399.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-448
στένω σε τᾶς: Affert primum huius carminis versum scholiastes Aristophanis ad Vesp. 270. ut stasimi, et profecto aptissime, quum πάροδος chori quae dicitur non a stantibus in orchestra, sed sedentibus in curru alato sit cantata. Schol.
τὸ στάσιμον ᾄδει ὁ χορὸς ἐπὶ τῆς γῆς κατεληλυθώς
.
στένω σε τᾶς
, super
ă
adscripto
η
, Μ.
στένω σε τὰς
G. Vit. Aug. Ald.
στένωσις τὰς
Lips.
400-401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-449
δ᾽ εἰβομένα: Libri omnes
δακρυσίστακτον δ'
, praeter Bess. in quo
τ'
est, et Lips. Aug. qui
δακρυσίστατον δ'
habent. Tum
ῥαδινῶν (ῥαδηνῶν G.) λειβομένα
M. G. Lips. Aug. et ceteri plerique. Idem fuit in Vit. sed a prima manu in
ῥαδινὸν λ.
mutatum est.
ῥαδινὸν λειβομένα
aliquot codices et Ald. Rob. Εt
ῥαδινόν
quidem potest videri verum esse, ut Aeschylus expresserit
τέρε δάκρυον
. Vt stropham antistrophae exaequaret Heathius scripsit
δακρυσίστακτον ἀπ᾿ ὄσσων ῥαδινῶν ῥέος παρειάν
, omissis
δέ
et
λειβομένα
. Sed particula abesse non potest, nem que
λειβομένα
delendum est, sed excidit aliquid in antistropha. Quare deleta post
δακρυσίστακτον
particula ex
λειβομένα
feci
δ᾽ εἰβομένα
. Sophocles Ant. 527.
φιλάδελφα κάτω δάκρυ εἰβομένη
.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-450
νοτίοις:
νωτίοις
ante correctionem M.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-451
ἔτεγξα:
ἔτεγξα
libri praeter Par. A. qui
ἔτεγξε
habet. Coniecerat ita Heathius, receperunt Brunckius, Porsonus, alii. At ne eiecto quidem
εἰβομένα
opus erat
ἔτεγξε
scribi.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-452
παγαῖς:
πηγαῖς
M. Lips. aliique.
παγαῖς
G. Vit.
403-404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-453
τάδε· Ζεὺς δ᾽:
τάδε. Ζεὺς γὰρ ἰδίοις
Vind. 2. Ceteri codices et Ald.
τάδε Ζεὺς ἰδίοις
, nisi quod quidam ut Vit. post
τάδε
interpungunt, in quo codice supra scriptum
ὁ γάρ
. Verissima Robortelli scriptura
τάδε, Ζεὺς δ᾽ ἰδίοις
.
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-454
κρατύνων:
κρατύνει
Vind. 1. 3. et in litura, quum antea
κρατύνων
fuisset, G.
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-455
ὑπερήφανον:
ὑπερήφανος
ante correctionem M.
405-406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-456
θεοῖς τοῖς πάρος:
θεοῖς τοῖς πάρος
M. G. Vit. et cum plerisque codd. Rob.
τοῖς πάρος θεοῖς
Lips. aliique nonnulli et Ald.
τοῖς πρὸς θεοῖς
Aug.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-457
ἐνδείκνυσιν:
ἐνδείκνυσιν
G. Arund. Par. L.
ἐνδεικνύειν
Μ.
ἐνδεικνύει
Par. D.
δεικνύει
Vit. et pauci alii.
δείκνυσιν
Lips. Aug. aliique et edd. vett.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-458
αἰχμάν:
αἰχμήν
M. G. Vit.
αἰχμάν
Lips.
408-409.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-459
μεγαλοσχήμονά τ' ἀρχαιοπρεπῆ δακρυχέει στένουσα: Libri
μεγαλοσχήμονα τ' ἀρχαιοπρεπῆ
, nisi quod Vind. 2. 3. 4.
τε
plene scriptum habent, Aug. autem
μεγαλοσχήμον τ' ἀρχαιοπρεπή
. Sola Aldina
μεγαλοσχήμων ἀπ' ἀρχαιοπρεπή
. Tum
στένωσι
, super
ο
addito
υ
, Μ.
στένουσι
G. Vit. aliique pauci et Rob.
στένουσα
Lips. Aug. aliique et Ald.
στένουσαν
Par. E. Agnoscunt
στένουσι
scholiastae. At sic tam languida fit oratio, ut plane indigna sit Aeschylo. Itaque vix dubitari posse videtur quin
στένουσι
correctori debeatur, qui
στένουσα
construi non posse animadverteret. Sed stropha monstrat post
ἀρχαιοπρεπή
excidisse verbum, quod videtur
δακρυχέει
fuisse,
409.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-460
τὴν σὰν:
τῶν σῶν
G. Vit. Ald.
τὰν σὰν
Rob.
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-461
τε:
τε
omittunt Lips. Aug. Bess. Ald.
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-462
τιμάν:
τιμᾶν
ante corr. M.
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-463
ὁπόσοι:
ὅποσοι
G. et aliquot alii.
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-464
413.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-465
σοῖς:
σοῖς
M. G. Vit. Lips. Aug.
σοισι
pauci codices.
414.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-466
θνητοί:
θνατοί
Μ. G. Ceteri
θνητοί
.
416.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-467
μάχαις:
μάχας
M. aliique.
μάχαν
Rob.
μάχης
Lips. Aug. Ald.
μάχαις
G. Vit. et multi alii. Hoc tenui. Sophocles Ai. 365.
τὸν ἐν δαίοις ἄτρεστον μάχαις
.
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-468
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-469
418.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-470
τόπον:
τόπον
M. Vit. aliique et Rob.
πόρον
G. Lips. Aug. aliique.
τόπον πόρον
Ald. Restituit
τόπον
Porsonus, vocabulum tragicis tritissimum.
420.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-471
Σαρματᾶν:
Ἀραβίας
M. G. Vit. et plerique.
Ἀρσαβίας
Lips. et pauci. Tum
ἄνθος
Ald.
ἄνθος
M. G. Vit. Lips. Aug. et cum ceteris plerisque Rob. I. H. Vossius in Geographia vet. p. XVIII. non opus esse ait ut exclamemus quod Plautinus Charmides in Trinummo IV. 2.89. dicenti
omnium primum in Pontum advecti ad Arabiam terram sumus
respondet,
an etiam Arabia est in Ponto?
Collocasse enim Aeschylum Arabiam in vicinia Caucasi. At si Euripides in Bacchis v. 16. sciebat ubi sita esset Arabia, respondere licebit quod Charmidae isti respondetur,
est: non illaec ubi tus gignitur, sed ubi absinthium fit atque cunila gallinacea
. Laborarunt jam veteres interpretes in quaerenda ratione qua Arabiam Scythiae admoverent: qui quum ei rei Troglodytas adhibuerunt, gravi errore, quem Casaubonus ad Strabonem p. 506. notavit, Troglodytas qui ad sinum Arabicum incolebant, de quibus Strabo in principio libri XVII. exposuit, confuderunt cum illis quorum sedes fuit inter Caucasum et paludem Maeotidem, de quibus idem Strabo refert libro XI. p. 506. quem locum spectarunt scholiastae. Praeter hos alii fuere Troglodytae ad Istrum circa Tomos, de quibus dixit Strabo libro VII. p. 318. Elmsleius cum Butlero latius patere visum antiquis esse nomen Arabiae et Aeschylum nihilo peritiorem geographiae Shakespeario fuisse censebat. Profecto ita est in iis locis qui ubi terrarum siti essent nemo tum accurate sciebat. At id non potest cadere in Arabiam, cuius nomen usque ad Caucasum porrigi credere relinquendum Welckero in Trilogia p. 20. et Bothio. Apertum est autem Aeschylum de noto claroque populo loqui, qui vel ad Caucasum vel in ipso Caucaso habitet. Nam quod sequitur,
ὑψίκρημνον θ' οἱ πόλισμα Καυκάσου πέλας νέμονται
, non solum metri indicio sine
τε
copula scribendum est, sed etiam propter ipsam sententiam. Ineptissima esset enim gentis commemoratio, cuius nomen, quo in genere sibi placent tragici, taceretur, et tamen illa vocaretur
δάϊος στρατός, ὀξυπρώροισι βρέμων ἐν αἰχμαῖς
. Hinc non puto dubitari posse quin Sarmatas dixerit Aeschylus scripseritque
Σαρματᾶν τ᾽ ἄρειον ἄνθος
. In hos enim plane quadrat tota illa descriptio: sed nomen iam perantiquo tempore obscuratum fuisse oportet, ut ex superstitibus litterarum vestigiis
Ἀραβίας
eruerent librarii. Simillimi ipsis etiam verbis versus sunt Dionysii periegetae 652. seqq.
421.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-472
ὑψίκρημνον οἳ:
ὑψίκρημνονθ' οἳ
Μ.
ὑψίκριμνον θ᾽ οἳ
Lips.
ὑψίκρημνον τ' οἳ
Ald.
ὑψίκρημνον θ' οἳ
ceteri. Delendam esse copulam viderunt Bothius atque Elmsleius.
422.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-473
νέμονται:
νέμουσι
Μ. (si recte adnotatum est et Vit. paucique alii. Ceteri libri
νέμονται
, quod praestat non aliam ob caussam, quam quod gravior spondeus fit diphthongo, quam si
νέμουσιν
scribitur: nam in strophico versu est
οἳ γᾶς
.
422.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-474
Καυκάσου πύλας: Sed
Καυκάσου πέλας
, quod libri habent, non puto scripsisse Aeschylum. Primum enim ipsa verba videntur aliquid vitii prodere. Nam
πόλισμα
, quod
ὑψίκρημνον
dicatur, in Caucaso potius ipso quam in vicinia Caucasi situm, esse intelligitur. Deinde tam apposite convenit haec descriptio portis Caucasiis, ut sponte se offerat apta loco scriptura,
Καυκάσου πύλας
. Plinius H. N. VI. 12.
ab his sunt portae Caucasiae, magno errore multis Caspiae dictae, ingens naturae opus montibus interruptis repente, ubi fores obditae ferratis trabibus, subter medias amne diri odoris fluente citraque in rupe castello, quod vocatur Cumania, communito ad arcendas transitu gentes innumeras, ibi loci, terrarum orbe portis discluso, ex adverso maxime Harmastis oppidi Iberum
. De iisdem, etsi nomine non appellans, Strabo XI. p. 500.
ἐκ δὲ τῶν πρὸς ἄρκτον νομάδων ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἀνάβασις χαλεπή· καὶ μετὰ ταύτην ποταμία στενὴ ἐπὶ τοῦ Ἀράγου ποταμοῦ τεττάρων ἡμερῶν ὁδὸν ἔχουσα ἐφ᾽ ἕνα· φρουρεῖ δὲ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ τεῖχος δύςμαχον
. Ptolemaeus has
Σαρματικὰς πύλας
appellavit. Denique vero etiam Lucianus videtur
Καυκάσου πύλας
legisse, quas ille quidem eo errore quem Plinius notavit Caspias dixit, quum scripsit in Prometheo cap. 4.
σὺ δέ, στωμύλος γὰρ εἶ καὶ δικανικός, ἀπολόγησαι ὑπὲρ αὐτοῦ, ὡς δικαίαν τὴν ψῆφον ἔθετο ἀνεσταυρῶσθαί με πλησίον τῶν Κασπίων τούτων πυλῶν ἐπὶ τοῦ Καυκάσου, οἴκτιστον θέαμα πᾶσι Σκύθαις
.
423.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-475
ὀξυπρώροισι:
ὀξυπόροισι
Lips. Aug.
425.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-476
μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις:
μόνον δὴ πρόσθεν
M. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.
μόνον
omissum in G. sed in margine ante
δὴ
suppletum.
μόνον δὲ πρόσθεν
Ven. 2. Vind. 1. 3.
σου
post
πρόσθεν
addunt Par. B. Ox. Ald. Tum
ἄλλον ἐν πόνοις
Μ. aliique et Rob.
ἄλλων
Vit. Aug. aliique et Ald.
ἄλλον
in
ἄλλων
a sec. manu mutatum G.
ἄλλον
, superscripto
ων
, Lips.
ἄλλων
, superscripto
ἄλλον
et
γρ. πρόσθεν ἄλλον
, Par. B. Delendum esse
ἄλλων
vel
ἄλλον
adnotatio scholiastarum
ἢ σοῦ ἢ τῶν ἄλλων
docet. Scribendum est
μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις
. Antistrophica enim haec sunt.
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-477
ἀδαμαντοδέτοις:
ἀδαμαντοδέτοις
Colb. 1. Ceteri libri
ἀκαμαντοδέτοις
, quod iam Stanleius corrigendum esse vidit. Inepta et ipsa secum pugnans vox est
ἀκαμαντοδέτοις
, nec dubium quin Aeschylus ut supra v. 148.
ἀδαμαντοδέτοις
, sed alio significatu, scripserit. Illic enim proprie eo vocabulo usus est, hic nihil nisi invictam necessitatem dixit. Ita Dionysii tyranni dominatus
ἀδάμαντι δεδεμένος
dicebatur, de quo Kuhnius et Perizonius ad Aeliani V. H. VI. 12. Ita Pindarus Pyth. IV. 125.
τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις
, commemoratus inter alia ab Rittershusio ad Oppiani Cyneg. III. 240. Eodem pertinet illud in oraculo, apud Herodotum VII. 141.
σοὶ δὲ τόδ᾽ αὐτις ἔπος ἐρέω, ἀδάμαντι πελάσσας
.
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-478
Τιτᾶνα λύμαις:
τιτᾶν ἀλύμαις
Vit.
427.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-479
ἐςειδόμαν:
εἰσιδόμαν
, superscripto
ην
, Vit. Lips.
εἰσιδόμην
Vind. 4. Ald. Rob.
εἰσιδόμαν
ceteri.
εἰςειδόμαν
scribendum esse antistropha monstrat.
427.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-480
θεῶν:
θεὸν
M. G. Par. L. Rob.
θεόν
, superscripto
ῶν
, Bess.
θεῶν
ceteri.
428-430.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-481
Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει:
ἄτλανθ᾽ ὡς
Μ.
ἄτλανθ' ὃς
ceteri, praeter Vit. Ald. qui divisim
ἄτλαν θ' ὃς
habent, ex inepta recentioris scholiastae sententia, qui
Τιτάνα
Typhonem intelligens accusativum esse volebat
Ἄτλαν
. Scilicet Tzetzes ad Hesiodi O. et D. 381.
Ἄτλας, Ἄτλα
declinari propter
Ἀτλαγενέων
affirmavit: quam sapientiam notavit Lobeckius ad Phryn. p. 669. Nihil ad illam declinationem tuendam confert vocativus
Ἄτλα
, quem a Graecis acceptum in hoc Ovidii Metam. IV. 643. videmus,
tempus, Atla, veniet
: cui par est apud Homerum
Πουλυδάμα
. Sed tamen indulserunt sibi interdum poetae huiusmodi mutationes formarum: unde apud Choeroboscum ad Theodosii canones in Bekkeri Anecd. p. 1183. legimus
καὶ λέγουσιν οἱ ποιηταὶ πολλάκις ὁ Αἴας τοῦ Δία καὶ ὁ Δρύας τοῦ Δρύα καὶ ὁ Θόας τοῦ Θόα, ὡς παρ' Ἡσιόδῳ “ἡ δὲ Θόαν τέκεν υἱόν,” καὶ παρ' Ἀλκαίῳ “Αἴαν τὸν ἄριστον.” οἱ γὰρ ποιηταὶ μέτρῳ δουλεύοντες πολλάκις διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου παραβαίνουσι τὸν κάνονα
. Hesiodus quidem scribere poterat, et scripsit fortasse,
ἣ δὲ Θόαντ' ἔτεχ' υἱόν
. Alcaei versum integrum habet Hephaestio p. 61. Gaisf.
Κρονίδα βασιλῆος γένος, Αἴαν, τὸν ἄριστον πέδ Αχιλλέα
. Hic, ubi nulla metri necessitas cogebat, mirabilis est versus quem Dindorfius dedit,
εἰςιδόμαν θεὸν Ἄτλαν ὃς αἰὲν
Post
Ἄτλανθ᾿ ὃς
omnes libri
αἰέν
. Tum
ὑπείροσχον
Lips.
ὑπείοέχον
Par. C. Ceteri libri
ὑπείροχον
, praeter Vit. in quo recte scriptum est
ὑπέροχον
. Libri
σθένος κραταιὸν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστενάζει
, nisi quod
κρατεὸν
et
πῶλον
G. habet, Robortellus autem
ὑποβαστάζει
. Nihil hoc est nisi interpretatio verae scripturae
ὑποστεγάζει
, quae a me in dissertationis de differentia prosae et poeticae orationis parte prima p. 33. sive in Opusc. vol. I. p. 114. proposita effugit editorum praeter Dindorfium notitiam. In Vit. ad
ὑποστενάζει
superscriptum
βαστάζει
. Hesychius
στέγει, κρύπτει, συνέχει, βαστάζει, ὑπομένει
. Suidas in v.
στέγει, καὶ στεγόντων, ἀνεχόντων, βασταζόντων
. Atqui
στεγάζω
idem est quod
στέγω
. Totum locum, in quo emendando et alii et ego (veluti in Opusc. VII. p. 255.) varie laboravimus, nunc restituisse mihi videor. Et illud quidem Reisigius recte vidit,
σθένος
non potuisse de caelo dici, scribique, ex parte recte, voluit
Ἄτλαντος αἰὲν ὑπείροχον σθένος
. Deinde illud
οὐράνιόν τε πόλον
referri apparet ad aliquam terrae commemorationem, quemadmodum v. 351. Atlas dictus est
κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων
. Perturbati sunt strophae postremi versus eo quod
ὃς αἰέν
, non recte illud scriptum, in alienum locum venit. Scripsi
Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει
.
432.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-482
NA: Excidisse versum stropha docet.
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-483
ξυμπίτνων:
ξυμπίτνων
sic M.
ξυμπιτνών
, acuto qui in media syllaba fuerat expuncto, Vit.
ξυμπίπτων
Cantabr. 1. Ven. 2. Vind. 3. et pro varia lectione Par. Β.
ξυμπιτνών
ceteri et in margine Vind. 3.
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-484
βυθός:
βαθὺς
(non βαθός) M. Rob. In M. ad
στένει
adscriptum ἀπ᾿ εὐθείας τῆς τὸ
στένος
.
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-485
κελαινὸς: Libri
κελαινὸς δ᾽ ἄΐδος
. Delendam esse particulam stropha monstravit.
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-486
ὑποβρέμει:
ἀποβρέμει μυχὸς γᾶς
Vit.
ὑποβρέμυχος γᾶς
G.
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-487
παγαί θ':
παγαί θ'
(non πηγαὶ δ' aut πηγαί θ') M. Vit. et ceteri plerique ac Rob.
πηγαί θ'
Lips. Aug. aliique et Ald.
πηγαὶ δ᾽
G.
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-488
ἁγνορύτων:
ἁγνωρύτων
Μ.
ἁγνωρούτων
Vit.
ἁγνορρήτων
G.
ἁγνηρούτων
Par. F. Ceteri
ἁγνορρύτων
. Emendavit Heathius.
436.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-489
οἰκτρόν:
πικρόν
pro
οἰκτρόν
Vit. et pauci alii.