Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Chorus

You have suffered sorrow and humiliation. You have lost your wits and have gone astray; and, like an unskilled doctor, fallen ill, you lose heart and cannot

discover by which remedies to cure your own disease.
475

Prometheus

Hear the rest and you shall wonder the more at the arts and resources I devised. This first and foremost: if ever man fell ill, there was no defence—no healing food,

no ointment, nor any drink—but for lack of medicine they wasted away, until I showed them how to mix soothing remedies with which they now ward off all their disorders. And I marked out many ways by which they might read the future,
480

and among dreams I first discerned which are destined to come true; and voices baffling interpretation I explained to them, and signs from chance meetings. The flight of crook-taloned birds I distinguished clearly— which by nature are auspicious,
485

which sinister—their various modes of life, their mutual feuds and loves, and their consortings; and the smoothness of their entrails, and what color the gall must have to please
490

the gods, also the speckled symmetry of the liver-lobe; and the thigh-bones, wrapped in fat, and the long chine I burned and initiated mankind into an occult art. Also I cleared their vision to discern signs from flames,which were obscure before this.
495

Enough about these arts. Now as to the benefits to men that lay concealed beneath the earth—bronze, iron, silver, and gold—who would claim to have discovered them before me? No one, I know full well, unless he likes to babble idly.
500

Hear the sum of the whole matter in the compass of one brief word—every art possessed by man comes from Prometheus.
505

Prometheus Bound. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Prometheus Bound (English) (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.))

Editions (7)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 436-525 focus

Προμηθεύς

μή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδ᾽ αὐθαδίᾳ

σιγᾶν με: συννοίᾳ δὲ δάπτομαι κέαρ,

ὁρῶν ἐμαυτὸν ὧδε προυσελούμενον.¹

καίτοι θεοῖσι τοῖς νέοις τούτοις γέρα

τίς ἄλλος ἢ ᾽γὼ παντελῶς διώρισεν;
440

ἀλλ᾽ αὐτὰ σιγῶ. καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂν

ὑμῖν λέγοιμι: τἀν βροτοῖς δὲ πήματα

ἀκούσαθ᾽, ὥς σφας² νηπίους ὄντας τὸ πρὶν

ἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους.

λέξω δέ, μέμψιν οὔτιν᾽ ἀνθρώποις ἔχων,
445

ἀλλ᾽ ὧν δέδωκ᾽ εὔνοιαν ἐξηγούμενος:

οἳ πρῶτα μὲν βλέποντες ἔβλεπον μάτην,

κλύοντες οὐκ ἤκουον, ἀλλ᾽ ὀνειράτων

ἀλίγκιοι μορφαῖσι τὸν μακρὸν βίον

ἔφυρον εἰκῆ πάντα, κοὔτε πλινθυφεῖς
450

δόμους προσείλους³ ᾖσαν, οὐ ξυλουργίαν:

κατώρυχες δ᾽ ἔναιον ὥστ᾽ ἀήσυροι

μύρμηκες ἄντρων ἐν μυχοῖς ἀνηλίοις.

ἦν δ᾽ οὐδὲν αὐτοῖς οὔτε χείματος τέκμαρ

οὔτ᾽ ἀνθεμώδους ἦρος οὔτε καρπίμου
455

θέρους βέβαιον, ἀλλ᾽ ἄτερ γνώμης τὸ πᾶν

ἔπρασσον, ἔστε δή σφιν ἀντολὰς ἐγὼ

ἄστρων ἔδειξα τάς τε δυσκρίτους δύσεις.

καὶ μὴν ἀριθμόν, ἔξοχον σοφισμάτων,⁴

ἐξηῦρον αὐτοῖς, γραμμάτων τε συνθέσεις,
460

μνήμην θ᾽⁵ ἁπάντων, μουσομήτορ᾽ ἐργάνην.⁶

κἄζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα

ζεύγλαισι δουλεύοντα σάγμασίν⁷ θ᾽, ὅπως

θνητοῖς μεγίστων διάδοχοι μοχθημάτων

γένοινθ᾽,⁸ ὑφ᾽ ἅρμα τ᾽ ἤγαγον φιληνίους
465

ἵππους, ἄγαλμα τῆς ὑπερπλούτου χλιδῆς.

θαλασσόπλαγκτα δ᾽ οὔτις ἄλλος ἀντ᾽ ἐμοῦ

λινόπτερ᾽ ηὗρε ναυτίλων⁹ ὀχήματα.

τοιαῦτα μηχανήματ᾽ ἐξευρὼν τάλας

βροτοῖσιν, αὐτὸς οὐκ ἔχω σόφισμ᾽ ὅτῳ¹⁰
470

τῆς νῦν παρούσης πημονῆς ἀπαλλαγῶ.

472

Χορός

πέπονθας αἰκὲς¹¹ πῆμ᾽: ἀποσφαλεὶς φρενῶν

πλανᾷ, κακὸς δ᾽ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον

πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις

εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος.
475

Προμηθεύς

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσει πλέον,

οἵας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

τὸ μὲν μέγιστον, εἴ τις ἐς νόσον πέσοι,

οὐκ ἦν ἀλέξημ᾽ οὐδέν, οὔτε¹² βρώσιμον,

οὐ χριστόν, οὔτε πιστόν, ἀλλὰ φαρμάκων
480

χρείᾳ κατεσκέλλοντο, πρίν γ᾽ ἐγώ σφισιν

ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων,

αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους.

τρόπους τε πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα,

κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ
485

ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους

ἐγνώρισ᾽ αὐτοῖς: ἐνοδίους τε συμβόλους:

γαμψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς

διώρισ᾽, οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν

εὐωνύμους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα
490

ἔχουσ᾽ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες

ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι:

σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα

ἔχοντ᾽ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονήν,

χολῆς λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν:
495

κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰν

ὀσφῦν πυρώσας δυστέκμαρτον ἐς τέχνην

ὥδωσα θνητούς, καὶ φλογωπὰ σήματα

ἐξωμμάτωσα, πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.

τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτ᾽: ἔνερθε δὲ χθονὸς
500

κεκρυμμέν᾽ ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,

χαλκόν, σίδηρον,¹³ ἄργυρον, χρυσόν τε¹⁴ τίς

φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ;

οὐδείς, σάφ᾽ οἶδα, μὴ μάτην φλύσαι θέλων.

βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα¹⁵ συλλήβδην μάθε,
505

πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.

507

Χορός

μή νυν βροτοὺς μὲν ὠφέλει καιροῦ πέρα,

σαυτοῦ δ᾽ ἀκήδει δυστυχοῦντος: ὡς ἐγὼ

εὔελπίς εἰμι τῶνδέ σ᾽ ἐκ δεσμῶν ἔτι

λυθέντα μηδὲν μεῖον ἰσχύσειν Διός.
510

Προμηθεύς

οὐ ταῦτα ταύτῃ Μοῖρά πω τελεσφόρος

κρᾶναι πέπρωται, μυρίαις δὲ πημοναῖς

δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω:

τέχνη δ᾽ ἀνάγκης ἀσθενεστέρα μακρῷ.

Χορός

τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος;
515

Προμηθεύς

Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τ᾽ Ἐρινύες.

Χορός

τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος;

Προμηθεύς

οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην.

Χορός

τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν¹⁶ ἀεὶ κρατεῖν;

Προμηθεύς

τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει.
520

Χορός

ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις.

Προμηθεύς

ἄλλου λόγου μέμνησθε, τόνδε δ᾽ οὐδαμῶς

καιρὸς γεγωνεῖν, ἀλλὰ συγκαλυπτέος

ὅσον μάλιστα: τόνδε γὰρ σῴζων ἐγὼ

δεσμοὺς ἀεικεῖς καὶ δύας ἐκφυγγάνω.
525
526

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 472 focus

Χορός

πέπονθας αἰκὲς πῆμʼ· ἀποσφαλεὶς φρενῶν

πλανᾷ, κακὸς δʼ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον

πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις

εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος.
475

Προμηθεύς

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσῃ πλέον,

οἵας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

τὸ μὲν μέγιστον, εἴ τις ἐς νόσον πέσοι,

οὐκ ἦν ἀλέξημʼ οὐδέν, οὔτε βρώσιμον,

οὐ χριστόν, οὐδὲ πιστόν, ἀλλὰ φαρμάκων
480

χρείᾳ κατεσκέλλοντο, πρίν γʼ ἐγώ σφισιν

ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων,

αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους.

τρόπους τε πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα,

κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ
485

ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους

ἐγνώρισʼ αὐτοῖς ἐνοδίους τε συμβόλους·

γαμψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς

διώρισʼ, οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν

εὐωνύμους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα
490

ἔχουσʼ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες

ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι·

σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα

ἔχουσʼ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονὴν

χολή, λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν.
495

κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰν

ὀσφῦν πυρώσας δυστέκμαρτον ἐς τέχνην

ὥδωσα θνητούς, καὶ φλογωπὰ σήματα

ἐξωμμάτωσα, πρόσθεν ὄντʼ ἐπάργεμα.

τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτʼ· ἔνερθε δὲ χθονὸς
500

κεκρυμμένʼ, ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,

χαλκόν, σίδηρον, ἄργυρον, χρυσόν τε τίς

φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ;

οὐδείς, σάφʼ οἶδα, μὴ μάτην φλύσαι θέλων.

βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα συλλήβδην μάθε,
505

πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 472 focus

ΧΟ.

πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽· ἀποσφαλεὶς φρενῶν

πλανᾷ, κακὸς δ᾽ ἰατρὸς ὡς τις ἐς νόσον

πεσών ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις

εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος.
475

ΠΡ.

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσει πλέον,

οἵας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

τὸ μὲν μέγιστον, εἴ τις ἐς νόσον πέσοι,

οὐκ ἦν ἀλέξημ᾽ οὐδὲν, οὔτε βρώσιμον,

ου χριστὸν, οὔτε πιστὸν, ἀλλὰ φαρμάκων
480

χρείᾳ κατεσκέλλοντο, πρίν γ᾽ ἐγώ σφισιν

ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων,

αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους.

τρόπους τε πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα,

κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ
485

ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους

ἐγνώρισ᾽ αὐτοῖς· ἐνοδίους τε συμβόλους

γαμψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς

διώρισ᾽, οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν

εὐωνύμους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα
490

ἔχουσ᾽ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες

ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι·

σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα

ἔχοντ᾽ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονὴν,

χολῆς λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν·
495

κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰν

ὀσφῦν πυρώσας δυστέκμαρτον ἐς τέχνην

ὥδωσα θνητοὺς, καὶ φλογωπὰ σήματα

ἐξωμμάτωσα, πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.

τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτ᾽· ἔνερθε δὲ χθονὸς

500

κεκρυμμέν᾽ ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,

χαλκὸν, σίδηρον, ἄργυρον, χρυσόν τε τίς

φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ;

οὐδεὶς, σάφ᾽ οἶδα, μὴ μάτην φλύσαι θέλων.

βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα συλλήβδην μάθε,

505

πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 472 focus

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽, ἀποσφαλεὶς φρενῶν

πλανᾷ, κακὸς δ' ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν

¹ ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις
475

εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος.

Προμηθεύς

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσει πλέον,

οἷας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

Προμηθεύς

τὸ μὲν μέγιστον, εἴ τις ἐς νόσον πέσοι,

οὐκ ἦν ἀλέξημ᾽ οὐδὲν οὔτε βρώσιμον,
480

οὐ χριστόν, οὐδὲ πιστόν, ἀλλὰ φαρμάκων

χρείᾳ κατεσκέλλοντο, πρίν γ' ἐγώ σφισιν

ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων,

αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους.

τρόπους δὲ πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα,
485

κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ

ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυςκρίτους

ἐγνώρισ᾽ αὐτοῖς· ἐνοδίους τε συμβόλους

γαμψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς

διώρισ᾽, οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν,
490

εὐωνύμους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα

ἔχουσ᾽ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες

ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι·

σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα

ἔχοντ᾽ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονήν,
495

χολῆς λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν.

κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτά· καὶ μακρὰν

ὀσφὺν πυρώσας δυςτέκμαρτον εἰς τέχνην

ὥδωσα θνητούς· καὶ φλογωπὰ σήματα
500

ἐξωμμάτωσα, πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.

τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτ᾽· ἔνερθε δὲ χθονὸς

κεκρυμμέν᾽ ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,

χαλκόν, σίδηρον, ἄργυρον, χρυσόν τε τίς

φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ;
505

οὐδείς, σάφ᾽ οἶδα, μὴ μάτην φλῦσαι θέλων.

βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα συλλήβδην μάθε,

πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 472 focus

ΧΟΡΟΣ

Πέπονθας αἰκὲς ἀεικὲς πῆμ'· ἀποσφαλεὶς φρενῶν

πλανᾷ, κακὸς δ' ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον

πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις

εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος ἰάσιμον.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσῃ πλέον,
475

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

οἵας τέχνας τε καὶ πόρους δόλους ἐμησάμην.

Τὸ μὲν μέγιστον, εἴ τις ἐς νόσον πέσοι,

οὐκ ἦν ἀλέξημ' οὐδέν, οὔτε οὐδὲ βρώσιμον,

οὐ χριστόν, οὐδὲ πιστόν οὐ ποτιστόν, ἀλλὰ φαρμάκων

χρείᾳ κατεσκέλλοντο, πρίν γ' ἐγώ σφισιν
480

ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων

αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους.

Τρόπους τε δὲ πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα

κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ

ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους
485

ἐγνώρισ' αὐτοῖς ἐνοδίους τε συμβόλους,

γαμψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς

διώρισ', οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν

εὐωνύμους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα

ἔχουσ' ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες
490

ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι,

σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα

ἔχοντ' ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονήν,

χολῆς λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν,

κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰν
495

ὀσφῦν πυρώσας δυστέκμαρτον ἐς τέχνην

ὤδωσα θνητοὺς καὶ φλογωπὰ σήματα

ἐξωμμάτωσα πρόσθεν ὄντ' ἐπάργεμα.

Τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτ'· ἔνερθε δὲ χθονὸς

κεκρυμμέν' ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,
500

χαλκόν, σίδηρον, ἄργυρον χρυσόν τε δὲ, τίς

φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ ;

οὐδείς, σάφ' οἶδα, μὴ μάτην φλῦσαι θέλων.

Βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα ταῦτα συλλήβδην μάθε

πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.
505

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 472 focus

πέπονθας αἰκὲς πῆμ'· ἀποσφαλεὶς φρενῶν

πλανᾷ, κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον

πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις
490

εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος.

ΠΡ.

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσῃ πλέον,

οἷας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

τὸ μὲν μέγιστον, εἴ τις εἰς νόσον πέσοι,

οὐκ ἦν ἀλέξημ᾽ οὐδὲν οὔτε βρώσιμον,
495

οὐ χριστὸν οὐδὲ πιστόν, ἀλλὰ φαρμάκων

χρείᾳ κατεσκέλλοντο, πρίν γ' ἐγώ σφισιν

ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων,

αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους.

τρόπους τε πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα,
500

¹²³⁴⁵⁶⁷

διάδοχον γένοινθ' γένωνθ'⁸ ὑφ᾽ ἅρμα τ' ὑφ᾽ ἅρμα τ' ὑφ᾽ ἅρματ' θαλασσόπλακτα ηὗρε εὗρε ναυτίλων ναυτίλων ναυτιλόχων (i. e. ναυτίλων et ναυλόχων) σόφισμ᾽ ὅτῳ σόφισμ᾽ ὅτῳ σοφισμάτων (ὅτω superscripsit m¹) αἰκὲς ἀεικὲς⁹ οὔτε οὔτε οὐδε χριστὸν χριστὸν, corr. ex χρηστὸν ut videtur

PROMETHEVS VINCTVS. 29

κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ

ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους

ἐγνώρισ᾽ αὐτοῖς ἐνοδίους τε συμβόλους.

γαμψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς

διώρισ᾽ οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν

505

εὐωνύμους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα

ἔχουσ᾽ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες

ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι·

σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα

ἔχοντ᾽ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονήν,

510

χολῆς λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν,

κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰν

ὀσφῦν πυρώσας δυστέκμαρτον εἰς τέχνην

ὤδωσα θνητούς· καὶ φλογωπὰ σήματα

ἐξωμμάτωσα, πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.

515

τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτ᾽· ἔνερθε δὲ χθονὸς

κεκρυμμέν᾽ ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,

χαλκόν, σίδηρον, ἄργυρον, χρυσόν τε τίς

φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ;

¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷¹⁸¹⁹²⁰

στέργηθρα στέργη θα συνεδρίαι, literis δρ in litura scriptis δαίμοσιν δαίμοσι ²¹ σίδηρον σίδηρον σίδαρον τε τε δὲ

30 AESCHYLI

οὐδείς, σάφ' οἶδα, μὴ μάτην φλῦσαι θέλων.

520

βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα συλλήβδην μάθε,

πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.

ΧΟ.

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 472 focus

ΧΟ.

αἰκὲς πεπονθὼς πῆμ᾽ ἀποσφαλεὶς φρενῶν

πλανᾶι, κακὸς δ᾽ ἰατρὸς ὡς τις ἐς νόσον

πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις

εὑρεῖν, ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος.
475

ΠΡ.

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσηι πλέον,

οἷας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

τὸ μὲν μέγιστον, εἴ τις ἐς νόσον πέσοι,

οὐκ ἦν ἀλέξημ᾽ οὐδὲν οὔτε βρώσιμον,

οὐ χριστὸν οὐδὲ πιστόν, ἀλλὰ φαρμάκων
480

χρείαι κατεσκέλλοντο, πρίν γ᾽ ἐγώ σφισιν

Testim.:

459 Stob. Ecl. II 4, 2 Αἰσ. Πρ. καὶ μὴν. ἀρ. 459-- ἐργάνην 461.

460 Schol. Dionys. Thr. 183 et 190 Αἰσ. Προμηθέα φησὶn εὑρηκέναι (litteras) ἐν τῶι ὁμωνύμωι δράματι

474 Phot. Ber. (συν. λέξ. χρ. e Phrynicho, opinor) ἀθυμεῖn ... τῆι ψυχῆι μεταπεπτωκέναι ... οὕτως Αἰσ.

Apparatus Criticus

σοφισμάτων νοσφισμάτων corr. m μνήμην μνήμην μνήμην θ' ἐργάνην ἐργάνην ἐργάν... ἐργάτιν πρῶτος πρώτως ζεύγληισι Ζεύγληισι Ζεύγλαισι σάγμασίν σώμασιν corr. Pauw διάδοχοι διάδοχον γένοινθ᾽ γίνωνθ' γένωνθ᾽ corr. Dawes θαλασσόπλαγκτα -πλαγκτα -πλακτα ναυτίλων ναυτιλόχων ἐξευρὼν ἐξεῦρον σόφισμ᾽ σοφισμάτων corr. m αὐτὸς αὐτὸς δ᾽ σόφισμ᾽ σόφισθ᾽ αἰκὲς πεπονθὼς πέπονθας ἀεικές αἰκές cetera corr. ἀποσφαλεὶς ἀπαλλαγείς πλανᾶι πλάναι(ηι) ἰάσιμος ἰάσιμον μου μου μοι θαυμάσηι θαυμάσεις (-σης) πόρους καὶ δόλους ἐς ἐς εἰς νόσον νόσους οὔτε οὔτε οὐδέ πιστόν ποτιστόν πρίν γ᾽ ἐγώ πρίν ἐ.

ΠΡ.
¹

ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων,

αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους.

τρόπους τε πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα,

κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ
485

ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους

ἐγνώρισ᾽ αὐτοῖς ἐνοδίους τε συμβόλους.

γαμψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς

διώρισ᾽, οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν

εὐωνύμους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα
490

ἔχουσ᾽ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες

ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι·

σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα

ἔχουσ᾽ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονὴν

χολή, λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν,
495

κνίσηι τε κώλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰν

ὀσφῦν πυρώσας δυστέκμαρτον εἰς τέχνην

ὥδωσα θνητούς· καὶ φλογωπὰ σήματα

ἐξωμμάτωσα, πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.

τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτ᾽· ἔνερθε δὲ χθονὸς
500

κεκρυμμέν᾿ ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,

χαλκὸν σίδηρον ἄργυρον χρυσόν τε τίς

φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ;

οὐδείς, σάφ᾽ οἶδα, μὴ μάτην φλῦσαι θέλων.

βραχεῖ δὲ μύθωι πάντα συλλήβδην μάθε,
505

πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.

Translations (8)

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 472 focus

Thou hast suffered unseemly ills, baulked in thy discretion thou art erring; and like a bad physician, having fallen into a distemper thou art faint-hearted, and, in reference to thyself, thou canst not discover by what manner of medicines thou mayest be cured.

PROMETHEUS

When thou hearest the rest of my tale, thou wilt wonder still more what arts and resources I contrived. For the greatest—if that any one fell into a distemper, there was no remedy, neither in the way of diet, nor of liniment, nor of potion, but for lack of medicines they used to pine away to skeletons, before that I pointed out to them the composition

of mild remedies, wherewith they ward off all their maladies. Many modes too of the divining art did I classify, and was the first that discriminated among dreams those which are destined to be a true vision; obscure vocal omens

too I made known to them; tokens also incidental on the road, and the flight of birds of crooked talons I clearly defined, both those that are in their nature auspicious, and the ill-omened, and what the kind of life that each leads, and what are their feuds and endearments

and intercourse one with another: the smoothness too of the entrails, and what hue they must have to be acceptable to the gods, the various happy formations of the gall and liver, and the limbs enveloped in fat: and having roasted the long chine I pointed out to mortals the way into an abstruse art; and I brought to light the fiery symbols

that were aforetime wrapt in darkness. Such indeed were these boons; and the gains to mankind that were hidden under ground, brass, iron, silver, and gold,—who could assert that he had discovered before me? No one, I well know, who does not mean to idly babble. And in one brief sentence learn the whole at once—All arts among the human race are from Prometheus.

CHORUS

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 472 focus

qui le délivrerait lui-même de sa misère présente !

LE CORYPHÉE

Tu subis là un humiliant malheur : ton esprit abattu s'égare, et, tel un mauvais médecin tombé malade à son tour, tu te décourages et ne peux trouver
pour toi-même le remède qui te guérirait.

PROMÉTHÉE

Tu t'étonneras encore davantage à ouïr le reste, les ressources, les arts, que j'ai imaginés. Et ceci

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ

PROMÉTHÉE

surtout : ceux qui tombaient malades n'avaient point de
remède ni à manger ni à s'appliquer ni à boire, et, privés de médicaments, ils dépérissaient, jusqu'au jour où je leur montrai à mélanger les baumes cléments qui écartent toute maladie. Je classai aussi pour eux les mille formes de l'art
divinatoire. Le premier je distinguai les songes que la veille doit réaliser et je leur éclairai les sons chargés d'obscurs présages ¹ et les rencontres de la route. Je déterminai fermement ce que signifie le vol des rapaces, ceux qui
sont favorables ou de mauvais augure, les mœurs de chacun, leurs haines entre eux, leurs affections, leurs rapprochements sur la même branche ; et aussi le poli des viscères ², les teintes qu'ils doivent avoir pour être agréables aux dieux,
les divers aspects propices de la vésicule biliaire et du lobe du foie. Je fis brûler les membres enveloppés de graisse et l'échine allongée, pour guider les mortels dans l'art obscur des présages, et je leur rendis clairs les signes de flamme
jusque là enveloppés d'ombre. Voilà mon œuvre. Et de même les trésors que la terre cache aux humains, bronze, fer, or et argent, quel autre les leur a donc révélés avant moi ? Personne, je le sais — à moins qu'on ne veuille
s'abandonner à une sotte jactance. D'un mot, tu sauras tout

Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 472 focus

Unſeemly are thy ſufferings, ſprung from error

And impotence of mind. And now inclos'd

With all these ills, as ſome unſkilful leach

480

That ſinks beneath his malady, thy ſoul

Deſponds, nor ſeeks medicinal relief.

PROMETHEUS.

Hear my whole ſtory, thou wilt wonder more,

What uſeful arts, what ſcience I invented.

This firſt and greateſt: when the fell diſeaſe
485

Prey'd on the human frame, relief was none,

Nor healing drug, nor cool refreſhing draught,

Nor painaſſuaging unguent; but they pin'd

Without redreſs, and waſted, till I taught them

To mix the balmy medicine, of pow'r
490

To chaſe each pale diſeaſe, and ſoften pain.

I taught the various modes of prophecy,

What truth the dream portends, the omen what

Of nice diſtinction, what the caſual ſight

That meets us on the way; the ſlight of birds, -
495

When to the right, when to the left they take

Their airy courſe, their various ways of life,

Their feuds, their fondneſſes, their ſocial flocks.

I taught th' Haruſpex to inſpect the entrails,

Their ſmoothness, and their colour to the gods
500

Grateful, the gall, the liver ſtreak'd with veins,

The limbs involv'd in fat, and the long chine

Plac'd on the blazing altar; from the ſmoke

And mounting flame to mark th' unerring omen.

Theſe arts I taught. And all the ſecret treaſures
505

Deep buried in the bowels of the earth,

Brass, iron, ſilver, gold, their uſe to man,

Let the vain tongue make what high vaunts it may,

Are my inventions all; and, in a word,

Prometheus taught each uſeful art to man.
510

CHORUS.

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 472 focus

Dura è la pena tua. Dal primo senno

erri smarrito, e, come un tristo medico

555

preso dal morbo, ti scoraggi, e farmachi

trovar non sai che a te salute rendano.

PROMETEO

Piú stupirai quando avrò detto il resto:

E questa è la piú grande. Ove taluno

cadea nel morbo, niun rimedio v'era,
560

non pozione, non cibo od unguento;

ma consunti perian, privi dei farmachi,

sin ch'io delle medele ebbi mostrate

le salutari mescolanze, onde hanno

contro ogni mal riparo.
565

E ai modi molti

dei vaticinî ordine posi. E prima

nei sogni sceverai quello che debba

nella veglia avverarsi, e chiari feci

i prognostici oscuri ed i presagi
570

che s'incontran per via.

Minutamente

distinsi il volo dei rapaci augelli ;

e quali infausti, e quali son propizî,

e la vita d'ognun d'essi e il costume,
575

e quali amori e quali odî intercedano

o convegni fra loro.

E de le viscere,

qual nitidezza aver debbano, e quale

color la bile, perché piaccia ai Dèmoni,
580

e le forme e i color' varî del fegato.

E le membra di pingue adipe avvolte,

ed il femore lungo, e al fuoco postele,

guidai verso un'arcana arte i mortali;

e chiari i segni della fiamma resi,
585

che ciechi erano prima.

E di ciò basti.

E quante utili cose in grembo al suolo

giacean nascoste all'uomo, il rame, il ferro,

l'argento, l'oro, chi potrebbe dire
590

che le rinvenne pria di me?

Nessuno,

sappilo, quando millantar non voglia.

Ma tutto apprendi in un sol motto breve:

tutte die' Prometèo l'arti ai mortali.
595

CORIFEA

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 472 focus

Passus es acerbum malum, falsus mentis

Errore, tanquam malus medicus in morbum

Incidens desperas, teq; ipsum non potes

Invenire quibus remedijs cures.

Pro.

Si quæ supersunt audiveris, magis admiraberis,
475

Quas nempe artes & dolos illis constitui.

Si quis in maximum morbum incidebat,

Non erat remedium, non cibus,

Non unguentum, non potus: sed remediorum

Penuria interibant, priusquam illis
480

Ostenderem temperamenta mitium medelarum,

Quibus curant omnes morbos.

Multos modos vaticinationis ordinavi,

Et iudicavi primus ex somnijs quæ oportet

Visione fieri, & sortes iudicatu difficiles
485

Explicaui illis, signaq; quæ in itinere contingunt:

Curvi unguiumq; volatum avium exacte

Determinavi, quæ sint bonæ naturæ,

Quæ verò malæ: rationemq; vivendi quam

Habent, quæq; inter se
490

Amicæ, quæ inimicæ, quæ earum sint consortia

Viscerum lenitatem, & colorem quendam

Habentem ad voluptatem dæmonum:

Bilis fibrarumq; variam pulchritudinem,

Adipe membra occultata, & longos
495

Lumbos incendens, ad artem difficilem iudicatu

Inspiravi in mortales, & flammea portenta

Ante oculos illis posui, antea cum essent obscura.

Haec quidem talia, quæ infra terram

Occultata, hominibus utilia,
500

Aes, ferrum, argentum, aurum, quis

Dicet ante me se invenisse?

Nullus apertè scio, nisi frustra nugari velit.

Paucis verbis omnia collectim disce:

Omnes artes à Prometheo habent mortales.
505

Cho.

Prometheus Bound (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound. Anna Swanwick, 1886.) — 472 focus

Chorus

Unseemly woe thou bearest. Driven astray

Flounders thy judgment, and like sorry leech

Falling distemper'd, spiritless thou art,

Nor remedies canst find thyself to cure.

PROMETHEUS

Hearken the rest, and thou wilt marvel more

What arts and what resources I devised.

This chief of all; if any one fell sick,

No help there was, diet nor liniment,

Nor healing draught; but men, for lack of drugs

Wasted away, till I to them revealed

Commixtures of assuaging remedies

Which may disorders manifold repel.

Of prophecies the various modes I fixed,

And among dreams did first discriminate

The truthful vision. Voices ominous,

Hard to interpret, I to them made known:

And way-side auguries, the flight of birds

With crooked talons, clearly I defined;

Showed by their nature which auspicious are,

And which ill-omened—taught the modes of life

Native to each, and what, among themselves

Their feuds, affections, and confederacies.

Touching the smoothness of the vital parts,

And what the hue most pleasing to the gods,

I taught them, and the mottled symmetry

Of gall and liver. Thighs encased in fat

With the long chine I burnt, and mortals guided

To a mysterious art; of fire-eyed signs,

I purged the vision, over-filmed before.

Such boons I gave; but for those other helps

To men, concealed beneath the earth which lie,

Brass, iron, silver, gold, who dares affirm

That he before me had discovered them?

No one, I know, but who would idly vaunt.

In one brief word learn thou the sum of all;

All arts to mortals from Prometheus came.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 472 focus

A rueful doom is thine! distraught of soul,

And all astray, and like some sorry leech

Art thou, repining at thine own disease,
510

Unskilled, unknowing of the needful cure.

Prometheus

More wilt thou wonder when the rest thou hearest—

What arts for them, what methods I devised.

Foremost was this: if any man fell sick,

No aiding art he knew, no saving food,
515

No curing oil nor draught, but all in lack

Of remedies they dwindled, till I taught

The medicinal blending of soft drugs,

Whereby they ward each sickness from their side.

I ranged for them the methods manifold
520

Of the diviner's art; I first discerned

Which of night's visions hold a truth for day,

I read for them the lore of mystic sounds,

Inscrutable before; the omens seen

Which bless or ban a journey, and the flight
525

Of crook-clawed birds, did I make clear to man—

And how they soar upon the right, for weal,

How, on the left, for evil; how they dwell,

Each in its kind, and what their loves and hates,

And which can flock and roost in harmony.
530

From me, men learned what deep significance

Lay in the smoothness of the entrails set

For sacrifice, and which, of various hues,

Showed them a gift accepted of the gods;

They learned what streaked and varied comeliness
535

Of gall and liver told; I led them, too,

(By passing thro' the flame the thigh-bones, wrapt

In rolls of fat, and th' undivided chine),

Unto the mystic and perplexing lore

Of omens; and I cleared unto their eyes
540

The forecasts, dim and indistinct before,

Shown in the flickering aspect of a flame.

Of these, enough is said. The other boons,

Stored in the womb of earth, in aid of men—

Copper and iron, silver, gold withal—
545

Who dares affirm he found them ere I found?

None—well I know—save who would babble lies!

Know thou, in compass of a single phrase—

All arts, for mortals' use, Prometheus gave.

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 472 focus

Du trägst ein schmachvoll Leiden; alles Rathes bloß,

Schwankst du; dem schlechten Arzte gleich, der selbst erkrankt,

Verzagst du muthlos, und vermagst dir selber nicht

Das Mittel auszufinden, das dich heilen kann.

Prometheus.

Vernimm von mir noch weiter, und du staunst noch mehr,
475

Welch schlaue Mittel, welche Künst' ich ausgedacht.

Voran das Größte: wenn sie Krankheit niederwarf,

So gab es kein Heilmittel, keine Speise gab's,

Noch Salben, noch Getränke; sie verkümmerten,

Entrathen aller Labe, bis ich ihnen dann
480

Angab die Mischung segenvoller Arzenei,

Womit sie Krankheit aller Art bewältigen.

Der Seherkunst vielfache Weisen ordnet' ich,

Und schied zuerst aus, welche Traumerscheinungen

Gesichte seien; Töne dann geheimen Sinns
485

Und jedes Wegs Vorzeichen that ich ihnen kund,

Bestimmte deutlich und genau krummklauiger

Raubvögel Ausflug, welche rechts und welche links

Glück oder Unheil künden, auch von welcher Kost

Sich jeder nähre, wie sie wechselweise sich
490

Freundschaft und Lieb' erweisen und Geselligkeit;

Dann wie der Eingeweide Farb' und Glätte, wie

Der Milz und Leberlappen buntgesprenkelte

Gestalt den Himmelsgöttern wohlgefällig sei.

Indem ich Schenkelstücke, wohlumhüllt mit Fett,
495

Ein langes Hüftbein opfre, weis' ich Sterblichen

Zur schweren Kunst die Bahnen, und erleuchtete

Den Seherblick der Flamme, der sonst dunkel war.

Soviel von diesem. Endlich was von Schäßen noch

Den Menschen tiefverborgen ruht im Erdenschooß,
500

Erz, Eisen, Gold und Silber, wer erkühnte sich

Zu sagen, daß er dieses eh' als ich entdeckt?

Niemand fürwahr, das weiß ich, wer nicht lügend prahlt.

Vernimm es Alles kurzgefaßt in Einem Wort:

Es schuf Prometheus alle Kunst den Sterblichen.
505

Die Chorführerin.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

473. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-531

αἰκὲς: Libri

ἀεικές

. Porsonus

αἰκές

. Restitutum hodie est

αἰκῶς

apud Sophoclem in El. 102. 216.

αἰκεῖς

ibidem v. 206.

αἰκέλιος

apud Theognidem v. 1344. et Euripidem in Androm. 131. atque in epigrammate appendicis Anthologiae Palatinae p. 791. Schol. Homeri ad Il. ΧΧΙΙ. 336.

ἀπὸ τοῦ αἰκέως, ὃ δηλοῖ τὸ αἰκιστικῶς, γίνεται αἰκῶς καὶ αἰκῶς. οἳ μὲν δισυλλάβως αὐτὸ προφέρονται, οἳ δὲ συνεστάλθαι φασί. περισπᾶται δέ. ἔστι γὰρ ἐκ τοῦ ἀἰκέως πεπονθός, ὃ σημαίνει τὸ αἰκιστικῶς καὶ χαλεπῶς

. Grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 360, 26.

αἰκῶς, χαλεπῶς, δισυλλάβως, ἀπὸ τῆς αἰκίας. οὕτω Πλάτων

474-475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-532

πλανᾷ, κακὸς δ' ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν * κακοῖς* ἀθυμεῖς:

πλανᾷ

(πλανᾶι Μ.)

κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν ἀθυμεῖς

Μ. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Vind. 1. 2. 4. Rob.

πλάνα

Bess. Turn.

πλάνα

Ald.

πλάνη

Par. Β. D. Cantabr. 2. et a sec. manu Vind. 2. In Lips. superscriptum

γρ. πλάνῃ

. In Par. B. adnotata et

πλάνα

πλανᾷ

. Brunckius

πλάνῃ

recepit, ut iungerentur

πέπονθας αἰκὲς πῆμ' ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλάνῃ

. Scholiastae et

πλάνα

πλανᾷ

memorant, hoc posterius si scribatur, construi volentes

πέπονθας αἰκὲς πῆμα· ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ

. Id admiserunt Porsonus alique. Aliam viam ingressus Reisigio auctore in comm. crit. ad Oed. Col. p. 366. Wellauerus interpunxit

πέπονθας αἰκὲς πῆμ', ἀποσφαλεὶς φρενῶν· πλανᾷ, κακὸς δ᾽ ἰατρὸς ὡς τις etc

. Eo modo quum se tollere vitium putabat Reisigius, satis esse existimans, si

φρενῶν

finiret sententiam, removit vitium quod nullum erat, intulit autem pro eo tria non levia, inutile verbum

πλανᾷ

, inconcinnam dictionem, non aptam sententiam. Nec potest comparari Euripidis versus in Bacchis 359. quem sic interpungi iubet,

μέμηνας ἤδη καὶ πρίν· ἐξέστης φρενῶν

. At haec sententia absurda est. Hoc ibi dicit Tiresias, insanis etiam prius quam correptus es insania. Apud Aeschylum illa pessima ratio est, interpungi

πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽· ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ

. Nam sic harum sententiarum posterior explicatio esset prioris, eaque prior reprehensionem contineret Promethei eamque verbis enuntiatam gravissimis. Id vero et a moribus chori alienissimum est, neque convenit cum iis, quae Prometheus modo dixerat. Melior Brunckii ratio est. Sed videtur tamen

πλάνῃ

vel

πλανᾷ

integrandis versibus additum esse. Scripsisse Aeschylum puto

πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽ ἀποσφαλεὶς φρενῶν, κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν κακοῖς ἀθυμεῖς

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-533

ὥς τις:

ὅστις

G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. 1. Bess. Ald. Rob.

ὥστις

Μ. Vit. (non ὥστε) atque ita Turn.

476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-534

ἰάσιμος:

ἰάσημος

ἰάσιμον

Colb. 2. Bess. Ald. In Vit. a prima manu correctio facta, sed dignosci non potest

, an

sit mutatum.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-535

μου:

μοί

G. Vit. aliique codices. In G. Vit.

μου

explicandi caussa superscriptum est.

μου

Lips. Aug.

μοῦ

M. aliique et editiones.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-536

θαυμάσει:

θαυμάσῃ

libri praeter Ven. 3. Turn. qui habent

θαυμάσῃς

, quod superscriptum in Par. A. B.

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-537

οἷας:

superest a prima manu in M. Recentiores duae manus fecerunt una

οἵας

, altera

οἱᾶς

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-538

πόρους:

πόρους

M. Vit. aliique et Rob.

δόλους

G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

δόλους

τέχνας

adscriptum fuisse credibile est. Hesychius

τέχνη, ἐπιστήμη ἢ δόλος

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-539

ἐς:

ἐς

Lips. Par. A. B. aliique.

εἰς

M. G. Vit.

480. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-540

οὔτε:

οὐδὲ

G. Lips. edd. vett. Recte Brunckius cum Par. A. B. Arund. Cantabr. 2.

οὔτε

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-541

οὐ χριστόν:

οὐ χριστὸν

a pr. manu habuisse videtur M.

οὐδὲ χριστὸν

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-542

οὐδὲ πιστόν:

οὐ πιστὸν

Lips. Aug. Colb. 1. Cantabr. 2. sed in Lips.

δὲ

superscriptum.

οὐ πιότατον

Vit. Par. B. C.

οὐδὲ πιστὸν

M. G. et pro varia lectione Par. B. atque sic edd. vett. Quater

πιστὰ φάρμακα

ex Aeschylo commemoravit Eustathius, p. 464, 37. 1050, 49. 1193, 22. 1554, 45: tum scholia in Iliadem in Crameri Anecd. Par. III. 200, 13. 283, 1.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-543

χρείᾳ:

χρείαν

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-544

κατεσκέλλοντο:

κατεσκέλοντο

Lips.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-545

πρίν:

πρίν

M. G. Vit. aliique et Rob.

πρὶν

Par. A. B. Ald. Turn.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-546

σφισιν:

σφισιν

Μ.

σφίσι

Lips. Ceteri

σφίσιν

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-547

ἠπίων:

ἡπιῶν

Lips.

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-548

ἀκεσμάτων:

χερασμάτων

diversa lectio in Par. B. et in margine Aldinae apud Morellium.

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-549

ἐξαμύνονται:

ἀμείβονται

G. Bess. Ald. et pro varia lectione in Par. B. in quo ad

αἷς

adscriptum

γρ. αἷς

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-550

τρόπους δὲ:

τρόπους τε

Μ.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-551

ἐστοίχισα:

ἐστοίχησα

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-552

τε:

τε

omittit Vit.

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-553

γαμψωνύχων:

γαμψονύχων

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-554

τε:

τε

omittunt G. Bess. Ald. Rob. non Vit. ut ait Blomfieldius.

491. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-555

εὐωνύμους τε:

εὐώνυμοί τε

G. Rob. Exquisitiorem scripturam

εὐωνύμους τε

praebent M. Vit. Lips. multique alii et Ald.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-556

στέργηθρα:

στέργη θρα

(non στέργητρα), erasa post

littera et

post

a sec. manu addito, M.

στέργητρα

Colb. 2. Par. N.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-557

συνεδρίαι:

συνεδρίαι

, litteris

δρ

a sec. manu in litura scriptis, M.

συνοδίαι

494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-558

λειότητα:

τε λειότητα

coniunctim M. Lips. sed in M. secunda manus divisit.

494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-559

χροιὰν:

χροίαν

495. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-560

δαίμοσιν:

δαίμοσι

M. G. Vit. Lips. Aug. edd. vett. Emendate Grotius in Excerptis p. 11. Post hunc versum credo unum excidisse. Nam non solum copula deest, sed etiam fellis color et forma res alienae sunt. Nihil enim, quod sciam, nisi ruptura fellis spectabatur, de qua Sophocles in Antigona v. 1009.

μετάρσιοι χολαὶ διεσπείροντο

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-561

κνίσῃ τε:

κνίσῃ τε

Μ. G.

κνήσσῃ

Par. G. Ceteri

κνίσσῃ τε

. Attigit hunc quoque locum I. H. Vossius in famosa illa de ossibus disputatione, in qua Heynium adortus in Epistolis mythologicis 38-40. sive secundae editionis ep. 76-78. demonstrare conatus est sola ossa femorum adipe tecta diis esse oblata, qui mos Hesiodo teste a celebrato illo Promethei dolo originem duxerit, eaque ossa

μηρία

μῆρα

ab Homero, non

μηροὺς

appellari. Aperuit Vossii errores Schneiderus in Lexico in v.

μηρίον

, cui assensus est censor Iliadis ab Heynio editae in Bibliotheca Germanica vol. XCIV. part. 1. p. 27. seq. quae censura separatim deinde edita est Berolini et Stettini a. 1805. in eandemque sententiam disputavit Nitzschius in commentariis ad Od. III. 456. Verissime Schneiderus. Iuvabit tamen de vocabulis istis omnique illa Vossii opinione paullo dicere explicatius. Ac

μηρίον

quidem proprie est os femoris,

μηρός

autem totum femur, i. e. os una cum carne qua est circumdatum. Sic etiam in hoc Herodoti III. 103.

κάμηλος ἐν τοῖσι ὀπισθίοισι σκέλεσι ἔχει τέσσερας μηροὺς καὶ γόνατα τέσσερα

. Nimirum in quoque pede duo femora duoque genua numerat. Coxendix enim cameli longior quam equi est, in quo ossa non pauciora nec femora quam in camelo sunt, sed non ut separatum femur conspicua coxendix.

Μηροί

autem pluralem habent etiam neutrius generis

μῆρα

, significatione congruentem cum vocabulo

μηρία

. Itaque obtinuit, ut, quum haec tria nomina in sacris promiscue de femore victimae usurparentur, non dicerentur

μηρία

μῆρα

de vivis sive hominibus sive aliis animantibus, sed

μηροί

. Legitur quidem in carmine quod inter Theocritea est XXV. v. 269. de Hercule leonem Nemeaeum sufflocante

πλευρῇσί τε μῆρ᾽ ἐφύλασσον

. Quae verba non mirum est explicata esse ineptissime, quia omni sensu carent. Egregie quid requireretur perspexit Briggsius,

μηροισί τε πλεύρ' ἐφύλασσον

. Apud Bionem in lamentatione Adonidis v. 84. ubi unus Amorum

μηρία λούειν

Adonidis dicitur, vereor ne scribendum sit

ὃ δὲ μηρὸν λούει

. Sed etsi et

μηρία

μῆρα

proprie nihil nisi ossa significant, tamen non est ab usu horum vocabulorum carnium notatio exclusa, in quam rem non ambiguum documentum Schneiderus attulit illud quod refert Athenaeus IV. p. 154. B. ex Posidonio,

τὸ δὲ παλαιόν φησιν ὅτι παρατεθέντων κωλήνων τὸ μηρίον ὁ κράτιστος ἐλάμβανεν, εἰ δέ τις ἕτερος ἀντιποιήσαιτο, συνίσταντο μονομαχήσοντες μέχρι θανάτου

. Quo loco usus est Eustathius p. 1606, 13. ut ostenderet

ὅτι οὐ νῶτα μόνον, ἀλλὰ καὶ μῆρα ἦν περισπούδαστα

. Quod si, ut Schneiderus docuit, non solum Homerus in sacris promiscue

μηρία, μῆρα, μηρούς

dicit, sed etiam apud alios scriptores

μηροί

diis sacrificari perhibentur, ut apud Sophoclem Ant. 1011. et saepius apud Pausaniam, veluti I. 24, 2. II. 10, 1. 5. 11, 7. V. 13, 8. 9. apertum est aut

μηροὶ

non proprie dici, si sola sunt ossa intelligenda, aut

μηρία

non proprium significatum retinere, si, quemadmodum apud Posidonium, os cum sua carne eo vocabulo comprehenditur. Tradunt enim grammatici

μηρία

esse

τὰ μηριαῖα ὀστᾶ

, ut Εtym. Μ. p. 585, 22. Quod Apollonius in lexico Homerico dicit,

μηρία, οὐχ ὡς ἡμεῖς, ἀλλὰ τὰ ἐκ τῶν μηρῶν ἐξαιρούμενα καὶ ἱεροθυτούμενα ὀστᾶ

(omnino enim

ὀστᾶ

ex Hesychio addendum), non indigere arbitror correctione quam Vossius p. 373. fecit, pro

οὐχ ὡς ἡμεῖς

scribi volens

οὐχ οἱ μηροί

, sed hoc dicere puto lexicographum, non usurpare Homerum eam vocem sic uti vulgo

μηρίον

bestiae mactatae os cum carne sua dicatur. Paullo aliter distinguit scholiastes Dionysii Thracis in Bekkeri Anecd. p. 856, 11.

καὶ τὸ μηρίον διάφορον· μηρία γὰρ τὰ ἐναγιζόμενα τοῖς θεοῖς, μηροὶ δὲ τὰ μὴ οὕτως ἔχοντα

. Εt Etym. Μ. p. 585, 43.

διαφέρει γὰρ τὸ ἀρσενικὸν τοῦ οὐδετέρου, ὅτι τὸ μὲν ἀρσενικὸν ὁ ποιητὴς τίθησι καὶ ἐπὶ τῶν ἁγιαζομένων, ὡς τὸ “μηροὺς ἐξέταμον,” καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρωπείων, “μιάνθην αἵματι μηροί,” τὸ δὲ οὐδέτερον ἐπὶ τῶν ἁγιαζομένων, ὡς τὸ “αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρ' ἐκάη”

Ex his efficitur, nomina ista nihil ad rem facere, neque ex iis quidquam aut de nudis ossibus, aut de lumbis cum ipsa carne combustis posse colligi. At diserte testari putatur Hesiodus sola diis ossa esse oblata. Nam is quum in Theogonia v. 538. de Prometheo dixisset

τῷ μὲν γὰρ σάρκας τε καὶ ἔγκατα πίονι δημῷ ἐν ῥινῷ κατέθηκε, καλύψας γαστρὶ βοείῃ· τῷ δ᾽ αὖτ᾽ ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃ εὐθετίσας κατέθηκε, καλύψας ἀργέτι δημῷ·

mox v. 556. addit

ἐκ τοῦ δ᾽ ἀθανάτοισιν ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾽ ἀνθρώπων καίουσ᾽ ὀστέα λευκὰ θυηέντων ἐπὶ βωμῶν

. Dicatne hic id quod voluit Vossius an non dicat, aliunde certe quam ex eo colligi debet, quod

ὀστέα λευκά

appellat. Est enim illud perpetuum epitheton, quo utuntur poetae etiam ubi non potest de nudis ossibus cogitari, ut Il. XVI. 346.

τὸ δ᾽ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησεν νέρθεν ὑπ' ἐγκεφάλοιο· κέασσε δ᾽ ἄρ᾽ ὀστέα λευκά

. Od. XI. 219.

ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο δαμνᾷ, ἐπεί κεν πρῶτα λίπῃ λεύκ᾽ ὀστέα θυμός

. At, etiamsi epitheton eripuimus, res ipsa quam narrat Hesiodus ita pro Vossii opinione pugnare videtur, ut censor ille in Bibliotheca Germanica, quoniam Meconae illud Promethei sacrificium perhibetur factum esse, ritum illius loci proprium describi, non morem commemorari communem universae Graeciae existimaret. Id vero non credo eum cuiquam persuasisse: aperte enim obstat quod

ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾽ ἀνθρώπων

ossa diis sacrificare poeta dicit. Et tamen, ut rectissime monet Nitzschius, non est credibile diis, quos hominum simillimos esse antiquitas credebat, ea esse oblata quae nemo convivis suis ad epulandum apponeret. Poterit, nisi fallor, hic nodus interpretando solvi. Nam tota haec de Promethei doloso sacrificio fabula eo videtur consilio excogitata esse, ut ostenderetur, cur institutum esset osseas potissimum partes hostiarum, lumbos et coxendicem, diis consecrare. Quum enim qui sacrificabant ipsi quoque partem hostiae et maximam quidem vindicarent, diis dabant ea quae instar aliquod essent totius victimae, ideoque componerentur ex ossibus, carne, adipe, visceribus. Ossa igitur ea principalem locum tenebant, quae et ipsa essent validissima ac fortissima et plurimam optimamque carnem haberent. Ea ex corpore victimae exsecabant: id enim significari, quum

μηροί

νel

μηρία ἐκτέμνεσθαι

dicuntur, perspexit Nitzschius. Veri igitur simillimum est coxendicem cum carne adhaerente esse combustam. Idque colligi posse videtur ex his Eustathii, haud dubie bonos auctores secuti, p. 134, 25.

ἔκαιον δὲ “δίπτυχα ποιοῦντες,” ἤγουν δίπλωμα τῇ πρὸς ἀλλήλους ἐπιθέσει τῶν μηρῶν, ἢ μάλιστα διπλοῦντες ἐν αὐτοῖς τὴν κνῖσαν. ἦν γὰρ σπουδὴ ὁλοκαυτωθῆναι τοὺς μηροὺς λαμπρῷ καταφλεχθέντας πυρί, ὡς εἴγε μὴ τοῦτο ἀπέβαινεν, ἀπαίσιον ἦν τοῖς Ἕλλησι τὸ γινόμενον, καὶ οὐκ ἐδόκουν καλλιερεῖν, ὁπηνίκα κατὰ τὴν τραγῳδίαν οἱ “μηροὶ καταρρυεῖς καλυπτῆς ἐξέκειντο πιμελῆς.” καὶ οὕτω μὲν τοὺς μηροὺς ὡς τι τίμιον ὡλοκαύτουν, ἐξαιροῦντες ἀπὸ τῶν ἄλλων τοῦ ζώου μερῶν, διὰ τὸ συντελεῖν τοῖς ζῴοις εἰς βάδισιν τε καὶ εἰς γένεσιν τῇ προέσει τοῦ σπέρματος. τῶν δὲ λοιπῶν τοῦ ζώου μελῶν μικρά τινα ἐκτέμνοντες, οἷόν τινας ἀπαρχὰς τοῦ ὅλου ζώου, ἐπετίθουν αὐτὰ τοῖς διπτύχοις, καὶ αὐτὸ ὠμοθετεῖν ἐκάλουν, τὸ τοῖς μηροῖς ὠμὰ πάντοθεν ἀκρωτηριάζοντας κρεάτων ἐπιτιθέναι τμήματα, ὡς δοκεῖν, κατὰ τοὺς παλαιούς, ὅλα οὕτω τὰ μέρη τοῦ ἱερείου καρποῦσθαι

. Comparari cum his potest scholiastes Ambrosianus ad Od. III. 470.

καλῶς ἀπὸ πάντων τῶν μερῶν τοῦ ζώου κόπτοντες ἐκάλυπτον τὰ κεκομμένα ἐν πιμελαῖς, μιᾶς κειμένης ἄνωθεν, ἄλλης δὲ κάτωθεν· ἃ καὶ δίπτυχα ὠνόμασαν· καὶ ἔθυον αὐτά, ἐπεὶ οὐκ ἦν ὅλον παντελῶς θύειν διὰ τὸ καὶ αὐτοὺς μέλλειν εὐωχεῖσθαι ἐκ τοῦ θυομένου. ἔκοπτον γοῦν ἐξ ὅλων τῶν μερῶν, ἵνα δοκῇ τὸ ὅλον θύεσθαι καὶ μὴ νομίζηται ἡ θυσία κολοβή

. Adde schol. ad Euripidis Phoen. 1256. ed. Matth. et Photium in v.

μασχαλίσματα

. Pausanias II. 10, 1. Herculem ab Sicyoniis partim ut deum, partim ut heroem coli narrans,

καὶ νῦν ἔτι, inquit, ἄρνα οἱ Σικυώνιοι σφάξαντες καὶ τοὺς μηροὺς ἐπὶ τῷ βωμῷ καύσαντες τὰ μὲν ἐσθίουσιν ὡς ἀπὸ ἱερείου, τὰ δὲ ὡς ἥρων τῶν χρεῶν ἐναγίζουσιν

. Apertum est autem, quum exciduntur femina, id et liberalius fieri posse et illiberalius. Nec mirandum, si sacerdotes, cui hominum generi quotidiano usu vilescere solet sacrorum religio, optimas carnium partes sibi servare didicerunt. Praeterea, ut Athenaeus dicit VIII. p. 364. Ε.

καὶ θύοντες μὲν τοῖς θεοῖς, ὀλίγιστα εἰς τὰς θυσίας καὶ τὰ τυχόντα δαπανῶμεν

, testem adhibens Menandrum in

Μέθῃ

, cuius versus tractavi in Opusc. IV. p. 385. seqq. Alia in hanc sententiam attulit Dobraeus ad Aristophanis Plutum v. 1115. Quod si quorum in hoc genere avaritia et illiberalitas a comicis perstringitur, quis non videt eos rem vehementer exaggerare? Vt Pherecrates in

Αὐτομόλοις

apud Clementem Alex. Strom. VII. p. 846. cuius laceri versus sic integrandi esse videntur,

ὅτε τοῖσι θεοῖς θύετε, πρώτιστ᾽ ἀποκρίνετε *τοῖς ἱερεῦσιν* τὸ νομιζόμενον· *κἄπειθ᾽* ὑμῖν (αἰσχύνη τοι τὸ κατειπεῖν) οὐ τὼ μηρὼ περιλέψαντες μέχρι βουβώνων *κρέα πάντα* καὶ τὴν ὀσφὺν κομιδῇ ψιλήν, λοιπὸν τὸν σπόνδυλον αὐτὸν ὥςπερ *οἴνῃ* ῥινήσαντες νέμεθ᾽ ὡςπερ τοῖς κυσὶν ἡμῖν· εἶτ᾽ ἀλλήλους αἰσχυνόμενοι θυλήμασι κρύπτετε πολλοῖς;

Eubuli autem versus in Semele, quos eodem loco affert Clemens, ita scribendi sunt,

πρῶτον μέν, ὅταν ἐμοί τι θύωσίν τινες, θύουσιν αἷμα, κύστιν· οὐ μὴ καρδίαν, μηδ᾽ ἐπιπόλαιον. οὐκ ἐγὼ γὰρ ἐσθίω γλύκιον οὐδὲν μηρίων;

Menander

Δυσκόλῳ

οἱ δὲ τὴν ὀσφὺν ἄκραν καὶ τὴν χολὴν ὀστᾶ τ᾽ ἄβρωτα τοῖς θεοῖς ἐπιθέντες, αὐτοὶ τἄλλα καταπίνουσ' ἀεί

. Incertus poeta apud Clementem VIII. Strom. p. 719. (851.) et Porphyrium de abstinentia II. p. 207. et Cyrillum contra Iulianum IX. p. 306.

τίς ὧδε μῶρος καὶ λίαν ἀνειμένως εὔπιστος ἀνδρῶν, ὅςτις ἐλπίζει θεοὺς ὀστῶν ἀσάρκων καὶ χολῆς πυρουμένης, ἃ καὶ κυσὶν πεινῶσιν οὐχὶ βρώσιμα, χαίρειν ἀπαρχῇ καὶ γέρας λαχεῖν τόδε;

Hermippus apud scholiastam Aristophanis ad Aves v. 1406.

ἀνάπηρά σοι θύουσιν ἤδη βοίδια, Λεωτροφίδου λεπτότερα καὶ Θουμάντιδος

. Haec omnia tantum abest ut ostendant sola ossa diis sacrificata esse, ut prodant carnis plus quam fas esset resectum esse ab iis qui eam ipsi comedere malebant. Neque, opinor, si nihil nisi ossa accepissent dii, quereretur apud Aristophanem in Pluto v. 1129. esuriens Mercurius

οἴμοι δὲ κωλῆς ἧς ἐγὼ κατήσθιον

, nec diceret mox v. 1137.

εἴ μοι πορίσας ἄρτον τίν' εὖ πεπεμμένον δοίης καταφαγεῖν καὶ κρέας νεανικὸν ὧν θύεθ᾽ ὑμεῖς ἔνδον

. Nam quod scholiastes ad versum 1129. dicit,

διαβάλλει οὖν ὡς ὀστέα τοῖς θεοῖς προςφέροντας

, non alio spectare videtur, quam ad partes eas hostiarum, quae plus ossium quam carnis habent. Omnino autem illa scholiastae explicatio neque cum praecedentibus neque cum sequentibus bene conciliari potest. Itaque etiam in Pace v. 1020. non de solis ossibus locutus videtur poeta, quum scriberet

ἀλλ᾽ εἴσω φέρων, θύσας, τὰ μηρί᾽ ἐξελὼν δεῖρ᾽ ἔκφερε, χοὔτω τὸ πρόβατον τῷ χορηγῷ σώζεται

. Quare ne apud Homerum quidem

πίονα μηρία

, aut

μηρία πιότατα ταύρων τε καὶ αἰγῶν

apud Lucianum in Timone c. 9. aut

πιανθέντα μηρία

apud Theocritum XVII. 126. propter adipem, quo involvebantur, sed propterea, quod pinguium hostiarum essent, dici videntur. Ex his consequitur non magnopere vituperandum esse Nonnum, qui sacrum, quod in tertio libro Odysseae descriptum est, imitatus V. 21. scripserit

καὶ εὐφνέων κρέα μερῶν ὠμὰ διατμήξας ἐκαλύψατο δίζυγι δημῷ, μιστύλλων κατὰ βαιόν

, licet ille minus accurate veterem morem expresserit. Interdum etiam homines famelici quae diis destinata essent sibi ipsis auferebant, in quam rem scriptum est epigramma Automedontis in Anthol. Pal. vol. II. p. 409. Ceterum non possum silentio praeterire duo argumenta, quae sententiae suae firmandae caussa attulit Vossius. Quorum alterum p. 375. ridiculum est, canem, a cuius facto Cynosarges nomen habeat, ossa quidem duo adipe involuta asportare, non autem si caro integra adhaesisset, potuisse. Alterum autem plane hue non pertinet, quod p. 377. attigit, Mercurium in hymno Homerico v. 137. combussisse

οὐλόποδ᾽, οὐλοκάρηνα

, quod ille fecisse dicitur, ne furti ullum superesset vestigium. Neque vero probari posse arbitror, quod idem Vossius p. 372. in his Apollonii Rhodii II. 698.

ἐκ δέ νυ πάντων εὐαγέως ἱερῷ ἀνὰ διπλόα μηρία βωμῷ καῖον

, de ossibus duplici adipe involutis, quod etiam aliis placuit, interpretatur. Aperte enim ipsa verba ostendunt duo ex quaque hostia femora intelligi. Ceterum quod Aeschylus

μακρὰν ὀσφύν

dicit, caussa haec est, quod ea pars etiam caudam comprehendebat: unde apud Clementem Eubulus

αὐτοῖς δὲ τοῖς θεοῖσι τὴν κέρκον μόνην καὶ μηρόν, ὥςπερ παιδερασταῖς, θύετε·

quod non ex omni parte intellexisse videtur Vossius p. 373. Itaque inutilis est Reisigii coniectura

χαμ' ἄκραν ὀσφύν

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-562

πυρώσας:

πυράσας

Lips. Aug.

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-563

θνητούς:

θνητά

, superscripto

ούς

, Vit.

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-564

φλογωπὰ σήματα: Ad

φλογωπὰ σήματα

quod attinet, v. Valcken. ad Phoen. 1261. et Musgr. ad eiusdem fabulae v. 1290. 1291.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-565

ἐξωμμάτωσα:

ἐξωμάτωσα

Lips.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-566

ἐπάργεμα: Eustathius p. 427, 37.

ἀργὸν γὰρ τὸ λευκόν. ὅθεν καὶ ἐπάργεμον πάθος ὀφθαλμοῦ τὸ κοινῶς λεγόμενον λεύκωμα, ὡς που καὶ Αἰσχύλος παραδηλοῖ

. Idem p. 1430, 60.

καὶ ἄργεμος, νόσος ὀμμάτων ἀφ' οὗ ἄργεια κατὰ Δίδυμον τὰ ἐπὶ ὀφθαλμῶν λευκώματα, ὧν μνήμη τῷ Αἰσχύλῳ ἐν τῷ “πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.”

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-567

δὴ ταῦτ'· ἔνερθε:

δὴ ταῦτ᾽ ἔνερθεν

Lips.

δὴ ταῦτα ἔνερθεν

δῆτ᾽ ἔνερθε

, a rec. manu ad priorem vocem

, ad alteram

superscripto, Vit.

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-568

κεκρυμμέν':

κεκομμένα δ'

sic Lips.

κεκρημένα

Aug.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-569

σίδηρον:

σίδηρον

Μ.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-570

χρυσόν τε τίς:

χρυσὸν δὲ τίς

M. G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.

χρυσὸν τὲ τὶς

Rob.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

436-525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-305

;

436-525. Second Episode. Prometheus and the Coryphaeus. Prometheus calls to mind the benefits he has conferred on gods and men, and his bitterness increases as he contrasts these with his present treat- ment.

472. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-331

⁴

;

472 ff. μεσολαβοῦσαι αἱ τοῦ χοροῦ τὴν ἔκθεσιν τῶν κατορθωμάτων διανα- παύουσι τὸν ὑποκριτήν [Αἰσχύλου], Schol. That is, the object of the interruption is simply to rest the ac- tor. Accordingly, the coryphaeus re- peats assentingly the sentiment which Prometheus has last uttered. This is often the case in such intermediate speeches of the chorus. The words πέπονθας αἰκὲς πῆμα, thou hast been shamefully treated, voice the feeling of indignation implied in Prome- theus's speech. The chorus is amazed at the unjust dispensation by which Prometheus, who helped others, can- not help himself. – ἀποσφαλεὶς φρε- νῶν πλανᾷ : equivalent to οὐκ ἔχω σόφισμα above. Cp. Pers. 392 φόβος δὲ πᾶσι βαρβάροις παρῆν γνώμης ἀπο- σφαλεῖσιν, Eur. Iph. Α. 742 μάτην ᾖξ᾽, ἐλπίδος δ᾽ ἀπεσφάλην, Ag. 1530 ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς εὐπάλαμον μέριμναν ὅπα τράπωμαι. Asyndeton, because the clause is explanatory of πέπονθας αἰκὲς πῆμα. Krüger I. § 59, 1, 5.

474. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-332

⁵

⁶

;

474. ἀθυμεῖς: result of the help- lessness just described.

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-333

⁷

⁸

;

475. ἰάσιμος : for the omission of εἶ and σύ, see on 42. The thought reminds one of Mark xv. 31 ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι, only there is no derision in the words of the coryphaeus.

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-334

⁹

¹⁰

;

479 f. οὔτε ... οὐ ... οὔτε: instead of οὔτε ... οὔτε ... οὔτε (as in 454). See on 450. βρώσιμον . . . χριστὸν ... πιστόν : cp. Ag. 1407 ἐδανὸν ἢ ποτόν, Eur. Hipp. 516 πότερα δὲ χρι- στὸν ἢ ποτὸν τὸ φάρμακον; Schol. on Ar. Plut. 717 φάρμακον καταπλαστόν· τῶν φαρμάκων τὰ μέν ἐστι καταπλαστά, τὰ δὲ χριστά, τὰ δὲ ποτά. The form

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-335

¹¹

¹²

;

484. τρόπους τε πολλούς μαντικῆς : on these means of prophecy (dreams, voices, omens, birds, sacrifices) cp. Xen. Mem. i. 1, 3 ὅσοι μαντικὴν νομί- ζοντες οἰωνοῖς τε χρῶνται καὶ φήμαις καὶ συμβόλοις καὶ θυσίαις, Ar. Av. 720 φήμη γ᾽ ὑμῖν ὄρνις ἐστίν, πταρμόν τ᾽ ὄρνιθα καλεῖτε, ξύμβολον ὄρνιν, φωνὴν ὄρνιν, θεράποντ᾽ ὄρνιν, ὄνον ὄρνιν, Eur. Suppl. 211 & δ' ἔστ᾽ ἄσημα κοὐ σαφῆ, γιγνώσκομεν εἰς πῦρ βλέποντες, καὶ κατὰ σπλάγχνων πτυχὰς μάντεις προ- σημαίνουσιν οἰωνῶν τ᾽ ἄπο. — Prophecy is reckoned among the instrumentali- ties of human progress.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-336

¹³

¹⁴

;

485. ἔκρινα : κρίνω is the regular word for the interpretation of dreams. potan, πιστός (for netόs) occurs only here; Cp. ὀνειροκρίτης, and Cho. 37 κριταί Lokon. but cp. πίστρα, πιστήρια. Not only the metre, but the assonance χριστὸν πιστόν, suggested the unusual form. 482. ἠπίων: cp. ἤπια φάρμακα Il. iv. 218, xi. 830; ἠπίοισι φύλλοις Soph. Phil. 697. TE τῶνδ᾽ ὀνειράτων. - For the thought cp. Pind. Frg. 96 εὕδει δὲ (sc. ζωόν, the soul) πρασσόντων μελέων, ἀτὰρ εὑδόντεσσιν ἐν πολλοῖς ὀνείροις δείκ- νυσι τερπνῶν ἐφέρποισαν χαλεπῶν τε κρίσιν.

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-337

¹⁵

¹⁶

;

486 f. ὕπαρ: cp. Od. xix. 547 οὐκ ὄναρ, ἀλλ᾽ ὕπαρ ἐσθλόν, ὅ τοι τετΕ λεσμένον ἔσται. – κληδόνας κτέ.: κλη- δόνες (or φῆμαι) are foreboding voices, ἐνόδιοι σύμβολοι signs which befall us on leaving home or on journeys. Cp. Cramer Anecd. Ox. IV. p. 241 ἐνόδιον, ὅταν ἐξηγήσηταί τις τὰ ἐν ὁδῷ ἀπαν- τῶντα λέγων· ἐάν σοι ὑπαντήσῃ τοιοῦ- τος ἄνθρωπος ἢ τόδε βαστάζων ἢ τόδε, συμβήσεταί σοι τόδε, Chrysost. on Paul. Ephes. 4, Homil. 12 πολλῶν δειμάτων αὐτοῖς (the Greeks) ἡ ψυχὴ μεστή, οἷον· ' ὁ δεῖνά μοι πρῶτος ἐνέ- τυχεν ἐξιόντι τῆς οἰκίας· πάντως μυ- ρίαδεῖ κακὰ συμπεσεῖν.” ' ἔξω δὲ ἐξελ- θόντι ὁ ὀφθαλμός μοι ὁ δεξιὸς κάτω- θεν ἀναπηδᾷ · δακρύων τοῦτο τεκμή- ριον,' Hor. Carm. iii. 27, 1 impios parrae recinentis omen du- cat et praegnans canis aut ab agro rava decurrens lupa Lanuvino fetaque vulpes. Rumpit et serpens iter in- stitutum, si per obliquum similis sagittae terruit man- nos.

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-338

¹⁷

¹⁸

;

488. γαμψωνύχων: cp. Il. xvi. 428 αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες. The large, soar- ing birds of prey (eagles, hawks, ravens) served for augury. -σκεθρῶς: ср. 102.

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-339

¹⁹

²⁰

;

490 ff. εὐωνύμους τε: cp. on 91; also Ag. 444 στένουσι δ᾽ εὐ λέγοντες τὸν μὲν ὡς μάχης ἴδρις, τὸν δ᾽ ἐν φοναῖς καλῶς πεσόντα, Pers. 76 πεζονόμοις ἔκ τε θαλάσσας. — δίαιταν . . . συνεδρίαι : this, too, was a part of augural sci- ence, as affording prognostications of human conditions. Cp. Aristot. Hist. Αn. ix. 1 τοῖς ὠμοφάγοις ἅπαντα πολε- μεῖ, καὶ ταῦτα τοῖς ἄλλοις· ὅθεν καὶ τὰς διεδρίας καὶ τὰς συνεδρίας οἱ μάντεις λαμβάνουσι· δίεδρα μὲν τὰ πολέμια τιθέντες, σύνεδρα δὲ τὰ εἰρη- νεύοντα πρὸς ἄλληλα. Accordingly στέργηθρα is the untechnical, συνεδρίαι the technical term.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-340

²¹

²²

;

493 ff. Examination of sacrificial victims (extispicina) had to do with shape, position, and color of the inner organs. This was especially the office of the ἱεροσκόποι οι θυοσκό- ποι. – καὶ χροιὰν... χολή: and what color the gall must have, to be agreeable to the gods. Cp. Eur. El. 826 ἱερὰ δ' εἰς χεῖρας λαβὼν Αἴγισθος ἤθρει· καὶ λόβος μὲν οὐ προσῆν σπλάγχνοις, πύλαι δὲ καὶ δοχαὶ χολῆς πέλας κακὰς ἔφαι- νον τῷ σκοποῦντι προσβολάς,

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-341

²³

²⁴

;

496 ff. κνίσῃ... τέχνην : this τέχνη is the ἐμπυρομαντεία, which derived signs (σήματα) from the form, bright- ness and power of the sacrificial flames. Cp. Apoll. Rh. i. 144 αὐτὸς δὲ θεοπροπίας ἐδίδαξεν οἰωνούς τ᾽ ἀλέγειν ἠδ᾽ ἔμπυρα σήματ᾿ ἰδέσθαι. Such ἔμπυρα (= φλογωπά) σήματα, of evil portent, are described Soph. Ant. 1006 ἐκ δὲ θυμάτων Ηφαιστος οὐκ ἔλαμπεν, ἀλλ᾽ ἐπὶ σποδῷ μυδῶσα κηκὶς μηρίων ἐτήκετο κάτυφε κἀνέπτυε καὶ μετάρσιοι χολαὶ διεσπείροντο, καὶ καταρρυεῖς μηροὶ κα- λυπτῆς ἐξέκειντο πιμελῆς. Incident- ally, in κνίσῃ ὀσφῦν, the poet refers to the doctrines as to what part of the victims should be offered to the gods, and in what way. There is here a vague allusion to the story in Hesiod (see Introd. p. 5). Ср. also Il. i. 460 μηρούς τ᾽ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν, δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ᾿ αὐτῶν δ᾽ ὠμοθέτησαν. – μακρὰν ὀσφῦν : = μεγαλὴν ὀσφῦν. Cp. Eum. 75 δι' ἠπείρου μακρᾶς. The so-called ἱερὸν ὀστοῦν, os sacrum, is meant. Cp. Etym. Magn. p. 468, 28 ἱερὸν ὀστοῦν, τὸ ἄκρον τῆς ὀσφύος· οὕτω γὰρ κέκληται ὅτι μέγα ἐστίν (hence the epithet μακράν), ἢ ὅτι ἱερουργεῖται τοῖς θεοῖς.

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-342

²⁵

²⁶

;

499. ἐξωμμάτωσα, ἐπάργεμα: these correspond in their proper significa- tions. ἄργεμος, νόσος ὀμμάτων (cata- ract), ἀφ᾽ οὗ ἄργεμα κατὰ Δίδυμον τὰ ἐπὶ ὀφθαλμῶν λευκώματα (albugo), Eustath. p. 1430, 60; ἐπάργεμα λέγε- ται τὰ ὄμματα, ὅταν ἢ τετυφλωμένα ὑπὸ λευκωμάτων, Hesych. On ἐξομματοῦν, take scales from the eyes, cp. the verse from Sophocles's Phineus in Ar. Plut. 635 (ἀντὶ γὰρ τυφλοῦ) ἐξωμμάτωται καὶ λελάμπρυνται κόρας. Here “open the eyes is said for "make plain." What we perceive, seems to us, as it were, to have eyes. So τυφλός means invisible as well as not seeing. ματα. دو

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-343

²⁷

²⁸

;

501. ἀνθρώποισιν : to be joined with the verbal substantive ὠφελή- Cp. 612; Ar. Nub. 305 οὐρα- νίοις τε θεοῖς δωρήματα, Plat. Apol. 30 a τὴν ἐμὴν τῷ θεῷ ὑπηρεσίαν, Eur. Iph. Τ. 387 τὰ Ταντάλου τε θεοῖσιν ἑστιάματα. Krüger I. § 48, 12, 4; G. 185; H. 765 a. For the dative with ὠφελεῖν see on 342 above.

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-344

²⁹

³⁰

;

502. άργυρον χρυσόν τε: the last two objects, united by τé, form to- gether the third member of the series. Cp. Cic. Div. i. 51 aurum et argentum, aes, ferrum.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-345

³¹

³²

;

504. φλύσαι: cp. Cic. de Fin. v. ζεε φλούρια 27 dixerit hoc quidem Epi- curus, semper beatum esse sapientem, quod quidem solet ebullire nonnunquam.

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-346

³³

³⁴

;

505. Cp. Eur. Frg. 364, 5 βραχεῖ δὲ μύθῳ πολλὰ συλλαβὼν ἐρῶ, Lucret. vi. 1083 sed breviter pau- cis praestat comprendere multa.

Aeschylus Prometheus Bound 472

Herbert Weir Smyth (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Chorus

You have suffered sorrow and humiliation. You have lost your wits and have gone astray; and, like an unskilled doctor, fallen ill, you lose heart and cannot

discover by which remedies to cure your own disease.
475

Current edition Perseus

Χορός

τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος;
515

Προμηθεύς

Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τ᾽ Ἐρινύες.

Χορός

τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος;

Προμηθεύς

οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην.

Χορός

τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν¹⁶ ἀεὶ κρατεῖν;

Προμηθεύς

τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει.
520

Χορός

ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις.

Προμηθεύς

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσει πλέον,

οἷας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσῃ πλέον,
475

πέπονθας αἰκὲς πῆμ'· ἀποσφαλεὶς φρενῶν

πλανᾷ, κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον

πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις
490

εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος.

ΧΟ.

Testim.:

Apparatus Criticus

CHORUS

LE CORYPHÉE

Tu subis là un humiliant malheur : ton esprit abattu s'égare, et, tel un mauvais médecin tombé malade à son tour, tu te décourages et ne peux trouver
pour toi-même le remède qui te guérirait.

PROMÉTHÉE

Tu t'étonneras encore davantage à ouïr le reste, les ressources, les arts, que j'ai imaginés. Et ceci

CHORUS.

CORIFEA

Cho.

Chorus

Unseemly woe thou bearest. Driven astray

Flounders thy judgment, and like sorry leech

Falling distemper'd, spiritless thou art,

Nor remedies canst find thyself to cure.

A rueful doom is thine! distraught of soul,

And all astray, and like some sorry leech

Art thou, repining at thine own disease,
510

Unskilled, unknowing of the needful cure.

Chorus

Du trägst ein schmachvoll Leiden; alles Rathes bloß,

Schwankst du; dem schlechten Arzte gleich, der selbst erkrankt,

Verzagst du muthlos, und vermagst dir selber nicht

Das Mittel auszufinden, das dich heilen kann.

Die Chorführerin.

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Chorus You have suffered sorrow and humiliation. You have lost your wits and have gone astray; and, like an unskilled doctor, fallen ill, you lose heart and cannot discover by which remedies to cure your own disease. 475

Current edition Perseus

Προμηθεύς οὐ ταῦτα ταύτῃ Μοῖρά πω τελεσφόρος κρᾶναι πέπρωται, μυρίαις δὲ πημοναῖς δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω: τέχνη δ᾽ ἀνάγκης ἀσθενεστέρα μακρῷ.

Χορός τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος; 515

Προμηθεύς Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τ᾽ Ἐρινύες.

Χορός τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος;

Προμηθεύς οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην.

Χορός τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν 16 ἀεὶ κρατεῖν;

Προμηθεύς τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει. 520

Χορός ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις.

Προμηθεύς τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσει πλέον, οἷας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ Τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσῃ πλέον, 475

πέπονθας αἰκὲς πῆμ'· ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ, κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις 490 εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος.

ΧΟ.

Testim.:

Apparatus Criticus

CHORUS

LE CORYPHÉE Tu subis là un humiliant malheur : ton esprit abattu s'égare, et, tel un mauvais médecin tombé malade à son tour, tu te décourages et ne peux trouver pour toi-même le remède qui te guérirait.

PROMÉTHÉE Tu t'étonneras encore davantage à ouïr le reste, les ressources, les arts, que j'ai imaginés. Et ceci

CHORUS.

CORIFEA

Cho.

Chorus Unseemly woe thou bearest. Driven astray Flounders thy judgment, and like sorry leech Falling distemper'd, spiritless thou art, Nor remedies canst find thyself to cure.

A rueful doom is thine! distraught of soul, And all astray, and like some sorry leech Art thou, repining at thine own disease, 510 Unskilled, unknowing of the needful cure.

Chorus

Du trägst ein schmachvoll Leiden; alles Rathes bloß, Schwankst du; dem schlechten Arzte gleich, der selbst erkrankt, Verzagst du muthlos, und vermagst dir selber nicht Das Mittel auszufinden, das dich heilen kann.

Die Chorführerin.

Commentary

Stable identifiers

Chorus

You have suffered sorrow and humiliation. You have lost your wits and have gone astray; and, like an unskilled doctor, fallen ill, you lose heart and cannot

discover by which remedies to cure your own disease.
475

Χορός

τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος;
515

Προμηθεύς

Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τ᾽ Ἐρινύες.

Χορός

τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος;

Προμηθεύς

οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην.

Χορός

τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν¹⁶ ἀεὶ κρατεῖν;

Προμηθεύς

τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει.
520

Χορός

ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις.

Προμηθεύς

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσει πλέον,

οἷας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσῃ πλέον,
475

LE CORYPHÉE

Tu subis là un humiliant malheur : ton esprit abattu s'égare, et, tel un mauvais médecin tombé malade à son tour, tu te décourages et ne peux trouver
pour toi-même le remède qui te guérirait.

PROMÉTHÉE

Tu t'étonneras encore davantage à ouïr le reste, les ressources, les arts, que j'ai imaginés. Et ceci

Chorus

Unseemly woe thou bearest. Driven astray

Flounders thy judgment, and like sorry leech

Falling distemper'd, spiritless thou art,

Nor remedies canst find thyself to cure.

A rueful doom is thine! distraught of soul,

And all astray, and like some sorry leech

Art thou, repining at thine own disease,
510

Unskilled, unknowing of the needful cure.

Du trägst ein schmachvoll Leiden; alles Rathes bloß,

Schwankst du; dem schlechten Arzte gleich, der selbst erkrankt,

Verzagst du muthlos, und vermagst dir selber nicht

Das Mittel auszufinden, das dich heilen kann.