Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Prometheus

I will tell you plainly all that you would like to know,

not weaving riddles, but in simple language, since it is right to speak openly to friends. Look, I whom you see am Prometheus, who gave fire to mankind.
610

Io

O you who have shown yourself a common benefactor of mankind, wretched Prometheus, why do you suffer so?

Prometheus

I have only just now finished lamenting my own calamities.
615

Io

You will not then do this favor for me?

Prometheus

Say what it is you wish; for you can learn all from me.

Io

Tell me who has bound you fast in this ravine.

Prometheus

Zeus by his will, Hephaestus by his hand.

Io

And for what offence do you pay the penalty?
620

Prometheus

It suffices that I have made clear to you this much and no more.

Io

No, also tell me the end of my wandering—what time is set for wretched me.

Prometheus

It would be better not to know than to know, in your case.

Io

I beg you, do not hide from me what I am doomed to suffer.
625

Prometheus

No, it is not that I do not want to grant your request.

Io

Why then your reluctance to tell me everything?

Prometheus

I am not unwilling; but I hesitate to crush your spirit.

Io

Do not be more kind to me than I myself desire.

Prometheus

Since you insist, I must speak. Listen, then.
630

Chorus

No, not yet. Grant us too a portion of the pleasure. Let us first inquire the story of her affliction and let her with her own lips relate the events that brought horrid calamity upon her. Then let her be instructed by you as to the toils still to come.

Prometheus

It is for you, Io, to grant them this favor, especially since they are your father’s sisters. For it is worthwhile to indulge in weeping and in wailing over evil fortunes when one is likely to win the tribute of a tear from the listener.
635

Prometheus Bound. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Prometheus Bound (English) (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.))

Editions (7)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 609-886 focus

Προμηθεύς

λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ¹ χρῄζεις μαθεῖν,

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ᾽, ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ,
610

ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα.

πυρὸς βροτοῖς δοτῆρ᾽ ὁρᾷς Προμηθέα.

Ἰώ

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.
615

Ἰώ

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς

λέγ᾽ ἥντιν᾽ αἰτεῖ: πᾶν γὰρ ἂν² πύθοιό μου.

Ἰώ

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασε.

Προμηθεύς

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ

ποίων δὲ ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνεις;
620

Προμηθεύς

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας³ μόνον.

Ἰώ

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν.
625

Προμηθεύς

ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι⁴ δωρήματος.

Ἰώ

τί δῆτα μέλλεις μὴ⁵ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θρᾶξαι φρένας.

Ἰώ

μή μου προκήδου μᾶσσον ὧν⁶ ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμεῖ, χρὴ λέγειν: ἄκουε δή.
630

Χορός

μήπω γε: μοῖραν δ᾽ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε.

τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον,

αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας:

τὰ λοιπὰ δ᾽ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

Προμηθεύς

σὸν ἔργον, Ἰοῖ, ταῖσδ᾽ ὑπουργῆσαι χάριν,
635

ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός.

ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας

ἐνταῦθ᾽, ὅπου⁷ μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ

πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.

640

Ἰώ

οὐκ οἶδ᾽ ὅπως ὑμῖν <γ᾽>⁸ ἀπιστῆσαί με χρή,
640

σαφεῖ δὲ μύθῳ πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε

πεύσεσθε: καίτοι καὶ λέγουσ᾽ ὀδύρομαι

θεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰν

μορφῆς, ὅθεν μοι σχετλίᾳ προσέπτατο.

ἀεὶ γὰρ ὄψεις ἔννυχοι πωλεύμεναι
645

ἐς παρθενῶνας τοὺς ἐμοὺς παρηγόρουν

λείοισι μύθοις “ὦ μέγ᾽ εὔδαιμον⁹ κόρη,

τί παρθενεύει δαρόν, ἐξόν σοι γάμου

τυχεῖν μεγίστου; Ζεὺς γὰρ ἱμέρου βέλει

πρὸς σοῦ τέθαλπται καὶ συναίρεσθαι Κύπριν
650

θέλει: σὺ δ᾽, ὦ παῖ, μὴ ᾽πολακτίσῃς λέχος

τὸ Ζηνός, ἀλλ᾽ ἔξελθε πρὸς Λέρνης βαθὺν

λειμῶνα, ποίμνας βουστάσεις τε πρὸς πατρός,

ὡς ἂν τὸ Δῖον ὄμμα λωφήσῃ πόθου.”

τοιοῖσδε πάσας εὐφρόνας ὀνείρασι
655

συνειχόμην δύστηνος, ἔς τε δὴ πατρὶ

ἔτλην γεγωνεῖν νυκτίφοιτα δείματα.¹⁰

ὁ δ᾽ ἔς τε Πυθὼ κἀπὶ Δωδώνης πυκνοὺς

θεοπρόπους ἴαλλεν, ὡς μάθοι τί χρὴ

δρῶντ᾽ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράσσειν φίλα.
660

ἧκον δ᾽ ἀναγγέλλοντες αἰολοστόμους

χρησμοὺς ἀσήμους δυσκρίτως τ᾽ εἰρημένους.

τέλος δ᾽ ἐναργὴς βάξις ἦλθεν Ἰνάχῳ

σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη

ἔξω δόμων τε καὶ πάτρας ὠθεῖν ἐμέ,
665

ἄφετον ἀλᾶσθαι γῆς ἐπ᾽ ἐσχάτοις ὅροις:

κεἰ μὴ θέλοι, πυρωπὸν¹¹ ἐκ Διὸς μολεῖν

κεραυνόν, ὃς πᾶν ἐξαϊστώσοι¹² γένος.

τοιοῖσδε πεισθεὶς Λοξίου μαντεύμασιν

ἐξήλασέν με κἀπέκλῃσε δωμάτων
670

ἄκουσαν ἄκων: ἀλλ᾽ ἐπηνάγκαζέ νιν

Διὸς χαλινὸς πρὸς βίαν πράσσειν τάδε.

εὐθὺς δὲ μορφὴ καὶ φρένες διάστροφοι

ἦσαν, κεραστὶς δ᾽, ὡς ὁρᾶτ᾽, ὀξυστόμῳ

μύωπι χρισθεῖσ᾽ ἐμμανεῖ σκιρτήματι
675

ᾖσσον πρὸς εὔποτόν τε Κερχνείας ῥέος

Λέρνης τε κρήνην:¹³ βουκόλος δὲ γηγενὴς

ἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει, πυκνοῖς

ὄσσοις δεδορκὼς τοὺς ἐμοὺς κατὰ στίβους.

ἀπροσδόκητος δ᾽ αὐτὸν ἀφνίδιος¹⁴ μόρος
680

τοῦ ζῆν ἀπεστέρησεν. οἰστροπλὴξ δ᾽ ἐγὼ

μάστιγι θείᾳ γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνομαι.

κλύεις τὰ πραχθέντ᾽: εἰ δ᾽ ἔχεις εἰπεῖν ὅ τι

λοιπὸν πόνων, σήμαινε: μηδέ μ᾽ οἰκτίσας

σύνθαλπε μύθοις ψευδέσιν:¹⁵ νόσημα γὰρ
685

αἴσχιστον εἶναί φημι συνθέτους λόγους.

687

Χορός

ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ:

οὔποθ᾽ <ὧδ᾽>¹⁶ οὔποτ᾽ ηὔχουν¹⁷ ξένους

μολεῖσθαι λόγους εἰς ἀκοὰν ἐμάν,

οὐδ᾽ ὧδε δυσθέατα καὶ¹⁸ δύσοιστα
690

πήματα, λύματα, δείματα κέν-

τρῳ ψύχειν ψυχὰν ἀμφάκει.¹⁹

ἰὼ ἰὼ μοῖρα μοῖρα,

πέφρικ᾽ εἰσιδοῦσα²⁰ πρᾶξιν Ἰοῦς.
695
696

Προμηθεύς

πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ:

ἐπίσχες ἔστ᾽ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς.

Χορός

λέγ᾽, ἐκδίδασκε: τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ

τὸ λοιπὸν ἄλγος προυξεπίστασθαι τορῶς.

Προμηθεύς

τὴν πρίν γε χρείαν²¹ ἠνύσασθ᾽ ἐμοῦ πάρα
700

κούφως: μαθεῖν γὰρ τῆσδε πρῶτ᾽ ἐχρῄζετε

τὸν ἀμφ᾽ ἑαυτῆς ἆθλον ἐξηγουμένης:

τὰ λοιπὰ νῦν ἀκούσαθ᾽, οἷα χρὴ πάθη

τλῆναι πρὸς Ἥρας τήνδε τὴν νεάνιδα.

σύ τ᾽, Ἰνάχειον σπέρμα, τοὺς ἐμοὺς λόγους
705

θυμῷ βάλ᾽,²² ὡς ἂν τέρματ᾽ ἐκμάθῃς ὁδοῦ.

πρῶτον μὲν ἐνθένδ᾽ ἡλίου πρὸς ἀντολὰς

στρέψασα σαυτὴν στεῖχ᾽ ἀνηρότους γύας:

Σκύθας δ᾽ ἀφίξει νομάδας, οἳ πλεκτὰς στέγας

πεδάρσιοι ναίουσ᾽²³ ἐπ᾽ εὐκύκλοις ὄχοις,
710

ἑκηβόλοις τόξοισιν ἐξηρτυμένοι:²⁴

οἷς μὴ πελάζειν, ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις πόδας²⁵

χρίμπτουσα ῥαχίαισιν ἐκπερᾶν χθόνα.

λαιᾶς δὲ χειρὸς οἱ σιδηροτέκτονες

οἰκοῦσι Χάλυβες, οὓς φυλάξασθαί σε χρή.
715

ἀνήμεροι γὰρ οὐδὲ πρόσπλατοι²⁶ ξένοις.

ἥξεις δ᾽ Ὑβριστὴν ποταμὸν οὐ ψευδώνυμον,

ὃν μὴ περάσῃς, οὐ γὰρ εὔβατος περᾶν,

πρὶν ἂν πρὸς αὐτὸν Καύκασον μόλῃς, ὀρῶν

ὕψιστον, ἔνθα ποταμὸς ἐκφυσᾷ μένος
720

κροτάφων ἀπ᾽ αὐτῶν. ἀστρογείτονας δὲ χρὴ

κορυφὰς ὑπερβάλλουσαν ἐς μεσημβρινὴν

βῆναι κέλευθον, ἔνθ᾽ Ἀμαζόνων στρατὸν

ἥξεις στυγάνορ᾽, αἳ Θεμίσκυράν ποτε

κατοικιοῦσιν²⁷ ἀμφὶ Θερμώδονθ᾽, ἵνα
725

τραχεῖα πόντου Σαλμυδησσία γνάθος

ἐχθρόξενος ναύταισι, μητρυιὰ νεῶν:

αὗταί σ᾽ ὁδηγήσουσι καὶ μάλ᾽ ἀσμένως.

ἰσθμὸν δ᾽ ἐπ᾽ αὐταῖς στενοπόροις λίμνης πύλαις

Κιμμερικὸν ἥξεις, ὃν θρασυσπλάγχνως σε χρὴ
730

λιποῦσαν αὐλῶν᾽ ἐκπερᾶν Μαιωτικόν:

ἔσται δὲ θνητοῖς εἰσαεὶ λόγος μέγας

τῆς σῆς πορείας, Βόσπορος δ᾽ ἐπώνυμος

κεκλήσεται. λιποῦσα δ᾽ Εὐρώπης πέδον

ἤπειρον ἥξεις Ἀσιάδ᾽. ἆρ᾽ ὑμῖν δοκεῖ
735

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ἐς τὰ πάνθ᾽ ὁμῶς

βίαιος εἶναι; τῇδε γὰρ θνητῇ θεὸς

χρῄζων μιγῆναι τάσδ᾽ ἐπέρριψεν πλάνας.

πικροῦ δ᾽ ἔκυρσας, ὦ κόρη, τῶν σῶν γάμων

μνηστῆρος. οὓς γὰρ νῦν ἀκήκοας λόγους,
740

εἶναι δόκει σοὶ μηδέπω ᾽ν²⁸ προοιμίοις.

742

Ἰώ

ἰώ μοί μοι, ἐή.

Προμηθεύς

σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας κἀναμυχθίζει: τί που

δράσεις, ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά;

Χορός

ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς;
745

Προμηθεύς

δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης.

Ἰώ

τί δῆτ᾽ ἐμοὶ ζῆν κέρδος, ἀλλ᾽ οὐκ ἐν τάχει

ἔρριψ᾽ ἐμαυτὴν τῆσδ᾽ ἀπὸ στύφλου πέτρας,

ὅπως πέδοι²⁹ σκήψασα τῶν πάντων πόνων

ἀπηλλάγην; κρεῖσσον γὰρ εἰσάπαξ θανεῖν
750

ἢ τὰς ἁπάσας ἡμέρας πάσχειν κακῶς.

Προμηθεύς

ἦ δυσπετῶς³⁰ ἂν τοὺς ἐμοὺς ἄθλους φέροις,

ὅτῳ θανεῖν μέν ἐστιν οὐ πεπρωμένον:

αὕτη γὰρ ἦν ἂν πημάτων ἀπαλλαγή:

νῦν δ᾽ οὐδέν ἐστι τέρμα μοι προκείμενον
755

μόχθων, πρὶν ἂν Ζεὺς ἐκπέσῃ τυραννίδος.

Ἰώ

ἦ γάρ ποτ᾽ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία;³¹

Προμηθεύς

ἥδοι᾽ ἄν,³² οἶμαι, τήνδ᾽ ἰδοῦσα συμφοράν.

Ἰώ

πῶς δ᾽ οὐκ ἄν, ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς;

Προμηθεύς

ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν³³ πάρα.
760

Ἰώ

πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται;

Προμηθεύς

πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων.

Ἰώ

ποίῳ τρόπῳ; σήμηνον, εἰ μή τις βλάβη.

Προμηθεύς

γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτ᾽ ἀσχαλεῖ.³⁴

Ἰώ

θέορτον, ἢ βρότειον; εἰ ῥητόν, φράσον.
765

Προμηθεύς

τί δ᾽ ὅντιν᾽; οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε.

Ἰώ

ἦ πρὸς δάμαρτος ἐξανίσταται θρόνων;

Προμηθεύς

ἣ τέξεταί γε παῖδα φέρτερον πατρός.

Ἰώ

οὐδ᾽ ἔστιν αὐτῷ τῆσδ᾽ ἀποστροφὴ τύχης;

Προμηθεύς

οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς.
770

Ἰώ

τίς οὖν ὁ λύσων σ᾽³⁵ ἐστὶν ἄκοντος Διός;

Προμηθεύς

τῶν σῶν τιν᾽ αὐτὸν ἐκγόνων³⁶ εἶναι χρεών.

Ἰώ

πῶς εἶπας; ἦ ᾽μὸς παῖς σ᾽ ἀπαλλάξει κακῶν;

Προμηθεύς

τρίτος γε γένναν πρὸς δέκ᾽ ἄλλαισιν γοναῖς.

Ἰώ

ἥδ᾽ οὐκέτ᾽ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία.
775

Προμηθεύς

καὶ μηδὲ σαυτῆς γ᾽³⁷ ἐκμαθεῖν ζήτει πόνους.

Ἰώ

μή μοι προτείνων κέρδος εἶτ᾽ ἀποστέρει.

Προμηθεύς

δυοῖν λόγοιν σε θατέρῳ δωρήσομαι.

Ἰώ

ποίοιν; πρόδειξον, αἵρεσίν τ᾽ ἐμοὶ δίδου.

780

Προμηθεύς

δίδωμ᾽: ἑλοῦ γάρ, ἢ πόνων τὰ λοιπά σοι
780

φράσω σαφηνῶς, ἢ τὸν ἐκλύσοντ᾽ ἐμέ.

Χορός

τούτων σὺ τὴν μὲν τῇδε, τὴν δ᾽ ἐμοὶ χάριν

θέσθαι θέλησον, μηδ᾽ ἀτιμάσῃς λόγου:³⁸

καὶ τῇδε μὲν γέγωνε τὴν λοιπὴν πλάνην,

ἐμοὶ δὲ τὸν λύσοντα: τοῦτο γὰρ ποθῶ.
785

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμεῖσθ᾽, οὐκ ἐναντιώσομαι

τὸ μὴ οὐ γεγωνεῖν³⁹ πᾶν ὅσον προσχρῄζετε.

σοὶ πρῶτον, Ἰοῖ, πολύδονον πλάνην φράσω,

ἣν ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενῶν.

ὅταν περάσῃς ῥεῖθρον ἠπείροιν⁴⁰ ὅρον,
790

πρὸς ἀντολὰς φλογῶπας ἡλιοστιβεῖς

πόντου⁴¹ περῶσα φλοῖσβον, ἔστ᾽ ἂν ἐξίκῃ

πρὸς Γοργόνεια πεδία Κισθήνης, ἵνα

αἱ Φορκίδες ναίουσι δηναιαὶ κόραι
795

τρεῖς κυκνόμορφοι, κοινὸν ὄμμ᾽ ἐκτημέναι,

μονόδοντες, ἃς οὔθ᾽ ἥλιος προσδέρκεται

ἀκτῖσιν οὔθ᾽ ἡ νύκτερος μήνη ποτέ.

πέλας δ᾽ ἀδελφαὶ τῶνδε τρεῖς κατάπτεροι,

δρακοντόμαλλοι Γοργόνες βροτοστυγεῖς,

ἃς θνητὸς οὐδεὶς εἰσιδὼν ἕξει πνοάς:
800

τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο φρούριον λέγω.

ἄλλην δ᾽ ἄκουσον δυσχερῆ θεωρίαν:

ὀξυστόμους γὰρ Ζηνὸς ἀκραγεῖς κύνας

γρῦπας φύλαξαι, τόν τε μουνῶπα⁴² στρατὸν

Ἀριμασπὸν ἱπποβάμον᾽, οἳ χρυσόρρυτον
805

οἰκοῦσιν ἀμφὶ νᾶμα Πλούτωνος πόρου:⁴³

τούτοις σὺ μὴ πέλαζε. τηλουρὸν δὲ γῆν

ἥξεις, κελαινὸν φῦλον, οἳ πρὸς ἡλίου

ναίουσι πηγαῖς, ἔνθα ποταμὸς Αἰθίοψ.

τούτου παρ᾽ ὄχθας ἕρφ᾽, ἕως ἂν ἐξίκῃ
810

καταβασμόν, ἔνθα Βιβλίνων⁴⁴ ὀρῶν ἄπο

ἵησι σεπτὸν Νεῖλος εὔποτον ῥέος.

οὗτός σ᾽ ὁδώσει⁴⁵ τὴν τρίγωνον ἐς χθόνα

Νειλῶτιν, οὗ δὴ τὴν μακρὰν ἀποικίαν,

Ἰοῖ, πέπρωται σοί τε καὶ τέκνοις κτίσαι.
815

τῶν δ᾽ εἴ τί σοι ψελλόν τε καὶ δυσεύρετον,

ἐπανδίπλαζε⁴⁶ καὶ σαφῶς ἐκμάνθανε:

σχολὴ δὲ πλείων ἢ θέλω πάρεστί μοι.⁴⁷

819

Χορός

εἰ μέν τι τῇδε λοιπὸν ἢ παρειμένον

ἔχεις γεγωνεῖν τῆς πολυφθόρου πλάνης,
820

λέγ᾽: εἰ δὲ πάντ᾽ εἴρηκας, ἡμῖν αὖ χάριν

δὸς ἥνπερ⁴⁸ αἰτούμεσθα, μέμνησαι δέ που.

Προμηθεύς

τὸ πᾶν πορείας ἥδε τέρμ᾽ ἀκήκοεν.

ὅπως δ᾽ ἂν εἰδῇ μὴ μάτην κλύουσά μου,

ἃ πρὶν μολεῖν δεῦρ᾽ ἐκμεμόχθηκεν φράσω,
825

τεκμήριον τοῦτ᾽ αὐτὸ δοὺς μύθων ἐμῶν.

ὄχλον μὲν οὖν τὸν πλεῖστον ἐκλείψω λόγων,

πρὸς αὐτὸ δ᾽ εἶμι τέρμα σῶν πλανημάτων.

ἐπεὶ γὰρ ἦλθες πρὸς Μολοσσὰ γάπεδα,⁴⁹

τὴν αἰπύνωτόν τ᾽ ἀμφὶ Δωδώνην, ἵνα
830

μαντεῖα θᾶκός τ᾽⁵⁰ ἐστὶ Θεσπρωτοῦ Διός,

τέρας τ᾽ ἄπιστον, αἱ προσήγοροι δρύες,

ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως

προσηγορεύθης ἡ Διὸς κλεινὴ δάμαρ

μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι: τῶνδε προσσαίνει σέ τι;⁵¹
835

ἐντεῦθεν οἰστρήσασα τὴν παρακτίαν

κέλευθον ᾖξας πρὸς μέγαν κόλπον Ῥέας,

ἀφ᾽ οὗ παλιμπλάγκτοισι χειμάζει δρόμοις:

χρόνον δὲ τὸν μέλλοντα πόντιος μυχός,

σαφῶς ἐπίστασ᾽, Ἰόνιος κεκλήσεται,⁵²
840

τῆς σῆς πορείας μνῆμα τοῖς πᾶσιν βροτοῖς.

σημεῖά σοι τάδ᾽ ἐστὶ τῆς ἐμῆς φρενός,

ὡς δέρκεται πλέον τι τοῦ πεφασμένου.

τὰ λοιπὰ δ᾽ ὑμῖν τῇδέ τ᾽ ἐς κοινὸν φράσω,

ἐς ταὐτὸν ἐλθὼν τῶν πάλαι λόγων ἴχνος.
845
846

ἔστιν πόλις Κάνωβος ἐσχάτη χθονός,

Νείλου πρὸς αὐτῷ στόματι καὶ προσχώματι:

ἐνταῦθα δή σε Ζεὺς τίθησιν ἔμφρονα

ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον.

ἐπώνυμον δὲ τῶν Διὸς γεννημάτων
850

τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον, ὃς καρπώσεται

ὅσην πλατύρρους Νεῖλος ἀρδεύει χθόνα:

πέμπτη δ᾽ ἀπ᾽ αὐτοῦ γέννα πεντηκοντάπαις⁵³

πάλιν πρὸς Ἄργος οὐχ ἑκοῦσ᾽ ἐλεύσεται

θηλύσπορος, φεύγουσα συγγενῆ γάμον
855

ἀνεψιῶν: οἱ δ᾽ ἐπτοημένοι φρένας,

κίρκοι πελειῶν οὐ μακρὰν λελειμμένοι,

ἥξουσι θηρεύοντες⁵⁴ οὐ θηρασίμους

γάμους, φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός:

Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ
860

Ἄρει, δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει:

γυνὴ γὰρ ἄνδρ᾽ ἕκαστον αἰῶνος στερεῖ,

δίθηκτον ἐν σφαγαῖσι βάψασα ξίφος:

τοιάδ᾽ ἐπ᾽⁵⁵ ἐχθροὺς τοὺς ἐμοὺς ἔλθοι Κύπρις.

μίαν δὲ παίδων ἵμερος θέλξει τὸ μὴ
865

κτεῖναι σύνευνον, ἀλλ᾽ ἀπαμβλυνθήσεται

γνώμην: δυοῖν δὲ θάτερον βουλήσεται,

κλύειν ἄναλκις μᾶλλον ἢ μιαιφόνος:

αὕτη κατ᾽ Ἄργος βασιλικὸν τέξει γένος.

μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ᾽ ἐπεξελθεῖν τορῶς.
870

σπορᾶς γε μὴν ἐκ τῆσδε φύσεται θρασὺς

τόξοισι κλεινὸς <ἶνισ>,⁵⁶ ὃς πόνων [ἐκ τῶνδ᾽] ἐμὲ

λύσει. τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς

μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς Θέμις:

ὅπως δὲ χὤπη, ταῦτα δεῖ μακροῦ χρόνου
875

εἰπεῖν, σύ τ᾽ οὐδὲν ἐκμαθοῦσα κερδανεῖς.

877

Ἰώ

ἐλελεῦ,⁵⁷ ἐλελεῦ,

ὑπό μ᾽ αὖ σφάκελος καὶ φρενοπληγεῖς

μανίαι θάλπουσ᾽, οἴστρου δ᾽ ἄρδις

χρίει μ᾽ ἄπυρος:
880

κραδία⁵⁸ δὲ φόβῳ φρένα λακτίζει.

τροχοδινεῖται δ᾽ ὄμμαθ᾽ ἑλίγδην,

ἔξω δὲ δρόμου φέρομαι λύσσης

πνεύματι μάργῳ, γλώσσης ἀκρατής:

θολεροὶ δὲ λόγοι παίουσ᾽⁵⁹ εἰκῆ
885

στυγνῆς πρὸς κύμασιν ἄτης.

887

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 609 focus

Προμηθεύς

λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ χρῄζεις μαθεῖν,

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματʼ, ἀλλʼ ἁπλῷ λόγῳ,
610

ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα.

πυρὸς βροτοῖς δοτῆρʼ ὁρᾷς Προμηθέα.

Ἰώ

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.
615

Ἰώ

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς

λέγʼ ἥντινʼ αἰτῇ· πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου.

Ἰώ

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σʼ ὤχμασεν.

Προμηθεύς

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ

ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις;
620

Προμηθεύς

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον.

Ἰώ

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον, τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ

μήτοι με κρύψῃς τοῦθʼ ὅπερ μέλλω παθεῖν.
625

Προμηθεύς

ἀλλʼ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήματος.

Ἰώ

τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δʼ ὀκνῶ θράξαι φρένας.

Ἰώ

μή μου προκήδου μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμῇ, χρὴ λέγειν. ἄκουε δή.
630

Χορός

μήπω γε· μοῖραν δʼ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε.

τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον,

αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας·

τὰ λοιπὰ δʼ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

Προμηθεύς

σὸν ἔργον, Ἰοῖ, ταῖσδʼ ὑπουργῆσαι χάριν,
635

ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός.

ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας

ἐνταῦθʼ, ὅπου μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ

πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 609 focus

ΠΡ.

λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ χρήζεις μαθεῖν,

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ᾽, ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ,
610

ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα.

πυρὸς βροτοῖς δοτῆρ᾽ ὁρᾷς Προμηθέα.

ΙΩ.

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοίσιν φανεὶς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

ΠΡ.

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.
615

ΙΩ.

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

ΠΡ.

λέγ᾽ ἤντιν αἰτεῖ· πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου.

ΙΩ.

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασε.

ΠΡ.

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

ΙΩ.

ποίων δὲ ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνεις;
620

ΠΡ

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον.

ΙΩ.

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

ΠΡ.

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

ΙΩ.

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν.
625

ΠΡ.

ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήματος.

ΙΩ.

τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

ΠΡ.

φθόνος μὲν οὐδεὶς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θράξαι φρένας.

ΙΩ.

μή μου προκήδου μᾶσσον ὧν ἐμοὶ γλυκύ.

ΠΡ.

ἐπεὶ προθυμεῖ, χρὴ λέγειν· ἄκουε δή.
630

ΧΟ.

μήπω γε· μοῖραν δ᾽ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε.

τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον,

αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας·

τὰ λοιπὰ δ᾽ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

ΠΡ.

σὸν ἔργον, Ἰοῖ, ταῖσδ᾽ ὑπουργῆσαι χάριν,
635

ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός.

ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας

ἐνταῦθ᾽, ὅπη μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ

πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 609 focus

Προμηθεύς

λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ χρήζεις μαθεῖν,
610

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ', ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ,

ὥςπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα.

πυρὸς βροτοῖς δοτῆρ᾽ ὁρᾷς Προμηθέα.

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;
615

Προμηθεύς

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς

λέγ' ἥντιν' αἰτεῖ· πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου.

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου

σήμηνον ὅςτις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασεν.

Προμηθεύς

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.
620

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου

ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις;

Προμηθεύς

τοσοῦτον ἀρκεῖ σοι σαφηνίσαι μόνον.

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.
625

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν.

Προμηθεύς

ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήματος.

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου

τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θράξαι φρένας.

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου

μή μου προκήδου μᾶσσον ἢ ἐμοὶ γλυκύ.
630

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμεῖ, χρὴ λέγειν· ἄκουε δή.

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

μήπω γε· μοῖραν δ᾽ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε.

τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον,

αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας·

τὰ λοιπὰ δ᾽ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.
635

Προμηθεύς

σὸν ἔργον, Ἰοῖ, ταῖςδ᾽ ὑπουργῆσαι χάριν,

ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός.

ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας

ἐνταῦθ᾽, ὅπῃ μέλλει τις οἴσεσθαι δάκρυ

πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.
640

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 609 focus

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ χρῄζεις μαθεῖν,

¹

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ', ἀλλ' ἁπλῷ λόγῳ,

ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα·

πυρὸς βροτοῖς δοτῆρ' ὁρᾷς Προμηθέα.
620

ΙΩ

Ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε ;

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

ΙΩ

Οὐκοῦν πόροις ἂν τήνδε δωρειὰν δωρεάν ἐμοί ;

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Λέγ' ἥντιν' αὐτῇ· πᾶν γὰρ ἂν γὰρ (inde γὰρ οὖν Μ γὰρ ἐκ- alia alii) πύθοιό μου.
625

ΙΩ

Σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ' ὤχμασεν.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

ΙΩ

Ποίων δὲ ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνεις ;

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας σαφηνίσαι μόνον.

ΙΩ

Καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης
630

δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

ΙΩ

Μήτοι με κρύψῃς τοῦθ' ὅπερ μέλλω παθεῖν.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Ἀλλ' οὐ μεγαίρω τοῦδε τοῦ δωρήματος.

ΙΩ

Τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν ;
635

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ' ὀκνῶ θρᾶξαι φρένας.

ΙΩ

Μή μου προκήδου μᾶσσον, ὡς ἐμοὶ γλυκύ.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Ἐπεὶ προθυμῇ, χρὴ λέγειν· ἄκουε δή.

ΧΟΡΟΣ

Μήπω γε· μοῖραν δ' ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε·

τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον,
640

αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας·

τὰ λοιπὰ δ' ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Σὸν ἔργον, Ἰοῖ, ταῖσδ' ὑπουργῆσαι χάριν,

ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός,

ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας,
645

ἐνταῦθ' ὅπου μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ

πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 609 focus

λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ χρήζεις μαθεῖν,

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ᾽, ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ,

ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα·

πυρὸς βροτοῖς δοτῆρ᾽ ὁρᾷς Προμηθέα.

ΙΩ.

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,
640

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

ΠΡ.

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.

ΙΩ.

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ;

ΠΡ.

λέγ᾽ ήντιν᾽ αἰτῇ· πᾶν γὰρ οὖν πύθοιό μου.

ΙΩ.

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασεν.
645

ΠΡ.

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ηφαίστου δὲ χείρ.

ΙΩ.

ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις;

ΠΡ.

τοσοῦτον ἀρχῶ σοι σαφηνίσαι μόνον.

ΙΩ.

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.
650

ΠΡ.

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

¹²³⁴⁵⁶⁷

τί μῆχαρ, ἢ τί (τί μῆχαρ; τί Elmsley) τί μῆχαρ; ἢ τί Martin τί μὴ χρή Μ. φράζε τῷ φράζε τα recc. φράζετε Μ. ὅπερ ὅπερ Εtym. Μ. p. 762, 30 ὅτι Μ. paragraphis personas notavit M, personarum notas superscr. m¹. vide 354. αἰτῇ αἰτεῖ Μ αὐτῆς m. γὰρ ἂν recc. δ᾽ ἂν οὐ Fritzsche. ἀμπλακημάτων ἀπλακημάτων Μ. σαφηνίσαι σαφηνήσαι ante corr. Μ σαφηνίσας Linwood.

PROMETHEVS VINCTVS.

ΙΩ.

μήτοι με κρύψης τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν.

ΠΡ.

ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδε τοῦ δωρήματος.

ΙΩ.

τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

ΠΡ.

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θρᾶξαι φρένας.
655

ΙΩ.

μή μου προκήδου μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ.

ΠΡ.

ἐπεὶ προθυμῇ, χρὴ λέγειν· ἄκουε δή.

ΧΟ.

μήπω γε· μοῖραν δ᾽ ἡδονῆς καμοὶ πόρε.

τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον,

αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας·
660

τὰ λοιπὰ δ᾽ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

ΠΡ.

σὺν ἔργον, Ἰοῖ, ταῖσδ᾽ ὑπουργῆσαι χάριν,

ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός.

ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας

ἐνταῦθ᾽, ὅπου μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ
665

πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.

ΙΩ.

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 609 focus

ΠΡ.

λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ χρήιζεις μαθεῖν,
610

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ᾽, ἀλλ᾽ ἁπλῶι λόγωι,

ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα.

πυρὸς βροτοῖς δοτῆρ᾽ ὁρᾶις Προμηθέα.

ΙΩ

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;
615

ΠΡ.

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.

ΙΩ

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεάν ἐμοί;

ΠΡ.

λέγ᾽ ἥντιν᾽ αἰτῆι· πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου.

ΙΩ

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασεν.

ΠΡ.

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.
620

ΙΩ

ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις;

ΠΡ.

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον.

ΙΩ

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον· τίς ἔσται τῆι ταλαιπώρωι χρόνος.

ΠΡ.

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.
625

ΙΩ

μήτοι με κρύψηις τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν.

ΠΡ.

ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήματος.

ΙΩ

τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

ΠΡ.

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θράξαι φρένας.

ΙΩ

μή μου προκήδου μᾶσσον (ἢ) ὡς ἐμοὶ γλυκύ.
630

ΠΡ.

ἐπεὶ προθυμῆι, χρὴ λέγειν· ἄκουε δή.

Testim.:

609 Et. Gud. Magn. τορός· ἔντροχος ... ὡς παρὰ Σοφοκλεῖ „λέξω στόμα 611.

613 exprimit Aristoph. Equ. 836 ὦ πᾶσιν ἀνθρώποις φανεὶς μέγιστον ὠφέλημα.

Apparatus Criticus

ὅ τι μ᾿ ὅ μ' τί μῆχαρ τί μὴ χρή τι τί με χρ. τ. τί μοι χρ. τ. τί μοι οὐ χ. τ. μῆχαρ ἢ φράζε φράζε τε δὴ παη. ὅπερ ὅπερ ὅτι ő φίλους φίλον τοῦ τοῦ χάριν ἁρμοῖ ὤμοι τήνδε τάνδε πᾶν γὰρ ἂν πᾶν γὰρ πύθ. πᾶν γὰρ ἄν πᾶν γὰρ οὖν (πάντα Β) γὰρ ἐκπ. πάντα γάρ ὤχμασεν ὄχμασεν σαφηνίσας σαφηνίσαι corr. Linwood δεῖξον σε μήτοι μήτι μέλλω ὃ μέλλω τοῦδέ σοι σοι τοῦ σοι τοῦδε τοῦ μὴ οὐ μή μὴ οὐ μᾶσσον μᾶλλον (ἢ) ἢ se ... invenisse ait μασσόνως ἢ 'μοὶ

ΧΟ.

μήπω γε· μοῖραν δ᾽ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε.

τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον,

αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας·

τὰ λοιπὰ δ᾽ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.
635

ΠΡ.

σὸν ἔργον Ἰοῖ ταῖσδ᾽ ὑπουργῆσαι χάριν,

ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός.

ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας

ἐνταῦθ᾽, ὅπου μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ

πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.
640

Translations (8)

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 609 focus

I will tell thee clearly everything which thou desirest to learn, not interweaving riddles, but in plain language, as it is right to open the mouth to friends. Thou scest him that bestowed fire on mortals, Prometheus.

IO

O thou that didst dawn a common benefit upon mortals, wretched Prometheus, as penance for what offence art thou thus suffering?

PROMETHEUS

I have just ceased lamenting my own pangs.

IO

Wilt thou not then accord to me this boon?

PROMETHEUS

Say what it is that thou art asking, for thou mightest learn every thing from me.

IO

Say who it was that bound thee fast in this cleft?

PROMETHEUS

The decree of Jupiter, but the hand of Vulcan.

IO

And for what offences art thou paying the penalty?

PROMETHEUS

Thus much alone is all that I can clearly explain to thee.

IO

At least, in addition to this, discover what time shall be to me woe-worn the limit of my wanderings.

PROMETHEUS

Not to learn this is better for thee than to learn it.

IO

Yet conceal not from me what I am to endure.

PROMETHEUS

Nay, I grudge thee not this gift.

IO

Why then delayest thou to utter the whole?

PROMETHEUS

'Tis not reluctance, but I am loth to shock thy feelings.

IO

Do not be more anxious on my account than is agreeable to me

.

PROMETHEUS

Since thou art eager, I must needs tell thee: attend thou.

CHORUS

Not yet, however; but grant me also a share of the pleasure. Let us first learn the malady of this maiden, from her own tale of her destructive

fortunes; but, for the sequel of her afflictions let her be informed by thee.

PROMETHEUS

It is thy part, Io, to minister to the gratification of these now before thee, both for all other reasons, and that they are the sisters of thy father. Since to weep and lament over misfortunes, when one is sure to win a tear from the listeners, is well worth the while.

IO

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 609 focus

maux ¹.

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ

IO

Alors accorde-moi la faveur que j'attends.

PROMÉTHÉE

Dis-moi ce que tu veux : de moi tu peux tout savoir.

IO

Apprends-moi qui t'a enchaîné à cette roche abrupte.

PROMÉTHÉE

Le vouloir de Zeus, mais le bras d'Héphaistos.

IO

Et de quelles fautes paies-tu ainsi la peine ?

PROMÉTHÉE

Je t'en ai dit assez pour t'éclairer.

IO

Il est vrai ! Révèle-moi donc encore le terme de mes erreurs : quand l'heure en viendra-t-elle pour l'infortunée ?

PROMÉTHÉE

Ne rien savoir vaut mieux pour toi que de savoir cela.

IO

Ne me cache pas ce qu'aussi bien je dois un jour souffrir.

PROMÉTHÉE

Va, de ce don là je ne suis pas avare.

IO

Alors, pourquoi tarder à tout m'apprendre ?

PROMÉTHÉE

Ce n'est point un refus jaloux ; je ne crains que de troubler ton âme.

IO

Ne te préoccupe pas de moi davantage : cela me sera doux.

PROMÉTHÉE

Si tu le veux ainsi, il me faut donc parler : écoute.

LE CORYPHÉE

Non, pas encore : à moi aussi donne une part de satisfaction. Sachons d'abord ce qu'est son mal : qu'elle nous dise elle-même ses misères vagabondes.
Puis de toi qu'elle apprenne les épreuves qui l'attendent encore.

PROMÉTHÉE

A toi, Io, de leur prêter une docilité complaisante, alors surtout qu'elles sont les sœurs de ton père. Pleurer, gémir sur ses maux, quand on doit obtenir des pleurs de qui vous écoute, mérite le temps qu'on y donne.

IO

Je ne sais comment je pourrais vous refuser : vous allez d'un récit exact apprendre tout ce que vous

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ

IO

demandez. Et pourtant j'hésite, honteuse, à vous dire seulement d'où est venue la tourmente divine qui, détruisant ma forme première ², s'est abattue sur moi, misérable ! Sans
répit, des visions nocturnes visitaient ma chambre virginale et, en mots caressants, me conseillaient ainsi : « O fortunée jeune fille,

Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 609 focus

All, thou can'ſt wiſh to learn, I'll tell thee clearly,

Wrapt in no veil abſtruse; but in clear terms ,

As friend to friend. Thine eyes behold Prometheus,
615

Whoſe warm benevolence gave fire to men.

10.

O thou, the common bleſſing of mankind,

Wretched Prometheus, wherefore are these ſufferings?

PROMETHEUS.

Scarce have I ceas'd lamenting my misfortunes.

10.

And wilt thou not allow me that ſad office?
620

PROMETHEUS.

Aſk what thou wilt, thou ſhalt learn all from me.

ΙΟ.

Say then, who bound thee in that rifted rock?

PROMETHEUS.

The ruthless will of Jove, but Vulcan's hand.

I O.

In what offending art thou chaſten'd thus?

PROMETHEUS.

Suffice it thee ſo much has been declar'd.
625

IO.

Say then what time ſhall end my wretched wand'rings.

PROMETHEUS.

Better repoſe in ignorance, than know.

ΙΟ.

Whate'er my woes to come, hide them not from me.

PROMETHEUS.

That favour unreluctant cou'd I grant thee.

IO.

Why this delay then to declare the whole?
630

PROMETHEUS.

Ungrateful taſk to rend thy ſoul with anguiſh.

ΙΟ.

Regard not me more than is pleaſing to me.

PROMETHEUS.

Conjur'd thus ſtrongly I muſt ſpeak. Hear then.

CHORUS.

Not yet: this mournful pleaſure let me ſhare:

Let us firſt learn the ſtory of her woes;
635

Her lips will teach us each ſad circumſtance

Of miſery paſt; the future be thy taſk.

PROMETHEUS.

Vouchſafe t' indulge their wiſh; they merit it;

And are beſides the ſiſters of thy father y

.

Nor light the recompence, when they, who hear,
640

Melt at the melancholy tale, and drop,

In pity drop, the ſympathizing tear.

IO.

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 609 focus

Ben chiaro ciò che brami io ti dirò,

715

senza enimmi intrecciar, semplicemente,

come ad amici si convien. Tu scorgi

quei che ai mortali il fuoco diè: Promèteo.

IO

Tu che apparisti, misero Promèteo,

a beneficio dei mortali tutti,
720

per quale causa queste pene soffri ?

PROMETEO

Dal narrare i miei crucci or ora smisi.

IO

Tal grazia non vorrai dunque concedermi?

PROMETEO

Chiedi ciò che tu vuoi: tutto saprai.

IO

Dimmi chi ti confisse in questo bàratro.
725

PROMETEO

La man d'Efesto ed il voler di Giove.

IO

E di quali peccati il fio tu sconti ?

PROMETEO

Ti basti solo quello ch'io t'ho detto.

IO

Dell'error mio dimmi, oltre a questo, il termine.

PROMETEO

Meglio ignorar ti vale, che saperlo!
730

IO

Non mi celar ciò che patire io debbo.

PROMETEO

Ricusare tal dono io non saprei.

IO

Ché non vuoi senza indugio il tutto dirmi?

PROMETEO

Voglio. Ma temo che il cuor ti si spezzi.

IO

Non crucciarti per me piú ch'io no brami.
735

PROMETEO

Se tu lo vuoi, parlar conviene. Ascolta.

CORIFEA

Non ancor. a' che in parte anch'io mi goda.

Prima il suo morbo a lei chiediamo, ed ella

gli sciagurati eventi suoi ci narri:

dei suoi travagli il resto oda da te.
740

PROMETEO

Questa grazia negare, lo, non potresti,

massime a suore di tuo padre. E lagrime

versar, levar per la tua sorte gemiti,

qui, dove alcuno, udendo il tuo racconto,

verserà pianto, non è vana pena.
745

IO

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 609 focus

Dic quod petis, omnia intelliges ex me.

Io. Significa, quis te in conualli ligauit?

Pro.

Consilium Iouis, manus Vulcani.

Io.

Quorum peccatorum pœnas pendis?
615

Pro.

Hoc solum tibi manifestum sufficiat.

Io.

Præter hæc etiam finem mei erroris

Ostendito: quod erit tempus huic miseræ puellæ?

Pro.

Melius hæc non intelligere, quàm intelligere,

tibi foret.
620

Io.

Ne me celato hoc, quòd debeo pati.

Pro.

Non priuo te ab hoc dono.

Io.

Quid igitur cunctaris patefacere omnia?

Pro.

Non invideo, sed vereor ne molestem tuum

animum.
625

Io.

Ne plus mei curam habeas: nam mihi suave est.

Pro.

Postquam cupis, dicere oportet, audi iam.

Chor.

Nondum verò: sed mihi quoq; partem volu

ptatis præbe,

Huius primò audiamus morbum,
630

Ipsa dicente exitiales fortunas:

Reliquas ærumnas doceatur à te.

Pro.

Tuæ partes sunt Io, istis gratificari:

Præsertim omnino sororibus patris,

Vt plorent & lugeant tuas fortunas.
635

Deinde ubi debet quis defleri,

Ab auditoribus dignam moram habet.

Io.

Prometheus Bound (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound. Anna Swanwick, 1886.) — 609 focus

PROMETHEUS

Plainly I'll tell thee all thou wouldest learn,

Not weaving riddles, but in simple phrase,

As meet it is with friends to ope the lips.

Prometheus seest thou, giver of fire to mortals.

IO

O common benefit On mortals risen,

Hapless Prometheus, why art suffering thus?

PROMETHEUS

Scarce have I ceased singing my dirge of woe.

IO

To me then wilt thou not vouchsafe this boon?

PROMETHEUS

Say what thy quest, for nothing will I hide.

IO

Who in this cleft, reveal, thus fastened thee?

PROMETHEUS

The will of Zeus, but 'twas Hephaestos' hand.

IO

And of what crimes dost thou the forfeit pay?

PROMETHEUS

Thus much alone to tell thee may suffice.

IO

Then further of my roamings tell the goal.

What time to me, poor outcast, yet must run?

PROMETHEUS

This not to learn were better than to learn.

IO

Yet from me hide not what I needs must suffer.

PROMETHEUS

Not chary am I of such boon to thee.

IO

Then why delayest to make known the whole?

PROMETHEUS

Nothing I grudge, but shrink to vex thy heart.

IO

Care not for me more than to me is sweet.

PROMETHEUS

Thine eager wish constrains my tongue; give ear.

Chorus

Not yet: to me my dole of pleasure deal;

Enquire we first into this maiden's plague,

Herself relating her sore-wasting fortunes.

Her residue of toil then teach us thou.

PROMETHEUS

Io, thy task it is their wish to grant,

The more so as thy father's sisters they.

Besides, fair guerdon waits on lengthened tale,

When to deplore and wail one's evil plight

Draws from the listeners the kindly tear.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 609 focus

Lo, clearly will I show forth all thy quest—

Not in dark speech, but with such simple phrase
655

As doth befit the utterance of a friend.

I am Prometheus, who gave fire to men.

Io

O daring, proven champion of man's race,

What sin, Prometheus, dost thou thus atone?

Prometheus

One moment since, I told my woes and ceased.
660

Io

Then should I plead my suit to thee in vain?

Prometheus

Nay, speak thy need; nought would I hide from thee.

Io

Pronounce who nailed thee to the rocky cleft.

Prometheus

Zeus, by intent; Hephaestus, by his hand.

Io

For what wrongdoing do these pains atone?
665

Prometheus

What I have said, is said; suffice it thee!

Io

Yet somewhat add; forewarn me in my woe

What time shall bring my wandering to its goal?

Prometheus

Fore-knowledge is fore-sorrow; ask it not.

Io

Nay, hide not from me destiny's decree.
670

Prometheus

I grudge thee not the gift which I withhold.

Io

Then wherefore tarry ere thou tell me all?

Prometheus

Nothing I grudge, but would not rack thy soul.

Io

Be not compassionate beyond my wish.

Prometheus

Well, thou art fain, and I will speak. Attend!
675

Chorus

Nay—ere thou speak, hear me, bestow on me

A portion of the grace of granted prayers.

First let us learn how Io's frenzy came—

(She telling her disasters manifold)

Then of their sequel let her know from thee.
680

Prometheus

Well were it, Io, thus to do their will—

Right well! they are the sisters of thy sire.

'Tis worth the waste and effluence of time,

To tell, with tears of perfect moan, the doom

Of sorrows that have fallen, when 'tis sure
685

The listeners will greet the tale with tears.

Io

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 609 focus

Ich will dir klar enthüllen, was du hören willst,

Nicht Räthselsprüche flechtend, nein, in schlichtem Wort,

Sowie vor Freunden unverhüllt zu reden ziemt.
610

Ich bin Prometheus, dem der Mensch das Feuer dankt.

Jo.

Du, der zum Heil erschienen allen Sterblichen,

Weßhalb, Prometheus, duldest du so grause Pein?

Prometheus.

Nur eben hab' ich ausgeklagt um meine Noth.

Jo.

So wirst du meine Bitte nicht bewilligen?
615

Prometheus.

Sprich, was begehrst du? Jede Kunde geb' ich dir.

Jo.

Verkünde, wer an diesen Fels dich kettete.

Prometheus.

Des Götterherrschers Wille durch Hephästos' Arm.

To.

Um welche Frevel leidest du die Strafe hier?

Prometheus.

Soviel von mir zu hören, sei dir jetzt genug.
620

Jo.

Dann auch die Zeit verkünde mir Unglücklichen,

Sprich, welche wird das Ende meiner Irren sein?

Prometheus.

Das nicht zu wissen frommt dir mehr, als wenn du's weißt.

Jo.

nicht verbirg mir, was ich doch erdulden muß.

Prometheus.

Ich, glaube mir's, mißgönne diese Gunst dir nicht.
625

Jo.

So zögre nicht, mir Alles offen kundzuthun.

Prometheus.

Nicht Neid verbeut mir's; dich zu kränken trag' ich Scheu.

Jo.

O sorge mein nicht weiter, als mir selbst gefällt.

Prometheus.

Weil du's begehrst, so muß ich reden: höre denn!

Die Chorführerin.

Noch nicht! Der Freude gönne mir auch einen Theil.
630

Nach ihrem eignen Leide laßt uns fragen erst,

So daß sie selbst ihr schmerzenreiches Loos erzählt;

Ihr künftig Leiden höre sie von dir sodann.

Prometheus.

Dir ziemt es, Jo, daß du diesen Wunsch gewährst,

Zumal sie doch auch Schwestern deines Vaters sind.
635

Denn auszuweinen, auszujammern sein Geschick,

Ist, wo des Mitleids Thränen dir als süße Frucht

Vom Hörer winken, wohl des Weilens Mühe werth.

Jo.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

608-609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-687

NA: Omissa

εἴπερ οἶσθα θρόει

in G. quorum

εἴπερ οἶσθα

post

μῆνιν

adscripta, inducto deinde ab alia manu atramento additoque

θρόει

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-688

φράζε:

φράζετε

Μ.

φράζε τε

Lips. Aug. Bess. Rob.

φράζε δὲ

Ald.

φράζε τε τὰ

φράζε τε τῷ

Cant. 1. Ven. 2. Vind. 3. aliique.

φράζε τὰ

Vit. Par. B. (in quo adscriptum

φράζε δυσπλάνῳ

) et sic inde a Turnebo editores.

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-689

δυςπλάνῳ:

δυσπλάνων

Μ. non

δυστάνῳ

, ut Butlerus ait.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-690

ὅπερ:

ὅτι

M. Vit. Ven. 3. edd. vett.

ὃ

G. Lips. Aug. Par. E. Vind. 2. 4. Restituit

ὅπερ

Porsonus ex Εtym. Μ. p. 762, 30. et Gudiano p. 532, 32. ubi hic et duo sequentes versus ut Sophoclis afferuntur. In Etym. Gud. scriptum est

τορόν σοι

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-691

φίλους:

φίλον

ante correctionem primae manus, Vit.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-692

NA: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 699.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-693

θνητοῖσιν:

θνητοῖσι

, supra adscripto

, Μ.

θνητοῖσι

G. Vit. Lips. Vind. 3. edd. vett.

βροτοῖσι

Colb. 2. Par. E.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-694

τλῆμον:

τλήμων

Lips. Aug.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-695

δίκην: Ad

δίκην

in G. ab ea manu, quae scholia scripsit, superscriptum

χάριν

, scholioque praefixum

τοῦ χάριν

. In textu

χάριν

Colb. 2. Vind. 1.

γρ. χάριν

Par. B. Scriptor Christi patientis v. 700.

τοῦ δίκην πάσχεις τάδε

, ubi mendose

δίκης

editum.

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-696

NA: Afferunt hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 106. et scholiastes Theocriti ad IV. 51.

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-697

οὔκουν:

οὐκ οὖν

Aug. sed Lips. cum ceteris

οὔκουν

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-698

τήνδε:

τάνδε

Lips. Vind. 2. Ald. Rob.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-699

αἰτεῖ:

αἰτεῖ

a pr. manu M. G. Vulgatum

αὐτῇ

in utroque a correctore factum.

αἰτεῖς

Vind. 3.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-700

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου:

πᾶν γὰρ οὖν πύθοιό μου

Μ.

πᾶν γὰρ πύθοιό μου

Vit. Colb. 1. 2.

πάντα γὰρ πύθοιό μοι

G. Ven. 1. Ox. Ald. Rob.

πᾶν γὰρ ἐκπύθοιό μου

Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Turn.

γρ. πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο. γρ. πάντα γὰρ πύθοιο

Par. Β. Restituit Brunckius

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο μου

. Et videtur sic habere Bess. nisi quod in eo

μοι

est.

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-701

ὤχμασεν:

ᾤχμασεν

M. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1.

ὤχμασε

G. edd. vett.

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-702

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον:

βούλευμα μὲν τὸ δῖον

etiam Μ.

β. μέντοι τὸ δῖον

Vit.

β. μὲν τοῦ διὸς

Lips. Aug.

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-703

τίνεις: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 701.

τείνεις

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-704

τίς ἔσται:

τί ἔσται

Lips. Aug.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-705

σοι:

σοι

M. G. Lips. Aug. aliique et edd. vett.

σε

Vit. et alii nonnulli. Turbari videtur hic στιχομυθία eo quod duobus quos Io dixit versibus uno respondet Prometheus. Vnde quae nascitur suspicio, excidisse hic alterum Promethei versum, eam augere videri potest scholiastes, qui sic scripsit,

Ἐπικούρειόν ἐστι δόγμα, ἀναιροῦν τὴν μαντικήν· εἱμαρμένης γάρ, φησί, πάντα κρατούσης, πρὸ καιροῦ λελύπηκας, ἢ χρηστόν τι εἰπὼν τὴν ἡδονὴν ἐξέλυσας. λέγουσι δὲ καὶ τὸ “ἃ δεῖ γενέσθαι, ταῦτα καὶ γενήσεται.”

Quae adnotatio a quopiam profecta videri potest, qui quum omissum in codicis quem transscribebat contextu hunc versum in margine adscriptum videret, eum ut proverbium explicationis caussa adiectum interpretationi suae inserendum esse putaverit. Est autem haec sententia aptissima, et ex hoc ipso dicto recte concludere potuit Io quod respondet,

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν

, in quibus verbis Schützius, non recte rationem conclusam videns, iure haerebat. Monui haec dudum in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 10. sive Opusc. II. p. 83. Potest tamen quod libri praebent defendi, modo

τοι

non concludendae rationi, sed asseverando hortandoque inservire credamus. Neque quod ad

στιχομυθίαν

attinet, deest quod responderi possit, quum alio modo servata esse aequabilitas videatur. Nam quemadmodum post v. 614. 615. septem versus sunt inter Prometheum et Ionem divisi, ita idem factum est post v. 623. 624.

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-706

μήτοι:

μήτοι

M. Vit. Lips. Aug. edd. vett. et scholiastes Euripidis ad Hec. 565. ed. Matth. ut codices nonnulli et Thomas M. p. 228, 15.

μή τι κρύψῃς με

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-707

τοῦθ':

τόδ'

pro

τοῦθ'

Lips. Aug.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-708

τοῦδέ σοι δωρήματος:

τοῦδέ τοι δωρήματος

M. G. Vit. Colb. 2. Par. H. L. N. Ven. 2. 3. Bess. Cantabr. 1. 2. Vindobonenses, Rob.

τοῦδε δωρήματος

Lips. Aug. Ald.

τοῦδέ σοι δωρήματος

Turn. quod verum esse puto.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-709

μὴ οὐ:

μὴ

, superscripto a sec. manu

οὐ

, M. Ceteri plerique libri

μὴ οὐ

, nisi quod

οὐ

in G. Colb. 2. Cantabr. 2. erasum est.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-710

γεγωνίσκειν τὸ πᾶν:

γεγωνεῖν με τὸ πᾶν

Lips. Aug.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-711

σὰς δ᾽ ὀκνῶ:

σὰς δοκῶ

G. Ven. 1. Ald.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-712

θράξαι:

θράξαι

, hoc accentu, libri, et diserte testantur grammatici

ταράσσειν

brevi

esse. V. Etym. M. p. 746, 38. Draco p. 85, 23.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-713

μᾶσσον ἢ ἐμοὶ γλυκύ: Libri

μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ

. Turnebus ex codice quopiam notavit, quod Brunckius aliique probarunt. Elmsleius

μασσόνως ἐμοὶ γλυκύ

, elegante et valde probabili coniectura; licet eam ipse ad Heracl. 544. non magni se facere dixerit. At aut sic scripsit, opinor, Aeschylus, aut

μάσσον ὧν ἐμοὶ γλυκύ

, i. e.

ἢ ἃ σε προκήδεσθαι ἐμοὶ γλυκύ ἐστι

. Sed quum haud paullo verisimilius sit

μασσόνως

a librariis esse depravatum, non dubitavi recipere Elmsleii emendationem. Neque enim inveni nisi et paucissima et ea valde suspecta exempla, quae tueri

ὡς

gratum viderentur. Quorum aptissimum est Dii Pythagorei apud Stobaeum LXV. 16. de hominibus formosis dicentis

τούτως γάρ, ὡς ἐνί, ισσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύοντι, θρησκεύοντες οὐ καλὰν θρήσκειαν

. Recte sic ibi vulgo legebatur,

ὡς ἐνί

, ut uno verbo dicam, neque debebat hoc, quamvis cum auctoritate, in

ὡς ví

mutari. Et hoc quidem exemplum eo memorabile est, quia non licet in

ἢ ὡς

scribi, quo fortasse remedio uti quis velit in aliis, ut apud Lysiam or. VII. 12. quae est de oleis excisis,

ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἐν μὲν τῷ τέως χρόνῳ, ὅσοι με φάσκοιεν δεινὸν καὶ ἀκριβῆ καὶ οὐδὲν ἂν εἰκῇ καὶ ἀλογίστως ποιῆσαι, ἠγανάκτουν ἄν, ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὡς μοι προςήκει

. Quo in loco ex

μᾶλλον

repetendum

δεινὸν καὶ ἀκριβῆ

. Εt §. 31.

ἐγὼ γὰρ τὰ ἐμοὶ προςτεταγμένα ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πόλεως ἠναγκαζόμην

. Αc profecto in priore horum locorum Dobraeus Adv. I. p. 206. vel

ὧν

vel

ἢ

vel

ἢ ὡς

scribi voluit. Omninoque Lysiae et Stobaeo, quorum scriptorum libri plurimis et maximis inquinati sunt librariorum erroribus, non multum in huiusmodi rebus tribui potest. Quare ego quoque et Lysiae illa exempla correctione indigere, et in Dii verbis pro

ὡς

scribendum

ἢ

arbitror, quarum vocularum quam facilis permutatio sit ostendit Bastius in diss. palaeogr. p. 780. In versibus Xenophanis apud Ath. XII. p. 526. A. recte scribitur

οὐ μείους ἤπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν

. Αpud Xenophontem Hist. Gr. II. 3, 16. scribendum est

εἰ δὲ – ἧττόν τι οἴει ἢ ὥςπερ τυραννίδος ταύτης τῆς ἀρχῆς χρῆναι ἐπιμελεῖσθαι

: conf. ibi Schneiderum. Alia quae afferuntur, in quibus

ὡς

aut simile vocabulum pro

ἤ

positum sit, aut alius generis sunt, aut male intellecta. Non potest huc referri quod Demosthenes dixit in or. contra Aristogitonem prima S. 53. p. 786, 20.

εἶτ᾿ ὃν οὐδὲ τῶν ἐν λίθου θεῶν εἰκός ἐστι τυχεῖν ἵλεων, ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι διὰ τὴν πονηρίαν τοῦ βίου, τοῦτον ὑμεῖς ἀδικοῦντα λαβόντες οὐ μόνον οὐ τιμωρήσεσθε, ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας;

Significat enim

ὡς

hic idem quod

εἰς

, oppositaque sunt haec verba,

ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας

, illis,

εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι

. Neque magis huc referri potest illud Damoxeni apud Galenum vol. II. p. 422. ed. Bas. sive vol. XIII. p. 1053. ed. Lips.

πλεῖον δὲ τοῦ χειμῶνος, ὡς λίτραν, βάλ' εἰς οἴνου Φαλερίνου μέλανος οὐγκίας δέκα

. Sic ibi, non

πλεῖόν τε

, scribendum. Non enim plus quam libram dicit, sed circiter una libra plus quam si non hieme miscetur medicamentum. Nam quae praecedunt verba, quae sic scripta leguntur,

λίτραν τ' ἐλαίου τοῦ Σαβίνου δὶς δ'

, ita videntur esse corrigenda,

λίτρας τ᾽ ἐλαίου τοῦ Σαβίνου τέσσαρας

, quoniam

δὶς δ'

ex fine versus, qui hunc praecedit, pro simplici

δ'

repetitum esse verisimile est. Non perspexit illius rationis naturam, qua nomini vel adverbio comparativo cum negatione coniuncto

ὡς

additur, Schaeferus ad Plutarchum vol. IV. p. 394. Nam id genus loquendi significat nihil aeque ut. Dixit de eo Nitzschius in dissertatione de comparativis Graecae linguae modis editioni Ionis Platonici adiecta p. 76. Sic et in illo Plutarchi loco, Coriol. 36.

καὶ μὴν οὐδενὶ μᾶλλον ἔπρεπε τηρεῖν χάριν ὡς σοί, πικρῶς οὕτως ἀχαριστίαν ἐπεξιόντι

: et apud Polybium ΙΙΙ. 12, 5.

διὸ καὶ τοὺς ἐπὶ πραγμάτων ταττομένους χρὴ τῶν τοιούτων οὐδενὸς μᾶλλον φροντίζειν ὡς τοῦ μὴ λανθάνειν τὰς προαιρέσεις τῶν διαλυομένων τὰς ἔχθρας, ἢ συντιθεμένων τὰς φιλίας

. VII. 4, 5.

μετὰ δὲ ταῦτα φάσκοντες μηδενὶ καθήκειν μᾶλλον τὴν ἁπάντων Σικελιωτῶν ἀρχὴν ὡς ἐκείνῳ

. ΧΙ. 2, 9.

Ἀσδρούβας δέ, ἕως μὲν ἦν ἐλπὶς ἐκ τῶν κατὰ λόγον τοῦ δύνασθαι πράττειν ἄξιόν τι τῶν προβεβιωμένων, οὐδενὸς μᾶλλον προενοεῖτο κατὰ τοὺς κινδύνους ὡς τῆς αὑτοῦ σωτηρίας

. Ad idem genus pertinent etiam Platonis exempla in Apologia Socratis c. 26. p. 36. D. quo loco additum

οὕτως

ante

ὡς

aperte monstrat verae explicationis viam, et de rep. VII. p. 526. C. Euripides Hippol. 530.

οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ᾽ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος, οἷον τὸ τῆς Ἀφροδίτας, ἵησιν ἐκ χερῶν Ἔρως ὁ Διὸς παῖς

. Theocritus IX. 33.

οὔτε γὰρ ὕπνος, οὔτ᾽ ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον, οὔτε μελίσσαις ἄνθεα, ὅσσον ἐμὶν Μῶσαι φίλαι

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-714

προθυμεῖ: Libri

προθυμῇ

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-715

ἱστορήσωμεν:

ἱστορήσομεν

a pr. manu M.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-716

αὐτῆς:

αὑτῆς

Μ.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-717

λεγούσης: Idem a pr. manu

λεγούσας

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

561-886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-375

;

561-886. Third Episode. Io and Prometheus. The myth of Io is connected with that of Prometheus by the person of Heracles, the libera- tor of Prometheus, who is descended from paphus, the son of Zeus and Io (see on 774). The appearance of Io therefore prepares the way for the introduction of Heracles in the Προ- μηθεὺς λυόμενος. But the immediate significance of this scene consists in the present relation of Zeus and Io. Io appears as innocent and yet perse- cuted; her sufferings, superficially considered, put Zeus in the worst possible light. Accordingly the in- dignation of Prometheus rises more and more, till at last, carried away by passion, he vaunts his secret in such terms that the interposition of Zeus becomes inevitable. So the transition to the catastrophe is pre- pared. The geographical part of this episode, with its description of marvels, like the scene of Heracles in the Προμηθεὺς λυόμενος (see below, Frg. VII. and VIII.), doubtless had a peculiar charm for the Athenians of the period. On the origin of the myth of Io, see Introd. p. 9, footnote. Io appears as a horned maiden (588, 674; so indi- cated by her mask). In early Greek art, especially in vase-paintings, she has the figure of a cow outright. On the throne of the Amyclaean Apollo, a work of the sculptor Bathycles (about Ol. 60), Hera was represented as glaring at Io, 'who is already a cow' (Paus. iii. 18. 7). On an archaic black-figured vase of the Munich collection (No. 573; see Panofka, Argos Panoptes, plate 5), Argus is seen, seated on the ground, a fero- cious figure with long hair and beard, and a huge eye in his shaggy breast; he holds in his hand a long cord, attached to the horns of a cow. Near by stands Hermes, grasping the cord near the horns with his left hand, and about to draw his sword with his right. Argus's dog

;

stands at bay in front of his master. Through the influence of this trag- edy, Io came later to be depicted in art as a maiden with horns. So, for instance, on a red-figured vase of the Berlin Museum (Panofka, l.c., plate 3). The stinging gadfly' of the legend (cp. Suppl. 306 BΑ. τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ; ΧΟ. βοη- λάτην μύωπα κινητήριον, Verg. Georg. iii. 147 cui nomen asilo Ro- manum est, oestrum Graii vertere vocantes), which is mentioned in Io's narrative, 675 be- low, had also to be omitted in the scenic representation. The difficulty was met by a figurative conception of οἶστρος; the maddening sting was interpreted as the reminiscence of the crafty eye of Argos (567). — On account of the unusual manner of Io's entrance and exit, the anapaests which commonly accompany the ar- rival and departure of a personage are here and at 877 given to the actor, not to the chorus. So above, at the entrance of the chorus (120 ff.).

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-397

⁴

;

610. Cp. Suppl. 464 αἰνιγματῶδες τοὔπος· ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον, and 949 below.

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-398

⁵

⁶

;

612. πυρὸς βροτοῖς δοτήρα: on the dative with personal verbal substan- tives see Krüger I. § 48, 12, 5, and on 501.- This verse, though lacking the regular caesura, is not divided in the middle, because δοτῆρ' and ὁρᾷs are closely connected by elision. Cp. 710 and see note on 640.

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-399

⁷

⁸

;

613. The stichomythy is intro- duced by a speech of two verses (see on 38), and at 622 below the transi- tion to a new topic is similarly marked.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-400

⁹

¹⁰

;

615. ἁρμοῖ: ἀρτίως, Hesych. Ac- cording to Heraclides (Eustath. on Iliad p. 140, 13), a Syracusan word. Cp. Soph. Ai. 787 τί μ᾽ αὖ τάλαιναν ἀρτίως πεπαυμένην κακῶν ἀτρύτων ἐξ ἕδρας ἀνίστατε; Eur. Frg. 337 τί μ᾽, ὦ ξέν᾽, ἄρτι πημάτων λελησμένην ὀρθοῖς;

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-401

¹¹

¹²

;

621. τοσοῦτον κτέ.: διὰ τὸ μὴ ταυ- τολογῆσαι, Schol. · ἀρκῶ σαφηνίσας: for the supplementary participle with ἀρκῶ, see GMT. 899.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-402

¹³

¹⁴

;

625 f. μή τοι: ' τοι non concluden- dae rationi, sed asseverando hortan- doque inservit' (Hermann). Ср. 436 above, Soph. Ant. 544 μή τοι κασιγνήτη μ᾽ ἀτιμήσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν, Ο. С. 1407 μή τοί με πρὸς θεῶν σφώ γε... μή μ' ἀτιμήσητέ γε, 1439 μή τοι μ᾽ ὀδύρου. – μεγαίρω : an epic word.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-403

¹⁵

¹⁶

;

627. μὴ οὐ: cp. Soph. Ai. 540 τί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν; and 1056 below. Krüger II. § 67, 12, 4; GMT. 817. - γεγωνίσκειν : poetic pres- ent to γέγωνα, recurs Thuc. vii. 76.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-404

¹⁷

¹⁸

;

628. θράξαι: ταράξαι, λυπῆσαι, Εὐρι- πίδης Πειρίθῳ, Hesych. Cp. Bekker's Anecd. 352, 16 ἄθρακτος, ἀτάραχος. καὶ τὸ συνεχύθη ἐθράχθη Σοφοκλῆς λέγει. Eur. Rhes. 863 δέδοικα δ᾽ αὐτὸν καί τί μου θράσσει φρένας. The tenuis, in the shortened form, changes to aspirate from the influence of the following liquid, as in φροίμιον (προ-οίμιον), φροῦδος (πρό-οδος), φρουρός (πρό-ορος), etc. See Curtius Etymol.5 p. 501. 5

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-405

¹⁹

²⁰

;

629. μᾶσσον ὡς : = μᾶσσον ἤ. So in German wie instead of als after com- paratives. Cp. 11. iv. 277 μελάντερον ἠΰτε πίσσα, Xenophanes in Athen. xii. 526 b οὐ μείους ὥσπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν, Dios in Stob. Flor. 65, 16 τούτως γάρ, ὡς ἑνί, μασσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύ- οντι, Lys. VII. 12 ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὥς μοι προσῆκε, VII. 31 ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πό- λεως ἠναγκαζόμην, Dem. xxv. 53 τοῦ- τον οὐ τιμωρήσεσθε ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας. – προκήδου : contains an allusion to the name Προμηθεύς.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-406

²¹

²²

;

630. ἐπεὶ προθυμεῖ: cp. 786.

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-407

²³

²⁴

;

631. μήπω γε: the relation of Io's adventures, beginning at this point, is in three parts. First comes Io's own narrative, given at request of the chorus; secondly, Prometheus, at Io's request, foretells her future destiny; and thirdly, he describes her previous wanderings, in order to convince her of his knowledge of the future. The second part is further divided into two distinct portions - wanderings in Europe (700-741), and wanderings in Asia and Africa (786-- 818). These are separated by a di- gression, but interest in the continu- ance of the narrative is ensured by 740 f. Thus by variety of motive, and by frequent hints of what is to come, the poet keeps the spectators' attention (see on 283) and gives his material an effective dramatic form.

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-408

²⁵

²⁶

;

632 f. νόσον: cp. 596 and see note on 249. νόσον and τὰς πολυφθόρους τύ xas stand in connexion; "let us hear what fatal misfortunes have brought her to this distressful state."

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-409

²⁷

²⁸

;

634. τὰ λοιπὰ ἄθλων : cp. 780, 684; Soph. Phil. 24 τἀπίλοιπα τῶν λόγων.

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-410

²⁹

³⁰

;

635. ὑπουργῆσαι χάριν: like χαρί- ζεσθαι χάριν. Cp. Eur. Alc. 842 ᾿Αδμήτω ὑπουργῆσαι χάριν, Soph. Frg. 313 ἀνθ- υπουργῆσαι χάριν.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Prometheus I will tell you plainly all that you would like to know, not weaving riddles, but in simple language, since it is right to speak openly to friends. Look, I whom you see am Prometheus, who gave fire to mankind. 610

Io O you who have shown yourself a common benefactor of mankind, wretched Prometheus, why do you suffer so?

Prometheus I have only just now finished lamenting my own calamities. 615

Io You will not then do this favor for me?

Prometheus Say what it is you wish; for you can learn all from me.

Io Tell me who has bound you fast in this ravine.

Prometheus Zeus by his will, Hephaestus by his hand.

Io And for what offence do you pay the penalty? 620

Prometheus It suffices that I have made clear to you this much and no more.

Io No, also tell me the end of my wandering—what time is set for wretched me.

Prometheus It would be better not to know than to know, in your case.

Io I beg you, do not hide from me what I am doomed to suffer. 625

Prometheus No, it is not that I do not want to grant your request.

Io Why then your reluctance to tell me everything?

Prometheus I am not unwilling; but I hesitate to crush your spirit.

Io Do not be more kind to me than I myself desire.

Prometheus Since you insist, I must speak. Listen, then. 630

Chorus No, not yet. Grant us too a portion of the pleasure. Let us first inquire the story of her affliction and let her with her own lips relate the events that brought horrid calamity upon her. Then let her be instructed by you as to the toils still to come.

Prometheus It is for you, Io, to grant them this favor, especially since they are your father’s sisters. For it is worthwhile to indulge in weeping and in wailing over evil fortunes when one is likely to win the tribute of a tear from the listener. 635

Current edition Perseus

Ἰώ ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς, τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους. 615

Ἰώ οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς λέγ᾽ ἥντιν᾽ αἰτεῖ: πᾶν γὰρ ἂν 2 πύθοιό μου.

Ἰώ σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασε.

Προμηθεύς βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ ποίων δὲ ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνεις; 620

Προμηθεύς τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας 3 μόνον.

Ἰώ καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν. 625

Προμηθεύς ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι 4 δωρήματος.

Ἰώ τί δῆτα μέλλεις μὴ 5 οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θρᾶξαι φρένας.

Ἰώ μή μου προκήδου μᾶσσον ὧν 6 ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς ἐπεὶ προθυμεῖ, χρὴ λέγειν: ἄκουε δή. 630

Χορός μήπω γε: μοῖραν δ᾽ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε. τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον, αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας: τὰ λοιπὰ δ᾽ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

Προμηθεύς πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ: ἐπίσχες ἔστ᾽ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς.

Χορός λέγ᾽, ἐκδίδασκε: τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ τὸ λοιπὸν ἄλγος προυξεπίστασθαι τορῶς.

Ἰώ ἰώ μοί μοι, ἐή.

Προμηθεύς σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας κἀναμυχθίζει: τί που δράσεις, ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά;

Χορός ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς; 745

Προμηθεύς δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης.

Ἰώ ἦ γάρ ποτ᾽ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία; 31

Προμηθεύς ἥδοι᾽ ἄν, 32 οἶμαι, τήνδ᾽ ἰδοῦσα συμφοράν.

Ἰώ πῶς δ᾽ οὐκ ἄν, ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς;

Προμηθεύς ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν 33 πάρα. 760

Ἰώ πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται;

Προμηθεύς πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων.

Ἰώ ποίῳ τρόπῳ; σήμηνον, εἰ μή τις βλάβη.

Προμηθεύς γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτ᾽ ἀσχαλεῖ. 34

Ἰώ θέορτον, ἢ βρότειον; εἰ ῥητόν, φράσον. 765

Προμηθεύς τί δ᾽ ὅντιν᾽; οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε.

Ἰώ ἦ πρὸς δάμαρτος ἐξανίσταται θρόνων;

Προμηθεύς ἣ τέξεταί γε παῖδα φέρτερον πατρός.

Ἰώ οὐδ᾽ ἔστιν αὐτῷ τῆσδ᾽ ἀποστροφὴ τύχης;

Προμηθεύς οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς. 770

Ἰώ τίς οὖν ὁ λύσων σ᾽ 35 ἐστὶν ἄκοντος Διός;

Προμηθεύς τῶν σῶν τιν᾽ αὐτὸν ἐκγόνων 36 εἶναι χρεών.

Ἰώ πῶς εἶπας; ἦ ᾽μὸς παῖς σ᾽ ἀπαλλάξει κακῶν;

Προμηθεύς τρίτος γε γένναν πρὸς δέκ᾽ ἄλλαισιν γοναῖς.

Ἰώ ἥδ᾽ οὐκέτ᾽ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία. 775

Προμηθεύς καὶ μηδὲ σαυτῆς γ᾽ 37 ἐκμαθεῖν ζήτει πόνους.

Ἰώ μή μοι προτείνων κέρδος εἶτ᾽ ἀποστέρει.

Προμηθεύς δυοῖν λόγοιν σε θατέρῳ δωρήσομαι.

Ἰώ ποίοιν; πρόδειξον, αἵρεσίν τ᾽ ἐμοὶ δίδου. 780

Προμηθεύς δίδωμ᾽: ἑλοῦ γάρ, ἢ πόνων τὰ λοιπά σοι 780 φράσω σαφηνῶς, ἢ τὸν ἐκλύσοντ᾽ ἐμέ.

Ἰώ ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς, τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους. 615

Ἰώ οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς λέγʼ ἥντινʼ αἰτῇ· πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου.

Ἰώ σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σʼ ὤχμασεν.

Προμηθεύς βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις; 620

Προμηθεύς τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον.

Ἰώ καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης δεῖξον, τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ μήτοι με κρύψῃς τοῦθʼ ὅπερ μέλλω παθεῖν. 625

Prometheus

I will tell you plainly all that you would like to know,

not weaving riddles, but in simple language, since it is right to speak openly to friends. Look, I whom you see am Prometheus, who gave fire to mankind.
610

Io

O you who have shown yourself a common benefactor of mankind, wretched Prometheus, why do you suffer so?

Prometheus

I have only just now finished lamenting my own calamities.
615

Io

You will not then do this favor for me?

Prometheus

Say what it is you wish; for you can learn all from me.

Io

Tell me who has bound you fast in this ravine.

Prometheus

Zeus by his will, Hephaestus by his hand.

Io

And for what offence do you pay the penalty?
620

Prometheus

It suffices that I have made clear to you this much and no more.

Io

No, also tell me the end of my wandering—what time is set for wretched me.

Prometheus

It would be better not to know than to know, in your case.

Io

I beg you, do not hide from me what I am doomed to suffer.
625

Prometheus

No, it is not that I do not want to grant your request.

Io

Why then your reluctance to tell me everything?

Prometheus

I am not unwilling; but I hesitate to crush your spirit.

Io

Do not be more kind to me than I myself desire.

Prometheus

Since you insist, I must speak. Listen, then.
630

Chorus

No, not yet. Grant us too a portion of the pleasure. Let us first inquire the story of her affliction and let her with her own lips relate the events that brought horrid calamity upon her. Then let her be instructed by you as to the toils still to come.

Prometheus

It is for you, Io, to grant them this favor, especially since they are your father’s sisters. For it is worthwhile to indulge in weeping and in wailing over evil fortunes when one is likely to win the tribute of a tear from the listener.
635

Ἰώ

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.
615

Ἰώ

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς

λέγ᾽ ἥντιν᾽ αἰτεῖ: πᾶν γὰρ ἂν² πύθοιό μου.

Ἰώ

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασε.

Προμηθεύς

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ

ποίων δὲ ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνεις;
620

Προμηθεύς

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας³ μόνον.

Ἰώ

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν.
625

Προμηθεύς

ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι⁴ δωρήματος.

Ἰώ

τί δῆτα μέλλεις μὴ⁵ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θρᾶξαι φρένας.

Ἰώ

μή μου προκήδου μᾶσσον ὧν⁶ ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμεῖ, χρὴ λέγειν: ἄκουε δή.
630

Προμηθεύς

πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ:

ἐπίσχες ἔστ᾽ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς.

Χορός

λέγ᾽, ἐκδίδασκε: τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ

τὸ λοιπὸν ἄλγος προυξεπίστασθαι τορῶς.

Ἰώ

ἰώ μοί μοι, ἐή.

Προμηθεύς

σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας κἀναμυχθίζει: τί που

δράσεις, ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά;

Χορός

ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς;
745

Προμηθεύς

δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης.

Ἰώ

ἦ γάρ ποτ᾽ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία;³¹

Προμηθεύς

ἥδοι᾽ ἄν,³² οἶμαι, τήνδ᾽ ἰδοῦσα συμφοράν.

Ἰώ

πῶς δ᾽ οὐκ ἄν, ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς;

Προμηθεύς

ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν³³ πάρα.
760

Ἰώ

πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται;

Προμηθεύς

πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων.

Ἰώ

ποίῳ τρόπῳ; σήμηνον, εἰ μή τις βλάβη.

Προμηθεύς

γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτ᾽ ἀσχαλεῖ.³⁴

Ἰώ

θέορτον, ἢ βρότειον; εἰ ῥητόν, φράσον.
765

Προμηθεύς

τί δ᾽ ὅντιν᾽; οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε.

Ἰώ

ἦ πρὸς δάμαρτος ἐξανίσταται θρόνων;

Προμηθεύς

ἣ τέξεταί γε παῖδα φέρτερον πατρός.

Ἰώ

οὐδ᾽ ἔστιν αὐτῷ τῆσδ᾽ ἀποστροφὴ τύχης;

Προμηθεύς

οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς.
770

Ἰώ

τίς οὖν ὁ λύσων σ᾽³⁵ ἐστὶν ἄκοντος Διός;

Προμηθεύς

τῶν σῶν τιν᾽ αὐτὸν ἐκγόνων³⁶ εἶναι χρεών.

Ἰώ

πῶς εἶπας; ἦ ᾽μὸς παῖς σ᾽ ἀπαλλάξει κακῶν;

Προμηθεύς

τρίτος γε γένναν πρὸς δέκ᾽ ἄλλαισιν γοναῖς.

Ἰώ

ἥδ᾽ οὐκέτ᾽ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία.
775

Προμηθεύς

καὶ μηδὲ σαυτῆς γ᾽³⁷ ἐκμαθεῖν ζήτει πόνους.

Ἰώ

μή μοι προτείνων κέρδος εἶτ᾽ ἀποστέρει.

Προμηθεύς

δυοῖν λόγοιν σε θατέρῳ δωρήσομαι.

Ἰώ

ποίοιν; πρόδειξον, αἵρεσίν τ᾽ ἐμοὶ δίδου.

780

Προμηθεύς

δίδωμ᾽: ἑλοῦ γάρ, ἢ πόνων τὰ λοιπά σοι
780

φράσω σαφηνῶς, ἢ τὸν ἐκλύσοντ᾽ ἐμέ.

Ἰώ

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.
615

Ἰώ

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς

λέγʼ ἥντινʼ αἰτῇ· πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου.

Ἰώ

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σʼ ὤχμασεν.

Προμηθεύς

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ

ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις;
620

Προμηθεύς

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον.

Ἰώ

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον, τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ

μήτοι με κρύψῃς τοῦθʼ ὅπερ μέλλω παθεῖν.
625

Προμηθεύς

ἀλλʼ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήματος.

Ἰώ

τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δʼ ὀκνῶ θράξαι φρένας.

Ἰώ

μή μου προκήδου μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ.