteht außer dieser Responsion noch die Responsion eines größeren Strophen- paares, das mit einem Ephymnion der beiden Schwestern schließt; im letzten Teile entsprechen sich zwei Verse, die wieder von Antigone und Ismene gemeinsam gesungen werden, und zwei Verse, von denen der eine der Antigone, der andere der Ismene gehört. Eine ähnliche Gestalt der Responsion findet sich nur noch Eur. Androm. 1197 ff.

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-633

3
4
Schol. ὅπου τιμιώτατον μέ- ρος (nämlich χθονός). Der Hiatus ist statthaft bei der Interjektion,

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-634

5
6
δώ ist für ιώ ιώ gesetzt. Andere verdoppeln statt dessen nach jüngeren Handschriften lo in Für πῆμα erwartet man μνῆμα (oder πτώμα). Vgl. Eur. Hik. 937 ποῦ δῆτα θήσεις μνῆμα τῷδε χωρίσας; πατρὶ πάρευνον, Schol. παρὰ τὴν εὐνὴν τοῦ πατρός: wir werden sie im Grabe betten neben der Ruhestätte des Vaters. Äschylos folgt der epischen Über- lieferung, nach welcher Ödipus in Theben gestorben und begraben ist. Nach Paus. I 28, 7 suchte man die Homerische Sage und das μνῆμα Οἰδίποδος in Athen dadurch in Einklang zu bringen, daß man eine Übertragung der Gebeine annahm. Über andere Οιδιπόδεια berichtet der Schol. zu Soph. O. K. 91. -

996. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-635

7
8
Uber diese Schlußpartie s. Einl. S. 10 f. Das

996-997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-636

9
10
Schol. τὰ δόξαντα τοῖς προ- βούλοις ἀπαγγείλαί με χρή. Präsens ἀπαγγέλλειν weist darauf hin, daß der Herold sein bleiben- des Amt, nicht bloß einen vor- übergehenden Auftrag angeben will. Demnach wird δοκοῦντα καὶ δόξαντα frühere wie gegenwärtige Be- schlüsse", "nicht was der Rat des Volkes beschlossen hat und was als Beschluß feststeht" bedeuten. W. Headlam vermutet δόξαντα καὶ δόξοντ', Weil will die Worte um- stellen: δόξαντα καὶ δοκοῦντ᾽. Nach Aristot. Pol. VI 15 und VII 8 bezeichnete man mit πρόβουλοι den Rat in oligarchischen, mit βουλή den in demokratischen Staaten. Wie aus 1016f. hervorgeht, denkt sich der Dichter, daß dieser Rat nach dem Tode des Regenten provisorisch die Herrschaft ausübt, wie das Kollegium, welches vor der Herr- schaft der 400 in Athen die Ge- schäfte leitete, aus 10 πρόβουλοι bestand (Lys. XII 65, Aristot. Ath. pol. 29). Ebenso wird das Synedrion auf dem Isthmus, welches die vor- bereitenden Maßregeln für den Krieg gegen die Perser zu treffen hatte, von Herod. VII 172 πρόβουλοι τῆς Ἑλλάδος genannt.

998-999. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-637

11
12
ἐπ᾽ εὐνοία χθονός (in Liebe zum Vaterlande) wie τάδε δὲ μένο- μεν ἐπ᾿ ἐλπίσιν Soph. Trach. 951. Dazu gehört ein Wort wie θανόντα, weshalb der V. 1002, welcher sich in der Form τέθνηκεν οὗπερ τοῖς νέοις θνήσκειν καλόν an ἱερῶν πατρώων ὅσιος ὢν μομφῆς ἄτερ an- schließt nach πατρώων ist nach- träglich im cod. Med. δ' eingefügt), hierher versetzt ist. Vgl. Soph. Ant. 194 Ετεοκλέα μέν, ὃς πόλεως ὑπερμαχῶν ἔλωλε τῆσδε, πάντ' ἀριστεύσας δόρει, τάφῳ τε κρύφαι κτέ. Ζυ ούπερ τοῖς νέοις θνῄσκειν καλόν (,,auf dem Feld der Ehre") erinnert der Schol. an Hom. M243 εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.

1000-1001. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-638

13
14
στέγων: Schol. εἴργων. Vgl. zu 202. Der Ausdruck θά- νατον είλετ' ἐν πόλει ist unge- schickt. Man hat dafür ἐν πύλαις (Francken), besser έν πάλῃ (Stadt- müller) vermutet. Da aber der Ge- danke' schon mit ἐπ᾿ εὐνοίᾳ . καλόν (998f.) angegeben ist, so entsteht der Verdacht einer Inter- polation, zumal da auch der Aus- druck ἱερῶν πατρῴων ὅσιος ὤν nicht ganz klar ist (,,in Bezug auf die heimischen Heiligtümer rein von Sünde, nicht wie Polynikes 1008 f. mit Schuld gegen die Götter des Landes behaftet").

1004. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-639

15
16
Vgl. Soph. Αnt. 198 τὸν δ᾽ αὖ ξύναιμον τοῦδε, Πολυνείκη λέγω, ὃς γῆν πατρώαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς, φυγάς κατελθών, ἠθέλησε μὲν πυρὶ πρῆσαι κατ᾿ ἄκρας τοῦτον πόλει τῇδ᾽ ἐκκεκήρυκται τάφῳ μήτε κτερίζειν μήτε κωκῦσαί τινα, ἐᾶν δ᾽ ἄθαπτον καὶ πρὸς οἰωνῶν δέμας καὶ πρὸς κυνῶν ἐδε- στὸν αἰκισθέν τ' ἰδεῖν, Eur. Phoen. 1628 τόνδε δ᾿ ὃς πέρσων πόλιν πατρίδα σὺν ἄλλοις ἦλθε, Πολυνεί κους νέκυν ἐκβάλετ᾽ ἄθαπτον τῆσδ᾽ ὅρων ἔξω χθονός.

1005. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-640

17
18
βαλεῖν, nämlich ἔδοξε (1000, vgl. 1011) oder auch ἐπέσταλται (1003). ἁρπαγὴν κυσίν nach dem Homerischen ἑλώρια τεύχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι (44). Vgl. Soph. Αi. 830 ῥιφθῶ κυσίν πρόβλητος οἰωνοῖς θ᾽ ἕλωρ, Eur. Εl. 896 θηρ- σὶν ἁρπαγὴν πρόθες.

1006. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-641

19
20
ὄντα ἀναστατῆρα: er war der Zerstörer des Landes, soviel auf ihn ankam, ist also dessen schuldig. Die leichte Änderung von Vierke ὄντ᾽ ἂν ἀνστατῆρα trägt zwar dem folgenden hypothe- tischen Satz Rechnung, schwächt aber den Grund des verweigerten Begräbnisses ab. Eine geringere Handschrift bietet Καδμείας und Καδμεία χθών ist ebenso gewöhn- lich wie Αργεία χθών, aber fragt sich, ob nicht ursprünglich πόλεως für χθονός stand, da πόλεως besser zu αναστατῆρα past. es

1008-1009. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-642

21
22
ἄγος θεών, Bedeckung von Seite der Götter. Zum Ge- danken vgl. Hik. 234 οὐδὲ μὴ ν Αιδου θανὼν φύγῃ ματαίων αἰτίας πράξας τάδε. Hier wird diese Schuld als Grund dafür angegeben, daß noch an einem Toten Rache genommen werden soll. Denn sonst gilt der Grundsatz: θάνατος ἀνθρώποισι νεικέων τέλος ἔχει, wie es in der Antigone des Euripides hieß (Fragm. 176).

1010. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-643

23
24
Vgl. 570. ᾕρει, de com natu.