Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Mihi verò æquale matrimonium

Non est terrori: neq; vereor, ut meliorum

Deorum amor inuitabili oculo respiciat

905

Nam istud est ineluctabile bellum, & necessitatem

Affert inevitabilem: neq; haberem quò me vertere,

Nam Iouis consilium non video quomodo fugerem."

Pro.

Prometheus Bound. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 907-1093 focus

Προμηθεύς

ἦ μὴν ἔτι Ζεύς, καίπερ αὐθάδη φρονῶν,¹

ἔσται ταπεινός, οἷον ἐξαρτύεται

γάμον γαμεῖν, ὃς αὐτὸν ἐκ τυραννίδος

θρόνων τ᾽² ἄιστον ἐκβαλεῖ: πατρὸς δ᾽³ ἀρὰ
910

Κρόνου τότ᾽⁴ ἤδη παντελῶς κρανθήσεται,

ἣν ἐκπίτνων ἠρᾶτο δηναιῶν⁵ θρόνων.

τοιῶνδε μόχθων ἐκτροπὴν οὐδεὶς θεῶν

δύναιτ᾽ ἂν αὐτῷ πλὴν ἐμοῦ δεῖξαι σαφῶς.

ἐγὼ τάδ᾽ οἶδα χᾦ τρόπῳ. πρὸς ταῦτά νυν⁶
915

θαρσῶν καθήσθω τοῖς πεδαρσίοις κτύποις

πιστός, τινάσσων τ᾽ ἐν χεροῖν πύρπνουν βέλος.

οὐδὲν γὰρ αὐτῷ ταῦτ᾽ ἐπαρκέσει τὸ μὴ οὐ

πεσεῖν ἀτίμως πτώματ᾽ οὐκ ἀνασχετά:

τοῖον παλαιστὴν νῦν παρασκευάζεται
920

ἐπ᾽ αὐτὸς αὑτῷ, δυσμαχώτατον τέρας:

ὃς δὴ κεραυνοῦ κρείσσον᾽ εὑρήσει⁷ φλόγα,

βροντῆς θ᾽ ὑπερβάλλοντα καρτερὸν κτύπον:

θαλασσίαν τε γῆς τινάκτειραν †νόσον⁸

τρίαιναν, αἰχμὴν τὴν Ποσειδῶνος, σκεδᾷ.
925

πταίσας δὲ τῷδε πρὸς κακῷ⁹ μαθήσεται

ὅσον τό τ᾽ ἄρχειν¹⁰ καὶ τὸ δουλεύειν δίχα.

Χορός

σύ θην¹¹ ἃ χρῄζεις, ταῦτ᾽ ἐπιγλωσσᾷ Διός.

Προμηθεύς

ἅπερ τελεῖται, πρὸς δ᾽ ἃ βούλομαι λέγω.

Χορός

καὶ προσδοκᾶν χρὴ δεσπόσειν Ζηνός τινα;
930

Προμηθεύς

καὶ τῶνδέ γ᾽ ἕξει δυσλοφωτέρους πόνους.

Χορός

πῶς δ᾽¹² οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδ᾽ ἐκρίπτων ἔπη;

Προμηθεύς

τί δ᾽ ἂν¹³ φοβοίμην ᾧ θανεῖν οὐ μόρσιμον;

Χορός

ἀλλ᾽ ἆθλον ἄν σοι τοῦδ᾽ ἔτ᾽¹⁴ ἀλγίω πόροι.

Προμηθεύς

ὁ δ᾽ οὖν ποιείτω: πάντα προσδοκητά μοι.
935

Χορός

οἱ προσκυνοῦντες τὴν Ἀδράστειαν σοφοί.

Προμηθεύς

σέβου, προσεύχου, θῶπτε¹⁵ τὸν κρατοῦντ᾽ ἀεί.

ἐμοὶ δ᾽ ἔλασσον Ζηνὸς ἢ μηδὲν μέλει.

δράτω, κρατείτω τόνδε τὸν βραχὺν χρόνον

ὅπως θέλει: δαρὸν γὰρ οὐκ ἄρξει θεοῖς.
940

ἀλλ᾽ εἰσορῶ γὰρ τόνδε τὸν Διὸς τρόχιν,

τὸν τοῦ τυράννου τοῦ νέου διάκονον:

πάντως τι καινὸν ἀγγελῶν ἐλήλυθεν.

944

Ἑρμῆς

σὲ τὸν σοφιστήν, τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον,

τὸν ἐξαμαρτόντ᾽ εἰς θεοὺς ἐφημέροις¹⁶
945

πορόντα τιμάς, τὸν πυρὸς κλέπτην λέγω:

πατὴρ ἄνωγέ σ᾽ οὕστινας κομπεῖς γάμους

αὐδᾶν, πρὸς ὧν¹⁷ ἐκεῖνος ἐκπίπτει κράτους:

καὶ ταῦτα μέντοι μηδὲν αἰνικτηρίως,

ἀλλ᾽ αὔθ᾽ ἕκαστ᾽ ἔκφραζε:¹⁸ μηδέ μοι διπλᾶς
950

ὁδούς, Προμηθεῦ, προσβάλῃς: ὁρᾷς δ᾽ ὅτι

Ζεὺς τοῖς τοιούτοις οὐχὶ μαλθακίζεται.

Προμηθεύς

σεμνόστομός γε καὶ φρονήματος πλέως

ὁ μῦθός ἐστιν, ὡς θεῶν ὑπηρέτου.

νέον νέοι κρατεῖτε καὶ δοκεῖτε δὴ
955

ναίειν ἀπενθῆ πέργαμ᾽: οὐκ ἐκ τῶνδ᾽ ἐγὼ

δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας ᾐσθόμην;

τρίτον δὲ τὸν νῦν κοιρανοῦντ᾽ ἐπόψομαι

αἴσχιστα καὶ τάχιστα. μή τί σοι δοκῶ

ταρβεῖν ὑποπτήσσειν τε τοὺς νέους θεούς;
960

πολλοῦ γε¹⁹ καὶ τοῦ παντὸς ἐλλείπω. σὺ δὲ

κέλευθον ἥνπερ ἦλθες ἐγκόνει πάλιν:

πεύσει γὰρ οὐδὲν ὧν ἀνιστορεῖς ἐμέ.

964

Ἑρμῆς

τοιοῖσδε μέντοι καὶ πρὶν αὐθαδίσμασιν

ἐς τάσδε σαυτὸν πημονὰς καθώρμισας.²⁰
965

Προμηθεύς

τῆς σῆς λατρείας τὴν ἐμὴν δυσπραξίαν,

σαφῶς ἐπίστασ᾽, οὐκ ἂν ἀλλάξαιμ᾽ ἐγώ.

Ἑρμῆς

κρεῖσσον γὰρ οἶμαι τῇδε λατρεύειν πέτρᾳ²¹

ἢ πατρὶ φῦναι²² Ζηνὶ πιστὸν²³ ἄγγελον.²⁴

Προμηθεύς

οὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών.
970

Ἑρμῆς

χλιδᾶν ἔοικας τοῖς παροῦσι πράγμασι.

Προμηθεύς

χλιδῶ; χλιδῶντας ὧδε τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ

ἐχθροὺς ἴδοιμι: καὶ σὲ δ᾽ ἐν τούτοις λέγω.

Ἑρμῆς

ἦ κἀμὲ γάρ τι συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ;

Προμηθεύς

ἁπλῷ λόγῳ τοὺς πάντας ἐχθαίρω θεούς,
975

ὅσοι παθόντες εὖ κακοῦσί μ᾽ ἐκδίκως.

Ἑρμῆς

κλύω σ᾽ ἐγὼ μεμηνότ᾽ οὐ σμικρὰν²⁵ νόσον.

Προμηθεύς

νοσοῖμ᾽ ἄν, εἰ νόσημα τοὺς ἐχθροὺς στυγεῖν.

Ἑρμῆς

εἴης φορητὸς οὐκ ἄν, εἰ πράσσοις καλῶς.

Προμηθεύς

ὤμοι.

Ἑρμῆς

τόδε Ζεὺς τοὔπος οὐκ ἐπίσταται.
980

Προμηθεύς

ἀλλ᾽ ἐκδιδάσκει πάνθ᾽ ὁ γηράσκων χρόνος.

Ἑρμῆς

καὶ μὴν σύ γ᾽ οὔπω σωφρονεῖν ἐπίστασαι.

Προμηθεύς

σὲ γὰρ προσηύδων οὐκ ἂν ὄνθ᾽ ὑπηρέτην.

Ἑρμῆς

ἐρεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν χρῄζει πατήρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν ὀφείλων γ᾽ ἂν τίνοιμ᾽ αὐτῷ χάριν.
985

Ἑρμῆς

ἐκερτόμησας δῆθεν ὥστε παῖδά με.²⁶

Προμηθεύς

οὐ γὰρ σὺ παῖς τε κἄτι τοῦδ᾽ ἀνούστερος,

εἰ προσδοκᾷς ἐμοῦ τι πεύσεσθαι πάρα;

οὐκ ἔστιν αἴκισμ᾽ οὐδὲ μηχάνημ᾽ ὅτῳ

προτρέψεταί με Ζεὺς γεγωνῆσαι τάδε,
990

πρὶν ἂν χαλασθῇ δεσμὰ λυμαντήρια.

πρὸς ταῦτα ῥιπτέσθω μὲν αἰθαλοῦσσα²⁷ φλόξ,

λευκοπτέρῳ δὲ νιφάδι καὶ βροντήμασι

χθονίοις κυκάτω πάντα καὶ ταρασσέτω:

γνάμψει γὰρ οὐδὲν τῶνδέ μ᾽ ὥστε καὶ φράσαι²⁸
995

πρὸς οὗ χρεών νιν ἐκπεσεῖν τυραννίδος.

Ἑρμῆς

ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτ᾽ ἀρωγὰ φαίνεται.

Προμηθεύς

ὦπται²⁹ πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε.

Ἑρμῆς

τόλμησον, ὦ μάταιε, τόλμησόν ποτε

πρὸς τὰς παρούσας πημονὰς ὀρθῶς φρονεῖν.
1000

Προμηθεύς

ὀχλεῖς μάτην με κῦμ᾽ ὅπως παρηγορῶν.

εἰσελθέτω σε μήποθ᾽ ὡς³⁰ ἐγὼ Διὸς

γνώμην φοβηθεὶς θηλύνους γενήσομαι,

καὶ λιπαρήσω τὸν μέγα στυγούμενον

γυναικομίμοις ὑπτιάσμασιν χερῶν
1005

λῦσαί με δεσμῶν τῶνδε: τοῦ παντὸς δέω.

1007

Ἑρμῆς

λέγων ἔοικα πολλὰ καὶ μάτην ἐρεῖν:

τέγγει γὰρ οὐδὲν οὐδὲ μαλθάσσει λιταῖς

ἐμαῖς: δακὼν δὲ στόμιον ὡς νεοζυγὴς

πῶλος βιάζει καὶ πρὸς ἡνίας μάχει.
1010

ἀτὰρ σφοδρύνει γ᾽ ἀσθενεῖ σοφίσματι.

αὐθαδία γὰρ τῷ φρονοῦντι μὴ καλῶς

αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν οὐδενὸς μεῖζον σθένει.

σκέψαι δ᾽, ἐὰν μὴ τοῖς ἐμοῖς πεισθῇς λόγοις,

οἷός σε χειμὼν καὶ κακῶν τρικυμία
1015

ἔπεισ᾽ ἄφυκτος:³¹ πρῶτα μὲν γὰρ ὀκρίδα

φάραγγα βροντῇ καὶ κεραυνίᾳ φλογὶ

πατὴρ σπαράξει τήνδε, καὶ κρύψει δέμας

τὸ σόν, πετραία δ᾽ ἀγκάλη σε βαστάσει.

μακρὸν δὲ μῆκος ἐκτελευτήσας χρόνου
1020

ἄψορρον ἥξεις εἰς φάος: Διὸς δέ σοι³²

πτηνὸς κύων, δαφοινὸς αἰετός, λάβρως

διαρταμήσει σώματος μέγα ῥάκος,

ἄκλητος ἕρπων δαιταλεὺς πανήμερος,

κελαινόβρωτον δ᾽ ἧπαρ ἐκθοινάσεται.³³
1025

τοιοῦδε μόχθου τέρμα μή τι³⁴ προσδόκα,

πρὶν ἂν θεῶν τις διάδοχος τῶν σῶν πόνων

φανῇ, θελήσῃ τ᾽ εἰς ἀναύγητον μολεῖν

Ἅιδην κνεφαῖά τ᾽ ἀμφὶ Ταρτάρου βάθη.

πρὸς ταῦτα βούλευ᾽: ὡς ὅδ᾽ οὐ πεπλασμένος
1030

ὁ κόμπος, ἀλλὰ καὶ λίαν εἰρημένος:³⁵

ψευδηγορεῖν γὰρ οὐκ ἐπίσταται στόμα

τὸ Δῖον, ἀλλὰ πᾶν ἔπος τελεῖ. σὺ δὲ

πάπταινε καὶ φρόντιζε, μηδ᾽ αὐθαδίαν

εὐβουλίας ἀμείνον᾽³⁶ ἡγήσῃ ποτέ.
1035

Χορός

ἡμῖν μὲν Ἑρμῆς οὐκ ἄκαιρα φαίνεται

λέγειν: ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίαν

μεθέντ᾽ ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν.

πιθοῦ:³⁷ σοφῷ γὰρ αἰσχρὸν ἐξαμαρτάνειν.

1040

Προμηθεύς

εἰδότι τοί μοι τάσδ᾽ ἀγγελίας
1040

ὅδ᾽ ἐθώυξεν, πάσχειν δὲ κακῶς

ἐχθρὸν ὑπ᾽ ἐχθρῶν οὐδὲν ἀεικές.

πρὸς ταῦτ᾽ ἐπ᾽ ἐμοὶ ῥιπτέσθω³⁸ μὲν

πυρὸς ἀμφήκης βόστρυχος, αἰθὴρ δ᾽

ἐρεθιζέσθω βροντῇ σφακέλῳ τ᾽
1045

ἀγρίων ἀνέμων: χθόνα δ᾽ ἐκ πυθμένων

αὐταῖς ῥίζαις πνεῦμα κραδαίνοι,

κῦμα δὲ πόντου τραχεῖ ῥοθίῳ

συγχώσειεν τῶν τ᾽ οὐρανίων

ἄστρων διόδους: εἴς τε κελαινὸν
1050

Τάρταρον ἄρδην ῥίψειε δέμας

τοὐμὸν ἀνάγκης στερραῖς δίναις:

πάντως ἐμέ γ᾽ οὐ θανατώσει.

Ἑρμῆς

τοιάδε μέντοι τῶν φρενοπλήκτων

βουλεύματ᾽ ἔπη τ᾽ ἔστιν ἀκοῦσαι.
1055

τί γὰρ ἐλλείπει μὴ <οὐ>³⁹ παραπαίειν

ἡ τοῦδ᾽ εὐχή;⁴⁰ τί χαλᾷ μανιῶν;

ἀλλ᾽ οὖν ὑμεῖς γ᾽ αἱ⁴¹ πημοσύναις

συγκάμνουσαι ταῖς τοῦδε τόπων

μετά ποι⁴² χωρεῖτ᾽ ἐκ τῶνδε θοῶς,
1060

μὴ φρένας ὑμῶν ἠλιθιώσῃ

βροντῆς μύκημ᾽ ἀτέραμνον.

Χορός

ἄλλο τι φώνει καὶ παραμυθοῦ μ᾽

ὅ τι καὶ πείσεις: οὐ γὰρ δή που

τοῦτό γε τλητὸν παρέσυρας ἔπος.
1065

πῶς με κελεύεις κακότητ᾽ ἀσκεῖν;

μετὰ τοῦδ᾽ ὅ τι χρὴ πάσχειν ἐθέλω:

τοὺς προδότας γὰρ μισεῖν ἔμαθον,

κοὐκ ἔστι νόσος

τῆσδ᾽ ἥντιν᾽ ἀπέπτυσα μᾶλλον.
1070

Ἑρμῆς

ἀλλ᾽ οὖν μέμνησθ᾽ ἁγὼ⁴³ προλέγω

μηδὲ πρὸς ἄτης θηραθεῖσαι

μέμψησθε τύχην, μηδέ ποτ᾽ εἴπηθ᾽

ὡς Ζεὺς ὑμᾶς εἰς ἀπρόοπτον

πῆμ᾽ εἰσέβαλεν: μὴ δῆτ᾽, αὐταὶ δ᾽
1075

ὑμᾶς αὐτάς. εἰδυῖαι γὰρ

κοὐκ ἐξαίφνης οὐδὲ λαθραίως

εἰς ἀπέραντον δίκτυον ἄτης

ἐμπλεχθήσεσθ᾽ ὑπ᾽ ἀνοίας.

1080

Προμηθεύς

καὶ μὴν ἔργῳ κοὐκέτι μύθῳ
1080

χθὼν σεσάλευται.

βρυχία δ᾽ ἠχὼ παραμυκᾶται

βροντῆς, ἕλικες δ᾽ ἐκλάμπουσι

στεροπῆς ζάπυροι, στρόμβοι δὲ κόνιν

εἱλίσσουσι:⁴⁴ σκιρτᾷ δ᾽ ἀνέμων
1085

πνεύματα πάντων εἰς ἄλληλα

στάσιν ἀντίπνουν ἀποδεικνύμενα:

ξυντετάρακται δ᾽ αἰθὴρ πόντῳ.

τοιάδ᾽ ἐπ᾽ ἐμοὶ ῥιπὴ Διόθεν

τεύχουσα φόβον στείχει φανερῶς.
1090

ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας, ὦ πάντων

αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων,⁴⁵

ἐσορᾷς μ᾽ ὡς ἔκδικα πάσχω.

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 907-1093 focus

Προμηθεύς

ἦ μὴν ἔτι Ζεύς, καίπερ αὐθάδης φρενῶν,

ἔσται ταπεινός, οἷον ἐξαρτύεται

γάμον γαμεῖν, ὃς αὐτὸν ἐκ τυραννίδος

θρόνων τʼ ἄιστον ἐκβαλεῖ· πατρὸς δʼ ἀρὰ
910

Κρόνου τότʼ ἤδη παντελῶς κρανθήσεται,

ἣν ἐκπίτνων ἠρᾶτο δηναιῶν θρόνων.

τοιῶνδε μόχθων ἐκτροπὴν οὐδεὶς θεῶν

δύναιτʼ ἂν αὐτῷ πλὴν ἐμοῦ δεῖξαι σαφῶς.

ἐγὼ τάδʼ οἶδα χᾦ τρόπῳ. πρὸς ταῦτά νυν
915

θαρσῶν καθήσθω τοῖς πεδαρσίοις κτύποις

πιστός, τινάσσων τʼ ἐν χεροῖν πύρπνουν βέλος.

οὐδὲν γὰρ αὐτῷ ταῦτʼ ἐπαρκέσει τὸ μὴ οὐ

πεσεῖν ἀτίμως πτώματʼ οὐκ ἀνασχετά·

τοῖον παλαιστὴν νῦν παρασκευάζεται
920

ἐπʼ αὐτὸς αὑτῷ, δυσμαχώτατον τέρας·

ὃς δὴ κεραυνοῦ κρείσσονʼ εὑρήσει φλόγα,

βροντῆς θʼ ὑπερβάλλοντα καρτερὸν κτύπον·

θαλασσίαν τε γῆς τινάκτειραν νόσον

τρίαιναν, αἰχμὴν τὴν Ποσειδῶνος, σκεδᾷ.
925

πταίσας δὲ τῷδε πρὸς κακῷ μαθήσεται

ὅσον τό τʼ ἄρχειν καὶ τὸ δουλεύειν δίχα.

Χορός

σύ θην ἃ χρῄζεις, ταῦτʼ ἐπιγλωσσᾷ Διός.

Προμηθεύς

ἅπερ τελεῖται, πρὸς δʼ ἃ βούλομαι λέγω.

Χορός

καὶ προσδοκᾶν χρὴ δεσπόσειν Ζηνός τινα;
930

Προμηθεύς

καὶ τῶνδέ γʼ, ἕξει δυσλοφωτέρους πόνους.

Χορός

πῶς δʼ οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδʼ ἐκρίπτων ἔπη;

Προμηθεύς

τί δʼ ἂν φοβοίμην ᾧ θανεῖν οὐ μόρσιμον;

Χορός

ἀλλʼ ἆθλον ἄν σοι τοῦδʼ ἔτʼ ἀλγίω πόροι.

Προμηθεύς

ὁ δʼ οὖν ποιείτω· πάντα προσδοκητά μοι.
935

Χορός

οἱ προσκυνοῦντες τὴν Ἀδράστειαν σοφοί.

Προμηθεύς

σέβου, προσεύχου, θῶπτε τὸν κρατοῦντʼ ἀεί.

ἐμοὶ δʼ ἔλασσον Ζηνὸς ἢ μηδὲν μέλει.

δράτω, κρατείτω τόνδε τὸν βραχὺν χρόνον,

ὅπως θέλει· δαρὸν γὰρ οὐκ ἄρξει θεοῖς.
940

ἀλλʼ εἰσορῶ γὰρ τόνδε τὸν Διὸς τρόχιν,

τὸν τοῦ τυράννου τοῦ νέου διάκονον·

πάντως τι καινὸν ἀγγελῶν ἐλήλυθεν.

944

Ἑρμῆς

σὲ τὸν σοφιστήν, τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον,

τὸν ἐξαμαρτόντʼ εἰς θεοὺς ἐφημέροις
945

πορόντα τιμάς, τὸν πυρὸς κλέπτην λέγω·

πατὴρ ἄνωγέ σʼ οὕστινας κομπεῖς γάμους

αὐδᾶν, πρὸς ὧν ἐκεῖνος ἐκπίπτει κράτους.

καὶ ταῦτα μέντοι μηδὲν αἰνικτηρίως,

ἀλλʼ αὔθʼ ἕκαστα φράζε· μηδέ μοι διπλᾶς
950

ὁδούς, Προμηθεῦ, προσβάλῃς· ὁρᾷς δʼ ὅτι

Ζεὺς τοῖς τοιούτοις οὐχὶ μαλθακίζεται.

Προμηθεύς

σεμνόστομός γε καὶ φρονήματος πλέως

ὁ μῦθός ἐστιν, ὡς θεῶν ὑπηρέτου.

νέον νέοι κρατεῖτε καὶ δοκεῖτε δὴ
955

ναίειν ἀπενθῆ πέργαμʼ· οὐκ ἐκ τῶνδʼ ἐγὼ

δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας ᾐσθόμην;

τρίτον δὲ τὸν νῦν κοιρανοῦντʼ ἐπόψομαι

αἴσχιστα καὶ τάχιστα. μή τί σοι δοκῶ

ταρβεῖν ὑποπτήσσειν τε τε τοὺς νέους θεούς;
960

πολλοῦ γε καὶ τοῦ παντὸς ἐλλείπω. σὺ δὲ

κέλευθον ἥνπερ ἦλθες ἐγκόνει πάλιν·

πεύσῃ γὰρ οὐδὲν ὧν ἀνιστορεῖς ἐμέ.

964

Ἑρμῆς

τοιοῖσδε μέντοι καὶ πρὶν αὐθαδίσμασιν

ἐς τάσδε σαυτὸν πημονὰς καθώρμισας.
965

Προμηθεύς

τῆς σῆς λατρείας τὴν ἐμὴν δυσπραξίαν,

σαφῶς ἐπίστασʼ, οὐκ ἂν ἀλλάξαιμʼ ἐγώ.

Ἑρμῆς

κρεῖσσον γὰρ οἶμαι τῇδε λατρεύειν πέτρᾳ

ἢ πατρὶ φῦναι Ζηνὶ πιστὸν ἄγγελον.

Προμηθεύς

οὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών.
970

Ἑρμῆς

χλιδᾶν ἔοικας τοῖς παροῦσι πράγμασι.

Προμηθεύς

χλιδῶ; χλιδῶντας ὧδε τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ

ἐχθροὺς ἴδοιμι· καὶ σὲ δʼ ἐν τούτοις λέγω.

Ἑρμῆς

ἦ κἀμὲ γάρ τι συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ;

Προμηθεύς

ἁπλῷ λόγῳ τοὺς πάντας ἐχθαίρω θεούς,
975

ὅσοι παθόντες εὖ κακοῦσί μʼ ἐκδίκως.

Ἑρμῆς

κλύω σʼ ἐγὼ μεμηνότʼ οὐ σμικρὰν νόσον.

Προμηθεύς

νοσοῖμʼ ἄν, εἰ νόσημα τοὺς ἐχθροὺς στυγεῖν.

Ἑρμῆς

εἴης φορητὸς οὐκ ἄν, εἰ πράσσοις καλῶς.

Προμηθεύς

ὤμοι.
980

Ἑρμῆς

ὤμοι; τόδε Ζεὺς τοὔπος οὐκ ἐπίσταται.

Προμηθεύς

ἀλλʼ ἐκδιδάσκει πάνθʼ ὁ γηράσκων χρόνος.

Ἑρμῆς

καὶ μὴν σύ γʼ οὔπω σωφρονεῖν ἐπίστασαι.

Προμηθεύς

σὲ γὰρ προσηύδων οὐκ ἂν ὄνθʼ ὑπηρέτην.

Ἑρμῆς

ἐρεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν χρῄζει πατήρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν ὀφείλων γʼ ἂν τίνοιμʼ αὐτῷ χάριν.
985

Ἑρμῆς

ἐκερτόμησας δῆθεν ὡς παῖδʼ ὄντα με.

Προμηθεύς

οὐ γὰρ σὺ παῖς τε κἄτι τοῦδʼ ἀνούστερος

εἰ προσδοκᾷς ἐμοῦ τι πεύσεσθαι πάρα;

οὐκ ἔστιν αἴκισμʼ οὐδὲ μηχάνημʼ ὅτῳ

προτρέψεταί με Ζεὺς γεγωνῆσαι τάδε,
990

πρὶν ἂν χαλασθῇ δεσμὰ λυμαντήρια.

πρὸς ταῦτα ῥιπτέσθω μὲν αἰθαλοῦσσα φλόξ,

λευκοπτέρῳ δὲ νιφάδι καὶ βροντήμασι

χθονίοις κυκάτω πάντα καὶ ταρασσέτω.

γνάμψει γὰρ οὐδὲν τῶνδέ μʼ ὥστε καὶ φράσαι
995

πρὸς οὗ χρεών νιν ἐκπεσεῖν τυραννίδος.

Ἑρμῆς

ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτʼ ἀρωγὰ φαίνεται.

Προμηθεύς

ὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε.

Ἑρμῆς

τόλμησον, ὦ μάταιε, τόλμησόν ποτε

πρὸς τὰς παρούσας πημονὰς ὀρθῶς φρονεῖν,
1000

Προμηθεύς

ὀχλεῖς μάτην με κῦμʼ ὅπως παρηγορῶν.

εἰσελθέτω σε μήποθʼ ὡς ἐγὼ Διὸς

γνώμην φοβηθεὶς θηλύνους γενήσομαι,

καὶ λιπαρήσω τὸν μέγα στυγούμενον

γυναικομίμοις ὑπτιάσμασιν χερῶν
1005

λῦσαί με δεσμῶν τῶνδε· τοῦ παντὸς δέω.

1007

Ἑρμῆς

λέγων ἔοικα πολλὰ καὶ μάτην ἐρεῖν·

τέγγῃ γὰρ οὐδὲν οὐδὲ μαλθάσσῃ λιταῖς

ἐμαῖς· δακὼν δὲ στόμιον ὡς νεοζυγὴς

πῶλος βιάζῃ καὶ πρὸς ἡνίας μάχῃ.
1010

ἀτὰρ σφοδρύνῃ γʼ ἀσθενεῖ σοφίσματι·

αὐθαδία γὰρ τῷ φρονοῦντι μὴ καλῶς

αὐτὴ καθʼ αὑτὴν οὐδενὸς μεῖζον σθένει.

σκέψαι δʼ, ἐὰν μὴ τοῖς ἐμοῖς πεισθῇς λόγοις,

οἷός σε χειμὼν καὶ κακῶν τρικυμία
1015

ἔπεισʼ ἄφυκτος · πρῶτα μὲν γὰρ ὀκρίδα

φάραγγα βροντῇ καὶ κεραυνίᾳ φλογὶ

πατὴρ σπαράξει τήνδε, καὶ κρύψει δέμας

τὸ σόν, πετραία δʼ ἀγκάλη σε βαστάσει.

μακρὸν δὲ μῆκος ἐκτελευτήσας χρόνου
1020

ἄψορρον ἥξεις εἰς φάος· Διὸς δέ τοί

πτηνὸς κύων, δαφοινὸς αἰετός, λάβρως

διαρταμήσει σώματος μέγα ῥάκος,

ἄκλητος ἕρπων δαιταλεὺς πανήμερος,

κελαινόβρωτον δʼ ἧπαρ ἐκθοινήσεται.
1025

τοιοῦδε μόχθου τέρμα μή τι προσδόκα,

πρὶν ἂν θεῶν τις διάδοχος τῶν σῶν πόνων

φανῇ, θελήσῃ τʼ εἰς ἀναύγητον μολεῖν

Ἅιδην κνεφαῖά τʼ ἀμφὶ Ταρτάρου βάθη.

πρὸς ταῦτα βούλευʼ· ὡς ὅδʼ οὐ πεπλασμένος
1030

ὁ κόμπος, ἀλλὰ καὶ λίαν εἰρημένος ·

ψευδηγορεῖν γὰρ οὐκ ἐπίσταται στόμα

τὸ Δῖον, ἀλλὰ πᾶν ἔπος τελεῖ· σὺ δὲ

πάπταινε καὶ φρόντιζε, μηδʼ αὐθαδίαν

εὐβουλίας ἀμείνονʼ ἡγήσῃ ποτέ.
1035

Χορός

ἡμῖν μὲν Ἑρμῆς οὐκ ἄκαιρα φαίνεται

λέγειν. ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίαν

μεθέντʼ ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν.

πιθοῦ· σοφῷ γὰρ αἰσχρὸν ἐξαμαρτάνειν.

1040

Προμηθεύς

εἰδότι τοί μοι τάσδʼ ἀγγελίας
1040

ὅδʼ ἐθώυξεν· πάσχειν δὲ κακῶς

ἐχθρὸν ὑπʼ ἐχθρῶν οὐδὲν ἀεικές.

πρὸς ταῦτʼ ἐπʼ ἐμοὶ ῥιπτέσθω μὲν

πυρὸς ἀμφήκης βόστρυχος, αἰθὴρ δʼ

ἐρεθιζέσθω βροντῇ σφακέλῳ τʼ
1045

ἀγρίων ἀνέμων· χθόνα δʼ ἐκ πυθμένων

αὐταῖς ῥίζαις πνεῦμα κραδαίνοι,

κῦμα δὲ πόντου τραχεῖ ῥοθίῳ

συγχώσειεν τῶν οὐρανίων

ἄστρων διόδους· εἴς τε κελαινὸν
1050

Τάρταρον ἄρδην ῥίψειε δέμας

τοὐμὸν ἀνάγκης στερραῖς δίναις·

πάντως ἐμέ γʼ οὐ θανατώσει.

Ἑρμῆς

τοιάδε μέντοι τῶν φρενοπλήκτων

βουλεύματʼ ἔπη τʼ ἔστιν ἀκοῦσαι.
1055

τί γὰρ ἐλλείπει μὴ οὐ παραπαίειν

ἡ τοῦδʼ εὐχή; τί χαλᾷ μανιῶν;

ἀλλʼ οὖν ὑμεῖς γʼ αἱ πημοσύναις

συγκάμνουσαι ταῖς τοῦδε τόπων

μετά ποι χωρεῖτʼ ἐκ τῶνδε θοῶς,
1060

μὴ φρένας ὑμῶν ἠλιθιώσῃ

βροντῆς μύκημʼ ἀτέραμνον.

Χορός

ἄλλο τι φώνει καὶ παραμυθοῦ μʼ

ὅ τι καὶ πείσεις· οὐ γὰρ δή που

τοῦτό γε τλητὸν παρέσυρας ἔπος.
1065

πῶς με κελεύεις κακότητʼ ἀσκεῖν;

μετὰ τοῦδʼ ὅ τι χρὴ πάσχειν ἐθέλω·

τοὺς προδότας γὰρ μισεῖν ἔμαθον,

κοὐκ ἔστι νόσος

τῆσδʼ ἥντινʼ ἀπέπτυσα μᾶλλον.
1070

Ἑρμῆς

ἀλλʼ οὖν μέμνησθʼ ἁγὼ προλέγω

μηδὲ πρὸς ἄτης θηραθεῖσαι

μέμψησθε τύχην, μηδέ ποτʼ εἴπηθʼ

ὡς Ζεὺς ὑμᾶς εἰς ἀπρόοπτον

πῆμʼ εἰσέβαλεν· μὴ δῆτʼ αὐταὶ δʼ
1075

ὑμᾶς αὐτάς. εἰδυῖαι γὰρ

κοὐκ ἐξαίφνης οὐδὲ λαθραίως

εἰς ἀπέρατον δίκτυον ἄτης

ἐμπλεχθήσεσθʼ ὑπʼ ἀνοίας.

1080

Προμηθεύς

καὶ μὴν ἔργῳ κοὐκέτι μύθῳ
1080

χθὼν σεσάλευται·

βρυχία δʼ ἠχὼ παραμυκᾶται

βροντῆς, ἕλικες δʼ ἐκλάμπουσι

στεροπῆς ζάπυροι, στρόμβοι δὲ κόνιν

εἱλίσσουσι· σκιρτᾷ δʼ ἀνέμων
1085

πνεύματα πάντων εἰς ἄλληλα

στάσιν ἀντίπνουν ἀποδεικνύμενα·

ξυντετάρακται δʼ αἰθὴρ πόντῳ.

τοιάδʼ ἐπʼ ἐμοὶ ῥιπὴ Διόθεν

τεύχουσα φόβον στείχει φανερῶς.
1090

ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας, ὦ πάντων

αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων,

ἐσορᾷς μʼ ὡς ἔκδικα πάσχω.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 901 focus

ἐμοὶ δ᾽ ὅτι μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος,

οὐ δέδια, μηδὲ κρεισσόνων

θεῶν ἄφυκτον ὄμμα προσδράκοι με.

ἀπολέμιστος ὅδε γ᾽ ὁ πόλεμος, ἄπορα πόριμος·

οὐδ᾽ ἔχω τίς ἂν γενοίμαν· Διὸς γὰρ οὐχ ὁρῶ
905

μῆτιν ὅπα φύγοιμ᾽ ἄν.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 901 focus

ἐμοὶ δέ γ' ὅτε μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος,

ἄφοβος, οὐδὲ δέδια· μηδέ τού με

κρεισσόνων θεῶν ἔρως
905

προςδράκοι ὄμμ' ἄφυκτον.

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν
ἀντ. β'.

ἀπόλεμος ὅδε γ' ὁ πόλεμος, ἄπορα

πόριμος, οὐδ᾽ ἔχω τίς ἂν γενοίμαν·

τὰν Διὸς γὰρ οὐχ ὁρῶ

μῆτιν ὅπᾳ φύγοιμ' ἄν.
910

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 901 focus

Ἐμοὶ δ', ὅτῳ ὅτι μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος, ἄφοβος ἄφοβος οὐ δέδια·

Epod.

μηδὲ κρεισσόνων θεῶν

ἔρως ἄφυκτον ὄμμα προσδράκοι προσδάρκοι Μ προσδέρκοι cett. με·

ἀπόλεμος ὅδε γ' ὁ πόλεμος, ἄπορα πόριμος, οὐδ'

ἔχω τίς ἂν γενοίμαν·
905

τὰν Διὸς γὰρ οὐχ ὁρῶ

μῆτιν ὅπα φύγοιμ' ἄν.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 901 focus

ἐμοὶ δ᾽ ὅτι μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος

ἄφοβος οὐ δέδια, μηδὲ κρεισ-

σύνων θεῶν ἔρως ἄφυ-

κτον ὄμμα προσδράκοι με.

ἀπόλεμος ὅδε γ᾽ ὁ πόλεμος, ἄπορα
935

πόριμος, οὐδ᾽ ἔχω τίς ἂν γενοίμαν·

τὰν Διὸς γὰρ οὐχ ὁρῶ

μῆτιν ὅπᾳ φύγοιμ' ἄν.

ΠΡ.

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 901 focus

ἐμοὶ δ᾽ ὅτε μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος,

[ἄφοβος], οὐ δέδια, μηδὲ κρεισσόνων

Numeri:

887-93 = 94-900 dactylo-epitriti speciei Pindaricae faciles. periodus tertia ab excedente syllaba incipit. epodus 901-6, duae periodi mere iambicae (7. 5.); clausula e more Aeschyli tetrameter (trochaicus admissa anaclasi).

Apparatus Criticus

[ἦν] om γλώσαι γλώσσηι ἀριστεύει ἀριστεύειν γένναι γένει μήποτε μήποτ' (πότνιαι) suppl. Paley Διὸς om πλαθείην πλαθείην γ. πλασθεῖ᾽ ἐν γ. πλαθείη ἐν γ. πλαθείην ἐν γ. πλασθείην γ. πλασθείην ἐν γ. γαμέται γαμετῶι corr. m ἀμαλαπτομέναν γ' ἀμαλαπτ. γ' del. γάμω δαπτομέναν (vel ην) με γάμω δ. δαπανομέναν ἅμα τῶι γάμωι δυσπλάνοις δυσπλάνοις ἀσπλάγχνοις δυσσπλάγχνων δυσσπλάγχνας δυσσπλάγχνοις ἀλατείαις -αις -αισι ὅτε ὅτι corr. Arnaldus [ἄφοβος] v. 1. delevi

ΧΟΡΟΣ
²

[θεῶν] ἔρως ἄφυκτον ὄμμα προσδράκοι με.

ἀπόλεμος ὅδε γ᾽ ὁ πόλεμος ἄπο-

ρα πόριμος, οὐδ᾽ ἔχω τίς ἂν γενοίμαν·
905

τὰν Διὸς γὰρ οὐχ ὁρῶ μῆτιν ὅπαι φύγοιμ᾽ ἄν. ξ

Translations (7)

Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 907-1090 focus

Prometheus

Yes, truly, the day will come when Zeus, although stubborn of soul, shall be humbled, seeing that he plans a marriage that shall

hurl him into oblivion from his sovereignty and throne; and then immediately the curse his father Cronus invoked as he fell from his ancient throne, shall be fulfilled to the uttermost. Deliverance from such ruin no one of the gods can show him clearly except me.
910

I know the fact and the means. So let him sit there in his assurance, putting his trust in the crash reverberating on high and brandishing his fire-breathing bolt in his hands. For these shall not protect him from falling in ignominious and unendurable ruin.
915

Such an adversary is he now preparing despite himself, a prodigy irresistible, even one who shall discover a flame mightier than the lightning and a deafening crash to outroar the thunder; a prodigy who shall shiver the trident,
920

Poseidon’s spear, that scourge of the sea and shaker of the land.¹Then, wrecked upon this evil, Zeus shall learn how different it is to be a sovereign and a slave.
925

Chorus

Surely, it is only your own desire that you utter as a curse against Zeus.

Prometheus

I speak what shall be brought to pass and, moreover, my own desire.

Chorus

Must we really look for one to gain mastery over Zeus?
930

Prometheus

Yes, and he shall bear upon his neck pangs more galling than these of mine.

Chorus

How is it that you are not afraid to utter such taunts?

Prometheus

Why should I fear since I am fated not to die?

Chorus

But he might inflict on you an ordeal even more bitter than this.

Prometheus

Let him, for all I care! I am prepared for anything.
935

Chorus

Wise are they who do homage to Necessity.²

Prometheus

Worship, adore, and fawn upon whoever is your lord. But for Zeus I care less than nothing. Let him do his will, let him hold his power

for his little day— since he will not bear sway over the gods for long. But wait, for over there I see his messenger, the servant of our new lord and master. Certainly he has come to announce some news.
940

944 Enter Hermes

Hermes

To you, the clever and crafty, bitter beyond all bitterness,

who has sinned against the gods in bestowing honors upon creatures of a day—to you, thief of fire, I speak. The Father commands that you tell what marriage you boast of, whereby he is to be hurled from power—and this, mark well, set forth in no riddling fashion,
945

but point by point, as the case exactly stands; and do not impose upon me a double journey, Prometheus—you see Zeus is not appeased by dealings such as yours.
950

Prometheus

Bravely spoken, in truth, and swollen with pride is your speech, as befits a minion of the gods.

Young you are, as young your power, and you think indeed that you inhabit heights beyond the reach of grief. Have I not seen two sovereigns cast out from these heights? A third, the present lord, I shall live to see cast out in ruin most shameful and most swift. Do you think
955

I quail, perhaps, and cower before these upstart gods? Far from it—no, not at all. But scurry back the way you came; for you shall learn nothing about which you question me.
960

964

Hermes

Yet it was by such proud wilfulness before, too,

that you brought yourself to this harbor of distress.
965

Prometheus

For your servitude, rest assured, I’d not barter my hard lot, not I.

Hermes

Better, no doubt, to serve this rock than be the trusted messenger of Father Zeus!

Prometheus

Such is the proper style for the insolent to offer insult.
970

Hermes

I think you revel in your present plight.

Prometheus

I revel? Oh, I wish that I might see my enemies revelling in this way! And you, too, I count among them.

Hermes

What! You blame me in some way for your calamities?

Prometheus

In one word, I hate all the gods that received good at my hands and with ill requite me wrongfully.
975

Hermes

Your words declare you stricken with no slight madness.

Prometheus

Mad I may be—if it is madness to loathe one’s enemies.

Hermes

You would be unbearable if you were prosperous.

Prometheus

Alas!
980

Hermes

Alas? That is a word unknown to Zeus.

Prometheus

But ever-ageing Time teaches all things.

Hermes

Yes, but you at least have not yet learned to keep a sober mind.

Prometheus

Or else I would not have addressed you, an underling.

Hermes

It seems you will answer nothing that the Father demands.

Prometheus

Yes, truly, I am his debtor and I should repay favor to him.
985

Hermes

You taunt me as though, indeed, I were a child.

Prometheus

And are you not a child and even more witless than a child if you expect to learn anything from me? There is no torment or device by which

Zeus shall induce me to utter this until these injurious fetters are loosed. So then, let his blazing lightning be hurled, and with the white wings of the snow and thunders of earthquake let him confound the reeling world.
990

For nothing of this shall bend my will even to tell at whose hands he is fated to be hurled from his sovereignty.
995

Hermes

Look now whether this course seems to profit you.

Prometheus

Long ago has this my course been foreseen and resolved.

Hermes

Bend your will, perverse fool, oh bend your will at last

to wisdom in face of your present sufferings.
1000

Prometheus

In vain you trouble me, as though it were a wave you try to persuade. Never think that, through terror at the will of Zeus, I shall become womanish and, with hands upturned, aping woman’s ways,

shall importune my greatly hated enemy to release me from these bonds. I am far, far from that.
1005

1007

Hermes

I think that by speaking much I will only speak in vain; for you are not soothed nor are you softened by my entreaties. You take the bit in your teeth like a new-harnessed

colt and struggle against the reins. Yet it is a paltry device that prompts your vehemence, for in the foolish-minded mere self-will of itself avails less than anything at all. But if you will not be won to belief by my words,
1010

think of what a tempest and a towering wave of woe shall break upon you past escape. First, the Father will shatter this jagged cliff with thunder and lightning-flame, and will entomb your frame, while the rock shall still hold you clasped in its embrace.
1015

But when you have completed a long stretch of time, you shall come back again to the light. Then indeed the winged hound of Zeus, the ravening eagle, coming an unbidden banqueter the whole day long, with savage appetite shall tear your body piecemeal into great rents and feast his fill
1020

upon your liver until it is black with gnawing.
Look for no term of this your agony until some god shall appear to take upon himself your woes and of his own free will descend into the sunless realm of Death and the dark deeps of Tartarus.
1025

Therefore be advised, since this is no counterfeited vaunting but utter truth; for the mouth of Zeus does not know how to utter falsehood, but will bring to pass every word. May you consider warily and reflect, and never deem
1030

stubbornness better than wise counsel.
1035

Chorus

To us, at least, Hermes seems not to speak untimely; for he bids you to lay aside your stubbornness and seek the good counsel of wisdom. Be advised! It is shameful for the wise to persist in error.

1040

Prometheus

No news to me, in truth, is the message this fellow has proclaimed so noisily.Yet for enemy to suffer ill from enemy is no disgrace. Therefore let the lightning’s forked curl be cast upon my head and let the sky
1040

be convulsed with thunder and the wrack of savage winds; let the hurricane shake the earth from its rooted base, and let the waves of the sea mingle with their savage surge the courses
1045

of the stars in heaven; and let him lift me on high and hurl me down to black Tartarus with the swirling floods of stern Necessity: do what he will, me he shall never bring to death.
1050

Hermes

Such indeed are the thoughts and the words

one hears from men deranged. Where does his prayer fall short of raving? Where does he abate his frenzy?—But, at all events, may you who sympathize with his anguish,
1055

withdraw in haste from this spot so that the relentless roar of the thunder does not stun your senses.
1060

Chorus

Use some other strain and urge me to some other course in which you are likely to convince me. This utterance

in your flood of speech is, I think, past all endurance. How do you charge me to practise baseness? With him I am content to suffer any fate; for I have learned to detest traitors, and there is no pest
1065

I abhor more than this.
1070

Hermes

Well then, bear my warning in memory and do not blame your fortune when you are caught in the toils of calamity; nor ever say that it was Zeus who cast you

into suffering unforeseen. Not so, but blame yourselves. For well forewarned, and not suddenly or secretly shall you be entangled in the inextricable net of calamity by reason of your folly. Exit
1075

1080

Prometheus

Indeed, now it has passed from word to deed—the earth rocks, the echoing thunder-peal from the depths rolls roaring past me; the fiery wreathed lightning-flashes flare forth, and whirlwinds toss the
1080

swirling dust; the blasts of all the winds leap forth and set in hostile array their embattled strife; the sky is confounded with the deep. Behold, this stormy turmoil advances against me visibly,
1085

sent by Zeus to frighten me. O holy mother mine, O you firmament that revolves the common light of all, you see the wrongs I suffer! Amid thunder and lightning Prometheus vanishes from sight; and with him disappear the daughters of Oceanus
1090

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 901 focus

For myself, indeed-inasmuch as wedlock on one's own level is free from apprehension—I feel no alarm . And oh ! never may the love of the mightier gods cast on me a glance that none can elude. This at least is a war without a conflict, accomplishing things impossible : nor know I what might become of me, for I see not how I could evade the counsel of Jove.

PROMETHEUS

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 901 focus

Pour moi, qui m'offre hymen à ma mesure, seul ne m'effraie pas. Que l'amour de l'un des grands dieux ne jette pas sur moi un de ces regards auxquels on ne se dérobe pas ! C'est là une guerre dure à guerroyer, qui ne laisse espérer que le désespoir, et où je ne vois point de quelle adresse
je pourrais bien user ; je ne sais pas de moyens d'échapper au vouloir de Zeus !

Long silence. PROMÉTHÉE ENCHAINÉ

PROMÉTHÉE

Un jour viendra,

Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 901 focus

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 901 focus

Solo nozze tra simili

scevre son di terrore,

né le temo io. Ma l'occhio irresistibile

1045

dei piú possenti Numi

non si fissi su me pieno d'ardore.

Guerra non sostenibile

questa sarebbe, e origine

di mali senza uscita.

1050

Qual sarebbe mia vita

ignoro: ignoro dove

alla brama sfuggir potrei di Giove.

ULTIMO EPISODIO

PROMETEO

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 901 focus

From wedlock's crown of fair desire

I would not shrink—an idle fear!

But may no god to me draw near

With shunless might and glance of fire!
1015

That were a strife wherein no chance

Of conquest lies: from Zeus most high

And his resolve, no subtlety

Could win me my deliverance.

Prometheus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 901 focus

Ich lobe mir ein gleiches Bündniß ohne Harm :
895

Blicke nie ein höh'rer Gott

Auf mich mit unentfliehbar'm Liebesauge!

Wer kämpft solchen Kampf, wer entwirrt hier den Pfad?

Weiß ich dann, was mir geschähe?

Nimmer könnt' ich ja vor Zeus' ewigem Rath entfliehen.
900

Prometheus.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-919

νᾶμα:

νᾶμα

G. et a pr. manu M.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-920

Πλούτωνος:

Πλούτωνος

. Lips.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-921

πόρου:

πόρον

M. Cantabr. 1. 2. Par. N. Ven. 3. Vind. 3. 4. Rob. idque superscriptum in Colb. 2. Gravior est et magis Aeschylea coniunctio horum verborum,

νᾶμα πόρου

. Sic in Persis v. 231.

τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων

808. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-922

τηλουρὸν:

τηλουρὸν

ante recentioris manus correctionem M.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-923

ὄχθας:

ὄχθας

Lips. et a pr. manu M.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-924

ἕρφ':

ἕρφ'

Lips. aliique nonnulli et Ald.

ἕρφ',

adscripta explicatione

πορεύου

, G.

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-925

Βυβλίνων:

Βυβλίνων

M. Colb. 2. Cant. 1.

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-926

ὀρῶν:

ὀρῶν

G. Lips.

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-927

εὔποτον:

εὔποτον

, sed adscripta explicatione

γλυκύ

, Vit. Iis quae Stanleius de dulcedine aquae Nili ex Achillis Tatii IV, 18. et Spartiani Pescennio Nigro c. 7. attulit addi possunt Athenaeus p. 41. F. Eustathius p. 1499, 59.

814. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-928

τρίγωνον:

τρίγωνον

, superscripto

ον

, Vit.

τρίγωνα

Par. D. N.

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-929

κτίσαι:

κτῆσαι

Vit.

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-930

τῶν δ' εἴ τι σοι:

τῶν εἰ τι σοι

a pr. manu,

τῶν δ᾽ εἴ τι, σοι

a sec. M. Hunc versum a verbis his,

εἴ τί σοι

, et duos sequentes affert Athenaeus VIII. p. 347. C. Eustathius p. 1535, 24. commemorat

ψελλόν τι

(sic)

καὶ δυσεύρετον

. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 116, 18.

ψελλός. Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέθεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου

. Sine interpretatione memoratur hoc verbum in excerptis

ἐκ τοῦ Ἀριστοφάνους τοῦ περὶ λέξεων διαλαβόντος

, quae Herodiani Epimerismis adiecit Boissonadius p. 285.

818. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-931

ἐπαναδίπλαζε:

ἐπαναδίπλαζε

G. Dindorfio placet

ἐπανδίπλαζε

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-932

NA: Hic versus ab alia manu scriptus in M.

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-933

ἢ θέλω:

εἰ θέλεις

ἢ θέλῃς

Vit. in quo

ει

s a correctore est.

ἢ θέλεις

Οx. Bess. Ald.

820. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-934

μέν:

μέντοι

Vit. et alii nonnulli.

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-935

πλάνης:

πλάνης

, superscripto

γρ. τύχης

, Lips.

τύχης

Ven. 3. Par. H. K. L.

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-936

αἰτούμεσθα:

αἰτούμεθα

Vit. Lips. aliique et Ald.

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-937

που: Ad

που

in Vit. superscriptum

τι

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-938

ἥνπερ: Consentiunt libri in

ἥντιν'

, etsi id hic

ἣν

dicendum erat. Non invitus acciperem, si liber aliquis praeberet

ἣν πρὶν ᾐτούμεσθα

, quemadmodum supra v. 700.

τὴν πρίν γε χρείαν

est dictum. Sed facillimum visum est

ἥνπερ

scribere. Sic v. 610. libri

ὃ

ὅτι

, ubi ex Etym. a Porsono

ὅπερ

restitutum est.

826. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-939

ἐκμεμόχθηκεν: In

ἐκμεμόχθηκεν

litterae

με

a sec. manu in M.

ἐκμόχθηκε

Vit.

ἐμμεμόχθηκε

G. Ceteri

ἐκμεμόχθηκε

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-940

εἶμι:

εἰμὶ

Lips.

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-941

δάπεδα: Libri

δάπεδα

. Porsonus ad Euripidis Or. 324. aut produci primam syllabam aut scribendum esse

γάπεδα

animadvertit, allatis his Stephani Byzantii in

γῆ

λέγεται καὶ γήπεδον τὸ πρὸς τοῖς οἴκοις ἐν πόλει κηπίον, ὅπερ οἱ τραγικοὶ διὰ τοῦ α φασὶ δωρίζοντες

. Addidit Blomfieldius scholiastam ad Il. IV. 2.

δάπεδον δὲ τὸ ὁμαλὸν χωρίον· γήπεδα δὲ τὰ ἐν ταῖς πόλεσι προκείμενα ταῖς οἰκίαις οἷον κηπίδια· οἰκόπεδα δὲ οἰκιῶν κατεριφεισῶν ἐδάφη

, et Eustathium p. 436, 41.

γήπεδον μέντοι τὸ ἐν πόλει προκείμενον οἰκίαις οἷον κηπίδιον

, et scholiastam Oppiani ad Hal. I. 54.

ἐκ τοῦ γῆ καὶ πέδον γήπεδον, τὸ τῆς οἰκίας πεδίον. οἰκήπεδον δὲ τὸ τῆς καταβληθείσης οἰκίας πεδίον, ἐρειποτόπιον λεγόμενον

. Tum Lycophronem v. 617.

τοῦ τειχοποιοῦ γαπέδων ἀμειβέως

, ubi libri confirmarunt hanc scripturam, restituendam Aeschylo etiam Choeph. v. 786.

831. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-942

αἰπύνωτόν τ':

αἰπύνωτόν τ'

a pr. manu M. ex quo sec. manus

αἰπύνωτόν τ'

fecit.

αἰπύνωτον δ'

Vit.

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-943

θᾶκός τ': Libri

θῶκος

. Correxit Brunckius.

τ'

omittit Vit. sed a glossatore

τὲ

superscriptum.

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-944

Θεσπρωτοῦ:

Θεσπρώτου

Lips. Strabo VII. p. 328.

Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸn ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν καὶ τὸ ὄρος ὁ Τόμαρος ἢ Τμάρος, ἀμφοτέρως γὰρ λέγεται, ὑφ᾽ ᾧ κεῖται τὸ ἱερόν· καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο

. Aeschylum spectasse videtur et Euripidem Phoen. v. 989.

ΚΡ. Θεσπρωτὸν οἶδας. Μ. σεμνὰ Δωδώνης βάθρα;

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-945

ὑφ' ὧν:

ἀφ᾽ ὧν

G. In

σὺ

posteriorem litteram, in

αἰνικτηρίως

tres primas a rec. manu refectas habet M.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-946

προςηγορεύθης:

προσηγορήθης

Par. B. H. N. Ven. 3. quod Blomfieldio paullo vetustius visum est. At potestate differt. Nam

προςηγορεῖν

est blande alloqui, salutare, consolari. Apud Sophoclem El. 1470. Orestes, velatum interfectae Clytaemnestrae corpus afferens Aegistho,

οὐκ ἐμὸν τόδ', ἀλλὰ σόν, τὸ ταῦθ᾽ ὁρᾶν τε καὶ προςηγορεῖν φίλως

. Conf. Eur. Phoen. 996.

Προςαγορεύειν

, cuius perrarus apud tragicos usus est, invenitur apud Aeschylum Choeph. 938.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-947

κλεινὴ:

δάμαρ κλεινὴ

Lips. sed supra

δάμαρ

iterum

κλεινὴ

scriptum.

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-948

μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, εἰ: E Turnebi editione manavit

μέλλουσ᾽ ἔσεσθ', εἰ τῶνδε προςσαίνει σέ τι

. omisso

εἰ

scriptum est

ἔσεσθαι τῶνδε

in M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. B. D. H. K. L. N. Ven. 2. 3. Vindobonensibus omnibus et in Ald. Rob.

ἔσῃσθαι τῶνδε

Ox. Deinde

προσαίνει σέ τι

M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 3.

προσαίνεις ἔτι

Colb. 1. Scholiastae quoque

εἰ

ignorant, qui haec verba,

τῶνδε προςσαίνει σέ τι

, volunt

διὰ μέσου

dicta esse. Interpretantur autem duobus modis, utroque ironia vacuo, uno quo

προςσαίνει

pro

θέλγει, ἡδύνει

dictum accipiatur, altero tali,

εἰς μνήμην ἔρχεται καὶ εὐφραίνει σε διὰ τὸ εἶναι ἀληθῶς δάμαρτα Διός

, οι

ὑπομιμνήσκει καὶ εὐφραίνει σε

Similiter apud Hesychium legitur

προσαίνουσί με, προςβάλλουσι, προςέρχονται

, quod pertinet ad

προςσαίνουσί με

in Eur. Hipp. 863. Hoc sensu si Aeschylus verbo isto usus esset, excidisse versum oporteret, quo haec pro apodosi praecedentium essent, verbi caussa

τῶνδε προςσαίνει σέ τι κλύουσαν ὀρθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένον;

quemadmodum locutus est in Agam. v. 1203. Interrogandi signum post

σέ τι

habet Cantabr. 1. Blomfieldius ex Arund. Cantabr. 1. Par. G. E.

ἔσεσθαι· τῶν δὲ

divisim scripsit, pathetice sumenda putans haec verba, quae sic est interpretatus, quin et hisce oraculis gratum aliquod tibi inerat. At neque significare hoc possunt ista verba, et quod

πάθος

dicit mala potius inconcinnitas eaque languidissimae sententiae est, nec melior machina quam si cum interrogatione dicatur

τῶνδε προςσαίνει σέ τι;

cuiusmodi interrogatio si mediae orationi insereretur, habere deberet particulam interrogativam, ut

μῶν σε προςσαίνει τάδε;

Νon puto dubitari posse quin

εἰ

necessarium esse recte perspexerit, quicumque fuit, qui

ἔσεσθ', εἰ τῶνδε

scripsit. Sed hoc tamen propter elisam diphthongum non videtur ferri posse. Non malam, sed audaciorem medicinam adhibuit Cantabrigiensis in Diarii classici fasc. V. p. 78.

μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, τῶνδέ γ' εἰ σαίνει σε τι

. Mihi aliquando emendandum videbatur, mutatione perparva,

ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως προςηγορεύθης, εἰ Διὸς κλεινὴ δάμαρ μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι τῶνδε προςσαίνει σέ τι

. Sed abhorret id tamen a simplicitate dictionis Aeschyleae. Quare satius visum est propagatam a Turnebo lectionem ita servare ut plene scriberetur

ἔσεσθαι

cum eoque per crasin coalesceret

εἰ

. Saepissime enim librarii voculas, quae crasi non animadversa viderentur versum corrumpere, omittendas esse existimarunt. V. ad Eur. Iph. Taur. v. 667.

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-949

οἰστρήσασα:

οἰστρήσασα

οἰστρᾶν

dictum. V. ad Eur. Iph. Aul. 77.

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-950

ᾖξας:

ᾖξας

Vit. et fortasse a pr. manu M. qui

ᾖξας

a sec. manu habet.

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-951

παλιμπλάγκτοισι:

παλιπλάκτοισι

a pr. manu M.

παλιμπλάκτοισι

idem a sec. manu et G. Vit. Par. D.

παλιπλάγκτοισι

Ven. 3.

πολυπλάκτοισι

Lips.

πολυπλάγκτοισι

Arund. Cantabr. 1. Par. K. Vindobonenses et Rob.

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-952

χειμάζει:

χειμάζει

pro vulgato

χειμάζῃ

Par. E.

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-953

κεκλήσεται:

κεκλήσεται

Vit. Lips. et ceteri plerique.

κληθήσεται

M. G. Bess. edd. vett. idemque superscriptum est in Par. B. et habet Tzetzes ad Lycophr. 630. ubi hunc versum cum praecedente affert. Ionium mare ab Inachi filia appellatum esse Aeschylo auctore praeter Tzetzam tradunt Stephanus Byz. in

Ἰόνιον πέλαγος

, Etym. Μ. p. 473, 16. Eustathius ad Dionysii v. 92. scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 211. ed. Matth. qui sic scribit,

οἳ δέ φασιν Αἰσχύλῳ αὐτὸν ἕπεσθαι οἰομένῳ πάντα πόντον Ἰόνιον λέγεσθαι ὃν ἀλωμένη περιῆλθεν ἡ Ἰώ

. Eandem nominis originem non memorato Aeschylo alii multi prodiderunt, ut Apollodorus II. 1, 3. scholiastes Pindari ad Pyth. III. 120. Apollonii Rhodii ad IV. 308. Euripidis ad Hipp. 727. Eustathius ad Dionysii v. 389. Hyginus fab. 145.

842. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-954

πᾶσιν:

πᾶσι

Vit. Lips. edd. vett. Post hunc versum in G. tamquam alius versus legitur

Ἰόνιος ἀπὸ σοῦ μνημονεύματα τῆς σῆς πλάνης

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-955

τάδ':

σημεῖα σοι τάδ'

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-956

ἐστὶ:

ἔστι

Μ.

846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-957

ἐς ταὐτὸν:

ἐς ταὐτὸ

ante correctionem Vit.

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-958

ἔστιν:

ἔστιν

Μ.

ἔστι

G. Vit. Lips. edd. ante Vict. Afferunt hunc versum scholiastes Ambrosianus ad Od. IV. 563. VI. 204. Eustathius p. 1386, 12. 1509, 35. 1559, 60. quorum locorum in postremo

ἔστι τις πόλις

, in ceteris

ἔστι πόλις

legitur.

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-959

NA: Hic versus in Colb. 1. post sequentem positus est. In Vit. totus ita legitur,

Νείλου πρὸς αὐτῷ χώματι

. Inter versus adnotatum

καὶ πρὸς ἀναχωματισμῷ, ἤγουν ταῖς ὄχθαις

, et deinde in fine versus

τῷ στόματι

. Lips.

πρὸς αὐτόματι καὶ προςχώματι

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-960

ἐνταῦθα:

ταῦτα

pro

ἐνταῦθα

, superscripto ad ultimam syllabam

, Lips.

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-961

τίθησιν:

τίθεισιν

, superscripto a sec. manu

, Μ.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-962

χειρὶ: Libri

χειρὶ

, nisi quod M. a sec. manu gravem accentum habet.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-963

ἀταρβεῖ:

ἀταρβεῖ

scholia explicant

ἀφοβοποιῷ

, similiterque Blomfieldius nullum metum incutiente, placido, comparans Moschi versus II. 50.

ἐν δ᾽ ἦν Ζεὺς Κρονίδης, ἐπαφώμενος ἠρέμα χερσὶν πόρτιος Ἰναχίης, τὴν ἑπταπόρῳ παρὰ Νείλῳ ἐκ βοὺς εὐκεράοιο πάλιν μετάμειβε γυναῖκα

. Non credam isto significatu hoc vocabulum dictum esse, qui ne aptus quidem hic est, quum non sit quare metuendam sibi manum eius a quo amatur putet Io: sed est epitheton ornans, potentiam Iovis significandi caussa positum.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-964

θιγὼν:

θιγὼν

M. Rob. Ceteri

θίγων

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-965

γεννημάτων: Omnes libri

γεννημάτων

, nisi quod M. a pr. manu et Lips.

γεννημάτων

. Miror Valckenario placuisse quod ad Phoen. 639. refert Scaligerum ex Peyraredi coniectura in libri sui margine adscripsisse,

θιγημάτων

. Nam quod affert ex Hesychio,

θιγημάτων, μιασμάτων

, id alio spectare apertum est, et ne scriptum quidem sic est apud Hesychium, sed, uti debebat,

θιγμάτων

. Tanta tamen fuit auctoritas Valckenarii, ut huic probatum verbum analogiae contrarium reciperent Brunckius et Schützius. Nihil prodesse puto tali coniecturae defendendae hoc scholion codicis Vit.

ἐνταῦθα ὁ Ζεὺς πάλιν ποιήσει ἄνθρωπον, ἀφόβῳ χειρὶ ἐφαψάμενός σου· τέξεις δὲ καὶ παῖδα Ἔπαφον ὀνομαζόμενον, ἐπώνυμον τῆς ἐπαφήσεως τῆς Διός

. Sensum enim eo scholio, non verba singula reddi alia scholia ostendunt. At, inquiunt Valckenarius et Brunckius, absurdum est

γεννημάτων

. Fateor ita videri posse, quum non praecedat quo referatur hoc vocabulum: quod recte se haberet, si

ἔγκυον

pro

ἔμφρονα

dixisset. At non multo minus absurdum esset, si ferri posset,

θιγημάτων

. Nam si sanam mentem contactu suo restituit virgini, quis inde colligat etiam gravidam eo contactu factam esse? Inde mihi olim nata est suspicio, in quam postea vidi etiam Elmsleium incidisse, deesse hic versum post

ἔμφρονα

, praesertim quum

μόνον

, si ad

τίθησιν ἔμφρονα

referatur, plane sit inutile, quia mentis compotem Iuppiter etiam nutu et sola voluntate sua reddere poterat. Nam alia minus probabilis est Elmsleii coniectura, haec verba,

ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον

, ex adnotatione in textum venisse: quae verba neque interpretem produnt, et ad intelligentiam rei sunt necessaria. Itaque omissi versus signa ante hunc versum posui. Recte enim iam omnia procedent, si tale quid scriptum fuisse statuamus,

παύσας τε μόχθων τῶνδε φιτύσει γόνον

. Vereor enim ne nimiae negligentiae reum faciat Aeschylum, qui quasi res nota fuerit omnibus omisisse eum credat mentionem graviditatis afferatque contraria ratione non dissimiles versus ex Supplicibus 298-300.

ΧΟ. καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. ΒΑ. τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ. Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος·

quod ut illic

ῥύσια

dicuntur, etsi nihil praecessit quo id vocabulum referatur, sic hic dictum sit

γεννημάτων

. At multo tamen facilius ex eo, quod potitus virgine Iuppiter tangendo ex ea prolem genuit, servatam esse, quam genuisse eum prolem ex eo, quod mentis compotem reddiderit, potest intelligi.

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-966

τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον:

τέξει κελαινὸν Ἔπαφ'

Lips.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-967

γέννα:

γένα

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-968

πεντηκοντάπαις:

πεντηκοντάπαις

G. Coll. 2. Cantabr. 1. Ven. 3. Bess. Ald. Turn. Ceteri

πεντηκοντόπαις

, ut Eustathius p. 37, 32. Atticam formam Blomfieldius recepit.

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-969

θηλύσπορος:

θηλύσπορος

Μ.

θηλύπορος

Lips.

θηλύσπορον

G. Ald.

858. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-970

ἐπτοημένοι:

ἐπτωημένοι

ἐπτούμενοι

Lips.

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-971

NA: Suppl. 210.

ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, ἐχθρῶς ὅμαιμον καταμιαινόντων γένος

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-972

θηρεύσοντες:

θηρεύοντες

Vit. Colb. 1.

861. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-973

φθόνον:

φθόνον

Lips. Par. E.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-974

δαμέντων:

δαμέντα

Cantabr. 1.

861-864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-975

Vulgo hi versus sic scripti leguntur,

φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός· Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει

. Quae quum intellectum esset non admittere aptam explicationem, Brunckius temere scripsit

φθόνον δὲ σώμαθ' ὧν ἕξει θεός, Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων

. Heynius ad Apollodorum p. 273. (108. ed. sec.) aut

σώματα

de puellis, quarum fructum deus maritis invideat, dici, et deinde

δαμέντας

legi debere, aut procorum corpora fato subducenda significari censebat. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 118. nihil mutandum ratus sic vertit, Aegypti filii Danaidum venabuntur nuptias, sed illarum deus invidebit corpora (non committet ut iis potiantur), ipsorum vero (Aegypti filiorum) a feminis caesorum corpora terra leget Pelasgica. Horum quidem nihil admitti posse apertum est. Blomfieldius

δαμέντας

edidit, Boissonadius

δαμέντα

, hanc Medicei libri scripturam esse falso dicens (habet enim ille quoque liber

δαμέντων

) deumque putans ob caesa corpora invidiam facere dici. Ne haec quidem habent quo cuiquam possint probanda videri. Illud vero mirere, quod qui

δαμέντας

vel

δαμέντα

scripserunt, non

δέξεται

mutarunt in

δέρξεται

, quo sententiam saltem aptam effecissent. Verba qui explicari satis ducit, acquiescere poterit in Wellaueri sententia, qui nihil mutans ad

δέξεται

intelligendum putabat

αὐτάς

ex praegresso

σωμάτων

, et

δαμέντων

genitivum absolutum esse volebat, hoc sensu, deus ipsis corpora puellarum invidebit, easque Pelasgia excipiet, interfectis illis ferro muliebri. Et illud quidem non potest dubium esse,

φθόνον σωμάτων ἕξει θεός

de virginum dictum esse corporibus, quorum potiri non permissurus sit deus Aegypti filiis: nec minus certum est

Πελασγία δὲ δέξεται

ad Danaides referri: absurdum est enim de corporibus Aegyptiadum receptis sepultisque cogitare, nec quidquam perversius quam

δαμέντας

, Pauwii inventum, aut

δαμέντα

inferri potuit. Sed

δαμέντων

si tum additum est genitivo absoluto, perobscura est ista brevitas orationis, omissa utraque et virginum et sponsorum nominatione. Quo efficitur ut vix dubitari possit quin aliquid exciderit ante

θηλυκτόνῳ

. Credibile est huiusmodi quid dictum fuisse,

Πελασγία δὲ δέξεται τὸν ἐγγενῆ στόλον γυναικῶν, νυμφίων θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει

. Similem in mediis versibus omissionem supra ad v. 753. ex Vit. adnotavimus.

867. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-976

ἐπ' ἐχθροὺς:

ἐς ἐχθροὺς

M. (si recte ex M. adnotatum) Vit. aliique et Rob.

ἐπ' ἐχθροὺς

G. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B. Blomfieldius quum praelaturum fortasse aliquem

ἐς

putavit, quia melius intrare amor quam contra ire diceretur, non cogitavit id hic non esse melius, ubi illud ipsum contra ire necessario est intelligendum: de quo significatui praepositionis citavit Valckenarium ad Phoen. 79.

Εἰς

quum pro

ἐπί

dici putatur, ut in Euripidis Or. 1010.

τὰ πανύστατα δ᾽ εἰς ἐμὲ καὶ γενέταν ἐμὸν νεῖμαι

, vis praepositionis est ea, ut pervenire aliquid aliquo, non ut tendere ad perveniendum, quod est in

ἐπί

, significetur. Hic etsi utrumvis dici potuit, aptius tamen videtur

ἐπί

, praesertim quum de connubio olim Iovi periculoso sit accipiendum.

868. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-977

ἵμερος:

ἵμερον

Lips.

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-978

ἀπαμβλυνθήσεται:

ἀπαμβλυνθήσεται

Par. D. E. Ald. Turn.

ἀπαμβλυθήσεται

M. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. B. Bess.

ἀπαμβληθήσεται

ἐπαμβλυνθήσεται

Vit.

ἐπαμβληθήσεται

Rob. et adscriptum in Par. B.

870. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-979

γνώμην· δυοῖν δὲ:

γνώμην. δυοῖν (δυεῖν Μ.) δὲ

M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. C. E. F. N.

γνώμαιν δὲ δυοῖν

γνώμαιν (vel γνωμαῖν) δυοῖν δὲ

Par. A. B. D. H. Rob.

γνώμων (γνωμῶν· Turn.) δυοῖν δὲ

Ald. Turn.

γνώμοιν δυοῖν

, omisso

δέ

, Vit.

871. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-980

ἄναλκις:

ἄναλκις

Par. A. C. et superscriptum in B.

872. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-981

αὕτη:

αἳ

G. Ox. Bess. Ald.

873. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-982

μακροῦ λόγου δὲ: Vulgo

μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ᾽ ἐπεξελθεῖν τορῶς

, et sic M. Vit. Lips. ceterique plerique codices et Ald. Turn.

δεῖ ταῦτ' ἐξελθεῖν

Rob.

ταῦτα ἐξελθεῖν

Par. N.

ταῦτά τ᾽ ἐξελθεῖν

G. Mosc. 2. In

δεῖ

consentiunt libri praeter Ox. in quo

δὴ

est. Non est credibile sic haec sine coniunctione superioribus esse addita. Quare recipiendum duxi quod Schützius coniecit

δὲ

pro

δεῖ

. Et confirmatur hoc glossa codicis G.

πάρεστι

, etsi hic quoque codex

δεῖ

habet. Neque

δεῖ

habuerunt scholiastae, qui in explicatione verborum adhibuerint

ἐστίν

εἴη ἄν

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-983

ἐκ τῆσδε:

ἐκ τῶνδε

Par. Β. (sed hic adscripto

ἐκ τῆσδε

) Ox. Ven. 1.

καὶ τῶνδε

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-984

τόξοισι κλεινός:

τόξοισι κλεινοῖς

M. Rob. Ceteri

τόξοισι κλεινός

. Quem poeta extollere hic debebat Herculem, ut cuius memorandi caussa quae praecedunt omnia dixerat, eius significatione bene videbat mirifice commoveri audientium animos debere, si diceret

θρασύς, τόξοισι κλεινός

, prae quo misere languet

θρασὺς τόξοισι κλεινοῖς

, nec languore careret, si diceretur

θρασύς τις, τόξοισι κλεινός

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-985

ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ:

ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ

Μ. G. Vit. Lips. edd. vett. Alii codices

ὃς τῶνδ᾽ ἐκ πόνων ἐμὲ

, vel

ὃς ἐκ πόνων τῶνδέ με

, vel

ὃς ἐκ πόνων τῶν ἐμὲ

, vel

ὃς πόνων τῶν ἐμέ

876. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-986

χρησμὸν:

χρησμὸν

littera

a sec. manu M.

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-987

ἐμοὶ:

ἐμὴ

Vit. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. K. Ven. 3. Bess. et ex corr. G. in quo prius

ἐμοὶ

fuerat.

οι

superscriptum in Colb. 2.

ἐμοὶ

M. Lips. aliique codices et edd. vett.

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-988

θεῶν: In fine versus libri omnes

Θέμις

, praeter G. in quo est

θεῶν

, superscripto

Θέμις

ut ex interpretatione. In Vit. ad

Θέμις

adscripta interpretatio

ἡ γῆ

. Hae glossae, simulque

παλαιγενής

epitheton, quod ineptum esset si de Promethei matre diceretur, genuinam esse produnt codicis Guelferbytani scripturam, interpretes autem ex v. 211. seqq. quae esset illa deorum mater explicaturos in diversa discessisse, aliis Tellurem, aliis Themidem dici putantibus. Itaque hunc sum librum secutus.

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-989

ὅπως δὲ χὤπῃ:

ὅπως δ᾽ ἔχω πῇ

Lips. Codex Vit. habuerat

πῶς δ᾽ ἔχω. ποῖ

, cum hac glossa,

ᾧτινι τρόπῳ ἔξω ποῦ

, quod

ποῦ

ab eadem manu in

πότε

mutatum, in textu autem correctum primum verbum in

ὅπως

, deinde ad

γρ

supra apposita signa quibus fieret

ὅπῃ

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-990

δεῖ:

δὲ

pro

δεῖ

Lips. Alii nonnulli

δή

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-991

λόγου:

χρόνου

G. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.

λόγου

M. Vit. Par. F. Hoc praetuli. Apte comparavit Stephanus Pers. 714.

πάντα γάρ, Δαρεῖε, ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ

. Quamquam ibi quoque pars librorum

χρόνῳ

habet.

879. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-992

σύ τ':

σὺ δ'

Vit. Colb. 1. Ceteri, opinor, omnes ut M. G. Lips. edd. vett.

σύ τ'

, aptius his leviter et segnius adiectis.

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-993

ἐλελεῦ, ἐλελεῦ:

ἐλελελελελεῦ

M. G. Lips. Turn.

ἐλελελελελελεῦ

septem syllabis Cantabr. 1. Quinque syllabis Ald. Sic etiam Rob. sed

ἰὼ. ἰὼ.

praemittens.

ἰω, ἰω, ἔλε, ἔλε, ἔλε, λε λεῦ

Par. E. Codex Vit. in quo quod praecedit

nomen Io est, sic,

έλε λε λε ἐλε λελεῦ

, octo syllabis, quarum quinta et sexta minoribus litteris in vacuo spatio insertae. Hesychius

ἐλελεῦ, ἐπιφώνημα πολεμικόν. οἳ δέ, προαναφώνησις παιανισμοῦ. τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ

. Emendavit Pauwius

ἐλελεῦ, ἐλελεῦ

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-994

φρενοπληγεῖς:

φρενοβλαβεῖς

G. Lips. Bess. aliique nonnulli.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-995

ἄρδις:

ἄρσις

G. Hesychius

ἄρδις, ἀκίς. Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-996

ἄπυρος:

ἄπειρος

G. Par. E. F. Dictum est

ἄπυρος

ut in Choeph. 487.

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-997

κραδία:

καρδία

M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. Bess. Ceteri

κραδία

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-998

φόβῳ φρένα λακτίζει:

φρένα φόβῳ λακτίζει

Vit. aliique nonnulli et Ald.

φόβῳ λακτίζει φρένα

Rob.

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-999

ὄμμαθ' ἑλίγδην:

ὄμματ' ἐλίγδην

Lips.

886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1000

ἀκρατής:

ἀκρατοὺς

Vit. Lips. sed in Vit.

ής

superscriptum.

887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1001

παίουσ':

πταίουσ'

Par. L.

παύουσ'

Par. Κ.

παίουσιν

παίουσ'

etiam M. habere videtur. Hoc dicit, perturbala dicta mea illiduntur (h. e. luctantur) diri fluctibus fati.

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1002

πρὸς κύμασιν:

στυγνοῖς

Cantabr. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 3.

στυγνῆς πρὸς κύμασι

G. et a pr. manu M. in quo a sec. manu

προς

factum est. In G. adscriptae hae interpretationes,

λυπηραῖς, ταραχαῖς

. Lips.

πρὸς κύμασιν ἄτης

, ad penultimam superscripto

889. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1003

NA: Totam primam huius carminis stropham habet scholion haud dubie recentissimum ad primum epigramma Callimachi. Nicephorus Gregoras Hist. Byz. VIII. 14. p. 383. ed. Bonn.

ἦ σοφὸς ἦν ἄρ᾽ ἐκεῖνος ὃς πρῶτος ἐν γνώμῃ τόδ᾽ ἐβάστασε καὶ γλώσσῃ διεμυθολόγησεν, εἴτε Θαλῆς ὁ Μιλήσιος ἦν, εἴτε Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος, εἴτε καὶ ἄμφω, παρὰ θατέρου ἕτερος ἐκδεξάμενος, τό γ' ἑαυτὸν μακαρίζειν ἐκθύμως, ὅτι μὴ βάρβαρος, ἀλλ᾽ Ἕλλην γεγένηται

. Idem XXI. 5. p. 1025.

ἀλλὰ γὰρ ἦ σοφὸς ἦν ἐκεῖνος ὃς πρῶτος ἐν γνώμῃ τόδ᾽ ἐβάστασε καὶ γλώττῃ διεμυθολόγησε, τὸν μακρὸν ἅπαντα φύειν τ' ἄδηλα χρόνον καὶ τὰ φανέντα καλύπτειν·

quae posteriora ex Sophoclis Aiace v. 646. sumpta sunt.

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1004

γνώμᾳ:

γνώμᾳ

, superscripto

ῃ

, Lips.

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1005

ἐβάστασε:

ἐβάσταζε

Par. Ε. et e corr. Lips. in quo fuerat

ἐβάσταξε

890-891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1006

γλώσσᾳ:

γλώσσῃ

G. Ald. Rob.

γλώσσα

, superscripto

ῃ

, Lips.

γλῶσσα

a pr. manu M. ex quo factum

γλώσσαι

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1007

διεμυθολόγησεν:

διεμυθολόγησε

Vit.

892. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1008

ἀριστεύει: Eustathius p. 717, 4. et 758, 63.

ὡς τὸ κηδεύειν καθ' ἑαυτὸν ἀριστεύει μακρύ

ἀριστεύοι

Lips.

ἀριστεύειν

G. Bess. Ald.

893. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1009

πλούτῳ:

πλούτου

, superscripto

ῳ

, Vit.

894. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1010

γέννᾳ:

γένα

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1011

ὄντα:

ὄντα

omittit G.

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1012

χερνήτην:

χερνήταν

, ultimae vocali superscripto

, Lips.

896. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1013

μήποτε, μήποτέ μ', ὦ:

μήποτε μήποτέ μ' ὦ

M. Vit. Rob. Τurn.

μήποτε μήποτ᾽ ὦ

G. Lips. aliique et Ald.

μήποτέ με ὦ

pauci codices.

897. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1014

λεχέων Διὸς: Manifestum est post

Μοῖραι

excidisse quattuor syllabas. Non inepte coniiciat quis epitheto quo Sophocles usus est in Ant. v. 987. dixisse Aeschylum

ὦ Μοῖραι μακραίωνες

, quod hic ad futurum tempus esset referendum.

Διὸς λεχέων

Lips. aliique nonnulli.

Διός

omittunt Vit. aliique nonnulli et Ald. Turn.

λεχέων

omittit Par. L.

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1015

πλαθείην:

πλαθείην

M. Lips. Ox.

πλασθείην

G. Vit. aliique et edd. vett.

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1016

γαμέτᾳ:

γαμετᾷ

a pr. manu M. ex quo

γαμέτᾳ

a sec. manu factum.

ἐν γαμετᾷ

Lips. Ald. Rob.

ἐν γαμέτᾳ

G. Vit. Cantabr. 1. Par. C. D. E. Ven. 3. Turn. Delevit importunam praepositionem, quae a M. et, ut videtur, ab aliis abest, Canterus.

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1017

NA: Vehementer falsus est Doederlinus, qui ad Sophoclis Oed. Col. 563. quod

ἄστοργος

aliquando de homine dicatur, ita explicandum putavit

ἀστεργάνορα

, ut Io Iovi nupsisse significaretur, tamquam mortalium nuptiis sibi non suffecturis. Placuit hoc Halmio in Lectionum Aeschylearum parte priore. At nec nupsit Io Iovi, nec potest

ἀστεργάνωρ

illo significatu dici. Domo pulsa Io insania agitata fugit machinis Iunonis. Itaque virginitas eius dicitur non amans alicuius mariti, i. e. expers connubii.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1018

εἰςορῶσ':

εἰσοροῦσ᾽

Lips.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1019

Ἰοῦς:

Ἰὼ

ex correctione, quum prius

love

scriptum fuisset, Vit.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1020

μέγα δαπτομέναν:

γάμῳ (γάμῳ Rob. Turn.) δαπτομέναν

M. Rob. Turn. et superscripto ultimae syllabae

Lips.

γάμῳ δαπτομένην

G. Vit.

γάμῳ

Par. Ε.

γάμων

Ven. 3.

με γάμῳ

Bess. Ald.

δαπανομένην

Colb. 1. Par. D.

δαπανωμένων

Par. G.

δ᾽ ἀπτομένην

Ald. Optime Schützius emendavit

μέγα δαπτομέναν

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1021

δυςπλάνοις:

δυσπλάγχνοις

M. Lips. aliique et Turn.

δυσσπλάγχνοις

G. Par. B. Ald. Rob.

δυσπλάχνων

, sed

οις

superscripto, Vit.

γρ. ἀσπλάγχνοις

Par. B. Veram scripturam

δυςπλάνοις

Turnebus attulit, haud dubie ex C. Sic etiam Ox. et Bigot.

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1022

ἀλατείαις:

ἀλατείαις

M. Par. D.

ἀλατείαισι

Vit. aliique et Rob.

ἀλατείαισι

ἀλατίαισι

Lips. aliique pauci.

ἀλατίαισι

Ald.

ἀλατίαισιν

Turn.

ἀλατείῃσι

Par. E.

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1023

πόνων:

πόνων

omittunt Par. C. Turn. Similiter Io in Suppl. v. 546. dicitur

μαινομένα πόνοις ἀτίμοις ὀδύναις τε κεντροδαλήτισι θυὰς Ἥρας

903. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1024

ἐμοὶ δέ γ' ὅτε: Libri

ἐμοὶ δ᾽ ὅτι μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος

, nisi quod

δ'

omittunt Lips. Par. E. Vind. 2. 4.

904-906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1025

οὐδὲ δέδια· μηδέ τού με:

οὐ δέδια· μηδὲ κρεισσόνων

M. Turn.

οὐδέδια μηδὲ κρεισσόνων

, deleto rursus quod explicandi caussa superscriptum erat δέδια, Vit.

οὐδὲδια μὴ δὲ κρ.

G. Ald.

οὐδὲ διὰ μὴ δὲ κρ.

Rob.

οὐ δεδία μὴ δε κρ.

Lips.

οὐδὲ διατομὴ δὲ κρ.

Par. E.

οὐδέ τι διακρεισ σόνων

et in margine

μηδέτι

Ven. 2.

θεῶν: omittit Par. D.

ἔρως προςδράκοι ὄμμ' ἄφυκτον:

ἔρως ἄφυκτον ὄμμα

libri, nisi quod Par. Ε.

ἄφικτον

habet. Tum

προσδάρκοι με

Μ.

προσδέρκοι με

G. Vit. Lips. et sic, addito

με

, puto habere etiam Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Par. C. Ven. 2. 3. Vind. 1. 3. ex quibus

προσδέρκοι

adnotatum est.

προσδέρκει

Par. F.

προσδράμοι

Par. E. Vind. 2. 4. hi quoque, puto, non sine pronomine.

προσδράκη με

Rob.

προσδέρκοισθε

sine

με

Οχ. Ven. 1. Bess. Ald.

προσδέρκοιτο με

Turn. et quae seculae sunt editiones. Scholiastes Theocriti ad XV. 94. ὅμοιον δ᾽ ἐστὶ τῷ παρ' Αισχύλῳ “

μὴ δὲ κρεισσόνων θεῶν ἔρως ἄφυκτον ὄμμα προςδέρκοι με

ADNOTATIONES Nou epodum haec, sed antistrophica esse vidit Elmsleius, sed male ei cessit emendatio, quum sic scribendam stropham putavit,

ἐμοὶ διότι μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος, άφοβος, οὐδὲ δέδια· μηδὲ κρείσσων θεῶν ἔρως ἄφυκτον ὄμμι . . προςδράκοι με

Nam ut mittam alienum prorsus a tragoedia

διότι

, etiam sententia laboral. Qui enim sciant Oceanides par sibi connubium fore ? et, si sciunt, cur optant ne qui maiorum deorum amore earum incendatur? Rectius sensui prospexerant Pauwius, Heathius, Arnaldus, Giacomellus, qui

ὅτι

öre

mutari volebant. Multi anni sunt, quum in scholis meis scribendum esse censebam

ἐμοὶ δέ γ' ὅτε μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος, ἄφοβος, οὐδὲ δέδια, μηδ' ἄφυκτον κρεισσόνων θεῶν ἔρως ὄμμα με προςδρακείη.

Quorum postrema commemoravit Reisigius in comm. crit. ad Oed. Col. v. 1080. p. 333. Sed hodie haec non probo, primum propter

προςδρα- κείη

, quo passivo aoristo etsi Pindarus usus est, non tamen usi esse vi dentur tragici; tum propter collocationem verborum non iustam, quia

ἄφυκτον

non praemitti, sed postponi conveniebat; tum denique etiam propter scholiastae adnotationem, qui scribit

εἶτα παρακατιών, ἐφερμη νεύων τί ἔρως, φησὶν ὅτι ὄμμα φημὶ θεῶν ἄφυκτον

, licet ille male

ὄμμα ἄφυκτον

, qui accusativi sunt, pro nominativis per appositionem ad og additis habuit. Quae quum ita sint, finem strophae sic a poeta scriptum credo,

κρεισσόνων θεῶν ἔρως μηδέ τού με προςδράκοι ὄμμὲ ἄφυκτον.

Legitur

προςδρακεῖν

in Eum. v. 168. Quae Blomfieldius attulit, ut

κρείσσονας deos

appellari ostenderet, non magis ad rem pertinent quam Schaeferi iudicium in Melet. crit. p. 31. Aeschyli verbis eadem caussa abutentis. Hic enim non deos potentiores hominibus, sed maiorum gentium potiores inferioris ordinis diis intelligendos esse ipsa luce clarius est.

907. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1026

ἄπορα: M. G. Vit. Lips. Ald. Turn.

εἰς άπορα

multi codices et Rob.

908. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1027

οὐδ᾽ ἔχω τίς ἂν γενοίμαν:

οὐδ᾽ ἔτις ἂν γένοιμ' ἂν

, sed ad

ἔτις

superscripto

χω

, Vit.

γενοίμην

G. Lips. Ald.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

561-886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-375

;

561-886. Third Episode. Io and Prometheus. The myth of Io is connected with that of Prometheus by the person of Heracles, the libera- tor of Prometheus, who is descended from paphus, the son of Zeus and Io (see on 774). The appearance of Io therefore prepares the way for the introduction of Heracles in the Προ- μηθεὺς λυόμενος. But the immediate significance of this scene consists in the present relation of Zeus and Io. Io appears as innocent and yet perse- cuted; her sufferings, superficially considered, put Zeus in the worst possible light. Accordingly the in- dignation of Prometheus rises more and more, till at last, carried away by passion, he vaunts his secret in such terms that the interposition of Zeus becomes inevitable. So the transition to the catastrophe is pre- pared. The geographical part of this episode, with its description of marvels, like the scene of Heracles in the Προμηθεὺς λυόμενος (see below, Frg. VII. and VIII.), doubtless had a peculiar charm for the Athenians of the period. On the origin of the myth of Io, see Introd. p. 9, footnote. Io appears as a horned maiden (588, 674; so indi- cated by her mask). In early Greek art, especially in vase-paintings, she has the figure of a cow outright. On the throne of the Amyclaean Apollo, a work of the sculptor Bathycles (about Ol. 60), Hera was represented as glaring at Io, 'who is already a cow' (Paus. iii. 18. 7). On an archaic black-figured vase of the Munich collection (No. 573; see Panofka, Argos Panoptes, plate 5), Argus is seen, seated on the ground, a fero- cious figure with long hair and beard, and a huge eye in his shaggy breast; he holds in his hand a long cord, attached to the horns of a cow. Near by stands Hermes, grasping the cord near the horns with his left hand, and about to draw his sword with his right. Argus's dog

;

stands at bay in front of his master. Through the influence of this trag- edy, Io came later to be depicted in art as a maiden with horns. So, for instance, on a red-figured vase of the Berlin Museum (Panofka, l.c., plate 3). The stinging gadfly' of the legend (cp. Suppl. 306 BΑ. τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ; ΧΟ. βοη- λάτην μύωπα κινητήριον, Verg. Georg. iii. 147 cui nomen asilo Ro- manum est, oestrum Graii vertere vocantes), which is mentioned in Io's narrative, 675 be- low, had also to be omitted in the scenic representation. The difficulty was met by a figurative conception of οἶστρος; the maddening sting was interpreted as the reminiscence of the crafty eye of Argos (567). — On account of the unusual manner of Io's entrance and exit, the anapaests which commonly accompany the ar- rival and departure of a personage are here and at 877 given to the actor, not to the chorus. So above, at the entrance of the chorus (120 ff.).

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-514

⁴

;

807 ff. σύ: expresses affectionate interest. – τηλουρὸν γῆν, κελαινὸν φύ- λον: personal accusative as apposi- tive to the name of the country. Cp. Krüger II. § 46, 3, 1 and 2. κελαινὸν φῦλον is further defined by ποταμὸς Αἰθίοψ in the next verse. - ἡλίου πη- γαῖς : this cannot be the Fount of the Sun, sacred to Ammon, which is described by Hdt. iv. 181 ἐπίκλησιν δὲ αὕτη ἡ κρήνη καλέεται ἡλίου; cp. Quint. Curt. iv. 7, 22 aquam solis vocant, Lucret. vi. 848 esse apud Hammonis fanum fons luce diurna frigidus, at calidus nocturno tempore fertur. Rather it appears from Eur. Frg. 771, Μέροπι τῆσδ᾽ ἄνακτι γῆς, ἣν ἐκ τεθρίπ- πων ἁρμάτων πρώτην χθόνα Ἥλιος ἀνί- σχων χρυσέᾳ βάλλει φλογί· καλοῦσι δ᾽ αὐτὴν γείτονες μελάμβροτοι Ἕω φαεννὰς Ηλίου θ᾽ ἱπποστάσεις, that the παντο- τρόφος λίμνη, described in Frg. II. of the Προμ. λυόμενος below, is meant. Its waters give life and happiness. Origi- nally it was thought to be in the heav- ens, afterwards on the earth; cp. the Homeric verse (Od. iii. 1) Ἠέλιος δ᾽ ἀνόρουσε λιπὼν περικαλλέα λίμνην οὐρα- νὸν ἐς πολύχαλκον. — Strabo p. 33, quoting the Frg. of the Προμηθεὺς λυόμενος just mentioned, shows that the early Greeks regarded all the south as belonging to Aethiopia, as the whole north to Scythia; he adds μηνύει δὲ καὶ Ἔφορος τὴν παλαιὰν περὶ τῆς Αἰθιοπίας δόξαν προστίθησι δ᾽ ὅτι μείζων ἡ Αἰθιοπία καὶ ἡ Σκυθία· δο- κεῖ γάρ, φησί, τὸ τῶν Αἰθιόπων ἔθνος παρατείνειν ἀπ᾿ ἀνατολῶν χειμερινῶν μέχρι δυσμῶν, ἡ Σκυθία δ᾽ ἀντικεῖται τούτῳ.

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-515

⁵

⁶

;

809. ποταμὸς Αιθίοψ: the scholiast rightly explains ὁ Νεῖλος. The name Nile, it was said, properly belonged only to the lower course of the river, below the last cataract (see note on 811). Cp. Solin. 32 demumque a Cataracte ultimo tutus est, ita enim quaedam claustra eius Aegyptii nuncupant; re- licto tamen hoc post se no- mine quo Nigris vocatur, Vitruv. viii. 2, 6 pervenit per montes ad catarrhactam ab eaque se praecipitans Nilus appellatur. Aeschylus, like others of his time, conceives of the Nile, under the name Αἰθίοψ (Nigris) as

;

rising in the east (i.e. southeast). Cp. the Schol. on Suppl. 559 χιονό- βοσκον (said of the Nile) φασὶ γὰρ λυομένης χιόνος παρὰ Ἰνδοῖς πληροῦ- σθαι αὐτόν. Alexander and his com- panions thought the Indian river Hy- daspes to be the beginning of the Nile. Cp. also Frg. 304, γένος μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπίσταμαι Αἰθιοπίδος γῆς, ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γαῖαν κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρίᾳ, ἐν δ᾽ ἥλιος πυρω- πὸς ἐκλάμψας χθονὶ τήκει πετραίαν χιόνα· πᾶσα δ᾽ εὐθαλὴς Αἴγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δήμη- τρος ἀντέλλει στάχυν.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-516

⁷

⁸

;

811. καταβασμόν : the so-called Little Cataract, the tenth and last in descending, is meant. It is now called Shellal = Cataract; its ancient name was Κατάδουπα. Cp. Hdt. ii. 17 Αἴγυπτον πᾶσαν ἀρξαμένην ἀπὸ Κα- ταδούπων τε καὶ Ἐλεφαντίνης πόλιος, Strabo p. 817 μικρὸν δ᾽ ὑπὲρ Ελεφαντί- νης ἐστὶν καταράκτης ·, πετρώδης τις ὀφρύς, ἐπίπεδος μὲν ἄνωθεν ὥστε δέχε- σθαι τὸν ποταμόν, τελευτῶσα δ᾽ εἰς κρημ- νόν, καθ᾽ οὗ καταρρήγνυται τὸ ὕδωρ, Cic. Somn. Scip. 18 sicut ubi Nilus ad ea quae Catadupa nomi- nantur praecipitat ex altis- simis montibus. - βυβλίνων ὀρῶν: ἀπὸ τῆς γινομένης παρ᾽ αὐτοῖς βύβλου ἔπλασεν τὰ βύβλινα ὄρη, Schol. On this Stanley remarks, 'non absimile vero, namque et Niger perinde ac Nilus papyro viget et calamo praetexitur, Solin. 30.'

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-517

⁹

¹⁰

;

812. σεπτόν: said as in the above- quoted Frg. ἁγνοῦ νάματος, 434 above ἁγνορύτων ποταμῶν, Pers. 497 ῥέε- θρον ἁγνοῦ Στρυμόνοs, Eur. Iph. Τ. 401 ῥεύματα σεμνὰ Δίρκας. - Νεῖλος : nearly = Νεῖλος γενόμενος, as the Nile. εὔποτον ῥέος : Suppl. 561 ὕδωρ τὸ Νείλου νόσοις ἄθικτον, Achill. Tatius iv. 18 (of the Nile-water) γλυκὺ δὲ πινόμενον ἦν καὶ ψυχρὸν ἐν μέτρῳ τῆς ἡδονῆς. Pescennius Niger, when his soldiers demanded wine, exclaimed, 'Nilum habetis et vinum quaeritis?' to which Aelius Spar- tianus (Pesc. Nig. 7) adds tanta illius fluminis dulcitudo ut accolae vina non quaerant. For ῥέος cp. 676.

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-518

¹¹

¹²

;

813. τρίγωνον χθόνα: τὸ καλεόμενον Δέλτα, Hdt. ii. 13.

814. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-519

¹³

¹⁴

;

814. μακράν: distant. Not tem- poral ("lasting till the return of the Danaides to Argos").

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-520

¹⁵

¹⁶

;

816. τῶν δέ : see on 234. — ψελλόν: Ar. Frg. 536 ψελλόν ἐστι καὶ καλεῖ τὴν ἄρκτον ἄρτον. Cp. Hesych. ψελλός· ὁ τὸ σίγμα παχύτερον λέγων. ψελλίζειν · ἀσήμως λαλεῖν. Bekk. Anecd. p. 116, 18, ψελλός· Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέ θεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου. “Lisping" = "indistinct." Cp. the use of τυφλός (see note on 499).

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-521

¹⁷

¹⁸

;

¹⁹

817. For the resolution in the first foot , see on 116 .

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-522

²⁰

²¹

;

²²

821. See on 107 respecting the long thesis in the fifth foot .

822. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-523

²³

²⁴

;

²⁵

822. μέμνησαι δέ που · joined loosely to ἥνπερ αἰτούμεσθα . Cp . Soph . Ant . 531 σὺ δ᾽, ἡ κατ᾿ οἴκους λήθουσά μ᾿ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον τρέφων δύ᾽ ἄτα, κτέ .

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-524

²⁶

²⁷

;

²⁸

823. τὸ πᾶν πορείας τέρμα : see on 1. " The whole journey - goal " = " the goal of the whole journey . "

827. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-525

²⁹

³⁰

;

³¹

827 f . ὄχλον ... τέρμα : the route from Argos to Dodona is omitted . Aeschylus probably thought of it as passing over the Aegean to Asia Minor ( cp . Suppl . 547 ff . ) and thence back by the Thracian Bosporus to Dodona .

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-526

³²

³³

;

³⁴

829. Μολοσσὰ γῆς πέδα : see on 1 .

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-527

³⁵

³⁶

;

³⁷

830 ff . ἰπύνωτον : Dodona lay on the flank of the Tomaros or Tmaros range . At the foot of the mountain stood the temple . ἀμφί : cp . 1029 , - Soph . Αi . 1064 ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένος . – Δωδώνην : Hdt . ii . 52 τὸ γὰρ δὴ μαντήιον τοῦτο νενόμισται ἀρχαιότατον τῶν ἐν ῞Ἕλλησι χρηστηρίων εἶναι. It was a sign - oracle ; the rus- tling of a sacred oak ( φηγός ) was interpreted , originally by the Σελλοί , afterwards by three priestesses ( πε- λιαί , ί.ε. πολιαί ) . Cp . Od . xiv . 327 τὸν δ᾽ ἐς Δωδώνην φάτο βήμεναι , ὄφρα

;

θεοῖο ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο Διὸς βουλὴν ἐπακούσαι, Ιl. xvi. 233 Ζεῦ ἄνα Δωδω- ναῖε Πελασγικέ, τηλόθι ναίων, Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου· ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ σοὶ ναίουσ᾽ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦ- ναι. – Θεσπρωτοῦ: cp. Eur. Phoen. 982 Θεσπρωτὸν οἶδας ... σεμνὰ Δωδώνης βά- θρα, Strabo p. 328 Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸν ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν ... καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο. – αἱ προσήγοροι δρύες: cp. Soph. Trach. 171, 1166 & τῶν ὀρείων καὶ χαμαικοιτῶν ἐγὼ Σελλῶν ἐσελθὼν ἄλσος εἰσεγραψάμην πρὸς τῆς πατρώας καὶ πολυγλώσσου δρυός, Sen. Herc. Oet. 1475 quercus fatidica.

833. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-528

³⁸

³⁹

;

833. λαμπρώς: cp. Eum. 797 λαμ- πρὰ μαρτύρια παρῆν.

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-529

⁴⁰

⁴¹

;

834. ή: the article with the predi- cate noun, because the words of the oracle are directly quoted. Cp. Eur. Η. F. 581 Ἡρακλῆς ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι, Οr. 1140 ὁ μητροφόντης δ᾽ οὐ καλεῖ ταύτην κτανών. - κλεινή : noble; an epithet of princely and high- born personages.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-530

⁴²

⁴³

;

835. μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι: in place of these interpolated words we expect something like κλύεις μάται᾿ (= ἆρα μάτην λέγω; cp. 824) ἢ τῶνδε προσσαί- νει σε τι; Prometheus would then mean that his exact knowledge of the words of the oracle is the best τεκμήριον (826). Cp. Ag. 1194, where Casandra, after showing her acquaint- ance with the grewsome history of the Atridae, asks the chorus ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς; ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων, Soph. Ο. Τ. 1140 λέγω τι τούτων ἢ οὐ λέγω πε- πραγμένον ; – προσσαίνει : ὑπομιμνή- σκει σε, Schol., touches thee caressingly = "awakens in thee a pleasant mem- ory." Cp. Soph. Ant. 1214 παιδός με σαίνει φθόγγος, Eur. Hipp. 862 καὶ μὴν τύποι γε σφενδόνης χρυσηλάτου τῆς οὐ- κέτ᾽ οὔσης τῆσδε προσσαίνουσί με. Ob- serve that the sentence is parenthetic.

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-531

⁴⁴

⁴⁵

;

836. οἰστρήσασα: cp. Eur. Iph. A. 77 ὁ δὲ καθ' Ἑλλάδ᾽ οἰστρήσας δρόμῳ ὅρκους παλαιοὺς Τυνδάρεω μαρτύρεται.

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-532

⁴⁶

⁴⁷

;

837. κόλπον 'Ρέας: καὶ ᾿Απολλώνιος Κρονίην ἅλα τὸν Ἰόνιόν φησι, οὕτω γὰρ ἐκαλεῖτο, Schol. The passage is Argon. ⅳν. 327 δή ῥα τότε Κρονίην Κόλχοι ἅλα δ᾽ ἐκπρομολόντες. - μέγαν: cp. Verg. Aen. iii. 211 insulae Ionio in magno, and Servius's note scien- dum Ionium sinum esse im- mensum ab Ionia usque ad Siciliam, et huius partes esse Adriaticum, Achaicum, Epiroticum.

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-533

⁴⁸

⁴⁹

;

838. παλιμπλάγκτοισι : πάλιν means back from the sea, into the interior. Cp. Od. xiii. 5 παλιμπλαγχθέντα. χειμάζει : see on 563. The present signifies that this last stage of her journey brings her to Prometheus.

840. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-534

⁵⁰

⁵¹

;

840. Ιόνιος: a false etymology. The first syllable of the name is short, both here and Eur. Phoen. 208, when ᾿Ιόνιον κατά responds to ἴσα δ' ἀγάλμασι. (Yet Ovid Her. xiv. 103 makes the first syllable of Io short.)

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-535

⁵²

⁵³

;

841. τῆς σῆς πορείας: ‘itineris tui, aditus tui' (Schütz). Differ- ently 733 (traiectionis tuae).

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-536

⁵⁴

⁵⁵

;

843. τοῦ πεφασμένου: τοῦ φανεροῦ, Schol.

845. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-537

⁵⁶

⁵⁷

;

845. τῶν πάλαι λόγων: the refer- ence is to 815. πάλαι of the recent past, as Ag. 587 ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο, ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός.

846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-538

⁵⁸

⁵⁹

;

846. ἔστιν πόλις Κάνωβος : the narrative begins, in epic fashion, with a description of the locality. Cp. Od. iii. 293 ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά τε εἰς ἅλα πέτρη, Il. ii. 811 ἔστι δέ τις προπά- ροιθε πόλιος αἰπεῖα κολώνη (in Latin poets est locus), Soph. Trach. 237 ἀκτή τις ἔστ᾽ Εὐβοιίς, 752 ἀκτή τις ἀμφί- κλυστος ἔστιν, Ant. 966 παρὰ δὲ κυανέων σπιλάδων ἀκταὶ Βοσπόριαι ἰδ᾽ ὁ Θρῃκῶν Σαλμυδησσὸς ἵνα κτέ., Eur. Hipp. 1199 ἀκτή τις ἔστι τοὐπέκεινα τῆσδε γῆς, Iph. Τ. 262 ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ κοιλωπὸς ἀγμός, 1450 χῶ- ρός τις ἔστιν ᾿Ατθίδος πρὸς ἐσχάτοις ὅροισι, also Aesch. Pers. 447. — χθονός: of its region. Cp. Suppl. 717 οἴακος ἰθυντῆρος ὑστάτου νεώς. For the story cp. Suppl. 311 καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο (sc. Ιώ).

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-539

⁶⁰

⁶¹

;

847. προσχώματι: τῷ ὑπὸ τοῦ πο- ταμοῦ ἐτησίῳ προσθήματι τοῦ χώματος, Schol. Cp. Solon Frg. 28 Νείλου ἐπὶ προχοῇσι Κανωβίδος ἐγγύθεν ἀκτῆς.

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-540

⁶²

⁶³

;

848. τίθησιν : to Prometheus's pro- phetic vision the future is like the present. See on 109 and 211. - ἔμ- φρονα: Aeschylus has changed the story. The prevailing account (see on 561) was, according to the scholi- ast on Eur. Phoen. 678, ὁ Ζεὺς ἐπαφη- σάμενος· τῆς Ἰοῦς πάλιν εἰς γυναῖκα μετεμόρφωσε. Cp. Ovid Met. i. 738 vultus capit illa priores, fitque quod ante fuit.

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-541

⁶⁴

⁶⁵

;

849. ἐπαφῶν: the word is chosen with reference to the name Ἔπαφος and its supposed etymology. Cp. Suppl. 46 ἐπωνυμίᾳ δ᾽ ἐπεκραίνετο μόρ- σιμος αἰὼν εὐλόγως, Ἔπαφόν τ᾽ ἐγέννα- σεν. The ease and painlessness of the transformation, expressed by ἐπα- φῶν ἀταρβεῖ χειρί, is further empha- sized by καὶ θιγὼν μόνον. Cp. Suppl. !

;

576 δίῳ δ᾽ ἀπημάντῳ σθένει καὶ θείαις ἐπιπνοίαις παύεται, 1065 Ἰὼ πημονᾶς ἐλύσατ᾽ εὖ χειρὶ παιωνίᾳ κατασχεθών, εὐμενεῖ βίᾳ κτίσας, 45 ἐξ ἐπιπνοίας Ζηνὸς ἔφαψιν.

850. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-542

⁶⁶

⁶⁷

;

850. Prometheus, in saying τῶν Διὸς γεννημάτων instead of τῆς Διὸς ἐπαφῆς, hints at what is expressly stated Suppl. 312 καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. Το this 834 above also alludes. - ἐπώνυμον τῶν Διὸς γεννημάτων: means "called after the manner of his begetting" (by ἐπαφή). Similarly Suppl. 314 "Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος, where ῥύσια = “ re- storation by ἐπαφή.”

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-543

⁶⁸

⁶⁹

;

851. τέξεις: the same form 869, the middle form 768.

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-544

⁷⁰

⁷¹

;

852. πλατύρρους: cp. Frg. 304 ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους. The uncon- tracted -poos appears in Frg. 280 πλεκτάνην χειμάρροον. ...

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-545

⁷²

⁷³

;

853. πέμπτη: see on 774.

854. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-546

⁷⁴

⁷⁵

;

854. οὐχ ἑκοῦσα: explained by φεύγουσα ἀνεψιῶν below. – ἐλεύ- σεται: ἐλεύσομαι recurs Suppl. 522. Elsewhere the Attic poets use only εἶμι.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-547

⁷⁶

⁷⁷

;

855 f. συγγενή: gives the motive for φεύγουσα. – ἀνεψιῶν : cp. Suppl. 320 Δαναός· ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντακον- τάπαις ... Αἴγυπτος. - ἐπτοημένοι : cp. Eur. Iph. A. 586 ἔρωτι δ᾽ αὐτὸς ἐπ- τοάθης, Sappho Frg. 2, 5 καὶ γελαίσας ἰμερόεν, τό μοι μὰν καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόασεν, Apoll. Rhod. Arg. i. 1232 τῆς δὲ φρένας ἐπτοίησεν Κύπρις.

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-548

⁷⁸

⁷⁹

;

857. κίρκοι: the simile is added without comparative conjunction, in poetic fashion. For the comparison cp. Suppl. 223 ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, Ιl. xxii. 139 ἠύτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεεινῶν ῥηιδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν. sense:

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-549

⁸⁰

⁸¹

;

859. φθόνον ἕξει : = φθονήσει. Cp. χρείαν ἔχειν 169, and Cho. 481. The "God will begrudge them their desire," σωμάτων τῶν παρθένων φθονήσει αὐτοῖς (cp. 584), 'puella- rum fructum deus maritis invidebit' (Heyne). The marriage will be cele- brated, but will be dissolved in blood.

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-550

⁸²

⁸³

;

860 f. Πελασγία: cp. Eur. Suppl. 367 καὶ μεγάλᾷ Πελασγίᾳ καὶ κατ᾿ ῎Αρ- yos, Strabo p. 221 Αἰσχύλος ἐκ τοῦ περὶ Μυκήνας ῎Αργους φησὶν ἐν Ἱκέτισι καὶ Δαναΐσι τὸ γένος αὐτῶν (ⅰ.e. τῶν Πελασ-

;

γῶν) καὶ τὴν Πελοπόννησον δὲ Πελασ- γίαν φησὶν Ἔφορος κληθῆναι. Argos (Suppl. 634), the land of Pelasgus (Suppl. 250), is meant. — δέξεται : both sense and syntax demand aἱμάξεται (= αἱμαχθήσεται, as Soph. Phil. 48 φυ- λάξεται = φυλαχθήσεται). Cp. Ag. 1589 θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον, Pers. 595 αἱμαχθεῖσα δ' ἄρουρα, Eur. H. F. 573 Δίρκης νᾶμα αἱμαχθήσεται. The verse would thus lack the usual caesura; but see on 640, and Introd. p. 26, footnote. - "Αρει : = φόνῳ. – δαμέν- των: sc. αὐτῶν. GMT. 848; H. 972 a. - νυκτιφρουρήτῳ: τῷ νυκτὸς ἐπιτηρή- σαντι, Schol. More exactly night- waking, awake at night. See on 599. αὐχένος καὶ στήθους σφαγή (in ani- mals), Polyaen. viii. 48 τὸ ξίφος καθ- εῖσα διὰ τῆς σφαγῆς, Antonin. Lib- eral. 25 ἐπάταξαν ἑαυτὰς τῇ κερκίδι παρὰ τὴν κλεῖδα καὶ ἀνέρρηξαν τὴν σφαγήν.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-551

⁸⁴

⁸⁵

;

864. With this wish cp. Suppl. 1032 μηδ᾽ ὑπ᾿ ἀνάγκας γάμος ἔλθοι Κυ- θερείας· στυγερῶν πέλοι τόδ᾽ ἆθλον, Xen. Anab. iii. 2. 3 οἶμαι γὰρ ἂν ὑμᾶς τοιαῦτα παθεῖν, οἷα τοὺς ἐχθροὺς οἱ θεοὶ ποιήσειαν.

865. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-552

⁸⁶

⁸⁷

;

865. μίαν: Hypermnestra; see on 774. – θέλξει τὸ μή: see on 236. 862. ἕκαστον: goes in sense with γυνή as well as ἄνδρα. – αἰῶνος στερεῖ: cp. Il. xxii. 58 αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς, χνί. 453 ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών. 863. ἐν σφαγαῖσι βάψασα ξίφος: cp. Soph. Ai. 95 ἔβαψας ἔγχος εὖ πρὸς ᾿Αργείων στρατῷ. The phrase ἐν σφα- γαῖσι = ἐν φόνῳ, in the blood of the slaughtered men. Blomfield, after Ruhnken, explains ἐν σφαγαῖσι as 'in iugulo,' comparing Eur. Or. 291 μή- ποτε τεκούσης εἰς σφαγὰς ὦσαι ξίφος, Aristot. Hist. Αn. i. 14 κοινὸν δὲ μέρος

866. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-553

⁸⁸

⁸⁹

;

866. ἀπαμβλυνθήσεται: ‘ἀπαμβλύ- νειν ut ἀμβλύνειν de impetu animi re- tardato ponitur. Comparatio a retusa ferri acie ducta est. Sic Sept. 715 τεθηγμένον τοί μ᾽ οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ' (Schütz). Cp. the words of Hypermnestra in Ovid. Her. xiv. 7 esse ream praestat quam sic placuisse parenti; non piget immunes caedis habere ma- nus.

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-554

⁹⁰

⁹¹

;

869 f. Prometheus begins as if about to tell the whole story, but suddenly breaks off. Hence the asyndeton μακροῦ λόγου δεῖ. With μακροῦ λόγου cp. Pers. 713, πάντα γὰρ ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ.

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-555

⁹²

⁹³

;

874. διήλθε: like διεῖπε, set forth fully. – Τιτανὶς Θέμις: see on 210.

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-556

⁹⁴

⁹⁵

;

875. ὅπως, ὅπη: these are joined, to include every possible circum- stance. For the ellipsis cp. 915. What Prometheus here passes over, the spectator learns in the Προμηθεὺς λυόμενος. 'Io

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-557

⁹⁶

⁹⁷

;

877 ff. As a motive for Io's depar- ture, the poet employs a fresh ac- cession of madness (οἶστρος). primos tantum furoris impetus verbis describit, reliquos vero scena egressa spectatoris imaginationi coniciendos relinquit' (Schütz). — ἐλελεῦ: θρηνώ- δες ἐπίφθεγμα, Schol. ἐλελεῦ· ἐπιφώ- νημα πολεμικόν· οἳ δὲ, προαναφώνησις παιανισμοῦ· τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych. The battle-cry serves to depict the fury of madness. - ὑπό... θάλπουσι: see on 574. In trimeter, Aeschylus nowhere interposes impor- tant words, or several words, between preposition and verb, except in Ag. 1215 and the doubtful passage Sept. 1028. ὑπό here implies inception, "begins to burn." For θάλπειν cp. Αg. 1256 παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρ- χεται δέ μοι, spoken by Casandra, seized with prophetic mania. - σφά- κελος: σπασμὸς τοῦ ἐγκεφάλου, Schol. Cp. Eur. Hipp. 1351 διά μου κεφαλᾶς ᾄσσουσ᾽ ὀδύναι, κατὰ δ᾽ ἐγκέφαλον πηδᾷ σφάκελος. – ἄρδις : ἀκίς, Αἰσχύλος Προ- μηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych.

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-558

⁹⁸

⁹⁹

;

880. ἄπυρος: the scholiast ex- plains, ἡ πολύπυρος διὰ τὸ σφοδρὸν πά- θος (assuming 'alpha intensivum') ἢ πῦρ μὴ ἔχουσα. The latter inter- pretation, in the sense of 'telum igni non admotum, sine igne factum,' was shown to be right by Schütz and Hermann. 'Adiectivo ἄπυρος telum metaphorice dictum a proprie sic ap- pellato discrevit Aeschylus' (Schütz). Cp. Cho. 493 πέδαις ἄχαλκεύτοις (of Clytaemnestra's entangling noose), Frg. 298, 4 ἄπτεροι πελειάδες (of the Pleiades), Ag. 1258 δίπους λέαινα (of Clytaemnestra), Sept. 64 κῦμα χερσαῖον στρατοῦ, ibid. 942 ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθεὶς (the sword), Soph. Trach. 874 βέβηκε Δηιάνειρα τὴν πανυστάτην ὁδῶν ἁπασῶν ἐξ ἀκινήτου ποδός, Ο. Τ. 190 ῎Αρεα ... ὃς νῦν ἄχαλκος ἀσπίδων (the pest), Eur. Frg. 598 αἰδοῦς ἀχαλ- κεύτοισιν ἔζευκται πέδαις, Iph. T. 1095 ἄπτερος ὄρνις, Οr. 621 ὑφῆψε δῶμ᾽ ἀνη- φαίστῳ πυρί.

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-559

¹⁰⁰

¹⁰¹

;

881. φρένα: see on 361. - For the conception cp. Cho. 165 ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ, 1025 πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος ᾄδειν ἕτοιμος, ἡ δ᾽ ὑπορχεῖσθαι κρότῳ, Ag. 996 πρὸς ἐνδίκοις φρεσὶν τελεσφό- ραις δίναις κυκλούμενον κέαρ, Il. vii. 216 Εκτορί τ' αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-560

¹⁰²

¹⁰³

;

882. τροχοδινεῖται : cp. στροφοδι- νοῦνται, Ag. 51.

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-561

¹⁰⁴

¹⁰⁵

;

883. ἔξω δρόμου φέρομαι: (δρόμος =track) cp. Cho. 1022 ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ δρόμου ἐξωτέρω· φέρουσι γὰρ νικώμενον φρένες δύσαρκτοι, Ag. 1245 ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω. Also Engl. 'be deranged.'

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-562

¹⁰⁶

¹⁰⁷

;

884. γλώσσης ἀκρατής: cp. The- ogn. 503 οἰνοβαρέω κεφαλήν . γλώσ- σης οὐκέτ᾽ ἐγὼ ταμίης ἡμετέρης, τὸ δὲ δῶμα περιτρέχει, Lucret. iii. 453, clau- dicat ingenium, delirat lin- gua.

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-563

¹⁰⁸

¹⁰⁹

;

885 f. θολεροί: Hesych. θολερόν· ταραχώδες, ἀκάθ ρτον, βορβορῶδες, τε- ταραγμένον. Cp. Schol. Ai. 206 (θολερῷ χειμῶνη νοσήσας). The adjective sug- gests the mud (κελαινὰν θίνα, Soph. Ant. 589) stirred up from the bottom of the sea by the waves. Io's words are like this; they beat against the billows of madness and are tossed by them at random (εἰκῇ, corresponding to foregoing ἀκρατὴς γλώσσης), so as to be planless and incoherent. παίουσι πρὸς κύμασιν : cp. Eur. Hec. 116 πολλῆς δ᾽ ἔριδος συνέπαισε κλύδων.

887-906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-564

¹¹⁰

¹¹¹

;

887-906. Third Stasimon. For the dactylo-epitritic rhythms, see on 526. The tranquil reflexions of the chorus contrast agreeably with the turmoil of the preceding scene.

887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-565

¹¹²

¹¹³

;

887. ή σοφός: the scholiast ex- plains that Pittacus is meant, who, when consulted by a man in doubt whether to marry a rich woman, or a poorer one whose rank was the same as his own, directed his ques- tioner to listen to a group of boys who were playing at tops close by. These were heard to cry τὴν καθ᾽ ἑαυ- τὸν ἔλαυνε. Αn epigram of Callima- chus, in Diog. Laert. i. 80, gives τὴν κατὰ σαυτὸν ἔλα. Another scholiast compares Pind. Pyth. ii. 64 χρὴ δὲ καθ᾽ αὑτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον, εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατ᾽ ἀθρόαν ἔβαλον ποτὶ κοῖτον ἰόντα. – In like manner a proverb is introduced in Soph. Ant. 620 σοφίᾳ γὰρ ἔκ του κλει- νὸν ἔπος πέφανται. Cp. Ag. 369 οὐκ ἔφα τις θεοὺς βροτῶν ἀξιοῦσθαι μέλειν κτέ., 750 παλαίφατος δ᾽ ἐν βροτοῖς γέρων

;

λόγος τέτυκται, Cho. 313 δράσαντι πα- θεῖν τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ. - On the omission of ἦν see Krüger I. § 62, 1, 6.

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-566

¹¹⁴

¹¹⁵

;

888. ἐβάστασε: weighed (by lifting). The scholiast explains by ἐδοκίμασεν, and quotes Od. xxi. 405 ἐπεὶ μέγα τόξον ἐβάστασε καὶ ἴδε πάντῃ. Cp. Ar. Thesm. 438 πάσας δ' ἰδέας ἐξήτασεν, πάντα δ᾽ ἐβάστασεν φρενί, Polyb. viii. 18 πᾶν ἐβάστασε πρᾶγμα καὶ πᾶσαν ἐπίνοιαν ἐψηλάφα.

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-567

¹¹⁶

¹¹⁷

;

891 f. διαθρυπτομένων, μεγαλυνο- μένων: the assonance is significant; wealth and birth are equally value- less.

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-568

¹¹⁸

¹¹⁹

;

895 f. εὐνάτειραν ... πλαθείην : cp. Soph. O. T. 1099 τίς σ᾽ ἔτικτε τᾶν μακραιώνων ἄρα Πανὸς ὀρεσσιβάτα πα- τρὸς πελασθεῖσ᾽, ἢ σε γ᾽ εὐνά - τειρα Λοξίου; – τῶν ἐξ οὐρανοῦ: as 902 κρεισσόνων θεῶν. The preposition ἐξ conveys the notion "descending to me from heaven." See on 702.

898. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-569

¹²⁰

¹²¹

;

898. ἀστεργάνορα παρθενίαν : "vir- ginitatem viri sive proci non aman- μιση πελώς tem” ut φυξανορίᾳ Suppl. v. 9 "proco- rum fuga." Odium erga Iovem Io ipsa prodiderat v. 759' (Schütz). Cp. στυγάνορα 724, γάμον δυσάνορα Suppl. 1064.

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-570

¹²²

¹²³

;

899. ἀμαλαπτομέναν : cp. Lycophr. 34 ἠμάλαψε κάρχαρος κύων, Hesych. ἠμαλάψαι· κρύψαι, ἀφανίσαι (read ἠμά- λαψε· ἔκρυψε, ἠφάνισε)· Σοφοκλής Ὀδυσσεῖ μαινομένῳ. Also Photius p. 68, 3 ἠμάλαπτεν· ἔκρυπτεν, ἠφάνιζεν, Hesych. ἀμαλόν· ἁπαλόν, ἀσθενῆ (Eur. Heracl. 75).

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-571

¹²⁴

¹²⁵

;

900. δυσπλάνοις ἀλατείαις: ср. Ад. 1136 κακόποτμοι τύχαι, Pers. 711 βίο- τον εὐαίωνα, Soph. O. C. 716 εὐήρετ- μος πλάτα, Αί. 138 λόγος κακόθρους, Eur. Hipp. 200 εὐπήχεις χεῖρας. – ἀλατείαις πόνων: for the qualitative force of the attributive genitive see Krüger II. § 47, 5, 2; and cp. Eur. Iph. Α. 1230 πόνων τιθηνοὺς ἀποδιδοῦσά σοι τροφάς, Bacch. 1218 μόχθων (usu- ally read μοχθῶν) μυρίοις ζητήμασι, Soph. Αi. 888 τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-572

¹²⁶

¹²⁷

;

901. ἐμοὶ τιόμενος: sc. ἐστί. Cp. Pers. 1000 ἔταφον, οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς τροχηλάτοισιν όπιθεν ἑπόμενοι (sc. εἰ- σίν), Eur. Ion 517 ἡ γὰρ ἀρχὴ τοῦ λόγου πρέπουσά μοι, also Eum. 546 ξενοτίμους ἐπιστροφὰς δωμάτων αἰδόμε- νός τις ἔστω. – ὁμαλὸς ὁ γάμος : = ὁμαλὸς ὢν ὁ γάμος, “when the union is equal (between equals)."

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-573

¹²⁸

¹²⁹

;

902 f. θεῶν ἔρως: poetical for θεοὶ ἐρῶντες. – ἄφυκτον ὄμμα κτἑ.: free cognate accus. In place of δέργμα προσδέρκεσθαι is said ὄμμα (= ὄψιν) προσδέρκεσθαι. Cp. Pers. 81 λεύσσων δέργμα, 305 πήδημ᾽ ἀφήλατο. For the whole construction (direct object and cognate accusative), cp. Eur. Phoen. 293 γονυπετεῖς ἕδρας προσπίτνω σ᾽ ἄναξ, Or. 1020 ὥς σ᾿ ἰδοῦσ᾽ ἐν ὄμμασι πανυ- στάτην πρόσοψιν ἐξέστην φρενῶν. Krü- ger. II. § 46, 12, 1.

904. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-574

¹³⁰

¹³¹

;

904. ἀπόλεμος ὁ πόλεμος: cp. Ag. 1142 νόμον ἄνομον, Εum. 1033 παῖδες ἄπαιδες, Pers. 680 vᾶες ἄvaes, Eur. Η. F. 1133 ἀπόλεμον πόλεμον, Soph. Αί. 665 ἄδωρα δώρα, Εl. 1154 μήτηρ ἀμήτωρ, Ο. Τ. 1214 ἄγαμος γάμος. ἄπορα πόριμος: the verbal noun πόρι- μος takes the regimen of its verb, as Cho. 23 χοὰς προπομπός, Pers. 981 μυρία πεμπαστάν, Suppl. 594 τὸ πᾶν μῆχαρ οὔριος Ζεύς, Αg. 1090 πολλὰ συνίστορα (στέγην) αὐτόφονα κακά, also Suppl. 149 ἀδμήτας ἀδμήτα ῥύσιος γενέσθω (= ῥυσάσθω), Soph. Ant. 787 καί σε φύ- ξιμος (= φεύγειν δύναται), Eur. Iph. A. 1255 ἐγὼ τά τ' οἰκτρὰ συνετός εἰμι καὶ τὰ μή, Lys. 111. 27 ταῦτα ἔξαρνός ἐστι, [Plat.] Alc. II. 141 d ἀνήκοον εἶναι χθιζά τε καὶ πρωϊζὰ γεγενημένα, Plat. Charm. 158 c ἐξάρνῳ εἶναι τὰ ἐρωτώ- μενα. G. 158, Ν. 3; H. 713.

905. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-575

¹³²

¹³³

;

905. τίς ἂν γενοίμαν : equivalent to the more usual τί ἂν γενοίμαν.

906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-576

¹³⁴

¹³⁵

;

906. Cp. 551, and Il. viii. 143 ἀνὴρ δέ κεν οὔτι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐδὲ μάλ᾽ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἢ πολὺ φέρτερός ἐστιν, Hesiod O. D. 105 οὕτως οὔτι πῃ ἔστι Διὸς νόον ἐξαλέασθαι.

907-943. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-577

¹³⁶

¹³⁷

;

907-943. First Scene of the Exodos. Prometheus and the Cory- phaeus. Preparation of the catas- trophe.

907. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-578

¹³⁸

¹³⁹

;

907. ἡ μὴν ἔτι: cp. 167. – αὐθάδης φρενών: genitive of relation. Krüger I. § 47, 26, 9; II. § 47, 26, 7.

908. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-579

¹⁴⁰

¹⁴¹

;

908. οἷον : = ὅτι τοιοῦτον. Cp. Od. ii. 239 νῦν δ᾽ ἄλλῳ δήμῳ νεμεσίζομαι,

;

οἷον ἅπαντες ἦσθ᾽ ἄνεῳ, Il. xxii. 346 αἱ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνείη ὤμ᾿ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷά μ᾽ ἔοργας, Eur. H. F. 816 ἆρ᾽ εἰς τὸν αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου, οἷον φάσμ᾽ ὑπὲρ δόμων ὁρῶ; Ion 796 ἀν' ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα . . ., οἷον οἷον ἄλγος ἔπαθον, Ar. Nub. 1157 οὐδὲν γὰρ ἄν με φλαῦρον ἐργάσαισθ᾽ ἔτι, οἷος ἐμοὶ τρέφεται, Hdt. i. 31 αἱ δὲ ᾿Αργεῖαι τὴν μητέρα αὐτῶν (ἐμακάριζον), οἵων τέκνων ἐκύρησε, viii. 12 ἐς φόβον κατι- στέατο ἐλπίζοντες πάγχυ ἀπολέεσθαι, ἐς οἷα κακὰ ἧκον.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Nam istud est ineluctabile bellum, & necessitatem Affert inevitabilem: neq; haberem quò me vertere, Nam Iouis consilium non video quomodo fugerem."

Pro.

Current edition Experimental

Χορός σύ θην 11 ἃ χρῄζεις, ταῦτ᾽ ἐπιγλωσσᾷ Διός.

Προμηθεύς ἅπερ τελεῖται, πρὸς δ᾽ ἃ βούλομαι λέγω.

Χορός καὶ προσδοκᾶν χρὴ δεσπόσειν Ζηνός τινα; 930

Προμηθεύς καὶ τῶνδέ γ᾽ ἕξει δυσλοφωτέρους πόνους.

Χορός πῶς δ᾽ 12 οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδ᾽ ἐκρίπτων ἔπη;

Προμηθεύς τί δ᾽ ἂν 13 φοβοίμην ᾧ θανεῖν οὐ μόρσιμον;

Χορός ἀλλ᾽ ἆθλον ἄν σοι τοῦδ᾽ ἔτ᾽ 14 ἀλγίω πόροι.

Προμηθεύς ὁ δ᾽ οὖν ποιείτω: πάντα προσδοκητά μοι. 935

Χορός οἱ προσκυνοῦντες τὴν Ἀδράστειαν σοφοί.

Ἑρμῆς τοιοῖσδε μέντοι καὶ πρὶν αὐθαδίσμασιν ἐς τάσδε σαυτὸν πημονὰς καθώρμισας. 20 965

Προμηθεύς τῆς σῆς λατρείας τὴν ἐμὴν δυσπραξίαν, σαφῶς ἐπίστασ᾽, οὐκ ἂν ἀλλάξαιμ᾽ ἐγώ.

Ἑρμῆς κρεῖσσον γὰρ οἶμαι τῇδε λατρεύειν πέτρᾳ 21 ἢ πατρὶ φῦναι 22 Ζηνὶ πιστὸν 23 ἄγγελον. 24

Προμηθεύς οὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών. 970

Ἑρμῆς χλιδᾶν ἔοικας τοῖς παροῦσι πράγμασι.

Προμηθεύς χλιδῶ; χλιδῶντας ὧδε τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ ἐχθροὺς ἴδοιμι: καὶ σὲ δ᾽ ἐν τούτοις λέγω.

Ἑρμῆς ἦ κἀμὲ γάρ τι συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ;

Προμηθεύς ἁπλῷ λόγῳ τοὺς πάντας ἐχθαίρω θεούς, 975 ὅσοι παθόντες εὖ κακοῦσί μ᾽ ἐκδίκως.

Ἑρμῆς κλύω σ᾽ ἐγὼ μεμηνότ᾽ οὐ σμικρὰν 25 νόσον.

Προμηθεύς νοσοῖμ᾽ ἄν, εἰ νόσημα τοὺς ἐχθροὺς στυγεῖν.

Ἑρμῆς εἴης φορητὸς οὐκ ἄν, εἰ πράσσοις καλῶς.

Προμηθεύς ὤμοι.

Ἑρμῆς τόδε Ζεὺς τοὔπος οὐκ ἐπίσταται. 980

Προμηθεύς ἀλλ᾽ ἐκδιδάσκει πάνθ᾽ ὁ γηράσκων χρόνος.

Ἑρμῆς καὶ μὴν σύ γ᾽ οὔπω σωφρονεῖν ἐπίστασαι.

Προμηθεύς σὲ γὰρ προσηύδων οὐκ ἂν ὄνθ᾽ ὑπηρέτην.

Ἑρμῆς ἐρεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν χρῄζει πατήρ.

Προμηθεύς καὶ μὴν ὀφείλων γ᾽ ἂν τίνοιμ᾽ αὐτῷ χάριν. 985

Ἑρμῆς ἐκερτόμησας δῆθεν ὥστε παῖδά με. 26

Ἑρμῆς ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτ᾽ ἀρωγὰ φαίνεται.

Προμηθεύς ὦπται 29 πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε.

Ἑρμῆς τόλμησον, ὦ μάταιε, τόλμησόν ποτε πρὸς τὰς παρούσας πημονὰς ὀρθῶς φρονεῖν. 1000

Χορός σύ θην ἃ χρῄζεις, ταῦτʼ ἐπιγλωσσᾷ Διός.

Προμηθεύς ἅπερ τελεῖται, πρὸς δʼ ἃ βούλομαι λέγω.

Χορός καὶ προσδοκᾶν χρὴ δεσπόσειν Ζηνός τινα; 930

Προμηθεύς καὶ τῶνδέ γʼ, ἕξει δυσλοφωτέρους πόνους.

Χορός πῶς δʼ οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδʼ ἐκρίπτων ἔπη;

Προμηθεύς τί δʼ ἂν φοβοίμην ᾧ θανεῖν οὐ μόρσιμον;

Χορός ἀλλʼ ἆθλον ἄν σοι τοῦδʼ ἔτʼ ἀλγίω πόροι.

Προμηθεύς ὁ δʼ οὖν ποιείτω· πάντα προσδοκητά μοι. 935

Χορός οἱ προσκυνοῦντες τὴν Ἀδράστειαν σοφοί.

Ἑρμῆς τοιοῖσδε μέντοι καὶ πρὶν αὐθαδίσμασιν ἐς τάσδε σαυτὸν πημονὰς καθώρμισας. 965

Προμηθεύς τῆς σῆς λατρείας τὴν ἐμὴν δυσπραξίαν, σαφῶς ἐπίστασʼ, οὐκ ἂν ἀλλάξαιμʼ ἐγώ.

Ἑρμῆς κρεῖσσον γὰρ οἶμαι τῇδε λατρεύειν πέτρᾳ ἢ πατρὶ φῦναι Ζηνὶ πιστὸν ἄγγελον.

Προμηθεύς οὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών. 970

Ἑρμῆς χλιδᾶν ἔοικας τοῖς παροῦσι πράγμασι.

Προμηθεύς χλιδῶ; χλιδῶντας ὧδε τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ ἐχθροὺς ἴδοιμι· καὶ σὲ δʼ ἐν τούτοις λέγω.

Ἑρμῆς ἦ κἀμὲ γάρ τι συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ;

Προμηθεύς ἁπλῷ λόγῳ τοὺς πάντας ἐχθαίρω θεούς, 975 ὅσοι παθόντες εὖ κακοῦσί μʼ ἐκδίκως.

Ἑρμῆς κλύω σʼ ἐγὼ μεμηνότʼ οὐ σμικρὰν νόσον.

Προμηθεύς νοσοῖμʼ ἄν, εἰ νόσημα τοὺς ἐχθροὺς στυγεῖν.

Ἑρμῆς εἴης φορητὸς οὐκ ἄν, εἰ πράσσοις καλῶς.

Προμηθεύς ὤμοι. 980

Ἑρμῆς ὤμοι; τόδε Ζεὺς τοὔπος οὐκ ἐπίσταται.

Προμηθεύς ἀλλʼ ἐκδιδάσκει πάνθʼ ὁ γηράσκων χρόνος.

Ἑρμῆς καὶ μὴν σύ γʼ οὔπω σωφρονεῖν ἐπίστασαι.

Προμηθεύς σὲ γὰρ προσηύδων οὐκ ἂν ὄνθʼ ὑπηρέτην.

Ἑρμῆς ἐρεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν χρῄζει πατήρ.

Προμηθεύς καὶ μὴν ὀφείλων γʼ ἂν τίνοιμʼ αὐτῷ χάριν. 985

Ἑρμῆς ἐκερτόμησας δῆθεν ὡς παῖδʼ ὄντα με.

Ἑρμῆς ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτʼ ἀρωγὰ φαίνεται.

Προμηθεύς ὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε.

Ἑρμῆς τόλμησον, ὦ μάταιε, τόλμησόν ποτε πρὸς τὰς παρούσας πημονὰς ὀρθῶς φρονεῖν, 1000

Χορός ἡμῖν μὲν Ἑρμῆς οὐκ ἄκαιρα φαίνεται λέγειν. ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίαν μεθέντʼ ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν. πιθοῦ· σοφῷ γὰρ αἰσχρὸν ἐξαμαρτάνειν.

ἐμοὶ δέ γ' ὅτε μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος, ἄφοβος, οὐδὲ δέδια· μηδέ τού με κρεισσόνων θεῶν ἔρως 905 προςδράκοι ὄμμ' ἄφυκτον.

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν ἀντ. β'. ἀπόλεμος ὅδε γ' ὁ πόλεμος, ἄπορα πόριμος, οὐδ᾽ ἔχω τίς ἂν γενοίμαν· τὰν Διὸς γὰρ οὐχ ὁρῶ μῆτιν ὅπᾳ φύγοιμ' ἄν. 910

ΠΡ.

Numeri:

Apparatus Criticus

Chorus Surely, it is only your own desire that you utter as a curse against Zeus.

Prometheus I speak what shall be brought to pass and, moreover, my own desire.

Chorus Must we really look for one to gain mastery over Zeus? 930

Prometheus Yes, and he shall bear upon his neck pangs more galling than these of mine.

Chorus How is it that you are not afraid to utter such taunts?

Prometheus Why should I fear since I am fated not to die?

Chorus But he might inflict on you an ordeal even more bitter than this.

Nam istud est ineluctabile bellum, & necessitatem

Affert inevitabilem: neq; haberem quò me vertere,

Nam Iouis consilium non video quomodo fugerem."

Χορός

σύ θην¹¹ ἃ χρῄζεις, ταῦτ᾽ ἐπιγλωσσᾷ Διός.

Προμηθεύς

ἅπερ τελεῖται, πρὸς δ᾽ ἃ βούλομαι λέγω.

Χορός

καὶ προσδοκᾶν χρὴ δεσπόσειν Ζηνός τινα;
930

Προμηθεύς

καὶ τῶνδέ γ᾽ ἕξει δυσλοφωτέρους πόνους.

Χορός

πῶς δ᾽¹² οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδ᾽ ἐκρίπτων ἔπη;

Προμηθεύς

τί δ᾽ ἂν¹³ φοβοίμην ᾧ θανεῖν οὐ μόρσιμον;

Χορός

ἀλλ᾽ ἆθλον ἄν σοι τοῦδ᾽ ἔτ᾽¹⁴ ἀλγίω πόροι.

Προμηθεύς

ὁ δ᾽ οὖν ποιείτω: πάντα προσδοκητά μοι.
935

Χορός

οἱ προσκυνοῦντες τὴν Ἀδράστειαν σοφοί.

Ἑρμῆς

τοιοῖσδε μέντοι καὶ πρὶν αὐθαδίσμασιν

ἐς τάσδε σαυτὸν πημονὰς καθώρμισας.²⁰
965

Προμηθεύς

τῆς σῆς λατρείας τὴν ἐμὴν δυσπραξίαν,

σαφῶς ἐπίστασ᾽, οὐκ ἂν ἀλλάξαιμ᾽ ἐγώ.

Ἑρμῆς

κρεῖσσον γὰρ οἶμαι τῇδε λατρεύειν πέτρᾳ²¹

ἢ πατρὶ φῦναι²² Ζηνὶ πιστὸν²³ ἄγγελον.²⁴

Προμηθεύς

οὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών.
970

Ἑρμῆς

χλιδᾶν ἔοικας τοῖς παροῦσι πράγμασι.

Προμηθεύς

χλιδῶ; χλιδῶντας ὧδε τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ

ἐχθροὺς ἴδοιμι: καὶ σὲ δ᾽ ἐν τούτοις λέγω.

Ἑρμῆς

ἦ κἀμὲ γάρ τι συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ;

Προμηθεύς

ἁπλῷ λόγῳ τοὺς πάντας ἐχθαίρω θεούς,
975

ὅσοι παθόντες εὖ κακοῦσί μ᾽ ἐκδίκως.

Ἑρμῆς

κλύω σ᾽ ἐγὼ μεμηνότ᾽ οὐ σμικρὰν²⁵ νόσον.

Προμηθεύς

νοσοῖμ᾽ ἄν, εἰ νόσημα τοὺς ἐχθροὺς στυγεῖν.

Ἑρμῆς

εἴης φορητὸς οὐκ ἄν, εἰ πράσσοις καλῶς.

Προμηθεύς

ὤμοι.

Ἑρμῆς

τόδε Ζεὺς τοὔπος οὐκ ἐπίσταται.
980

Προμηθεύς

ἀλλ᾽ ἐκδιδάσκει πάνθ᾽ ὁ γηράσκων χρόνος.

Ἑρμῆς

καὶ μὴν σύ γ᾽ οὔπω σωφρονεῖν ἐπίστασαι.

Προμηθεύς

σὲ γὰρ προσηύδων οὐκ ἂν ὄνθ᾽ ὑπηρέτην.

Ἑρμῆς

ἐρεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν χρῄζει πατήρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν ὀφείλων γ᾽ ἂν τίνοιμ᾽ αὐτῷ χάριν.
985

Ἑρμῆς

ἐκερτόμησας δῆθεν ὥστε παῖδά με.²⁶

Ἑρμῆς

ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτ᾽ ἀρωγὰ φαίνεται.

Προμηθεύς

ὦπται²⁹ πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε.

Ἑρμῆς

τόλμησον, ὦ μάταιε, τόλμησόν ποτε

πρὸς τὰς παρούσας πημονὰς ὀρθῶς φρονεῖν.
1000

Χορός

σύ θην ἃ χρῄζεις, ταῦτʼ ἐπιγλωσσᾷ Διός.

Προμηθεύς

ἅπερ τελεῖται, πρὸς δʼ ἃ βούλομαι λέγω.

Χορός

καὶ προσδοκᾶν χρὴ δεσπόσειν Ζηνός τινα;
930

Προμηθεύς

καὶ τῶνδέ γʼ, ἕξει δυσλοφωτέρους πόνους.

Χορός

πῶς δʼ οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδʼ ἐκρίπτων ἔπη;

Προμηθεύς

τί δʼ ἂν φοβοίμην ᾧ θανεῖν οὐ μόρσιμον;

Χορός

ἀλλʼ ἆθλον ἄν σοι τοῦδʼ ἔτʼ ἀλγίω πόροι.

Προμηθεύς

ὁ δʼ οὖν ποιείτω· πάντα προσδοκητά μοι.
935

Χορός

οἱ προσκυνοῦντες τὴν Ἀδράστειαν σοφοί.

Ἑρμῆς

τοιοῖσδε μέντοι καὶ πρὶν αὐθαδίσμασιν

ἐς τάσδε σαυτὸν πημονὰς καθώρμισας.
965

Προμηθεύς

τῆς σῆς λατρείας τὴν ἐμὴν δυσπραξίαν,

σαφῶς ἐπίστασʼ, οὐκ ἂν ἀλλάξαιμʼ ἐγώ.

Ἑρμῆς

κρεῖσσον γὰρ οἶμαι τῇδε λατρεύειν πέτρᾳ

ἢ πατρὶ φῦναι Ζηνὶ πιστὸν ἄγγελον.

Προμηθεύς

οὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών.
970

Ἑρμῆς

χλιδᾶν ἔοικας τοῖς παροῦσι πράγμασι.

Προμηθεύς

χλιδῶ; χλιδῶντας ὧδε τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ

ἐχθροὺς ἴδοιμι· καὶ σὲ δʼ ἐν τούτοις λέγω.

Ἑρμῆς

ἦ κἀμὲ γάρ τι συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ;

Προμηθεύς

ἁπλῷ λόγῳ τοὺς πάντας ἐχθαίρω θεούς,
975

ὅσοι παθόντες εὖ κακοῦσί μʼ ἐκδίκως.

Ἑρμῆς

κλύω σʼ ἐγὼ μεμηνότʼ οὐ σμικρὰν νόσον.

Προμηθεύς

νοσοῖμʼ ἄν, εἰ νόσημα τοὺς ἐχθροὺς στυγεῖν.

Ἑρμῆς

εἴης φορητὸς οὐκ ἄν, εἰ πράσσοις καλῶς.

Προμηθεύς

ὤμοι.
980

Ἑρμῆς

ὤμοι; τόδε Ζεὺς τοὔπος οὐκ ἐπίσταται.

Προμηθεύς

ἀλλʼ ἐκδιδάσκει πάνθʼ ὁ γηράσκων χρόνος.

Ἑρμῆς

καὶ μὴν σύ γʼ οὔπω σωφρονεῖν ἐπίστασαι.

Προμηθεύς

σὲ γὰρ προσηύδων οὐκ ἂν ὄνθʼ ὑπηρέτην.

Ἑρμῆς

ἐρεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν χρῄζει πατήρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν ὀφείλων γʼ ἂν τίνοιμʼ αὐτῷ χάριν.
985

Ἑρμῆς

ἐκερτόμησας δῆθεν ὡς παῖδʼ ὄντα με.

Ἑρμῆς

ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτʼ ἀρωγὰ φαίνεται.

Προμηθεύς

ὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε.

Ἑρμῆς

τόλμησον, ὦ μάταιε, τόλμησόν ποτε

πρὸς τὰς παρούσας πημονὰς ὀρθῶς φρονεῖν,
1000

Χορός

ἡμῖν μὲν Ἑρμῆς οὐκ ἄκαιρα φαίνεται

λέγειν. ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίαν

μεθέντʼ ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν.

πιθοῦ· σοφῷ γὰρ αἰσχρὸν ἐξαμαρτάνειν.

ἐμοὶ δέ γ' ὅτε μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος,

ἄφοβος, οὐδὲ δέδια· μηδέ τού με

κρεισσόνων θεῶν ἔρως
905

προςδράκοι ὄμμ' ἄφυκτον.

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν
ἀντ. β'.

ἀπόλεμος ὅδε γ' ὁ πόλεμος, ἄπορα

πόριμος, οὐδ᾽ ἔχω τίς ἂν γενοίμαν·

τὰν Διὸς γὰρ οὐχ ὁρῶ

μῆτιν ὅπᾳ φύγοιμ' ἄν.
910

Chorus

Surely, it is only your own desire that you utter as a curse against Zeus.

Prometheus

I speak what shall be brought to pass and, moreover, my own desire.

Chorus

Must we really look for one to gain mastery over Zeus?
930

Prometheus

Yes, and he shall bear upon his neck pangs more galling than these of mine.

Chorus

How is it that you are not afraid to utter such taunts?

Prometheus

Why should I fear since I am fated not to die?

Chorus

But he might inflict on you an ordeal even more bitter than this.

Prometheus

Let him, for all I care! I am prepared for anything.
935

Chorus

Wise are they who do homage to Necessity.²

Hermes

Yet it was by such proud wilfulness before, too,

that you brought yourself to this harbor of distress.
965

Prometheus

For your servitude, rest assured, I’d not barter my hard lot, not I.

Hermes

Better, no doubt, to serve this rock than be the trusted messenger of Father Zeus!

Prometheus

Such is the proper style for the insolent to offer insult.
970

Hermes

I think you revel in your present plight.