800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-907
δρακοντόμαλλοι:
δρακοντόμαλοι
G. aliique pauci et Ald.
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-908
βροτοστυγεῖς:
βροτοστυγείς
Lips.
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-909
802.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-910
τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο:
τοιοῦτο
M. aliique et Rob.
τοιοῦτον
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Nullus liber
μὰν
, ut refert de G. Vit. Ald. Butlerus, sed hi omnes
μὲν
habent, G. tamen in litura. Elmsleius, quod tragici rarissime
τοιοῦτο
et
τοσοῦτο
usurpent, scribendum putabat
τοιοῦτον ἕν σοι τοῦτο φρούριον λέγω
. Confidentius ad Oed. Col. 790.
τοιοῦτο
et
τοσοῦτο
prorsus a tragicis abiudicavit, fortasse quod, sicubi illa inveniuntur, metrum alteram formam admittat, ut in Eumen. 200. 419. Blomfieldio longe probabilius videbatur
τοιόνδε μέν σοι
. Ego quidem vulgatam scripturam servandam duxi, partim quod ille tragicorum usus vix satis stabiliri potest, partim quod sententia in illa Elmsleii coniectura non recte enuntiata videtur. Nam
ἓν
si dicitur, satis est
τοιοῦτο
aut
τοῦτο
addi, utroque autem addito alterum supervacaneum atque adeo molestum est.
804.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-911
ὀξυστόμους:
ὀξυστόμου
ante correctionem secundae manu M.
804.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-912
ἀκραγεῖς:
ἀκραγεῖς
Ven. 3. Bess. Par. H. Ald.
ἀκραγεῖς
Lips. Hesychius in codice
ἀκραγές
(Musurus ἀκραγγές),
δυςχερές, σκληρόν, ὀξύχολον, ἀσθενές
. Εtym. Μ. p. 52, 13.
ἀκραγγές, ἀσθενές, χαλεπόν, δυςχερές, σκληρόν, αὐστηρόν, καὶ τὸ ἀεὶ κλαῖον παιδίον. τά τε ἀκραγγῆ ὀξύχολα
. Sic etiam MS. Aug. Atque etiam in Bekkeri Anecd. p. 369, 17. legitur
ἄκραγγες, ἀκρόχολον, ἀσθενές, χαλεπόν
. Optima explicatio est
ἀκρόχολον
. Est enim vocabulum illud ab
ἄγη
deductum, de quo Etym. M. p. 9, 1.
ἄγη, θαῦμα, χαρά, ἀπιστία, ζῆλος. παρὰ Ἡρωδιανῷ βασκανία
. MS. Aug.
παρὰ Ἡροδ
. i. e.
παρὰ Ἡροδότῳ
(VI. 60.), ut Suidas quoque. Apertius Iovis ministri sunt aquila quae v. 1026. iecur Promethei exest, quaeque in Agamemnone v. 128. auguria dant aquilae. Hic gryphi sic appellati videntur ut Iovis voluntate ministerio auri custodiendi fungentes.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-913
γρῦπας:
γύπας
G.
γρῦπας
Ven. 3. quum ceteri fere ut Μ.
γρύπας
habeant.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-914
τόν τε:
τό τε
ante sec. manus correctionem M.
τόν γε
Vit.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-915
μουνῶπα:
μουνῶπα
a pr. manu M. Recentior circumflexum accentum in acutum mutavit et ultimae syllabae
ον
supra adscripsit. Eustathius ad Dionysii v. 31.
Αἰσχύλος δὲ μονῶπα στρατὸν ὀνομάζει
. Idem ad Od. p. 1388, 64.
μουνῶπα στρατὸν
ex h. l. commemorat.
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-916
Ἀριμασπὸν:
Ἀριμασπὸν
Vit. sed a pr. manu in
Ἀριμασπὸν
mutatum.
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-917
ἱπποβάμον:
ἱπποβάμον'
M. a pr. manu et Vit. Lips.
ἱπποβάμους'
G.
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-918
οἳ χρυσόρρυτον:
οἳ χρυσόρρυτον
G.
οἱ χρυσόρρυτοι
sic Lips.
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-919
νᾶμα:
νᾶμα
G. et a pr. manu M.
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-920
Πλούτωνος:
Πλούτωνος
. Lips.
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-921
πόρου:
πόρον
M. Cantabr. 1. 2. Par. N. Ven. 3. Vind. 3. 4. Rob. idque superscriptum in Colb. 2. Gravior est et magis Aeschylea coniunctio horum verborum,
νᾶμα πόρου
. Sic in Persis v. 231.
τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων
.
808.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-922
τηλουρὸν:
τηλουρὸν
ante recentioris manus correctionem M.
811.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-923
ὄχθας:
ὄχθας
Lips. et a pr. manu M.
811.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-924
ἕρφ':
ἕρφ'
Lips. aliique nonnulli et Ald.
ἕρφ',
adscripta explicatione
πορεύου
, G.
812.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-925
Βυβλίνων:
Βυβλίνων
M. Colb. 2. Cant. 1.
812.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-926
813.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-927
εὔποτον:
εὔποτον
, sed adscripta explicatione
γλυκύ
, Vit. Iis quae Stanleius de dulcedine aquae Nili ex Achillis Tatii IV, 18. et Spartiani Pescennio Nigro c. 7. attulit addi possunt Athenaeus p. 41. F. Eustathius p. 1499, 59.
814.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-928
τρίγωνον:
τρίγωνον
, superscripto
ον
, Vit.
τρίγωνα
Par. D. N.
816.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-929
817.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-930
τῶν δ' εἴ τι σοι:
τῶν εἰ τι σοι
a pr. manu,
τῶν δ᾽ εἴ τι, σοι
a sec. M. Hunc versum a verbis his,
εἴ τί σοι
, et duos sequentes affert Athenaeus VIII. p. 347. C. Eustathius p. 1535, 24. commemorat
ψελλόν τι
(sic)
καὶ δυσεύρετον
. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 116, 18.
ψελλός. Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέθεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου
. Sine interpretatione memoratur hoc verbum in excerptis
ἐκ τοῦ Ἀριστοφάνους τοῦ περὶ λέξεων διαλαβόντος
, quae Herodiani Epimerismis adiecit Boissonadius p. 285.
818.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-931
ἐπαναδίπλαζε:
ἐπαναδίπλαζε
G. Dindorfio placet
ἐπανδίπλαζε
.
819.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-932
NA: Hic versus ab alia manu scriptus in M.
819.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-933
ἢ θέλω:
εἰ θέλεις
G.
ἢ θέλῃς
Vit. in quo
ει
s a correctore est.
ἢ θέλεις
Οx. Bess. Ald.
820.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-934
μέν:
μέντοι
Vit. et alii nonnulli.
821.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-935
πλάνης:
πλάνης
, superscripto
γρ. τύχης
, Lips.
τύχης
Ven. 3. Par. H. K. L.
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-936
αἰτούμεσθα:
αἰτούμεθα
Vit. Lips. aliique et Ald.
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-937
που: Ad
που
in Vit. superscriptum
τι
.
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-938
ἥνπερ: Consentiunt libri in
ἥντιν'
, etsi id hic
ἣν
dicendum erat. Non invitus acciperem, si liber aliquis praeberet
ἣν πρὶν ᾐτούμεσθα
, quemadmodum supra v. 700.
τὴν πρίν γε χρείαν
est dictum. Sed facillimum visum est
ἥνπερ
scribere. Sic v. 610. libri
ὃ
et
ὅτι
, ubi ex Etym. a Porsono
ὅπερ
restitutum est.
826.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-939
ἐκμεμόχθηκεν: In
ἐκμεμόχθηκεν
litterae
με
a sec. manu in M.
ἐκμόχθηκε
Vit.
ἐμμεμόχθηκε
G. Ceteri
ἐκμεμόχθηκε
.
829.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-940
830.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-941
δάπεδα: Libri
δάπεδα
. Porsonus ad Euripidis Or. 324. aut produci primam syllabam aut scribendum esse
γάπεδα
animadvertit, allatis his Stephani Byzantii in
γῆ
,
λέγεται καὶ γήπεδον τὸ πρὸς τοῖς οἴκοις ἐν πόλει κηπίον, ὅπερ οἱ τραγικοὶ διὰ τοῦ α φασὶ δωρίζοντες
. Addidit Blomfieldius scholiastam ad Il. IV. 2.
δάπεδον δὲ τὸ ὁμαλὸν χωρίον· γήπεδα δὲ τὰ ἐν ταῖς πόλεσι προκείμενα ταῖς οἰκίαις οἷον κηπίδια· οἰκόπεδα δὲ οἰκιῶν κατεριφεισῶν ἐδάφη
, et Eustathium p. 436, 41.
γήπεδον μέντοι τὸ ἐν πόλει προκείμενον οἰκίαις οἷον κηπίδιον
, et scholiastam Oppiani ad Hal. I. 54.
ἐκ τοῦ γῆ καὶ πέδον γήπεδον, τὸ τῆς οἰκίας πεδίον. οἰκήπεδον δὲ τὸ τῆς καταβληθείσης οἰκίας πεδίον, ἐρειποτόπιον λεγόμενον
. Tum Lycophronem v. 617.
τοῦ τειχοποιοῦ γαπέδων ἀμειβέως
, ubi libri confirmarunt hanc scripturam, restituendam Aeschylo etiam Choeph. v. 786.
831.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-942
αἰπύνωτόν τ':
αἰπύνωτόν τ'
a pr. manu M. ex quo sec. manus
αἰπύνωτόν τ'
fecit.
αἰπύνωτον δ'
Vit.
832.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-943
θᾶκός τ': Libri
θῶκος
. Correxit Brunckius.
τ'
omittit Vit. sed a glossatore
τὲ
superscriptum.
832.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-944
Θεσπρωτοῦ:
Θεσπρώτου
Lips. Strabo VII. p. 328.
Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸn ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν καὶ τὸ ὄρος ὁ Τόμαρος ἢ Τμάρος, ἀμφοτέρως γὰρ λέγεται, ὑφ᾽ ᾧ κεῖται τὸ ἱερόν· καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο
. Aeschylum spectasse videtur et Euripidem Phoen. v. 989.
ΚΡ. Θεσπρωτὸν οἶδας. Μ. σεμνὰ Δωδώνης βάθρα;
834.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-945
ὑφ' ὧν:
ἀφ᾽ ὧν
G. In
σὺ
posteriorem litteram, in
αἰνικτηρίως
tres primas a rec. manu refectas habet M.
835.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-946
προςηγορεύθης:
προσηγορήθης
Par. B. H. N. Ven. 3. quod Blomfieldio paullo vetustius visum est. At potestate differt. Nam
προςηγορεῖν
est blande alloqui, salutare, consolari. Apud Sophoclem El. 1470. Orestes, velatum interfectae Clytaemnestrae corpus afferens Aegistho,
οὐκ ἐμὸν τόδ', ἀλλὰ σόν, τὸ ταῦθ᾽ ὁρᾶν τε καὶ προςηγορεῖν φίλως
. Conf. Eur. Phoen. 996.
Προςαγορεύειν
, cuius perrarus apud tragicos usus est, invenitur apud Aeschylum Choeph. 938.
835.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-947
κλεινὴ:
δάμαρ κλεινὴ
Lips. sed supra
δάμαρ
iterum
κλεινὴ
scriptum.
836.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-948
μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, εἰ: E Turnebi editione manavit
μέλλουσ᾽ ἔσεσθ', εἰ τῶνδε προςσαίνει σέ τι
. omisso
εἰ
scriptum est
ἔσεσθαι τῶνδε
in M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. B. D. H. K. L. N. Ven. 2. 3. Vindobonensibus omnibus et in Ald. Rob.
ἔσῃσθαι τῶνδε
Ox. Deinde
προσαίνει σέ τι
M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 3.
προσαίνεις ἔτι
Colb. 1. Scholiastae quoque
εἰ
ignorant, qui haec verba,
τῶνδε προςσαίνει σέ τι
, volunt
διὰ μέσου
dicta esse. Interpretantur autem duobus modis, utroque ironia vacuo, uno quo
προςσαίνει
pro
θέλγει, ἡδύνει
dictum accipiatur, altero tali,
εἰς μνήμην ἔρχεται καὶ εὐφραίνει σε διὰ τὸ εἶναι ἀληθῶς δάμαρτα Διός
, οι
ὑπομιμνήσκει καὶ εὐφραίνει σε
Similiter apud Hesychium legitur
προσαίνουσί με, προςβάλλουσι, προςέρχονται
, quod pertinet ad
προςσαίνουσί με
in Eur. Hipp. 863. Hoc sensu si Aeschylus verbo isto usus esset, excidisse versum oporteret, quo haec pro apodosi praecedentium essent, verbi caussa
τῶνδε προςσαίνει σέ τι κλύουσαν ὀρθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένον;
quemadmodum locutus est in Agam. v. 1203. Interrogandi signum post
σέ τι
habet Cantabr. 1. Blomfieldius ex Arund. Cantabr. 1. Par. G. E.
ἔσεσθαι· τῶν δὲ
divisim scripsit, pathetice sumenda putans haec verba, quae sic est interpretatus, quin et hisce oraculis gratum aliquod tibi inerat. At neque significare hoc possunt ista verba, et quod
πάθος
dicit mala potius inconcinnitas eaque languidissimae sententiae est, nec melior machina quam si cum interrogatione dicatur
τῶνδε προςσαίνει σέ τι;
cuiusmodi interrogatio si mediae orationi insereretur, habere deberet particulam interrogativam, ut
μῶν σε προςσαίνει τάδε;
Νon puto dubitari posse quin
εἰ
necessarium esse recte perspexerit, quicumque fuit, qui
ἔσεσθ', εἰ τῶνδε
scripsit. Sed hoc tamen propter elisam diphthongum non videtur ferri posse. Non malam, sed audaciorem medicinam adhibuit Cantabrigiensis in Diarii classici fasc. V. p. 78.
μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, τῶνδέ γ' εἰ σαίνει σε τι
. Mihi aliquando emendandum videbatur, mutatione perparva,
ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως προςηγορεύθης, εἰ Διὸς κλεινὴ δάμαρ μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι τῶνδε προςσαίνει σέ τι
. Sed abhorret id tamen a simplicitate dictionis Aeschyleae. Quare satius visum est propagatam a Turnebo lectionem ita servare ut plene scriberetur
ἔσεσθαι
cum eoque per crasin coalesceret
εἰ
. Saepissime enim librarii voculas, quae crasi non animadversa viderentur versum corrumpere, omittendas esse existimarunt. V. ad Eur. Iph. Taur. v. 667.
837.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-949
οἰστρήσασα:
οἰστρήσασα
ab
οἰστρᾶν
dictum. V. ad Eur. Iph. Aul. 77.
838.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-950
ᾖξας:
ᾖξας
Vit. et fortasse a pr. manu M. qui
ᾖξας
a sec. manu habet.
839.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-951
παλιμπλάγκτοισι:
παλιπλάκτοισι
a pr. manu M.
παλιμπλάκτοισι
idem a sec. manu et G. Vit. Par. D.
παλιπλάγκτοισι
Ven. 3.
πολυπλάκτοισι
Lips.
πολυπλάγκτοισι
Arund. Cantabr. 1. Par. K. Vindobonenses et Rob.
839.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-952
χειμάζει:
χειμάζει
pro vulgato
χειμάζῃ
Par. E.
841.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-953
κεκλήσεται:
κεκλήσεται
Vit. Lips. et ceteri plerique.
κληθήσεται
M. G. Bess. edd. vett. idemque superscriptum est in Par. B. et habet Tzetzes ad Lycophr. 630. ubi hunc versum cum praecedente affert. Ionium mare ab Inachi filia appellatum esse Aeschylo auctore praeter Tzetzam tradunt Stephanus Byz. in
Ἰόνιον πέλαγος
, Etym. Μ. p. 473, 16. Eustathius ad Dionysii v. 92. scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 211. ed. Matth. qui sic scribit,
οἳ δέ φασιν Αἰσχύλῳ αὐτὸν ἕπεσθαι οἰομένῳ πάντα πόντον Ἰόνιον λέγεσθαι ὃν ἀλωμένη περιῆλθεν ἡ Ἰώ
. Eandem nominis originem non memorato Aeschylo alii multi prodiderunt, ut Apollodorus II. 1, 3. scholiastes Pindari ad Pyth. III. 120. Apollonii Rhodii ad IV. 308. Euripidis ad Hipp. 727. Eustathius ad Dionysii v. 389. Hyginus fab. 145.
842.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-954
πᾶσιν:
πᾶσι
Vit. Lips. edd. vett. Post hunc versum in G. tamquam alius versus legitur
Ἰόνιος ἀπὸ σοῦ μνημονεύματα τῆς σῆς πλάνης
.
843.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-955
843.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-956
846.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-957
ἐς ταὐτὸν:
ἐς ταὐτὸ
ante correctionem Vit.
847.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-958
ἔστιν:
ἔστιν
Μ.
ἔστι
G. Vit. Lips. edd. ante Vict. Afferunt hunc versum scholiastes Ambrosianus ad Od. IV. 563. VI. 204. Eustathius p. 1386, 12. 1509, 35. 1559, 60. quorum locorum in postremo
ἔστι τις πόλις
, in ceteris
ἔστι πόλις
legitur.
848.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-959
NA: Hic versus in Colb. 1. post sequentem positus est. In Vit. totus ita legitur,
Νείλου πρὸς αὐτῷ χώματι
. Inter versus adnotatum
καὶ πρὸς ἀναχωματισμῷ, ἤγουν ταῖς ὄχθαις
, et deinde in fine versus
τῷ στόματι
. Lips.
πρὸς αὐτόματι καὶ προςχώματι
.
849.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-960
ἐνταῦθα:
ταῦτα
pro
ἐνταῦθα
, superscripto ad ultimam syllabam
ν
, Lips.
849.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-961
τίθησιν:
τίθεισιν
, superscripto a sec. manu
η
, Μ.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-962
χειρὶ: Libri
χειρὶ
, nisi quod M. a sec. manu gravem accentum habet.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-963
ἀταρβεῖ:
ἀταρβεῖ
scholia explicant
ἀφοβοποιῷ
, similiterque Blomfieldius nullum metum incutiente, placido, comparans Moschi versus II. 50.
ἐν δ᾽ ἦν Ζεὺς Κρονίδης, ἐπαφώμενος ἠρέμα χερσὶν πόρτιος Ἰναχίης, τὴν ἑπταπόρῳ παρὰ Νείλῳ ἐκ βοὺς εὐκεράοιο πάλιν μετάμειβε γυναῖκα
. Non credam isto significatu hoc vocabulum dictum esse, qui ne aptus quidem hic est, quum non sit quare metuendam sibi manum eius a quo amatur putet Io: sed est epitheton ornans, potentiam Iovis significandi caussa positum.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-964
θιγὼν:
θιγὼν
M. Rob. Ceteri
θίγων
.
852.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-965
γεννημάτων: Omnes libri
γεννημάτων
, nisi quod M. a pr. manu et Lips.
γεννημάτων
. Miror Valckenario placuisse quod ad Phoen. 639. refert Scaligerum ex Peyraredi coniectura in libri sui margine adscripsisse,
θιγημάτων
. Nam quod affert ex Hesychio,
θιγημάτων, μιασμάτων
, id alio spectare apertum est, et ne scriptum quidem sic est apud Hesychium, sed, uti debebat,
θιγμάτων
. Tanta tamen fuit auctoritas Valckenarii, ut huic probatum verbum analogiae contrarium reciperent Brunckius et Schützius. Nihil prodesse puto tali coniecturae defendendae hoc scholion codicis Vit.
ἐνταῦθα ὁ Ζεὺς πάλιν ποιήσει ἄνθρωπον, ἀφόβῳ χειρὶ ἐφαψάμενός σου· τέξεις δὲ καὶ παῖδα Ἔπαφον ὀνομαζόμενον, ἐπώνυμον τῆς ἐπαφήσεως τῆς Διός
. Sensum enim eo scholio, non verba singula reddi alia scholia ostendunt. At, inquiunt Valckenarius et Brunckius, absurdum est
γεννημάτων
. Fateor ita videri posse, quum non praecedat quo referatur hoc vocabulum: quod recte se haberet, si
ἔγκυον
pro
ἔμφρονα
dixisset. At non multo minus absurdum esset, si ferri posset,
θιγημάτων
. Nam si sanam mentem contactu suo restituit virgini, quis inde colligat etiam gravidam eo contactu factam esse? Inde mihi olim nata est suspicio, in quam postea vidi etiam Elmsleium incidisse, deesse hic versum post
ἔμφρονα
, praesertim quum
μόνον
, si ad
τίθησιν ἔμφρονα
referatur, plane sit inutile, quia mentis compotem Iuppiter etiam nutu et sola voluntate sua reddere poterat. Nam alia minus probabilis est Elmsleii coniectura, haec verba,
ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον
, ex adnotatione in textum venisse: quae verba neque interpretem produnt, et ad intelligentiam rei sunt necessaria. Itaque omissi versus signa ante hunc versum posui. Recte enim iam omnia procedent, si tale quid scriptum fuisse statuamus,
παύσας τε μόχθων τῶνδε φιτύσει γόνον
. Vereor enim ne nimiae negligentiae reum faciat Aeschylum, qui quasi res nota fuerit omnibus omisisse eum credat mentionem graviditatis afferatque contraria ratione non dissimiles versus ex Supplicibus 298-300.
ΧΟ. καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. ΒΑ. τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;
ΧΟ. Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος·
quod ut illic
ῥύσια
dicuntur, etsi nihil praecessit quo id vocabulum referatur, sic hic dictum sit
γεννημάτων
. At multo tamen facilius ex eo, quod potitus virgine Iuppiter tangendo ex ea prolem genuit, servatam esse, quam genuisse eum prolem ex eo, quod mentis compotem reddiderit, potest intelligi.
853.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-966
τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον:
τέξει κελαινὸν Ἔπαφ'
Lips.
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-967
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-968
πεντηκοντάπαις:
πεντηκοντάπαις
G. Coll. 2. Cantabr. 1. Ven. 3. Bess. Ald. Turn. Ceteri
πεντηκοντόπαις
, ut Eustathius p. 37, 32. Atticam formam Blomfieldius recepit.
857.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-969
θηλύσπορος:
θηλύσπορος
Μ.
θηλύπορος
Lips.
θηλύσπορον
G. Ald.
858.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-970
ἐπτοημένοι:
ἐπτωημένοι
G.
ἐπτούμενοι
Lips.
859.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-971
NA: Suppl. 210.
ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, ἐχθρῶς ὅμαιμον καταμιαινόντων γένος
.
860.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-972
θηρεύσοντες:
θηρεύοντες
Vit. Colb. 1.
861.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-973
φθόνον:
φθόνον
Lips. Par. E.
864.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-974
δαμέντων:
δαμέντα
Cantabr. 1.
861-864.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-975
Vulgo hi versus sic scripti leguntur,
φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός· Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει
. Quae quum intellectum esset non admittere aptam explicationem, Brunckius temere scripsit
φθόνον δὲ σώμαθ' ὧν ἕξει θεός, Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων
. Heynius ad Apollodorum p. 273. (108. ed. sec.) aut
σώματα
de puellis, quarum fructum deus maritis invideat, dici, et deinde
δαμέντας
legi debere, aut procorum corpora fato subducenda significari censebat. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 118. nihil mutandum ratus sic vertit, Aegypti filii Danaidum venabuntur nuptias, sed illarum deus invidebit corpora (non committet ut iis potiantur), ipsorum vero (Aegypti filiorum) a feminis caesorum corpora terra leget Pelasgica. Horum quidem nihil admitti posse apertum est. Blomfieldius
δαμέντας
edidit, Boissonadius
δαμέντα
, hanc Medicei libri scripturam esse falso dicens (habet enim ille quoque liber
δαμέντων
) deumque putans ob caesa corpora invidiam facere dici. Ne haec quidem habent quo cuiquam possint probanda videri. Illud vero mirere, quod qui
δαμέντας
vel
δαμέντα
scripserunt, non
δέξεται
mutarunt in
δέρξεται
, quo sententiam saltem aptam effecissent. Verba qui explicari satis ducit, acquiescere poterit in Wellaueri sententia, qui nihil mutans ad
δέξεται
intelligendum putabat
αὐτάς
ex praegresso
σωμάτων
, et
δαμέντων
genitivum absolutum esse volebat, hoc sensu, deus ipsis corpora puellarum invidebit, easque Pelasgia excipiet, interfectis illis ferro muliebri. Et illud quidem non potest dubium esse,
φθόνον σωμάτων ἕξει θεός
de virginum dictum esse corporibus, quorum potiri non permissurus sit deus Aegypti filiis: nec minus certum est
Πελασγία δὲ δέξεται
ad Danaides referri: absurdum est enim de corporibus Aegyptiadum receptis sepultisque cogitare, nec quidquam perversius quam
δαμέντας
, Pauwii inventum, aut
δαμέντα
inferri potuit. Sed
δαμέντων
si tum additum est genitivo absoluto, perobscura est ista brevitas orationis, omissa utraque et virginum et sponsorum nominatione. Quo efficitur ut vix dubitari possit quin aliquid exciderit ante
θηλυκτόνῳ
. Credibile est huiusmodi quid dictum fuisse,
Πελασγία δὲ δέξεται τὸν ἐγγενῆ στόλον γυναικῶν, νυμφίων θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει
. Similem in mediis versibus omissionem supra ad v. 753. ex Vit. adnotavimus.
867.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-976
ἐπ' ἐχθροὺς:
ἐς ἐχθροὺς
M. (si recte ex M. adnotatum) Vit. aliique et Rob.
ἐπ' ἐχθροὺς
G. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B. Blomfieldius quum praelaturum fortasse aliquem
ἐς
putavit, quia melius intrare amor quam contra ire diceretur, non cogitavit id hic non esse melius, ubi illud ipsum contra ire necessario est intelligendum: de quo significatui praepositionis citavit Valckenarium ad Phoen. 79.
Εἰς
quum pro
ἐπί
dici putatur, ut in Euripidis Or. 1010.
τὰ πανύστατα δ᾽ εἰς ἐμὲ καὶ γενέταν ἐμὸν νεῖμαι
, vis praepositionis est ea, ut pervenire aliquid aliquo, non ut tendere ad perveniendum, quod est in
ἐπί
, significetur. Hic etsi utrumvis dici potuit, aptius tamen videtur
ἐπί
, praesertim quum de connubio olim Iovi periculoso sit accipiendum.
868.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-977
869.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-978
ἀπαμβλυνθήσεται:
ἀπαμβλυνθήσεται
Par. D. E. Ald. Turn.
ἀπαμβλυθήσεται
M. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. B. Bess.
ἀπαμβληθήσεται
G.
ἐπαμβλυνθήσεται
Vit.
ἐπαμβληθήσεται
Rob. et adscriptum in Par. B.
870.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-979
γνώμην· δυοῖν δὲ:
γνώμην. δυοῖν (δυεῖν Μ.) δὲ
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. C. E. F. N.
γνώμαιν δὲ δυοῖν
G.
γνώμαιν (vel γνωμαῖν) δυοῖν δὲ
Par. A. B. D. H. Rob.
γνώμων (γνωμῶν· Turn.) δυοῖν δὲ
Ald. Turn.
γνώμοιν δυοῖν
, omisso
δέ
, Vit.
871.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-980
ἄναλκις:
ἄναλκις
Par. A. C. et superscriptum in B.
872.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-981
αὕτη:
αἳ
G. Ox. Bess. Ald.
873.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-982
μακροῦ λόγου δὲ: Vulgo
μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ᾽ ἐπεξελθεῖν τορῶς
, et sic M. Vit. Lips. ceterique plerique codices et Ald. Turn.
δεῖ ταῦτ' ἐξελθεῖν
Rob.
ταῦτα ἐξελθεῖν
Par. N.
ταῦτά τ᾽ ἐξελθεῖν
G. Mosc. 2. In
δεῖ
consentiunt libri praeter Ox. in quo
δὴ
est. Non est credibile sic haec sine coniunctione superioribus esse addita. Quare recipiendum duxi quod Schützius coniecit
δὲ
pro
δεῖ
. Et confirmatur hoc glossa codicis G.
πάρεστι
, etsi hic quoque codex
δεῖ
habet. Neque
δεῖ
habuerunt scholiastae, qui in explicatione verborum adhibuerint
ἐστίν
et
εἴη ἄν
.
874.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-983
ἐκ τῆσδε:
ἐκ τῶνδε
Par. Β. (sed hic adscripto
ἐκ τῆσδε
) Ox. Ven. 1.
καὶ τῶνδε
G.
875.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-984
τόξοισι κλεινός:
τόξοισι κλεινοῖς
M. Rob. Ceteri
τόξοισι κλεινός
. Quem poeta extollere hic debebat Herculem, ut cuius memorandi caussa quae praecedunt omnia dixerat, eius significatione bene videbat mirifice commoveri audientium animos debere, si diceret
θρασύς, τόξοισι κλεινός
, prae quo misere languet
θρασὺς τόξοισι κλεινοῖς
, nec languore careret, si diceretur
θρασύς τις, τόξοισι κλεινός
.
875.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-985
ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ:
ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ
Μ. G. Vit. Lips. edd. vett. Alii codices
ὃς τῶνδ᾽ ἐκ πόνων ἐμὲ
, vel
ὃς ἐκ πόνων τῶνδέ με
, vel
ὃς ἐκ πόνων τῶν ἐμὲ
, vel
ὃς πόνων τῶν ἐμέ
.
876.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-986
χρησμὸν:
χρησμὸν
littera
η
a sec. manu M.
877.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-987
ἐμοὶ:
ἐμὴ
Vit. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. K. Ven. 3. Bess. et ex corr. G. in quo prius
ἐμοὶ
fuerat.
οι
superscriptum in Colb. 2.
ἐμοὶ
M. Lips. aliique codices et edd. vett.
877.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-988
θεῶν: In fine versus libri omnes
Θέμις
, praeter G. in quo est
θεῶν
, superscripto
Θέμις
ut ex interpretatione. In Vit. ad
Θέμις
adscripta interpretatio
ἡ γῆ
. Hae glossae, simulque
παλαιγενής
epitheton, quod ineptum esset si de Promethei matre diceretur, genuinam esse produnt codicis Guelferbytani scripturam, interpretes autem ex v. 211. seqq. quae esset illa deorum mater explicaturos in diversa discessisse, aliis Tellurem, aliis Themidem dici putantibus. Itaque hunc sum librum secutus.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-989
ὅπως δὲ χὤπῃ:
ὅπως δ᾽ ἔχω πῇ
Lips. Codex Vit. habuerat
πῶς δ᾽ ἔχω. ποῖ
, cum hac glossa,
ᾧτινι τρόπῳ ἔξω ποῦ
, quod
ποῦ
ab eadem manu in
πότε
mutatum, in textu autem correctum primum verbum in
ὅπως
, deinde ad
γρ
supra apposita signa quibus fieret
ὅπῃ
.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-990
δεῖ:
δὲ
pro
δεῖ
Lips. Alii nonnulli
δή
.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-991
λόγου:
χρόνου
G. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
λόγου
M. Vit. Par. F. Hoc praetuli. Apte comparavit Stephanus Pers. 714.
πάντα γάρ, Δαρεῖε, ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ
. Quamquam ibi quoque pars librorum
χρόνῳ
habet.
879.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-992
σύ τ':
σὺ δ'
Vit. Colb. 1. Ceteri, opinor, omnes ut M. G. Lips. edd. vett.
σύ τ'
, aptius his leviter et segnius adiectis.
880.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-993
ἐλελεῦ, ἐλελεῦ:
ἐλελελελελεῦ
M. G. Lips. Turn.
ἐλελελελελελεῦ
septem syllabis Cantabr. 1. Quinque syllabis Ald. Sic etiam Rob. sed
ἰὼ. ἰὼ.
praemittens.
ἰω, ἰω, ἔλε, ἔλε, ἔλε, λε λεῦ
Par. E. Codex Vit. in quo quod praecedit
i
nomen Io est, sic,
έλε λε λε ἐλε λελεῦ
, octo syllabis, quarum quinta et sexta minoribus litteris in vacuo spatio insertae. Hesychius
ἐλελεῦ, ἐπιφώνημα πολεμικόν. οἳ δέ, προαναφώνησις παιανισμοῦ. τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ
. Emendavit Pauwius
ἐλελεῦ, ἐλελεῦ
.
881.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-994
φρενοπληγεῖς:
φρενοβλαβεῖς
G. Lips. Bess. aliique nonnulli.
882.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-995
ἄρδις:
ἄρσις
G. Hesychius
ἄρδις, ἀκίς. Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
.
882.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-996
ἄπυρος:
ἄπειρος
G. Par. E. F. Dictum est
ἄπυρος
ut in Choeph. 487.
πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ
.
883.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-997
κραδία:
καρδία
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. Bess. Ceteri
κραδία
.
883.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-998
φόβῳ φρένα λακτίζει:
φρένα φόβῳ λακτίζει
Vit. aliique nonnulli et Ald.
φόβῳ λακτίζει φρένα
Rob.
884.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-999
ὄμμαθ' ἑλίγδην:
ὄμματ' ἐλίγδην
Lips.
886.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1000
ἀκρατής:
ἀκρατοὺς
Vit. Lips. sed in Vit.
ής
superscriptum.
887.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1001
παίουσ':
πταίουσ'
Par. L.
παύουσ'
Par. Κ.
παίουσιν
G.
παίουσ'
etiam M. habere videtur. Hoc dicit, perturbala dicta mea illiduntur (h. e. luctantur) diri fluctibus fati.
888.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1002
πρὸς κύμασιν:
στυγνοῖς
Cantabr. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 3.
στυγνῆς πρὸς κύμασι
G. et a pr. manu M. in quo a sec. manu
προς
factum est. In G. adscriptae hae interpretationes,
λυπηραῖς, ταραχαῖς
. Lips.
πρὸς κύμασιν ἄτης
, ad penultimam superscripto
ι
.
889.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1003
NA: Totam primam huius carminis stropham habet scholion haud dubie recentissimum ad primum epigramma Callimachi. Nicephorus Gregoras Hist. Byz. VIII. 14. p. 383. ed. Bonn.
ἦ σοφὸς ἦν ἄρ᾽ ἐκεῖνος ὃς πρῶτος ἐν γνώμῃ τόδ᾽ ἐβάστασε καὶ γλώσσῃ διεμυθολόγησεν, εἴτε Θαλῆς ὁ Μιλήσιος ἦν, εἴτε Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος, εἴτε καὶ ἄμφω, παρὰ θατέρου ἕτερος ἐκδεξάμενος, τό γ' ἑαυτὸν μακαρίζειν ἐκθύμως, ὅτι μὴ βάρβαρος, ἀλλ᾽ Ἕλλην γεγένηται
. Idem XXI. 5. p. 1025.
ἀλλὰ γὰρ ἦ σοφὸς ἦν ἐκεῖνος ὃς πρῶτος ἐν γνώμῃ τόδ᾽ ἐβάστασε καὶ γλώττῃ διεμυθολόγησε, τὸν μακρὸν ἅπαντα φύειν τ' ἄδηλα χρόνον καὶ τὰ φανέντα καλύπτειν·
quae posteriora ex Sophoclis Aiace v. 646. sumpta sunt.
890.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1004
γνώμᾳ:
γνώμᾳ
, superscripto
ῃ
, Lips.
890.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1005
ἐβάστασε:
ἐβάσταζε
Par. Ε. et e corr. Lips. in quo fuerat
ἐβάσταξε
.
890-891.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1006
γλώσσᾳ:
γλώσσῃ
G. Ald. Rob.
γλώσσα
, superscripto
ῃ
, Lips.
γλῶσσα
a pr. manu M. ex quo factum
γλώσσαι
.
891.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1007
διεμυθολόγησεν:
διεμυθολόγησε
Vit.
892.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1008
ἀριστεύει: Eustathius p. 717, 4. et 758, 63.
ὡς τὸ κηδεύειν καθ' ἑαυτὸν ἀριστεύει μακρύ
.
ἀριστεύοι
Lips.
ἀριστεύειν
G. Bess. Ald.
893.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1009
πλούτῳ:
πλούτου
, superscripto
ῳ
, Vit.
894.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1010
895.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1011
895.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1012
χερνήτην:
χερνήταν
, ultimae vocali superscripto
η
, Lips.
896.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1013
μήποτε, μήποτέ μ', ὦ:
μήποτε μήποτέ μ' ὦ
M. Vit. Rob. Τurn.
μήποτε μήποτ᾽ ὦ
G. Lips. aliique et Ald.
μήποτέ με ὦ
pauci codices.
897.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1014
λεχέων Διὸς: Manifestum est post
Μοῖραι
excidisse quattuor syllabas. Non inepte coniiciat quis epitheto quo Sophocles usus est in Ant. v. 987. dixisse Aeschylum
ὦ Μοῖραι μακραίωνες
, quod hic ad futurum tempus esset referendum.
Διὸς λεχέων
Lips. aliique nonnulli.
Διός
omittunt Vit. aliique nonnulli et Ald. Turn.
λεχέων
omittit Par. L.
899.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1015
πλαθείην:
πλαθείην
M. Lips. Ox.
πλασθείην
G. Vit. aliique et edd. vett.
899.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1016
γαμέτᾳ:
γαμετᾷ
a pr. manu M. ex quo
γαμέτᾳ
a sec. manu factum.
ἐν γαμετᾷ
Lips. Ald. Rob.
ἐν γαμέτᾳ
G. Vit. Cantabr. 1. Par. C. D. E. Ven. 3. Turn. Delevit importunam praepositionem, quae a M. et, ut videtur, ab aliis abest, Canterus.
900.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1017
NA: Vehementer falsus est Doederlinus, qui ad Sophoclis Oed. Col. 563. quod
ἄστοργος
aliquando de homine dicatur, ita explicandum putavit
ἀστεργάνορα
, ut Io Iovi nupsisse significaretur, tamquam mortalium nuptiis sibi non suffecturis. Placuit hoc Halmio in Lectionum Aeschylearum parte priore. At nec nupsit Io Iovi, nec potest
ἀστεργάνωρ
illo significatu dici. Domo pulsa Io insania agitata fugit machinis Iunonis. Itaque virginitas eius dicitur non amans alicuius mariti, i. e. expers connubii.
901.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1018
εἰςορῶσ':
εἰσοροῦσ᾽
Lips.
901.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1019
Ἰοῦς:
Ἰὼ
ex correctione, quum prius
love
scriptum fuisset, Vit.
901.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1020
μέγα δαπτομέναν:
γάμῳ (γάμῳ Rob. Turn.) δαπτομέναν
M. Rob. Turn. et superscripto ultimae syllabae
η
Lips.
γάμῳ δαπτομένην
G. Vit.
γάμῳ
Par. Ε.
γάμων
Ven. 3.
με γάμῳ
Bess. Ald.
δαπανομένην
Colb. 1. Par. D.
δαπανωμένων
Par. G.
δ᾽ ἀπτομένην
Ald. Optime Schützius emendavit
μέγα δαπτομέναν
.
902.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1021
δυςπλάνοις:
δυσπλάγχνοις
M. Lips. aliique et Turn.
δυσσπλάγχνοις
G. Par. B. Ald. Rob.
δυσπλάχνων
, sed
οις
superscripto, Vit.
γρ. ἀσπλάγχνοις
Par. B. Veram scripturam
δυςπλάνοις
Turnebus attulit, haud dubie ex C. Sic etiam Ox. et Bigot.
902.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1022
ἀλατείαις:
ἀλατείαις
M. Par. D.
ἀλατείαισι
Vit. aliique et Rob.
ἀλατείαισι
G.
ἀλατίαισι
Lips. aliique pauci.
ἀλατίαισι
Ald.
ἀλατίαισιν
Turn.
ἀλατείῃσι
Par. E.
902.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1023
πόνων:
πόνων
omittunt Par. C. Turn. Similiter Io in Suppl. v. 546. dicitur
μαινομένα πόνοις ἀτίμοις ὀδύναις τε κεντροδαλήτισι θυὰς Ἥρας
.