Aeschylus Prometheus Bound 894

Ioannes Sanravius (Translator)

Nunquam Parcæ, nunquam
Videatis me consortem lectorum esse,
Neq; coniunctam alicui cœlesti,
Nam timeo, inamabilem virginitatem
900
Iûs videns, affectam à Iunone
Non ferendis erroribus laborum,

Prometheus Bound. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 887-906 focus
Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 887-906b focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 894 focus
μήποτε μήποτέ μ᾽, ὦ
πότνιαι Μοίραι, λεχέων Διὸς εὐνάτειραν ἴδοισθε πέλουσαν·
895
μηδὲ πλαθείην γαμέτᾳ τινὶ τῶν ἐξ οὐρανοῦ.
ταρβῶ γὰρ ἀστεργάνορα παρθενίαν
εἰσορῶσ᾽ Ἰοῦς μέγα δαπτομέναν
δυσπλάνοις Ἥρας ἀλατείαις πόνων.
900
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 894 focus
μήποτε, μήποτέ μ', ὦ Μοῖ-
ραι, λεχέων Διὸς εὐνά-
τειραν ἴδοισθε πέλουσαν·
μηδὲ πλαθείην γαμέτᾳ τινὶ τῶν ἐξ οὐρανοῦ.
ταρβῶ γὰρ ἀστεργάνορα παρθενίαν
900
εἰςορῶσ᾽ Ἰοῦς μέγα δαπτομέναν
δυςπλάνοις Ἥρας ἀλατείαις πόνων.
στρ. β'.
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 894 focus
Μήποτε μήποτέ μ', ὦ Μοῖ-
Ant.
ραι < τελέστειραι om.>, λεχέων Διὸς εὐνά-
895
τειραν ἴδοισθε πέλουσαν
μηδὲ πλαθείην πλαθείη ἐν Μ πλαθείην (uel πλασθείην) ἐν cett. γαμέτᾳ τινὶ τῶν ἐξ οὐρανοῦ·
ταρβῶ γὰρ ἀστεργάνορα παρθενίαν
εἰσορῶσ' Ἰοῦς ἀμαλαπτομέναν (γ' ἀμαλ. Weil) : γάμῳ δαπτομέναν
δυσπλάνοις δυσπλάγχνοις Ἥρας ἀλατείαις πόνων.
900
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 894 focus
μήποτε μήποτέ μ', ὦ
Μοῖραι, λεχέων Διὸς εὐνά-
τειραν ἴδοισθε πέλουσαν.
μηδὲ πλαθείην γαμέτα
925
τινὶ τῶν ἐξ οὐρανοῦ.
ταρβῶ γὰρ ἀστερ-
γάνορα παρθενίαν
εἰσορῶσ᾽ Ἰοῦς ἀμαλαπτομέναν.
δυσπλάνοις Ἥρας ἀλατείαις πόνων.
930
Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 894 focus
μήποτε μήποτέ μ᾽, ὦ
(πότνιαι) Μοῖραι λεχέων Διὸς εὐνά-
895
τειραν ἴδοισθε πέλουσαν·
μηδὲ πλαθείην γαμέται τινὶ τῶν ἐξ οὐρανοῦ.
ταρβῶ γὰρ ἀστεργάνορα παρθενίαν
εἰσορῶσ᾽ Ἰοῦς ἀμαλαπτομέναν
δυσπλάνοις Ἥρας ἀλατείαις πόνων. =
900
Translations (7)
Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 887-905 focus
Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 894 focus
Never, O Destinies , never ........ may ye behold me approaching as a partner the couch of Jupiter: nor may I be brought to the arms of any bridegroom from among the sons of heaven: for I am in dread when I behold the maiden Io, contented with no mortal lover, greatly marred by wearisome wanderings at the hand of Juno.
PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 894 focus
.

Ah ! puissiez-vous ne jamais, ne jamais me voir, Parques, vous sans qui rien ne s'achève, tenir la place d'une épouse dans le lit de Zeus ! Puissé-je même ne jamais connaître les embrassements d'un mari habitant du ciel. Je frémis, quand je vois Io, la vierge rebelle à l'amour, s'épuiser, grâce à
Héra, dans ce dur vagabondage de douleur.
Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 894 focus
Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 894 focus
Non mai, non mai debba io di Giove il talamo
partecipare, o Moire,
1035
ministre della Sorte,
né a veruno dei Superi
avvicinarmi, che mi sia consorte.
Ché, disfatta per l'odio
d'Era veggendo, in miseri
1040
penosi errori, d'Io
l'aspra verginità, trema il cuor mio.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 894 focus
O Fates, of awful empery!
Never may I by Zeus be wooed—
1005
Never give o'er my maidenhood
To any god that dwells on high.
A shudder to my soul is sent,
Beholding Io's doom forlorn—
By Hera's malice put to scorn,
1010
Roaming in mateless banishment.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 894 focus
Nimmer, o Mächte des Schicksals, nimmer mögt ihr
Mich in den Armen des Zeus als Lagergenossin erblicken!
890
Führe niemals einer der Himmlischen mich als Gattin heim!
Mich schaudert, Jo's züchtige Mädchengestalt,
Die den Gott flieht, also gemartert zu seh'n
Durch des Irrsals Müh'n, die Hera's Groll ihr schuf.
Schlußgesang.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-907

δρακοντόμαλλοι:
δρακοντόμαλοι
G. aliique pauci et Ald.

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-908

βροτοστυγεῖς:
βροτοστυγείς
Lips.

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-909

Γοργόνες:
Γοργόνες
G.

802. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-910

τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο:
τοιοῦτο
M. aliique et Rob.
τοιοῦτον
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Nullus liber
μὰν
, ut refert de G. Vit. Ald. Butlerus, sed hi omnes
μὲν
habent, G. tamen in litura. Elmsleius, quod tragici rarissime
τοιοῦτο
et
τοσοῦτο
usurpent, scribendum putabat
τοιοῦτον ἕν σοι τοῦτο φρούριον λέγω
. Confidentius ad Oed. Col. 790.
τοιοῦτο
et
τοσοῦτο
prorsus a tragicis abiudicavit, fortasse quod, sicubi illa inveniuntur, metrum alteram formam admittat, ut in Eumen. 200. 419. Blomfieldio longe probabilius videbatur
τοιόνδε μέν σοι
. Ego quidem vulgatam scripturam servandam duxi, partim quod ille tragicorum usus vix satis stabiliri potest, partim quod sententia in illa Elmsleii coniectura non recte enuntiata videtur. Nam
ἓν
si dicitur, satis est
τοιοῦτο
aut
τοῦτο
addi, utroque autem addito alterum supervacaneum atque adeo molestum est.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-911

ὀξυστόμους:
ὀξυστόμου
ante correctionem secundae manu M.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-912

ἀκραγεῖς:
ἀκραγεῖς
Ven. 3. Bess. Par. H. Ald.
ἀκραγεῖς
Lips. Hesychius in codice
ἀκραγές
(Musurus ἀκραγγές),
δυςχερές, σκληρόν, ὀξύχολον, ἀσθενές
. Εtym. Μ. p. 52, 13.
ἀκραγγές, ἀσθενές, χαλεπόν, δυςχερές, σκληρόν, αὐστηρόν, καὶ τὸ ἀεὶ κλαῖον παιδίον. τά τε ἀκραγγῆ ὀξύχολα
. Sic etiam MS. Aug. Atque etiam in Bekkeri Anecd. p. 369, 17. legitur
ἄκραγγες, ἀκρόχολον, ἀσθενές, χαλεπόν
. Optima explicatio est
ἀκρόχολον
. Est enim vocabulum illud ab
ἄγη
deductum, de quo Etym. M. p. 9, 1.
ἄγη, θαῦμα, χαρά, ἀπιστία, ζῆλος. παρὰ Ἡρωδιανῷ βασκανία
. MS. Aug.
παρὰ Ἡροδ
. i. e.
παρὰ Ἡροδότῳ
(VI. 60.), ut Suidas quoque. Apertius Iovis ministri sunt aquila quae v. 1026. iecur Promethei exest, quaeque in Agamemnone v. 128. auguria dant aquilae. Hic gryphi sic appellati videntur ut Iovis voluntate ministerio auri custodiendi fungentes.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-913

γρῦπας:
γύπας
G.
γρῦπας
Ven. 3. quum ceteri fere ut Μ.
γρύπας
habeant.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-914

τόν τε:
τό τε
ante sec. manus correctionem M.
τόν γε
Vit.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-915

μουνῶπα:
μουνῶπα
a pr. manu M. Recentior circumflexum accentum in acutum mutavit et ultimae syllabae
ον
supra adscripsit. Eustathius ad Dionysii v. 31.
Αἰσχύλος δὲ μονῶπα στρατὸν ὀνομάζει
. Idem ad Od. p. 1388, 64.
μουνῶπα στρατὸν
ex h. l. commemorat.

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-916

Ἀριμασπὸν:
Ἀριμασπὸν
Vit. sed a pr. manu in
Ἀριμασπὸν
mutatum.

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-917

ἱπποβάμον:
ἱπποβάμον'
M. a pr. manu et Vit. Lips.
ἱπποβάμους'
G.

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-918

οἳ χρυσόρρυτον:
οἳ χρυσόρρυτον
G.
οἱ χρυσόρρυτοι
sic Lips.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-919

νᾶμα:
νᾶμα
G. et a pr. manu M.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-920

Πλούτωνος:
Πλούτωνος
. Lips.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-921

πόρου:
πόρον
M. Cantabr. 1. 2. Par. N. Ven. 3. Vind. 3. 4. Rob. idque superscriptum in Colb. 2. Gravior est et magis Aeschylea coniunctio horum verborum,
νᾶμα πόρου
. Sic in Persis v. 231.
τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων
.

808. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-922

τηλουρὸν:
τηλουρὸν
ante recentioris manus correctionem M.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-923

ὄχθας:
ὄχθας
Lips. et a pr. manu M.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-924

ἕρφ':
ἕρφ'
Lips. aliique nonnulli et Ald.
ἕρφ',
adscripta explicatione
πορεύου
, G.

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-925

Βυβλίνων:
Βυβλίνων
M. Colb. 2. Cant. 1.

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-926

ὀρῶν:
ὀρῶν
G. Lips.

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-927

εὔποτον:
εὔποτον
, sed adscripta explicatione
γλυκύ
, Vit. Iis quae Stanleius de dulcedine aquae Nili ex Achillis Tatii IV, 18. et Spartiani Pescennio Nigro c. 7. attulit addi possunt Athenaeus p. 41. F. Eustathius p. 1499, 59.

814. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-928

τρίγωνον:
τρίγωνον
, superscripto
ον
, Vit.
τρίγωνα
Par. D. N.

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-929

κτίσαι:
κτῆσαι
Vit.

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-930

τῶν δ' εἴ τι σοι:
τῶν εἰ τι σοι
a pr. manu,
τῶν δ᾽ εἴ τι, σοι
a sec. M. Hunc versum a verbis his,
εἴ τί σοι
, et duos sequentes affert Athenaeus VIII. p. 347. C. Eustathius p. 1535, 24. commemorat
ψελλόν τι
(sic)
καὶ δυσεύρετον
. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 116, 18.
ψελλός. Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέθεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου
. Sine interpretatione memoratur hoc verbum in excerptis
ἐκ τοῦ Ἀριστοφάνους τοῦ περὶ λέξεων διαλαβόντος
, quae Herodiani Epimerismis adiecit Boissonadius p. 285.

818. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-931

ἐπαναδίπλαζε:
ἐπαναδίπλαζε
G. Dindorfio placet
ἐπανδίπλαζε
.

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-932

NA: Hic versus ab alia manu scriptus in M.

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-933

ἢ θέλω:
εἰ θέλεις
G.
ἢ θέλῃς
Vit. in quo
ει
s a correctore est.
ἢ θέλεις
Οx. Bess. Ald.

820. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-934

μέν:
μέντοι
Vit. et alii nonnulli.

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-935

πλάνης:
πλάνης
, superscripto
γρ. τύχης
, Lips.
τύχης
Ven. 3. Par. H. K. L.

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-936

αἰτούμεσθα:
αἰτούμεθα
Vit. Lips. aliique et Ald.

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-937

που: Ad
που
in Vit. superscriptum
τι
.

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-938

ἥνπερ: Consentiunt libri in
ἥντιν'
, etsi id hic
ἣν
dicendum erat. Non invitus acciperem, si liber aliquis praeberet
ἣν πρὶν ᾐτούμεσθα
, quemadmodum supra v. 700.
τὴν πρίν γε χρείαν
est dictum. Sed facillimum visum est
ἥνπερ
scribere. Sic v. 610. libri
ὃ
et
ὅτι
, ubi ex Etym. a Porsono
ὅπερ
restitutum est.

826. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-939

ἐκμεμόχθηκεν: In
ἐκμεμόχθηκεν
litterae
με
a sec. manu in M.
ἐκμόχθηκε
Vit.
ἐμμεμόχθηκε
G. Ceteri
ἐκμεμόχθηκε
.

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-940

εἶμι:
εἰμὶ
Lips.

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-941

δάπεδα: Libri
δάπεδα
. Porsonus ad Euripidis Or. 324. aut produci primam syllabam aut scribendum esse
γάπεδα
animadvertit, allatis his Stephani Byzantii in
γῆ
,
λέγεται καὶ γήπεδον τὸ πρὸς τοῖς οἴκοις ἐν πόλει κηπίον, ὅπερ οἱ τραγικοὶ διὰ τοῦ α φασὶ δωρίζοντες
. Addidit Blomfieldius scholiastam ad Il. IV. 2.
δάπεδον δὲ τὸ ὁμαλὸν χωρίον· γήπεδα δὲ τὰ ἐν ταῖς πόλεσι προκείμενα ταῖς οἰκίαις οἷον κηπίδια· οἰκόπεδα δὲ οἰκιῶν κατεριφεισῶν ἐδάφη
, et Eustathium p. 436, 41.
γήπεδον μέντοι τὸ ἐν πόλει προκείμενον οἰκίαις οἷον κηπίδιον
, et scholiastam Oppiani ad Hal. I. 54.
ἐκ τοῦ γῆ καὶ πέδον γήπεδον, τὸ τῆς οἰκίας πεδίον. οἰκήπεδον δὲ τὸ τῆς καταβληθείσης οἰκίας πεδίον, ἐρειποτόπιον λεγόμενον
. Tum Lycophronem v. 617.
τοῦ τειχοποιοῦ γαπέδων ἀμειβέως
, ubi libri confirmarunt hanc scripturam, restituendam Aeschylo etiam Choeph. v. 786.

831. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-942

αἰπύνωτόν τ':
αἰπύνωτόν τ'
a pr. manu M. ex quo sec. manus
αἰπύνωτόν τ'
fecit.
αἰπύνωτον δ'
Vit.

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-943

θᾶκός τ': Libri
θῶκος
. Correxit Brunckius.
τ'
omittit Vit. sed a glossatore
τὲ
superscriptum.

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-944

Θεσπρωτοῦ:
Θεσπρώτου
Lips. Strabo VII. p. 328.
Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸn ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν καὶ τὸ ὄρος ὁ Τόμαρος ἢ Τμάρος, ἀμφοτέρως γὰρ λέγεται, ὑφ᾽ ᾧ κεῖται τὸ ἱερόν· καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο
. Aeschylum spectasse videtur et Euripidem Phoen. v. 989.
ΚΡ. Θεσπρωτὸν οἶδας. Μ. σεμνὰ Δωδώνης βάθρα;

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-945

ὑφ' ὧν:
ἀφ᾽ ὧν
G. In
σὺ
posteriorem litteram, in
αἰνικτηρίως
tres primas a rec. manu refectas habet M.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-946

προςηγορεύθης:
προσηγορήθης
Par. B. H. N. Ven. 3. quod Blomfieldio paullo vetustius visum est. At potestate differt. Nam
προςηγορεῖν
est blande alloqui, salutare, consolari. Apud Sophoclem El. 1470. Orestes, velatum interfectae Clytaemnestrae corpus afferens Aegistho,
οὐκ ἐμὸν τόδ', ἀλλὰ σόν, τὸ ταῦθ᾽ ὁρᾶν τε καὶ προςηγορεῖν φίλως
. Conf. Eur. Phoen. 996.
Προςαγορεύειν
, cuius perrarus apud tragicos usus est, invenitur apud Aeschylum Choeph. 938.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-947

κλεινὴ:
δάμαρ κλεινὴ
Lips. sed supra
δάμαρ
iterum
κλεινὴ
scriptum.

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-948

μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, εἰ: E Turnebi editione manavit
μέλλουσ᾽ ἔσεσθ', εἰ τῶνδε προςσαίνει σέ τι
. omisso
εἰ
scriptum est
ἔσεσθαι τῶνδε
in M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. B. D. H. K. L. N. Ven. 2. 3. Vindobonensibus omnibus et in Ald. Rob.
ἔσῃσθαι τῶνδε
Ox. Deinde
προσαίνει σέ τι
M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 3.
προσαίνεις ἔτι
Colb. 1. Scholiastae quoque
εἰ
ignorant, qui haec verba,
τῶνδε προςσαίνει σέ τι
, volunt
διὰ μέσου
dicta esse. Interpretantur autem duobus modis, utroque ironia vacuo, uno quo
προςσαίνει
pro
θέλγει, ἡδύνει
dictum accipiatur, altero tali,
εἰς μνήμην ἔρχεται καὶ εὐφραίνει σε διὰ τὸ εἶναι ἀληθῶς δάμαρτα Διός
, οι
ὑπομιμνήσκει καὶ εὐφραίνει σε
Similiter apud Hesychium legitur
προσαίνουσί με, προςβάλλουσι, προςέρχονται
, quod pertinet ad
προςσαίνουσί με
in Eur. Hipp. 863. Hoc sensu si Aeschylus verbo isto usus esset, excidisse versum oporteret, quo haec pro apodosi praecedentium essent, verbi caussa
τῶνδε προςσαίνει σέ τι κλύουσαν ὀρθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένον;
quemadmodum locutus est in Agam. v. 1203. Interrogandi signum post
σέ τι
habet Cantabr. 1. Blomfieldius ex Arund. Cantabr. 1. Par. G. E.
ἔσεσθαι· τῶν δὲ
divisim scripsit, pathetice sumenda putans haec verba, quae sic est interpretatus, quin et hisce oraculis gratum aliquod tibi inerat. At neque significare hoc possunt ista verba, et quod
πάθος
dicit mala potius inconcinnitas eaque languidissimae sententiae est, nec melior machina quam si cum interrogatione dicatur
τῶνδε προςσαίνει σέ τι;
cuiusmodi interrogatio si mediae orationi insereretur, habere deberet particulam interrogativam, ut
μῶν σε προςσαίνει τάδε;
Νon puto dubitari posse quin
εἰ
necessarium esse recte perspexerit, quicumque fuit, qui
ἔσεσθ', εἰ τῶνδε
scripsit. Sed hoc tamen propter elisam diphthongum non videtur ferri posse. Non malam, sed audaciorem medicinam adhibuit Cantabrigiensis in Diarii classici fasc. V. p. 78.
μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, τῶνδέ γ' εἰ σαίνει σε τι
. Mihi aliquando emendandum videbatur, mutatione perparva,
ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως προςηγορεύθης, εἰ Διὸς κλεινὴ δάμαρ μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι τῶνδε προςσαίνει σέ τι
. Sed abhorret id tamen a simplicitate dictionis Aeschyleae. Quare satius visum est propagatam a Turnebo lectionem ita servare ut plene scriberetur
ἔσεσθαι
cum eoque per crasin coalesceret
εἰ
. Saepissime enim librarii voculas, quae crasi non animadversa viderentur versum corrumpere, omittendas esse existimarunt. V. ad Eur. Iph. Taur. v. 667.

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-949

οἰστρήσασα:
οἰστρήσασα
ab
οἰστρᾶν
dictum. V. ad Eur. Iph. Aul. 77.

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-950

ᾖξας:
ᾖξας
Vit. et fortasse a pr. manu M. qui
ᾖξας
a sec. manu habet.

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-951

παλιμπλάγκτοισι:
παλιπλάκτοισι
a pr. manu M.
παλιμπλάκτοισι
idem a sec. manu et G. Vit. Par. D.
παλιπλάγκτοισι
Ven. 3.
πολυπλάκτοισι
Lips.
πολυπλάγκτοισι
Arund. Cantabr. 1. Par. K. Vindobonenses et Rob.

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-952

χειμάζει:
χειμάζει
pro vulgato
χειμάζῃ
Par. E.

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-953

κεκλήσεται:
κεκλήσεται
Vit. Lips. et ceteri plerique.
κληθήσεται
M. G. Bess. edd. vett. idemque superscriptum est in Par. B. et habet Tzetzes ad Lycophr. 630. ubi hunc versum cum praecedente affert. Ionium mare ab Inachi filia appellatum esse Aeschylo auctore praeter Tzetzam tradunt Stephanus Byz. in
Ἰόνιον πέλαγος
, Etym. Μ. p. 473, 16. Eustathius ad Dionysii v. 92. scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 211. ed. Matth. qui sic scribit,
οἳ δέ φασιν Αἰσχύλῳ αὐτὸν ἕπεσθαι οἰομένῳ πάντα πόντον Ἰόνιον λέγεσθαι ὃν ἀλωμένη περιῆλθεν ἡ Ἰώ
. Eandem nominis originem non memorato Aeschylo alii multi prodiderunt, ut Apollodorus II. 1, 3. scholiastes Pindari ad Pyth. III. 120. Apollonii Rhodii ad IV. 308. Euripidis ad Hipp. 727. Eustathius ad Dionysii v. 389. Hyginus fab. 145.

842. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-954

πᾶσιν:
πᾶσι
Vit. Lips. edd. vett. Post hunc versum in G. tamquam alius versus legitur
Ἰόνιος ἀπὸ σοῦ μνημονεύματα τῆς σῆς πλάνης
.

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-955

τάδ':
σημεῖα σοι τάδ'
G.

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-956

ἐστὶ:
ἔστι
Μ.

846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-957

ἐς ταὐτὸν:
ἐς ταὐτὸ
ante correctionem Vit.

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-958

ἔστιν:
ἔστιν
Μ.
ἔστι
G. Vit. Lips. edd. ante Vict. Afferunt hunc versum scholiastes Ambrosianus ad Od. IV. 563. VI. 204. Eustathius p. 1386, 12. 1509, 35. 1559, 60. quorum locorum in postremo
ἔστι τις πόλις
, in ceteris
ἔστι πόλις
legitur.

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-959

NA: Hic versus in Colb. 1. post sequentem positus est. In Vit. totus ita legitur,
Νείλου πρὸς αὐτῷ χώματι
. Inter versus adnotatum
καὶ πρὸς ἀναχωματισμῷ, ἤγουν ταῖς ὄχθαις
, et deinde in fine versus
τῷ στόματι
. Lips.
πρὸς αὐτόματι καὶ προςχώματι
.

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-960

ἐνταῦθα:
ταῦτα
pro
ἐνταῦθα
, superscripto ad ultimam syllabam
ν
, Lips.

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-961

τίθησιν:
τίθεισιν
, superscripto a sec. manu
η
, Μ.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-962

χειρὶ: Libri
χειρὶ
, nisi quod M. a sec. manu gravem accentum habet.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-963

ἀταρβεῖ:
ἀταρβεῖ
scholia explicant
ἀφοβοποιῷ
, similiterque Blomfieldius nullum metum incutiente, placido, comparans Moschi versus II. 50.
ἐν δ᾽ ἦν Ζεὺς Κρονίδης, ἐπαφώμενος ἠρέμα χερσὶν πόρτιος Ἰναχίης, τὴν ἑπταπόρῳ παρὰ Νείλῳ ἐκ βοὺς εὐκεράοιο πάλιν μετάμειβε γυναῖκα
. Non credam isto significatu hoc vocabulum dictum esse, qui ne aptus quidem hic est, quum non sit quare metuendam sibi manum eius a quo amatur putet Io: sed est epitheton ornans, potentiam Iovis significandi caussa positum.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-964

θιγὼν:
θιγὼν
M. Rob. Ceteri
θίγων
.

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-965

γεννημάτων: Omnes libri
γεννημάτων
, nisi quod M. a pr. manu et Lips.
γεννημάτων
. Miror Valckenario placuisse quod ad Phoen. 639. refert Scaligerum ex Peyraredi coniectura in libri sui margine adscripsisse,
θιγημάτων
. Nam quod affert ex Hesychio,
θιγημάτων, μιασμάτων
, id alio spectare apertum est, et ne scriptum quidem sic est apud Hesychium, sed, uti debebat,
θιγμάτων
. Tanta tamen fuit auctoritas Valckenarii, ut huic probatum verbum analogiae contrarium reciperent Brunckius et Schützius. Nihil prodesse puto tali coniecturae defendendae hoc scholion codicis Vit.
ἐνταῦθα ὁ Ζεὺς πάλιν ποιήσει ἄνθρωπον, ἀφόβῳ χειρὶ ἐφαψάμενός σου· τέξεις δὲ καὶ παῖδα Ἔπαφον ὀνομαζόμενον, ἐπώνυμον τῆς ἐπαφήσεως τῆς Διός
. Sensum enim eo scholio, non verba singula reddi alia scholia ostendunt. At, inquiunt Valckenarius et Brunckius, absurdum est
γεννημάτων
. Fateor ita videri posse, quum non praecedat quo referatur hoc vocabulum: quod recte se haberet, si
ἔγκυον
pro
ἔμφρονα
dixisset. At non multo minus absurdum esset, si ferri posset,
θιγημάτων
. Nam si sanam mentem contactu suo restituit virgini, quis inde colligat etiam gravidam eo contactu factam esse? Inde mihi olim nata est suspicio, in quam postea vidi etiam Elmsleium incidisse, deesse hic versum post
ἔμφρονα
, praesertim quum
μόνον
, si ad
τίθησιν ἔμφρονα
referatur, plane sit inutile, quia mentis compotem Iuppiter etiam nutu et sola voluntate sua reddere poterat. Nam alia minus probabilis est Elmsleii coniectura, haec verba,
ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον
, ex adnotatione in textum venisse: quae verba neque interpretem produnt, et ad intelligentiam rei sunt necessaria. Itaque omissi versus signa ante hunc versum posui. Recte enim iam omnia procedent, si tale quid scriptum fuisse statuamus,
παύσας τε μόχθων τῶνδε φιτύσει γόνον
. Vereor enim ne nimiae negligentiae reum faciat Aeschylum, qui quasi res nota fuerit omnibus omisisse eum credat mentionem graviditatis afferatque contraria ratione non dissimiles versus ex Supplicibus 298-300.
ΧΟ. καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. ΒΑ. τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;
ΧΟ. Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος·
quod ut illic
ῥύσια
dicuntur, etsi nihil praecessit quo id vocabulum referatur, sic hic dictum sit
γεννημάτων
. At multo tamen facilius ex eo, quod potitus virgine Iuppiter tangendo ex ea prolem genuit, servatam esse, quam genuisse eum prolem ex eo, quod mentis compotem reddiderit, potest intelligi.

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-966

τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον:
τέξει κελαινὸν Ἔπαφ'
Lips.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-967

γέννα:
γένα
G.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-968

πεντηκοντάπαις:
πεντηκοντάπαις
G. Coll. 2. Cantabr. 1. Ven. 3. Bess. Ald. Turn. Ceteri
πεντηκοντόπαις
, ut Eustathius p. 37, 32. Atticam formam Blomfieldius recepit.

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-969

θηλύσπορος:
θηλύσπορος
Μ.
θηλύπορος
Lips.
θηλύσπορον
G. Ald.

858. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-970

ἐπτοημένοι:
ἐπτωημένοι
G.
ἐπτούμενοι
Lips.

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-971

NA: Suppl. 210.
ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, ἐχθρῶς ὅμαιμον καταμιαινόντων γένος
.

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-972

θηρεύσοντες:
θηρεύοντες
Vit. Colb. 1.

861. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-973

φθόνον:
φθόνον
Lips. Par. E.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-974

δαμέντων:
δαμέντα
Cantabr. 1.

861-864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-975

Vulgo hi versus sic scripti leguntur,
φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός· Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει
. Quae quum intellectum esset non admittere aptam explicationem, Brunckius temere scripsit
φθόνον δὲ σώμαθ' ὧν ἕξει θεός, Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων
. Heynius ad Apollodorum p. 273. (108. ed. sec.) aut
σώματα
de puellis, quarum fructum deus maritis invideat, dici, et deinde
δαμέντας
legi debere, aut procorum corpora fato subducenda significari censebat. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 118. nihil mutandum ratus sic vertit, Aegypti filii Danaidum venabuntur nuptias, sed illarum deus invidebit corpora (non committet ut iis potiantur), ipsorum vero (Aegypti filiorum) a feminis caesorum corpora terra leget Pelasgica. Horum quidem nihil admitti posse apertum est. Blomfieldius
δαμέντας
edidit, Boissonadius
δαμέντα
, hanc Medicei libri scripturam esse falso dicens (habet enim ille quoque liber
δαμέντων
) deumque putans ob caesa corpora invidiam facere dici. Ne haec quidem habent quo cuiquam possint probanda videri. Illud vero mirere, quod qui
δαμέντας
vel
δαμέντα
scripserunt, non
δέξεται
mutarunt in
δέρξεται
, quo sententiam saltem aptam effecissent. Verba qui explicari satis ducit, acquiescere poterit in Wellaueri sententia, qui nihil mutans ad
δέξεται
intelligendum putabat
αὐτάς
ex praegresso
σωμάτων
, et
δαμέντων
genitivum absolutum esse volebat, hoc sensu, deus ipsis corpora puellarum invidebit, easque Pelasgia excipiet, interfectis illis ferro muliebri. Et illud quidem non potest dubium esse,
φθόνον σωμάτων ἕξει θεός
de virginum dictum esse corporibus, quorum potiri non permissurus sit deus Aegypti filiis: nec minus certum est
Πελασγία δὲ δέξεται
ad Danaides referri: absurdum est enim de corporibus Aegyptiadum receptis sepultisque cogitare, nec quidquam perversius quam
δαμέντας
, Pauwii inventum, aut
δαμέντα
inferri potuit. Sed
δαμέντων
si tum additum est genitivo absoluto, perobscura est ista brevitas orationis, omissa utraque et virginum et sponsorum nominatione. Quo efficitur ut vix dubitari possit quin aliquid exciderit ante
θηλυκτόνῳ
. Credibile est huiusmodi quid dictum fuisse,
Πελασγία δὲ δέξεται τὸν ἐγγενῆ στόλον γυναικῶν, νυμφίων θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει
. Similem in mediis versibus omissionem supra ad v. 753. ex Vit. adnotavimus.

867. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-976

ἐπ' ἐχθροὺς:
ἐς ἐχθροὺς
M. (si recte ex M. adnotatum) Vit. aliique et Rob.
ἐπ' ἐχθροὺς
G. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B. Blomfieldius quum praelaturum fortasse aliquem
ἐς
putavit, quia melius intrare amor quam contra ire diceretur, non cogitavit id hic non esse melius, ubi illud ipsum contra ire necessario est intelligendum: de quo significatui praepositionis citavit Valckenarium ad Phoen. 79.
Εἰς
quum pro
ἐπί
dici putatur, ut in Euripidis Or. 1010.
τὰ πανύστατα δ᾽ εἰς ἐμὲ καὶ γενέταν ἐμὸν νεῖμαι
, vis praepositionis est ea, ut pervenire aliquid aliquo, non ut tendere ad perveniendum, quod est in
ἐπί
, significetur. Hic etsi utrumvis dici potuit, aptius tamen videtur
ἐπί
, praesertim quum de connubio olim Iovi periculoso sit accipiendum.

868. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-977

ἵμερος:
ἵμερον
Lips.

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-978

ἀπαμβλυνθήσεται:
ἀπαμβλυνθήσεται
Par. D. E. Ald. Turn.
ἀπαμβλυθήσεται
M. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. B. Bess.
ἀπαμβληθήσεται
G.
ἐπαμβλυνθήσεται
Vit.
ἐπαμβληθήσεται
Rob. et adscriptum in Par. B.

870. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-979

γνώμην· δυοῖν δὲ:
γνώμην. δυοῖν (δυεῖν Μ.) δὲ
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. C. E. F. N.
γνώμαιν δὲ δυοῖν
G.
γνώμαιν (vel γνωμαῖν) δυοῖν δὲ
Par. A. B. D. H. Rob.
γνώμων (γνωμῶν· Turn.) δυοῖν δὲ
Ald. Turn.
γνώμοιν δυοῖν
, omisso
δέ
, Vit.

871. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-980

ἄναλκις:
ἄναλκις
Par. A. C. et superscriptum in B.

872. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-981

αὕτη:
αἳ
G. Ox. Bess. Ald.

873. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-982

μακροῦ λόγου δὲ: Vulgo
μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ᾽ ἐπεξελθεῖν τορῶς
, et sic M. Vit. Lips. ceterique plerique codices et Ald. Turn.
δεῖ ταῦτ' ἐξελθεῖν
Rob.
ταῦτα ἐξελθεῖν
Par. N.
ταῦτά τ᾽ ἐξελθεῖν
G. Mosc. 2. In
δεῖ
consentiunt libri praeter Ox. in quo
δὴ
est. Non est credibile sic haec sine coniunctione superioribus esse addita. Quare recipiendum duxi quod Schützius coniecit
δὲ
pro
δεῖ
. Et confirmatur hoc glossa codicis G.
πάρεστι
, etsi hic quoque codex
δεῖ
habet. Neque
δεῖ
habuerunt scholiastae, qui in explicatione verborum adhibuerint
ἐστίν
et
εἴη ἄν
.

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-983

ἐκ τῆσδε:
ἐκ τῶνδε
Par. Β. (sed hic adscripto
ἐκ τῆσδε
) Ox. Ven. 1.
καὶ τῶνδε
G.

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-984

τόξοισι κλεινός:
τόξοισι κλεινοῖς
M. Rob. Ceteri
τόξοισι κλεινός
. Quem poeta extollere hic debebat Herculem, ut cuius memorandi caussa quae praecedunt omnia dixerat, eius significatione bene videbat mirifice commoveri audientium animos debere, si diceret
θρασύς, τόξοισι κλεινός
, prae quo misere languet
θρασὺς τόξοισι κλεινοῖς
, nec languore careret, si diceretur
θρασύς τις, τόξοισι κλεινός
.

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-985

ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ:
ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ
Μ. G. Vit. Lips. edd. vett. Alii codices
ὃς τῶνδ᾽ ἐκ πόνων ἐμὲ
, vel
ὃς ἐκ πόνων τῶνδέ με
, vel
ὃς ἐκ πόνων τῶν ἐμὲ
, vel
ὃς πόνων τῶν ἐμέ
.

876. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-986

χρησμὸν:
χρησμὸν
littera
η
a sec. manu M.

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-987

ἐμοὶ:
ἐμὴ
Vit. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. K. Ven. 3. Bess. et ex corr. G. in quo prius
ἐμοὶ
fuerat.
οι
superscriptum in Colb. 2.
ἐμοὶ
M. Lips. aliique codices et edd. vett.

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-988

θεῶν: In fine versus libri omnes
Θέμις
, praeter G. in quo est
θεῶν
, superscripto
Θέμις
ut ex interpretatione. In Vit. ad
Θέμις
adscripta interpretatio
ἡ γῆ
. Hae glossae, simulque
παλαιγενής
epitheton, quod ineptum esset si de Promethei matre diceretur, genuinam esse produnt codicis Guelferbytani scripturam, interpretes autem ex v. 211. seqq. quae esset illa deorum mater explicaturos in diversa discessisse, aliis Tellurem, aliis Themidem dici putantibus. Itaque hunc sum librum secutus.

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-989

ὅπως δὲ χὤπῃ:
ὅπως δ᾽ ἔχω πῇ
Lips. Codex Vit. habuerat
πῶς δ᾽ ἔχω. ποῖ
, cum hac glossa,
ᾧτινι τρόπῳ ἔξω ποῦ
, quod
ποῦ
ab eadem manu in
πότε
mutatum, in textu autem correctum primum verbum in
ὅπως
, deinde ad
γρ
supra apposita signa quibus fieret
ὅπῃ
.

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-990

δεῖ:
δὲ
pro
δεῖ
Lips. Alii nonnulli
δή
.

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-991

λόγου:
χρόνου
G. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
λόγου
M. Vit. Par. F. Hoc praetuli. Apte comparavit Stephanus Pers. 714.
πάντα γάρ, Δαρεῖε, ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ
. Quamquam ibi quoque pars librorum
χρόνῳ
habet.

879. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-992

σύ τ':
σὺ δ'
Vit. Colb. 1. Ceteri, opinor, omnes ut M. G. Lips. edd. vett.
σύ τ'
, aptius his leviter et segnius adiectis.

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-993

ἐλελεῦ, ἐλελεῦ:
ἐλελελελελεῦ
M. G. Lips. Turn.
ἐλελελελελελεῦ
septem syllabis Cantabr. 1. Quinque syllabis Ald. Sic etiam Rob. sed
ἰὼ. ἰὼ.
praemittens.
ἰω, ἰω, ἔλε, ἔλε, ἔλε, λε λεῦ
Par. E. Codex Vit. in quo quod praecedit
i
nomen Io est, sic,
έλε λε λε ἐλε λελεῦ
, octo syllabis, quarum quinta et sexta minoribus litteris in vacuo spatio insertae. Hesychius
ἐλελεῦ, ἐπιφώνημα πολεμικόν. οἳ δέ, προαναφώνησις παιανισμοῦ. τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ
. Emendavit Pauwius
ἐλελεῦ, ἐλελεῦ
.

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-994

φρενοπληγεῖς:
φρενοβλαβεῖς
G. Lips. Bess. aliique nonnulli.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-995

ἄρδις:
ἄρσις
G. Hesychius
ἄρδις, ἀκίς. Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-996

ἄπυρος:
ἄπειρος
G. Par. E. F. Dictum est
ἄπυρος
ut in Choeph. 487.
πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ
.

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-997

κραδία:
καρδία
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. Bess. Ceteri
κραδία
.

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-998

φόβῳ φρένα λακτίζει:
φρένα φόβῳ λακτίζει
Vit. aliique nonnulli et Ald.
φόβῳ λακτίζει φρένα
Rob.

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-999

ὄμμαθ' ἑλίγδην:
ὄμματ' ἐλίγδην
Lips.

886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1000

ἀκρατής:
ἀκρατοὺς
Vit. Lips. sed in Vit.
ής
superscriptum.

887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1001

παίουσ':
πταίουσ'
Par. L.
παύουσ'
Par. Κ.
παίουσιν
G.
παίουσ'
etiam M. habere videtur. Hoc dicit, perturbala dicta mea illiduntur (h. e. luctantur) diri fluctibus fati.

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1002

πρὸς κύμασιν:
στυγνοῖς
Cantabr. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 3.
στυγνῆς πρὸς κύμασι
G. et a pr. manu M. in quo a sec. manu
προς
factum est. In G. adscriptae hae interpretationes,
λυπηραῖς, ταραχαῖς
. Lips.
πρὸς κύμασιν ἄτης
, ad penultimam superscripto
ι
.

889. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1003

NA: Totam primam huius carminis stropham habet scholion haud dubie recentissimum ad primum epigramma Callimachi. Nicephorus Gregoras Hist. Byz. VIII. 14. p. 383. ed. Bonn.
ἦ σοφὸς ἦν ἄρ᾽ ἐκεῖνος ὃς πρῶτος ἐν γνώμῃ τόδ᾽ ἐβάστασε καὶ γλώσσῃ διεμυθολόγησεν, εἴτε Θαλῆς ὁ Μιλήσιος ἦν, εἴτε Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος, εἴτε καὶ ἄμφω, παρὰ θατέρου ἕτερος ἐκδεξάμενος, τό γ' ἑαυτὸν μακαρίζειν ἐκθύμως, ὅτι μὴ βάρβαρος, ἀλλ᾽ Ἕλλην γεγένηται
. Idem XXI. 5. p. 1025.
ἀλλὰ γὰρ ἦ σοφὸς ἦν ἐκεῖνος ὃς πρῶτος ἐν γνώμῃ τόδ᾽ ἐβάστασε καὶ γλώττῃ διεμυθολόγησε, τὸν μακρὸν ἅπαντα φύειν τ' ἄδηλα χρόνον καὶ τὰ φανέντα καλύπτειν·
quae posteriora ex Sophoclis Aiace v. 646. sumpta sunt.

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1004

γνώμᾳ:
γνώμᾳ
, superscripto
ῃ
, Lips.

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1005

ἐβάστασε:
ἐβάσταζε
Par. Ε. et e corr. Lips. in quo fuerat
ἐβάσταξε
.

890-891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1006

γλώσσᾳ:
γλώσσῃ
G. Ald. Rob.
γλώσσα
, superscripto
ῃ
, Lips.
γλῶσσα
a pr. manu M. ex quo factum
γλώσσαι
.

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1007

διεμυθολόγησεν:
διεμυθολόγησε
Vit.

892. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1008

ἀριστεύει: Eustathius p. 717, 4. et 758, 63.
ὡς τὸ κηδεύειν καθ' ἑαυτὸν ἀριστεύει μακρύ
.
ἀριστεύοι
Lips.
ἀριστεύειν
G. Bess. Ald.

893. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1009

πλούτῳ:
πλούτου
, superscripto
ῳ
, Vit.

894. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1010

γέννᾳ:
γένα
G.

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1011

ὄντα:
ὄντα
omittit G.

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1012

χερνήτην:
χερνήταν
, ultimae vocali superscripto
η
, Lips.

896. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1013

μήποτε, μήποτέ μ', ὦ:
μήποτε μήποτέ μ' ὦ
M. Vit. Rob. Τurn.
μήποτε μήποτ᾽ ὦ
G. Lips. aliique et Ald.
μήποτέ με ὦ
pauci codices.

897. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1014

λεχέων Διὸς: Manifestum est post
Μοῖραι
excidisse quattuor syllabas. Non inepte coniiciat quis epitheto quo Sophocles usus est in Ant. v. 987. dixisse Aeschylum
ὦ Μοῖραι μακραίωνες
, quod hic ad futurum tempus esset referendum.
Διὸς λεχέων
Lips. aliique nonnulli.
Διός
omittunt Vit. aliique nonnulli et Ald. Turn.
λεχέων
omittit Par. L.

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1015

πλαθείην:
πλαθείην
M. Lips. Ox.
πλασθείην
G. Vit. aliique et edd. vett.

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1016

γαμέτᾳ:
γαμετᾷ
a pr. manu M. ex quo
γαμέτᾳ
a sec. manu factum.
ἐν γαμετᾷ
Lips. Ald. Rob.
ἐν γαμέτᾳ
G. Vit. Cantabr. 1. Par. C. D. E. Ven. 3. Turn. Delevit importunam praepositionem, quae a M. et, ut videtur, ab aliis abest, Canterus.

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1017

NA: Vehementer falsus est Doederlinus, qui ad Sophoclis Oed. Col. 563. quod
ἄστοργος
aliquando de homine dicatur, ita explicandum putavit
ἀστεργάνορα
, ut Io Iovi nupsisse significaretur, tamquam mortalium nuptiis sibi non suffecturis. Placuit hoc Halmio in Lectionum Aeschylearum parte priore. At nec nupsit Io Iovi, nec potest
ἀστεργάνωρ
illo significatu dici. Domo pulsa Io insania agitata fugit machinis Iunonis. Itaque virginitas eius dicitur non amans alicuius mariti, i. e. expers connubii.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1018

εἰςορῶσ':
εἰσοροῦσ᾽
Lips.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1019

Ἰοῦς:
Ἰὼ
ex correctione, quum prius
love
scriptum fuisset, Vit.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1020

μέγα δαπτομέναν:
γάμῳ (γάμῳ Rob. Turn.) δαπτομέναν
M. Rob. Turn. et superscripto ultimae syllabae
η
Lips.
γάμῳ δαπτομένην
G. Vit.
γάμῳ
Par. Ε.
γάμων
Ven. 3.
με γάμῳ
Bess. Ald.
δαπανομένην
Colb. 1. Par. D.
δαπανωμένων
Par. G.
δ᾽ ἀπτομένην
Ald. Optime Schützius emendavit
μέγα δαπτομέναν
.

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1021

δυςπλάνοις:
δυσπλάγχνοις
M. Lips. aliique et Turn.
δυσσπλάγχνοις
G. Par. B. Ald. Rob.
δυσπλάχνων
, sed
οις
superscripto, Vit.
γρ. ἀσπλάγχνοις
Par. B. Veram scripturam
δυςπλάνοις
Turnebus attulit, haud dubie ex C. Sic etiam Ox. et Bigot.

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1022

ἀλατείαις:
ἀλατείαις
M. Par. D.
ἀλατείαισι
Vit. aliique et Rob.
ἀλατείαισι
G.
ἀλατίαισι
Lips. aliique pauci.
ἀλατίαισι
Ald.
ἀλατίαισιν
Turn.
ἀλατείῃσι
Par. E.

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1023

πόνων:
πόνων
omittunt Par. C. Turn. Similiter Io in Suppl. v. 546. dicitur
μαινομένα πόνοις ἀτίμοις ὀδύναις τε κεντροδαλήτισι θυὰς Ἥρας
.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

561-886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-375

1
2
561-886. Third Episode. Io and Prometheus. The myth of Io is connected with that of Prometheus by the person of Heracles, the libera- tor of Prometheus, who is descended from paphus, the son of Zeus and Io (see on 774). The appearance of Io therefore prepares the way for the introduction of Heracles in the Προ- μηθεὺς λυόμενος. But the immediate significance of this scene consists in the present relation of Zeus and Io. Io appears as innocent and yet perse- cuted; her sufferings, superficially considered, put Zeus in the worst possible light. Accordingly the in- dignation of Prometheus rises more and more, till at last, carried away by passion, he vaunts his secret in such terms that the interposition of Zeus becomes inevitable. So the transition to the catastrophe is pre- pared. The geographical part of this episode, with its description of marvels, like the scene of Heracles in the Προμηθεὺς λυόμενος (see below, Frg. VII. and VIII.), doubtless had a peculiar charm for the Athenians of the period. On the origin of the myth of Io, see Introd. p. 9, footnote. Io appears as a horned maiden (588, 674; so indi- cated by her mask). In early Greek art, especially in vase-paintings, she has the figure of a cow outright. On the throne of the Amyclaean Apollo, a work of the sculptor Bathycles (about Ol. 60), Hera was represented as glaring at Io, 'who is already a cow' (Paus. iii. 18. 7). On an archaic black-figured vase of the Munich collection (No. 573; see Panofka, Argos Panoptes, plate 5), Argus is seen, seated on the ground, a fero- cious figure with long hair and beard, and a huge eye in his shaggy breast; he holds in his hand a long cord, attached to the horns of a cow. Near by stands Hermes, grasping the cord near the horns with his left hand, and about to draw his sword with his right. Argus's dog
stands at bay in front of his master. Through the influence of this trag- edy, Io came later to be depicted in art as a maiden with horns. So, for instance, on a red-figured vase of the Berlin Museum (Panofka, l.c., plate 3). The stinging gadfly' of the legend (cp. Suppl. 306 BΑ. τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ; ΧΟ. βοη- λάτην μύωπα κινητήριον, Verg. Georg. iii. 147 cui nomen asilo Ro- manum est, oestrum Graii vertere vocantes), which is mentioned in Io's narrative, 675 be- low, had also to be omitted in the scenic representation. The difficulty was met by a figurative conception of οἶστρος; the maddening sting was interpreted as the reminiscence of the crafty eye of Argos (567). — On account of the unusual manner of Io's entrance and exit, the anapaests which commonly accompany the ar- rival and departure of a personage are here and at 877 given to the actor, not to the chorus. So above, at the entrance of the chorus (120 ff.).

801. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-510

3
4
801. φρούριον: here cautio, οἷον φρουρήσασθαι. The scholiast explains καταγωγὴν ἣν ὀφείλεις φυλάξασθαι. Cp. φρούριον· προφύλαγμα, Hesych. See 715, 804; also 712, 718, 807.

803. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-511

5
6
803. See on 804; also Ctesias Exc. Ind. 12 ἔστι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν τῇ Ἰνδικῇ χώρᾳ, οὐκ ἐν τοῖς ποταμοῖς εὑρισκόμενος καὶ πλυνόμενος, ὥσπερ ἐν τῷ Πακτωλῷ ποταμῷ· ἀλλ᾽ ὄρη πολλὰ καὶ μεγάλα, ἐν οἷς οἰκοῦσι γρῦπες, ὄρνεα τετράποδα, μέγεθος ὅσον λύκος· σκέλη καὶ ὄνυχες οἷαπερ λέων· τὰ ἐν τῷ ἄλλῳ σώματι πτερὰ μέλανα, ἐρυθρὰ δὲ τὰ ἐν τῷ στή- θει· δι᾽ αὐτοὺς δὲ ὁ ἐν τοῖς ὄρεσι χρυσός πολὺς ὢν γίνεται δυσπόριστος. Cp. So- lin. 13 in Asiatica Scythiater- wae sunt locupletes, inhabi- tabiles tamen, nam cum auro et gemmas affluant, Grypes tenent universa, ali- tes ferocissimae et ultra omnem rabiem saevientes, quarum immanitate obsis- tente ad venas divites ac- cessus difficilis ac rarus est; quippe visos discerpunt veluti geniti ad plectendam avaritiae temeritatem. - Ζη- νὸς κύνας: as servants of Zeus; cp. 1021 below. Said of the eagles Ag. 136 πτανοῖσιν κυσὶ πατρός, and of the From ἄκροs and ἄγη (= ζῆλος), exceed- ingly violent.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-512

7
8
804. μούνωπα : see on 543. – στρα- τὸν ᾿Αριμασπόν: see on 761. On the name, Hdt. iv. 27 οὐνομάζομεν αὐτοὺς σκυθιστὶ ᾿Αριμασπούς· ἄριμα γὰρ ἓν καλέουσι Σκύθαι, σποῦ δὲ τὸν ὀφθαλ- μόν, Eustath. on Dion. Perieg. 31 ἀρὶ μὲν γὰρ τὸ ἓν σκυθιστί, μασπὸς δὲ ὁ ὀφθαλμός. This etymology, obviously connected with the belief in a one- eyed race, came probably from the ᾿Αριμάσπεα, an epic poem by Aristeas, of which Hdt. says (iv. 13) ἔφη δὲ ᾿Αριστέης ὁ Καϋστροβίου ἀνὴρ Προκοννή- σιος ποιέων ἔπεα, ἀπικέσθαι ἐς Ἰσσηδόνας φοιβόλαμπτος γενόμενος, Ἰσσηδόνων δ᾽ ὑπεροικέειν ᾿Αριμασποὺς ἄνδρας μουνο- φθάλμους, ὑπὲρ δὲ τούτων τοὺς χρυσοφύ- λακας γρῦπας, τούτων δὲ τοὺς Ὑπερβο- ρέους κατήκοντας ἐπὶ θάλασσαν. Cp. Paus. i. 24. 6 τούτους τοὺς γρῦπας ἐν τοῖς ἔπεσιν ᾿Αριστέας ὁ Προκοννήσιος μάχεσθαι περὶ τοῦ χρυσοῦ φησιν ᾿Αριμα- σποῖς τοῖς ὑπὲρ Ἰσσηδόνων· τὸν δὲ χρυσὸν ὃν φυλάσσουσιν οἱ γρῦπες ἀνιέναι τὴν γῆν· εἶναι δὲ ᾿Αριμασποὺς μὲν ἄν- δρας μονοφθάλμους πάντας ἐκ γενετῆς, γρῦπας δὲ θηρία λέουσι εἰκασμένα, πτερὰ δὲ ἔχειν καὶ στόμα ἀετοῦ. These stories about griffins and Arimaspi had their origin in the Persian-Indian fable of gold-digging ants (which in Ctesias's account, quoted above, appear as
griffins) and Indian gold-hunters (Hdt. iii. 102). The gold-mining ants have been recognized in the marmots of the sandy plains of Thibet (Lassen Indische Alterthumskunde I. p. 1021).

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-513

9
10
805 f. χρυσόρρυτον: cp. Hdt. iii. 116 πρὸς δὲ ἄρκτου τῆς Εὐρώπης πολλῷ τι πλεῖστος χρυσὸς φαίνεται ἐών· ὅκως μὲν γινόμενος οὐκ ἔχω οὐδὲ τοῦτο ἀτρε- κέως εἶπαι, λέγεται δὲ ὑπὲκ τῶν γρυπῶν ἁρπάζειν ᾿Αριμασποὺς ἄνδρας μουνοφθάλ- μους. The river Pluton is nowhere else mentioned. Probably it is a fiction, like the Hybristes 717. The name (from πλοῦτος) corresponds to the idea of the region. - πόρου: see on 532.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-514

11
12
807 ff. σύ: expresses affectionate interest. – τηλουρὸν γῆν, κελαινὸν φύ- λον: personal accusative as apposi- tive to the name of the country. Cp. Krüger II. § 46, 3, 1 and 2. κελαινὸν φῦλον is further defined by ποταμὸς Αἰθίοψ in the next verse. - ἡλίου πη- γαῖς : this cannot be the Fount of the Sun, sacred to Ammon, which is described by Hdt. iv. 181 ἐπίκλησιν δὲ αὕτη ἡ κρήνη καλέεται ἡλίου; cp. Quint. Curt. iv. 7, 22 aquam solis vocant, Lucret. vi. 848 esse apud Hammonis fanum fons luce diurna frigidus, at calidus nocturno tempore fertur. Rather it appears from Eur. Frg. 771, Μέροπι τῆσδ᾽ ἄνακτι γῆς, ἣν ἐκ τεθρίπ- πων ἁρμάτων πρώτην χθόνα Ἥλιος ἀνί- σχων χρυσέᾳ βάλλει φλογί· καλοῦσι δ᾽ αὐτὴν γείτονες μελάμβροτοι Ἕω φαεννὰς Ηλίου θ᾽ ἱπποστάσεις, that the παντο- τρόφος λίμνη, described in Frg. II. of the Προμ. λυόμενος below, is meant. Its waters give life and happiness. Origi- nally it was thought to be in the heav- ens, afterwards on the earth; cp. the Homeric verse (Od. iii. 1) Ἠέλιος δ᾽ ἀνόρουσε λιπὼν περικαλλέα λίμνην οὐρα- νὸν ἐς πολύχαλκον. — Strabo p. 33, quoting the Frg. of the Προμηθεὺς λυόμενος just mentioned, shows that the early Greeks regarded all the south as belonging to Aethiopia, as the whole north to Scythia; he adds μηνύει δὲ καὶ Ἔφορος τὴν παλαιὰν περὶ τῆς Αἰθιοπίας δόξαν προστίθησι δ᾽ ὅτι μείζων ἡ Αἰθιοπία καὶ ἡ Σκυθία· δο- κεῖ γάρ, φησί, τὸ τῶν Αἰθιόπων ἔθνος παρατείνειν ἀπ᾿ ἀνατολῶν χειμερινῶν μέχρι δυσμῶν, ἡ Σκυθία δ᾽ ἀντικεῖται τούτῳ.

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-515

13
14
809. ποταμὸς Αιθίοψ: the scholiast rightly explains ὁ Νεῖλος. The name Nile, it was said, properly belonged only to the lower course of the river, below the last cataract (see note on 811). Cp. Solin. 32 demumque a Cataracte ultimo tutus est, ita enim quaedam claustra eius Aegyptii nuncupant; re- licto tamen hoc post se no- mine quo Nigris vocatur, Vitruv. viii. 2, 6 pervenit per montes ad catarrhactam ab eaque se praecipitans Nilus appellatur. Aeschylus, like others of his time, conceives of the Nile, under the name Αἰθίοψ (Nigris) as
rising in the east (i.e. southeast). Cp. the Schol. on Suppl. 559 χιονό- βοσκον (said of the Nile) φασὶ γὰρ λυομένης χιόνος παρὰ Ἰνδοῖς πληροῦ- σθαι αὐτόν. Alexander and his com- panions thought the Indian river Hy- daspes to be the beginning of the Nile. Cp. also Frg. 304, γένος μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπίσταμαι Αἰθιοπίδος γῆς, ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γαῖαν κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρίᾳ, ἐν δ᾽ ἥλιος πυρω- πὸς ἐκλάμψας χθονὶ τήκει πετραίαν χιόνα· πᾶσα δ᾽ εὐθαλὴς Αἴγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δήμη- τρος ἀντέλλει στάχυν.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-516

15
16
811. καταβασμόν : the so-called Little Cataract, the tenth and last in descending, is meant. It is now called Shellal = Cataract; its ancient name was Κατάδουπα. Cp. Hdt. ii. 17 Αἴγυπτον πᾶσαν ἀρξαμένην ἀπὸ Κα- ταδούπων τε καὶ Ἐλεφαντίνης πόλιος, Strabo p. 817 μικρὸν δ᾽ ὑπὲρ Ελεφαντί- νης ἐστὶν καταράκτης ·, πετρώδης τις ὀφρύς, ἐπίπεδος μὲν ἄνωθεν ὥστε δέχε- σθαι τὸν ποταμόν, τελευτῶσα δ᾽ εἰς κρημ- νόν, καθ᾽ οὗ καταρρήγνυται τὸ ὕδωρ, Cic. Somn. Scip. 18 sicut ubi Nilus ad ea quae Catadupa nomi- nantur praecipitat ex altis- simis montibus. - βυβλίνων ὀρῶν: ἀπὸ τῆς γινομένης παρ᾽ αὐτοῖς βύβλου ἔπλασεν τὰ βύβλινα ὄρη, Schol. On this Stanley remarks, 'non absimile vero, namque et Niger perinde ac Nilus papyro viget et calamo praetexitur, Solin. 30.'

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-517

17
18
812. σεπτόν: said as in the above- quoted Frg. ἁγνοῦ νάματος, 434 above ἁγνορύτων ποταμῶν, Pers. 497 ῥέε- θρον ἁγνοῦ Στρυμόνοs, Eur. Iph. Τ. 401 ῥεύματα σεμνὰ Δίρκας. - Νεῖλος : nearly = Νεῖλος γενόμενος, as the Nile. εὔποτον ῥέος : Suppl. 561 ὕδωρ τὸ Νείλου νόσοις ἄθικτον, Achill. Tatius iv. 18 (of the Nile-water) γλυκὺ δὲ πινόμενον ἦν καὶ ψυχρὸν ἐν μέτρῳ τῆς ἡδονῆς. Pescennius Niger, when his soldiers demanded wine, exclaimed, 'Nilum habetis et vinum quaeritis?' to which Aelius Spar- tianus (Pesc. Nig. 7) adds tanta illius fluminis dulcitudo ut accolae vina non quaerant. For ῥέος cp. 676.

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-518

19
20
813. τρίγωνον χθόνα: τὸ καλεόμενον Δέλτα, Hdt. ii. 13.

814. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-519

21
22
814. μακράν: distant. Not tem- poral ("lasting till the return of the Danaides to Argos").

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-520

23
24
816. τῶν δέ : see on 234. — ψελλόν: Ar. Frg. 536 ψελλόν ἐστι καὶ καλεῖ τὴν ἄρκτον ἄρτον. Cp. Hesych. ψελλός· ὁ τὸ σίγμα παχύτερον λέγων. ψελλίζειν · ἀσήμως λαλεῖν. Bekk. Anecd. p. 116, 18, ψελλός· Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέ θεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου. “Lisping" = "indistinct." Cp. the use of τυφλός (see note on 499).

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-521

25
26
27
817. For the resolution in the first foot , see on 116 .

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-522

28
29
30
821. See on 107 respecting the long thesis in the fifth foot .

822. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-523

31
32
33
822. μέμνησαι δέ που · joined loosely to ἥνπερ αἰτούμεσθα . Cp . Soph . Ant . 531 σὺ δ᾽, ἡ κατ᾿ οἴκους λήθουσά μ᾿ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον τρέφων δύ᾽ ἄτα, κτέ .

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-524

34
35
36
823. τὸ πᾶν πορείας τέρμα : see on 1. " The whole journey - goal " = " the goal of the whole journey . "

827. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-525

37
38
39
827 f . ὄχλον ... τέρμα : the route from Argos to Dodona is omitted . Aeschylus probably thought of it as passing over the Aegean to Asia Minor ( cp . Suppl . 547 ff . ) and thence back by the Thracian Bosporus to Dodona .

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-526

40
41
42
829. Μολοσσὰ γῆς πέδα : see on 1 .

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-527

43
44
45
830 ff . ἰπύνωτον : Dodona lay on the flank of the Tomaros or Tmaros range . At the foot of the mountain stood the temple . ἀμφί : cp . 1029 , - Soph . Αi . 1064 ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένος . – Δωδώνην : Hdt . ii . 52 τὸ γὰρ δὴ μαντήιον τοῦτο νενόμισται ἀρχαιότατον τῶν ἐν ῞Ἕλλησι χρηστηρίων εἶναι. It was a sign - oracle ; the rus- tling of a sacred oak ( φηγός ) was interpreted , originally by the Σελλοί , afterwards by three priestesses ( πε- λιαί , ί.ε. πολιαί ) . Cp . Od . xiv . 327 τὸν δ᾽ ἐς Δωδώνην φάτο βήμεναι , ὄφρα
θεοῖο ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο Διὸς βουλὴν ἐπακούσαι, Ιl. xvi. 233 Ζεῦ ἄνα Δωδω- ναῖε Πελασγικέ, τηλόθι ναίων, Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου· ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ σοὶ ναίουσ᾽ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦ- ναι. – Θεσπρωτοῦ: cp. Eur. Phoen. 982 Θεσπρωτὸν οἶδας ... σεμνὰ Δωδώνης βά- θρα, Strabo p. 328 Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸν ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν ... καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο. – αἱ προσήγοροι δρύες: cp. Soph. Trach. 171, 1166 & τῶν ὀρείων καὶ χαμαικοιτῶν ἐγὼ Σελλῶν ἐσελθὼν ἄλσος εἰσεγραψάμην πρὸς τῆς πατρώας καὶ πολυγλώσσου δρυός, Sen. Herc. Oet. 1475 quercus fatidica.

833. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-528

46
47
833. λαμπρώς: cp. Eum. 797 λαμ- πρὰ μαρτύρια παρῆν.

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-529

48
49
834. ή: the article with the predi- cate noun, because the words of the oracle are directly quoted. Cp. Eur. Η. F. 581 Ἡρακλῆς ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι, Οr. 1140 ὁ μητροφόντης δ᾽ οὐ καλεῖ ταύτην κτανών. - κλεινή : noble; an epithet of princely and high- born personages.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-530

50
51
835. μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι: in place of these interpolated words we expect something like κλύεις μάται᾿ (= ἆρα μάτην λέγω; cp. 824) ἢ τῶνδε προσσαί- νει σε τι; Prometheus would then mean that his exact knowledge of the words of the oracle is the best τεκμήριον (826). Cp. Ag. 1194, where Casandra, after showing her acquaint- ance with the grewsome history of the Atridae, asks the chorus ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς; ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων, Soph. Ο. Τ. 1140 λέγω τι τούτων ἢ οὐ λέγω πε- πραγμένον ; – προσσαίνει : ὑπομιμνή- σκει σε, Schol., touches thee caressingly = "awakens in thee a pleasant mem- ory." Cp. Soph. Ant. 1214 παιδός με σαίνει φθόγγος, Eur. Hipp. 862 καὶ μὴν τύποι γε σφενδόνης χρυσηλάτου τῆς οὐ- κέτ᾽ οὔσης τῆσδε προσσαίνουσί με. Ob- serve that the sentence is parenthetic.

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-531

52
53
836. οἰστρήσασα: cp. Eur. Iph. A. 77 ὁ δὲ καθ' Ἑλλάδ᾽ οἰστρήσας δρόμῳ ὅρκους παλαιοὺς Τυνδάρεω μαρτύρεται.

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-532

54
55
837. κόλπον 'Ρέας: καὶ ᾿Απολλώνιος Κρονίην ἅλα τὸν Ἰόνιόν φησι, οὕτω γὰρ ἐκαλεῖτο, Schol. The passage is Argon. ⅳν. 327 δή ῥα τότε Κρονίην Κόλχοι ἅλα δ᾽ ἐκπρομολόντες. - μέγαν: cp. Verg. Aen. iii. 211 insulae Ionio in magno, and Servius's note scien- dum Ionium sinum esse im- mensum ab Ionia usque ad Siciliam, et huius partes esse Adriaticum, Achaicum, Epiroticum.

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-533

56
57
838. παλιμπλάγκτοισι : πάλιν means back from the sea, into the interior. Cp. Od. xiii. 5 παλιμπλαγχθέντα. χειμάζει : see on 563. The present signifies that this last stage of her journey brings her to Prometheus.

840. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-534

58
59
840. Ιόνιος: a false etymology. The first syllable of the name is short, both here and Eur. Phoen. 208, when ᾿Ιόνιον κατά responds to ἴσα δ' ἀγάλμασι. (Yet Ovid Her. xiv. 103 makes the first syllable of Io short.)

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-535

60
61
841. τῆς σῆς πορείας: ‘itineris tui, aditus tui' (Schütz). Differ- ently 733 (traiectionis tuae).

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-536

62
63
843. τοῦ πεφασμένου: τοῦ φανεροῦ, Schol.

845. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-537

64
65
845. τῶν πάλαι λόγων: the refer- ence is to 815. πάλαι of the recent past, as Ag. 587 ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο, ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός.

846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-538

66
67
846. ἔστιν πόλις Κάνωβος : the narrative begins, in epic fashion, with a description of the locality. Cp. Od. iii. 293 ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά τε εἰς ἅλα πέτρη, Il. ii. 811 ἔστι δέ τις προπά- ροιθε πόλιος αἰπεῖα κολώνη (in Latin poets est locus), Soph. Trach. 237 ἀκτή τις ἔστ᾽ Εὐβοιίς, 752 ἀκτή τις ἀμφί- κλυστος ἔστιν, Ant. 966 παρὰ δὲ κυανέων σπιλάδων ἀκταὶ Βοσπόριαι ἰδ᾽ ὁ Θρῃκῶν Σαλμυδησσὸς ἵνα κτέ., Eur. Hipp. 1199 ἀκτή τις ἔστι τοὐπέκεινα τῆσδε γῆς, Iph. Τ. 262 ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ κοιλωπὸς ἀγμός, 1450 χῶ- ρός τις ἔστιν ᾿Ατθίδος πρὸς ἐσχάτοις ὅροισι, also Aesch. Pers. 447. — χθονός: of its region. Cp. Suppl. 717 οἴακος ἰθυντῆρος ὑστάτου νεώς. For the story cp. Suppl. 311 καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο (sc. Ιώ).

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-539

68
69
847. προσχώματι: τῷ ὑπὸ τοῦ πο- ταμοῦ ἐτησίῳ προσθήματι τοῦ χώματος, Schol. Cp. Solon Frg. 28 Νείλου ἐπὶ προχοῇσι Κανωβίδος ἐγγύθεν ἀκτῆς.

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-540

70
71
848. τίθησιν : to Prometheus's pro- phetic vision the future is like the present. See on 109 and 211. - ἔμ- φρονα: Aeschylus has changed the story. The prevailing account (see on 561) was, according to the scholi- ast on Eur. Phoen. 678, ὁ Ζεὺς ἐπαφη- σάμενος· τῆς Ἰοῦς πάλιν εἰς γυναῖκα μετεμόρφωσε. Cp. Ovid Met. i. 738 vultus capit illa priores, fitque quod ante fuit.

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-541

72
73
849. ἐπαφῶν: the word is chosen with reference to the name Ἔπαφος and its supposed etymology. Cp. Suppl. 46 ἐπωνυμίᾳ δ᾽ ἐπεκραίνετο μόρ- σιμος αἰὼν εὐλόγως, Ἔπαφόν τ᾽ ἐγέννα- σεν. The ease and painlessness of the transformation, expressed by ἐπα- φῶν ἀταρβεῖ χειρί, is further empha- sized by καὶ θιγὼν μόνον. Cp. Suppl. !
576 δίῳ δ᾽ ἀπημάντῳ σθένει καὶ θείαις ἐπιπνοίαις παύεται, 1065 Ἰὼ πημονᾶς ἐλύσατ᾽ εὖ χειρὶ παιωνίᾳ κατασχεθών, εὐμενεῖ βίᾳ κτίσας, 45 ἐξ ἐπιπνοίας Ζηνὸς ἔφαψιν.

850. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-542

74
75
850. Prometheus, in saying τῶν Διὸς γεννημάτων instead of τῆς Διὸς ἐπαφῆς, hints at what is expressly stated Suppl. 312 καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. Το this 834 above also alludes. - ἐπώνυμον τῶν Διὸς γεννημάτων: means "called after the manner of his begetting" (by ἐπαφή). Similarly Suppl. 314 "Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος, where ῥύσια = “ re- storation by ἐπαφή.”

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-543

76
77
851. τέξεις: the same form 869, the middle form 768.

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-544

78
79
852. πλατύρρους: cp. Frg. 304 ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους. The uncon- tracted -poos appears in Frg. 280 πλεκτάνην χειμάρροον. ...

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-545

80
81
853. πέμπτη: see on 774.

854. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-546

82
83
854. οὐχ ἑκοῦσα: explained by φεύγουσα ἀνεψιῶν below. – ἐλεύ- σεται: ἐλεύσομαι recurs Suppl. 522. Elsewhere the Attic poets use only εἶμι.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-547

84
85
855 f. συγγενή: gives the motive for φεύγουσα. – ἀνεψιῶν : cp. Suppl. 320 Δαναός· ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντακον- τάπαις ... Αἴγυπτος. - ἐπτοημένοι : cp. Eur. Iph. A. 586 ἔρωτι δ᾽ αὐτὸς ἐπ- τοάθης, Sappho Frg. 2, 5 καὶ γελαίσας ἰμερόεν, τό μοι μὰν καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόασεν, Apoll. Rhod. Arg. i. 1232 τῆς δὲ φρένας ἐπτοίησεν Κύπρις.

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-548

86
87
857. κίρκοι: the simile is added without comparative conjunction, in poetic fashion. For the comparison cp. Suppl. 223 ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, Ιl. xxii. 139 ἠύτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεεινῶν ῥηιδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν. sense:

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-549

88
89
859. φθόνον ἕξει : = φθονήσει. Cp. χρείαν ἔχειν 169, and Cho. 481. The "God will begrudge them their desire," σωμάτων τῶν παρθένων φθονήσει αὐτοῖς (cp. 584), 'puella- rum fructum deus maritis invidebit' (Heyne). The marriage will be cele- brated, but will be dissolved in blood.

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-550

90
91
860 f. Πελασγία: cp. Eur. Suppl. 367 καὶ μεγάλᾷ Πελασγίᾳ καὶ κατ᾿ ῎Αρ- yos, Strabo p. 221 Αἰσχύλος ἐκ τοῦ περὶ Μυκήνας ῎Αργους φησὶν ἐν Ἱκέτισι καὶ Δαναΐσι τὸ γένος αὐτῶν (ⅰ.e. τῶν Πελασ-
γῶν) καὶ τὴν Πελοπόννησον δὲ Πελασ- γίαν φησὶν Ἔφορος κληθῆναι. Argos (Suppl. 634), the land of Pelasgus (Suppl. 250), is meant. — δέξεται : both sense and syntax demand aἱμάξεται (= αἱμαχθήσεται, as Soph. Phil. 48 φυ- λάξεται = φυλαχθήσεται). Cp. Ag. 1589 θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον, Pers. 595 αἱμαχθεῖσα δ' ἄρουρα, Eur. H. F. 573 Δίρκης νᾶμα αἱμαχθήσεται. The verse would thus lack the usual caesura; but see on 640, and Introd. p. 26, footnote. - "Αρει : = φόνῳ. – δαμέν- των: sc. αὐτῶν. GMT. 848; H. 972 a. - νυκτιφρουρήτῳ: τῷ νυκτὸς ἐπιτηρή- σαντι, Schol. More exactly night- waking, awake at night. See on 599. αὐχένος καὶ στήθους σφαγή (in ani- mals), Polyaen. viii. 48 τὸ ξίφος καθ- εῖσα διὰ τῆς σφαγῆς, Antonin. Lib- eral. 25 ἐπάταξαν ἑαυτὰς τῇ κερκίδι παρὰ τὴν κλεῖδα καὶ ἀνέρρηξαν τὴν σφαγήν.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-551

92
93
864. With this wish cp. Suppl. 1032 μηδ᾽ ὑπ᾿ ἀνάγκας γάμος ἔλθοι Κυ- θερείας· στυγερῶν πέλοι τόδ᾽ ἆθλον, Xen. Anab. iii. 2. 3 οἶμαι γὰρ ἂν ὑμᾶς τοιαῦτα παθεῖν, οἷα τοὺς ἐχθροὺς οἱ θεοὶ ποιήσειαν.

865. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-552

94
95
865. μίαν: Hypermnestra; see on 774. – θέλξει τὸ μή: see on 236. 862. ἕκαστον: goes in sense with γυνή as well as ἄνδρα. – αἰῶνος στερεῖ: cp. Il. xxii. 58 αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς, χνί. 453 ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών. 863. ἐν σφαγαῖσι βάψασα ξίφος: cp. Soph. Ai. 95 ἔβαψας ἔγχος εὖ πρὸς ᾿Αργείων στρατῷ. The phrase ἐν σφα- γαῖσι = ἐν φόνῳ, in the blood of the slaughtered men. Blomfield, after Ruhnken, explains ἐν σφαγαῖσι as 'in iugulo,' comparing Eur. Or. 291 μή- ποτε τεκούσης εἰς σφαγὰς ὦσαι ξίφος, Aristot. Hist. Αn. i. 14 κοινὸν δὲ μέρος

866. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-553

96
97
866. ἀπαμβλυνθήσεται: ‘ἀπαμβλύ- νειν ut ἀμβλύνειν de impetu animi re- tardato ponitur. Comparatio a retusa ferri acie ducta est. Sic Sept. 715 τεθηγμένον τοί μ᾽ οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ' (Schütz). Cp. the words of Hypermnestra in Ovid. Her. xiv. 7 esse ream praestat quam sic placuisse parenti; non piget immunes caedis habere ma- nus.

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-554

98
99
869 f. Prometheus begins as if about to tell the whole story, but suddenly breaks off. Hence the asyndeton μακροῦ λόγου δεῖ. With μακροῦ λόγου cp. Pers. 713, πάντα γὰρ ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ.

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-555

100
101
874. διήλθε: like διεῖπε, set forth fully. – Τιτανὶς Θέμις: see on 210.

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-556

102
103
875. ὅπως, ὅπη: these are joined, to include every possible circum- stance. For the ellipsis cp. 915. What Prometheus here passes over, the spectator learns in the Προμηθεὺς λυόμενος. 'Io

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-557

104
105
877 ff. As a motive for Io's depar- ture, the poet employs a fresh ac- cession of madness (οἶστρος). primos tantum furoris impetus verbis describit, reliquos vero scena egressa spectatoris imaginationi coniciendos relinquit' (Schütz). — ἐλελεῦ: θρηνώ- δες ἐπίφθεγμα, Schol. ἐλελεῦ· ἐπιφώ- νημα πολεμικόν· οἳ δὲ, προαναφώνησις παιανισμοῦ· τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych. The battle-cry serves to depict the fury of madness. - ὑπό... θάλπουσι: see on 574. In trimeter, Aeschylus nowhere interposes impor- tant words, or several words, between preposition and verb, except in Ag. 1215 and the doubtful passage Sept. 1028. ὑπό here implies inception, "begins to burn." For θάλπειν cp. Αg. 1256 παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρ- χεται δέ μοι, spoken by Casandra, seized with prophetic mania. - σφά- κελος: σπασμὸς τοῦ ἐγκεφάλου, Schol. Cp. Eur. Hipp. 1351 διά μου κεφαλᾶς ᾄσσουσ᾽ ὀδύναι, κατὰ δ᾽ ἐγκέφαλον πηδᾷ σφάκελος. – ἄρδις : ἀκίς, Αἰσχύλος Προ- μηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych.

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-558

106
107
880. ἄπυρος: the scholiast ex- plains, ἡ πολύπυρος διὰ τὸ σφοδρὸν πά- θος (assuming 'alpha intensivum') ἢ πῦρ μὴ ἔχουσα. The latter inter- pretation, in the sense of 'telum igni non admotum, sine igne factum,' was shown to be right by Schütz and Hermann. 'Adiectivo ἄπυρος telum metaphorice dictum a proprie sic ap- pellato discrevit Aeschylus' (Schütz). Cp. Cho. 493 πέδαις ἄχαλκεύτοις (of Clytaemnestra's entangling noose), Frg. 298, 4 ἄπτεροι πελειάδες (of the Pleiades), Ag. 1258 δίπους λέαινα (of Clytaemnestra), Sept. 64 κῦμα χερσαῖον στρατοῦ, ibid. 942 ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθεὶς (the sword), Soph. Trach. 874 βέβηκε Δηιάνειρα τὴν πανυστάτην ὁδῶν ἁπασῶν ἐξ ἀκινήτου ποδός, Ο. Τ. 190 ῎Αρεα ... ὃς νῦν ἄχαλκος ἀσπίδων (the pest), Eur. Frg. 598 αἰδοῦς ἀχαλ- κεύτοισιν ἔζευκται πέδαις, Iph. T. 1095 ἄπτερος ὄρνις, Οr. 621 ὑφῆψε δῶμ᾽ ἀνη- φαίστῳ πυρί.

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-559

108
109
881. φρένα: see on 361. - For the conception cp. Cho. 165 ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ, 1025 πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος ᾄδειν ἕτοιμος, ἡ δ᾽ ὑπορχεῖσθαι κρότῳ, Ag. 996 πρὸς ἐνδίκοις φρεσὶν τελεσφό- ραις δίναις κυκλούμενον κέαρ, Il. vii. 216 Εκτορί τ' αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-560

110
111
882. τροχοδινεῖται : cp. στροφοδι- νοῦνται, Ag. 51.

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-561

112
113
883. ἔξω δρόμου φέρομαι: (δρόμος =track) cp. Cho. 1022 ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ δρόμου ἐξωτέρω· φέρουσι γὰρ νικώμενον φρένες δύσαρκτοι, Ag. 1245 ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω. Also Engl. 'be deranged.'

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-562

114
115
884. γλώσσης ἀκρατής: cp. The- ogn. 503 οἰνοβαρέω κεφαλήν . γλώσ- σης οὐκέτ᾽ ἐγὼ ταμίης ἡμετέρης, τὸ δὲ δῶμα περιτρέχει, Lucret. iii. 453, clau- dicat ingenium, delirat lin- gua.

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-563

116
117
885 f. θολεροί: Hesych. θολερόν· ταραχώδες, ἀκάθ ρτον, βορβορῶδες, τε- ταραγμένον. Cp. Schol. Ai. 206 (θολερῷ χειμῶνη νοσήσας). The adjective sug- gests the mud (κελαινὰν θίνα, Soph. Ant. 589) stirred up from the bottom of the sea by the waves. Io's words are like this; they beat against the billows of madness and are tossed by them at random (εἰκῇ, corresponding to foregoing ἀκρατὴς γλώσσης), so as to be planless and incoherent. παίουσι πρὸς κύμασιν : cp. Eur. Hec. 116 πολλῆς δ᾽ ἔριδος συνέπαισε κλύδων.

887-906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-564

118
119
887-906. Third Stasimon. For the dactylo-epitritic rhythms, see on 526. The tranquil reflexions of the chorus contrast agreeably with the turmoil of the preceding scene.

887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-565

120
121
887. ή σοφός: the scholiast ex- plains that Pittacus is meant, who, when consulted by a man in doubt whether to marry a rich woman, or a poorer one whose rank was the same as his own, directed his ques- tioner to listen to a group of boys who were playing at tops close by. These were heard to cry τὴν καθ᾽ ἑαυ- τὸν ἔλαυνε. Αn epigram of Callima- chus, in Diog. Laert. i. 80, gives τὴν κατὰ σαυτὸν ἔλα. Another scholiast compares Pind. Pyth. ii. 64 χρὴ δὲ καθ᾽ αὑτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον, εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατ᾽ ἀθρόαν ἔβαλον ποτὶ κοῖτον ἰόντα. – In like manner a proverb is introduced in Soph. Ant. 620 σοφίᾳ γὰρ ἔκ του κλει- νὸν ἔπος πέφανται. Cp. Ag. 369 οὐκ ἔφα τις θεοὺς βροτῶν ἀξιοῦσθαι μέλειν κτέ., 750 παλαίφατος δ᾽ ἐν βροτοῖς γέρων
λόγος τέτυκται, Cho. 313 δράσαντι πα- θεῖν τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ. - On the omission of ἦν see Krüger I. § 62, 1, 6.

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-566

122
123
888. ἐβάστασε: weighed (by lifting). The scholiast explains by ἐδοκίμασεν, and quotes Od. xxi. 405 ἐπεὶ μέγα τόξον ἐβάστασε καὶ ἴδε πάντῃ. Cp. Ar. Thesm. 438 πάσας δ' ἰδέας ἐξήτασεν, πάντα δ᾽ ἐβάστασεν φρενί, Polyb. viii. 18 πᾶν ἐβάστασε πρᾶγμα καὶ πᾶσαν ἐπίνοιαν ἐψηλάφα.

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-567

124
125
891 f. διαθρυπτομένων, μεγαλυνο- μένων: the assonance is significant; wealth and birth are equally value- less.

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-568

126
127
895 f. εὐνάτειραν ... πλαθείην : cp. Soph. O. T. 1099 τίς σ᾽ ἔτικτε τᾶν μακραιώνων ἄρα Πανὸς ὀρεσσιβάτα πα- τρὸς πελασθεῖσ᾽, ἢ σε γ᾽ εὐνά - τειρα Λοξίου; – τῶν ἐξ οὐρανοῦ: as 902 κρεισσόνων θεῶν. The preposition ἐξ conveys the notion "descending to me from heaven." See on 702.

898. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-569

128
129
898. ἀστεργάνορα παρθενίαν : "vir- ginitatem viri sive proci non aman- μιση πελώς tem” ut φυξανορίᾳ Suppl. v. 9 "proco- rum fuga." Odium erga Iovem Io ipsa prodiderat v. 759' (Schütz). Cp. στυγάνορα 724, γάμον δυσάνορα Suppl. 1064.

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-570

130
131
899. ἀμαλαπτομέναν : cp. Lycophr. 34 ἠμάλαψε κάρχαρος κύων, Hesych. ἠμαλάψαι· κρύψαι, ἀφανίσαι (read ἠμά- λαψε· ἔκρυψε, ἠφάνισε)· Σοφοκλής Ὀδυσσεῖ μαινομένῳ. Also Photius p. 68, 3 ἠμάλαπτεν· ἔκρυπτεν, ἠφάνιζεν, Hesych. ἀμαλόν· ἁπαλόν, ἀσθενῆ (Eur. Heracl. 75).

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-571

132
133
900. δυσπλάνοις ἀλατείαις: ср. Ад. 1136 κακόποτμοι τύχαι, Pers. 711 βίο- τον εὐαίωνα, Soph. O. C. 716 εὐήρετ- μος πλάτα, Αί. 138 λόγος κακόθρους, Eur. Hipp. 200 εὐπήχεις χεῖρας. – ἀλατείαις πόνων: for the qualitative force of the attributive genitive see Krüger II. § 47, 5, 2; and cp. Eur. Iph. Α. 1230 πόνων τιθηνοὺς ἀποδιδοῦσά σοι τροφάς, Bacch. 1218 μόχθων (usu- ally read μοχθῶν) μυρίοις ζητήμασι, Soph. Αi. 888 τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-572

134
135
901. ἐμοὶ τιόμενος: sc. ἐστί. Cp. Pers. 1000 ἔταφον, οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς τροχηλάτοισιν όπιθεν ἑπόμενοι (sc. εἰ- σίν), Eur. Ion 517 ἡ γὰρ ἀρχὴ τοῦ λόγου πρέπουσά μοι, also Eum. 546 ξενοτίμους ἐπιστροφὰς δωμάτων αἰδόμε- νός τις ἔστω. – ὁμαλὸς ὁ γάμος : = ὁμαλὸς ὢν ὁ γάμος, “when the union is equal (between equals)."

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-573

136
137
902 f. θεῶν ἔρως: poetical for θεοὶ ἐρῶντες. – ἄφυκτον ὄμμα κτἑ.: free cognate accus. In place of δέργμα προσδέρκεσθαι is said ὄμμα (= ὄψιν) προσδέρκεσθαι. Cp. Pers. 81 λεύσσων δέργμα, 305 πήδημ᾽ ἀφήλατο. For the whole construction (direct object and cognate accusative), cp. Eur. Phoen. 293 γονυπετεῖς ἕδρας προσπίτνω σ᾽ ἄναξ, Or. 1020 ὥς σ᾿ ἰδοῦσ᾽ ἐν ὄμμασι πανυ- στάτην πρόσοψιν ἐξέστην φρενῶν. Krü- ger. II. § 46, 12, 1.