Search the Perseus Catalog for:

View: By Card

← Previous Next →

MESSENGER

Had conquest waited upon numbers, queen,

Then Persia's ships were victor, for the fleet
340

Of Hellas counted but three hundred ships, *

And other ten selected, in reserve.

But Xerxes, this I know, led fifty score,

While those for swiftness most pre-eminent

Two hundred were and seven: such the tale.

Seem we to thee the weaker in this battle?

Rather some power divine destroyed the host,

The scale depressing with unequal fortune.

Gods save the city of the goddess, Pallas.

Persians. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.

Current edition Experimental

The Persians (OCR draft) (English) (The Persians. Anna Swanwick, 1886.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Πέρσαι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 65-158 focus

str. 1

Χορός

πεπέρακεν¹ μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη
65

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν-

τίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμῳ σχεδίᾳ πορ-

θμὸν ἀμείψας

Ἀθαμαντίδος Ἕλλας,
70

πολύγομφον ὅδισμα

ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

73

ant. 1

Χορός

πολυάνδρου δ᾽ Ἀσίας θούριος ἄρχων

ἐπὶ πᾶσαν χθόνα ποιμα-

νόριον θεῖον ἐλαύνει
75

διχόθεν, πεζονόμον² τ᾽ ἔκ

τε θαλάσσας,

ἐχυροῖσι πεποιθὼς

στυφελοῖς ἐφέταις, χρυ-

σογόνου³ γενεᾶς ἰσόθεος⁴ φώς.
80
81

str. 2

Χορός

κυανοῦν⁵ δ᾽ ὄμμασι λεύσσων

φονίου⁶ δέργμα⁷ δράκοντος,

πολύχειρ καὶ πολυναύτας,

Σύριόν θ᾽ ἅρμα διώκων,

ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν-
85

δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

87

ant. 2

Χορός

δόκιμος δ᾽ οὔτις ὑποστὰς

μεγάλῳ ῥεύματι φωτῶν

ἐχυροῖς ἕρκεσιν εἴργειν

ἄμαχον κῦμα θαλάσσας:
90

ἀπρόσοιστος γὰρ ὁ Περσᾶν⁸

στρατὸς ἀλκίφρων τε λαός.

93

str. 3

Χορός

δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-
95

μα⁹ τόδ᾽ εὐπετῶς¹⁰ ἀνᾴσσων;¹¹

97

ant. 4

Χορός

φιλόφρων γὰρ παρασαίνει¹²

βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα,¹³

τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν

νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.¹⁴
100

θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρ᾽

ἐκράτησεν τὸ παλαι-

όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις

πολέμους πυργοδαΐκτους

διέπειν ἱππιοχάρμας
105

τε κλόνους

πόλεών τ᾽ ἀναστάσεις.

108

ant. 3

Χορός

ἔμαθον δ᾽¹⁵ εὐρυπόροι-

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ
110

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-

οπόροις τε μαχαναῖς.

115

str. 5

Χορός

ταῦτά μοι¹⁶ μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις¹⁷ πύθη-

ται κένανδρον μέγ᾽ ἄστυ Σουσίδος,

120

ant. 5

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ᾽
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,¹⁸

ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.¹⁹
125
126

str. 6

Χορός

πᾶς γὰρ ἱππηλάτας

καὶ πεδοστιβὴς λεὼς

σμῆνος ὣς ἐκλέλοιπεν μελισ-

σᾶν²⁰ σὺν ὀρχάμῳ στρατοῦ,

τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας
130

ἀμφοτέρας ἅλιον

πρῶνα κοινὸν αἴας.

133

ant. 6

Χορός

λέκτρα δ᾽ ἀνδρῶν πόθῳ²¹

πίμπλαται δακρύμασιν:

Περσίδες δ᾽ ἁβροπενθεῖς²² ἑκά-
135

στα²³ πόθῳ φιλάνορι

τὸν αἰχμάεντα θοῦρον εὐνα-

τῆρ᾽ ἀποπεμψαμένα²⁴

λείπεται μονόζυξ.

140

Χορός

ἀλλ᾽ ἄγε, Πέρσαι, τόδ᾽ ἐνεζόμενοι
140

στέγος²⁵ ἀρχαῖον,

φροντίδα κεδνὴν καὶ βαθύβουλον

θώμεθα, χρεία δὲ προσήκει,

πῶς ἄρα²⁶ πράσσει Ξέρξης βασιλεὺς

Δαρειογενής,
145

τὸ πατρωνύμιον γένος ἡμέτερον:

πότερον τόξου ῥῦμα τὸ νικῶν,

ἢ δορικράνου²⁷

λόγχης ἰσχὺς κεκράτηκεν.

ἀλλ᾽ ἥδε θεῶν ἴσον ὀφθαλμοῖς
150

φάος ὁρμᾶται μήτηρ βασιλέως,

βασίλεια δ᾽ ἐμή, προσπίτνω:²⁸

καὶ προσφθόγγοις δὲ χρεὼν αὐτὴν

πάντας μύθοισι προσαυδᾶν.

155

Χορός

ὦ βαθυζώνων ἄνασσα Περσίδων ὑπερτάτη,
155

μῆτερ ἡ Ξέρξου γεραιά, χαῖρε, Δαρείου γύναι:

θεοῦ μὲν εὐνάτειρα²⁹ Περσῶν, θεοῦ δὲ καὶ μήτηρ ἔφυς,

εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ.

159

Πέρσαι Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 65-158 focus

Χορός

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη
65

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν-

τίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμῳ σχεδίᾳ πορθ-

μὸν ἀμείψας

Ἀθαμαντίδος Ἕλλας,
70

πολύγομφον ὅδισμα

ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

Χορός

πολυάνδρου δʼ Ἀσίας θούριος ἄρχων

ἐπὶ πᾶσαν χθόνα ποιμα-

νόριον θεῖον ἐλαύνει
75

διχόθεν, πεζονόμον τʼ ἔκ

τε θαλάσσας,

ἐχυροῖσι πεποιθὼς

στυφελοῖς ἐφέταις, χρυ-

σογόνου γενεᾶς ἰσόθεος φώς.
80

Χορός

κυάνεον δʼ ὄμμασι λεύσσων

φονίου δέργμα δράκοντος,

πολύχειρ καὶ πολυναύτας,

Σύριόν θʼ ἅρμα διώκων,

ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν-
85

δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

Χορός

δόκιμος δʼ οὔτις ὑποστὰς

μεγάλῳ ῥεύματι φωτῶν

ἐχυροῖς ἕρκεσιν εἴργειν

ἄμαχον κῦμα θαλάσσας·
90

ἀπρόσοιστος γὰρ ὁ Περσᾶν

στρατὸς ἀλκίφρων τε λαός.

Χορός

θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρʼ

ἐκράτησεν τὸ παλαι-

όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις
95

πολέμους πυργοδαΐκτους

διέπειν ἱππιοχάρμας

τε κλόνους

πόλεών τʼ ἀναστάσεις.

100

Χορός

ἔμαθον δʼ εὐρυπόροι-
100

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-
105

οπόροις τε μαχαναῖς.

107

Χορός

δολόμητιν δʼ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-

μα τόδʼ εὐπετῶς ἀνᾴσσων;
110

111

Χορός

φιλόφρων γὰρ παρασαίνει

βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα,

τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν

νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.

115

Χορός

ταῦτά μοι μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις πύθη-

ται κένανδρον μέγʼ ἄστυ Σουσίδος,

120

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμʼ
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,

ὀᾶ, τοῦτʼ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δʼ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.
125

126

Χορός

πᾶς γὰρ ἱππηλάτας

καὶ πεδοστιβὴς λεὼς

σμῆνος ὣς ἐκλέλοιπεν μελισ-

σᾶν σὺν ὀρχάμῳ στρατοῦ,

τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας
130

ἀμφοτέρας ἅλιον

πρῶνα κοινὸν αἴας.

133

Χορός

λέκτρα δʼ ἀνδρῶν πόθῳ

πίμπλαται δακρύμασιν·

Περσίδες δʼ ἁβροπενθεῖς ἑκά-
135

στα πόθῳ φιλάνορι

τὸν αἰχμάεντα θοῦρον εὐνα-

τῆρʼ ἀποπεμψαμένα

λείπεται μονόζυξ.

140

Χορός

ἀλλʼ ἄγε, Πέρσαι, τόδʼ ἐνεζόμενοι
140

στέγος ἀρχαῖον,

φροντίδα κεδνὴν καὶ βαθύβουλον

θώμεθα, χρεία δὲ προσήκει,

πῶς ἄρα πράσσει Ξέρξης βασιλεὺς

Δαρειογενής,
145

τὸ πατρωνύμιον γένος ἡμέτερον·

πότερον τόξου ῥῦμα τὸ νικῶν,

ἢ δορικράνου

λόγχης ἰσχὺς κεκράτηκεν.

ἀλλʼ ἥδε θεῶν ἴσον ὀφθαλμοῖς
150

φάος ὁρμᾶται μήτηρ βασιλέως,

βασίλεια δʼ ἐμή· προσπίτνω·

καὶ προσφθόγγοις δὲ χρεὼν αὐτὴν

πάντας μύθοισι προσαυδᾶν.

155

Χορός

ὦ βαθυζώνων ἄνασσα Περσίδων ὑπερτάτη,
155

μῆτερ ἡ Ξέρξου γεραιά, χαῖρε, Δαρείου γύναι·

θεοῦ μὲν εὐνάτειρα Περσῶν, θεοῦ δὲ καὶ μήτηρ ἔφυς,

εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ.

Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 41 focus

ἁβροδιαίτων δ᾽ ἕπεται Λυδῶν

ὄχλος, οἵτ᾽ ἐπίπαν ἠπειρογενὲς

κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μιτρογάθης

Ἀρκτεύς τ᾽ ἀγαθὸς, βασιλῆς δίοποι,

καὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπόχους
45

πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν,

δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη,

φοβερὰν ὄψιν προσιδέσθαι.

στεῦται δ᾽ ἱεροῦ Τμώλου πελάται

ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον Ἑλλάδι,
50

Μάρδων, θάρυβις, λόγχης ἄκμονες,

καὶ ἀκουτισταὶ Μυσοί· Βαβυλὼν δ᾽

ἡ πολύχρυσος πάμμικτον ὄχλου

πέμπει σύρδην, ναῶν τ᾽ ἐπόχους·

τοξουλκῷ λήματι πιστούς·
55

τὸ μαχαιροφόρον τ᾽ ἔθνος ἐκ πάσης

Ἀσίας ἕπεται

δειναῖς βασιλέως ὑπὸ πομπαῖς.

τοιόνδ᾽ ἄνθος Περσίδος αἴας

οἴχεται ἀνδρῶν,

οὓς πέρι πᾶσα χθὼν Ἀσιᾶτις

θρέψασα πόθῳ στένεται μαλερῷ

τοκέες τ᾽ ἄλοχοί θ᾽ ἡμερολεγδὸν

τείνοντα χρόνον τρομέονται.

Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 41 focus

ἁβροδιαίτων δ᾽ ἕπεται Λυδῶν

ὄχλος, οἵτ᾽ ἐπίπαν ἠπειρογενὲς

κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μιτρογαθής

Αρκτεύς τ᾿ ἀγαθός, βασιλῆς δίοποι,

χαὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπόχους

πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν,

δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη

φοβερὰν ὄψιν προςιδέσθαι.

στεῦται δ᾽ ἱεροῦ Τμώλου πελάται

ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον Ἑλλάδι,

Μάρδων, θάρυβις, λόγχης άκμονες,

καὶ ἀκοντισταὶ Μυσοί· Βαβυλὼν δ᾽

ἡ πολύχρυσος πάμμικτον ὄχλον

πέμπει σύρδην, ναῶν τ᾽ ἐπόχους

καὶ τοξουλκῷ λήματι πιστούς·

τὸ μαχαιροφόρον τ᾽ ἔθνος ἐκ πάσης

ΠΕΡΣΑΙ. 89

Χορὸς Γερόντων.

Ασίας ἕπεται

δειναῖς βασιλέως ὑπὸ πομπαῖς.

τοιόνδ᾽ ἄνθος Περσίδος αἴας
60

οἴχεται ἀνδρῶν·

οὓς πέρι πᾶσα χθὼν Ασιῆτις

θρέψασα πόθῳ στένεται μαλερῷ,

τοκέες δ᾽ ἄλοχοί θ' ἡμερολεγδὸν

τείνοντα χρόνον τρομέονται.
65

ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 41 focus

ἁβροδιαίτων δ' ἕπεται Λυδῶν

ὄχλος, οἵτ' ἐπίπαν ἠπειρογενὲς

κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μητρογάθης μιτρο- μιθρο- μιστρο- μιτρα- μητραγαθής

Ἀρκτεύς ἀρκεύς τ' ἀγαθός, βασιλῆς δίοποι,

καὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπόχους
45

πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν,

δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη,

φοβερὰν ὄψιν προσιδέσθαι·

στεῦται στεῦνται δ' ἱεροῦ Τμώλου πελάται

ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον δούλειον Ἑλλάδι,
50

Μάρδων, θάρυβις, λόγχης ἄκμονες,

καὶ ἀκοντισταὶ Μυσοί· Βαβυλὼν δ'

ΠΕΡΣΑΙ

ΧΟΡΟΣ

ἡ πολύχρυσος πάμμεικτον πάμμικτον ὄχλον

πέμπει σύρδην, ναῶν τ' ἐπόχους

καὶ τοξουλκῷ λήματι πιστούς·
55

τὸ μαχαιροφόρον τ' ἔθνος ἐκ πάσης

Ἀσίας ἕπεται

δειναῖς βασιλέως ὑπὸ πομπαῖς.

Τοιόνδ' ἄνθος Περσίδος αἴας

οἴχεται ἀνδρῶν, οὓς πέρι πᾶσα
60

χθὼν Ἀσιῆτις θρέψασα πόθῳ

στένεται μαλερῷ, τοκέες τ' ἄλοχοί θ'

ἡμερολεγδὸν

τείνοντα χρόνον τρομέονται.

Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 41 focus

ἁβροδιαίτων δ᾽ ἕπεται Λυδῶν

ὄχλος, οἵ τ᾽ ἐπίπαν ἠπειρογενὲς

κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μητρογαθὴς

Ἀρκτεύς τ᾽ ἀγαθὸς βασιλῆς δίοποι,

ἄλλως (ἐνάλλως, ἐν expuncto, m)· ἐνυποστάτῳ δοκήσει καὶ πείσματι (πίσματι m) ψυχῆς.

34. ὑποχείριοι γὰρ ἦσαν τότε Περσῶν Αἰγύπτιοι.

35. τινὲς διαιροῦσι Σουσισκάνης (Σοῦσις καὶ Κάνης Blomf.) καὶ Πηγάς καὶ Ταγών. τὰ γὰρ ὀνόματα πέπλακε καὶ οὐκ ἔστιν Αἰγυπτιακά.

38. Αἰγυπτίους.

40. καὶ ἑλειοβάται: οἱ τὸ Αἰγύπτιον ἕλος οἰκοῦντες. ἢ κοινῶς Αἰγύπτιοι· ἑλώδης γὰρ ἡ Αἴγυπτος. οἱ δέ, οἱ καὶ ἐπὶ ἕλους ἐλαύνειν δυνάμενοι ναῦς, ὅπερ ἐστὶ τῶν δυσχερεστάτων.

42. ἁβροδιαίτων δ᾽ ἕπε(ται): ὄντως γὰρ τοιοῦτοι οἱ Λυδοί. καὶ τὸ (τῶ m) παρ' Ἀνακρέοντι »Λυδοπαθεῖς« τινὲς ἀντὶ τοῦ ἡδυπαθεῖς. καὶ τὸ περιφερόμενον μήτε μοι Λυδῶν καρύκκας μήτε μαστίγων ψόφους.« καὶ ὁ Λυδοφοίτης δὲ μυροπώλης τὴν τρυφὴν ταύτην (οἶμαι τὸν τρυφητὴν in margine) δηλοῖ. καὶ τὴν βάκαριν δὲ ἔνιοι Λυδῶν μύρον ἔφασαν.

43. οἱ διόλου τὴν ἤπειρον οἰκοῦντες.

45. διόπται καὶ διέποντες ἡγεμόνες.

30. (Μασίστης Herod. VII 82, ΙΧ 107, 113).

40 in margine adscripsit m.

44. μητραγαθὴς vel μυρογαθὴς vel μιτρογαθὴς recc.

Aeschylus ed. Wecklein. 2

6 AESCHYLI

καὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπύχους

πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν,

δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη,

φοβερὴν ὄψιν προσιδέσθαι.

στεῖται δ᾽ ἱεροῦ Τμώλου πελάται

ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον Ἑλλάδι,

Μάρδων, θάρυβις, λόγχης ἄκμονες,

καὶ ἀκοντισταὶ Μυσοί· Βαβυλὼν δ᾽

ἡ πολύχρυσος πάμμικτον ὄχλον

πέμπει σύρδην, ναῶν τ᾽ ἐπόχους

καὶ τοξουλκῷ λήματι πιστούς·

τὸ μαχαιροφόρον τ᾽ ἔθνος ἐκ πάσης

Ἀσίας ἕπεται

δειναῖς βασιλέως ὑπὸ πομπαῖς.

τοιόνδ᾽ ἄνθος Περσίδος αἴας

οἴχεται ἀνδρῶν,

οὓς πέρι πᾶσα χθὼν Ἀσιᾶτις

θρέψασα πόθῳ στένεται μαλερῷ,

τοκέες τ᾽ ἄλοχοί θ᾽ ἡμερολεγδοῦν

τείνοντα χρόνον τρομέονται.

48. ἀντὶ τοῦ ἅρματα (Gl.). ἀντὶ τοῦ τέθριππα καὶ ἑξάιππα τάγματα· ἐκ τούτου δὲ τὸ πλῆθος τῶν ἵππων δηλοῖ.

50. »κλύθ', Ἀλαλά, Πολέμου θύγατερ, ᾧ θύεται ἄνδρες» (κλύθι ἀλλαπολέμου θύγατερ αἰθύεται ανδρες m) (Πίνδαρος) ἐν διθυράμβοις. οὕτως στεῦται ἑνικὸν ἀντὶ πληθυντικοῦ. ἔνοικοι, γείτονες (Gl.).

52. ἄκμονες: ἀκίνητοι ὑπὸ λόγχης, ὡς ἄκμων ὑπὸ σφυρῶν.

56. ἀντὶ τοῦ ἐμπείρους τοξικῆς.

57. κοινῶς ἁπάντων Περσῶν.

59. προτροπαῖς (Gl.).

64. ἡμερόλεγδον: τὸ ἐκ τῶν ἀριθμῶν ἡμερῶν schol. rec.) καταριθμούμενον, παρὰ τὰς ἡμέρας καὶ τὸ λέξασθαι. μακραῖς ἡμέραις λεγόμενον.

65. μηκυνόμενον (Gl.).

46. τρίρρυμα recc.: τίρρυμα Μ.

50. στεῦνται, litera v puncto notata, Μ.

51. δούλιον Scaliger: δούλειον Μ.

62. fort. οἷς. περὶ Μ. Ἀσιᾶτις Dindorf: ἀσιῆτισ Μ.

64. ἡμερόλεγδον Μ.

PERSAE. 7

Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 41 focus

ἁβροδιαίτων δ᾽ ἕπεται Λυδῶν

ὄχλος, οἵ τ᾽ ἐπίπαν ἠπειρογενές

Testim.:

37 Phot. (glossa postea inserta) Μέμφιδος ᾿Αττικοὶ τὰ πολλά, Ιωνες δέ ... Μέμφιος .... Αἰσ. Περ. ὅ τε ἀρσάκης.

Apparatus Criticus

᾿Αγβατάνων ᾿Εκβατάνων corr. Brunck. Κίσσιον κίσσιον Blomfield κίσσινον καὶ τὸ παλαιὸn γρ. καὶ παλαιόν ναῶν ναῶν νηών Αμίστρης ἀμνίστρης Αρταφρένης ἀρταφέρνης Μεγαβάτης μεταβάτης μεγαβάζης Αστάσπης ἀστάσπης ἀστάπης ἀστάσπις τ' om δ’ εὐτλήμονι εὐτλήμονι ἐν τλ. Φαρανδάκης φαρενδάκης τ' om Σοσθάνης σοσθ. σωσθ. σουσθ. σολωσθένης πολυθρέμμων γρ. πολυθέμων ὁ πολλὰ θέματα ἔχων Πηγαστάγων πηγὰς ταγών sed Αγρ non ΑΡ Αἰγυπτογενής Αἰγυπτογενής αἰγυπτιογ. ὠγυγίους ὠγυγίας ἀνάριθμοι ἀνάριθμον

ΧΟ.

κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μητρογαθής

᾿Αρκτεύς τ᾽ ἀγαθός, βασιλῆς δίοποι,

καὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπόχους
45

πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν,

δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη,

φοβερὰν ὄψιν προσιδέσθαι.

στεῦται δ᾽ ἱεροῦ Τμώλου πελάται

Ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον ῾Ελλάδι,
50

Μάρδων, θάρυβις, λόγχης ἄκμονες,

καὶ ἀκοντισταὶ Μυσοί· Βαβυλών

δ᾽ ἡ πολύχρυσος πάμμεικτον ὄχλον

πέμπει σύρδην, ναῶν τ᾽ ἐπόχους

καὶ τοξουλκῶι λήματι πιστούς·
55

τὸ μαχαιροφόρον τ᾽ ἔθνος ἐκ πάσης

᾿Ασίας ἕπεται

δειναῖς βασιλέως ὑπὸ πομπαῖς.

τοιόνδ᾽ ἄνθος Περσίδος αἴας

οἴχεται ἀνδρῶν,
60

οὓς πέρι πᾶσα χθὼν ᾿Ασιῆτις

θρέψασα πόθωι στένεται μαλερῶι

τοκέης τ᾽ ἄλοχοί θ᾽ ἡμερολεγδὸν

τείνοντα χρόνον τρομέονται.

Translations (8)

Persians Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 65-155 focus

Chorus

The royal army, dealing destruction to cities, has already passed to the neighboring land upon the facing shore, and this they did by crossing the Hellespont ,
65

named for the daughter of Athamas, on a bridge of boats made fast with cables, thereby casting a tightly constructed roadway as a yoke upon the neck of the sea.
70

Chorus

The fiery lord of populous Asia

is leading his wondrous warrior-flock against the whole earth in two divisions, on foot and by the sea, putting his trust in his stalwart and stern commanders; he himself,
75

a god-like hero whose race is sprung from gold.¹
80

Chorus

With eyes flashing with the dark glare of a deadly dragon, attended by soldiers and mariners in great numbers, and speeding his Syrian chariot,

he leads against a people renowned for the spear a warlike host of archers.
85

Chorus

And there is no man skilled to withstand the mighty stream of men, and with strong barriers keep out the sea’s invincible surge;

for Persia ’s host cannot be withstood, and her men are courageous.
90

Chorus

For by the will of the gods Fate has held sway

since ancient time, and has ordained for the Persians the pursuit of rampart-destroying war, the turmoil of fighting horsemen, and the storming of cities.
95

100

Chorus

And they have learned to look upon the precinct of the deep when the broad-wayed sea whitens to foam beneath the tempest’s blast, trusting in their finely wrought
100

cables and their devices which give passage to their army.
105

107

Chorus

Yet the insidious guile of god—what mortal man can escape it? Who with agile foot can lightly overleap

and escape its toils?
110

111

Chorus

For Delusion, with her fair appearance, lures men astray into her snares, from which it is not possible to escape without meeting with disaster.

115

Chorus

Therefore my heart is wrapped in gloom and is racked with fear for the Persian army lest the state learn that the mighty capital of Susa is empty of men.
115

120

Chorus

Fearful I am too that as bands of women cry aloud woe, the Cissian stronghold will raise a resounding shout responsive to the beating of breasts,
120

and that there will be a tearing of fine linen robes.
125

126

Chorus

For all the men-at-arms, those who urge on steeds and those who march along the plain, have left the city and gone forth, like bees in a swarm, together with the captain of the host.

They have crossed the headland, projecting into the sea and common to either continent, through which both shores are bridged.
130

133

Chorus

And marriage-beds are filled with tears through longing for husbands;

each Persian woman has sent to the field her warlike and fiery consort, and now in grief and longing for her beloved lord, is left forsaken by her mate.
135

140

Chorus

But come, Persians, let us take our place on the steps of this ancient palace and devise some wise and deeply-pondered counsel—for need of this has come upon us—as to how Xerxes our King,
140

Darius’ son, scion of our own race as his forefather’s name declares, is faring. Is it the drawing of the bow that has triumphed, or is it the might of the sharp spear-head which has prevailed? Enter Atossa, richly dressed, on a chariot and attended by a numerous retinue
145

But look, here is a light like the eyes of the god, the mother of our king, my Queen. I bow low before her. It is fitting also that we all address her with words of salutation. The elders prostrate themselves and then rise to their feet. Their leader continues
150

155

Chorus

O Queen, most exalted of Persia ’s deep-girdled women, venerable mother of Xerxes, wife of Darius, all hail! You were the consort of the Persian’s god, and of another god the mother, that is, unless its former good fortune has now forsaken our host.
155

The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 41 focus

There follows a crowd of Lydians, delicate in their habits of life, and they that hold every nation native on the continent , whom Mithragathes and valiant Arcteus, inspector-princes, and Sardis that teems with gold, send forth in many chariots, in ranks of double and treble yokes , a spectacle fearful to look upon. The borderers too on sacred Tmolus are bent on casting the yoke of servitude around Hellas, Mardon, Tharybis, [twin] anvils of the spear, and the Mysians who launch the javelin. Babylon too, that teems with gold, sends forth her mingled multitude in long array, both those who embark in ships, and are trust in their valor to draw the bow. And the scimitar-wielding populace from all Asia follows in their train, under the dread mandates of the king. Such a flower of men is gone from the Persian land; concerning whom the Asiatic soil which reared them is shrivelled with vehement anxiety: and parents and wives, as they count the day, shudder at the lengthening date.

LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 41 focus

marais, multitude innombrable et terrible.

Derrière suit la foule des Lydiens délicats, qui dominent tous les peuples de leur continent ¹. Les preux Métrogathès,
Arcteus, connétables rois, et Sardes, la cité de l'or, les envoient au combat sur des milliers de chars à quatre et six chevaux rangés en escadrons, spectacle de terreur.

Les voisins du Tmôlos sacré se flattent aussi de jeter sur
la Grèce le joug de l'esclavage, Mardôn, Tharybis, enclumes de la lance ², avec leurs Mysiens, lanceurs de javelots. Et de Babylone, autre cité de l'or, arrive en torrent une foule

LES PERSES

LE CORYPHÉE

confuse, marins sur des nefs, soldats pleins de foi dans l'arc
qu'ils bandent d'une main résolue. Et, derrière eux, accourant de l'Asie entière, vient le peuple à la courte épée, docile aux mandements terribles du Roi.

Ainsi s'en est allée la fleur des guerriers du pays de
Perse, et sur eux la terre d'Asie, qui fut leur nourrice, gémit toute d'un regret ardent, cependant que parents, épouses, en comptant les jours, frémissent du temps qui s'allonge.

Large et languissant.

LE CHŒUR

Sans

The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Robert Potter, 1779.) — 41 focus

Pegaſtagon, that from Ægyptus draws

His high birth; Suſiſcanes; and the chief

That reigns o'er ſacred Memphis, great Arſames;

And Ariomardus, that o'er ancient Thebes

Bears the ſupreme dominion; and with theſe

Drawn from their watry marſhes numbers train'd
45

To the ſtout oar.

Next theſe the Lycian troops,

Soft ſons of luxury; and thoſe that dwell

Amidſt the inland foreſts, from the ſea

Far diſtant; theſe Metragathes commands,
50

And virtuous Arceus, royal chiefs, that ſhine

In burniſh'd gold, and many' a whirling car

Drawn by ſix generous ſteeds from Sardis lead,

A glorious, and a dreadful ſpectacle.

And from the foot of Tmolus, ſacred mount,
55

Eager to bind on Greece the ſervile yoke,

Mardon and Tharybis the maſſy ſpear

Graſp with unwearied vigor;

Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 41 focus

E li segue la turba dei Lidî

delicati, e quanti ebber la culla

nelle interne contrade.

Li guida

Metrogate e Arteo prode, signori

ambi e re.

Sardi, rutila d'oro,

li sospinge su innumeri carri

aggiogati con quattro, con sei

corridori, tremendo spettacolo.

E Mardonio e Taríbide, incudini

delle lance al cozzar, che dimorano

presso a Tmolo santissima, e i Misî
55

lanciator' di zagaglie, minacciano

pure all'Ellade il giogo servile.

Babilonia che sfolgora d'oro,

inviò lunghe turbe commiste,

e su navi i guerrieri sicuri
60

nell'ardire che lancia le frecce.

E ogni gente che stringa la spada,

dall'Asia universa

segue gli ordini fieri del Re.

Tale fiore di giovani mosse
65

dalle plaghe di Persia.

E per essi

tutta or piange la terra asïàna

che nutriali, ch'or n'arde di brama.

Ed il tempo che tanto prolungasi
70

i padri e le spose

giorno a giorno misurano, e tremano.

PRIMO CANTO INTORNO ALL'ARA¹ 1 1

CORO

Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 41 focus

Mollium ſequitur Lydorum

Turba, qui omnino continentigenam

Chorus

Continent gentem, hoc Metragates

Arcas bonus, reges præfecți,

Et diuites Sardij uectores,

Multis curribus impellunt,

Duplicem triplicem ordinem
45

Terribile fpectaculum uiſu,

Pollicentur facri Tmoli clientes,

Iugum feruile inijcere Græciæ.

Mardon, Arybis, baſte indefeſsi,

Et iaculatores Myfi.Babylon
50

Verò locuples permixtam turbam

Mittit impetuose, er nauium infeffores,

Et iaculatoria arte audaces.

Ensifera natio ex tota

Aſia ſequitur
55

Graues regis apparatus:

Talis flos uirorum Perſide terre proficifcitur,

Quos omnis terra Aſiatica

Alens, luget amore feruido.

Parentes uxores numcratum
60

Tempus productum timent.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 41 focus

And next, the dainty Lydians went—

Soft rulers of a continent—

Mitragathes and Arcteus bold

In twin command their ranks controlled,

And Sardis town, that teems with gold,
50

Sent forth its squadrons to the war—

Horse upon horse, and car on car,

Double and triple teams, they rolled,

In onset awful to behold.

From Tmolus' sacred hill there came
55

The native hordes to join the fray,

And upon Hellas' neck to lay

The yoke of slavery and shame;

Mardon and Tharubis were there,

Bright anvils for the foemen's spear!
60

The Mysian dart-men sped to war,

And the long crowd that onward rolled

From Babylon enriched with gold—

Captains of ships and archers skilled

To speed the shaft, and those who wield
65

The scimitar;—the eastern band

Who, by the great king's high command,

Swept to subdue the western land!

Gone are they, gone—ah, welladay!

The flower and pride of our array;
70

And all the Eastland, from whose breast

Came forth her bravest and her best,

Craves longingly with boding dread—

Parents for sons, and brides new-wed

For absent lords, and, day by day,
75

Shudder with dread at their delay!

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 41 focus

Ein üppiger Schwarm aus Lydia folgt

Mit den Völkern, die rings auf dem Festland hier

Anbauen das Feld, die Mitrogathes führt

Und Arkteus, Könige, waltend mit Macht;
45

Auch Sardes, die Goldstadt, sendet zum Kampf

Viel reisiges Volk auf Wagen daher,

Vierspännige Reih'n, sechsspännige Reih'n,

Ein grausenerregender Anblick!

Und die Schleudererschaar aus mysischen Gau'n
50

Und das Volk am heiligen Tmolos droht,

Will Hellas umfah'n mit der Knechtschaft Joch,

Von Mardon geführt, von Tharybis auch,

Ambossen des Speers. Auch Babylon schickt

Aus dem goldenen Sik in rauschendem Zug
55

Buntwimmelndes Volk, hier Kämpfer zu Schiff,

Dort Meister, der Kunst des Geschosses gewiß.

Aus Asia folgt, was im weiten Gebiet

Sich mit Schwertern bewehrt,

Dem gewaltigen Rufe des Königs.
60

Solch blühendes Volk aus Persis' Reich

Zog fern in den Kampf:

Ganz Asia seufzt als die Mutter um sie

In der Sehnsucht heißem, zermalmendem Schmerz,

Und es ängstigen sich um die schleichende Zeit
65

Tagzählende Frauen und Mütter.

Erste Strophe.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-171

τἄμπαλιν:

τούμπαλιν

Vit. aliique nonnulli et Ald. Rob. γαίᾳ:

γαία

M. Par. H. L.

γαίᾳ. γρ. γαῖαν

ex Par. B. Faehsius affert.

γαῖα

Vit.

γαία

G. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob.

γῆ

Par. G.

γαίας

Turn. κάτοχα:

κάτοχος ἀμαυροῦσθαι

Ven. B.

κάτοχ᾽ ἀμαυροῦ

Ald.

κάτοχ᾽ ἀμαυροῦσθαι

ceteri. Correxit Blomfieldius gloss. ad Sept. ad Th. v. 47.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-172

ὢν σοὶ:

ὦν σοι

a pr. manu,

ὤν σοι

a sec. M.

ὧν σοι

, sed mutatum in

ὢν σοι

, Vit.

ὢν σοι

Lips. et cum commate post

σοι

G. Ald. Rob.

ὢν, σοὶ

male Turn. πρευμενῶς:

προσευμένως

Lips. sed in marg. γρ.

πρευμενῶς

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-173

ἀλλὰ μὴν:

ἀλλαμὴν

M. γ᾽: omittunt Vit. Lips.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-174

παιδὶ:

παισὶ

Lips. Cantabr. 2. Par. H. K. L. τῶνδ':

τῶν δ'

M. τήνδ':

τὴν δ᾽

M. ἐκύρωσας:

ἐχύρωσε

vel Faehsio teste

ἐκύρωσεν

Par. L.

ἔκυρσας

Rob. φάτιν:

φάτην

Lips. Ald.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἐκτελοῖτο:

ἐξιλεοῖτο

Mosc. et erasa priore scriptura Vit. idemque adscriptum in Par. B.

εἶπε δὲ ἡ ἐξιλέωσις εἰς ἀγαθὸν ἀποβαίη

scholiastes. Ceteri

ἐκτελοῖτο

. δὴ τὰ:

δὲ τὰ

M. G. Vit. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.

δὴ

, omisso

τὰ

, Turn.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-176

θήσομεν:

θήσομαι

Ven. B. Rob. θεοῖσι:

θεοῖσιν

M. τοῖς τ᾽:

τοῖς δ᾽

Vit. ἔνερθε γῆς:

ἔνερθεν

G. Vit. Lips. Ald.

γῆς

omittunt Ven. A. Ox. Ald.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-177

ἐς:

ἐς

G. Lips. κεῖνα:

'κεῖνα

Lips.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-178

φασὶν:

φησὶν

Lips. ἱδρῦσθαι:

ἱδρῦσθαι

Vit. Ceteri pravo accentu

ἱδρύσθαι

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-179

δυσμὰς: Brunckius ex Par. A. dedit

δυσμάς

, idque habet etiam Lambeth. adscriptumque est in Par. B. Idem

δυσμάς

ex corr. Vit. in quo antea fuerat

δυσμαῖς

, quae est ceterorum librorum lectio. Praeferendum iudicavi

δυσμάς

. φθινασμάτων: Vulgatum

φθινασμάτων

contra Pauwii Schutziique coniecturam,

φθινάσμασιν

, satis superque tuentur quae Erfurdtius attulit ad Soph. Ant. v. 422.

Ἡλίου φθίνασμα

vel

φθινάσματα

ex hoc loco memorat Eustathius p. 698, 24. 832, 45.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-180

ἀλλὰ μὴν:

ἀλλαμὴν

M. ἵμειρ᾽:

ἱμείρ'

ἔμειρ'

Lips. θηρᾶσαι:

θηρᾶσαι

Lips. Ceteri male

θηράσαι

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-181

πᾶσα γὰρ:

πᾶσα γὰρ ἂν γένοιτ' ἂν

Lips.

πᾶσα γένοιτ᾽ ἂν

Ald.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-182

ἔρξας:

ἔρξας

Lips.

ἔρξας δὴ μήδους πλεῖστα κακά

Rob. Μήδους:

μήδεους

Vit.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-183

τούτοισιν:

τούτοις

Ven. A. Ald. Rob.

τούτοισιν

G. ἐξαρκὴς: γρ.

καὶ ἐξαρκεῖ

ex Par. B. Faehsius affert. δόμοις:

δόμοις

, superscripto

ων

, Lips.

δόμων

G. Par. L. Id exquisitius esse videri potest.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-184

αὐτοῖς ἐστι:

αὐτοῖς ἐστιν αὐτοῖς

Ald.

αὐτοῖς ἐστιν

Rob.

αὐτοῖς ἔστι

G. Vit.

αὐτοῖς ἐστὶ

M. Lips. Turn.

ἐστιν αὐτοῖς

Ven. A. Ox. Ex Par. B. Faehsius affert

ἀργύρου πηγή τις ἐστιν αὐτοῖς θησαυρὸς χθονός. γρ. καὶ αὐτοῖς ἐστι

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-185

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;:

διὰ χερὸς ἀν'

διὰ χερὸς αὐτοῖς

G. Vit. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ox. Par. A. B. C. K. N. Ald.

διὰ χειρὸς αὐτοῖς

Lips.

διὰ χερός

, omisso

αὐτοῖς

, Rob. Tum

πρέπει

M. G. ceterique, ut videtur, plerique et Ald.

πίπτει

Lips. Par. F. K. Rob.

πέμπει

, sed expuncto postea

, Vit.

διὰ χερός γ' αὐτοῖς πρέπει

Turn.

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αὐτοῖς αἰχμὴ διὰ χερὸς πρέπει

Ven. B. Particulae

γε

, quam Turnebus ex coniectura addidit, hic non est locus. Neque probari potest quod Brunckius scripsit,

διὰ χερῶν αὐτοῖς πρέπει

, vel quod Elmsleius ad Med. p. 286. coniecit,

διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει

. Scholiastes qui sic interpretatur,

ἆρα, φησί, διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῖς πρέπει ἡ βολὴ ἡ τοξική;

non videtur

διὰ χερῶν

vel

διὰ χεροῖν

legisse, sed explicare

διὰ χερός

, quod librorum consensus tuetur, per pluralem. Sed in his scholiastae verbis Vit. non

πρέπει

habet, sed

ἐμπρέπει

, quod in codice Monacensi corruptum est in

ἐπρέπει

. Hoc probabilem huius versus emendationem aperit,

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-186

σάγαι:

σαγαί

libri. Pro eo vocabulo

χέρες

Rob. in qua antea

ἔχει

est pro

ἔγχη

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-187

ποιμάνωρ:

ποιμάντωρ

G. Lips. Ald. Turn. Hesychius

ποιμάνωρ, ποιμήν, ἢ βασιλεύς

. Eustathii huc respicientis verba allata sunt ad v. 76. στρατοῦ:

στρατῷ

M. Vit. Ven. B. Mosc. Par. N. Rob.

στρατῶ

, superscripto ultimae litterae

ου

, Lips. Ceteri

στρατοῦ

, quod suspiceris etiam habuisse Eustathium, qui

ἀνδρῶν ποιμάνωρ

afferat. Praeferendus esse videtur genitivus, quae exquisitior constructio est, ut interdum in verbo

ἐπιστατεῖν

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-188

οὔτινος:

οὔτινος

G. δοῦλοι:

δοῦλος

Lips.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-189

μένοιεν:

μενοῖ

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-190

ὥστε Δαρείου:

ὥστε δαρείου τε πολύν τε

Lips.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-191

δεινά τοι:

δεινά τι

G. Cantabr. 2. τεκοῦσι:

τεκοῦσιν

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-192

δοκεῖν:

δοκεῖ

Vit. Ven. A. Cantabr. 1. Ox. Mosc. Par. N.

δοκεῖν

Lips. cum ceteris, sed lineola tramissa deleri iubetur. τάχ᾽ εἴσει:

εἴση πάντα

, omisso

τάχ'

, Rob.

πάντ᾽ εἴσῃ τάχα

G. Lips. et aliquot alii.

εἴσῃ

omnes libri. ναμερτῆ λόγον:

νημερτεῖ λόγῳ

adscriptum in Par. B. Sic volebat scribere librarius in Vit. in quo est

νημερτὴ λόγῳ

, cum interpretatione

ἀληθεῖ

. Ceteri

νημερτῆ λόγον

, nisi quod in M. prius scriptum fuisse videtur

νημαρτῆ

. Doricam formam

ναμερτῆ

restituit Porsonus. V. ad Soph. Trach. v. 173.

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-193

δράμημα:

δράμημα

M. G. Lips. et reliqui, ut videtur, plerique atque edd. vett.

δρόμημα

Vit. Lambeth. Mosc. Par. N. et

superscripto Cantabr. 2. V. Lob. ad Phryn. p. 618.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-194

κλύειν:

κλύειν

omittit Rob. Pro eo habet

ἀκούειν

Par. N.

κλύεις

Ven. B.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-195

γῆς ἁπάσης: γρ.

καὶ γῆς ἁπάσης

vulgato superscriptum in Lips. Ἀσιάδος:

ἀσιάτιδος

Ven. A. Ald.

Ἀσίδος

Blomfieldius. πολίσματα:

πτολίσματα

Ven. B.

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-196

αἷα:

ἄνα

pro

αἷα

Lips.

γαῖα

Rob. Imitatur hunc versum Euripides Or. v. 1083.

καὶ δῶμα πατρὸς καὶ μέγας πλούτου λιμήν.

Ceterum animadvertat lector artem poetae, qui partim ut magnitudinem cladis apte demonstraret, partim ut a Persa haec dici spectatoribus indicaret, nuntium fecit non, ut solent fere nuntii, referre tantum quae gesta essent, sed cum magno motu et vociferatione accurrentem, priusquam rem enarret, deplorare sortem Persarum.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-197

τὸ Περσῶν δ᾽:

τὸ δὲ περσῶν

Ven. A. Ald. Rob.

τὸ περσικὸν δ'

Vit. Lips. Colb. 2. sed in Vit. a sec. manu

περσικὸν

mutatum in

περσῶν

, et in Lips. supra scriptum γρ.

Τὸ περσῶν

. Ex Par. B. Faehsius affert

τὸ Περσῶν. γρ. καὶ Πέρσαις

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-198

ὤμοι:

ὤμοι

libri, etiam G. Solus Cantabr. 2.

ἰώ μοί μοί

. ἀγγέλλειν:

ἀγγέλειν

Vit. Lips. Post hunc versum G. Lips. Par. N. hunc inserunt,

στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν

(

κακακῶν ἐπῶν

Lips.), qui versus est 277. Antigonae Sophocleae. Adscriptus est hic versus, sic quidem ut prius

εἰπών

fuerit, in margine M. Post sequentem versum eadem Sophoclis verba habet Rob.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-199

ἀνάγκη:

ἀνάγκα

Ald. Rob. Eaedem et Ven. A.

ἀναπτύσαι

. πάθος: Post

πάθος

Ald. addit

πέρσας

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-200

Πέρσαι:

πέρσαι

M. G. Vit. Ven. A. B. edd. ante Brunckium. Merito hoc revocavit Porsonus. Neque enim iam nuntius haec secum ipse loquitur, sed Persas compellat. Atque egregie, ut in tanto malo, non reginam ab eo salutari, sed, quo est animi motu, simul omnes qui adsunt comprehendi facit poeta. Brunckius ex Par. B. receperat

Πέρσαις

, quod habet etiam Lips. Atque in Vit. quoque a sec. manu

supra scriptum est. Neque quod Aldina, quae hic

πέρσαι

exhibet, in fine praecedentis versus habet,

πέρσας

, aliud est quam vitiose scripta varia lectio

πέρσαις

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ:

ἄνι᾽ ἄνια κακὰ

M. Lips.

ἄνι᾽ ἄνια καὶ

Vit.

ἄνια, ἄνια κακὰ

G. Turn.

ἄνια, ἄνια, κακὰ λυπηρὰ, λυπηρὰ

Ven. A. Ox. Ald. Rob. Ante

νεόκοτα

litura aliquot litterarum in M.

νεότοκα

Rob. γρ.

νεοτόκα

superscriptum vulgato

νεόκοτα

in Lips.

καὶ δάϊ αἱ αἱ

καὶ δάϊ' αἳ αἳ

Vit. Lips.

δάϊ αἳ αἴ

, omisso

καὶ

, G.

καὶ δάϊα. αἳ αἳ

edd. vett. Patet

λυπηρά, λυπηρά

explicationis caussa adscriptum esse. Sed

κακὰ

non minus interpretis est. Scribendum

ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ.

Constat versus ex dochmio et dochmio hypercatalecto.

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-202

διαίνεσθε:

διαίνεσθαι

G. Ald.

σαίνεσθαι

, superscripto ultimis litteris

θε

, Mosc.

διαίνεσθαι δάκουσι

, inserta vitiose scripta interpretatione

δάκρυσι

, Rob.

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-203

ὡς πάντα γ' ἔστ' ἐκεῖνα:

ὡς πάντα γ' ἔσται κεῖνα

Vit. Mosc. In Vit. recentior manus

ἀκεῖνα

fecit.

ὡς πάντα γ᾽ ἔσ᾽ ἐκεῖνα

Lips.

ὡς πάντ᾽ ἔστ' ἐκεῖνα

Ald. Rob. In

ὡς

particula errat scholiastes: significat ea hic nam.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-204

καὐτὸς δ᾽: Hunc versum omittit Lips.

αὐτὸς δ'

Porsonus,

καὐτός δ'

cum Cantabr. 2. Blomfieldius, ne scilicet

καί

δέ

in uno enuntiato coniungerentur.

δ'

secunda manus addidit in Vit.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-205

μακροβίοτος ὅδε τις:

μακροβίωτος

Lips.

ὁ δέ γέ τις αἰὼν

ὧδε γέ τις αἰὼν

Ald.

αἰὼν ὅδε γε τις

Cantabr. 2.

ὅδε γέ τις αἰὼν

ceteri. ἐφάνθη:

ἐφάνη

G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. N. aliique nonnulli.

ἐφαάνθη

Ven. A. Cantabr. 1. Par. B. C. Ox. Ald. Turn. idque supra scriptum in G.

ἐφάνθη

recte M. Lips. Rob. Metrum unam syllabam deleri postulat, quod quum fieri possit scribendo

μακρόβιος

, tamen

γε

potius delendum est, quod hic rectius omittitur.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-206

γεραιοῖς:

γηραιοῖς

Ven. A. Ald. Rob.

γεραιοῖς δ᾽

Lips.

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-207

παρών τε:

παρών τε

M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. Par. N.

παρών γε

edd.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-208

Πέρσαι:

πέρσαις

, Rob. Ceteri

πέρσαι

, in iisque Lips. in quo supra scriptum γρ.

πέρσαις

. φράσαιμ᾽ ἂν οἷ᾽:

φράζαιμ᾽ ἂν οἷα

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-209

ὀτοτοτοῖ:

ὦ το τοῖ τοῖ

ὀττοτοτοῖ

ὀττοτοὶ

Vit.

ὀττοτοῖ

Lips.

ὀττοτοτοίτοι

Ven. A.

ὀτοτοτοὶ τοὶ

Ald.

ὁτοτοιτοῖ τοὶ

Rob.

Ὀττοττοὶ

Turn.

ὀττοττοτοι

Ven. B. Vict. ceteraeque edd. ante Porsonum, qui

ὀτοτοτοῖ

restituit. μάταν:

μάτην

Vit.

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-210

τὰ πολέα:

τὰ πολλὰ

libri. Scripsi

τὰ πολέα

. Eodem modo Lachmannus. V. ad v. 270.

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-211

γᾶς:

γᾶς

, superscripto

, Lips.

γῆς

Ald. ἀπ' Ἀσίδος:

ἀπ' ἀσιάδος

G. Lips. aliique nonnulli et Rob.

ἐπ' ἀσιάδος

Vit. ἦλθ᾽:

ἦλθεν

Vit. Lips.

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-212

δίαν:

δίαν

Vit. edd.

δίαν

M. G.

δία

Lips.

δαΐαν

codex Lambethanus, unde

δάϊαν

Blomfieldius. Ἑλλάδα:

Ἕλλάδα

Lips.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-213

πλήθουσι:

πλήθοισι

Vit.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-214

πρόςχωρος:

πρόχωρος

Lips. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. quo spectat interpretatio

εὐρύχωρος

in Vit.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-215

ὀτοτοτοῖ: hic recte M.

ὀττοτοῖ

G. Lips.

ὀττοτοὶ

Vit.

ὀττοτοτοὶ

Ven. A. Ald.

ὀττοτοιτοι

Rob.

ὀττοττοὶ

Turn.

ὀττοττοτοῖ

Ven. B. Vict. ceteraeque ante Porsonum editiones.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-216

ἁλίδονα: Libri omnes

ἁλίδονα σώματα

, nisi quod Par. G. habet

ἁλίδονα σώματον

, in Par. B. autem, etiam Bekkero teste,

ἁλιδνὰ

adscriptum est. Hoc si verum putatur, servandum in strophico versu

τὰ πολλά

. V. Epit. doctr. metr. §. 253. et 271. ed. alt.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-217

κατθανόντα:

καταθανόντα

Vit.

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-218

πλαγκτοῖς:

πλακτοῖς

Vit. Lips. Lambeth. et Lips. quidem cum hac adnotatione, γρ.

πολυπλάκτοις, ἢ ἐν αἷς ταῦτα πλανῶνται

. διπλάκεσσιν:

διπλάκεσιν

G. Vit. Lips. Ven. B. Ald. Rob.

διπλάκεσσιν

edd. inde a Turn. et sic M. In explicando hoc vocabulo laborant scholiastae. Quorum qui hanc explicationem adscripsit,

ὡς ἂν εἴποι τις διαύλοις· τὰ γὰρ κύματα ἐκχεῖται καὶ ὑπονοστεῖ

, in mente habuit hoc Euripidis Hec. v. 29.

πολλοῖς διαύλοις κυμάτων φορουμένας.

Stanleius auctor fuit, ut de tabulis navium haec vox acciperetur. Sed haec quoque interpretatio fundamento caret. Solus Sanravius de vestibus mersorum in mari fluctuantibus cogitavit, vertit enim in errabundis diploidibus.

Δίπλαξ

quum proprie adiectivum esset, tamen etiam pro substantivo usurpari solitum est, sic quidem ut pallium significaret. Pallium autem quum grammatici duobus modis

δίπλακα

dici tradant, vel quod ex duplicato filo contextum sit, quod etiam

δίμιτον

vocetur, vel quod ob latitudinem in gestando duplicetur, haec posterior explicatio et ipsa per se probabilior videtur et valde confirmatur similium nominum comparatione. Hesychius

δίπλακα, διπλῆν, μεγάλην διπλοΐδα, ὥςτε διπλῇ χρῆσθαι

. Idem

διπλοΐδα, διπλουμένην χλανίδα ἐν τῷ φορεῖσθαι

. Idem

διπλῆν, διπλασίονα, καὶ μεγάλην

, quod pertinet ad Il. X. 134. ubi poeta

χλαῖναν

commemorat

διπλῆν, ἐκταδίην

. Idem Hesychius

δίβολον φάρος, διπλοῦν

, et

διβόλους χλαίνας, οἳ μὲν διμίτους, οἳ δὲ διπλᾶς

. In primis ea quam praetulimus explicatio eo confirmatur quod notam illam Cynicorum duplicem vestem Antipater Sidonius epigr. 61.

ἔσθος διπλάδιον

, epigr. autem 82.

δίπλακα

vocat. Plura in hanc rem collegerunt Salmasius ad Tertull. de pallio p. 396. seqq. Iungermannus ad Poll. VII. 47. Iacobsius Anthol. vol. II. p. I. p. 57. seqq. Videtur igitur Aeschylus

πλαγκτοὺς δίπλακας

amplas Persarum vestes dicere, quae in mari nantibus mortuis late expansae huc illuc ferebantur. Ita Rufinus epigr. 38. comas fuitantes dicit

τρίχας τὰς ἐπὶ τοῖς σοβαροῖς αὐχέσι πλαζομένας

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-219

ἀπώλλυτο:

δ᾽ ἀπόλλυτο

, ad

supra adscripto

οι

, Vit.

δὲ ἀπώλλετο

Lips.

ἀπώλετο

adscriptum in Par. B.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-220

στρατός:

λεὼς

G. Par. K. In G.

στρατός

tamquam explicatio supra scriptum. Lips. vulgatum

στρατὸς

habet, sed supra adscriptum γρ.

λεώς

. ναΐοισιν:

ναΐοισι

M. Vit. Lips. Ven. B. Par. B. edd. vett. Sed in Lips. penultimae syllabae

superscriptum.

ναΐοισι

Ven. A.

ναΐοισιν

G. Par. A. N. et adscriptum in Par. B. ut ex Brunckii adnotatione colligas..

ναΐοισι

Cantabr. 1. ἐμβολαῖς:

ἐν βολαῖς

275-278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-221

ΐϋζ' ἀποτμον δαΐοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.: Libri

ἴϋζ᾽ ἄποτμον βοὰν δυσαιανῆ πέρσαις δαίοις, ὡς πάντα παγκάκως ἔθεσαν, αἱ αἱ στρατοῦ φθαρέντος

, nisi quod in paucis variant.

ἴϋζε

M. Lips. Par. C. N. Ald. Turn.

ἴϋζε

Vit. Tum

βοάν

, superscripto

, Lips. Deinde Faehsius ex Par. B. affert γρ.

καὶ δυσεανῆ ἤγουν πολυποίκιλον

. Tum

πέρσαισῶν

, duabus scripturis,

πέρσαις

περσῶν

coniunctis, Par. N. Deinde

ὡς πάντα παγκάκως

M. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. F. H. I. N. Ald. Rob. Sic etiam, ut Bekkerus adnotavit, Par. B. ex quo Faehsius p. 182.

ὡς παγκάκως πάντα

affert, quod est in edd. Turn. et Vict.

ὡς πάντα κάκως

ὡς πάνπαγκάκως

Lips. Deinde

ἔθεαν

Ald. Denique

αἳ αἳ

G. Vit. Lips. edd. vett. Hae lectiones omnes quum nihil contineant quo metra, quae in antistropha valde diversa sunt, exaequentur, apertum est maiorem corruptelam aut hic aut in antistropha latere. Accedit quod dubitari non potest, quin, ut particula

ὡς

utrobique eundem in numeris locum obtinet, ita idem observatum fuerit in nomine

δαίοις

. Id igitur aut in stropha aut in antistropha ex sede sua dimovendum est. In antistropha id non videtur probabili ratione fieri posse. In stropha igitur vitium quaerendum est. Ac diu est quum

Πέρσαις

eiiciendum esse suspicatus sum, in qua coniectura confirmavit me illud quod in Par. N. scriptum est

πέρσαισῶν

, quod indicio esse videtur dubitasse interpretes utrum

δαίοις

de hostibus Persarum, an de ipsis Persis, clade bellica afflictis, intelligendum esset. Vicit tamen posterior explicatio, quae sane probanda est, ita ut, quum in margine adscriptum ab interprete esset

Πέρσαις δαίοις

, id pro emendata lectione habitum alieno loco in ipsa poetae verba illatum sit. Itaque

Πέρσαις

delevi. Praeterea verba

βοὰν δυσαιανῆ

inverso ordine collocanda esse antistropha docuit. Deinde sequenti versui aliquid ad integritatem deest. Atque hic quoque duae proditae sunt ab interpretibus explicationes verbi

ἔθεσαν

, quum in G.

οἱ Πέρσαι

, in Vit.

οἱ θεοὶ

adscriptum sit. Si de diis haec intelligenda sunt, nominari deos oportuit. Ac restituitur metrum, si ante

ἔθεσαν

hoc ipsum nomen

θεοὶ

inseritur praetereaque

πάντα

mutatur. Scripsi igitur

ἴϋζ᾽ ἀποτμον δαίοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-222

ἔχθος:

ἔχθος

adscriptum in Par. B.

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-223

Ἀθηνῶν: Post

Ἀθηνῶν

comma habent Ald. Rob. Turn. Omittunt interpunctionem Vict. et reliquae editiones, male, si quid video. Inficetum enim videtur nuntium de eo loqui, quam ipse ingemiscat. Gravis autem est sententia, si dicit nam ingemisco, quum recordor, quo indicat vel recordationem mali tantam vim habere ut a gemitibus temperare sibi nequeat, ex quo colligi posse quantum praesentibus videri istud malum debuerit.

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-224

στυγναί γ': Brunckius dedit

στυγναί γ' Ἀθῆναι

. Et habet M.

στυγναί γ' ἀθῆναι

. Ex Par. B.

δ'

, superscripto

γ'

, ex Par. C.

γ'

, superscripto

γ'

, ex Ven. A. et Ox.

θ'

adnotatum est.

στυγναὶ δ' ἀθῆναι

G. Ald. Rob.

στυγναὶ δ᾽ ἀθῆναι

Vit. Lips.

στυγναὶ δ᾽ Ἀθῆναι

Turn.

στυγναὶ ἀθῆναι

Ven. B. Et

ἀθῆναι

quidem habent etiam Par. B. F. I. N. Acquiescendum erat in plerorumque librorum lectione. Nam

δέ

particula continuat orationem iis quae chorus postrema dixerat ut v. 297. 475. Ceterum Lips. Ald. Rob. interpungunt post

Ἀθῆναι

, nomine

δαίοις

ad sequentia relato. Recte inde a Turn. post

δαίοις

interpunctum est.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-225

μεμνῆσθαί τοι:

μεμνῆσθαί τε

Vit. Lips. Ven. A. Mosc. Par. N. πάρα:

παρεὶς

pro

πάρα

Ven. A. quod natum ex interpretatione

πάρεισι

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-226

Περσίδων:

τῶν περσίδων

Vit. Lips. Mosc.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-227

ἠδ᾽ ἀνάνδρους: omittit Lips. Boeckhius in praefatione lectionum aestivarum a. 1827. p. 12. scribendum esse coniecit

εὔνιδας ἔκτισσαν ἠδ᾽ ἀνάνδρους

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-228

NA: Praeclare Atossa regiam maiestatem et huc usque silentio conservavit et nunc gravitate orationis tuetur.

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-229

κακοῖς:

κακοῖσιν

Lips. ὑπερβάλλει:

ὑπερβάλλοι

Vit.

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-230

βροτοῖς:

βροτοὺς

Lips. Rob. sed in Lips.

οις

supra scriptum.

βροτοῖς

M. G. aliique et Ald. Turn. Idem ex corr. Vit. quum antea

βροτοὺς

scriptum fuisset. Propter exquisitiorem structuram praeferendum videtur

βροτοῖς

. Nam ne quis putet traiectionem verborum indicio esse potius

βροτοὺς

scriptum fuisse a poeta, hoc argumentum nihil probare moneo. Etenim

βροτοῖς

ideo ante

φέρειν

collocatum est, quia non

φέρειν

, sed

βροτοῖς

primariam notionem esse poeta voluit, quod idem est ac

νοῖς οὖσι βροτοῖς

, quoniam mortales sumus.

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-231

κεἰ:

καὶ εἰ

, superscripto ad

καὶ

a sec. manu

, M.

εἰ

Rob. στένεις:

στένοις

Par. N. Ald. Rob.

292. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-232

ἀρχελείων:

ἀρχελείων

, sic, supra scripta glossa

λαῶν ἀρχόντων

, M.

ἀρχελείων

G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, omnes praeter ed. Rob. in qua

ἀρχελάων

est.

Ἀρχέλειος

pariter ac Minervae nomen

ἀγελεία

a voce

λεία

deductum est, quod etsi praedam ex armentorum gregibus constantem plerumque significat, tamen etiam simpliciter de gregibus dicitur, ut apud Sophoclem Ai. v. 26. Hesychius

λείη, ἡ τῶν θρεμμάτων ἀγέλη

. Eodem pertinent apud eundem

λήϊτα, κτήνη

, οι

ληΐη, προνομία, οἰκονομία, βοσκήματα

. Intelligendi sunt igitur ductores gregum, quemadmodum Apollonius in lexico Homerico scribit,

ἀγελείην, λείας ἄγουσαν, οἷον λάφυρα. ἔνιοι δέ, ἄγουσαν τοὺς ἐπὶ πόλεμον ὄχλους

, recte ille de hoc quidem nomine addens

βέλτιον δὲ τὸ πρότερον

. ἐπὶ σκηπτουχίᾳ:

ἐπὶ σκηπτουχίᾳ ταχθεὶς

aut praefectum eunuchorum aut aliquem ex illis corporis custodibus significat. Hoc posterius probabilius videtur, quod omnes isti eunuchi

σκηπτοῦχοι

appellabantur: v. Xenoph. Cyrop. VII. 3, 16. VIII. 1, 38. 3, 15.

293. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-233

ἄνανδρον:

ἄναρχον

sola ed. Rob. Ceteri libri, quod sciam, omnes recte

ἄνανδρον

. Dictum hoc est de eo quod deserta a morientibus acie consequitur. Similiter Sophocles Oed. R. v. 58.

ἔρημος ἀνδρῶν μὴ ξυνοικούντων ἔσω.

ἠρήμου:

ἠρήμα

Lips. Idem et Mosc.

θανεῖν

, uterque supra scripto

ών

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-234

βλέπει φάος: Scholiastes Aristophanis ad Ran. v. 1060. hunc versum afferens habet

βλέπει φάος

, quam scripturam lectioni librorum Aeschyli omnium

φάος βλέπει

praeferendam iudicavi, quod hic aperte melior est ordo verborum, vocabulo

βλέπει

, in quo primaria vis est, primarium locum obtinente. Et quum saepissime

φάος

ultimum in versu locum occupet, tum in formula

βλέπειν φάος

id fieri videmus. Supra v. 258.

καὐτὸς δ᾽ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.

Scriptor Rhesi v. 971.

ἀνθρωποδαίμων κείσεται βλέπων φάος.

Ceterum magna est ars poetae in iis quae nuntius dicit: qui consternatus adhuc clade primo id quod summum erat, regem salvum esse, paucis verbis profligat; deinde, ut solent qui in re nova magnaque initium narrandi invenire nequeunt, plurima raptim et confuse comprehendit; tum denique, tranquillior factus, rem omnem ordine exponit.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-235

δώμασιν:

δόμοισι

G. aliique nonnulli.

δώμοισι

, mutato

, Vit.

δώμασι

Lips. Ald. Rob. Turn. In Lips. γρ.

δόμοισι

supra scriptum.

δώμασιν

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-236

ἦμαρ:

ἦμαρ

M. Rob. μελαγχίμου:

μελαγχείμου

Ven. A. Ald. Rob.

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-237

ἵππου: Post

ἵππου

unius litterae litura in M.

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-238

στύφλους: Libri

στύφλους

. Brunckius

στυφλούς

. V. ad v. 80. παρ᾽ ἀκτὰς:

παρ' ἀκταῖς

Lips.

παρακταῖς

Mosc. Σιληνιῶν:

σιληνιῶν

σιληνίων

Mosc. Ceteri

σιληνιῶν

. Scholiastes

Σιληνίαι αἰγιαλὸς Σαλαμῖνος τῆς λεγομένης Τροπαίου ἄκρας, ὡς Τιμόξενος ἐν τῷ περὶ λιμένων φησί

. Sic M. Hesychius

Σιληνίαι, τῆς Σαλαμῖνος, πλησίον τοῦ λεγομένου Τροπαίου

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-239

χιλίαρχος: 1η

χιλίαρχος

lituram post

χι

habet M.

χιλιάρχης

ex corr. G. antea

χιλίαρχος

. Δαδάκης:

δαρδάκης

Lambeth. Par. K. πληγῇ:

πληγείς

Par. N. et Vit. sed Vit. supra scripto

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἀφήλατο:

ἀφήλλατο

Vit. Lips. paucique alii et Ald.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-241

Τενάγων:

τανάγων

Ven. A. Ox. Ald.

τενέγων

Rob. ἀριστεύς:

ἀριστεὺς

Blomfieldius. Libri

ἄριστος

. Βακτρίων:

βακτηρίων

Lips. ιθαγενής:

ἰθαιγενὴς

M. Ven. B. Rob. Ceteri

ἰθαγενής

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-242

θαλασσόπληκτον:

θαλασσόπληκτον

, supra adscripto ad penultimam syllabam

αγ

, Ven. B.

θαλασσόπλακτον

Ven. A. et aliquot alii.

θαλασσόπλακτον

Par. C. H. νῆσον:

νῆσος

Par. G.

πόλει

G. Adolphus Emperius in Actis soc. Graecae I. p. 363. scribendum coniecit

σποδεῖ

. Non probo.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-243

κἀργήστης:

καργήστης

καργήστρης

καργίστης

Vit.

κάργιστης

Lips.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-244

οἵδ᾽:

οἵ

οἵδ'

Lips. πελειοθρέμμονα: Ad finem versus γρ.

σαλαμῖνα

supra scriptum in Lips. Intelligit Salaminem scholiastes. Hesychius

πελειοθρέμμονα νῆσον

in lexico suo posuit, cui addita est aliena ab his verbis adnotatio

Ἀριστοτέλης φησὶ διαφέρειν περιστερὰς καὶ πελειάς

. Sed referendum huc est quod modo corrupte apud eum scriptum est

πελεστόθρην νῆσον, τὴν Σαλαμῖνα

. Salaminem anates potius quam columbas aluisse Butlerus ex Eustathio p. 284, 44. colligit. Stanleius quod columbas summa cura ibi nutritas existimavit, quum ex Homero discatur eam insulam Veneri sacram fuisse, negligenter inspexerat hymnum minorem Veneris (X), in quo Cypriam Salaminem respici apertum est,

χαῖρε θεὰ Σαλαμῖνος ἐὐκτιμένης μεδέουσα καὶ πάσης Κύπρου.

Equidem apud Aeschylum, praesertim praegressa modo mentione Salaminis, unam ex adiacentibus parvis insulis intelligendam puto.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-245

κύρισσον:

κύρισσον

cum coronide Brunckius. V. praef. ad Eur. Bacchas p. XIII.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-246

γειτονῶν:

γειτόνων

Ald. Rob. et ante correctionem M. Vit.

γείτονες

, sed adscripto γρ.

ων

, Cantabr. 1. Αἰγυπτίου:

αἰγυπτίαι

, ad ultimam litteram supra adscripto

ου

, Lips. Mosc.

αἰγυπτίου

Par. N. et adscriptum in Par. B.

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-247

Ἀδεύης:

ἀδεύης

ut ceteri Lips. sed supra scriptum γρ.

ἀδάης

. Eo pertinere videtur quod in G. supra scriptum est,

πλήρης

, quamquam hic quoque codex

ἀδεύης

habet. Φερεσσεύης:

φερεσσεύης

Cantabr. 1. Lambeth. Par. A. B. C. N.

φερεσέυης

Cantabr. 2.

φερεσεύης ὁ

Ven. B.

φεσεσσεύης

φαρεσσεύης

Par. K.

φερεσέβης

Ald.

Φερεσσέβης

Turn.

φρεσεύης

M. Mosc.

φρεσσεύης

Vit.

φρεσέβης

, mediae syllabae in

vel contra mutato, Lips. γρ.

φερεσκεύης

supra adscriptum in Lips.

φρεδεύης

Rob.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-248

Φαρνοῦχος, οἵδε ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον:

καὶ φαρνοῦχος

Ven. A. Ox. Par. G. Ald.

καὶ φανοῦρχος

Rob.

οἵ τε

M. Vit. Lips. Par. C. N. aliique et Rob. Ex Par. B.

οἵγε

, supra scripto ad prius vocabulum γρ.

οἵτε

, notavit Bekkerus.

οἵ γ' ἡ

Cantabr. 1. Par. H.

οἵδε

G. Ald. Tum

ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον

libri, nisi quod

νηὸς

habet Par. H. et Turn.

ναὸς

supra scripto

Vit. Cantabr. 1.

νεὼς

Ald. Rob.

πέσαν

G. Par. C.

πεσὼν

ante corr. M. Vauvillersius ad Soph. Phil. 374. vol. II. p. 47. scribendum coniecit

οἵδε ναὸς ἔπεσον ἐκ μιᾶς

, idque Porsono aliisque placuit. Sed hoc ingrato verborum ordine corrumpuntur numeri. Scribendum putavi

οἵδε ναὸς ἓν μιᾶς πέσος,

hi unius navis iactura fuerunt.

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-249

Μάταλλος:

μάταλλος

M. Vit.

μάταλος

Lips. Mosc.

μάτταλος

Ald.

μέταλλος

Ven. B. Par. C. L. Rob. Turn.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-250

πυρσὴν:

πυρσὴν

Porsonus.

πυρσὰν

M. et plerique, ut videtur, codices et Turn.

πυρσὰν

G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Mosc. Par. C. Ald. Rob. δάσκιον:

δάσκειον

M. G. Lips. Mosc.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-251

ἔτεγγ':

ἔταγ'

Lips. πορφυρᾷ:

πορφυρέᾳ

M. Ceteri

πορφυρέᾳ

. Porsonus

πορφυρᾷ

. Sed videntur tragici a forma

πορφυροῦς

, ut vulgaris sermonis propria, abstinuisse, ideoque contractionem praetulisse eam in qua leviter audiretur

, ita ut non efficeret syllabam. Non obstant versus ex Stheneboea Euripidis ab Athenaeo p. 421. F. allati, ubi

βιὸς δὲ πορφυροῦς θαλάσσιος

valde torsit criticos. Scribendum est enim

βίος δὲ πορφυρεὺς θαλάσσιος

. Loquitur, ut reliqua ostendunt, piscator, quem quo minus dubites unum ex illis intelligendum esse, qui

πορφυρεῖς

, captores purpurarum, vocabantur, facit alius Euripidis locus in Iph. Taur. v. 262.

ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ κοιλωτὸς ἀγμός, πορφυρευτικαὶ στέγαι.

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-252

Μάγος:

μάγος

M. G. Vit. Lips. Ven. A. Rob. Accentum correxit Turn.

μάγος

Ald. Magos gentem esse circa Mediam Stanleius docuit ex Herodoto I. 101. et Stephano Byzantio in v.

Μαρία

. Addi poterat Plinius H. N. VI. 26 (29). Ἄραβος:

ἄραβος

M. Vit. Lips. Ven. B. Turn.

ἄραβος

Ven. A. Ox. Ald. Rob.

ἄραβος

G. Par. B. Ἀρτάμης:

ἀρτάμης

Lips. Ald. Turn. sed in Lips. γρ.

ἀρσάβης

supra adscriptum.

ἀρσάκης

Rob.

ἀρτάβης

M. G. Vit. Par. K. L. sed in Vit.

a sec. manu in litura scriptum, in M. puncto notatum.

ἀρσάκης

Cantabr. 1.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-253

NA: Hunc versum post sequentem collocant Vit. Lips. sed in Vit. error additis numeris correctus.

σκληρᾶς:

σκαληρᾶς

, sed supra γρ.

σκληρᾶς

, Vit.

μέτοικος:

ἔποικος

G. Lips. aliique nonnulli.

κατέφθιτο:

κατέφθιτο

, supra scripto

, Lips.

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-254

Ἄμηστρις:

Ἄμηστρις

Brunckius.

ἄμηστρις

M. Par. A. B. edd. ante Brunckium.

ἀμίστρις

Vit. Lips.

ἀμίστρης

G. Ven. A. Par. L. V. ad v. 22. Ἀμφιστρεύς:

ἀμιστρεύς

Lips.

ἀμφιτρεύς

Par. C.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-255

Σάρδεσιν:

σάρδεσιν

M. Lips.

σάρδεσι

G. Vulgo

Σάρδεσι

Hunc versum, quod quartam a fine syllabam in vocabuli exitu longam habet, depravatum esse existimavit Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XXXV. simulque eam suspicionem alio firmare studuit argumento. Ariomardus, inquit, supra 38. Thebarum praefectus erat. Cur igitur Sardibus luctuosa esset eius mors? Hoc, ut opinor, sentiens scholiastes addit,

πατρὶς γὰρ αἱ Σάρδεις αὐτῷ

. Sed potius existimo versum unum vel plures excidisse, ubi Sardium praefectus, fortasse Mitragathes vel Arceus, nominaretur.

νωμῶν, ὅ, τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος...

Σάρδεσι πένθος παρασχών.

Expleat hiatum, si potest, sagax lector; sed id simul curet, ut verbum

Ἀριόμαρδος

vocalis sequatur. Ipse postea sic explevit,

νωμῶν, ὅ,τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος *Σαρδέων

βολαῖσι πιστός, Μιτραγάθης τε* Σάρδεσι

πένθος παρασχών.

Sed nomen proprium, ut aliis in rebus, ita hoc quoque in genere idoneam excusationem suppeditat. Repugnantia autem illa circa patriam Ariomardi nulla prorsus est, si scholiastam, recte et prudenter monentem, audire voles. Nam, ut satis ex Herodoto intelligi potest, non suis quisque popularibus erat praefectus, nisi qui inferioris ordinis duces erant, uti VII. 96. 97. narrat, sed ut quisque apud regem vel generis propinquitate vel gratia dignissimus censebatur, ita ei alia atque alia committebatur provincia. Quamobrem etsi Herodotus VII. 67. 68. duos in exercitu Persarum memorat Ariomardos, tamen Aeschylum, qui nullo eos nomine distinguit, sed semper ut de uno loquitur, unum eundemque ubique in mente habuisse certissimum est. Qui si Sardibus natus Aegyptiis praefuit, tantum abest ut non recte dicatur Sardibus luctuosus obisse, ut, si haec esset repugnantia, simul duo alii loci in eandem vitii suspicionem inciderent. Nam ipse ille quem Porsonus commemorat Arceus vel Arcteus, qui v. 45. dux vocatur Lydorum qui Sardibus advenerant, v. 306. dicitur

πηγαῖς Νείλου γειτονῶν Αἰγυπτίου

. Non videtur enim dubitari posse quin utroque loco de eodem viro sermo sit. Susiscanes autem, ab Nilo secundum v. 35. profectus, infra v. 934.

Βάτανα

dicitur reliquisse. Quare maneat posthac Aeschyli Ariomardo et imperium Aegyptiorum et patria Sardes.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-256

Σεισάμης:

σεισάμης

M. Par. B. et ut videtur Par. A.

σησάμης

Vit. Par. N. et sic Brunckius ex v. 956.

σισάμης

εἰσάμης

Ven. B.

σισάρμης

Lips. Cantabr. 2. Par. K. L.

σεισάρμης

Ven. A. Ox. et adscriptum in Par. B.

σεισάρκης

Ald. Rob. Turn. Post hoc nomen

θ'

addunt G. Par. A. B. K. Non addunt M. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob. Turn.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-257

Θάρυβίς τε:

θαρυβίς τε

θάρβις τε

Ald.

θάβυρίς τε

adscriptum in Par. B.

θάρμις τε

Ven. B. Rob. πεντήκοντα πεντάκις:

πεντηκοντοπεντάκις

ante sec. manus correctionem Vit.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-258

Λυρναῖος: Stephanus Byzantius

Λυρνησσός, πόλις Τρωϊκή, μία τῶν ἕνδεκα τῶν ἐν τῇ Τρῳάδι. τὸ ἐθνικὸν Λυρνήσσιος. Αἰσχύλος δὲ Πέρσαις ὡς ἀπὸ τοῦ Λύρνα ἢ Λύρνη Λυρναῖος

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-259

εὐτυχῶς:

νεῖται εἰ εὐτυχῶν

Rob.

εὐτυχής

, sed correctum in

εὐτυχῶς

, G.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-260

Συέννεσίς τε:

σύννεσίς τε

M. Par. H. K. N.

σύνεσίς τε

G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. Mosc. Ox. Par. G. L. Ald. Rob.

συνεσιά τε

a pr. manu,

συνέσις τε

a sec. manu Vit.

Συέννεσίς τε

Turn. Apud Herodotum VII. 98.

Κίλιξ Συέννεσις Ὠρομέδοντος

commemoratur. πρῶτος εἰς εὐψυχίαν:

πρῶτος αὐτὸς εἰς εὐψυχίαν

G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Par. C. K. L. nisi quod

ἀψυχίαν

habet G. Est haec haud dubie grammatici alicuius mutatio, propter falsum nomen

Σύνεσις

facta, ut versus constaret.

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-261

Κιλίκων:

ἀκιλικίων

Ald. ἔπαρχος:

ἄπαρχος

sic M.

ἄπαρχος

Vit. a pr. manu et Lips. Ven. A. Ald. Turn.

πάραρχος

Rob. et reliquae ante Brunckium editiones.

ἄρχος

Par. L.

πάραρχος

Ven. B. Par. N. et adscriptum in Par. B. Id Brunckius posuit. In Vit. quod a prima manu est

ἄπαρχος

, a secunda ita mutatum est, ut nescias utrum

ἔπαρχος

ὕπαρχος

legi debeat. Praestat fortasse

ἔπαρχος

, vocabulum Herodoto, Xenophonti, aliis de satrapa usitatissimum, de quo dixerunt Wesselingius ad Herod. V. 20. Dorvillius ad Charit. p. 407. seqq. sive p. 448. ed. Lips.

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-262

ἐκπρεπῶς: Vulgata lectio est

εὐκλεῶς

. Sed

νηλεῶς

habent G. Cantabr. 1. et in Par. B. adscriptum est γρ.

νηλεῶς

, quod non dubitavi recipere, ut multo magis accommodatum huic narrationi.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-263

τοιῶνδέ γ' ἀρχῶν:

τοιῶνδ' ἀρχόντων νῦν

M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Mosc. Par. A. B. C. F. K. L. N. Ald. sed in M.

νῦν

ab alia manu supra versum additum est. γρ.

καὶ ἐπαρχόντων

Faehsio teste adscriptum in Par. B.

τοιῶνδέ γ' ἀρχόντων νῦν

Rob.

τοιῶνδ᾽ ἄρ᾽ ὄντων νῦν

Turn. ex coniectura, ut videtur.

τοιῶνδέ γ' ἀρχόντων

, omisso

νῦν

, Brunckius, parum considerate. Videtur potius

ἀρχόντων

interpretatio esse. Poterat Aeschylus dicere

τοιῶνδε ταγῶν

, poterat

τοιῶνδ᾽ ἀνάκτων

. Hesychius

ταγοί, προστάται, ἄρχοντες, ἡγεμόνες

, οἱ

ἄναξ, βασιλεύς, ἄρχων, δεσπότης

Εἰ ναῶν ἄνακτες

legitur infra v. 378. Sed probabiliter Canterus scribendum coniecit

τοιῶνδέ γ' ἀρχῶν

, etsi Homericum hoc vocabulum apud tragicos alibi non invenitur.

325. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-264

ὀλίγ᾽:

ὀλίγ'

omittit M. ἀπαγγέλλω:

ἀπαγγελῶ

Ald. Rob.

ἀπαγγέλω

Lips. Cantabr. 2.

ἀναγγέλλω

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-265

αἰαῖ:

αἳ αἳ

M. G. Ceteri

αἰαῖ

, nisi quod

decies repetit Cantabr. 1.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-266

λιγέα:

λυγέα

Ald.

λιγέα

, ad

supra adscripto

, Lips.

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-267

ἀτὰρ:

αὐτὰρ

Lips. Mosc. et ex corr. primae manus Vit. in quo antea, ut in ceteris,

ἀτὰρ

erat. τοῦτ᾽:

τοῦτ'

M. G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, codices.

τοῦτ'

Ald. Rob. Turn. ἀναστρέψας:

ἀνατρέψας

Ven. A.

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-268

πόσον δὲ πλῆθος:

πόσον δὲ θοῦς

M. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ox. Ald. Rob.

πόσον δὲ πλῆθος

G. Cantabr. 1. Par. A. B. C.

πῶς δὲ πλῆθος

ex Par. L. adnotavit Faehsius.

πόσον τι πλῆθος

Turn. ex coniectura, ut videtur. Non dubitandum est quin Aeschylus scripserit

πόσον δὲ πλῆθος

. Recepit hoc Brunckius, qui probasse videtur quod in Par. B. adscriptum est

ἀντὶ τοῦ δή

. Sed falluntur grammatici qui, ut Gregorius Cor. p. 33. (78. ed. Schaef.)

δὲ

ab Atticis pro

δή

dici tradunt: quod illi si de Homero dixissent, aliquid in ea re veri esse videretur. Thucydidis quidem locus quem Gregorius affert, in quo ille interpretando multum fallitur, valde diversus est ab Aeschyli loco, quamquam Aeschylus non magis quam Thucydides

δὲ

pro

δή

posuit. Pertinet enim hoc

δὲ

ad illam sermonis Graeci proprietatem, qua post eas formulas, quibus dictum quid iri vel dici debere indicatur, particula, quae nectendae orationi inserviat, ita adiicitur, tamquam si non praecessisset talis formula. Veluti quum

γάρ

post verba

σημεῖον δέ

, et quae similes formulae sunt, usurpatur. Quae proprietas, latius extensa, complectitur etiam talia, ut

λέγω ὅτι ἐγώ εἰμι ἐκεῖνος

, οἱ

ἐλθούσης ἐπιστολῆς, ὡς ἄνδρες αἰχμάλωτοι ἥκουσι

, multaque alia. Eodem igitur modo post interrogationis quasdam formulas, quasi eae formulae omnino non adessent,

δὲ

nectendae orationis caussa infertur. νεῶν:

ἦ νεῶν

Ald.

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-269

ὥςτ᾽:

ὥστ'

ante sec. manus corr. Vit. Περσικῷ:

περσικῶν

Ven. B.

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-270

ναΐοισιν ἐμβολαῖς:

ναΐοισιν ἐμβολαῖς

M. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. et, ut videtur, 2. Lambeth. Ox. Turn.

ναΐοισιν ἐμβολαῖς

G. Par. H. N. Ald. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 2.

ναΐοισι συμβολαῖς

Ven. B. et a sec. manu Vit.

ναΐοισι συμβολαῖς

Mosc. et a pr. manu Vit. In Lips. alteri

ναΐοισι

syllabae

superscriptum. Conf. v. 274.

332. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-271

μὲν:

μὲν

omittunt Lips. et pauci alii. Suprascriptum est a sec. manu in Vit. βάρβαρον:

δ'

pro

ἂν

Par. F. L. 19 Rob.

οὖνθ'

ante corr. Lips. In fine versus

βαρβάρων

M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Mosc. Ox. Par. C. F. H. K. N. Ald. Rob.

βαρβάρους

Turn. ex coniectura, ut videtur, qua expeditissima fit constructio. Sed antiquitus non fuisse scriptum

βαρβάρους

quum codicum fortasse omnium in voce

βαρβάρων

consensus docet, tum quod tollendae difficultatis caussa

ἂν

a nonnullis in

ἦν

mutatum est, ut in Vit. ad

βαρβάρων

adscriptum est et in margine M.

λείπει τὸ ἦν

. Neque tamen intelligi debet

ἦν

: non enim opponi recte potest

ἀλλ' οὐκ ἦν

, sed

ἀλλ' οὐκ ἐκράτησαν

. Wakefieldius, qui in Del. trag. I. p. 16.

μὲν οὖν

pro

μὲν ἂν

scribendum esse coniecit, protulisset quod probabile videri posset, si simul proximo versu

ναυσὶν

mutasset in

ναῦς ἦν

. Lenissima mutatione scripsi

βάρβαρον

. In idem inciderunt Blomfieldius et Halmius.

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-272

ναυσὶν:

ναυσὶν

Porsonus.

ναυσὶ

libri. Ἕλλησιν:

Ἕλλησιν

Brunckius. Libri

ἕλλησι

. De numero navium aliter ab aliis, ut fit in huiusmodi rebus, indicato, dixerunt Valckenarius ad Herod. VII. 89. Wesselingius ad Diod. XI. 3. Spanhemius ad Iulianum p. 280. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 61.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-273

τῶνδε:

τῶνδε

Brunckius, contra libros, ut videtur, omnes.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-274

δὲ, καὶ γὰρ:

δὲ γὰρ

, omissis particulis

δὲ

καί

, Lips. Hunc versum cum duobus sequentibus affert Plutarchus in vita Themistoclis c. 14.

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-275

ὧν ἦγε πλῆθος:

νεῶν τὸ πλῆθος

pro

ὧν ἦγε πλῆθος

Plutarchus scripsit. αἱ δ᾽:

αἱ δ'

Vit. Lips. Ald. Rob. ὑπέρκομποι:

ὑπέρκοποι

Wakefieldius in Del. trag. I. p. 107. et Blomfieldius, qui in adn. ad Sept. ad Th. v. 387.

ὑπέρκομπος

tragicis omnino abiudicavit. Dixit contra hanc opinionem Lobeckius ad Soph. Ai. v. 127.

339-342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-276

μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχῃ; ἀλλ᾽ ὧδε δαίμων τις κατέφθειρε στρατόν, τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ. θεοὶ πόλιν σώζουσι Παλλάδος θεᾶς.: Quod Brunckius et Schützius ex Heathii coniectura dederunt,

δοκῶμεν

, id habet G. In ceteris omnibus, nominatim in M. Vit. Lips. Ven. A. B. et edd. ante Brunckium, est

δοκοῦμεν

. Deinde

λειφθῆναι

M. Vit. Mosc.

λειφθῆναι

, ad

ει

supra adscripto

, Lips. Scholiastes utrum

δοκοῦμεν

δοκῶμεν

legerit, ex eius interpretatione

μὴ δόκει

non potest perspici. Illud vero planum est, si duo sequentes versus nuntio continuantur, ut fit in libris omnibus, non posse

δοκοῦμεν

legi, quod sic mirum in modum abrupta et inconcinna fieret oratio, sed legendum esse

δοκῶμεν

, quo haec commode et cum praecedentibus et cum sequentibus cohaereant: ita se habet ratio, ne nos hac ex parte putes in pugna inferiores fuisse: sed deus aliquis exercitum perdidit, non aequa lance sortem ponderans. At vero uti tantus librorum in indicativo consensus suspicionem facit, coniunctivum in codice Guelferbytano emendationem esse vel critici vel librarii, sentientis quam male conveniret indicativus in illo quem indicavi orationis decursu, ita multo magis haec suspicio eo augetur et confirmatur, quod oratione nuntii usque ad verba

οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ

producta, quae deinceps sequuntur prorsus perturbata et perversa sunt. Quae quum vulgo sic personis divisa sint,

ΑΤ. θεοὶ πόλιν σώζουσι Παλλάδος θεᾶς. ΑΓΓ. ἔστ' ἆρ᾽ Ἀθηνῶν, ἔστ᾽ ἀπόρθητος πόλις, · ἀνδρῶν γὰρ ὄντων ἕρκος ἐστὶν ἀσφαλές

, primus sensit Schützius versum, qui in his medius est, Atossae tribuendum esse: etsi illud non recte fecit, quod in commentario ad maiores editiones illam personarum distinctionem, quae est in editione Robortelli, adsciscendam iudicavit, qua duo priores versus Atossae, extremus nuntio tribuitur. Neque enim hoc modo multum tollitur de inconcinnitate orationis. Rectius in minore editione primum versum nuntio, secundum Atossae, tertium rursus nuntio adscripsit, quam rationem iure probavit Iacobsius in iis quae de Aeschyli Persis scripsit in Wielandii Museo Attico vol. IV. p. 1. sive in Opusculis suis vol. V. sed rursus ille rectius Schützio de hoc loco sentiens. Nam quum Schützius primum versum cum praecedente nuntii oratione coniunxisset, audaciore facta mutatione, nulloque prorsus stabilita fundamento,

θεὸς πόλιν δ᾽ ἔσωσε Παλλάδος θεᾶς

, vidit Iacobsius servandam esse vulgatam lectionem, sed praecedere huic versui debuisse dictum aliquod Atossae. Quod ille quum nullum reperiret, ut qui orationem nuntii putaret verbis

οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ

finiri, excidisse versum Atossae post illam orationem nuntii credidit. At nihil excidit, sed illa ipsa lectio,

μὴ σοί δοκοῦμεν

, ita est comparata ut sequentes versus ab nuntii oratione seiungi postulet. Quos duo versus si Atossae tribueris, non solum haec, sed reliqua quoque ex illa Iacobsii personarum divisione rectissime procedent. Nuntius igitur sic finit orationem suam, numquid hac ex parte tibi videmur inferiores fuisse? Iam dicenti Atossae at ergo deus quispiam classem, iniqua lance fortunam dispensans, afflixit, ita ille respondet, dii Palladis urbem servant. Atque eodem modo deinceps amplius interroganti respondet.

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-277

ὧδε:

ὧδε

hic non significat tantopere, sed potius ergo, i. e. in hoc rerum statu, quum haec ita sint. Ut in Prometheo v. 514.

μυρίαις δὲ πημοναῖς δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω.

In prosa oratione plerumque

οὕτως

invenitur, cuius exempla vide apud Taylorem ad Demosthenis or. in Midiam p. 627. Adde quos nominat Schaeferus ad Dion. Hal. de struct. verb. p. 414. et quae ego dixi ad Vigerum p. 933. Herodotus saepe sic

δὲ

quoque usurpat. Sensit vim particulae scholiastes qui adscripsit, licet obscurius,

ἐνταῦθα, ἤγουν εἰς τὸ πλῆθος

. Debebat sic explicare, quum haec ita sint, ut Persae tanto navium numero Graecis superiores essent, deus aliquis exercitum prodiderit necesse est.

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

215-225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-31

Antwort des Chor- führers (in feierlichen troch. Tetra- metern). Vgl. Soph. O. R. 89 f.: οὔτε θρασὺς οὔτ᾽ οὖν προδείσας εἰμὶ τῷ γε νῦν λόγῳ. samste ist unter allen Umständen die Götter anzurufen. μῆτερ, als Königin-Mutter (156), doch vgl. 664. προστροπαῖς, supplicatione. φλαῦρον, infaustum. Vgl. Soph. El. 646 εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά (nämlich φάσματα ὀνείρων), δὸς τελεσφόρα, εἰ δ᾽ ἐχθρά, τοῖς ἐχθροῦσιν ἐμπαλιν μέθες. - Eustath. Hom. Od. κ 518: οἰκεῖον νεκροῖς ἡ χοή. – γῇ vgl. 628 f. 640. πρευμενῶς mit αὐτοῦ (nicht πέμπειν) zu verbinden (bitte freundlich) gestattet V. 224. Vgl. 609. – τάδε, um folgendes, nämlich das πέμπειν u. s. w. – θυμόμαντις (vgl. θυμόσοφος, Ar. nub. 877), ἐκ τοῦ θυμοῦ μαντευόμενος, Gegenteil νοη θεόμαντις. παρήνεσα, zu Ar. nub. 174 u. Kr. 53, 6. А. 3. - τελεῖν intrs. Kr. II § 52, 2. A. 1. Unsere Traumdeutung geht dahin, es werde für dich alles gut sich er- füllen. Der Chorführer schliefst mit einem glückverheiſsenden Worte.

226-231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-32

⁴

Es ist für mich ermutigend alsbald einer so wohl- wollenden Auslegung zu begegnen. κριτής, 520. Cho. 37. ἐκύρωσας, du hast diese glaubwürdige Aus- legung gegeben. Vgl. 521. - θεοῖσι, 216-219; τοῖς τε φίλοις 220 f. εὖτε, Κr. 69, 28. vgl. Sept. 338. Genauere Erkundigung nach Athen, das (wie dem Dichter so auch) Atossa (als das unmittelbare Ziel des Feldzugs) besonders wichtig ist. Die Frage der Atossa erinnert an die Frage, welche Dareios auf die Kunde von der Verbrennung der Stadt Sardes durch die Athener u. Ionier an seine Umgebung richtete, οἵτινες εἶεν οἱ Ἀθηναῖοι (Herod. V 105). Mit hoher Befriedigung mufste der athenische Zuschauer bei sich denken: „du wirst die un- beachtete Stadt näher kennen ler- nen".

232-238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-33

⁵

⁶

πρὸς ταῖς δυσμαῖς τῶν φθινασμάτων τοῦ ἡλίου, fern im Westen, wo die Sonne ver- schwindet, vgl. 436. 543. Prom. 6: ἀδαμαντίνων δεσμῶν ἐν ἀρρήκτοις πέδαις. Die bauschichte Ausdrucks- weise malt zugleich die groſse Ent- fernung und erinnert dadurch den Hörer, dafs er sich den Schauplatz der Handlung weit im Osten zu denken habe. ἀλλὰ μήν (226) halb Einwendung gegen die An- gabe des Chors, halb Verwunde- rung darüber, daſs dennoch Xerxes u. s. w. Aber er hat es trotzdem gethan, weil Athen der Schlüssel zu ganz Hellas ist. γένοιτ᾽ ἄν, εἰ ᾿Αθήνας εἶλε. – ἔρξας... κακά steht als nähere Bestimmung zu τοιοῦτος (s. v. a. „um die Beschaffenheit des Heeres zu beurteilen, braucht man nur zu wissen, dafs es" u.s. w.). Vgl. Kr. 57, 10. A. 1 (letztes Bei- spiel). – Μήδους ungenau st. Πέρ- σας, 791 und sonst. Erinnerung an Marathon. ἄλλο, sc. πάρεστιν αὐτοῖς. Vgl. Herodot VII 9: Ἕλ- ληνας οὐ τιμωρησόμεθα; τί δείσαν- τες; κοίην πλήθεος συστροφήν· κοίὴν δὲ χρημάτων δύναμιν;

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-34

⁷

⁸

Hinweisung auf die Silber- bergwerke von Laurion, Böckh Staatsh. d. Ath. S. 420 ff.

239-248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-35

⁹

¹⁰

γάρ, Erklärung zu 236. τοξουλκὸς αἰχμή, bogen- spannende (55) Spitze = Pfeil. δάοις, hostibus. Speere für den Nah- kampf und Schilde, vgl. 84 f. 147. ποιμάνωρ 75. — ουν, wenn sie kein Oberhaupt haben. Herod. VII 103 κῶς ἂν δυναίατο ἐόντες γε ἐλεύθεροι πάντες ὁμοίως καὶ μὴ ὑπ᾽ ἑνὸς ἀρχόμενοι στρατῷ τοσῷδε ἀντιστῆναι; Auf diese Frage des Xerxes antwortet Demaratos: ἐλεύ- θεροι ἐόντες οὐ πάντα ἐλεύθεροί εἰσι· ἔπεστι γάρ σφι δεσπότης νό- μος, τὸν ὑποδειμαίνουσι πολλῷ ἔτι μᾶλλον ἢ οἱ σοὶ σέ. ἐπήλυδας wie Sept. 34; anders Suppl. 195. 401. 611. κιόντων 8. v. α. ἐλθόντων, von κιών (Part. Aor.). Ζυ τοῖς τεκοῦσι ( τῶν) κιόντων vgl. Kr. 47. 10. Α. 1. – δοκεῖν, Kr. 55, 1. A. 3, τάχ᾿ εἴσῃ Ag. 489. Soph. O. R. 84. - Der Bote kommt von der linken Seite (vom Standpunkt des Publi- kums). Dieses Mannes Lauf giebt sich als ein persischer kund für das Erkennen, man sieht es dem, Manne an, daſs er ein persischer Läufer ist. πρέπει Suppl. 721: πρέπουσιν ἄνδρες νήϊοι ἰδεῖν. Soph. ΕΙ. 664: πρέπει ὡς τύραννος εἶσο- ρᾶν. Eur. Suppl. 1066: πρέπεις ὁρᾶν.

249-255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-36

¹¹

¹²

Summarischer Be- richt, zuerst lyrisch (wie Ag. 503 ff.). Hesych. · ταῦς· μέγας. – πλούτου λιμὴν (nachgeahmt von Eur. Or. 1077 καὶ δῶμα πατρὸς καὶ μέγας πλούτου λιμήν), von allen Seiten ist der Reichtum in die Stadt (Susa) eingelaufen und hat in ihr Anker geworfen. - Zu 251 (vgl. 352 und zu 465) s. Westphal II S. 482. Zu 253 vgl. Soph. Ant. 277: στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν. Πέρσαι, 171. Der Bote erblickt zuerst nur den Chor; Atossa bleibt nach der altertümlichen Ökonomie aus dem Spiele, solange der Bote und der Chor mit einander reden. βαρβάρων 187.

256-289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-37

¹³

¹⁴

Kommos, drei Stro- phenpaare des Chors, unterbrochen je durch zwei Trimeter des Boten.

256-261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-38

¹⁵

¹⁶

Der Anfang besteht aus lauter (elf) Kürzen, entsprechend dem wimmernden Charakter des Lieds; die zwei ersten Kürzen (in der Gegenstrophe vertreten durch eine Länge) bilden den Auftakt (Anakrusis), die neun andern eine trochäische Tripodie; vgl. Westphal II S. 863. ἄνιος (1055. 1061) 8. ν. α. ἀνιηρός. - νεόκοτος (Sept. 803) s. v. α. νέος. Der zweite Vers ist kretisch-logaödisch, mit einsilbiger Anakrusis. διαίνεσθε (1047. 1064) benetzet euch (mit Thränen). ὡς, ja thut es nur, dennu, s. w. διαπεπρ. 517. καὐτὸς δὲ und auch ich, 153. νόστιμον φάος wie Homer νόστιμον ἦμαρ.

262-267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-39

¹⁷

¹⁸

Wahrlich unser Leben hat allzulange gewährt in unsern Augen, daſs wir solches Leid vernehmen müssen. ἀκούειν, Kr. II 55, 3. A. 20. - Die Sache ist nur zu gewiſs; ich war selbst Augen- zeuge.

268-273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-40

¹⁹

²⁰

Zwei trochäische Verse (1. trip. catal.; 2. tetrap. cat. mit Anakrusis) und zwei logaödi- sche. Die ionische Form πολέα auch Ag. 723. ᾿ασίς (763. Suppl. 457), dagegen ᾿ασία κ. ᾿ασίας (12.57 61. 249. Prom. 735). – πλήθουσι (420) νεκρῶν Ag. 1220. – Σαλαμίνος 327, Westphal II S. 485.

274-279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-41

²¹

²²

ἁλίδονα, mari agi- tata. παμβαφή, ganz mit Meer- wasser angefüllt (und aufgeschwol- len). – πλαγκτούς, nach dem Sinne ( φίλους). Vgl. 303. 307. 310. ναΐοισιν, wie Suppl. 2, vgl. ναμερτῆ 246 u. zu 157. Endung wie 336. ἐμβολαῖς 409; in der Seeschlacht.

280-289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-42

²³

²⁴

Drei iambische Verse (1. katal. Pentapodie mit Synkope des dritten u. vierten Iambus, 2. u. 3. Tetrapodie, bez. Pentapodie ᾿Αντιστρ. γ΄. mit Synkope im zweiten u. dritten Iambus) u. ein logaödischer, be- stehend aus Choriambus (d. h. Dak- tylus u. synk. Trochäus) und drei Trochäen. δᾶοι wie 239. – όνομα Σαλαμίνος πλεῖστον ἔχθος κλύειν wie ἔχθιστον κλύειν. αἰαῖ στρα- τοῦ φθαρέντος ist wie 116 der an- zustimmende Klageruf. δάοις, Athen seinen Feinden, also hier den Persern. ὡς . . . ἔκτισαν ist nicht ein von μεμνῆσθαι abhängiger Satz, sondern ein kausaler Nebensatz, da sich zu μεμνῆσθαι aus dem Vor- hergehenden ᾿Αθηνῶν ergänzt. - μάταν εὔπαιδας, weil sie die Söhne, καταπαίδας, ἀνάνδρους, weil sie die Gatten ver- loren haben.

290-298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-43

²⁵

²⁶

Durch die letzten Worte des Chors indirekt aufgefor- dert löst jetzt Atossa den Chor im Gespräche mit dem Boten ab. ὑπερβάλλει enthält einen negativen Begriff (es hindert durch seine Gröfse am Sprechen und Fragen) und ist daher nach Analogie dieser Verba konstruiert (Prom. 786 f.: οὐκ ἐναντιώσομαι τὸ μὴ οὐ γεγω- νεῖν). – Soph. Phil. 1316: ἀνθρώ- ποισι τὰς μὲν ἐκ θεῶν τύχας δο- θείσας ἐστ᾽ ἀναγκαῖον φέρειν. καταστάς gefasst, ruhig; Herod. III 80 ὁ θόρυβος κατέστη. – ὅμως, an den Bedingungssatz (anderwärts an ein Partizip) angelehnt, gehört aber (begrifflich) zu λέξον. Vgl. 840. Sept. 712: πιθοῦ γυναιξίν, καίπερ οὐ στέργων ὅμως. Choeph. 115: μέμνησ᾽ Ορέστου, κεί θυραῖος ἐσθ᾽ ὅμως. Plaut, mil. 1341: bene dicatis et mihi absenti tamen. Kr. II 56, 13. A. 2. Den Worten τίς οὐ τέθνηκε hört man das ängstliche Verlangen an, zu hören, daſs Xerxes noch lebt. ἀρχέλειος für ἀρχέ- λεως (vgl. εὔγειος κ. εὔγεως), ἀρχέ- λαος, wenn nicht ἀρχελάων herzu- stellen ist. - Das epische ὅστε (vgl. Kr. II 51, 8. A. 2) selten und nur bei Äschylos im Trimeter Vgl. 762. Quem vero lugebimus ex ducto- ribus ut in sua statione mortuum? ἐπὶ σκηπτ. ταχθεὶς in imperio (dessen Zeichen hen das das σκῆπτρον ist) constitutus. - ἄνανδρον proleptisch, Folge von ἠρήμου. Soph. Ant. 881 πότμον ἀδάκρυτον οὐδεὶς φίλων στενάζει, Eur. Med. 435 τᾶς ἀνάν- δρου κοίτας ὀλέσασα λέκτρον.

299-301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-44

²⁷

²⁸

Hom. A 88: ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο; dagegen Eur. Orest. 386: οὐ γὰρ ζῶ κακοῖς, φάος δ᾽ ὁρῶ. Soph. Ant. 600: ὃ τέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις. – ἐκ, Ag. 900: κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος. - με- λαγχίμου vgl.114. Suppl. 745. Cho.11.

302-330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-45

²⁹

³⁰

Zur Antwort auf Atossas Frage schüttet der Bote, ehe er sich auf eine geordnete Er- zählung einläſst (337 ff.), eine Fülle von Namen aus, teils um der Dar- stellung ein konkret nationales Ko- lorit zu geben, teils um einzelne tapfere Thaten in Erinnerung zu bringen. Über die Etymologie dieser Namen s. Einl. S. 35 A. 23. στυ-

302-307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-46

³¹

³²

Αρτεμβάρης 29. – ἵππου 315. Thuk. I 62: ἡ διακοσία ἵππος. – βραβεὺς Lenker (Befehls- haber), vgl. 78. Ag. 230. φλοὺς 78. θείνεται wird ge- stofsen an, vgl. 310. – Σιληνίαι ein Teil des Gestades von Salamis, in der Nähe der Τροπαία ἄκρα. - Mannigfaltigkeit der Wendungen für den einen Begriff des Gefallen- seins. Mit bitterem Volkshumor 305; abschwächende Nachbildung des von einem Feinde gesprochenen Verses Hom. II 745: ἡ μάλ᾽ ἐλαφρὸς ἀνήρ, ὡς ῥεῖα κυβιστᾷ. Ähnliche Tonfärbung 310. 319. Tenago princeps indigena. ἰθαγενὴς δ. ν. α. ἐγχώριος; es war dies also nicht das Regelmässige; vgl. 44 f. mit 311; 34 f. mit 960; 38 mit 321. Herod. VII 96f. VI 53: φαινοίατο ἂν ἐόντες οἱ τῶν Δωριέων ἡγεμόνες Αἰγύπτιοι ἰθαγενέες. σποδεῖ, ferit, vgl. θείνεται 303.

308-313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-47

³³

³⁴

᾿Αρσάμης 37. πε- λειοθρέμμ. (vgl. 33), Salamis. Der Schol. vergleicht das bomerische πολυτρήρωνά τε Θίσβην ( Β 502). — κύρισσον (vgl. 313. 376. 416. 458. 490. 506. Kr. II § 28, 3. A. 4) von den Leichen, welche durch die Strömung mit dem Kopfe gegen das Land getrieben werden, s. v. a. κερατίζειν. - γειτονῶν Suppl. 780 vgl. 286. – Αρκτεύς 44 f. Φαρ- νοῦχος, bei Herod. VII 88 ein Φαρ- νούχης, der aber schon in Sardes verunglückte. – ναὸς ἐκ μιᾶς, drei aus einem Schiffe.

314-319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-48

³⁵

³⁶

Chryse, Name meh- rerer Inseln und einer Stadt in Troas. μελαίνης geht wohl nicht auf die Farbe der Pferde, sondern der Reiter. – πυρσήν steht als pro- leptisches Prädikat. Der schwarze Bart färbte sich im Blute rot. Vgl. 539. πορφυρᾶ βαφῇ d. i. βαφῇ αἵματος. Vgl. Hom. 141. – Μᾶγος entweder weil in der Zeit des Äschylos die Quantität noch nicht festgestellt war, oder weil Äschylos den medischen Volksstamm (Herod. I 101. Strab. XVII p. 727. Plin. n. h. VI 26, 29) von der gleichnamigen Priesterkaste (irrigerweise) unter- scheiden zu müssen glaubte. – μέτ- οικος dort sich (unfreiwillig, als Toter) niederlassend, dort bleibend.

320-330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-49

³⁷

³⁸

πολύπονον, laborio- sum, von der Person, welche mit dem Speere gewaltig arbeitet, über- tragen. ᾿Αριόμ. 38. Σάρδεσιν, der Vaterstadt durch seinen Tod, wenn die Lesart richtig ist, da der Spondeus des 5. Fuſses, dessene rste Länge die letzte Silbe eines mehr- silbigen Wortes ist, eine Härte ver- ursacht, die hier nicht durch die Hephthemimeris gemildert wird. Σεισάμης: ähnliche Namen bei Herod. V 25. VII 6. Lyrna, von Steph. Byz. mit Lyrnessos in Troas identifiziert. οὐ μάλ᾽ εὐτύκως, nicht gar schön hergerichtet, der schöne Mann. Elegisch. Συέν- νεσις kilikischer Königsname. Drei sind aus dieser Zeit bekannt (R. E. VI 2. S. 1528); gemeint ist wohl der bei Herod. VII 98 ( Κίλιξ Συένν. Ωρομέδοντος); Plat. Charmid. p. 158 Α: εἰς πάντα πρῶτον εἶναι. Κιλίκων, 273. - Eur. Herakl. 8: πόνων πλείστων μετέσχον εἷς ἀνὴρ Ἡρακλέει. Kr. 49, 19. A. 5. σαι,

331-336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-50

³⁹

⁴⁰

ἀναστρέψας πάλιν (Kr. 52, 2. A. 5. Eur. Hippol. 982: ἀνέστραπται πάλιν) 8. v. a. λόγω ἀνελθών, τὸν λόγον ἀναλαβών (repe- tens). - πόσον δὲ, Kr. 69, 16. Α. 5. ἀξιῶσαι, ἄξιον ἡγήσασθαι, τολμῆ- Schol. A. vgl. vgl. Eum. 425.

337-343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-51

⁴¹

⁴²

πλήθους μὲν (vgl. 345) . . ἕκατι (Ar. nub. 320: ἕνεκεν γε ψυχῆς στερρᾶς): wenn es auf die groſse Zahl (allein) angekommen wäre; daher ἄν ( κρατῆσαι). βάρβαρον (187), generisch, Kr. 50, 3 mit Anm. 6. Vgl. Herod. VIII 82: ἐν τοῖσι τὸν βάρβαρον κατε- λοῦσι. Abgesehen von den 300 Schiffen (und aufser ihnen) waren 10 auserlesene vorhanden, im gan- zen also 310; Herod. VIII 82 (vgl. ib. 48) giebt 380 an, wovon 16 auf Sparta, 180 (ebenso Plut. Themist. 14; rund 200 bei Herod. VIII 61, vgl. Diod. I 15) auf Athen kamen. Auf persischer Seite 1207 auch bei Herod. VII 79, Plut. Themist. 14, sowie Diod. ΧΙ 3 ( πλείους τῶν χιλίων καὶ διακοσίων); rund 1200 bei Isokr. Paneg. 93. 97. 118 und Cornel. Nep. Themistocl. 2; noch ungenauer Plat. legg. III p. 699 В ( νεῶν χιλίων καὶ ἔτι πλεόνων ἐπι- φερομένων) und Cic. Verr. I 18. - ὧδ᾽ ἔχει λό λόγος Sept. 225. Choe. 521 vgl. Ag. 1661, hier im Sinne: ,, 80 steht es mit der Berechnung, das ist die Rechnung".

Aeschylus Persians 39

Anna Swanwick (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορός

δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-
95

μα⁹ τόδ᾽ εὐπετῶς¹⁰ ἀνᾴσσων;¹¹

97

Χορός

ἔμαθον δ᾽¹⁵ εὐρυπόροι-

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ
110

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-

οπόροις τε μαχαναῖς.

115

Χορός

ταῦτά μοι¹⁶ μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις¹⁷ πύθη-

ται κένανδρον μέγ᾽ ἄστυ Σουσίδος,

120

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ᾽
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,¹⁸

ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.¹⁹
125
126

Χορός

κυάνεον δʼ ὄμμασι λεύσσων

φονίου δέργμα δράκοντος,

πολύχειρ καὶ πολυναύτας,

Σύριόν θʼ ἅρμα διώκων,

ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν-
85

δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

Χορός

θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρʼ

ἐκράτησεν τὸ παλαι-

όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις
95

πολέμους πυργοδαΐκτους

διέπειν ἱππιοχάρμας

τε κλόνους

πόλεών τʼ ἀναστάσεις.

Χορός

ἔμαθον δʼ εὐρυπόροι-
100

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-
105

οπόροις τε μαχαναῖς.

Χορός

δολόμητιν δʼ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-

μα τόδʼ εὐπετῶς ἀνᾴσσων;
110

Χορός

φιλόφρων γὰρ παρασαίνει

βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα,

τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν

νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.

Χορός

ταῦτά μοι μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις πύθη-

ται κένανδρον μέγʼ ἄστυ Σουσίδος,

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμʼ
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,

ὀᾶ, τοῦτʼ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δʼ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.
125

Testim.:

Apparatus Criticus

Chorus

The fiery lord of populous Asia

is leading his wondrous warrior-flock against the whole earth in two divisions, on foot and by the sea, putting his trust in his stalwart and stern commanders; he himself,
75

a god-like hero whose race is sprung from gold.¹
80

Chorus

With eyes flashing with the dark glare of a deadly dragon, attended by soldiers and mariners in great numbers, and speeding his Syrian chariot,

he leads against a people renowned for the spear a warlike host of archers.
85

Chorus

And there is no man skilled to withstand the mighty stream of men, and with strong barriers keep out the sea’s invincible surge;

for Persia ’s host cannot be withstood, and her men are courageous.
90

Chorus

For by the will of the gods Fate has held sway

since ancient time, and has ordained for the Persians the pursuit of rampart-destroying war, the turmoil of fighting horsemen, and the storming of cities.
95

Chorus

And they have learned to look upon the precinct of the deep when the broad-wayed sea whitens to foam beneath the tempest’s blast, trusting in their finely wrought
100

cables and their devices which give passage to their army.
105

Chorus

Yet the insidious guile of god—what mortal man can escape it? Who with agile foot can lightly overleap

and escape its toils?
110

Chorus

For Delusion, with her fair appearance, lures men astray into her snares, from which it is not possible to escape without meeting with disaster.

Chorus

Therefore my heart is wrapped in gloom and is racked with fear for the Persian army lest the state learn that the mighty capital of Susa is empty of men.
115

Chorus

Fearful I am too that as bands of women cry aloud woe, the Cissian stronghold will raise a resounding shout responsive to the beating of breasts,
120

and that there will be a tearing of fine linen robes.
125

Chorus

And marriage-beds are filled with tears through longing for husbands;

each Persian woman has sent to the field her warlike and fiery consort, and now in grief and longing for her beloved lord, is left forsaken by her mate.
135

Chorus

O Queen, most exalted of Persia ’s deep-girdled women, venerable mother of Xerxes, wife of Darius, all hail! You were the consort of the Persian’s god, and of another god the mother, that is, unless its former good fortune has now forsaken our host.
155

LE CHŒUR

Sans

CORO

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορός κυανοῦν 5 δ᾽ ὄμμασι λεύσσων φονίου 6 δέργμα 7 δράκοντος, πολύχειρ καὶ πολυναύτας, Σύριόν θ᾽ ἅρμα διώκων, ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν- 85 δράσι τοξόδαμνον Ἄρη. 87

Χορός δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν θεοῦ τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει; τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη- 95 μα 9 τόδ᾽ εὐπετῶς 10 ἀνᾴσσων; 11 97

Χορός ἔμαθον δ᾽ 15 εὐρυπόροι- ο θαλάσσας πολιαι- νομένας πνεύματι λάβρῳ 110 ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος, πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί- σμασι λα- οπόροις τε μαχαναῖς. 115

Χορός ταῦτά μοι 16 μελαγχίτων 115 φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ, ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε, μὴ πόλις 17 πύθη- ται κένανδρον μέγ᾽ ἄστυ Σουσίδος, 120

Χορός καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ᾽ 120 ἀντίδουπον ᾄσεται, 18 ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπλη- θὴς ὅμιλος ἀπύων, βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς. 19 125 126

Χορός κυάνεον δʼ ὄμμασι λεύσσων φονίου δέργμα δράκοντος, πολύχειρ καὶ πολυναύτας, Σύριόν θʼ ἅρμα διώκων, ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν- 85 δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

Χορός δόκιμος δʼ οὔτις ὑποστὰς μεγάλῳ ῥεύματι φωτῶν ἐχυροῖς ἕρκεσιν εἴργειν ἄμαχον κῦμα θαλάσσας· 90 ἀπρόσοιστος γὰρ ὁ Περσᾶν στρατὸς ἀλκίφρων τε λαός.

Χορός θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρʼ ἐκράτησεν τὸ παλαι- όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις 95 πολέμους πυργοδαΐκτους διέπειν ἱππιοχάρμας τε κλόνους πόλεών τʼ ἀναστάσεις.

Χορός ἔμαθον δʼ εὐρυπόροι- 100 ο θαλάσσας πολιαι- νομένας πνεύματι λάβρῳ ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος, πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί- σμασι λα- 105 οπόροις τε μαχαναῖς.

Χορός δολόμητιν δʼ ἀπάταν θεοῦ τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει; τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη- μα τόδʼ εὐπετῶς ἀνᾴσσων; 110

Χορός φιλόφρων γὰρ παρασαίνει βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα, τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.

Χορός ταῦτά μοι μελαγχίτων 115 φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ, ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε, μὴ πόλις πύθη- ται κένανδρον μέγʼ ἄστυ Σουσίδος,

Χορός καὶ τὸ Κισσίων πόλισμʼ 120 ἀντίδουπον ᾄσεται, ὀᾶ, τοῦτʼ ἔπος γυναικοπλη- θὴς ὅμιλος ἀπύων, βυσσίνοις δʼ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς. 125

Testim.:

Apparatus Criticus

Chorus The fiery lord of populous Asia is leading his wondrous warrior-flock against the whole earth in two divisions, on foot and by the sea, putting his trust in his stalwart and stern commanders; he himself, 75 a god-like hero whose race is sprung from gold. 1 80

Chorus With eyes flashing with the dark glare of a deadly dragon, attended by soldiers and mariners in great numbers, and speeding his Syrian chariot, he leads against a people renowned for the spear a warlike host of archers. 85

Chorus And there is no man skilled to withstand the mighty stream of men, and with strong barriers keep out the sea’s invincible surge; for Persia ’s host cannot be withstood, and her men are courageous. 90

Chorus For by the will of the gods Fate has held sway since ancient time, and has ordained for the Persians the pursuit of rampart-destroying war, the turmoil of fighting horsemen, and the storming of cities. 95

Chorus And they have learned to look upon the precinct of the deep when the broad-wayed sea whitens to foam beneath the tempest’s blast, trusting in their finely wrought 100 cables and their devices which give passage to their army. 105

Chorus Yet the insidious guile of god—what mortal man can escape it? Who with agile foot can lightly overleap and escape its toils? 110

Chorus For Delusion, with her fair appearance, lures men astray into her snares, from which it is not possible to escape without meeting with disaster.

Chorus Therefore my heart is wrapped in gloom and is racked with fear for the Persian army lest the state learn that the mighty capital of Susa is empty of men. 115

Chorus Fearful I am too that as bands of women cry aloud woe, the Cissian stronghold will raise a resounding shout responsive to the beating of breasts, 120 and that there will be a tearing of fine linen robes. 125

Chorus And marriage-beds are filled with tears through longing for husbands; each Persian woman has sent to the field her warlike and fiery consort, and now in grief and longing for her beloved lord, is left forsaken by her mate. 135

Chorus O Queen, most exalted of Persia ’s deep-girdled women, venerable mother of Xerxes, wife of Darius, all hail! You were the consort of the Persian’s god, and of another god the mother, that is, unless its former good fortune has now forsaken our host. 155

LE CHŒUR Sans

CORO

Commentary

Stable identifiers

Χορός

δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-
95

μα⁹ τόδ᾽ εὐπετῶς¹⁰ ἀνᾴσσων;¹¹

97

Χορός

ἔμαθον δ᾽¹⁵ εὐρυπόροι-

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ
110

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-

οπόροις τε μαχαναῖς.

115

Χορός

ταῦτά μοι¹⁶ μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις¹⁷ πύθη-

ται κένανδρον μέγ᾽ ἄστυ Σουσίδος,

120

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ᾽
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,¹⁸

ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.¹⁹
125
126

Χορός

κυάνεον δʼ ὄμμασι λεύσσων

φονίου δέργμα δράκοντος,

πολύχειρ καὶ πολυναύτας,

Σύριόν θʼ ἅρμα διώκων,

ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν-
85

δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

Χορός

θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρʼ

ἐκράτησεν τὸ παλαι-

όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις
95

πολέμους πυργοδαΐκτους

διέπειν ἱππιοχάρμας

τε κλόνους

πόλεών τʼ ἀναστάσεις.

Χορός

ἔμαθον δʼ εὐρυπόροι-
100

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-
105

οπόροις τε μαχαναῖς.

Χορός

δολόμητιν δʼ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-

μα τόδʼ εὐπετῶς ἀνᾴσσων;
110

Χορός

φιλόφρων γὰρ παρασαίνει

βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα,

τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν

νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.

Χορός

ταῦτά μοι μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις πύθη-

ται κένανδρον μέγʼ ἄστυ Σουσίδος,

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμʼ
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,

ὀᾶ, τοῦτʼ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δʼ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.
125

Chorus

The fiery lord of populous Asia

is leading his wondrous warrior-flock against the whole earth in two divisions, on foot and by the sea, putting his trust in his stalwart and stern commanders; he himself,
75

a god-like hero whose race is sprung from gold.¹
80

Chorus

With eyes flashing with the dark glare of a deadly dragon, attended by soldiers and mariners in great numbers, and speeding his Syrian chariot,

he leads against a people renowned for the spear a warlike host of archers.
85

Chorus

And there is no man skilled to withstand the mighty stream of men, and with strong barriers keep out the sea’s invincible surge;

for Persia ’s host cannot be withstood, and her men are courageous.
90

Chorus

For by the will of the gods Fate has held sway

since ancient time, and has ordained for the Persians the pursuit of rampart-destroying war, the turmoil of fighting horsemen, and the storming of cities.
95

Chorus

And they have learned to look upon the precinct of the deep when the broad-wayed sea whitens to foam beneath the tempest’s blast, trusting in their finely wrought
100

cables and their devices which give passage to their army.
105

Chorus

Yet the insidious guile of god—what mortal man can escape it? Who with agile foot can lightly overleap

and escape its toils?
110

Chorus

For Delusion, with her fair appearance, lures men astray into her snares, from which it is not possible to escape without meeting with disaster.

Chorus

Therefore my heart is wrapped in gloom and is racked with fear for the Persian army lest the state learn that the mighty capital of Susa is empty of men.
115

Chorus

Fearful I am too that as bands of women cry aloud woe, the Cissian stronghold will raise a resounding shout responsive to the beating of breasts,
120

and that there will be a tearing of fine linen robes.
125

Chorus

And marriage-beds are filled with tears through longing for husbands;

each Persian woman has sent to the field her warlike and fiery consort, and now in grief and longing for her beloved lord, is left forsaken by her mate.
135

Chorus

O Queen, most exalted of Persia ’s deep-girdled women, venerable mother of Xerxes, wife of Darius, all hail! You were the consort of the Persian’s god, and of another god the mother, that is, unless its former good fortune has now forsaken our host.
155

LE CHŒUR

Sans