Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Dove son? fra che genti? Costui

che legato ai dirupi vegg'io,

esposto ai rigori del cielo,

chi sarà ? Questa pena ferale

660

per quale misfatto patisce ?

Or tu dimmi in che parte del suolo,

o me misera!, errando son giunta.

Prometheus Bound. Aeschylus. Ettore Romagnoli (Translator). Bologna. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) (Italian) (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 561-573 focus

Ἰώ

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς¹ ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκει;

σήμηνον ὅποι
565

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

566

Ἰώ

ἆ ἆ,

χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οἶστρος:

εἴδωλον Ἄργου γηγενοῦς, ἄλευ᾽ ἆ δᾶ:² φοβοῦμαι,³

τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν.

ὁ δὲ πορεύεται δόλιον ὄμμ᾽ ἔχων,
570

ὃν οὐδὲ κατθανόντα γαῖα κεύθει.

ἀλλ᾽ ἐμὲ τὰν τάλαιναν

ἐξ ἐνέρων περῶν κυναγεῖ,⁴ πλανᾷ

τε νῆστιν ἀνὰ τὰν παραλίαν ψάμμαν.

575

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 561-573 focus

Ἰώ

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

566

Ἰώ

ἆ ἆ, ἒ ἔ,

χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οἶστρος,

εἴδωλον Ἄργου γηγενοῦς, ἄλευʼ ἆ δᾶ· φοβοῦμαι

τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν.

ὁ δὲ πορεύεται δόλιον ὄμμʼ ἔχων,
570

ὃν οὐδὲ κατθανόντα γαῖα κεύθει.

ἀλλʼ, ἐμὲ τὰν τάλαιναν

ἐξ ἐνέρων περῶν κυναγετεῖ, πλανᾷ

τε νῆστιν ἀνὰ τὰν παραλίαν ψάμμαν.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 561 focus

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινή σ᾽ ὀλέκει;

σήμηνον ὅποι

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

565

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 561 focus

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου
προῳδός.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας
560

ποινὰς ὀλέκει; σήμηνον ὅπῃ

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 561 focus

ΙΩ

Τίς γῆ ; τί γένος ; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας

ποινὰς ὀλέκῃ ; σήμηνον ὅποι
560

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 561 focus

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι
585

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 561 focus

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐμ πετρίνοισιν

χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας

Testim.:

556 Hesych. διαμφίδιον μέλος. ἀλλοῖον διὰ παντὸς κεχωρισμένον .... Αἰσ. Πρ. δεσμ.

558 Phot. ὑμεναιοῦν τὸ ἄιδειν τὸν ὑμέναιον.

Numeri:

543-52=53-60 tres enoplii (paroemiaci) variae formae singuli copulantr cum ithyphallico aut metro trochaico (quod videtur). cf. Sept. 752 sqq. deinde dactyloepitriti hexametro dactylico admisso, ut saepe apud Euripidem.

Apparatus Criticus

ἄχαρις χάρις χάρις ἄχαρις ὀλιγοδρανίαν ὀλιγοδράνειαν ἆι αἷς om ἅ ἡ ἀλαὸn om ἀλαῶν οὔποτε οὔπω¹ θνατῶν θνητῶν σάς τὰς σάς προσιδοῦσ᾽ προιδοῦσ᾽ εἰσιδοῦσ᾽ ἐκεῖνό θ᾽, ὅτ᾽ ἐκεῖν᾿ ὅτε τότ' ἐκεῖν᾽ ὅτ᾽ τόδ᾽ ἐκεῖνο τε ὅτ᾽ vel τόδ᾽ ἐκεῖνό θ᾽ ὅτ᾽ (Tr) λουτρὰ λουτρά λοετρά ἰότατι ἰότατι ἰότητι ἰότητι γάμων se delesse fatetur ἄγαγες ἤγαγες πιθὼn πείθων corr. m ποθῶν χαλινοῖς χαλινοῖς χαλινοῖσι(ν) ἐμ ἐμ ἐν om² ἀμπλακίας ἀμπλακίης

ΙΩ
³

ποινὰς ὀλέκηι; σήμηνον ὅποι

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

Translations (7)

Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 561-570 focus

Enter Io¹

Io

What land is this? What people? By what name am I to call the one I see exposed to the tempest in bonds of rock? What offence have you committed that as punishment you are doomed to destruction?

Tell me to what region of the earth I have wandered in my wretchedness?
565

566

Oh, oh! Aah! Aah! A gad-fly, phantom of earth-born Argus is stinging me again! Keep him away, O Earth! I am fearful when I behold that myriad-eyed herdsman. He travels onward with his crafty gaze upon me;

not even in death does the earth conceal him, but passing from the shades he hounds me, the forlorn one, and drives me famished along the sands of the seashore.
570

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 561 focus

What land is this? what race? whom shall I say I here behold storm-tossed in rocky fetters? Of what trespass is the retribution destroying thee? Declare to me into what part of earth I forlorn have roamed.

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 561 focus

avec ce chant, un autre bien différent, revole maintenant vers moi, le chant d'hyménée que j'entonnai jadis autour du
bain et du lit de tes noces, le jour où, sensible à tes présents, Hésione, notre sœur, fut conduite par toi au lit de l'épousée ¹ !

Entre Io. Son front porte deux cornes de vache. Mélodrame.

IO

Quel est ce pays ? cette race ? qui dois-je

Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 561 focus

Whither, ah whither am I borne !

To what rude ſhore, what barb'rous race? O thou,

Whoe'er thou art, that chain'd to that bleak rock,

The ſeat of deſolation, rueſt thy crimes,

Say on what ſhore my wretched footſteps ſtray.-

575

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 561 focus

Quæ terra, quæ natio? quem dicam videre,

Nunc
555

Hunc in vinculis lapideis

Talibus montanis

Afflictum? cuius peccati

Pœnam peris, significa, quò

Terrarum laboriosa ego erraui? Heu heu,
560

Pungit me miseram rursus aliquis stimulus,

Idolum Argi terrigenæ, recede, ô terra, timeo

Centoculum videns bubulcum,

It ille verò fraudulentum habens oculum,

Quem neq; mortuum terræ occultat:
565

Sed me miseram, ex mortuis transiens

Persequitur, & errare facit ieiunam per

Marinam arenam. cerata verò

Resonat fistula perfecta somniferam legem.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 561 focus

Alack! what land, what folk are here?

Whom see I clenched in rocky fetters drear

Unto the stormy crag? for what thing done

Dost thou in agony atone?

Ah, tell me whither, well-a-day!
610

My feet have roamed their weary way?

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 561 focus

Welch Land? Welch Volk? Wen sehen wir dort

An dem Felsabhang in die Bande gezwängt,

Unwettern ein Spiel? Um welches Vergeh'n

Zehrt Strafe dich auf? O verkünde, wohin
560

In die Welt ich Arme verirrte!

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

566. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-643

εἰςορῶσα:

εἰσιδοῦσα

Lips. Aug. Ven. 3. Vind. 2. 4. et

γρ. εἰσιδοῦσα

Par. B.

εἰσορῶ

G. Vind. 1. 3. et Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 153. cuius lacunosus locus, quem non ex omni parte recte explevit Welckerus in fragmentis Hipponactis p. 47. sic integrandus est,

τὸν δὲ Ἄργον εἶναι κύνα φασὶ κατὰ παντὸς τοῦ σώματος ὀφθαλμοὺς ἔχοντα καὶ φυλάττοντα τὴν Ἰὼ προςτάξει τῆς Ἥρας· ὃν ἀνεῖλεν Ἑρμῆς κελεύσει τοῦ Διός. ὅτι δὲ κύων ὁ Ἄργος, καὶ Ἱππῶναξ φησίν, Ἑρμῆ κύναγχα, Μῃονιστὶ Κανδαύλα. Αἰσχύλος δὲ οὐ κύνα πολυόφθαλμον τὸν Ἄργον, ἀλλὰ βουκόλον φησὶ λέγων ὡς ἀπὸ τῆς Ἰοῦς ἐν τῷ Προμηθεῖ τὸν μυριωπὸν εἰςορῶ βούταν. ὁ δὲ τὸν Αἰγίμιον γράψας ἄνθρωπον τοῦτον φησὶ τετρόφθαλμον, φύλακα τῆς Ἰοῦς παρὰ τῆς Ἥρας πεμφθέντα· λέγει δὲ οὕτωσί, καί οἱ ἔπι σκοπὸν Ἄργον ἔπεμπε κρατερόν τε μέγαν τε, τέτρασιν ὀφθαλμοῖσιν ὁρώμενον ἔνθα καὶ ἔνθα· ἀκάματον δέ οἱ ὦρσε θεὰ μένος, οὐδέ οἱ ὕπνος πῖπτεν ἐπὶ βλεφάροις, φυλακὴ δ᾽ ἔχεν ἔμπεδος αἰεί

. Hi ex Aegimio versus leguntur etiam in scholiis ad Euripidis Phoen. 1116.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-644

δόλιον:

δολεῖον

Par. Ε.

δόλερον

Cantabr. 2.

γρ. θολερόν

Par. B. si recte scripsit Faehsius.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-645

ὄμμ':

ὄμμ'

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-646

κυναγεῖ:

κυνηγέτει

sic M.

κυνηγετεῖ

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.

κυναγετεῖ

Brunckius. Scribendum potius erat

κυναγεῖ

, quo restituitur dochmius.

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-647

τὴν:

τὴν

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-648

ψάμμον:

ψάμμαν

Μ. superscripto a recentiore manu

ον

572. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-649

ὀτοβεῖ: Apertum est indicio aliquo, quod statim animadverteretur, admonendos de strophae initio fuisse spectatores. Quare non dubitandum est quin hic modi cantus fuerint mutati. Plutarchus de ira cohibenda p. 456.

ὥςπερ ὁ τῶν βουκόλων κηρόπλαστος ὀττοβεῖ δόναξ ἀχέτας ὑπνοδόταν νόμον

. Non pertinet huc

πλάσις

πλάσμα

arundinum, de quibus Theophrastus Hist. plant. IV. 11. ed. Schn. et Salmasius Exerc. Plin. p. 85. dixerunt, sed intelligitur quod Virgilius dixit Ecl. II. 32.

Pan primus calamos cera coniungere pluris instituit

ὀτοβεῖ

M. In ceteris libris et apud Plutarchum

ὀττοβεῖ

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-650

ὑπνοδόταν νόμον:

ὑπνοδότ᾽ ἄνομον

574-575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-651

ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσιν τηλέπλανοι πλάναι;:

ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι

Μ.

ἰω ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι

Vit.

ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πῶ ποῖ. πῶ ποῖ. ποῖ μὲ ἄγουσι

G. Vind. 1. 3.

ἰὼ ἰὼ ποῖ. ποῖ. πῶ, πῶ, πῶς πῆ μὲ ἄγουσιν

Lips. Aug. et sic, sed

ἄγουσι

, edd. vett.

ἰὼ ἰὼ πῶ, πῶς ποῖ μὲ ἄγουσ' αἱ

Ven. 2. Par. K. L. Alii aliter peccant. Tum

τηλεπλαγκτοι

sic M.

τηλέπλαγκτοι

Par. A. B. edd. vett.

τηλέπληκτοι

τηλέπλακτοι

Lips. Aug.

τηλίπλακτοι

Vit.

τηλέπλαγκται

Colb. 1. 2. Cantabr. 1. Par. K. L. N. nisi in terminatione erratum est apud Butlerum. Denique

πλάνοι

Vit. edd. vett. et sic, non adscripto supra

αι

, etiam M.

πλάναι

G. Lips. Aug. Par. Α. Β. Vindobonenses quattuor aliique. Seidlerus in libro de versibus dochmiacis p. 84. et 141. corrigendum putavit

ἰώ ἰὼ πόποι, ποῖ, πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσι τηλέπλανοι πλάνοι

,adscito in antistrophico versu

ἐτήτυμα

. Horum illud quidem,

ἰώ ἰὼ πόποι

, non dubitandum quin verum sit. Neque minus verum

τηλέπλανοι

, quocum propter sonum et propter librorum consensum in v. 585. rectius

πλάναι

quam

πλάνοι

coniungitur. Sed

ποῖ, πόποι

valde inelegans est, debebatque id

ὦ πόποι

scribi, si quidem

ποῖ μὲ ἄγουσι

statim iunctum fuit cum

τηλέπλανοι πλάναι

. De quo valde dubitandum est propter plerorumque et optimorum librorum in antistrophico versu scripturam duos Creticos exhibentium, qui usitatissimus numerus in dochmiacis est, quum vix alibi Creticus et ditrochaeus, molle et fractum genus numeri, inseratur. Quare scripsi

ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μὲ ἄγουσιν .... τηλέπλανοι πλάναι;

ut excidisse post

ἄγουσιν

significarem vocem iambum facientem, quam non puto

πόποι

fuisse, sed fortasse

μακραί

vel

χθονός

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-652

τί ποτέ μ', ὦ:

τί ποτέ με

Lips. Aug.

τίς ποτέ

M. G. aliique.

τί ποτ' ἔμ᾽ ὦ

Vit.

τί ποτ᾽, ὦ

Bess. Ald. Rob.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-653

τί ποτε: Semel tantum post

παῖ

habent

τί ποτε

M. G. Vit. Colb. 1. 2. Ven. 2. aliique: bis habent Vind. 2. 4. Rob.

τί ποτε. τίς ποτε

Bess. Ald.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-654

ταῖςδ':

ταῖςδε

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-655

πημοσύναις:

πημοσύναισι

M. Lips. Aug. et ceteri plerique, ut videtur, atque edd. vett.

ποιμοναῖσι

Par. G.

πημονέσιν

Vit.

πημοναῖς

G. Scribendum esse

πημοσύναις

monui in Opusc. IV. p. 334.

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-656

ἔ ἔ:

ἔ ἔ

ἔ

edd. vett.

ἔ

G. Vit. Lips. Alienus est ab hac interiectione spiritus asper. V. Etym. M. in v.

ἔλεγος

, Zonaram p. 619. scholiastam Aristophanis ad Aves. v. 217. Blomfieldius in uno Parisiensium, qui ipsi G. est,

αἰ αἰ

legi ait.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-657

παράκοπον:

παρασκοπὸν

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-658

τείρεις:

τείρεις

priore diphthongo a sec. manu in litura M.

τύρεις

Par. E.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-659

πυρί με φλέξον: Libri

πυρὶ φλέξον

. Pronomen inserendum esse vidit Elmsleius.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-660

ποντίοις:

ποντίοισι

M. G: Vit. Lips. Aug. Par. A. B. Ven. 2.

ποντίοις

Bess. edd. vett.

583. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-661

φθονήσῃς:

φθονήσῃς

Lips. Aug.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-662

εὐγμάτων:

εὐγμάτων

litteris

άτ

a sec. manu in litura M.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-663

ἄδην:

ἄδην

M. et hoc Brunckius restituit.

ἅδην

G. Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Bess. edd. vett.

ἅδην

, correctum in

ἄδην

, Vit.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-664

πολύπλανοι:

πολύπλανοι

M. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

πολύπλαγκοι

G. ex correctione.

πολύπλαγκτοι

Rob.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-665

πλάναι: Omnes libri

πλάναι

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-666

γεγυμνάκασιν:

γεγυμνάκασι

G. Vit.

γεγυμνάσιν

Ald. Ceteri

γεγυμνάκασιν

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-667

ὅπῃ:

ὅποι

Lips. Aug. Ceteri

ὅπῃ

, quod omissum in Vit. superscripto

πημονάς

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-668

φθέγμα: Hunc versum, quem libri choro tribuunt, Ioї esse et a me et ab Elmsleio monitum est.

φθέγμα

M. a pr. manu, Lips. Aug. aliique et Rob.

φθέγματα

G. Vit. aliique.

σὸς

φθέγμα

a recentiore manu superscriptum in M.

γρ. πρόσφθεγμα

Par. B.

προσφθέγματα

Ald. Turn.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-669

τᾶς:

τᾶς

M. Vit. Rob.

τὰς

Ald.

τῆς

Colb. 1.

τᾶσδε

Par. B. D. F. Ven. 2. aliique.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-670

βουκέρω:

βουκέρω

Lips. Ven. 3. Ald. Rob. et ex correctione Vit. in quo antea erat

βουκέρω

, ut scriptum est in M. et in editionibus inde a Turnebo.

βουκέρω

sine accentu G. Recte

βουκέρω

voluit Porsonus. Nam analogia postulat ut nominativo accusativoque scribatur

βούκερως, βούκερων

, genitivo et dativo

βουκέρω, βουκέρη

589-590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-671

NA: affert Stephanus Byzantius in

Ἰναχία

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-672

Ἰναχείας:

Ἰναχείας

M. Vit. Lips. Aug. Vind. 1. 3. Bess.

Ἰναχίας

G. Vind. 2. 4. Colb. 1. Cantabr. 1. 2.

Ἰναχείης

edd. vett. et Stephani Byz. cod. Rehdigeranus,

Ἰναχίης

eiusdem Vossianus et Aldina,

Ἰναχόης

Perusinus.

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-673

θάλπει κέαρ:

θάλπῃ

κέρας

Vossianus et Aldina Stephani Byz.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-674

στυγητὸς:

στυγητῶς

Vit.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-675

πρὸς βίαν:

πρὸς βίειν

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-676

γυμνάζεται:

γυμνάζεται

Μ.

γυμανάζεται

Lips. et in margine

γρ. βιάζεται

, quod etiam Vind. 2. 4. in margine habent, in textu Arund. Cantabr. 2.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-677

τὰ μογερᾷ:

τὰ μογερά

Lips.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-678

ὤν:

ὤν

a manu recentiore M. Prima

ἂν

scripsisse videtur.

596. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-679

ἔτυμα:

ἔτυμα

G. a pr. manu, Bess. et ceteri, ut videtur, codices plerique et edd. vett.

ἔτυμα

, spiritu a sec. manu addito, M.

ἐτύμα

Vit.

ἔτημα

vocabuli alteri syllabae secunda manus

τή

superscripsit in G.

ἑτυτῆμα

, superscripto alteri syllabae

, tertiae

Lips.

ἐτυτήμα

Aug.

ἐτήτυμα

Arund. Cantabr. 1. 2.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-680

θεόσυτόν τε:

θεόσσυτόν τε

codices et Ald. Rob.

θεόσσυτον δὲ

male Turn.

θεόσυτόν τε

metrum requirit, pariterque

λαβρόσυτος

v. 601.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-681

ὠνόμασας:

ὀνομάσας

Lips. Aug.

598-599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-682

μαραίνει με χρίουσα κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ.:

μαραίνει με

, superscripto

νει

a sec. manu, M.

κέντροισι φοιταλέοισιν

libri omnes, nisi quod

κέντροις

Vind. 2. 4. et

φυταλέοισιν

Ald. Tum

ἔ· ἔ·

Μ. G. Vit. Lips. Aug.

ἓ ἕ

edd. vett. Scribendum esse

κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ

, si quod vocabulum excidit, aut

κεντήμασιν φοιταλέοις; ἔ ἔ

, monui in Opusc. IV. p. 334. Excidisse potest

φρένας

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-683

νήστισιν:

νήστισιν

G. Vit. Lips. Aug. et ceteri plerique atque edd. vett.

νήστησιν

Vind. 2. 3. 4. Cant. 1. 2. Par. G. E. et ut videtur a pr. manu M. ex quo recentior alterum fecit. Commemorat

νίστησιν

etiam scholiastes, inepta addita explicatione.

601-602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-684

λαβρόσυτος ἦλθον, Ἥρας ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα: Libri omnes

λαβρόσυτος ἦλθον ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα

, nisi quod Ven. 3.

ἐπὶ σκότοισι

δαμασθεῖσα

, G. Bess.

ἐπικότοις

habent, Lips. autem et Aug.

μήδεσι

omittunt, sed Lips. in margine ut explicationis caussa habet

βουλαῖς μήδεσι

. Post

ἦλθον

et re ipsa iubente et postulante metro et confirmante scholiasta inserendum esse

Ἥρας

a me monitum rettulit Seidlerus de vers. dochm. p. 164.

603-604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-685

δὲ τίνες, οἵ, ἔ ἔ, οἷ᾽ ἐγὼ:

δὲ τίνες

M. Vit. G.

δέ τινες

Lips. Ald. Rob. Turn.

οἱ ἔξ οὗ ἐγὼ

Μ.

οἳ ἐ ὲ οὗ ἐγὼ

Vit. Lips. Aug. Ald. Rob.

ο· · ὲ δὲ ἐγὼ

οἱ, ε ε, οἱ ἐγὼ

Turn.

607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-686

τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου:

τί μὴ χρὴ φάρμακον νόσου

Μ.

τὶ μὴ, χρὴ τὶ φ. κ.

Α. Sic etiam Par. C. in quo

μοι

μὴ

superscriptum.

τί με

(τὶ μὲ Rob.) G. Vit. Lips. Aug. Par. N.

τί μοι χρὴ

Colb. 2. Cantabr. 1. 2. Par. D. F. Ven. 3. In Par. B. ad

τὶ μὴ χρὴ

superscriptum

ου

, et

γρ. τί μοι οὐ χρή

. Egregie Elmsleius

τι μήχαρ; τί φάρμακον νόσου

sed verissime I. Fr. Martinus

τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου

608-609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-687

NA: Omissa

εἴπερ οἶσθα θρόει

in G. quorum

εἴπερ οἶσθα

post

μῆνιν

adscripta, inducto deinde ab alia manu atramento additoque

θρόει

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-688

φράζε:

φράζετε

Μ.

φράζε τε

Lips. Aug. Bess. Rob.

φράζε δὲ

Ald.

φράζε τε τὰ

φράζε τε τῷ

Cant. 1. Ven. 2. Vind. 3. aliique.

φράζε τὰ

Vit. Par. B. (in quo adscriptum

φράζε δυσπλάνῳ

) et sic inde a Turnebo editores.

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-689

δυςπλάνῳ:

δυσπλάνων

Μ. non

δυστάνῳ

, ut Butlerus ait.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-690

ὅπερ:

ὅτι

M. Vit. Ven. 3. edd. vett.

ὃ

G. Lips. Aug. Par. E. Vind. 2. 4. Restituit

ὅπερ

Porsonus ex Εtym. Μ. p. 762, 30. et Gudiano p. 532, 32. ubi hic et duo sequentes versus ut Sophoclis afferuntur. In Etym. Gud. scriptum est

τορόν σοι

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-691

φίλους:

φίλον

ante correctionem primae manus, Vit.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-692

NA: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 699.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-693

θνητοῖσιν:

θνητοῖσι

, supra adscripto

, Μ.

θνητοῖσι

G. Vit. Lips. Vind. 3. edd. vett.

βροτοῖσι

Colb. 2. Par. E.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-694

τλῆμον:

τλήμων

Lips. Aug.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-695

δίκην: Ad

δίκην

in G. ab ea manu, quae scholia scripsit, superscriptum

χάριν

, scholioque praefixum

τοῦ χάριν

. In textu

χάριν

Colb. 2. Vind. 1.

γρ. χάριν

Par. B. Scriptor Christi patientis v. 700.

τοῦ δίκην πάσχεις τάδε

, ubi mendose

δίκης

editum.

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-696

NA: Afferunt hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 106. et scholiastes Theocriti ad IV. 51.

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-697

οὔκουν:

οὐκ οὖν

Aug. sed Lips. cum ceteris

οὔκουν

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-698

τήνδε:

τάνδε

Lips. Vind. 2. Ald. Rob.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-699

αἰτεῖ:

αἰτεῖ

a pr. manu M. G. Vulgatum

αὐτῇ

in utroque a correctore factum.

αἰτεῖς

Vind. 3.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-700

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου:

πᾶν γὰρ οὖν πύθοιό μου

Μ.

πᾶν γὰρ πύθοιό μου

Vit. Colb. 1. 2.

πάντα γὰρ πύθοιό μοι

G. Ven. 1. Ox. Ald. Rob.

πᾶν γὰρ ἐκπύθοιό μου

Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Turn.

γρ. πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο. γρ. πάντα γὰρ πύθοιο

Par. Β. Restituit Brunckius

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο μου

. Et videtur sic habere Bess. nisi quod in eo

μοι

est.

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-701

ὤχμασεν:

ᾤχμασεν

M. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1.

ὤχμασε

G. edd. vett.

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-702

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον:

βούλευμα μὲν τὸ δῖον

etiam Μ.

β. μέντοι τὸ δῖον

Vit.

β. μὲν τοῦ διὸς

Lips. Aug.

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-703

τίνεις: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 701.

τείνεις

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-704

τίς ἔσται:

τί ἔσται

Lips. Aug.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-705

σοι:

σοι

M. G. Lips. Aug. aliique et edd. vett.

σε

Vit. et alii nonnulli. Turbari videtur hic στιχομυθία eo quod duobus quos Io dixit versibus uno respondet Prometheus. Vnde quae nascitur suspicio, excidisse hic alterum Promethei versum, eam augere videri potest scholiastes, qui sic scripsit,

Ἐπικούρειόν ἐστι δόγμα, ἀναιροῦν τὴν μαντικήν· εἱμαρμένης γάρ, φησί, πάντα κρατούσης, πρὸ καιροῦ λελύπηκας, ἢ χρηστόν τι εἰπὼν τὴν ἡδονὴν ἐξέλυσας. λέγουσι δὲ καὶ τὸ “ἃ δεῖ γενέσθαι, ταῦτα καὶ γενήσεται.”

Quae adnotatio a quopiam profecta videri potest, qui quum omissum in codicis quem transscribebat contextu hunc versum in margine adscriptum videret, eum ut proverbium explicationis caussa adiectum interpretationi suae inserendum esse putaverit. Est autem haec sententia aptissima, et ex hoc ipso dicto recte concludere potuit Io quod respondet,

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν

, in quibus verbis Schützius, non recte rationem conclusam videns, iure haerebat. Monui haec dudum in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 10. sive Opusc. II. p. 83. Potest tamen quod libri praebent defendi, modo

τοι

non concludendae rationi, sed asseverando hortandoque inservire credamus. Neque quod ad

στιχομυθίαν

attinet, deest quod responderi possit, quum alio modo servata esse aequabilitas videatur. Nam quemadmodum post v. 614. 615. septem versus sunt inter Prometheum et Ionem divisi, ita idem factum est post v. 623. 624.

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-706

μήτοι:

μήτοι

M. Vit. Lips. Aug. edd. vett. et scholiastes Euripidis ad Hec. 565. ed. Matth. ut codices nonnulli et Thomas M. p. 228, 15.

μή τι κρύψῃς με

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-707

τοῦθ':

τόδ'

pro

τοῦθ'

Lips. Aug.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-708

τοῦδέ σοι δωρήματος:

τοῦδέ τοι δωρήματος

M. G. Vit. Colb. 2. Par. H. L. N. Ven. 2. 3. Bess. Cantabr. 1. 2. Vindobonenses, Rob.

τοῦδε δωρήματος

Lips. Aug. Ald.

τοῦδέ σοι δωρήματος

Turn. quod verum esse puto.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-709

μὴ οὐ:

μὴ

, superscripto a sec. manu

οὐ

, M. Ceteri plerique libri

μὴ οὐ

, nisi quod

οὐ

in G. Colb. 2. Cantabr. 2. erasum est.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-710

γεγωνίσκειν τὸ πᾶν:

γεγωνεῖν με τὸ πᾶν

Lips. Aug.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-711

σὰς δ᾽ ὀκνῶ:

σὰς δοκῶ

G. Ven. 1. Ald.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-712

θράξαι:

θράξαι

, hoc accentu, libri, et diserte testantur grammatici

ταράσσειν

brevi

esse. V. Etym. M. p. 746, 38. Draco p. 85, 23.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-713

μᾶσσον ἢ ἐμοὶ γλυκύ: Libri

μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ

. Turnebus ex codice quopiam notavit, quod Brunckius aliique probarunt. Elmsleius

μασσόνως ἐμοὶ γλυκύ

, elegante et valde probabili coniectura; licet eam ipse ad Heracl. 544. non magni se facere dixerit. At aut sic scripsit, opinor, Aeschylus, aut

μάσσον ὧν ἐμοὶ γλυκύ

, i. e.

ἢ ἃ σε προκήδεσθαι ἐμοὶ γλυκύ ἐστι

. Sed quum haud paullo verisimilius sit

μασσόνως

a librariis esse depravatum, non dubitavi recipere Elmsleii emendationem. Neque enim inveni nisi et paucissima et ea valde suspecta exempla, quae tueri

ὡς

gratum viderentur. Quorum aptissimum est Dii Pythagorei apud Stobaeum LXV. 16. de hominibus formosis dicentis

τούτως γάρ, ὡς ἐνί, ισσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύοντι, θρησκεύοντες οὐ καλὰν θρήσκειαν

. Recte sic ibi vulgo legebatur,

ὡς ἐνί

, ut uno verbo dicam, neque debebat hoc, quamvis cum auctoritate, in

ὡς ví

mutari. Et hoc quidem exemplum eo memorabile est, quia non licet in

ἢ ὡς

scribi, quo fortasse remedio uti quis velit in aliis, ut apud Lysiam or. VII. 12. quae est de oleis excisis,

ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἐν μὲν τῷ τέως χρόνῳ, ὅσοι με φάσκοιεν δεινὸν καὶ ἀκριβῆ καὶ οὐδὲν ἂν εἰκῇ καὶ ἀλογίστως ποιῆσαι, ἠγανάκτουν ἄν, ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὡς μοι προςήκει

. Quo in loco ex

μᾶλλον

repetendum

δεινὸν καὶ ἀκριβῆ

. Εt §. 31.

ἐγὼ γὰρ τὰ ἐμοὶ προςτεταγμένα ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πόλεως ἠναγκαζόμην

. Αc profecto in priore horum locorum Dobraeus Adv. I. p. 206. vel

ὧν

vel

ἢ

vel

ἢ ὡς

scribi voluit. Omninoque Lysiae et Stobaeo, quorum scriptorum libri plurimis et maximis inquinati sunt librariorum erroribus, non multum in huiusmodi rebus tribui potest. Quare ego quoque et Lysiae illa exempla correctione indigere, et in Dii verbis pro

ὡς

scribendum

ἢ

arbitror, quarum vocularum quam facilis permutatio sit ostendit Bastius in diss. palaeogr. p. 780. In versibus Xenophanis apud Ath. XII. p. 526. A. recte scribitur

οὐ μείους ἤπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν

. Αpud Xenophontem Hist. Gr. II. 3, 16. scribendum est

εἰ δὲ – ἧττόν τι οἴει ἢ ὥςπερ τυραννίδος ταύτης τῆς ἀρχῆς χρῆναι ἐπιμελεῖσθαι

: conf. ibi Schneiderum. Alia quae afferuntur, in quibus

ὡς

aut simile vocabulum pro

ἤ

positum sit, aut alius generis sunt, aut male intellecta. Non potest huc referri quod Demosthenes dixit in or. contra Aristogitonem prima S. 53. p. 786, 20.

εἶτ᾿ ὃν οὐδὲ τῶν ἐν λίθου θεῶν εἰκός ἐστι τυχεῖν ἵλεων, ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι διὰ τὴν πονηρίαν τοῦ βίου, τοῦτον ὑμεῖς ἀδικοῦντα λαβόντες οὐ μόνον οὐ τιμωρήσεσθε, ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας;

Significat enim

ὡς

hic idem quod

εἰς

, oppositaque sunt haec verba,

ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας

, illis,

εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι

. Neque magis huc referri potest illud Damoxeni apud Galenum vol. II. p. 422. ed. Bas. sive vol. XIII. p. 1053. ed. Lips.

πλεῖον δὲ τοῦ χειμῶνος, ὡς λίτραν, βάλ' εἰς οἴνου Φαλερίνου μέλανος οὐγκίας δέκα

. Sic ibi, non

πλεῖόν τε

, scribendum. Non enim plus quam libram dicit, sed circiter una libra plus quam si non hieme miscetur medicamentum. Nam quae praecedunt verba, quae sic scripta leguntur,

λίτραν τ' ἐλαίου τοῦ Σαβίνου δὶς δ'

, ita videntur esse corrigenda,

λίτρας τ᾽ ἐλαίου τοῦ Σαβίνου τέσσαρας

, quoniam

δὶς δ'

ex fine versus, qui hunc praecedit, pro simplici

δ'

repetitum esse verisimile est. Non perspexit illius rationis naturam, qua nomini vel adverbio comparativo cum negatione coniuncto

ὡς

additur, Schaeferus ad Plutarchum vol. IV. p. 394. Nam id genus loquendi significat nihil aeque ut. Dixit de eo Nitzschius in dissertatione de comparativis Graecae linguae modis editioni Ionis Platonici adiecta p. 76. Sic et in illo Plutarchi loco, Coriol. 36.

καὶ μὴν οὐδενὶ μᾶλλον ἔπρεπε τηρεῖν χάριν ὡς σοί, πικρῶς οὕτως ἀχαριστίαν ἐπεξιόντι

: et apud Polybium ΙΙΙ. 12, 5.

διὸ καὶ τοὺς ἐπὶ πραγμάτων ταττομένους χρὴ τῶν τοιούτων οὐδενὸς μᾶλλον φροντίζειν ὡς τοῦ μὴ λανθάνειν τὰς προαιρέσεις τῶν διαλυομένων τὰς ἔχθρας, ἢ συντιθεμένων τὰς φιλίας

. VII. 4, 5.

μετὰ δὲ ταῦτα φάσκοντες μηδενὶ καθήκειν μᾶλλον τὴν ἁπάντων Σικελιωτῶν ἀρχὴν ὡς ἐκείνῳ

. ΧΙ. 2, 9.

Ἀσδρούβας δέ, ἕως μὲν ἦν ἐλπὶς ἐκ τῶν κατὰ λόγον τοῦ δύνασθαι πράττειν ἄξιόν τι τῶν προβεβιωμένων, οὐδενὸς μᾶλλον προενοεῖτο κατὰ τοὺς κινδύνους ὡς τῆς αὑτοῦ σωτηρίας

. Ad idem genus pertinent etiam Platonis exempla in Apologia Socratis c. 26. p. 36. D. quo loco additum

οὕτως

ante

ὡς

aperte monstrat verae explicationis viam, et de rep. VII. p. 526. C. Euripides Hippol. 530.

οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ᾽ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος, οἷον τὸ τῆς Ἀφροδίτας, ἵησιν ἐκ χερῶν Ἔρως ὁ Διὸς παῖς

. Theocritus IX. 33.

οὔτε γὰρ ὕπνος, οὔτ᾽ ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον, οὔτε μελίσσαις ἄνθεα, ὅσσον ἐμὶν Μῶσαι φίλαι

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-714

προθυμεῖ: Libri

προθυμῇ

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-715

ἱστορήσωμεν:

ἱστορήσομεν

a pr. manu M.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-716

αὐτῆς:

αὑτῆς

Μ.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-717

λεγούσης: Idem a pr. manu

λεγούσας

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-718

τἀποκλαῦσαι:

ὡς κ ἀποκλαῦσαι

Μ.

ὡς κἀποκλαῦσαι

Vit. aliique nonnulli.

ὡς ἀποκλαῖσαι

G. Lips. Aug. Bess. Ald. Rob.

γρ. ὡς ἀποκλαῦσαι

Par. B.

ὥστ᾽ ἀποκλαῦσαι

Par. A. B. Vind. 1. 3.

ὡς τ᾿ ἀποκλαῖσαι

Turn.

ὡς τἀποκλαῦσαι

habere dicuntur Ven. 2. 3. Cantabr. 2. Par. F.

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-719

κἀποδύρασθαι:

κἀποδύρασθαι

M. Lips. Aug. aliique.

κἀποδύρεσθαι

G. Vit. edd. vett.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-720

ὅπῃ:

ὅποι

M. G. Vit. aliique nonnulli et Rob.

ὅπῃ

Lips. Aug. Ald.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-721

μέλλει:

μέλλοι

M. Cantabr. 1. Par. C.

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-722

ἔχει:

ἔχειν

Lips. Ald.

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-723

ὑμῖν:

ἡμῖν

Lips.

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-724

ἀπιστῆσαί:

ἀποστῆσαι

Vit. cum glossa

παρακοῦσαι

, quae in G. ad

ἀπιστῆσαι

adscripta est.

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-725

πᾶν ὅπερ προςχρήζετε:

τὸ πᾶν ὅπερ χρήζεται

Lips. Aug. sed in Lips. correctum

χρήζετε

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-726

πεύσεσθε:

πεύσοισθε

Lips. Aug. Rob.

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-727

αἰσχύνομαι:

ὀδύρομαι

M. G. Vit. Lips. Aug. Par. D. N. Ven. 3. Bess. Vind. quattuor et edd. vett. In M. Lips. Par. B. D. N. Mosc. 1. adnotatum

γρ. αἰσχύνομαι

. Id in textu habent Cantabr. 1. 2. Deplorari mutationem formae sponte apparet, quia de ea re conqueritur: sed caussam mutatae formae non sine pudore aperire poterat Io.

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-728

διαφθορὰν:

διαφορὰν

Lips.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-729

ἀεὶ:

αἰεὶ

Μ. Cantabr. 1.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-730

ὄψεις:

ὄψει

ante sec. manus correctionem M.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-731

πωλεύμεναι:

πωλεύμεναι

, Par. C. et, superscripto a recentiore manu

, Μ.

πολεύμεναι

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.

πολούμεναι

Par. D. Videtur servari posse Homerica forma, Od. II. 55. XVII. 534.

οἳ δ᾽ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-732

εὐδαίμων:

εὐδαίμων

M. in quo sec. manus ultimae syllabae

superscripsit, Vit. Lips. Aug. Par. B. Ald. Turn. quod recte praeferre videtur Elmsleius.

εὐδαῖμον

G. Vind. 2. 4. Bess. Rob.

εὐδαιμον

Ven. 3.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-733

παρθενεύει:

παρθενεύεις

Vind. 1. 3, Ceteri

παρθενεύῃ

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-734

τέθαλπται:

τέθωπται

, cum glossa

κατακαίεται

, Vit.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-735

δαρόν:

δηρὸν

Aug.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-736

συναίρεσθαι:

ξυναίρεσθαι γρ. ξυνάρασθαι

Par. B. Ceteri

συναίρεσθαι

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-737

'πολακτίσῃς:

μὴ 'πιλακτίσῃς

Vit.

μὴ πωλακτήσει

Lips.

μὴ ἀπολακτήσει

Aug.

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-738

τὸ Ζηνός:

τὸ Διὸς

Lips. Aug.

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-739

Λέρνης:

Λέρνην

Lips. Aug.

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-740

βουστάσεις τε πρὸς πατρός:

β. τε καὶ πρὸς πατρὸς

Vit.

656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-741

ὀνείμασιν:

ὀνείρασιν

Cantabr. 1. Ald. Rob. Ceteri

ὀνείμασιν

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-742

ἔςτε:

ὥστε

Vit.

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-743

νυκτίφοιτ':

νυκτίφαντ'

Μ. Rob.

659. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-744

κἀπὶ Δωδώνης:

κἀπὶ Δωδώνην

Lips. Aug. Turn.

κἀπὶ Δωδώνης

M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. atque aliquot libri Thomae M. qui p. 180, 11. hunc versum et partem sequentis affert. Atticam hanc constructionem vocant schol. ad Il. III. 5. V. 700. Eustathius p. 371. seq.

659. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-745

πυκνοὺς:

συχνούς

, vulgare verbum, Arund. et Thomas M.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-746

ἴαλλεν:

ἴαλεν

G. Vit. aliique et Ald. Rob.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-747

μάθοι:

μάθοι

M. Lips. Aug. Turn. In Lips.

superscriptum.

μάθῃ

G. Vit. aliique et Ald. Rob.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-748

δαίμοσιν:

δαίμοσι

Vit. edd. vett.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-749

πράσσειν:

πράσσειν

M. Vit. Par. C. et superscriptum in Par. Β.

πράττειν

G. Lips. edd. vett.

πτάτο.τειν

Aug.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-750

φίλα:

φίλωι

(non φίλως), superscripto a recentiore manu

, Μ. Α

φίλα

vulgata scriptura est.

φίλον

G. Lips. Aug. Vind. 2. 4. In Lips. superscriptum

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-751

ἀσήμους:

ἀσήμους

Μ. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique et Rob.

ἀσήμως

Lips. Aug. Ald. Turn.

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-752

δυςκρίτως τ':

δυςκρίτως τ'

M. G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

δυςκρίτως

Vit.

δυσκρίτους τ'

Par. C. Rob.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

561-886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-375

;

561-886. Third Episode. Io and Prometheus. The myth of Io is connected with that of Prometheus by the person of Heracles, the libera- tor of Prometheus, who is descended from paphus, the son of Zeus and Io (see on 774). The appearance of Io therefore prepares the way for the introduction of Heracles in the Προ- μηθεὺς λυόμενος. But the immediate significance of this scene consists in the present relation of Zeus and Io. Io appears as innocent and yet perse- cuted; her sufferings, superficially considered, put Zeus in the worst possible light. Accordingly the in- dignation of Prometheus rises more and more, till at last, carried away by passion, he vaunts his secret in such terms that the interposition of Zeus becomes inevitable. So the transition to the catastrophe is pre- pared. The geographical part of this episode, with its description of marvels, like the scene of Heracles in the Προμηθεὺς λυόμενος (see below, Frg. VII. and VIII.), doubtless had a peculiar charm for the Athenians of the period. On the origin of the myth of Io, see Introd. p. 9, footnote. Io appears as a horned maiden (588, 674; so indi- cated by her mask). In early Greek art, especially in vase-paintings, she has the figure of a cow outright. On the throne of the Amyclaean Apollo, a work of the sculptor Bathycles (about Ol. 60), Hera was represented as glaring at Io, 'who is already a cow' (Paus. iii. 18. 7). On an archaic black-figured vase of the Munich collection (No. 573; see Panofka, Argos Panoptes, plate 5), Argus is seen, seated on the ground, a fero- cious figure with long hair and beard, and a huge eye in his shaggy breast; he holds in his hand a long cord, attached to the horns of a cow. Near by stands Hermes, grasping the cord near the horns with his left hand, and about to draw his sword with his right. Argus's dog

;

stands at bay in front of his master. Through the influence of this trag- edy, Io came later to be depicted in art as a maiden with horns. So, for instance, on a red-figured vase of the Berlin Museum (Panofka, l.c., plate 3). The stinging gadfly' of the legend (cp. Suppl. 306 BΑ. τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ; ΧΟ. βοη- λάτην μύωπα κινητήριον, Verg. Georg. iii. 147 cui nomen asilo Ro- manum est, oestrum Graii vertere vocantes), which is mentioned in Io's narrative, 675 be- low, had also to be omitted in the scenic representation. The difficulty was met by a figurative conception of οἶστρος; the maddening sting was interpreted as the reminiscence of the crafty eye of Argos (567). — On account of the unusual manner of Io's entrance and exit, the anapaests which commonly accompany the ar- rival and departure of a personage are here and at 877 given to the actor, not to the chorus. So above, at the entrance of the chorus (120 ff.).

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-378

⁴

;

567 f. Quod dicit av, id scite et convenienter spectatoris cogitationem ad ea quae extra scenam gesta sunt, traducit' (Schütz). – εἴδωλον: acc. depending on εἰσορῶσα. – γηγενούς : cp. Suppl. 305 ῎Αργον παῖδα γῆς. ἄλευ᾽ ὦ δᾶ: in a frenzy of fear, Io interrupts her sentence with this cry. Cp. Suppl. 528 and Sept. 141 ἄλευσον, Sept. 86 ἰ ἰὼ θεοὶ θεαί τ᾽ ὀρόμενον κακὸν ἀλεύσατε. δᾶ is vocative of Δᾶς = Ζᾶς = Ζεύς (cp. ἃ Ζήν, Suppl. 162), but it is a mere interjection, not an invocation of the particular god. Cp. Eum. 874 οἰοῖ δᾶ, φεῦ.

569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-379

⁵

⁶

;

569. τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βού- ταν: as if οἰστροῦμαι and ῎Αργον γη- γενῆ had preceded the intermediate exclamation. With ψάμμος) recurs Ar. Lys. 1260 (τᾶς ψάμμας) and Hdt. iv. 181.

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-380

⁷

⁸

;

574 f. ὑπὸ ... ότοβεῖ: see on 126. a croire Hec. 970 αἰδώς μ᾽ ἔχει ἐν τῷδε πότμῳ τυγχάνουσ᾽ ἵν᾽ εἰμὶ νῦν, Iph. Τ. 947 ἐλ- θὼν δ᾽ ἐκεῖσε, πρῶτα μέν μ᾽ οὐδεὶς ξένων ἑκὼν ἐδέξατο, Cycl. 330 δοραῖσι θηρῶν σῶμα περιβαλὼν ἐμὸν καὶ πῦρ ἀναίθων χιόνος οὐδέν μοι μέλει, Ιοη 927 ὑπεξαν- τλῶν ... ἄρδει με, Hipp. 22 τὰ πολλὰ δὲ πάλαι προκόψασ᾽, οὐ πόνου πολλοῦ με δεῖ. See Krüger I. § 56, 9, 4, and note on 201 above. - With μυριωπὸν βούταν cp. Suppl. 304 πανόπτην οἰοβούκολον, also 677 below. 570. δόλιον ὄμμα: aptly charac- terizes the crafty glance of the pur- suing spectre. - Dochmii are the proper rhythm for monodies of trag- edy which express passionate agita- tion. 571. κατθανόντα: cp. Suppl. 305 ῎Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε. 572. ἀλλά με: the relative clause is continued, as usual, by an indepen- dent sentence. 573. ψάμμαν: the form ψάμμη (for (not of short) words between prepo- sition and verb, see Krüger II. § 68, 48, 4, and below on 878. – κηρόπακ- τος: wax-joined. Cp. Eur. Iph. T. 1125 συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος οὐ- ·ρείου Πανός, Theocr. Id. i. 128 ἔνθ᾽ ὧναξ καὶ τάνδε φέρ᾽ εὐπάκτοιο· μελί- πνουν ἐκ κηρῶ σύριγγα καλάν, Εp. xiii. 4 κηροδέτῳ πνεύματι μελπόμενος, Ovid. Metam. i. 711 disparibus cala- mis compagine cerae inter se iunctis, Verg. Ecl. ii. 32 Pan primus calamos cera con- iungere pluris instituit. The flute of the αὐλητής was here actually heard, accompanying the strophic portion of Io's song. The foregoing portion was recitative (παρακαταλογή). · ὑπνοδόταν νόμον : the "slumberous lay" depicts the exhaustion of Io.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-381

⁹

¹⁰

;

576. πλάναι, τηλέπλανοι πλάναι: for the repetition, cp. Sept. 134 ἐπί- λυσιν πόνων, ἐπίλυσιν δίδου, 171 κλύετε παρθένων κλύετε πανδίκως χειροτόνους

;

λιτάς, Ag. 1456 τὰς πολλὰς τὰς πάνυ πολλάς. The formation of a com- pound adjective from the substantive which it accompanies, occurs in three other passages of Aeschylus: 585 below, Cho. 315 πάτερ αἰνόπατερ, Eum. 690 πόλιν νεόπτολιν. In Sophocles it is nowhere found, but often in Eurip- ides (τυφλόπους πούς, τρίπους χαλκό- πους, πόρον εὔπορον, κάματον εὐκάματον, etc.).

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-382

¹¹

¹²

;

577 f. ταῖσδ᾽ ἐνέζευξας ἐν πημοσύ ναις : see on 108, and cp. Il. ii. 111 Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, Soph. O. C. 526 γάμων ἐνέδησεν ἄτᾳ.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-383

¹³

¹⁴

;

580 f. οἰστρηλάτῳ δείματι : see on 147. – παράκοπον : cp. παράκοποι φρε- νῶν Eur. Bacch. 33. Properly of coins, false-struck, counterfeit.

582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-384

¹⁵

¹⁶

;

582. Cp. Soph. O. Τ. 1410 ἔξω μέ που καλύψατ᾿ ἡ φονεύσατ᾽ ἢ θαλάσσιον ἐκρίψατε, Eur. Suppl. 829 κατά με πέδον γᾶς ἕλοι, διὰ δὲ θύελλα σπάσαι, πυρός τε φλογμὸς ὁ Διὸς ἐν κάρᾳ πέσοι.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-385

¹⁷

¹⁸

;

584. μοι φθονήσῃς εὐγμάτων: cp. 626, 859; Eur. H. F. 333 οὐ φθονῶ πέπλων, 1309 λέκτρων φθονοῦσα Ζηνί.

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-386

¹⁹

²⁰

;

586. γεγυμνάκασιν: cp. 592; Eur. Hel. 533 οὐδ᾽ ἀγύμναστον πλάνοις ἥξειν.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-387

²¹

²²

;

588. τᾶς βούκερω παρθένου: equiv- alent to the announcement of the speaker's name. See on 296.

589. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-388

²³

²⁴

;

589. οἰστροδινήτου : cp. Suppl. 573 πολύπλαγκτον ἀθλίαν οἰστροδόνητον ᾿Ιώ, 17 τῆς οἰστροδόνου βοός, Od. xxii. 299 βόες ὡς ἀγελαῖαι, τὰς μέν τ᾽ αἰόλος οἶστρος ἐφορμηθεὶς ἐδόνησεν.

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-389

²⁵

²⁶

;

590. τῆς Ἰναχείας : see on 164. Διὰ τοῦ τὸν πατέρα αὐτῆς ὀνομάσαι ἐνέ- φηνε τὸν μάντιν, ὡς καὶ παρ' Ομήρφ (Od. xi. 100) ὁ Τειρεσίας ῾ νόστον δίζηαι μελιηδέα, φαίδιμ᾽ Ὀδυσσεῦ,' Schol.

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-390

²⁷

²⁸

;

591 f. δρόμους γυμνάζεται : an ex- tension of the accusative of the inner object (= γυμνάζειν τινὰ γυμνασίαν ὑπερμήκων δρόμων). Cp. Soph. Αi. 1107 τὰ σέμν᾽ ἔπη κόλαζ᾽ ἐκείνους, Ο. Τ. 340 ἔπη, ἃ νῦν σὺ τήνδ᾽ ἀτιμάζεις πόλιν. Krüger II. § 46, 7, 1; H. 716 a.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-391

²⁹

³⁰

;

597. θεόσυτον: cp. λαβρόσυτος 601, and see on 116.

599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-392

³¹

³²

;

599. φοιταλέοις: transferred from the person affected to the thing affect- ing, as in Goethe's expression 'von durstiger Jagd.' Cp. Ag. 193 πνοαὶ κακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι, βροτῶν ἄλαι, and see on ἀφεγγής, 115 above.

601. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-393

³³

³⁴

;

601. ἄλλων: τοῖς τῆς "Ἥρας, Schol. Io shrinks from speaking the name of her persecutor. Cp. Eur. Hec. 640 κοινὸν δ᾽ ἐξ ἰδίας ἀνοίας κακὸν τᾷ Σι- μουντίδι γᾷ ὀλέθριον ἔμολε συμφορά τ᾽ ἀπ᾿ ἄλλων (the three contending god- desses). See also on 673 below.

604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-394

³⁵

³⁶

;

604. τορῶς: cp. Pers. 479 σημῆναι τορῶς.

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-395

³⁷

³⁸

;

605. ὅ τι... τί: cp. Soph. O. T. 71 πύθοιθ᾽ ὅ τι δρῶν ἢ τί φωνῶν ῥυσαίμην, Eur. Ion 785 πῶς ἐκπεραίνεται φράζε χὤστις ἔσθ᾽ ὁ παῖς, Ιph. Α. 696 γένους δὲ ποίου χὠπόθεν μαθεῖν θέλω, Plat. Gorg. 448 ο οὐδεὶς ἠρώτα ποία τις εἴη ἡ Γοργίου τέχνη, ἀλλὰ τίς, καὶ ὅντινα δέοι καλεῖν τὸν Γοργίαν. – ἐπαμμένει: cp. Pers. 807 οὗ σφιν κακῶν ὕψιστ᾽ ἐπαμ- μένει παθεῖν.

608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-396

³⁹

⁴⁰

;

608. θρόει, φράζε : asyndeton of urgent entreaty; see on 56. – τᾷ παρθένῳ: cp. 588. Aeschylus often puts like words in corresponding po- sitions of strophe and antistrophe.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-397

⁴¹

⁴²

;

610. Cp. Suppl. 464 αἰνιγματῶδες τοὔπος· ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον, and 949 below.

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-398

⁴³

⁴⁴

;

612. πυρὸς βροτοῖς δοτήρα: on the dative with personal verbal substan- tives see Krüger I. § 48, 12, 5, and on 501.- This verse, though lacking the regular caesura, is not divided in the middle, because δοτῆρ' and ὁρᾷs are closely connected by elision. Cp. 710 and see note on 640.

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-399

⁴⁵

⁴⁶

;

613. The stichomythy is intro- duced by a speech of two verses (see on 38), and at 622 below the transi- tion to a new topic is similarly marked.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-400

⁴⁷

⁴⁸

;

615. ἁρμοῖ: ἀρτίως, Hesych. Ac- cording to Heraclides (Eustath. on Iliad p. 140, 13), a Syracusan word. Cp. Soph. Ai. 787 τί μ᾽ αὖ τάλαιναν ἀρτίως πεπαυμένην κακῶν ἀτρύτων ἐξ ἕδρας ἀνίστατε; Eur. Frg. 337 τί μ᾽, ὦ ξέν᾽, ἄρτι πημάτων λελησμένην ὀρθοῖς;

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-401

⁴⁹

⁵⁰

;

621. τοσοῦτον κτέ.: διὰ τὸ μὴ ταυ- τολογῆσαι, Schol. · ἀρκῶ σαφηνίσας: for the supplementary participle with ἀρκῶ, see GMT. 899.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-402

⁵¹

⁵²

;

625 f. μή τοι: ' τοι non concluden- dae rationi, sed asseverando hortan- doque inservit' (Hermann). Ср. 436 above, Soph. Ant. 544 μή τοι κασιγνήτη μ᾽ ἀτιμήσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν, Ο. С. 1407 μή τοί με πρὸς θεῶν σφώ γε... μή μ' ἀτιμήσητέ γε, 1439 μή τοι μ᾽ ὀδύρου. – μεγαίρω : an epic word.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-403

⁵³

⁵⁴

;

627. μὴ οὐ: cp. Soph. Ai. 540 τί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν; and 1056 below. Krüger II. § 67, 12, 4; GMT. 817. - γεγωνίσκειν : poetic pres- ent to γέγωνα, recurs Thuc. vii. 76.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-404

⁵⁵

⁵⁶

;

628. θράξαι: ταράξαι, λυπῆσαι, Εὐρι- πίδης Πειρίθῳ, Hesych. Cp. Bekker's Anecd. 352, 16 ἄθρακτος, ἀτάραχος. καὶ τὸ συνεχύθη ἐθράχθη Σοφοκλῆς λέγει. Eur. Rhes. 863 δέδοικα δ᾽ αὐτὸν καί τί μου θράσσει φρένας. The tenuis, in the shortened form, changes to aspirate from the influence of the following liquid, as in φροίμιον (προ-οίμιον), φροῦδος (πρό-οδος), φρουρός (πρό-ορος), etc. See Curtius Etymol.5 p. 501. 5

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-405

⁵⁷

⁵⁸

;

629. μᾶσσον ὡς : = μᾶσσον ἤ. So in German wie instead of als after com- paratives. Cp. 11. iv. 277 μελάντερον ἠΰτε πίσσα, Xenophanes in Athen. xii. 526 b οὐ μείους ὥσπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν, Dios in Stob. Flor. 65, 16 τούτως γάρ, ὡς ἑνί, μασσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύ- οντι, Lys. VII. 12 ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὥς μοι προσῆκε, VII. 31 ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πό- λεως ἠναγκαζόμην, Dem. xxv. 53 τοῦ- τον οὐ τιμωρήσεσθε ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας. – προκήδου : contains an allusion to the name Προμηθεύς.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-406

⁵⁹

⁶⁰

;

630. ἐπεὶ προθυμεῖ: cp. 786.

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-407

⁶¹

⁶²

;

631. μήπω γε: the relation of Io's adventures, beginning at this point, is in three parts. First comes Io's own narrative, given at request of the chorus; secondly, Prometheus, at Io's request, foretells her future destiny; and thirdly, he describes her previous wanderings, in order to convince her of his knowledge of the future. The second part is further divided into two distinct portions - wanderings in Europe (700-741), and wanderings in Asia and Africa (786-- 818). These are separated by a di- gression, but interest in the continu- ance of the narrative is ensured by 740 f. Thus by variety of motive, and by frequent hints of what is to come, the poet keeps the spectators' attention (see on 283) and gives his material an effective dramatic form.

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-408

⁶³

⁶⁴

;

632 f. νόσον: cp. 596 and see note on 249. νόσον and τὰς πολυφθόρους τύ xas stand in connexion; "let us hear what fatal misfortunes have brought her to this distressful state."

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-409

⁶⁵

⁶⁶

;

634. τὰ λοιπὰ ἄθλων : cp. 780, 684; Soph. Phil. 24 τἀπίλοιπα τῶν λόγων.

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-410

⁶⁷

⁶⁸

;

635. ὑπουργῆσαι χάριν: like χαρί- ζεσθαι χάριν. Cp. Eur. Alc. 842 ᾿Αδμήτω ὑπουργῆσαι χάριν, Soph. Frg. 313 ἀνθ- υπουργῆσαι χάριν.

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-411

⁶⁹

⁷⁰

;

636. ἄλλως τε πάντως καί : cp. Pers. 688 ἐστὶ δ᾽ οὐκ εὐέξοδον, ἄλλως τε πάν- τως χοὶ κατὰ χθονὸς θεοὶ λαβεῖν ἀμεί-

;

νους εἰσὶν ἢ μεθιέναι (here an indepen- dent clause follows), Eum. 726 ἄλλως τε πάντως χώτε δεόμενος τύχοι. Α temporal or conditional clause, or a participle, is the usual construction after ἄλλως καί. – κασιγνήταις πατρός: cp. Hesiod Theog. 337 Τηθὺς δ᾽ ᾿Ὠκεανῷ Ποταμοὺς τέκε δινήεντας. TE

637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-412

⁷¹

⁷²

;

637. Cp. Eur. Frg. 567 σχολὴ μὲν οὐχί, τῷ δὲ δυστυχοῦντί πως τερπνὸν τὸ λέξαι κἀποκλαύσασθαι πάλιν.

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-413

⁷³

⁷⁴

;

638. μέλλοι: optative of a purely imaginary case. Cp. Soph. Ant. 666 ὃν πόλις στήσειε, τοῦδε χρὴ κλύειν, Ο. Τ. 314 ἄνδρα δ᾽ ὠφελεῖν, ἀφ᾽ ὧν ἔχοι τε καὶ δύναιτο, κάλλιστος πόνος, 979 εἰκῇ κράτιστον ζῆν ὅπως δύναιτό τις, Thuc. i. 120 ἀνδρῶν γὰρ σωφρόνων μέν ἐστιν, εἰ μὴ ἀδικοῖντο, ἡσυχάζειν. Krüger I. § 54, 14, 4.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-414

⁷⁵

⁷⁶

;

639. ἀξίαν τριβὴν ἔχει : = ἀξίαν (substantive) τῆς τριβῆς ἔχει. Cp. Eur. Med. 1124 τί δ᾽ ἄξιόν μοι τῆσδε τυγχάνει φυγῆς;

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-415

⁷⁷

⁷⁸

;

640. Verses lacking the usual cae- sura, and dividing themselves into two halves, are not frequent in Aes- chylus. The greatest number (seven) occurs in the Persians. In this place the ill effect is somewhat relieved by a pause after οὐκ οἶδ᾽. – ἀπιστῆσαι; disobey. Cp. Sept. 1030 ἔχουσ᾽ ἄπιστον τήνδ᾽ ἀναρχίαν πόλει, Soph. Ant. 381 οὐ δή που σε γ᾽ ἀπιστοῦσαν τοῖς βασι- λείοισιν ἄγουσι νόμοις, Eur. Suppl. 389 ἦν δ᾽ ἀπιστῶσ᾽, οἵδε δεύτεροι λόγοι.

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-416

⁷⁹

⁸⁰

;

642. καὶ λέγουσ᾽ ὀδύρομαι : "the bare recital costs me tears." Ср. 197; Eur. Hec. 519 νῦν τε γὰρ λέγων κακὰ τέγξω τόδ᾽ ὄμμα, πρὸς τάφῳ θ᾽ ὅτ᾽ ἄλλυτο, Verg. Aen. ii. 6 quis talia fando...temperet a lacri- mis?

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-417

⁸¹

⁸²

;

644. Cp. Soph. Αi. 282 τίς γάρ ποτ' ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο; Eur. Alc. 420 οὐκ ἄφνω κακὸν τόδε προσέπτατο.

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-418

⁸³

⁸⁴

;

647. μέγ᾿ εὔδαιμον: cp. Χen. Cyr. ν. 1,28 μέγα εὐδαίμονας γενέσθαι, Suppl. 141 σεμνᾶς μέγα ματρός, Eur. Or. 1691 ὦ μέγα σεμνὴ Νίκη, and 1004 below. Also μέγ᾽ ἔξοχος, μέγα νήπιος in Homer and Hesiod. Krüger II. § 46, 6, 7.

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-419

⁸⁵

⁸⁶

;

648. Enclitics form, as it were, one word with the preceding; the long thesis of the fifth foot is therefore not a blemish, especially after the phthehemimeral caesura. See on 107.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-420

⁸⁷

⁸⁸

;

649 f. ἱμέρου βέλει : = ἔρωτι (591). In an inverse relation τόξευμα is used in Suppl. 1003 καὶ παρθένων χλιδαῖσιν εὐμόρφοις ἔπι πᾶς τις παρελθὼν ὄμματος θελκτήριον τόξευμ᾽ ἔπεμψεν ἱμέρου νικώ- μενος. - τέθαλπται: cp. Soph. Ant. 1085 ἀφῆκα καρδίας τοξεύματα βέβαια τῶν σὺ θάλπος οὐκ ὑπεκδραμεῖ. θάλ- πος is said both of the smart of wounds and the fire of love (590). συναίρεσθαι Κύπριν: συνουσιάσαι, Schol.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-421

⁸⁹

⁹⁰

;

651. Crasis of μὴ ἀ- is frequent. Cho. 918, Eum. 85 f., 694, 749, Suppl. 209. – ἀπολακτίσῃς: ὡς ἀπὸ τῶν ἀλό- γων ζῴων, Schol. The coarse expres- sion is purposely chosen, for intimi- dation.

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-422

⁹¹

⁹²

;

652. βαθὺν λειμώνα : grassy meadow, i.e. with thick, deep herbage. Cp. Od. ix. 134 μάλα κὲν βαθὺ λήιον αἰεὶ εἰς ὥρας ἀμῷεν, ἐπεὶ μάλα πῖαρ ὑπ᾽ οὐδας, ΙΙ. ii. 147 ὡς δ᾽ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήιον ἐλθών, ix. 151 ῎Ανθειαν βαθύλει- μον, Eur. Hipp. 1138 βαθεῖαν ἀνὰ χλόαν.

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-423

⁹³

⁹⁴

;

654. ὄμμα λωφήσῃ: cp. 376. De- sire betrays itself in the look. Cp. Soph. Αi. 140 πεφόβημαι πτηνῆς ὡς ὄμμα πελείας.

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-424

⁹⁵

⁹⁶

;

657. Cp. Cho. 523 ἐκ τ᾽ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη.

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-425

⁹⁷

⁹⁸

;

658 f. ἐπὶ Δωδώνης: towards Do- dona. ἐπί with gen. of general direc- tion or end in view, frequent in Homer (cp. Il. iii. 5) and Herodotus (cp. i. 1). With our passage cp. Eur. El. 1343 στεῖχ᾽ ἐπ᾿ ᾿Αθηνῶν, Thuc. i. 63 ὁποτέρωσε διακινδυνεύσει χωρήσας ἢ ἐπὶ τῆς Ὀλύνθου ἢ ἐς τὴν Ποτίδαιαν. G. 191, VI. 2, 1a; H. 799, 1, 6. – ἴαλλεν: an epic word.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-426

⁹⁹

¹⁰⁰

;

660. τί δρῶντ᾽ ἢ λέγοντα: this par- ticularization is a favorite one in Greek. Cp. the Homeric ἡ ἔπει ἢ ἔργῳ, ΙΙ. 1. 504. Especially appro-

;

priate in anxious inquiry of an ora- cle; cp. Soph. Ο. Τ. 70 ἐς τὰ Πυθικὰ ἔπεμψα Φοίβου δώμαθ᾽, ὡς πύθοιθ᾽, ὅ τι δρῶν ἢ τί φωνῶν τήνδε ῥυσαίμην πόλιν. Cp. also Cho. 316 τί σοι φάμενος ἢ τί ῥέξας, Pers. 174 μήτ᾽ ἔπος μήτ᾽ ἔργον, Eur. Hec. 372 μηδὲν ἐμποδὼν γένῃ λέγουσα μηδὲ δρῶσα, Phoen. 878 τί οὐ δρῶν, ποῖα δ᾽ οὐ λέγων ἔπη. – πράσ- σειν φίλα : = ἦρα φέρειν, χαρίζεσθαι. πράσσειν covers both δρᾶν and λέ- γειν.

662. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-427

¹⁰¹

¹⁰²

;

662. Synonymorum coacervatio non modo rem ipsam, scilicet ambigui- tatem oraculorum, auget atque exag- gerat, sed etiam commotum Ius animum ostendit' (Schütz). So below ἐναργὴς ... σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη.

Aeschylus Prometheus Bound 561

Ettore Romagnoli (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Or tu dimmi in che parte del suolo,

o me misera!, errando son giunta.

Current edition Experimental

Ἰώ

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

ΙΩ

Τίς γῆ ; τί γένος ; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας

ποινὰς ὀλέκῃ ; σήμηνον ὅποι
560

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι
585

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐμ πετρίνοισιν

χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας

Testim.:

Numeri:

Apparatus Criticus

ΙΩ
³

ποινὰς ὀλέκηι; σήμηνον ὅποι

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

Io

What land is this? What people? By what name am I to call the one I see exposed to the tempest in bonds of rock? What offence have you committed that as punishment you are doomed to destruction?

Tell me to what region of the earth I have wandered in my wretchedness?
565

IO

Quel est ce pays ? cette race ? qui dois-je

Nunc
555

Alack! what land, what folk are here?

Whom see I clenched in rocky fetters drear

Unto the stormy crag? for what thing done

Dost thou in agony atone?

Ah, tell me whither, well-a-day!
610

My feet have roamed their weary way?

Welch Land? Welch Volk? Wen sehen wir dort

An dem Felsabhang in die Bande gezwängt,

Unwettern ein Spiel? Um welches Vergeh'n

Zehrt Strafe dich auf? O verkünde, wohin
560

In die Welt ich Arme verirrte!

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Or tu dimmi in che parte del suolo, o me misera!, errando son giunta.

Current edition Experimental

Ἰώ τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς 1 ἐν πετρίνοισιν χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκει; σήμηνον ὅποι 565 γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι. 566

Ἰώ τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ; σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι. 565

ΙΩ. τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

ΙΩ Τίς γῆ ; τί γένος ; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ ; σήμηνον ὅποι 560 γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ; σήμηνον ὅποι 585 γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΙΩ. τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐμ πετρίνοισιν χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας

Testim.:

Numeri:

Apparatus Criticus

ΙΩ 3 ποινὰς ὀλέκηι; σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι. 565

Io What land is this? What people? By what name am I to call the one I see exposed to the tempest in bonds of rock? What offence have you committed that as punishment you are doomed to destruction? Tell me to what region of the earth I have wandered in my wretchedness? 565

IO Quel est ce pays ? cette race ? qui dois-je

Nunc 555

Alack! what land, what folk are here? Whom see I clenched in rocky fetters drear Unto the stormy crag? for what thing done Dost thou in agony atone? Ah, tell me whither, well-a-day! 610 My feet have roamed their weary way?

Welch Land? Welch Volk? Wen sehen wir dort An dem Felsabhang in die Bande gezwängt, Unwettern ein Spiel? Um welches Vergeh'n Zehrt Strafe dich auf? O verkünde, wohin 560 In die Welt ich Arme verirrte!

Commentary

Stable identifiers

Or tu dimmi in che parte del suolo,

o me misera!, errando son giunta.

Ἰώ

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

ΙΩ

Τίς γῆ ; τί γένος ; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας

ποινὰς ὀλέκῃ ; σήμηνον ὅποι
560

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι
585

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐμ πετρίνοισιν

χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας

ΙΩ
³

ποινὰς ὀλέκηι; σήμηνον ὅποι

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

Io

What land is this? What people? By what name am I to call the one I see exposed to the tempest in bonds of rock? What offence have you committed that as punishment you are doomed to destruction?

Tell me to what region of the earth I have wandered in my wretchedness?
565

IO

Quel est ce pays ? cette race ? qui dois-je

Nunc
555

Alack! what land, what folk are here?

Whom see I clenched in rocky fetters drear

Unto the stormy crag? for what thing done

Dost thou in agony atone?

Ah, tell me whither, well-a-day!
610

My feet have roamed their weary way?

Welch Land? Welch Volk? Wen sehen wir dort

An dem Felsabhang in die Bande gezwängt,

Unwettern ein Spiel? Um welches Vergeh'n

Zehrt Strafe dich auf? O verkünde, wohin
560

In die Welt ich Arme verirrte!