Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΔΑ.

πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
490

Apparatus Criticus

ὑποστήσεις ὑποστήσει ἁπλῶς ἀλλὰ πῶς μαστικτήρα μακιστῆρα ἢ [μὴν] καὶ μήν del. ἢ scripsi ἐσβέβηκα ἐσέβηκα ὁμαίμοις ὁμαίμους ¹ οἰκτίσας ἰδὼν οἶκτος εἰσιδών στόλου στόλον

ΔΑ.

αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.

ὀπάονας δὲ φράστοράς τ᾽ ἐγχωρίων

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

βωμοὺς προνάους καὶ [πολισσούχων] ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ἦι δι᾽ ἄστεως
495

στείχουσι· μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχωι γένος

τρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέκηι φόβον·

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾿ ἀγνοίας ὕπο.

ΠΕΛ.

στείχοιτ᾽ ἄν, ἄνδρες· εὐ γὰρ ὁ ξένος λέγει·
500

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας·

καὶ ξυμβολοῦσιν οὐ πολυστομεῖν χρεών

ναύτην ἄγοντας τόνδ᾽ ἐφέστιον θεῶν.

ΧΟ.

τούτωι μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΠΕΛ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΠΕΛ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:

ΠΕΛ.

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς (σ᾽) ἐκδώσομεν.
510

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;

ΠΕΛ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένηι.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβωι φρενός.

ΠΕΛ.

ἀεὶ δ᾽ ἄπρακτον ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
515

ΠΕΛ.

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

στείχω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

Apparatus Criticus

εὑρεθέντα εὐ ῥέοντα πρόξενον προσξένον³ [πολισσούχων] πολισσούχους⁴ ἀσφάλεια δ᾽ ἦι δι᾽ ἄστεως ἀσφαλείας δὲ δι᾽ ἄστεος ἀστικούς ἀστίκτους ξυμβολοῦσιν ξυμβόλοισιν χειρὶ καὶ λόγοις χειρία λόγοις⁵ ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω ⁶ ἁρπαγαῖς (σ᾽) ἅρπαγες (σ᾽) ⁷ ἄπρακτον ἀνάκτων⁸ φρένα φρενί ⁹ στείχω στείχω πιετω

ΠΕΛ.

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρὴ λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
520

λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

¹⁰

Supplices. Aeschylus. ed. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff. Berolini. 1914.

Current edition Experimental

Aeschyli Supplices (OCR draft) (Greek) (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 524-599 focus

str. 1

Χορος

ἄναξ ἀνάκτων, μακάρων

μακάρτατε καὶ τελέων
525

τελειότατον κράτος, ὄλβιε Ζεῦ,

πιθοῦ¹ τε καὶ γένει σῷ²

ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν εὖ στυγήσας:

λίμνᾳ δ᾽ ἔμβαλε πορφυροειδεῖ³

τὰν μελανόζυγ᾽ ἄταν.
530
531

ant. 1

Χορος

τὸ πρὸς γυναικῶν <δ᾽⁴> ἐπιδὼν

παλαίφατον ἁμέτερον

γένος φιλίας προγόνου γυναικὸς

νέωσον εὔφρον᾽ αἶνον,

γενοῦ πολυμνάστωρ, ἔφαπτορ⁵ Ἰοῦς,
535

Δῖαι⁶ τοι γένος εὐχόμεθ᾽ εἶναι

γᾶς ἀπὸ τᾶσδ᾽ ἄποικοι.⁷

538

str. 2

Χορος

παλαιὸν δ᾽ εἰς ἴχνος μετέσταν

ματέρος ἀνθονόμους ἐπωπάς,

λειμῶνα βούχιλον, ἔνθεν Ἰὼ
540

οἴστρῳ ἐρεσσομένα

φεύγει ἁμαρτίνοος,

πολλὰ βροτῶν διαμειβομένα

φῦλα, διχῇ δ᾽ ἀντίπορον

γαῖαν ἐν αἴσᾳ διατέμ-
545

νουσα πόρον κυματίαν ὁρίζει:

547

ant. 2

Χορος

ἰάπτει δ᾽ Ἀσίδος⁸ δι᾽ αἴας

μηλοβότου Φρυγίας διαμπάξ:

περᾷ δὲ Τεύθραντος ἄστυ Μυσῶν,⁹

Λύδιά¹⁰ τ᾽ ἂγ¹¹ γύαλα,
550

καὶ δι᾽ ὀρῶν¹² Κιλίκων

Παμφύλων τε [γένη¹³] διορνυμένα

πὰρ¹⁴ ποταμοὺς¹⁵ ἀενάους

καὶ βαθύπλουτον χθόνα καὶ

τὰν¹⁶ Ἀφροδίτας πολύπυρον αἶαν.
555
556

str. 3

Χορος

ἱκνεῖται δ᾽ †εἰσικνουμένου¹⁷ βέλει

βουκόλου πτερόεντος

Δῖον πάμβοτον ἄλσος,

λειμῶνα χιονόβοσκον, ὅντ᾽ ἐπέρχεται

Τυφῶ μένος,
560

ὕδωρ τε¹⁸ Νείλου νόσοις ἄθικτον,

μαινομένα πόνοις ἀτί-

μοις ὀδύναις τε κεντροδα-

λήτισι¹⁹ θυιὰς Ἥρας.

565

ant. 3

Χορος

βροτοὶ δ᾽, οἳ γᾶς τότ᾽ ἦσαν ἔννομοι,
565

χλωρῷ δείματι²⁰ θυμὸν

πάλλοντ᾽ ὄψιν ἀήθη,

βοτὸν²¹ ἐσορῶντες δυσχερὲς μιξόμβροτον,

τὰν μὲν βοός,

τὰν δ᾽ αὖ γυναικός: τέρας δ᾽ ἐθάμβουν.²²
570

καὶ τότε²³ δὴ τίς ἦν ὁ θέλ-

ξας πολύπλαγκτον ἀθλίαν

οἰστροδόνητον Ἰώ;

574

str. 4

Χορος

δι᾽²⁴ αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

Ζεὺς...²⁵²⁶
575

χειρὸς²⁷ δ᾽ ἀπημάντῳ σθένει

καὶ θείαις ἐπιπνοίαις

παύεται, δακρύων δ᾽ ἀπο-

στάζει πένθιμον αἰδῶ.

λαβοῦσα δ᾽ ἕρμα Δῖον ἀψευδεῖ λόγῳ
580

γείνατο παῖδ᾽ ἀμεμφῆ,

582

ant. 4

Χορος

δι᾽ αἰῶνος μακροῦ πάνολβον:

ἔνθεν πᾶσα βοᾷ χθών,

“φυσιζόου²⁸ γένος τόδε²⁹

Ζηνός ἐστιν ἀληθῶς:
585

τίς γὰρ ἂν κατέπαυσεν Ἥ-

ρας νόσους ἐπιβούλους;”

Διὸς τόδ᾽ ἔργον: καὶ τόδ᾽ ἂν γένος λέγων

ἐξ Ἐπάφου κυρήσαις.

590

str. 5

Χορος

τίν᾽ ἂν θεῶν ἐνδικωτέροισιν
590

κεκλοίμαν εὐλόγως ἐπ᾽ ἔργοις;

<αὐτὸς³⁰> πατὴρ φυτουργὸς αὐτόχειρ ἄναξ

γένους παλαιόφρων μέγας

τέκτων, τὸ πᾶν μῆχαρ οὔριος Ζεύς.

595

ant. 5

Χορος

ὑπ᾽ ἀρχᾶς³¹ δ᾽ οὔτινος θοάζων
595

τὸ μεῖον κρεισσόνων³² κρατύνει;³³

οὔτινος³⁴ ἄνωθεν ἡμένου³⁵ σέβει κάτω.

πάρεστι δ᾽ ἔργον ὡς ἔπος

σπεῦσαί τι τῶν βούλιος³⁶ φέρει φρήν.

600

Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 524-599 focus

Χορός

ἄναξ ἀνάκτων, μακάρων

μακάρτατε καὶ τελέων
525

τελειότατον κράτος, ὄλβιε Ζεῦ,

πιθοῦ τε καὶ γένει σῷ

ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν εὖ στυγήσας.

λίμνᾳ δʼ ἔμβαλε πορφυροειδεῖ

τὰν μελανόζυγʼ ἄταν.
530

531

Χορός

τὸ πρὸς γυναικῶν δʼ ἐπιδὼν

παλαίφατον ἁμέτερον

γένος φιλίας προγόνου γυναικὸς

νέωσον εὔφρονʼ αἶνον,

γενοῦ πολυμνάστωρ, ἔφαπτορ Ἰοῦς·
535

Δῖαί τοι γένος εὐχόμεθʼ εἶναι

γᾶς ἀπὸ τᾶσδʼ ἄποικοι.

538

Χορός

παλαιὸν, δʼ εἰς ἴχνος μετέσταν

ματέρος ἀνθονόμους ἐπωπάς,

λειμῶνα βούχιλον, ἔνθεν Ἰὼ
540

οἴστρῳ ἐρεθομένα

φεύγει ἁμαρτίνοος,

πολλὰ βροτῶν διαμειβομένα

φῦλα, διχῇ δʼ ἀντίπορον

γαῖαν ἐν αἴσᾳ διατέμ-
545

νουσα πόρον κυματίαν ὁρίζει·

547

Χορός

ἰάπτει δʼ Ἀσίδος διʼ αἴας

μηλοβότου Φρυγίας διαμπάξ.

περᾷ δὲ Τεύθραντος ἄστυ Μυσῶν,

Λύδιά τε γύαλα,
550

καὶ διʼ ὀρῶν Κιλίκων

Παμφύλων τε γένη διορνυμένα

καί ποταμοὺς ἀενάους

καὶ βαθύπλουτον χθόνα καὶ

τὰν Ἀφροδίτας πολύπυρον αἶαν.
555

556

Χορός

ἱκνεῖται δὴ σινουμένα βέλει

βουκόλου πτερόεντος

Δῖον πάμβοτον ἄλσος,

λειμῶνα χιονόβοσκον, ὅντʼ ἐπέρχεται

Τυφῶ μένος,
560

ὕδωρ τε Νείλου νόσοις ἄθικτον,

μαινομένα πόνοις ἀτί-

μοις ὀδύναις τε κεντροδα-

λήτισι, θυιὰς Ἥρας.

565

Χορός

βροτοὶ δʼ, οἳ γᾶς τότʼ ἦσαν ἔννομοι
565

χλωρῷ δείματι θυμὸν

πάλλοντʼ ὄψιν ἀήθη,

βοτὸν ἐσορῶντες δυσχερὲς μειξόμβροτον,

τὰν μὲν βοός,

τὰν δʼ αὖ γυναικός· τέρας δʼ ἐθάμβουν.
570

καὶ τότε δὴ τίς ἦν ὁ θέλ-

ξας πολύπλαγκτον ἀθλίαν

οἰστροδόνητον Ἰώ;

574

Χορός

διʼ αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

Ζεὺς
575

Διὸς δʼ ἀπημάντῳ σθένει

καὶ θείαις ἐπιπνοίαις

παύεται, δακρύων δʼ ἀπο-

στάζει πένθιμον αἰδῶ.

λαβοῦσα δʼ ἕρμα Δῖον ἀψευδεῖ λόγῳ
580

γείνατο παῖδʼ ἀμεμφῆ,

582

Χορός

διʼ αἰῶνος μακροῦ πάνολβον·

ἔνθεν πᾶσα βοᾷ χθών,

φυσιζόου γένος τόδε

Ζηνός ἐστιν ἀληθῶς·
585

τίς γὰρ ἂν κατέπαυσεν Ἥ-

ρας νόσους ἐπιβούλους;

Διὸς τόδʼ ἔργον καὶ τόδʼ ἂν γένος λέγων

ἐξ Ἐπάφου κυρήσαις.

590

Χορός

τίνʼ ἂν θεῶν ἐνδικωτέροισιν
590

κεκλοίμαν εὐλόγως ἐπʼ ἔργοις;

αὐτὸς ὁ πατὴρ φυτουργὸς αὐτόχειρ ἄναξ

γένους παλαιόφρων μέγας

τέκτων, τὸ πᾶν μῆχαρ οὔριος Ζεύς.

595

Χορός

ὑπʼ ἀρχᾶς δʼ οὔ τινος θοάζων
595

τὸ μεῖον κρεισσόνων κρατύνει.

οὔτινος ἄνωθεν ἡμένου σέβει κράτη.

πάρεστι δʼ ἔργον ὡς ἔπος

σπεῦσαί τι τῶν βούλιος φέρει φρήν.

Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 490 focus

Δαναός

πολλῶν τάδ' ἥμῖν ἐστιν ἠξιωμένα.

αἰδοῖον εὖ ῥέοντα πρὸς ξένον λαβεῖν.

ὀπάονας δ' φραστόρας τ' ἐγχωρίων,
430

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολιαύχων θεῶν.

βωμοὺς προνάους καὶ πολιαύχων ἕδρας.

ῥῦμα δὲ· ἀσφαλείας δ' δι' ἄστεος

στείχουσι. μορφῆς δ' οὐχ ὁ μόσυνος φύσις.

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος.
435

τρέφει. φυλάξαι μὴ θράσος τέκῃ φόβον.

καὶ μὴ φίλον τίς ἔκταν ἀγνοίας ὕπο.

Βασιλεύς

στείχοι τ' ἂν ἄνδρος, ᾧ γὰρ ὀξένος λέγῃ.

ἡγεῖσθε βωμὴ ἀσίκτυς θεῶν ἕδρας,

καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν,
440

ναύτην ἄγοντας τόν δ' ἐφέστιον θεῶν

Χορός

τύτω μὲν ἆπας καὶ τεταγμένος κίοι.

Aeschylus. o

Α Ι Σ Χ Υ Λ Ο Υ

Χορός

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ. πῆ θράσος νέμοις ἐμοί.

Βασιλεύς

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε σημεῖον πόνου.

Χορός

καὶ δὴ σφελάντω χερὶ καὶ λόγοις σέθεν.
445

Βασιλεύς

λαυρὸν κατ' ἄλσος νῦν ἐπιστρέφω τόδε.

Χορός

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοι τόμε.

Βασιλεύς

ἤτοι πβτῶν ἁρπαγῆς ἐκ λώσομεν.

Χορός

ἀλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

Βασιλεύς

ὄφιμον εἴη τὔπος ὄφιμ' ἐκμένῃ.
450

Χορός

ἤτοι τί ταῦμα δυςφορεῖν φόβω φρενός.

Βασιλεύς

” ἀεὶ δ' ἀνάκτων ἔςτιδᾶ μ' ἐξαίσιοι.

Χορός

σὺ καὶ λόγων εὔφραινέ καὶ πράσσων φρενὶ

Βασιλεύς

κἀγ' ὅτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.

ἐγὼ δὲ λαὸς συγκαλῶν ἐγχωρίους.
455

πιέτω τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

καὶ σὸν διδάξω πατέρα τοῖα χρὴ λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους.

λιταῖς παραıτοῦ, τῶν σ' ἔρως ἔχει τυχεῖν.

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι.
460

Βασιλεύς / Χορός

πειθὼ δ' ἕποιτο. καὶ τύχη πρακτήριος.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.) — 490 focus

Πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,

Αἰδοῖον εὖ ῥέοντα πρὸς ξένον λαβεῖν.

Οπάονας δὲ φράστοράς τ᾽ ἐγχωρίων ¹
500

Ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

Βωμοὺς προνάους καὶ πολισσούχων ἕδρας

Εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ δι᾽ ἄστεος

Στείχουσι μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις. ²

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ινάχῳ γένος
505

Τρέφει. Φύλαξαι μὴ θράσος τέκη φόβον. ³

Καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾿ ἀγνοίας ὕπο.

Βα

Στείχοιτ᾽ ἂν, ἄνδρες εὐ γὰρ ὁ ξένος λέγει.

Ηγεῖσθε βωμοὺς ἀστυκοὺς θεῶν ἕδρας ⁴

Καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν ⁵
510

Ναύτην ἄγοντας τόνδ' ἐφέστιον θεῶν.

Κο.

Τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

Εγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμας ἐμοί ⁶

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 490 focus

ΔΑ.

πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
490

αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.

ὀπάονας δὲ φράστοράς τ᾽ ἐγχωρίων

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

βωμοὺς προνάους καὶ πολισσούχων ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ἡ δι᾽ ἄστεως
495

στείχουσι· μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος

τρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέκῃ φόβον.

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾿ ἀγνοίας ὕπο.

ΒΑ.

στείχοιτ᾽ ἂν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει.
500

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικοὺς, θεῶν ἕδρας·

καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν

ναύτην ἄγοντας τόνδ᾽ ἐφέστιον θεῶν.

ΧΟ.

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΒΑ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

ΒΑ.

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν.
510

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

ΒΑ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ.

ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
515

ΒΑ.

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

πείσω τὸ κοινὸν, ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ,

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρὴ λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
520

λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 490 focus

Δαναός

πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστὶν ἠξιωμένα,

αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.
475

ὀπάονας δὲ φράστοράς τ' ἐγχωρίων

Δαναός

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

βωμοὺς προνάους καὶ πολυξέστους ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεως

στείχουσι· μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.
480

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος

τρέφει. φύλαξαι, μὴ θράσος τέκῃ φόβον.

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾽ ἀγνοίας ὕπο.

Βασιλεύς Ἀργείων

στείχοιτ' ἄν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει·

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας·
485

καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν

ναύτην ἄγοντας τόνδ' ἐφέστιον θεῶν.

Χορός Δαναΐδων

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

Βασιλεύς Ἀργείων

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
490

Χορός Δαναΐδων

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

Βασιλεύς Ἀργείων

λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

Χορός Δαναΐδων

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

Βασιλεύς Ἀργείων

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

Χορός Δαναΐδων

ἀλλ᾽ ἢ δρακόντων δυςφρόνων ἐχθίοσιν;
495

Βασιλεύς Ἀργείων

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

Χορός Δαναΐδων

οὔτοι τι θαῦμα δυςφορεῖν φόβῳ φρενός.

Βασιλεύς Ἀργείων

ἀεὶ δ᾽ ἀνάρχων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

Χορός Δαναΐδων

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

Βασιλεύς Ἀργείων

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ᾽ ἐξερημώσει πατήρ.
500

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

πείσω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρὴ λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους

λιταῖς παραιτοῦ, τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.
505

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 490 focus

ΔΑΝΑΟΣ

Πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
490

αἰδοῖον εὑρεθέντα εὖ ῥέοντα εἆρ᾽ ἐοντα πρόξενον προς ξένον λαβεῖν.

Οπάονας δὲ φράστοράς τ' ἐγχωρίων

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

ΙΚΕΤΙΔΕΣ

ΔΑΝΑΟΣ

βωμοὺς προνάους πολισσούχων ¹² καὶ φιλοξένους om. ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ' ᾖ ἀσφαλείας δὲ δι' ἄστεως
495

στείχουσι· μορφῆς δ' οὐχ ὁμόστολος φύσις·

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ινάχῳ γένος

τρέφει· φύλαξαι μὴ θράσος τέκῃ φόβον·

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾿ ἀγνοίας ὕπο.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Στείχοιτ' ἄν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει·
500

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς ἀστίκτους, θεῶν ἕδρας·

καὶ ξυμβολοῦσιν ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεών

ναύτην ἄγοντας τόνδ' ἐφέστιον θεῶν.

ΧΟΡΟΣ

Τούτῳ μὲν εἶπας καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Κλάδους μὲν αὐτοῦ λείπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω τόδε.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν δύοιτό με;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν.
510

ΧΟΡΟΣ

᾿Αλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Εὔφημον εἴη τουπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟΡΟΣ

Οὔτοι τι θαῦμα δυσφορείν φόβῳ φρενός.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Αεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ' ἐξαίσιον.

ΧΟΡΟΣ

Σὺ καὶ λέγων εὐφραινε καὶ πράσσων φρένα φρενί.
515

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

πατῶ πιετω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ,

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα τοῖα χρή λέγειν.

ΙΚΕΤΙΔΕΣ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
520

λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ' ἔρως ἔχει τυχεῖν·

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

ΧΟΡΟΣ

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 490 focus

πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,

αἰδοῖον εὖ ῥέοντα πρόξενον λαβεῖν.
500

ὀπάονας δὲ φράστορας τ᾽ ἐγχωρίων

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

βωμοὺς προνάους καὶ [πολισσούχων] ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεως

στείχουσι μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.
505

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος

τρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέχῃ φόβον·

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾽ ἀγνοίας ὅπο.

ΒΑ.

στείχοιτ᾽ ἄν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει·

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας·
510

καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν

ναύτην ἄγοντας τόνδ᾽ ἐφέστιον θεῶν.

¹²³⁴⁵⁶⁷

οἰκτίσας ἰδὼν οἰκτίσας ἰδὼν οἶκτοσ εἰσιδὼν Μ. nulla personae nota in M. εὖ ῥέοντα εὖ ῥέοντα εἆρ᾽ ἐοντα Μ. εὑρεθέντα fort. εὐθενοῦντα. πρόξενον πρόξενον προσ ξένον Μ. πολισσούχων πολισσούχους corr. in πολισσούχων Μ. ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι' ἀσφαλείασ δὲ δι' Μ. ἄστεως ἄστεωσ ἄστεωσ Μ. paragraphus praefixa in M, item 513, 515. ἀστικούς ἀστικούς ἀστίκτουσ Μ. ξυμβόλοισιν ξυμβολοῦσιν ναύτην scribendum videtur ναυστήρ.

ΧΟ.

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς ὁρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

ΒΑ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
515

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω, χειρία λόγοις σέθεν.

ΒΑ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ρύοιτό με;

ΒΑ.

οὗτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;
520

ΒΑ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένη.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ.

ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

ΒΑ.

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.
525

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

πιετω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρή λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους

λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.
530

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

⁸⁹¹⁰

nullae personarum notae in M. χειρία χειρία χειρὶ καὶ Μ. ἐπιστρέφου ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω Μ. βέβηλον ἂν ἄλσος βέβηλον ἂν ἄλσοσ (corr. m) βέβηλον ἂν πέδον ἁρπαγαῖς σ' ἁρπαγαῖς σ' ἁρπαγαῖς ἅρπαγεσ Μ. ἀνάκτων ἀεὶ γυναικῶν φρένα φρένα φρενί Μ. δαρόν fort. δαρὸν παῖδ᾽ ἐρημώσει. in marg. supplevit m. πιετω κίω fort. πατῶ. ποῖα ποῖα τοῖα Μ. πορσυνῶν πορσυνῶν πορσύνων Μ.

ΧΟ.

Translations (8)

Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 524-595 focus

Chorus

Lord of lords,

most blessed among the blessed, power most perfect among the perfect, O blessed Zeus, hear! And from your offspring ward off in utter abhorrence the lust of men, and into the purple sea cast
525

their black-benched madness!
530

531

Chorus

Look benignly upon the women’s cause, look upon our race ancient in story, and recall the happy tale of our ancestress, the woman of your love.

Show that you remember all, you who laid your hand upon Io. It is from Zeus that we claim descent, and it is from this, our homeland, that we went forth.
535

538

Chorus

I have come here to the prints of ancient feet, my mother’s, even to the region where she was watched while she browsed among the flowers—

into that pasture, from which Io, tormented by the gad-fly’s sting, fled in frenzy, traversing many tribes of men, and
540

according to fate, cut in two the surging strait, marking off the land upon the farther shore.
545

547

Chorus

And through the land of Asia she gallops, straight through sheep-pasturing Phrygia , and she passes the city of Teuthras among the Mysians,

and the hollow vales of Lydia , across the mountains of the Cilicians and the Pamphylians, speeding over ever-flowing rivers and earth deep and rich, and
550

the land of Aphrodite that teems with wheat.
555

556

Chorus

Harassed by the sting of the winged herdsman she gains at last the fertile groves sacred to Zeus, that snow-fed pasture assailed

by Typho’s fury, and the water of the Nile that no disease may touch—maddened by her ignominious toils and frenzied with the pain of Hera’s torturing goad.
560

565

Chorus

And mortals, who in those days dwelled in the land, shook with pallid terror at the terrible sight as they beheld a being fearsome, half-human, part cow
565

and part of woman; and they were astonished at the monstrous thing. And then, at last, who was it who calmed the far-wandering, the wretched, the sting-tormented Io?
570

574

Chorus

Zeus, it was, through endless time, the lord,

. . . and by the unharming might of his hand, and by his divine breath, she gained rest, and let fall the sorrowing shame of tears.
575

And, taking Zeus as her support, according to a true story, she bore a blameless son—
580

582

Chorus

Throughout long ages blessed. All the earth cries aloud, This is in very truth the offspring of life-giving Zeus; for who else could have endured the suffering plotted by Hera? Call this the work of Zeus and this his race sprung from Epaphus and you will hit the truth.

590

Chorus

Which of the gods has accomplished deeds which, with good reason, warrant more justly my appeal to him? Father himself and lord, he planted us with his own hand; he is the mighty fashioner of our race, ancient in wisdom, who devises everything, whose breath makes all things prosper, Zeus himself.
590

595

Chorus

He does not sit upon his throne by mandate of another and hold his dominion beneath a mightier. No one sits above him whose power he holds in awe. He speaks, and it is done—he hastens to execute whatever his counselling mind conceives.¹
595

The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 490 focus

These things are much valued by us, to have obtained a pitying patron; but send with us attendants of the citizens to point out the way, that we may find the altars before the temples of the country's gods, and the seats of those who guard the city, and that there may be safety to us proceeding through the city but the appearance of our form is not the same [with yours]: for the Nile nourishes a race different from Inachus; we must take care lest boldness produce fear : and in truth one has slain a friend through ignorance.

PELASGUS

Go, attendants; for the stranger says well. Lead to the public altars and seats of the gods: and it behooves you not to talk much with those you meet, leading this sailor who has taken refuge at the hearth of the gods.

CHORUS

To him you have spoken: and he departs as he has been enjoined: but how shall I act? where (or how) do you afford confidence to me?

PELASGUS

Leave here, indeed, the boughs a sign of your trouble.

CHORUS

And in truth I leave them, by your authority and words.

PELASGUS

Now betake yourself to this level grove.

CHORUS

And how can an unconsecrated grove defend me.

PELASGUS

By no means will we give you up to the rapine of winged birds.

CHORUS

But what if [you give us up] to those more hateful than hostile dragons?

PELASGUS

May well-omened words be spoken by you addressed with well-omened words.

CHORUS

By no means is it a wonder that I am impatient in mind through terror.

PELASGUS

The fear of kings is ever immoderate.

CHORUS

Do you both by words and deeds gladden my mind 2

.

PELASGUS

But for no long time shall your father be alone: but I assembling the people of the country, will persuade them in common, that I may render them favorable, and will instruct your father what he ought to say. Therefore remain, and entreat with prayers the gods of the country for those things which you have desire to obtain. But I having performed these things will return: and may persuasion attend me and effective good fortune.

CHORUS

LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 490 focus

C'est déjà pour nous chose d'un prix immense que d'avoir en toi rencontré un proxène, qui se révèle respectueux du suppliant. Mais fais-moi aussi escorter de gardes, de guides indigènes, pour m'aider à trouver les autels placés devant les temples des dieux de la cité et

LES SUPPLIANTES

DANAOS.

leurs demeures hospitalières; pour assurer de plus notre sécurité, quand nous traverserons la ville. La nature a vêtu différemment nos traits; le Nil et l'Inachos ne nourrissent pas des races pareilles. Gardons qu'excès de confiance n'engendre grand effroi : plus d'un déjà a tué un ami, pour l'avoir méconnu.

LE ROI.

Allez, gardes, l'étranger a raison; conduisez- le aux autels de la ville, demeures de nos dieux; et à ceux que vous rencontrerez dites, sans bavardage, que vous servez de guides à un marin, suppliant de nos dieux.

Danaos sort accompagné de quelques gardes.

LE CORYPHÉE.

Tu lui as donné tes instructions: qu'il
parte avec elles! Mais moi, que dois-je faire ? où, selon toi, serai-je en sûreté ?

LE ROI.

Laisse là tes rameaux, symbole de ta peine.

LE CORYPHÉE.

Voilà je les laisse à la garde de ton bras et de ta parole.

LE ROI.

Passe ici maintenant, dans la partie plane du sanctuaire.

LE CORYPHÉE.

Quelle protection m'offre le sanctuaire là où il s'ouvre à tous ?

LE ROI.

N'aie crainte je n'entends point te livrer aux oiseaux de proie.

LE CORYPHÉE.

Oui, mais à des monstres plus cruels que le plus cruel serpent?

LE ROI.

A qui te dit : « Confiance! » réponds par des mots confiants.

LE CORYPHÉE.

Ne t'étonne pas si mon cœur effrayé se montre impatient.

LE ROI.

Jamais roi n'a connu la peur.

LE CORYPHÉE.

A toi donc de me réconforter par des actes autant que par des mots.

LE ROI.

Va, ton père ne te laissera pas longtemps seule. Moi, je vais convoquer les gens de ce pays, pour disposer en ta faveur l'opinion populaire; puis à ton père

LES SUPPLIANTES

LE ROI.

j'enseignerai le langage qu'il doit tenir. Demeure donc ici et que tes prières demandent aux dieux de la cité ce que tu souhaites d'obtenir, cependant que j'irai ordonner tout cela. Que la Persuasion m'accompagne et la Chance efficace!

Le Roi sort avec sa troupe. Le Chœur est des- cendu dans l'orchestre. Assez soutenu.

LE CHŒUR.

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 490 focus

This reverend, this benevolent regard

To ſtrangers we receive with grateful honour.

But from thy train ſend with me ſome t' attend,

To guide me to the altars of your Gods,
570

The guardians of your ſtate, and to their ſhrines,

With ſafety thro' your ſtreets; for much unlike

Our form, our garb to yours; nor does our Nile

See on its banks a race like thoſe, that tread...

The verdant borders of your Inachus:
575

Hence inſolence may dare the rude affront;

The ſtranger friend by the friend's hand has bled.

PELASGUS.

Attend him; he ſays well; conduct his ſteps

Safe to the ſacred ſhrines, ſeats of the Gods,

Within our walls; and, as you paſs, avoid
580

Much talk with those you meet, guiding this ſtranger,

Who claims protection from our hallow'd altars.

CHORUS.

For him thou hast order'd well; ſafe may he go

Appointed thus: but what becomes of me ?

What ſhall I do? How wilt thou calm my fears?
585

PELASGUS.

Leave here thoſe boughs, the enſigns of your toils.

CHORUS.

I leave them, as thy voice and hand directs.

PELASGUS.

Seeft thou that unfenc'd grove? Take ſhelter there u

.

CHORUS.

How ſhou'd th' unconfecrated grove protect me ?

PELASGUS.

Let them have wings, we leave you not their prey.
590

CHORUS.

Than winged dragons they're more dreadful to us,

PELASGUS.

With better omens be thy words auſpicious x

.

CHORUS.

No marvel if my mind ſinks with its fears.

PELASGUS.

But a king's fear is omenous of ill.

CHORUS.

Be all thy words, be all thy actions happy!
595

PELASGUS.

Your father will not long be abſent from you;

Meanwhile will I perfuade th' aſſembled people,

If haply I may move them, to receive you

With gen'rous pity: him will I inſtruct

How beſt t' addreſs his ſpeech. Await th' event,
600

And ſupplicate the Gods, whoſe guardian pow'r

Is worship'd here, to grant your hearts' warm wiſh.

This done, I will return; and may perfuafion

Attend me, and good fortune ſpeed my ſteps.

CHORUS.

Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 490 focus

Gran ventura stimiam che in te troviamo

530

tal pietoso protettore. Or tu

lasciaci alcun dei tuoi compagni, e guida

ai templi e all'are innanzi ai templi accese

del Numi protettori essi ci siano,

ed a fianco ci stian, sí che securi

535

moviam per la città: ché non è simile

il nostro aspetto al vostro: il Nilo e l'Inaco

nutron diversa stirpe. Or dall'ardire

nascer potrebbe uno sgomento: spesso

per non sapere, alcun l'amico uccise.

540

PELASGO

Compagni, andate. Quel ch'ei dice è giusto.

Siate a lor guida all'are della rocca

ove albergo han gli Dei. Con chi v'incontra

breve discorso sia, mentre guidate

questo nocchiero, supplice dei Numi.
545

CORO

Bene hai parlato con mio padre: ei parte

ammaestrato. Ma io che farò ?

Quale arra di fiducia arrechi a me?

PELASGO

Qui lascia i segni del travaglio, i rami.

CORO

Ossequente ai tuoi detti, ecco, li lascio.
550

PELASGO

In questo bosco, al piano adesso scendi.

CORO

Qual tutela mi dà bosco profano?

PELASGO

Non verranno a rapirti alati draghi!

CORO

E se verran nemici anche piú infesti?

PELASGO

Fauste parole udire io solo voglio!
555

CORO

Parla ancora il terror: non ti stupire.

PELASGO

Femminile terror sempre trasmoda.

CORO

Lieta coi detti e con i fatti rendimi.

PELASGO

Breve tempo sarai lungi dal padre.

lo vado adesso, e i terrazzani chiamo,
560

ché rendere li voglio a te benevoli;

e il padre tuo di ciò che deve dire

istruirò. Tu qui rimani, e invoca

dei Numi d'Argo, con le preci, quello

che brami. Intanto in fretta io vo'. Süada
565

m' assista, e tutto la fortuna compia.

SECONDO CANTO INTORNO ALL'ARA¹ 1

CORO

Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 490 focus

Multis hæc nobis ſunt digna,

Venerandum bene uertentem hoſpitem accipere.

465

Rex

Ite uir, bene enim hoſpes dicit.

Præite ad aras ciuicas deorum ſedes.

Et ſymbolis, non multum loqui opus est,

Nautam ducentes hunc familiarem deorum.

Pu.

Sic enim dixiſti, & ordinatus it.
470

Ego uerò quo facio ubi audaciam distribuis mihi,

Rex

Ramos quidem laboris ipſius ſignum relinque.

Pu.

Etiam relinquo, manu & uerbis tuis.

Rex

Iuxta hoc nemus conuerto amplum.

Pu.

At quomodo nemus profanum liberabit me?
475

Rex

Non enim rapinis alatorum dabimus.

Pu.

Sed ſi draconum triſtium inimicis.

Rex

Benedictus sit ſermo benedicto.

Pu.

Non certè mirum moſlestia ferre mentis timore.

Rex

Semper regum timor ingens eſt.
480

Pu.

Tu loquens lætifica & agens mente.

Rex

Sed longo tempore non deſeret pater.

Ego uerò populos conuocans patrios,

Perſuadebo concionem ut clementer faciat.

Et tuum docebo patrem, qualia oportet dicere.
485

Ad hæc mane, & deos patrios

Precibus ora, amorem horum te aſsequi.

Ego uerò hæc ornans ueniam.

Perſuaſio ſequatur, & fortuna altrix.

Cho.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 490 focus

To us, beyond gifts manifold it is

To find a champion thus compassionate;
540

Yet send with me attendants, of thy folk,

Rightly to guide me, that I duly find

Each altar of your city's gods that stands

Before the fane, each dedicated shrine;

And that in safety through the city's ways
545

I may pass onwards: all unlike to yours

The outward semblance that I wear—the race

That Nilus rears is all dissimilar

To that of Inachus. Keep watch and ward

Lest heedlessness bring death: full oft, I ween,
550

Friend hath slain friend, not knowing whom he slew.

The King of Argos

Go at his side, attendants,—he saith well.

On to the city's consecrated shrines!

Nor be of many words to those ye meet,

The while this suppliant voyager ye lead.
555
[ Exit Danaus with attendants.

Chorus

Let him go forward, thy command obeying.

But me how biddest, how assurest thou?

The King of Argos

Leave there the new-plucked boughs, thy sorrow's sign.

Chorus

Thus beckoned forth, at thy behest I leave them.

The King of Argos

Now to this level precinct turn thyself.
560

Chorus

Unconsecrate it is, and cannot shield me.

The King of Argos

We will not yield thee to those falcons' greed.

Chorus

What help? more fierce they are than serpents fell.

The King of Argos

We spake thee fair—speak thou them fair in turn.

Chorus

What marvel that we loathe them, scared in soul?
565

The King of Argos

Awe towards a king should other fears transcend.

Chorus

Thus speak, thus act, and reassure my mind.

The King of Argos

Not long thy sire shall leave thee desolate.

But I will call the country's indwellers,

And with soft words th' assembly will persuade,
570

And warn your sire what pleadings will avail.

Therefore abide ye, and with prayer entreat

The country's gods to compass your desire;

The while I go, this matter to provide,

Persuasion and fair fortune at my side.
575
[ Exit the King of Argos.

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 490 focus

Mit hohem Danke preisen wir das hohe Glück,
470

Daß uns in dir solch ehrenwerther Hort erstand.

Gib aus dem Volke Führer, die des Weges uns

Geleiten, daß wir eurer Heimatgötter Herd

Im Tempelvorhof, ihre goldenstrahlenden

Wohnsize finden und die Stadt mit Sicherheit
475

Durchschreiten können; unsre Tracht und Art ist fremd.

Denn Inachos und Neilos nährt kein gleiches Volk.

Verhüte, daß mein Hoffen keine Furcht gebiert;

Schon Mancher gab unkundig einem Freund den Tod.

Der König.
(zu Einigen aus dem Gefolge)

Zieht hin, o Männer; weise sprach der fremde Mann.
480

Zeigt ihm die Stadtaltäre, zeigt den Göttersiz,

Und trefft ihr Jemand, schwahet nicht; euch folgt ein Mann,

Der, über Meer gekommen, Götterschuß erfleht.

(Danaos mit Begleitern ab nach der Seite von Argos.)

Der Chor.

Ihm gabst du Weisung, ungefährdet zieht er hin:

Doch was beginn' ich? Wo gewinn' ich Schuk von dir?
485

Der König.

Die Zweige, Zeichen deiner Noth, laß hier zurück.

Der Chor.

Ich lasse sie, gehorsam deinem Wink und Wort.

Der König.

Nun wende dich dem langgestreckten Haine zu.

Der Chor.

Wie böte dieser offne Hain mir Sicherheit?

Der König.

Raubvögeln wahrlich geben wir dich nicht dahin.
490

Der Chor.

Doch Feinden, schlimmer als des Drachen grimme Brut!

Der König.

Erwiedre milder; sprach doch ich ein mildes Wort..

Der Chor.

Kein Wunder, wenn ich bitter ward aus Herzensangst.

Der König.

Stets ist die Furcht unmäßig, wenn der Führer fehlt.

Der Chor.

Erheitre du denn meinen Sinn durch Wort und That.
495

Der König.

Nicht lange läßt der Vater euch allein zurück.

Und ich berufe dieses Landes Rath sofort,

Und stimme meines Volkes Herz, euch hold zu sein.

Auch eurem Vater lehr' ich, was er reden soll.

So bleibet hier denn, fleht die Landesgötter an,
500

Und bittet, euch zu geben, was ihr wünschen mögt.

Ich eile nun von hinnen, euch hälfreich zu sein:

Mir folge Peitho, folge mir, vollendend Glück!

(Der König mit seinem Gefolge ab.)

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Notes on the current edition

Supplices

1. deesse versum, proficiscere in urbem' viderunt Butler et Hermann

2. Danaus ramos nonnullos portans deductus ab aliquot satellitibus urbem versus exit.

3. αἰδοῖος repertus est Pelasgus non tamquam αἰδέσιμος sed tamquam αἰδῶ ἔχων supplicum

4. errore, irrepserat enim vox e versu superiore

5. i. e. defenda καὶ λόγωι καὶ ἔργωι. cf. 515

6. ἄν ante ἄλσος M1 corr. M2

7. dic bona verba, qualia tibi dixi proximo versu

8. correxi duce

9. bisyllabum in pede soluto ut Eum. 446

10. Pelasgus cum suis exit. Chorus relictis ramis de clivo descendit.

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-304

ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε: Libri

ἀστῶν δὲ πᾶσι τοῖσδε

. Emendavit Scaliger.

354

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-305

νεύμασιν: Libri

νεύμασι

. Correxit Pauwius.

358

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-306

θρόνοις:

χρόνοισι

M. G. E. codex Robortelli.

θρόνοισι

Sophianus.

θρόνοις

Pauwius.

359

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-307

ἄγος:

ἄλγος

M. G. Ρ.

ἄγος

Rob.

360

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-308

μὴ δρᾶσαί τε:

μηδράσητε

Μ.

μὴ δράσητε

G. P.

μὴ δράσαι τε

Rob.

365

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-309

ἐπισκόπει:

ἐπισκοπεῖ

M. G.

ἐπισκόπει

Rob.

366

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-310

μένει:

μένοι

Rob.

370

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-311

ἱκτίου: Libri

ἱκταίου

, nisi quod M.

ϊκταίου

. Guil. Dindorfius

ἱκτίου

, forma probabili. Noluit poeta

ἵκτορος

dicere, quia sequitur vox in

ος

terminata.

370

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-312

δυςπαράθελκτος:

ὦ δυσπαρθέλκτοις

Μ. in quo

δυσπαρθενήτοις

adscriptum est.

ὠδυσπαρθέλκτοις

δυςπαραθενήτοις

Ρ.

τοῖς δυσπαρθέλκτοις

Rob. Emendavit Schutzius.

371

372. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-313

εἴ τοι:

εἴ ποι

372

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-314

NA: Post

πόλεως

distinguendum esse vidit Marckscheffelius p. 215.

373

374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-315

τίς ἂν τοῖςδ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι:

τίσδ᾽ ἂν τοῖσδ᾽

(

δ'

a m. secunda)

αντιωθῆναι θέλει

(ultimae syllabae a m. secunda supra adscripto

οι

) M.

τίς δ᾽ ἂν τίς δ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι

τίσδ᾽ ἂν τοῖς δ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι

Rob.

τίς ἂν τίς ἀντ. θέλοι

Turn. Emendate Vict.

374

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-316

δεῖ τοί σε:

δεῖ τοῖσε

G. et sic M. a m. prima habuisse videtur.

375

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-317

ἔχουσι:

ἔχουσιν

Μ. G. Rob.

ἔχουσι

Turnebus.

376

377. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-318

μή τί πότ᾽ οὖν:

μήτι ποτ' οὖν

Μ. G. Rob.

μήτ' οὖν ποτ᾽ οὖν

Ald.

377

377. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-319

ὑποχείριος:

ὑποχέριος

Μ. G. P.

υποχείριος

Rob.

377

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-320

κράτεσιν:

κράτεσσιν

378

380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-321

φυγᾷ:

φυγαὶ

Μ. G. E.

φυγάς

Rob.

φυγῇ

Turn.

φυγᾷ

Victorius.

380

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-322

εὔκριτον:

ἔκκριτον

Rob.

382

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-323

κρῖμα:

κρίμα

priore vocali in rasura M.

382

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-324

κοὐ μή ποτε: Libri

καὶ μήποτε

. Canterus

μὴ καί ποτε

. Recte Wordsworthius

κοὐ μή ποτε

384

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-325

εἴ πού τι μὴ τοῖον τύχοι:

εἴπουτι καὶ μὴ τοῖον τυχθῆ

(

τυχθῇ

G. Ε.) M. G. E. Rob.

εἴ που τὶ μὴ τοῖον τύχῃ

Turn.

τύχοι

Porsonus.

385

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-326

ἐπήλυδας:

εἰπήλυδας

M. in quo prius fuerat

επήλυδας

ut in G.

ἐπήλυδας

Rob.

386

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-327

ἀμφοτέροις: Libri

ἀμφοτέρους

. Correxit Schutzius.

387

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-328

ἑτερορρεπής:

ἑτερορεπής

M. a m. prima.

388

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-329

τί τῶνδ᾽ ἐξ ἴσου ῥεπομένων:

τί τῶνδεξισου ρεπομένων

Μ. G.

τί τῶνδε ἐξῆς οὐρ᾽ ἑπομένων

Rob. Correxit Victorius. Notandum

ἑπομένων

forma media.

Μεταλγεῖν

proprie est post aliquid vel post aliquem dolere, ut

μεταστένομαι σὸν ἄλγος

in Medea Euripidis v. 996. Id hic idem fere quod paenitere. Fallitur Schaeferus ad Medeae versum in editione Porsoniana

simul lugeo

cum Elmsleio interpretans

μεταστένομαι

illic et in Hecuba v. 214.

μετακλάομαι

. Nam est potius ibi secundum aliquem lamentari, quod est altero praeeunte.

390

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-330

ἔρξαι:

έρξαι

391

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-331

ᾠνωμένον:

ὠνωμένων

M. G. P. E.

ὀνωμένων

Rob.

οἰνωμένον

Turn. Correxit Porsonus.

394

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-332

αὐτοῖσί θ' ἡμῖν:

αὐτοῖσί θ' ὑμῖν

396

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-333

NA: Apud Herodianum

περὶ διχρόνων

in Crameri Anecd. Oxon. III. p. 298, 23. sive in regulis prosodicis a me editis p. 447. et apud Draconem p. 41. haec leguntur,

τὰ εἰς ις λήγοντα βαρύτονα ἀεὶ συστέλλει τὸ ι, κόνις, δῆρις, μάντις, ὄρχες, ὄφις, λάτρις, ὄρνις· Αριστοκλῆς δὲ ἐν τῷ περὶ διαλέκτων φησὶν Ἀττικοὺς ἐκτείνειν

. Id in

κόνις, ὄφις, ὄρνις

cadere certum est:

δήρις

qua mensura apud Atticos sit, nullum memini documentum.

397

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-334

πανώλεθρον:

πανόλεθρον

G. Rob.

399

400. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-335

ξύνοικον θησόμεσθ':

ξύνοικον θησόμεθ'

M. Rob.

ξύνοισιν θήσομεν

ξύνοικον θησόμεσθ'

Victorius.

400

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-336

ὃς οὐδ᾽ ἐν:

ὡς οὐδὲν

M. Rob.

ὡς οὐδ᾽ ἐν

G. Correxit Stephanus.

401

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-337

μῶν σοι δοκεῖ δεῖν:

μῶν οὐ δοκεῖν δεῖ

M. G. E. Rob. Vulgo inde a Turnebo ineptissime legebatur, repetita v. 392. sententia,

μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν φροντίδος σωτηρίου

? Contrarium dici debebat,

μῶν σοι δοκεῖ

, ut dicta sua rex confirmaret: h. e. intelligisne nunc, opus esse accurata deliberatione?

402

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-338

προδῷς:

προδῶς

Μ. Rob.

προδώς

προδῷς

Turn.

405

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-339

ἐκβολαῖς:

ἐμβολαῖς

Ε.

406

407. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-340

ὀρμέναν:

ὀρομέναν

Μ.

ὁρωμένων

G. E. Rob. Correxit Pauwius.

407

408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-341

ἐξ ἑδρᾶν:

ἐξ ἕδραν

Μ. G.

ἐξέδραν

Rob.

ἐξεδρᾶν

Turn.

ἐξ ἐδρῶν

Vict.

408

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-342

ῥυσιασθεῖσαν:

ουσίας θεῖσαν

M. G. E. Rob.

ῥυσιασθεῖσαν

Turn.

409

412. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-343

φύλαξαι:

φύλαξαι

412

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-344

μήτι τλῇς τὴν ἱκέτιν εἰςιδεῖν:

μήτι τ᾽ ἀαΐσταν ἱκετιν

(

ἱκέτιν

cod. Rob.)

εἰσιδεῖν

M. et codex Rob.

μήτι τ' ἀαϊστὴν ἱκέτην εἰς ἰδεῖν

μήτι τ᾽ ἀΐσταν ἱκέτιν κατιδεῖν

Ρ.

οἶμαι μήτι τλαίης τὴν ἱκέτιν

margo M.

οἶμαι μή τι τλαίης

margo G.

μήτι τλαίης

margo P.

μήτι τλαίης τὴν ἱκέτιν εἰσιδεῖν

Rob.

μή τι τὲ τλῇς

Turn.

μήτι τλῇς

Pauwius.

413

415. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-345

ἱππηδὸν:

ἱππηδὼν

Μ. a m. prima et G.

415

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-346

πολυμίτων:

πολυμήτων

M. G. Ε.

πολυκμήτων

Rob.

πολυμίτων

Turnebus.

416

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-347

ἐπιλαβὰς:

ἐπὶ λαβὰς

Rob.

416

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-348

ὁπότερ᾽ ἂν:

ὁποτέραν

M. G. Rob.

ὁπότερ᾽ ἂν

Turn.

418

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-349

μένει δορὶ τίνειν:

μενεδρεικτείνειν

Μ. Ε.

μένει δρεικτίνειν

μένει δρεικτείνειν

Rob. Latere

μένει δορὶ τίνειν

etiam Boissonadius et Marckscheffelius p. 213. viderunt.

418

419. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-350

ὁμοίαν: Libri

ὁμοίαν

. Scribendum esse

ὁμοίαν

vidit etiam Klansenius. Servavit hic antiquioris tragoediae sermo nonnullas Homericae dictionis formas.

419

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-351

ἐξοκέλλεται:

ἐξωκέλλεται

421

424. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-352

NA: Hesychius

στρέβλαι ναυτικαί, τὰ ξύλα τῶν νεῶν, ἐν οἷς διασφηνοῦνται γομφούμεναι

. Proprie

στρέβλαι

sunt laquei paxillo iniecto torti, quibus aliquid constringitur. Simile quid significant in automais, de quibus Aristoteles in libro de motu animalium c. 7. p. 701. B. ed. Bekk. Fieri tamen potuit, ut

στρέβλαι ναυτικαί

apud architectos ligna dicerentur, quibus transversis costae et latera navis discunearentur simul et clavis firmatae adstringerentur, quo neque intro comprimi neque discedere possent. Illud non credo, alveum navis

στρέβλαις ναυτικαῖς

dici potuisse

προςηγμένον

, quod libri habent. Neque aptum rei verbum est

προςεισμένον

, etsi grammatici

προςείρειν

interpretantur

συνάπτειν

. Adscivi ex Scaligeri coniectura

προςηρμένον

424

426-431. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-353

NA: Vulgo haec sic scripta sunt,

καὶ χρήμασιν μὲν ἐκ δόμων πορθουμένων, ἄτης γε μείζω, καὶ μέγ' ἐμπλήσας γόμον, γένοιτ' ἂν ἄλλα κτησίου Διὸς χάριν· καὶ γλῶσσα τοξεύσασα μὴ τὰ καίρια, γένοιτο μύθου μῦθος ἂν θελκτήριος, ἀλγεινὰ θυμοῦ κάρτα κινητήρια

. Horum versuum in primo perversitas sententiae offensui est. Expugnata enim domo non opibus, quae iam nullae sunt, aliae possunt accedere, sed domui, quae spoliata opibus est. Confirmatur hoc eo quod ad hunc versum in scholiis adscriptum est

χρημάτων

, quae non videtur interpretatio, sed notatio alius scripturae esse. Scilicet scriba in antiquissimo codice

χρήμασι

(ita libri,

χρήμασιν

Vict.) pro

δώμασι

δόμων

autem pro

χρημάτων

scripserat. In altero versu veteres libri

ἄτην γε μείζω

, nisi Escorialensis

μείζων

, omnes autem

καὶ μέγ' ἐμπλήσας γόμου

praebent. Vulgata scriptura a Turnebo profecta est. Duplex facta est comparatio, utraque tribus versibus, utraque consimili ordine et forma sententiarum. Quare hic versus tertius esse debebat, correctus ita, ut amissae opes etiam cum incremento restitui posse dicerentur. Pariter in ultimo versu, quum, ut saepe in crasi, particula ad metrum redundare visa omissa esset,

μὴ ἀλγεῖν ἅ

pro

ἀλγεινά

erat scribendum.

430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-354

θελκτήριος:

θελκτηρίοις

M. E. Rob. et e correctione G. in quo prius fuerat

θελκτήριος

, ut vulgatum est inde a Turnebo.

430

432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-355

ὅμαιμον:

ὁμαίμων

Μ. a m. prima et G. E. Turn.

ὁμαΐμον

Μ. a m. secunda et Rob.

ὁμαιμόνων

Ald.

ὅμαιμον

Victorius.

432

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-356

ἦ κάρτ᾽ ἄνοικτος τοῦδ᾽ ἐγὼ παροίχομαι: Post hunc versum insertus erat hic,

ἦ κάρτα νείκους τοῦδ᾽ ἐγὼ παροίχομαι

. (

ἦ

M. a m. secunda et Turn.

ἢ

G. Rob. Scholiastes hunc versum ita interpretatur,

καὶ τοῦτο ποιῶν ἐκτὸς ἔσομαι τοῦ νείκους θεοῖς ὑπηρετῶν

. Non explicabilius hoc est quam quod alterum huius constructionis exemplum affertur ex Medea Euripidis v. 995.

δύστανε, μοίρας ὅσον παροίχει

. Id sic est interpungendum,

δύστανε μοίρας, ὅσον παροίχει

. Omnino autem orationem regis turbat hic versus. Accedit quod chori verba,

πολλῶν ἄκουσον τέρματ' αιδοίων λόγων

, tam ex abrupto accidunt, ut aliquid requiramus, quo adducta sit virgo, ut sic abscise regi optionem det. Eo apparet versum istum non regis esse, sed chori, intelligentis pereundum sibi esse per tergiversationem regis. Putanda est autem dux chori ad sorores suas conversa haec dicere sic ut scripsi correcta, tum autem regi respondere

πολλῶν ἄκουσον τέρματ᾽ αἰδοίων λόγων

437

438. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-357

πολλῶν ἄκουσον:

πολλᾶν ἄκουσον

Rob.

πολλῶν τ᾽ ἄκουσον

Ald. quamquam G.

πολλῶν ἄκουσον

habet ut Μ.

πολλῶν δ᾽ ἄκουσον

Turn. Removit rursus particulam Victorius.

438

438. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-358

τέρματ':

τέρμα τ'

Rob.

438

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-359

ζώνας τε, συλλαβὰς πέπλων:

ζῶνας τε

M. Rob.

ζωνάς τε

Ald. Hesychius

ζώνας τε συλλαβὰς πέπλων, ἀντὶ τοῦ αἷς ζώννυμαι καὶ τοὺς πέπλους συλλαμβάνω

440

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-360

τάχ᾽ ἂν γυναικὶ ταῦτα συμπρεπῆ πέλοι:

τύχαν

Μ. G. Ε.

τύχα

P. Rob.

τύχειν

Ald.

τύχῃ

vulgo inde a Turnebo.

γυναικῶν

omnes. Veterum librorum

τύχαν

τάχ' ἂν

ortum esse intellexit Marckscheffelius p. 171. Verum non debebat

γυναικῶν

servare, sed scribere

γυναικί

πέλοι

M. Rob. et ex correctione G. in quo prius

πέλει

441

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-361

καλή:

καλεῖ

M. G. E. Rob.

καλή

Turnebus.

442

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-362

λέξον:

λέξον

Μ.

λέξον

443

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-363

γηρυθεῖσ᾽:

γηρυθείς

Μ.

γηρυθεὶς

γερυθείς

Ald. Correxit Turnebus.

443

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-364

ἔσει: Libri

ἔση

443

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-365

ὑποστήσεις:

ὑπὸ στήσει

Μ.

ὑποστήσει

ceteri. Correxit Wellauerus.

444

445. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-366

περαίνει:

περαίνειν

Rob.

445

446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-367

πίναξι:

πίναξιν

M. G. Rob.

πίναξι

Turnebus.

446

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-368

ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον: Libri

ἀλλὰ πῶς φράσον

. Similiter quidem

πῶς τοῦτ' ἔλεξας

in Persis v. 794. et Sophoclis Aiace v. 270. Sed quod Abreschius coniecit,

ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον

, melius convenit cum versu qui sequitur. Quare recepi. Comparat Abreschius Prom. 611.

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ', ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ

. Addere poterat Choeph. 112.

ἁπλῶς τε φράζουσ', όςτις ἀνταποκτενεῖ

, ubi videtur

ἁπλωστί

scribendum addendaque forma isla adverbii similibus in Sturzii Opusc. p. 255.

447

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-369

ἀπάγξασθαι:

ἀπαλλάξασθαι

G. pro

ἀπάγξασθαι

448

449. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-370

δακνιστῆρα: Libri

μακιστήρα

. In ima pagina M. adscriptum habet

μακιστῆρα ἰόν

. Id in G. versui 469. supra adscriptum est. Hesychius

μακίστης, βέλος, τάσσεται δὲ καὶ ἐπὶ μεγάλου

. Longum sermonem Aeschylus dixit

μακιστῆρα μῦθον

in Persis v. 699. Quod Stanleius, cuius adnotatio omissa est in Butleri editione, scripsit, malle se

μαστικτῆρα

legere, sumptum est ab Aurato. Eadem opera coniici poterat

λακτιστήρα

, nisi scholiastae adnotatio,

ἤκουσα λόγον καρδίας δηκτικόν

, ostenderet scriptum fuisse

δακνιστήρα

. Quod in Persis est v. 569.

στένε καὶ δακνάζου

, non adhibeam ut

δακναστῆρα

praeferam. Tales formae finguntur a poetis prouti cuique loco accommodatae videntur. Similiter avicula quaedam et

δακνάς

δακνίς

dicta est.

449

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-371

καὶ πολλαχῇ γε:

καὶ μὴν

(

μὲν

Ρ.)

πολλαχῆ γε

M. G. E. P. Rob. Delevi

μὴν

Turnebus,

451

454. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-372

ἐςβέβηκα:

ἐσέβηκα

Μ. P. E. Rob.

ἐσέβηκε

G. nam

in M. obscurius.

ἐσβέβηκε

Turnebus. Emendavit Schutzius.

454

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-373

ὁμαίμοις:

ὁμαίμους

M. G. E. Rob. Correxit Turnebus.

457

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-374

NA: Choeph. 861.

μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος

458

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-375

ὅμως δ᾽ ἀνάγκη:

ὅμως ἀνάγκη

Rob.

461

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-376

ἱκτῆρος:

Ζητῆρος

ante correctionem G.

462

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-377

NA: Exciderat hic versus ea sententia, quam supplevi. Neque enim sequente versu cum Aurato et Heathio scribi poterat

κλάδους γε τούτους

464

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-378

ἂψ:

ἀἰψ

Μ.

αψ'

ceteri. Non aptum hic

αἶψα

commutavi cum

ἄψ

, etsi id Valckenarius in Diatriba p. 139. in Attica scena prorsus inauditum esse dixit. Sed omnino huius fabulae dictio propius accedit ad Homericam.

465

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-379

ἄλλους:

ἄλλων

Ρ.

466

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-380

τῆς δ᾽ ἀφίξεως:

τοῖς δ᾽ ἀφίξεως

Rob.

467

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-381

κατ᾿ ἀρχῆς:

καταρχῆς

Μ. G.

469

470. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-382

οἰκτίσας, ἰδὼν τάδε:

οἶκτος εἰσιδὼν τάδε

libri.

εἰκὸς

Turn. Miseratio dicta pro miserante non videtur displicuisse Porsono ad Med. 139. de iterato

γάρ

disserenti. Scripsi

οἰκτίσας, ἰδὼν τάδε

. Patet autem hoc

γάρ

non ad proxime praegressam sententiam, sed ad illa referendum esse,

μηδ' ἀπορριφθῇ λόγος ἐμοῦ

470

471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-383

στόλου:

στόλον

Rob.

471

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-384

εὑρεθέντα πρόξενον:

εὖ ῥέόντα προσξένον

Μ.

εὖ ῥέοντα πρὸς ξένον

ευρέοντα πρὸς ξένον

Rob.

εὖ ρέοντα πρόςξενον

Turn. Emendavit Porsonus : et

πρόξενον

scribendum esse iam Canterus viderat.

475

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-385

πολυξέστους: Libri

πολισσούχων ἕδρας

, nisi quod

πολισσούχων

prius

fuisse videtur in M. Posui aliud epitheton. Nam scriba antiquissimi codicis ad praecedentem versum respiciens

πολισσούχους

scripserat. Bothius quum ex duobus versibus unum faciendum putaret hoc modo,

ξύμπεμψον, ὡς ἂν θεῶν πολισσούχων ἕδρας εὕρωμεν

, non videtur reputasse removeri ista ratione verba non temere posita

βωμοὺς προνάους

. Id enim curandum maxime erat, quod rex dixerat,

ὡς ἰδωσι τῆςδ᾽ ἀφίξεως τέκμαρ πάντες πολῖται

478

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-386

ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεως:

ἀσφαλείας δὲ δὲ ἄστεως

Μ. G. Sic etiam E. sed

δι' ἄστεος

, ut Rob. qui

ἀσφαλεία δέ

. A Turnebo profectum

ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεος

479

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-387

φύλαξαι:

φυλάξαι

M. a m. prima. Scholiastes

μὴ θαρρήσας μόνος ἀπελθεῖν φοβηθῶ ὑπό τινος

. Qui si haec rectius explicasset, non venisset quibusdam in mentem

φόνον

scribere, quod acriter tuetur Marckscheffelius p. 213. Nam ista scriptura Argivi ut proni ad caedem notarentur. Hoc dicit Danaus: vide ne, si solus per urbem eam, hominis peregrini ipsoque cutis colore stuporem facientis audacia metum civibus incutial, concursusque fiat et pulsatio, in qua facile accidere potest, ut quis eum qui minime hostis est occidat.

482

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-388

ἀστικούς:

ἀστίκτους

M. G. P. E.

ἀθικτους

Rob.

ἀστικούς

Turn.

485

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-389

NA:

ξύμβολοι

sunt obvii, ut in Prom. v. 488.

ἐνοδίους συμβόλους

dixit. Dubitari tamen potest an

ξυμβολοῦσιν

scripserit, ut in Sept. ad Theb. 334.

ξυμβολεῖ φέρων φέροντα

, quod Hesychius

συντυγχάνει

est interpretatus.

486

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-390

κίοι: Recte libri

κίοι

. Non contendam tamen non potuisse

κίει

scribi, quod Schutzius posuit.

488

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-391

δρῶ; ποῦ:

δρῶ; τί

Ρ.

489

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-392

νέμεις:

νέμεις

Μ. Ρ. Ε. Rob.

νέμοις

G. Non opus ut cum Porsono

νεμεῖς

scribatur.

489

492. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-393

ἐπιστρέφου:

ἐπιστρέφω

M. G. E. quod chorus loqui putabatur.

ἐπιστρέφου

Rob.

492

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-394

ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:

ἂν ἄλσος φύοιτό με

M. a m. prima.

493

494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-395

ἁρπαγαῖς σ᾽:

ἅρπαγες ἐκδώσομεν

M. G. E. Rob.

ἁρπαγαῖς

Turn. Pronomen addidit Porsonus.

494

495. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-396

ἀλλ᾽ ἢ: Libri

ἀλλ' εἰ

. Emendavit Porsonus.

495

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-397

NA: Fausta sit oratio fausta audienti.

496

497. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-398

φόβῳ:

φόβῳ

omittit Rob.

497

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-399

ἀνάρχων: Libri

ἀνάκτων

. Apertum est poetam

ἀνάρκτων

scripsisse. Sunt enim virgines

ἄναρκτοι

absente patre.

498

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-400

φρένα: Libri

φρενί

. Emendavit Heathius.

499

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-401

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ᾽ ἐξερημώσει πατήρ: Libri

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ

. Deest pronomen, neque Aeschylus

χρόνον

utraque brevi in medio trimetro posuisset. Quare

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ' ἐξηρημώσει πατήρ

scripsi.

500

502-504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-402

NA: omissi in Rob. In M. scripti sunt a m. secunda in margine, in G. in textu et iterum in margine.

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-403

πείσω:

πιετω

Μ.

πιέτω

G. in margine et P.

ἐπιέτω

G. in textu et Ε.

πείσω

Turnebus.

502

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-404

ποῖα:

τοῖα

Μ. Ρ. Ε. et in textu G.

τοῖαδε

G. in margine.

ποῖα

Auratus, quod superscriptum in P.

503

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-405

παραιτοῦ:

παραιτῶ

Rob.

505

506. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-406

πορσυνῶν: Libri

πορσύνων

. Correxit Heathius.

506

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-407

NA: Dubitari potest

Πειθώ

πειθοῖ

poeta scripserit.

507

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-408

πιθοῦ: Libri

πείθου

. Lobeckius ad Aiacem p. 283. prioris, p. 250. alterius editionis, ingeniose coniiciebat

πείθου τι καὶ γένει σῷ ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν

511

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-409

τὰν μελανόζυγ᾽ ἄταν:

τὰν μελανόζυγοταν

Μ.

των μελαναζύγαταν

τὴν μελανοζυγάταν

Rob.

τὴν μελανόζυγ᾽ ἄταν

Ρ. Ε. Scholiastae interpretatio,

τὴν ναῦν ἐν ᾗ βλαβήσονται

, omitti postularet articulum. Rectius nigros homines, qui in navi sint, respici vidit Stanleius, de quibus est v. 689.

πρέπουσι δ᾽ ἄνδρες νήϊοι μελαγχίμοις γυίοισι λευκῶν ἐκ πεπλωμάτων ἰδεῖν

. Inest tamen in verbis simul etiam atri mali significatio.

514

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-410

τὸ πρὸς γυναικῶν: Libri

τὸ πρὸς γυναικῶν

. Patet hoc non solum propter

γένος γυναικός

ferri non posse, sed etiam propterea quod Iuppiter, qui pariter ut lo generis earum auctor est, excluderetur. Quare in

τò πρὸς γυναικῶν

mutavi.

515

519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-411

πολυμνῆστορ, ἐφάπτορ: Libri

πολυκτίστωρ ἐφάπτωρ

. Emendavi in Elem. doctr. metr. p. 232. Et

ἐφάπτωρ

quidem etiam Porsonus.

519

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-412

δίας τοι: Quod libri habent,

δίας τοι

, non erat mutandum. Sensus est,

εὐχόμεθα γένος εἶναι ἀπὸ τῆςδε δίας γῆς, ἔνοικοι αὐτῆς

520

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-413

εὐχόμεθ᾽:

εὐχώμεθ᾽

Ε.

520

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-414

ἐπωπάς: Scholiastes

ἐπωπάς

interpretatur

κατανομάς

. Alii hoc pro

ἐποπάς

videntur accepisse. Recte intellexit Paleius inspectionem Argi, observantis in pascuis vitulam, significari. Sic Stephano Byzantio teste Εποπα Acrocorinthus dicebatur, quod inde Aeginam prospexisset Sisyphus.

523

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

182-532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-85

erstes Epeisodion. 1. Szene (182—239): Danaos und der Koryphaios. Danaos kündigt das Nahen des Königs an und gibt seinen Töchtern Verhaltungsmaß- regeln. 2. Szene (240 - 349): Pelas- gos und die Vorigen. Die Danaiden erklären ihre Herkunft von Argos und erflehen als ungerecht Ver- folgte den Schutz des Argivischen Königs. Dieser ist bedenklich wegen der schweren Folgen, welche die Zusage des Schutzes für sein Land haben kann. 3. Kommos (350-422): Fortsetzung der Bitte. 4. Chorikon (423-446), welches das Nachsinnen des Königs zu Gunsten der Da- naiden zu wenden sucht. 5. Dialog des Königs, des Koryphaios und des Danaos (447-532): Der König offenbart seinen Entschluß die Entscheidung dem Volke anheim- zugeben.

350-422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-208

⁴

Kommos, in welchem die Gründe für und gegen erörtert werden. Auf jede Strophe und Antistrophe des Chors folgen fünf Trimeter des Königs; nur den Ab- schluß der Partie bilden 11 Tri- meter. im

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-211

⁵

⁶

ΐμ πέτραις wie ἂμ πεδιήρεις Pers. 569, ἂν γύαλα unten 559. Mit Dativ findet sich άvá bei Epikern und Lyrikern, bei Äschylos und Euripides in melischen Partien, bei Äsch. nur hier, bei Eur. Iph. A. 754 und 1058.

355-356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-212

⁷

⁸

ἀλκα: Schol. τῇ τοῦ ὄρους, Erst auf steiler Höhe fühlt sich das Tier sicher und gibt dieser Em- pfindung durch Brüllen Ausdruck. Mit φράζουσα βοτῆρι μόχθους (Schol. τῷ ἑαυτῆς βοτῆρι σημαίνουσα τοὺς διωγμούς) kann man Eupol. Αἶγες fr. 1 Κο. ἤν τ᾽ ἴδῃ λύκον, κεκράξεται φράσει τε πρὸς τὸν αἰπόλον ver- gleichen, vielleicht in den Worten des Komikers sogar eine Parodie sehen. Da aber die Antistrophe des entsprechenden Verses entbehrt, hat Bothe diese Worte als Inter- polation bezeichnet, während andere eine Lücke in der Antistrophe an- nehmen.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-213

⁹

¹⁰

κατάσκιον wie 348, Ag. 498 κήρυκα . . κατάσκιον κλάδοις ἐλαίας, ooo ist die Erwiderung auf ide

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-214

¹¹

¹²

ναύονθ' (in der Handschrift νέονθ', vulgo νέον θ'), ἱκετεύοντα. Vgl. Hesych. ναύειν· ἱκετεύειν παρὰ τὸ ἐπὶ τὴν ἑστίαν καταφεύγειν und ναύω· λίσσομαι, ἱκετεύω und zu 512. Von ναύοντα ist der Gen. θεῶν wie von ἱκετεύοντα, ἱκνούμενον (335) regiert.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-215

¹³

¹⁴

ἄνατον: Hesych. ἄνατος· ἀβλαβής. — ἀστοξένων: Schol. τῶν νῦν μὲν ξένων, πρώην δὲ συνημμένων τῷ ἄστει, Hesych. ἀστόξενοι· οἱ γένει μὲν προσήκοντες, ἐπὶ δὲ γῆς ἀλλο- δαπῆς γεγονότες κτἑ. nach Ael. Dionysios (Eustath. zu II. S. 405, 36) ἀστόξενοι οἱ ἐκ προγόνων μὲν ἀστῶν, αὐτοὶ δὲ ξένοι καὶ ἀνανεώ σεως δεόμενοι, vgl. Poll. III 60 ἀστό- ξενος . . ἐνίοις δὲ δοκεῖ ὁ φύσει μὲν ἀστός, δόξῃ δὲ ξένος, ὡς Δαναὸς Αργείοις, ἀπὸ Ιοῆς τῆς Αργείας ἔχων τὸ γένος, Phot. u. Suid. unter ἰδιό- ξενος.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-216

¹⁵

¹⁶

ἐξ ἀέλπτων wie Soph. Αi. 716, ἐκ τῶν ἀέλπτων Eur. Fragm. 550, Ion Fragm. 50 S. 742 Ν., ἐξ ἀέλπτου Herod. I 111, ἐξ ἀπροσ- δοκήτου ebd. VII 204: ex insperato atque improviso.

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-217

¹⁷

¹⁸

τῶν, τούτων. Dieser Ge- brauch der Formen des Artikels, welche mit beginnen, findet sich besonders in Verbindung mit καί, δέ, γάρ, aber auch sonst wie unten

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-218

¹⁹

²⁰

δήτ' (für δῆτα τὰν Pauw) ἄνατον d. i. ἄνατον δῆτα, da ἄνατον aus 360 wiederholt wird (zu 212f.): ,,ja ohne Schaden für irgend einen (nicht die Folge einer Blutschuld) ist unsere Flucht und deshalb möge Themis auf sie niederblicken". Vgl. 6f. und 202.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-219

²¹

²²

ἱκεσία Θέμις Διὸς κλαρίου ist die Personifikation der Satzung, die gegen Schutzflehende zu be- obachten ist, als deren Hort Zeus κλάριος verehrt wird, welcher die Lose ( κλῆροι) nach Recht und Ge- rechtigkeit verteilt ( Ζεὺς νεμέτωρ Sieb. 472, vgl. unten 408 f.). Θέμις Διός ist allgemein die Themis des Zeus ohne verwandtschaftliche Be- ziehung wie Eur. Med. 208 τὰν Ζηνὸς ὁρκίαν Θέμιν. – κλαρίου: Schol. πάντα πᾶσι κληροῦντος καὶ κραίνοντος, vgl. Paus. VIII 53, 9.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-220

²³

²⁴

Schol. παρ' ἐμοῦ τῆς νεω- τέρας ὁ γέρων. Die Verbesserung von γεραφρόνων ist unsicher: γεραιό φρων Burges, γεραρὰ φρονῶν Marck- scheffel.

366-367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-221

²⁵

²⁶

προστρόπαιον, ἱκέτην, vgl. Cho. 21 προστροπή, Schol. ἱκέτις πρόσοδος. αἰδόμενος: zu 198. Die Homerische Form αιδόμενοςauch Eum. 552. εὐπορεῖς C. G. Haupt für οὖν περ nach dem Schol. οὐ πτωχεύσεις: Wer sich des Schutzflehenden erbarmt, der ist nicht in Not; ihm mangelt nicht die gnädige Gesinnung der Götter, welche von dem schuldlosen Manne die geringsten Gaben entgegen- nehmen".

368-369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-222

²⁷

²⁸

ἱροδόκων ( ἱεροδόκων Butler für ἱεροδόκα nach dem Schol. οἱ θεοὶ δέχονται τὰ ἀπὸ ἀνδρὸς ἁγνοῦ ἱερά) θεῶν λαίγματ' (für λήματ' nach Hesych. λαίγματα· πέμματα ἱερά, ἀπάργματα): der Akk. λαίγματα ist von ἱροδόκων wie von δεχομένων abhängig, zu 254. Vgl. Sieb. 686 μελάναιγις ἐκ δ᾽ εἶσι δόμων Ἐρινύς, ὅταν ἐκ χερῶν θεοὶ θυσίαν δέχωνται. Zum Gedanken vgl. Eur. Fragm. 327, 4 ἐγὼ δὲ πολλάκις σοφωτέρους πένητας ἄνδρας εἰσορῶ τῶν πλουσίων καὶ θεοῖσι μικρᾷ χειρί θύοντας τέλη τῶν βουθυτούντων ὄντας εὐσεβεστέρους, 946 εὖ ἴσθ᾽, ὅταν τις εὐσεβῶν θύῃ θεοῖς, κἂν σμικρὰ θύη, τυγχάνει σωτηρίας, Xen. Memor. I 3, 3, Isokr. VII § 30, Anaxim. Rhet. K. 2 S. 180, 20 ovx εἰκὸς τοὺς θεοὺς χαίρειν ταῖς δαπάναις τῶν θυομένων, ἀλλὰ ταῖς εὐσεβείαις τῶν θυόντων, Hor. carm. III 23, 17.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-223

²⁹

³⁰

Der König lehnt die Ver- pflichtung den Schutzflehenden Beistand zu leisten für seine Person ab und verweist die Bitte an das Volk der Argiver. Damit wird der größere Umfang und das μέγεθος des Dramas vorbereitet. Von dem Schutzfehenden δωμάτων ἐφέστιος auch Eum. 580, 672. Vgl. unten 512 ἐφέστιον θεῶν.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-224

³¹

³²

τὸ κοινὸν μιαίνεται πόλις (die Gemeinde wird in ihrer All- gemeinheit angetastet) ist das Passiv zu τῇ πόλει τὸ κοινὸν μιαίνειν. Burges vermutet πόλεως.

372. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-225

³³

³⁴

ξυνῇ, κοινῇ: diese jonische Form auch Sieb. 76 und in einer Chorpartie Soph. Αi. 180. ἄκη, Sühne, Genugtuung.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-226

³⁵

³⁶

ὑπόσχεσιν κραίνειν, ein end- gültiges Versprechen geben.

374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-227

³⁷

³⁸

κοινώσας, nämlich κραίνοιμ' ἄν oder κρανῶ.

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-228

³⁹

⁴⁰

Die Danaiden lehnen es ab, daß sich der König als bloßen Beamten des Volkes hinstelle, in- dem sie nach orientalischer Auf- fassung die absolute Macht des Königtums (l'état c'est moi, Soph. Ant. 738 οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;) geltend machen.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-229

⁴¹

⁴²

πρύτανις wie Prom. 182 μακάρων πρύτανις. In dem προ- τανεῖον ist die κοινὴ ἑστία τῆς πόλεως. ἄκριτος, Schol. ἀνυπ- εύθυνος.

377-378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-230

⁴³

⁴⁴

,,Du waltest des Staats- herdes nach eigenmächtigem Willen." μονοψήφοισι bezeichnet den Gegensatz zum Freistaat, wo die größere Anzahl der Stimmen den Willensausdruck des Staates ergibt. Auch v εvua ist bezeich- nend für den höchsten Herrn.

379-380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-231

⁴⁵

⁴⁶

Als Alleinherrscher hast du jegliches Anliegen zu ent- scheiden und bist für alles ver- antwortlich; drum hüte dich vor Sünde." Das Verhältnis der Sätze ist das gleiche wie Prom. 72 δρᾶν ταῦτ᾽ ἀνάγκη, μηδὲν ἐγκέλευ᾽ ἄγαν. ἄγος, weil durch gewaltsame Wegführung der Schutzflehenden das Heiligtum geschändet wird. Vgl. 429f.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-232

⁴⁷

⁴⁸

Die Änderung von Paley ἐμοί dient dem Wohllaute. παλιγκότοις, Schol. ἐχθροῖς (Wider- sachern). Der Wunsch wie 1044, Prom. 890 τοιάδ᾽ ἐπ' ἐχθροὺς τοὺς ἐμοὺς ἔλθοι Κύπρις, Ovid. Amor.III 11, 16 eveniat nostris hostibus ille pudor, Tac. hist. III 10 conversus ad signa et bellorum deos hostium potius exercitibus illum furorem, illam discordiam inicerent orabat.

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-233

⁴⁹

⁵⁰

εὖφρον, verständig, wohl- beraten, wie Cho. 87 πῶς εὔφρον εἴπω. Vielleicht aber ist (mit Burges) ebenso wie Cho. 194 ἔμφρον herzustellen. ἀτιμάσαι: die Ablehnung der Bitte ist mit einer Mißachtung des Bittenden verbunden, zu 177.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-234

⁵¹

⁵²

μ' ἔχει φρένας nach Home- rischer Weise wie Eum. 88 μὴ φόβος σε νικάτω φρένας.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-235

⁵³

⁵⁴

τύχην ἑλεῖν, Schol. τοῦ συμφέροντος ἐπιτυχεῖν, vielmehr das Los zu wählen" (,, das Risiko zu ergreifen"). Nachgeahmt ist die Stelle Eur. Iph. Α. 55 τὸ πρᾶγμα δ᾽ ἀπόρως εἶχε Τυνδάρεω πατρὶ δοῦναι τε μὴ δοῦναί τε τῆς τύχης θ᾽ ὅπως ἅψαιτ' ἄριστα.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-236

⁵⁵

⁵⁶

Schol. τὸν ξένιον καὶ ἱκέσιον Δία. σκοπὸν ἐπισκόπει: der Aus- druck deutet ein kausales Verhält- nis an: da er aus der Höhe auf die Schuld der Menschen hernieder- blickt, so blicke du zu ihm empor und achte auf ihn".

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-237

⁵⁷

⁵⁸

τοῖς πέλας προσήμενοι, τῶν πέλας ἱκετεύοντες. Vgl. Soph. Ο. Τ. 15 προσήμεθα βωμοῖσι τοῖς σοῖς,

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-238

⁵⁹

⁶⁰

D. i.,,keine Erhörung ihrer gerechten Bitte finden".

390-391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-239

⁶¹

⁶²

,,Der Groll des Zeus er- wartet solche, die gefühllos bleiben bei dem Wehklagen eines Gekränkten" ( δυσπαραθέλκτους Bur- ges für ὦ δυσπαρθέλκτοις). ἱκταίου ist αι verkürzt wie in εὐκταίαν Sieb. 710, εὐκταία ebd. 826, öfters in δείλαιος, γεραιός, bei Homer in ἔμπαιος, χαμαιεύνης u.a. In

393-394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-240

⁶³

⁶⁴

κρατοῦσι, Gewalt haben. - Mit φάσκοντες ἐγγύτατα γένους εἶναι berücksichtigt der Dichter das attische Recht inbetreff der Erbtöchter ( ἐπίκληροι), vgl. Isae. Χ § 5 προσῆκον αὐτῇ μετὰ τῶν χρημάτων τῷ ἐγγύτατα γένους συνοικεῖν, nach Diod. XII 18 ein Gesetz des Solon ( τῇ ἐπικλήρῳ ἐπιδικάζεσθαι τὸν ἔγγιστα γένους).

395-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-241

⁶⁵

⁶⁶

,, Du must nach den heimischen (ägyptischen) Gesetzen dich dagegen rechtfertigen, daß sie ein Anrecht auf dich haben." ὡς οὐ nach φεύγειν wie nach ἀντιλέγειν. Phot. κῦρος· ἐξουσία.

397-398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-242

⁶⁷

⁶⁸

„Möge ich ja nicht der Gewalt der Männer anheimfallen." κράτεσιν (Heimsöth schreibt κάρτεσιν um der genauen Responsion willen) weist zurück auf κρατοῦσι 392. Der Plural κράτη auch 446 u. δ. ἀρσένων wie 651, 962. Dem Rechtsstandpunkte des Königs lassen die Danaiden ebenso wie der Einrede 346 keine Beachtung zuteil werden. Die naheliegende Ent- gegnung, daß die Vettern auf ihre Hand keinen Anspruch erheben können, solange der Vater noch lebt, scheint hier wie 341 für die Verhandlungen des dritten Stücks der Trilogie aufgespart zu sein. 3981. ὕπαστρον φυγάν (so Heath für φυγαὶ) ὁρίζομαι μῆχαρ γάμου δύσ φρονος,,,nach den Sternen bestimme ich die Flucht als Abhilfe gegen die feindselige Ehe", d. h.,,ich werde meiner Flucht in die Ferne nicht eher ein Ziel setzen als bis ich der verhaßten Ehe entronnen bin". Schol. οἱ μακρὰν ὁδὸν φεύγοντες δι' ἄστρων σημαίνεσθαι ἔλεγον. Man sagte zunächst ἄστροις τεκ- μαίρεσθαι ( σημαίνεσθαι) von solchen, welche auf dem Meere die Richtung des Weges aus den Sternen ent- nahmen. Vgl. Lukian Ikarom. 1 καθάπερ οἱ Φοίνικες ἄστροις ἐτεκμαίρου τὴν ὁδόν. Dann wurde der Ausdruck von solchen ge- braucht, welche weit weg von ihrer Heimat in unbekannte Gegenden fliehen, wo ihnen nur die Gestirne die Richtung des Weges anzeigen. Vgl. Hesych. ἄστροις σημειοῦσθαι. μακρὰν καὶ ἐρήμην ὁδὸν βαδίζειν· ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν πλεόντων. Anderes s. zu Soph. Ο. Τ. 794 τὴν Κορινθίαν ἄστροις τὸ λοιπὸν ἐκμετρούμενος χθόνα. δύσφρονος von der Person übertragen.

400-401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-243

⁶⁹

⁷⁰

Erwähle die Dike zur Bundesgenossin und entscheide dich für das was bei den Göttern heilig ist." Vgl. τὰ τῶν θεῶν ἔντιμα Soph. Ant. 77.

404-405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-244

⁷¹

⁷²

οὐδέ περ κρατῶν wie Cho. 502 οὐδέ περ θανών. μὴ καὶ (30 Canter für καὶ μή ποτε.. πόλιν enthält eine Reminiszenz an Hom. Χ 105 αἰδέομαι Τρῶας. μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο· Εκτωρ ἧφι βίηφι πιθήσας ὤλεσε λαόν. un (für xai un Turnèbe) τοῖον, nicht nach Wunsch“, vgl. Hesych. τοῖον· οὕτως ἀγαθόν .. τάσσεται καὶ ἐπὶ θαυμασμοῦ und zu Sieb. 567.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-245

⁷³

⁷⁴

ἐπήλυδας erhält durch den Gegensatz zu πόλιν ( πολίτας, ἀστούς) etwas Verüchtliches. - Die Schwer- fälligkeit des Rhythmus gibt die Schwere des Vorwurfs zu erkennen. Vgl. Pers. 254 ὡς ἐν μιᾷ πληγῇ κατέφθαρται πολύς. Doch vgl. auch unten 474, 920, 958, 1027.

407-408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-246

⁷⁵

⁷⁶

ἀμφοτέροις (so Schütz für ἀμφοτέρους, wie die Handschrift 483 ὁμαίμους für ὁμαίμοις bietet) ὁμαίμων κτέ, wenn Zeus auch beiden Teilen, uns und den Vettern, in gleicher Weise verwandt ist, so behandelt er doch nicht beide gleich, sondern neigt sich nach der einen Seite, wo er das Recht sieht". Vgl. Ζεὺς νεμέτωρ Sieb. 472.

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-247

⁷⁷

⁷⁸

ἄδικα im Sinne von κακά, wie nachher ὅσια im Sinne von ἀγαθά. Für ἄδικα kann man ἔλλερα vermuten nach Hesych. ἔλλερα· ἐχθρά, πολέμια, ἄδικα und für ὅσια schreibt Weil αἴσια.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-248

⁷⁹

⁸⁰

,,Da dieses unparteiisch ab- gewogen wird, was hast du pein- liche Bedenken das Rechte zu tun?" Schol. εἰ ὁ Ζεὺς τὸ ἴσον φυλάττει, τί ἀπορεῖς συμμαχῆσαι τῷ Διί. Vereinzelt steht die passive Form ῥεπομένων. Doch findet sich ἐπιρρέπειν und καταρρέπειν transi- tiv. - In μεταγεῖν bezeichnet μετά wie in μεταγιγνώσκειν, μετα- μανθάνειν, μεταμέλεσθαι, μετα- στένειν den Wechsel des Sinns. Vgl. auch Hom. X 232 ὀλοφύρεαι ἄλκιμος εἶναι. Das von W. Head- lam vermutete osas entspricht dem Sinne weniger, da das Tun erst erwartet wird.

412-413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-249

⁸¹

⁸²

Der Schol. verbindet εἰς βυθὸν μολεῖν φροντίδος und denkt an σπογγοτόμοι. Richtiger wird sowohl der Gen. (wie 422) als auch μολεῖν von δεῖ abhängig gemacht wie Ag. 355 δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας, κάμψαι διαύλου θάτερον κώλον πάλιν: es bedarf tiefen Nachdenkens, das Heil bringt, es muß das Auge scharf blickend und gar nicht wie das Auge des Berauschten trübe nach Art des Tauchers in die Tiefe dringen". Nach Hom. II 747 schweben wohl Austernfischer ( ἀρνευτήρες) νvor.

415-416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-250

⁸³

⁸⁴

πρῶτα μὲν .. τέ wie Soph. Phil. 1424 πρῶτον μὲν νόσου παύσῃ λυγρᾶς ἀρετῇ τε πρῶτος ἐκκριθεὶς . . νοσφιεῖς βίου, Eur. Med. 125 f., Hipp. 996 f., Herakleid. 337 f., Ion 401f. und zu Sieb. 907. An die Stelle der Aufzählung tritt die ein- fache Aneinanderreihung.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-251

⁸⁵

⁸⁶

δήρις: dieses epische Wort auch Ag. 933, vgl. ἀδήριτος Prom. 105. φυσίων : ῥύσιον bezeichnet dasjenige, was man als Ersatz wegschleppt um sich für Ent- rissenes schadlos zu halten oder als Unterpfand um die Rückgabe des Entrissenen zu erwirken. Vgl. Hom. 1 674 φύσι᾽ ἐλαυνόμενος, unten 736, Soph. Ο. Κ. 858 καὶ μεῖζον ἆρα ῥύσιον πόλει τάχα θήσεις· ἐφάψομαι γὰρ οὐ ταύταιν μόναιν. Die Söhne des Ägyptos können gewaltsam Beute fortschleppen um die Heraus- gabe der Danaiden zu erzwingen. ἐφάπτεσθαι ist, wie die angeführte Stelle des Sophokles und unten 736 ἐφάπτορες zeigt, das dafür ge- bräuchliche Wort (Hand anlegen).

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-252

⁸⁷

⁸⁸

Hesych. ἱδρύεται· καθέζεται, ἑδράζεται.

419-420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-253

⁸⁹

⁹⁰

᾿Αλάστωρ (von ἀλαίνω) ist der Geist der Irrsal und des Fluches, der Rache und des Ver- derbens wie Ερινύς, welche gleich- falls im Hause sitzt und es nicht verläßt, bis die Schuld gebüßt ist (Ag. 11851.). Vgl. 655 f., Hesych. ἀλάστωρ· πικρὸς δαίμων, Ζεύς.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-254

⁹¹

⁹²

Vgl. 236f., Eum. 175 ὑπό τε γᾶν φυγὼν οὔ ποτ᾽ ἐλευθεροῦται, Sieb. 1008 ἄγος δὲ καὶ θανὼν κεκτήσεται θεῶν πατρῴων.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-255

⁹³

⁹⁴

μῶν οὐ δοκεῖ (,, du zweifelst doch nicht?", du glaubst doch gewiß?") wie μῶν οὐχ ὁρᾷς; Soph. Ο. Κ. 1729, μῶν οὐ πέποιθας; Eur. Med. 733, μῶν οὐ παιδιὰν νομιστέον ; Plat. Soph. 234 Α.

423-446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-256

⁹⁵

⁹⁶

Chorikon. Auf die Debatte folgt die Beratung. Wie Pers. 626 ff. u. Cho. 152 ff. die äußere Handlung, das Opfer am Grabe, so wird hier das stille Nachdenken des Königs von einem Chorgesang begleitet, welcher auf den Ent- schluß des Königs einzuwirken sucht und noch einmal die (drei) Gründe zusammenfaßt, welche den schwankenden König für die Dana- iden günstig stimmen sollen:,,Habe Mitleid mit den Verfolgten, laß uns nicht von heiliger Stätte weg- reißen, laß nicht deine Schützlinge grausam mißhandeln. Dein Tun wird deinen Kindern und deinem Hause Fluch oder Segen bringen".

424. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-257

⁹⁷

⁹⁸

πανδίκως, in voller Wahr- heit und Aufrichtigkeit, vgl. Eum. 807 ἐγὼ γὰρ ὑμῖν πανδίκως ὑπίσχομαι, Sieb. 156, 657, Soph. Trach. 611. εὐσεβής, rücksichts- voll, vgl. 952.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-258

⁹⁹

¹⁰⁰

πρόξενος: zu 245.

427-428. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-259

¹⁰¹

¹⁰²

,Die in gottloser Weise aus der fernen Heimat Vertriebene." Hesych. έκαθεν μακρόθεν, πόρρωθεν. Die Form ὄρμενος findet sich öfters bei Äschylos in lyrischen Partien.

429. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-260

¹⁰³

¹⁰⁴

ἴδῃς, παρίδης, Υπερίδης.

430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-261

¹⁰⁵

¹⁰⁶

πολυθέων: genauere Respon- sion bietet das von Heimsöth ver- mutete πανθέων, worin παν wie in der Anrede der versammelten Bürger ὦ πάντες ἀστοί gebraucht ist und sich auf den Götterverein des Altars bezieht. — ῥυσιάζειν ist der gebräuchliche Ausdruck für das Wegschleppen von Personen und Sachen aus fremdem Lande.

432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-262

¹⁰⁷

¹⁰⁸

Der Gedanke von 375-380 wird wiederholt, um den König für die Verletzung der heiligen Stätte verantwortlich zu machen.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-263

¹⁰⁹

¹¹⁰

ἀνέρων: diese epische Form findet sich bei Äschylos nur hier.

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-264

¹¹¹

¹¹²

κότον: τὸν τοῦ Διός bemerkt der Schol. mit Recht (vgl. 390, 487), aber diese nähere Bestimmung kann nach ἀνέρων nicht entbehrt werden; deshalb wird die Emendation Heimsäths θεῶν τ' ἄλευαι κότον richtig sein. Vgl. Hesych. λευά- μενος· ἐκκλίνας, φυλαξάμενος, Hom. Χ285 ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι.

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-265

¹¹³

¹¹⁴

Uber die Konjunktivform τλας (die Handschrift gibt τ' ἀαΐς, d.i. ΤΛΑΙΣ) vgl. H. L. Ahrens Dor. Dial. S. 313. Sie entspricht der Form τιμᾶς. 4361. βίᾳ δίκης, wider Recht, wie Soph. Ant. 59 νόμου βίᾳ. Ge- nauere Responsion würde erzielt, wenn man für δίκας ἀγομέναν schriebe διασοβουμέναν.

438-439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-266

¹¹⁵

¹¹⁶

ἱππηδόν, wie Pferde an der Mähne gezogen werden. Vgl. Sieb. 313 τὰς δὲ κεχειρωμένας ἄγεσθαι . . ἱππηδὸν πλοκάμων, περιρρηγνυμένων φαρέων. Die gleiche Vorstellung wie hier πλοκάμων gibt ἐπιλαβὰς ἀμπύκων an; denn ἄμπυξ war ein Stirnband, mit welchem die Haare aufgebunden wurden, vgl. Hom. X468 τῆλε δ᾽ ἀπὸ κρατὸς βάλε (Andromache) δέσματα σιγα- λόεντα, ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην, Schol. zu ἄμπυκα: τὸ διάδημα τὸ πρὸς ἀνάδεσιν τῶν τριχῶν. πολυμίτων πέπλων von den bunten ägyptischen Gewändern, vgl. Plin. H. N. VIII 48 plurimis liciis texere quae polymita appellant Alexandria instituit. Die Pracht des Gewandes tritt in Kon- trast zum Zerreißen desselben: zu 128. Vgl. Eur. Iph. Τ. 310 πέπλων τε προεκάλυπτεν (zum Schutz gegen Steinwürfe) εὐπήνους ὑφάς. — ἐπι λαβάς steht als Akk. des inneren Objekts bei ἄγεσθαι wie etwa ὁλκὴν πλοκάμων ἕλκεσθαι, sodaß die Änderung von H. Vof ἐπιλαβαῖς unnötig ist.

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-267

¹¹⁷

¹¹⁸

ἴσθι steht für sich wie oft ἴσθι, σάφ᾽ ἴστε, εὖ γὰρ ἴστε Pers. 214. ὁπότερ᾽ ἂν κτίσης, τάδε ἐκτίνειν (entgelten) μένει παισὶ καὶ δόμοις: der Dativ statt des Akk. wie Eur. Fragm. 733 τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποισι κατθανεῖν μένει. ἀντίρροπον hat Heimsöth für ὁμοίαν gesetzt um der Responsion willen, nach Hesych. ἀντίρροπον· ἴσον, ἰσόσταθμον, ισόζυγον: der Art deines Handelns wird Lohn oder Strafe, Segen oder Fluch für dein Haus entsprechen. Vgl. Hor. carm. I 28, 30 neclegis inmeritis nocituram postmodo te natis fraudem committere ? Forsit debita iura vicesque superbae te maneant ipsum.

445-446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-268

¹¹⁹

¹²⁰

φράσαι weist zurück auf das erste Wort φρόντισον: „be- herzige dieses gerechte Walten von- seiten des Zeus".

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-269

¹²¹

¹²²

Ich bin fertig mit der Überlegung." Vgl. Prom. 1029 EPM. ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτ᾽ ἀρωγὰ φαίνεται. ΠΡΟΜ. ὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε. Aus dem Schwanken ( σάλος) bin ich heraus- gekommen, bin aber an die Klippe geworfen, daß ich mit den einen oder den anderen einen gefährlichen Krieg beginnen muß, d. i.,,ich bin aus dem Zweifel heraus und sehe das Unheil klar vor mir". Man könnte έξοκέλλομεν vermuten, aber der transitive Gebrauch findet sich auch sonst (vgl. Tro. 136 ἃ . . ἐμὲ ἐς τάνδ᾽ ἐξώκειλ᾽ ἄταν) und als Subjekt ist ein allgemeiner Begrift wie πρᾶγμα zu denken ähn- lich wie bei δηλοῖ, δείκνυσιν, σημαίνει, vgl. Εum. 485 ἐπεὶ δὲ πρᾶγμα δεῦρ᾽ ἐπέσκηψεν τόδε.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-270

¹²³

¹²⁴

τοῖσιν: zu 362. Schol. ἢ τοῖς θεοῖς ἢ τοῖς Αἰγυπτιάδαις. Für ἄρασθαι ist αἴρεσθαι überliefert wie 344 αἴρασθαι. Dieser Fehler findet sich außerordentlich häufig, so daß es keinem Bedenken unter- liegen kann den dem Sinne mehr entsprechenden Aor. zu setzen.

449-450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-271

¹²⁵

¹²⁶

An die Stelle des Ge- dankens das steht unwiderruflich fest" tritt nach äschyleischer Weise ohne weiteres (für ναυτικαῖσιν ὡς προσηγμένου ist deshalb und weil προσάγειν sich als ungeeignet er- weist, ναυτικαῖσι προσπεπηγμένον gesetzt) das Bild:,,Zusammengefügt ist der Bauch des Schiffes zwischen Krummhölzern festgedrückt". Vgl. 955 τῶνδ᾽ ἐφήλωται τορῶς γόμφος διαμπαξ, ὡς μένειν ἀραρότως und das lateinische aliquid clavo trabali fgere, Hor. carm. I 35, 17 saeva Necessitas clavos trabales et cuneos manu gestans aëna. Nach der dieser Stelle entnommenen Glosse des Hesych. στρέβλαι ναυτικαί· τὰ ξύλα τῶν νεῶν ἐν οἷς διασφηνοῦνται (wohl δόρατα σφηνοῦται) γομφού μενα sind unter στρέβλαι ναυτικαί die Schiffsrippen ( δρύοχοι) zu ver- stehen. Vgl. Apoll. Rh. I 367 vña δ᾽ ἐπικρατέως Αργου υποθημοσύνῃσιν ἔζωσαν πάμπρωτον ἐϋστρεφεῖ ἔνδοθεν ὅπλῳ τεινάμενοι ἑκάτερθεν, ἵν᾽ εὖ ἀραροίατο γόμφοις δούρατα καὶ ῥοθίοιο βίην ἔχοι ἀντιόωσαν.

451-452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-272

¹²⁷

¹²⁸

Ohne Weh geht es nicht ab; oder ich irre sehr ab von der Natur dieses Streites (ich täusche mich sehr in der Art dieses Streit- falles). Ich wollte, ich täuschte mich." Dieser Zusammenhang wird gestört durch die V. 452-460, welche nach V. 486 ebenso am Platze wie hier unpassend sind. Ζη παροίχομαι vgl. Eur. Med. 995 δύστανε, μοίρας ὅσον παροίχῃ (,,wie sehr täuschest du dich in dem, was das Schicksal dir bestimmt hat").

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-273

¹²⁹

¹³⁰

σοφὸς κακῶν ist nur mög- lich nach und unter Einwirkung von ἄιδρις. Schol. μάντις ἀποβαίην φαῦλος („,ich will gern ein falscher Prophet sein").

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-274

¹³¹

¹³²

D. i. „, nach vielen Reden, in denen ich dein Erbarmen (zu 200) angefleht habe, ist dies mein letztes Wort".

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-275

¹³³

¹³⁴

ἤκουσα, nämlich αἰδοίους λόγους λέγοις ἄν, nämlich τέρ- ματα: „Ich habe schon gehört und will weiter hören". Passend ver- mutet Stadtmüller ἀκουστά, vgl. Anecd. Bekk. S. 373, 6 ἀκουστά. ὡς < Σοφοκλῆς> ἐν τῇ Κρεούσῃ ἄπελθ᾽ ἄπελθε, και· τάδ᾽ οὐκ ἀκουστά“ καὶ Εὐριπίδης δὲ πολλάκις· ὁ μέντοι Σοφοκλῆς < καὶ> ἀκούσιμα φησί. Hartung dachte an ἀκούσομαι, λέγοις ἄν, worin ἀκούσομαι kausal τι λέγοις a stehen würde ( ἀκούσο- μαι γάρ).

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-276

¹³⁵

¹³⁶

στρόφος ist das Brustband der Frauen, strophium, fascia. Vgl. zu Sieb. 857 δυσαδελφόταται πασῶν ὁπόσαι στρόφον ἐσθῆσιν περι- βάλλονται. Hesych. ζώνας τε συλ λαβὰς πέπλων· ἀντὶ τοῦ αἷς ζώννυ- μαι καὶ τοὺς πέπλους συλλαμβάνω stammt aus einer Erklärung zu unserer Stelle, in welcher es ur- sprünglich τὰς στροφάς αἷς ζώννυ- μαι κτέ. hies. Aber unter ζῶναι sind eigene Gürtel zu verstehen.

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-277

¹³⁷

¹³⁸

τάχ᾽ ἂν für τύχαν Marck- scheffel. Wenn nicht γυναιξίν zu schreiben und γυναικῶν unter der Einwirkung von τύχαν entstanden ist, so muß man den Gen. aus der Analogie von ίδιος, οἰκεῖος, συγγενής ableiten.

468. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-278

¹³⁹

¹⁴⁰

Die ironische Rede: nun gut, diese bieten ein vortreffliches Hilfsmittel" entspricht ebenso wie 472 dem unweiblichen Wesen der Danaiden.

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-279

¹⁴¹

¹⁴²

γηρυθεῖσα: diese Aoristform kommt sonst nicht vor, weshalb Meineke γηρύσασ' vermutet. Mit der Umschreibung des Fut. vgl. Soph. Ο. Κ. 816 λυπηθεὶς ἔσῃ, Ant. 1067 άvtidovs eon, O. T. 1146 ov σιωπήσας ἔσῃ.

470-471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-280

¹⁴³

¹⁴⁴

πιστόν, vgl. fdem inter- ponere. Der Nachsatz wird durch die Frage τί . . περαίνει; in Ver- bindung mit der folgenden Antwort gegeben ( περαίνει κοσμῆσαι). Die gewöhnliche Fortsetzung des Ge- spräches würde κοσμήσω er- fordern. Sie drohen die Statuen der Götter mit Votivtafeln, wie sie noch nicht dagewesen, zu zieren. Schol. καινοῖς ἀναθήμασι τὰ ἀγάλ- ματα τῶν θεῶν κοσμήσω· λέγει δὲ ὅτι μετεωρήσω ἐμαυτὴν τῇ ἀγχόνη. W. Headlam vermutet παραινεῖ für περαίνει.

473. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-281

¹⁴⁵

¹⁴⁶

Vgl. Prom. 637 οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ', ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ.

474. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-282

¹⁴⁷

¹⁴⁸

ἀπάγξασθαι schließt sich appositionell an κοσμῆσαι an. - Die Cäsur in der Mitte des Verses (zu 406) wird durch die Elision, infolge deren sich τάχιστ' ἀπάγξασθαι eng zusammenschließt, erleichtert.

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-283

¹⁴⁹

¹⁵⁰

Die Erklärung des Schol. καρδίας δηκτικόν ist zu schwach. Vgl. Εum. 159 πάρεστι μαστίκτορος δαΐου δαμίου βαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν. Wir etwa ,,mit dieser Rede stößt du mir einen Dolch ins Herz".

476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-284

¹⁵¹

¹⁵²

Die Worte sind mit gewisser Bitterkeit gesprochen. Ζυ ὠμμά- τωσα vgl. ἐξωμμάτωσα, Schol. ἐξε λάμπρυνα.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-285

¹⁵³

¹⁵⁴

δυσπάλαιστα: Schol. δυσμετα- χείριστα. - Die Erklärung des Schol. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἤκουσα scheint rich- tiger als die andere: δυσπαλαιστά ἐστι, weil dann πράγματα in Gegen- satz zu λόγον tritt, vorausgesetzt, daß mit der einfachen Weglassung von un der ursprüngliche Text hergestellt ist. Man könnte an xov τῇ μέν, ᾗ δ᾿ οὐ δυσπάλαιστα πρά- γματα denken, vgl. Pers. 804 συμβαί- νει γὰρ οὐ τὰ μέν, τὰ δ᾽ οὔ, Phokyl. Fragm. 1 Λέριοι κακοί, οὐχ ὃ μέν, ὃς δ᾽ οὔ πάντες. W. Headlam ver- mutet οὐ μὴν ἁπλῇ γε δυσπάλαιστα.

478-479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-286

¹⁵⁵

¹⁵⁶

κακῶν πλῆθος ποταμὸς ὥς und ἄτης ἄβυσσον πέλαγος: vgl. Pers. 436 κακῶν πέλαγος, Prom. 772 δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης. Bothe bezeichnet den ersten Vers wegen der Wiederholung des Bildes als unecht.

480. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-287

¹⁵⁷

¹⁵⁸

εἰσέφρηκα (1. Aor. von einem ungebräuchlichen πίφρημι), εἰσεπή- δησα (ich bin hineingeraten) nach αἱμάξαι πέδον; Hesych. εισέφρηκεν, εἰσεπήδησεν. Die Handschrift gibt ἐσέβηκα, wo- für man gewöhnlich ἐσβέβηκα schreibt. λιμὴν κακῶν wie ἀλκὴ κακῶν, hier durch das vorher- gehende Bild dargeboten. Vgl. ὕπνον τὸν καμάτων λιμένα Krit. Fragm. 2, 25 Β., λιμὴν ἀτυχίας ἐστὶν ἀνθρώποις τέχνη Menand. Mon. 303, auch Soph. Ο. Τ. 1119 πύργος θανάτων, κέντρον ἐμοῦ Phil. 1039.

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-288

¹⁵⁹

¹⁶⁰

χρέος, Schuldigkeit, welche er gegen die Schutzflehenden hat. Vgl. Soph. Ο. Κ. 234 μή τι πέρα χρέος ἐμᾷ πόλει προσάψῃς.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-289

¹⁶¹

¹⁶²

οὐχ ὑπερτοξεύσιμον, Schol. ἀνυπέρβλητον. Vgl. Cho. 1030 οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν· τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίξεται (Schol. τοσαύτη γάρ ἐστιν ὡς μηδὲ τοξότην ἐφι- κέσθαι τοῦ μήκους).

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-290

¹⁶³

¹⁶⁴

ὁμαίμοις σέθεν wie Eum. 608 ὅμαιμος φωτός.

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-291

¹⁶⁵

¹⁶⁶

διὰ μάχης τέλους wie sonst διὰ μάχης ἐλθεῖν τινι, vgl. zu τὸν πᾶσι θεοῖς δι' ἀπεχθείας ἐλθόντα Prom. 121. τέλος von der Ent- scheidung des Kampfes wie Cho. 873, Sieb. 148.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-292

¹⁶⁷

¹⁶⁸

ἀνάλωμα, das zu bringende Opfer.

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-293

¹⁶⁹

¹⁷⁰

Vgl. Eur. Heraklid. 165 κακὸν λόγον κτήσῃ πρὸς ἀστῶν, εἰ γέροντος εἵνεκα εἰς ἄντλον ἐμβήσῃ πόδα (vorausgeht τί δῆτα φήσεις . . τί φυσιασθεὶς πόλεμον Αργείοις ἔχειν;).

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-294

¹⁷¹

¹⁷²

S. oben zu 451f.,,Und da Verlust von Geld und Gut wieder ausgeglichen, eine Kränkung wie- der gut gemacht, vergossenes Blut aber nicht ersetzt werden kann, ist um so mehr und um jeden Preis das Vergießen von Verwandtenblut zu verhüten." Der Gedanke,,jeder andere Schaden läßt sich wieder gutmachen, vergossenes Blut aber ist unersetzlich" kehrt bei Äschylos öfters wieder, Ag. 990 ff., Cho. 59 ff., 518f., Eum. 648ff. Vgl. Eur. Hik. 775f. — Mit ἐκ δόμων πορθουμένων vgl. Pers. 453 ἐκ νεῶν φθαρέντες, Eur. Fragm. 736, 6 ὅταν τις ἐκ δόμων ἀνὴρ θάνῃ.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-295

¹⁷³

¹⁷⁴

Der Vers (,,Verderben in das Schiff einladend und das Schiff hoch anfüllend mit der Ladung") fügt sich nicht in die Konstruktion des Satzes und ist deshalb von Dindorf ausgeschieden worden.

454. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-296

¹⁷⁵

¹⁷⁶

Ζεὺς κτήσιος, dem der Haus- altar geweiht ist, ist der Hüter und Mehrer der Habe. Vgl. Ag. 1012 πολλῶν μετὰ δοῦλων σταθεῖσαν κτησίου Διὸς πέλας.

455. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-297

¹⁷⁷

¹⁷⁸

Die Zunge schießt kränkende Worte wie Pfeile auf den anderen ab. Vgl. γλώσσῃ ματαίους ἐξακον- τίζειν λόγους Fragm. Adesp. 529. μὴ τὰ καίρια, τὰ ἄκαιρα. Die Änderung von Blaydes τοξεύσασ᾽ ἃ μή' στι καίρια erscheint als un- nötig.

456. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-298

¹⁷⁹

¹⁸⁰

An die Stelle von θέλξειεν ἂν ( γλώσσα) μύθον μύθῳ tritt eine wie nachdrücklichere Wendung Cho.518 τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ' αἵματος ἑνός, μάτην ὁ μόχθος, Sieb. 668 ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν θά- νατος ὧδ᾽ αὐτοκτόνος, οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος. Die Erklärung des Schol. ἀντὶ τοῦ γλώσσης τοξευσάσης verrät eine äußerliche Auffassung.

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-299

¹⁸¹

¹⁸²

Der Vers führt den Sinn von μὴ τὰ καίρια (,, ungeeignete Worte, welche kränken und das Gemüt heftig erregen“) weiter aus, müßte also vor 456 stehen, wenn er als echt erschiene. Aber bei der Vorliebe des Äschylos für Symmetrie ist anzunehmen, daß die zwei den Gegensatz bildenden Gedanken in gleichviel Versen gegeben sind, mit 453 also auch dieser Vers fällt, wie Geel gesehen hat.

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-300

¹⁸³

¹⁸⁴

ὅμαιμον αἷμα, da wie Da- naos ebenso dessen Bruder Ägyp- tos den Argivern verwandt ist. Vgl. Sieb. 668 f. (oben zu 456).

459. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-301

¹⁸⁵

¹⁸⁶

θύειν allgemein, πεσεῖν χρη- στήρια von Schlachtopfern. Vgl. Sieb. 216 σφάγια και χρηστήρια θεοῖσιν ἔρδειν.

460. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-302

¹⁸⁷

¹⁸⁸

Schol. τῆς προσδοκωμένης πημονῆς ἄκη, also zur Abwendung des Unheils.

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-303

¹⁸⁹

¹⁹⁰

Schol. ὁ τούτου φόβος μέγας ἐστὶν ἐκ βροτοῖς. Man könnte ὕψι- στον . . σέβας erwarten.

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-304

¹⁹¹

¹⁹²

σοῦ (für σὺ Wellauer) νυν (für uèv M. Schmidt): vgl. Hesych. σοῦ· ἴθι, τρέχε, ὅρμα und zu Sieb. 31. Doch könnte où uèv richtig und, wie Butler vermutet hat, nach diesem Verse ein Vers ausgefallen sein.

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-305

¹⁹³

¹⁹⁴

Wie 515 zeigt, nicht alle Zweige, sondern nur die seinigen.

492. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-306

¹⁹⁵

¹⁹⁶

ἀφίξεως, ἱκετείας wie ἀφι- κτόρων 247 s. v. a. ἱκετῶν.

493-494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-307

¹⁹⁷

¹⁹⁸

ἀπορριφθῇ ἐμοῦ: eig. „,da- mit nicht eine (böse) Rede nach mir geschleudert wird", vgl. Eur. Kykl. 51 ῥίψω πέτρον τάχα σου (nach Analogie von τοξεύειν, στοχάζεσθαί τινος), Prom. 964 πῶς δ᾽ οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδ᾽ ἐκρίπτων ἔπη; Was Conington durch die Änderung von λόγος in ψόγος zum Ausdruck bringen will, liegt schon in ἀπορ- ριφθῇ κατ' ἀρχῆς φιλαίτιος λεώς: vgl. Sieb. 4 ff.

495. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-308

¹⁹⁹

²⁰⁰

,,Damit dürfte ja auch der Vorteil gewonnen werden u. s. w.“ — οἰκτίσας ἰδὼν für οἶκτος εἰσιδὼν Hermann.

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-309

²⁰¹

²⁰²

ἄρσενος στόλου wie ἀρσένων 378 von den Ägyptiaden.

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-310

²⁰³

²⁰⁴

εὐνοίας wie Αρτέμιδος εὐ- νοίαισι Sieb. 437, ὀργάς unten 771. - Schol. ὡς καὶ πρὸς τὸν εὖ ἔχοντα ὁ φθόνος ἔρπει (Soph. Αi. 157.)

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-311

²⁰⁵

²⁰⁶

αἰδοῖον, erbarmend, mit- leidig, vgl. 200, 464 und zu 198. εὐθενοῦντα (für εὖ ῥέοντα): vgl. εὐθενεῖν Eum. 896, Hesych. εὐθηνῶν καὶ < εὐθενῶν > εὐδαιμονῶν, πλου- τῶν. Tucker vermutet εὐσεβοῦντα. πρόξενον: zu 245.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-312

²⁰⁷

²⁰⁸

φράστορας: diese Form findet sich nur noch in dem Eigennamen Φράστωρ. Die gewöhnliche Form ist φραστήρ. Schol. τοὺς φράσοντας, Hesych. φραστῆρες· μηνυται, Xen. Kyr. V 4, 40 ὁδῶν φραστῆρα, Plut. Mor. S. 243 Ε ἐπλανῶντο περὶ τὴν χώραν φραστήρων δεόμενοι. – ἐγ χωρίων ist partitiver Gen.

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-313

²⁰⁹

²¹⁰

προνάους: auf solche Altäre muß er die Zweige legen, damit sie den Bürgern in die Augen fallen (492f.). Das aus dem vorhergehen- den Verse stammende πολισσούχων hat das ursprüngliche Textwort, ein Epitheton zu έδρας, verdringt. Man hat πολυλλίτους, πολυστεφείς, πολυξέστους, πολυχρύσους, περιστύ λους vermutet.

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-314

²¹¹

²¹²

μορφῆς . . φύσις, d. i. wir fallen durch unser Äußeres gleich auf. — Mit ὁμόστολος, ὁμοία vgl. Eur. Alk. 406 νέος ἐγώ, πάτερ, λεί- πομαι φίλας μονόστολος ματρός. Hier weist der zweite Teil auf die Tracht und das Außere hin.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-315

²¹³

²¹⁴

θράσος wie 514 um des Vers- maßes willen in dem Sinne, in welchem gewöhnlich άooos steht. ,,Gib acht, daß nicht dem Sicher- heitsgefühl die Unsicherheit ent- springt." Der Gedanke hat sprich- wörtliche Form. Die Vertrauens- seligkeit hat Mangel an Vorsicht und damit Gefahr zur Folge.

509. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-316

²¹⁵

²¹⁶

ἄνδρες: zu den δορυφόροι gesprochen.

510. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-317

²¹⁷

²¹⁸

ἡγεῖσθε βωμούς, zeigt ihm den Weg zu den Altären. Vgl. Hom. η 22 ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο Αλκινόου.

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-318

²¹⁹

²²⁰

ξυμβολοῦσιν (so Valckenaer für ξυμβόλοισιν): Schol. τοῖς συν- τυγχάνουσιν. Vgl. Sieb. 339 ξυμβολεῖ φέρων ψέροντι, Hesych. συμβολεῖ· συντυγχάνει.

512. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-319

²²¹

²²²

ναυστήρα (die Handschrift hat ναύτην, womit nichts gesagt ist): Hesych. ναυστήρες· οἱ ἱκέται. Vgl. oben 359 zu ναύοντα. ἐφέστιον: zu 370. Danaos ab unter militärischer Bedeckung

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-320

²²³

²²⁴

„,Wie du diesem Verhaltungs- befehle gegeben hast, so möge er seinem Auftrage gemäß hingehen." Passender scheint das von Schütz gesetzte κίει. Voraus vermutet Naber εὖ μὲν τόδ᾽ εἶπας.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-321

²²⁵

²²⁶

δρῶ wie Sieb. 1049 statt des gewöhnlichen δράσω. - ποῦ θράσος νέμεις (Porson νεμεῖς, vielleicht richtig) ἐμοί, welchen Ort weisest du mir an, wo ich mich sicher fühlen kann? Uber θράσος zu man 515 σημεῖον πόνου: wenn die Zweige am Altar zurückließ, so gab man damit zu erkennen, daß die Bitte noch nicht erhört, die Not also noch vorhanden sei. Vgl. Soph. Ο. Τ. 143 ἵστασθε, τούσδ' ἄραντες ἱκτῆρας κλάδους.. ὡς πᾶν ἐμοῦ δράσοντος, ebd. 147, Eur. Hik. 258 ἀλλ᾽ ὦ γεραιαί, στείχετε γλαυκὴν χλόην αὐτοῦ λιποῦσαι φυλλάδος καταστεφῆ, θεούς τε καὶ γῆν τήν τε πυρφόρον θεὰν Δήμητρα θέμεναι μάρτυρ᾽ ἡλίου τε φῶς, ὡς οὐδὲν ἡμῖν ἤρκεσαν λιταὶ θεῶν.

516. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-322

²²⁷

²²⁸

καὶ δή wie ιδού, wenn man einem Auftrage nachkommt. Vgl. Prom. 54. σφέ, αὐτούς wie Sieb. 617, Eur. Hek. 260 u. a. Vgl. zu Prom. 9. — χειρία . . σέθεν, gehorsam deinem Worte. Vgl. Hesych. χείριον· ὑποχείριον.

517. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-323

²²⁹

²³⁰

λευρόν: λευρόν: Hesych. λευρῷ· ὁμαλῷ, πλατεῖ, Prom. 385 λευροὺς γύας, Schol. τοὺς πλατεῖς. Der ebene Boden der Orchestra steht in Gegensatz zu dem erhöhten Altar. Der Chor muß nieder- steigen, um in der Orchestra zu dem folgenden Stasimon den ent- sprechenden Tanz auszuführen, während es der Handlung mehr entsprechen würde, wenn er den sicheren Platz an dem Götteraltar innebehielte. Die szenische Not- wendigkeit wird durch das Zögern des Chors verdeckt. Übrigens läßt der Vers erkennen, daß der Schau- spieler in der Orchestra, nicht auf erhöhter Bühne sich befindet. ἄλσος, Au, Flur. Vgl. Pers. 113 πόντιον ἄλσος (Neptunia prata), Soph. Εl. 4 τὸ παλαιὸν Ἄργος . ἄλσος Ινάχου κόρης. Den geweihten Platz bedeutetes Soph. Ο. Κ. 10 ἢ πρὸς βεβήλοις ἢ πρὸς ἄλσεσιν θεῶν. Vgl. Strab. IX S. 142 οἱ ποιηταὶ ἄλση καλοῦσι τὰ ἱερά, κἂν ᾖ ψιλά (nicht mit Bäumen bewachsen). ἐπι- στρέφου für ἐπιστρέφω Robortelli. Vgl. Eur. Hel. 89 τί δῆτα Νείλου τούσδ' ἐπιστρέφη γύας; Dobree schreibt ἐπιστρωφώ. Vgl. Eur. Med. 666 πόθεν γῆς τῆσδ᾽ ἐπιστρωφᾷ πέδον ;

518. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-324

²³¹

²³²

Wenn βέβηλον betont wird, erregt die Wiederholung von ἄλσος keinen Anstoß. Weil vermutet βέβηλον ἂν πέδον, aber vgl. Prom. 268f. πῦρ . . φλογωπὸν πῦρ.

519-520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-325

²³³

²³⁴

πτερωτῶν: Schol. δρακόντων. Aber der Gedanke ist zunächst folgender: Sei nur nicht allzu bange; es wird dich doch niemand durch die Luft entführen, wo es uns unmöglich wäre dich den Räubern zu entreißen." Die Danaiden nehmen die Worte des Königs im eigentlichen Sinne und verstehen unter den beflügelten Wesen der Luft Drachen um die Ägyptiaden in Gegensatz zu diesen zu stellen. Vgl. 770f. Die beflügelten Drachen sind ursprünglich Gewitterdämonen. Schütz denkt an eine sprich- wörtliche Redensart, die her- genommen sei von der Aussetzung von Kindern nach Eur. Ion 902, 917. Aber diese Beziehung liegt fern. — άρπαγαῖς σ' für ἅρπαγες Porson. Vielleicht hat Paley recht mit ἁρπαγῇ σ'. ἀλλ᾽ εἰ . . ἐχθίοσιν ( ἐκδώσεις, τί τοῦτο;).

521. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-326

²³⁵

²³⁶

fausta sit oratio fausta audienti (Hermann). Bona verba quaeso.

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-327

²³⁷

²³⁸

δυσθροεῖν (so Valckenaer für δυσφορεῖν): ,halte die Bitter- keit meiner Rede meiner Furcht zugute". Vgl. Sieb. 244f.

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-328

²³⁹

²⁴⁰

γυναικῶν (so für δ᾽ ἀνάκτων Linwood): zum Gedanken vgl. Sieb. 170 ff. W. Headlam vermutet ἀεὶ δ᾽ ἄναρκτον (oder ἀεὶ δύσαρκτον oder ἀεί γ᾽ ἄναρκτον). Hesych. ἐξαίσια· ὑπέρμετρα. ἐξαίσιον:

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΔΑ. πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα, 490

Apparatus Criticus

ΧΟ. τούτωι μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί; 505

ΠΕΛ. κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ. καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΠΕΛ. λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ. καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:

ΠΕΛ. οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς (σ᾽) ἐκδώσομεν. 510

ΧΟ. ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;

ΠΕΛ. εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένηι.

ΧΟ. οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβωι φρενός.

ΠΕΛ. ἀεὶ δ᾽ ἄπρακτον ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ. σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα. 515

ΠΕΛ. ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ. ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους στείχω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

Apparatus Criticus

Current edition Experimental

Χορός τύτω μὲν ἆπας καὶ τεταγμένος κίοι.

Α Ι Σ Χ Υ Λ Ο Υ

Χορός ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ. πῆ θράσος νέμοις ἐμοί.

Βασιλεύς κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε σημεῖον πόνου.

Χορός καὶ δὴ σφελάντω χερὶ καὶ λόγοις σέθεν. 445

Βασιλεύς λαυρὸν κατ' ἄλσος νῦν ἐπιστρέφω τόδε.

Χορός καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοι τόμε.

Βασιλεύς ἤτοι πβτῶν ἁρπαγῆς ἐκ λώσομεν.

Χορός ἀλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

Βασιλεύς ὄφιμον εἴη τὔπος ὄφιμ' ἐκμένῃ. 450

Χορός ἤτοι τί ταῦμα δυςφορεῖν φόβω φρενός.

Βασιλεύς ” ἀεὶ δ' ἀνάκτων ἔςτιδᾶ μ' ἐξαίσιοι.

Χορός σὺ καὶ λόγων εὔφραινέ καὶ πράσσων φρενὶ

Βασιλεύς / Χορός πειθὼ δ' ἕποιτο. καὶ τύχη πρακτήριος.

Κο. Τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· Εγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμας ἐμοί 6

ΧΟ. τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί; 505

ΒΑ. κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ. καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑ. λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ. καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

ΒΑ. οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν. 510

ΧΟ. ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

ΒΑ. εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟ. οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ. ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ. σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα. 515

Δαναός πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστὶν ἠξιωμένα, αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν. 475 ὀπάονας δὲ φράστοράς τ' ἐγχωρίων

Χορός Δαναΐδων τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

Βασιλεύς Ἀργείων κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου. 490

Χορός Δαναΐδων καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

Βασιλεύς Ἀργείων λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

Χορός Δαναΐδων καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

Βασιλεύς Ἀργείων οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

Χορός Δαναΐδων ἀλλ᾽ ἢ δρακόντων δυςφρόνων ἐχθίοσιν; 495

Βασιλεύς Ἀργείων εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

Χορός Δαναΐδων οὔτοι τι θαῦμα δυςφορεῖν φόβῳ φρενός.

Βασιλεύς Ἀργείων ἀεὶ δ᾽ ἀνάρχων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

Χορός Δαναΐδων σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

ΧΟΡΟΣ Τούτῳ μὲν εἶπας καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί; 505

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Κλάδους μὲν αὐτοῦ λείπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟΡΟΣ Καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω τόδε.

ΧΟΡΟΣ Καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν δύοιτό με;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν. 510

ΧΟΡΟΣ ᾿Αλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Εὔφημον εἴη τουπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟΡΟΣ Οὔτοι τι θαῦμα δυσφορείν φόβῳ φρενός.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Αεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ' ἐξαίσιον.

ΧΟΡΟΣ Σὺ καὶ λέγων εὐφραινε καὶ πράσσων φρένα φρενί. 515

ΧΟΡΟΣ

ΧΟ. τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς ὁρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

ΒΑ. κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου. 515

ΧΟ. καὶ δή σφε λείπω, χειρία λόγοις σέθεν.

ΒΑ. λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ. καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ρύοιτό με;

ΒΑ. οὗτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

ΧΟ. ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν; 520

ΒΑ. εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένη.

ΧΟ. οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ. ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ. σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

ΧΟ.

ΔΑ.

πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
490

ΧΟ.

τούτωι μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΠΕΛ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΠΕΛ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:

ΠΕΛ.

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς (σ᾽) ἐκδώσομεν.
510

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;

ΠΕΛ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένηι.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβωι φρενός.

ΠΕΛ.

ἀεὶ δ᾽ ἄπρακτον ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
515

ΠΕΛ.

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

στείχω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

Χορός

τύτω μὲν ἆπας καὶ τεταγμένος κίοι.

Χορός

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ. πῆ θράσος νέμοις ἐμοί.

Βασιλεύς

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε σημεῖον πόνου.

Χορός

καὶ δὴ σφελάντω χερὶ καὶ λόγοις σέθεν.
445

Βασιλεύς

λαυρὸν κατ' ἄλσος νῦν ἐπιστρέφω τόδε.

Χορός

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοι τόμε.

Βασιλεύς

ἤτοι πβτῶν ἁρπαγῆς ἐκ λώσομεν.

Χορός

ἀλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

Βασιλεύς

ὄφιμον εἴη τὔπος ὄφιμ' ἐκμένῃ.
450

Χορός

ἤτοι τί ταῦμα δυςφορεῖν φόβω φρενός.

Βασιλεύς

” ἀεὶ δ' ἀνάκτων ἔςτιδᾶ μ' ἐξαίσιοι.

Χορός

σὺ καὶ λόγων εὔφραινέ καὶ πράσσων φρενὶ

Βασιλεύς / Χορός

πειθὼ δ' ἕποιτο. καὶ τύχη πρακτήριος.

Κο.

Τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

Εγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμας ἐμοί ⁶

ΧΟ.

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΒΑ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

ΒΑ.

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν.
510

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

ΒΑ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ.

ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
515

Δαναός

πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστὶν ἠξιωμένα,

αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.
475

ὀπάονας δὲ φράστοράς τ' ἐγχωρίων

Χορός Δαναΐδων

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

Βασιλεύς Ἀργείων

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
490

Χορός Δαναΐδων

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

Βασιλεύς Ἀργείων

λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

Χορός Δαναΐδων

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

Βασιλεύς Ἀργείων

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

Χορός Δαναΐδων

ἀλλ᾽ ἢ δρακόντων δυςφρόνων ἐχθίοσιν;
495

Βασιλεύς Ἀργείων

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

Χορός Δαναΐδων

οὔτοι τι θαῦμα δυςφορεῖν φόβῳ φρενός.

Βασιλεύς Ἀργείων

ἀεὶ δ᾽ ἀνάρχων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

Χορός Δαναΐδων

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

ΧΟΡΟΣ

Τούτῳ μὲν εἶπας καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Κλάδους μὲν αὐτοῦ λείπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω τόδε.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν δύοιτό με;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν.
510

ΧΟΡΟΣ

᾿Αλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Εὔφημον εἴη τουπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟΡΟΣ

Οὔτοι τι θαῦμα δυσφορείν φόβῳ φρενός.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Αεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ' ἐξαίσιον.

ΧΟΡΟΣ

Σὺ καὶ λέγων εὐφραινε καὶ πράσσων φρένα φρενί.
515

ΧΟ.

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς ὁρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

ΒΑ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
515

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω, χειρία λόγοις σέθεν.

ΒΑ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ρύοιτό με;

ΒΑ.

οὗτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;
520

ΒΑ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένη.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ.

ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

Chorus

Lord of lords,

most blessed among the blessed, power most perfect among the perfect, O blessed Zeus, hear! And from your offspring ward off in utter abhorrence the lust of men, and into the purple sea cast
525

their black-benched madness!
530

Chorus

Zeus, it was, through endless time, the lord,

. . . and by the unharming might of his hand, and by his divine breath, she gained rest, and let fall the sorrowing shame of tears.
575

And, taking Zeus as her support, according to a true story, she bore a blameless son—
580

Chorus

Throughout long ages blessed. All the earth cries aloud, This is in very truth the offspring of life-giving Zeus; for who else could have endured the suffering plotted by Hera? Call this the work of Zeus and this his race sprung from Epaphus and you will hit the truth.

Chorus

He does not sit upon his throne by mandate of another and hold his dominion beneath a mightier. No one sits above him whose power he holds in awe. He speaks, and it is done—he hastens to execute whatever his counselling mind conceives.¹
595

PELASGUS

Go, attendants; for the stranger says well. Lead to the public altars and seats of the gods: and it behooves you not to talk much with those you meet, leading this sailor who has taken refuge at the hearth of the gods.

CHORUS

To him you have spoken: and he departs as he has been enjoined: but how shall I act? where (or how) do you afford confidence to me?

PELASGUS

Leave here, indeed, the boughs a sign of your trouble.

CHORUS

And in truth I leave them, by your authority and words.