Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,

Αἰδοῖον εὖ ῥέοντα πρὸς ξένον λαβεῖν.

Οπάονας δὲ φράστοράς τ᾽ ἐγχωρίων ¹
500

Ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

Βωμοὺς προνάους καὶ πολισσούχων ἕδρας

Εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ δι᾽ ἄστεος

Στείχουσι μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις. ²

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ινάχῳ γένος
505

Τρέφει. Φύλαξαι μὴ θράσος τέκη φόβον. ³

Καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾿ ἀγνοίας ὕπο.

Βα

Στείχοιτ᾽ ἂν, ἄνδρες εὐ γὰρ ὁ ξένος λέγει.

Ηγεῖσθε βωμοὺς ἀστυκοὺς θεῶν ἕδρας ⁴

Καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν ⁵
510

Ναύτην ἄγοντας τόνδ' ἐφέστιον θεῶν.

Κο.

Τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

Εγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμας ἐμοί ⁶

Supplices. Aeschylus. ed. Joannes Cornelius de Pauw. Hagae Comitum. 1745.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

Ἱκέτιδες (OCR draft) (Greek) (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 524-599 focus

str. 1

Χορος

ἄναξ ἀνάκτων, μακάρων

μακάρτατε καὶ τελέων
525

τελειότατον κράτος, ὄλβιε Ζεῦ,

πιθοῦ¹ τε καὶ γένει σῷ²

ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν εὖ στυγήσας:

λίμνᾳ δ᾽ ἔμβαλε πορφυροειδεῖ³

τὰν μελανόζυγ᾽ ἄταν.
530
531

ant. 1

Χορος

τὸ πρὸς γυναικῶν <δ᾽⁴> ἐπιδὼν

παλαίφατον ἁμέτερον

γένος φιλίας προγόνου γυναικὸς

νέωσον εὔφρον᾽ αἶνον,

γενοῦ πολυμνάστωρ, ἔφαπτορ⁵ Ἰοῦς,
535

Δῖαι⁶ τοι γένος εὐχόμεθ᾽ εἶναι

γᾶς ἀπὸ τᾶσδ᾽ ἄποικοι.⁷

538

str. 2

Χορος

παλαιὸν δ᾽ εἰς ἴχνος μετέσταν

ματέρος ἀνθονόμους ἐπωπάς,

λειμῶνα βούχιλον, ἔνθεν Ἰὼ
540

οἴστρῳ ἐρεσσομένα

φεύγει ἁμαρτίνοος,

πολλὰ βροτῶν διαμειβομένα

φῦλα, διχῇ δ᾽ ἀντίπορον

γαῖαν ἐν αἴσᾳ διατέμ-
545

νουσα πόρον κυματίαν ὁρίζει:

547

ant. 2

Χορος

ἰάπτει δ᾽ Ἀσίδος⁸ δι᾽ αἴας

μηλοβότου Φρυγίας διαμπάξ:

περᾷ δὲ Τεύθραντος ἄστυ Μυσῶν,⁹

Λύδιά¹⁰ τ᾽ ἂγ¹¹ γύαλα,
550

καὶ δι᾽ ὀρῶν¹² Κιλίκων

Παμφύλων τε [γένη¹³] διορνυμένα

πὰρ¹⁴ ποταμοὺς¹⁵ ἀενάους

καὶ βαθύπλουτον χθόνα καὶ

τὰν¹⁶ Ἀφροδίτας πολύπυρον αἶαν.
555
556

str. 3

Χορος

ἱκνεῖται δ᾽ †εἰσικνουμένου¹⁷ βέλει

βουκόλου πτερόεντος

Δῖον πάμβοτον ἄλσος,

λειμῶνα χιονόβοσκον, ὅντ᾽ ἐπέρχεται

Τυφῶ μένος,
560

ὕδωρ τε¹⁸ Νείλου νόσοις ἄθικτον,

μαινομένα πόνοις ἀτί-

μοις ὀδύναις τε κεντροδα-

λήτισι¹⁹ θυιὰς Ἥρας.

565

ant. 3

Χορος

βροτοὶ δ᾽, οἳ γᾶς τότ᾽ ἦσαν ἔννομοι,
565

χλωρῷ δείματι²⁰ θυμὸν

πάλλοντ᾽ ὄψιν ἀήθη,

βοτὸν²¹ ἐσορῶντες δυσχερὲς μιξόμβροτον,

τὰν μὲν βοός,

τὰν δ᾽ αὖ γυναικός: τέρας δ᾽ ἐθάμβουν.²²
570

καὶ τότε²³ δὴ τίς ἦν ὁ θέλ-

ξας πολύπλαγκτον ἀθλίαν

οἰστροδόνητον Ἰώ;

574

str. 4

Χορος

δι᾽²⁴ αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

Ζεὺς...²⁵²⁶
575

χειρὸς²⁷ δ᾽ ἀπημάντῳ σθένει

καὶ θείαις ἐπιπνοίαις

παύεται, δακρύων δ᾽ ἀπο-

στάζει πένθιμον αἰδῶ.

λαβοῦσα δ᾽ ἕρμα Δῖον ἀψευδεῖ λόγῳ
580

γείνατο παῖδ᾽ ἀμεμφῆ,

582

ant. 4

Χορος

δι᾽ αἰῶνος μακροῦ πάνολβον:

ἔνθεν πᾶσα βοᾷ χθών,

“φυσιζόου²⁸ γένος τόδε²⁹

Ζηνός ἐστιν ἀληθῶς:
585

τίς γὰρ ἂν κατέπαυσεν Ἥ-

ρας νόσους ἐπιβούλους;”

Διὸς τόδ᾽ ἔργον: καὶ τόδ᾽ ἂν γένος λέγων

ἐξ Ἐπάφου κυρήσαις.

590

str. 5

Χορος

τίν᾽ ἂν θεῶν ἐνδικωτέροισιν
590

κεκλοίμαν εὐλόγως ἐπ᾽ ἔργοις;

<αὐτὸς³⁰> πατὴρ φυτουργὸς αὐτόχειρ ἄναξ

γένους παλαιόφρων μέγας

τέκτων, τὸ πᾶν μῆχαρ οὔριος Ζεύς.

595

ant. 5

Χορος

ὑπ᾽ ἀρχᾶς³¹ δ᾽ οὔτινος θοάζων
595

τὸ μεῖον κρεισσόνων³² κρατύνει;³³

οὔτινος³⁴ ἄνωθεν ἡμένου³⁵ σέβει κάτω.

πάρεστι δ᾽ ἔργον ὡς ἔπος

σπεῦσαί τι τῶν βούλιος³⁶ φέρει φρήν.

600

Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 524-599 focus

Χορός

ἄναξ ἀνάκτων, μακάρων

μακάρτατε καὶ τελέων
525

τελειότατον κράτος, ὄλβιε Ζεῦ,

πιθοῦ τε καὶ γένει σῷ

ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν εὖ στυγήσας.

λίμνᾳ δʼ ἔμβαλε πορφυροειδεῖ

τὰν μελανόζυγʼ ἄταν.
530

531

Χορός

τὸ πρὸς γυναικῶν δʼ ἐπιδὼν

παλαίφατον ἁμέτερον

γένος φιλίας προγόνου γυναικὸς

νέωσον εὔφρονʼ αἶνον,

γενοῦ πολυμνάστωρ, ἔφαπτορ Ἰοῦς·
535

Δῖαί τοι γένος εὐχόμεθʼ εἶναι

γᾶς ἀπὸ τᾶσδʼ ἄποικοι.

538

Χορός

παλαιὸν, δʼ εἰς ἴχνος μετέσταν

ματέρος ἀνθονόμους ἐπωπάς,

λειμῶνα βούχιλον, ἔνθεν Ἰὼ
540

οἴστρῳ ἐρεθομένα

φεύγει ἁμαρτίνοος,

πολλὰ βροτῶν διαμειβομένα

φῦλα, διχῇ δʼ ἀντίπορον

γαῖαν ἐν αἴσᾳ διατέμ-
545

νουσα πόρον κυματίαν ὁρίζει·

547

Χορός

ἰάπτει δʼ Ἀσίδος διʼ αἴας

μηλοβότου Φρυγίας διαμπάξ.

περᾷ δὲ Τεύθραντος ἄστυ Μυσῶν,

Λύδιά τε γύαλα,
550

καὶ διʼ ὀρῶν Κιλίκων

Παμφύλων τε γένη διορνυμένα

καί ποταμοὺς ἀενάους

καὶ βαθύπλουτον χθόνα καὶ

τὰν Ἀφροδίτας πολύπυρον αἶαν.
555

556

Χορός

ἱκνεῖται δὴ σινουμένα βέλει

βουκόλου πτερόεντος

Δῖον πάμβοτον ἄλσος,

λειμῶνα χιονόβοσκον, ὅντʼ ἐπέρχεται

Τυφῶ μένος,
560

ὕδωρ τε Νείλου νόσοις ἄθικτον,

μαινομένα πόνοις ἀτί-

μοις ὀδύναις τε κεντροδα-

λήτισι, θυιὰς Ἥρας.

565

Χορός

βροτοὶ δʼ, οἳ γᾶς τότʼ ἦσαν ἔννομοι
565

χλωρῷ δείματι θυμὸν

πάλλοντʼ ὄψιν ἀήθη,

βοτὸν ἐσορῶντες δυσχερὲς μειξόμβροτον,

τὰν μὲν βοός,

τὰν δʼ αὖ γυναικός· τέρας δʼ ἐθάμβουν.
570

καὶ τότε δὴ τίς ἦν ὁ θέλ-

ξας πολύπλαγκτον ἀθλίαν

οἰστροδόνητον Ἰώ;

574

Χορός

διʼ αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

Ζεὺς
575

Διὸς δʼ ἀπημάντῳ σθένει

καὶ θείαις ἐπιπνοίαις

παύεται, δακρύων δʼ ἀπο-

στάζει πένθιμον αἰδῶ.

λαβοῦσα δʼ ἕρμα Δῖον ἀψευδεῖ λόγῳ
580

γείνατο παῖδʼ ἀμεμφῆ,

582

Χορός

διʼ αἰῶνος μακροῦ πάνολβον·

ἔνθεν πᾶσα βοᾷ χθών,

φυσιζόου γένος τόδε

Ζηνός ἐστιν ἀληθῶς·
585

τίς γὰρ ἂν κατέπαυσεν Ἥ-

ρας νόσους ἐπιβούλους;

Διὸς τόδʼ ἔργον καὶ τόδʼ ἂν γένος λέγων

ἐξ Ἐπάφου κυρήσαις.

590

Χορός

τίνʼ ἂν θεῶν ἐνδικωτέροισιν
590

κεκλοίμαν εὐλόγως ἐπʼ ἔργοις;

αὐτὸς ὁ πατὴρ φυτουργὸς αὐτόχειρ ἄναξ

γένους παλαιόφρων μέγας

τέκτων, τὸ πᾶν μῆχαρ οὔριος Ζεύς.

595

Χορός

ὑπʼ ἀρχᾶς δʼ οὔ τινος θοάζων
595

τὸ μεῖον κρεισσόνων κρατύνει.

οὔτινος ἄνωθεν ἡμένου σέβει κράτη.

πάρεστι δʼ ἔργον ὡς ἔπος

σπεῦσαί τι τῶν βούλιος φέρει φρήν.

Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 490 focus

Δαναός

πολλῶν τάδ' ἥμῖν ἐστιν ἠξιωμένα.

αἰδοῖον εὖ ῥέοντα πρὸς ξένον λαβεῖν.

ὀπάονας δ' φραστόρας τ' ἐγχωρίων,
430

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολιαύχων θεῶν.

βωμοὺς προνάους καὶ πολιαύχων ἕδρας.

ῥῦμα δὲ· ἀσφαλείας δ' δι' ἄστεος

στείχουσι. μορφῆς δ' οὐχ ὁ μόσυνος φύσις.

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος.
435

τρέφει. φυλάξαι μὴ θράσος τέκῃ φόβον.

καὶ μὴ φίλον τίς ἔκταν ἀγνοίας ὕπο.

Βασιλεύς

στείχοι τ' ἂν ἄνδρος, ᾧ γὰρ ὀξένος λέγῃ.

ἡγεῖσθε βωμὴ ἀσίκτυς θεῶν ἕδρας,

καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν,
440

ναύτην ἄγοντας τόν δ' ἐφέστιον θεῶν

Χορός

τύτω μὲν ἆπας καὶ τεταγμένος κίοι.

Aeschylus. o

Α Ι Σ Χ Υ Λ Ο Υ

Χορός

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ. πῆ θράσος νέμοις ἐμοί.

Βασιλεύς

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε σημεῖον πόνου.

Χορός

καὶ δὴ σφελάντω χερὶ καὶ λόγοις σέθεν.
445

Βασιλεύς

λαυρὸν κατ' ἄλσος νῦν ἐπιστρέφω τόδε.

Χορός

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοι τόμε.

Βασιλεύς

ἤτοι πβτῶν ἁρπαγῆς ἐκ λώσομεν.

Χορός

ἀλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

Βασιλεύς

ὄφιμον εἴη τὔπος ὄφιμ' ἐκμένῃ.
450

Χορός

ἤτοι τί ταῦμα δυςφορεῖν φόβω φρενός.

Βασιλεύς

” ἀεὶ δ' ἀνάκτων ἔςτιδᾶ μ' ἐξαίσιοι.

Χορός

σὺ καὶ λόγων εὔφραινέ καὶ πράσσων φρενὶ

Βασιλεύς

κἀγ' ὅτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.

ἐγὼ δὲ λαὸς συγκαλῶν ἐγχωρίους.
455

πιέτω τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

καὶ σὸν διδάξω πατέρα τοῖα χρὴ λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους.

λιταῖς παραıτοῦ, τῶν σ' ἔρως ἔχει τυχεῖν.

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι.
460

Βασιλεύς / Χορός

πειθὼ δ' ἕποιτο. καὶ τύχη πρακτήριος.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 490 focus

ΔΑ.

πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
490

αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.

ὀπάονας δὲ φράστοράς τ᾽ ἐγχωρίων

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

βωμοὺς προνάους καὶ πολισσούχων ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ἡ δι᾽ ἄστεως
495

στείχουσι· μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος

τρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέκῃ φόβον.

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾿ ἀγνοίας ὕπο.

ΒΑ.

στείχοιτ᾽ ἂν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει.
500

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικοὺς, θεῶν ἕδρας·

καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν

ναύτην ἄγοντας τόνδ᾽ ἐφέστιον θεῶν.

ΧΟ.

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΒΑ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

ΒΑ.

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν.
510

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

ΒΑ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ.

ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
515

ΒΑ.

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

πείσω τὸ κοινὸν, ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ,

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρὴ λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
520

λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 490 focus

Δαναός

πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστὶν ἠξιωμένα,

αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.
475

ὀπάονας δὲ φράστοράς τ' ἐγχωρίων

Δαναός

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

βωμοὺς προνάους καὶ πολυξέστους ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεως

στείχουσι· μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.
480

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος

τρέφει. φύλαξαι, μὴ θράσος τέκῃ φόβον.

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾽ ἀγνοίας ὕπο.

Βασιλεύς Ἀργείων

στείχοιτ' ἄν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει·

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας·
485

καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν

ναύτην ἄγοντας τόνδ' ἐφέστιον θεῶν.

Χορός Δαναΐδων

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

Βασιλεύς Ἀργείων

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
490

Χορός Δαναΐδων

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

Βασιλεύς Ἀργείων

λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

Χορός Δαναΐδων

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

Βασιλεύς Ἀργείων

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

Χορός Δαναΐδων

ἀλλ᾽ ἢ δρακόντων δυςφρόνων ἐχθίοσιν;
495

Βασιλεύς Ἀργείων

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

Χορός Δαναΐδων

οὔτοι τι θαῦμα δυςφορεῖν φόβῳ φρενός.

Βασιλεύς Ἀργείων

ἀεὶ δ᾽ ἀνάρχων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

Χορός Δαναΐδων

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

Βασιλεύς Ἀργείων

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ᾽ ἐξερημώσει πατήρ.
500

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

πείσω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρὴ λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους

λιταῖς παραιτοῦ, τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.
505

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 490 focus

ΔΑΝΑΟΣ

Πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
490

αἰδοῖον εὑρεθέντα εὖ ῥέοντα εἆρ᾽ ἐοντα πρόξενον προς ξένον λαβεῖν.

Οπάονας δὲ φράστοράς τ' ἐγχωρίων

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

ΙΚΕΤΙΔΕΣ

ΔΑΝΑΟΣ

βωμοὺς προνάους πολισσούχων ¹² καὶ φιλοξένους om. ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ' ᾖ ἀσφαλείας δὲ δι' ἄστεως
495

στείχουσι· μορφῆς δ' οὐχ ὁμόστολος φύσις·

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ινάχῳ γένος

τρέφει· φύλαξαι μὴ θράσος τέκῃ φόβον·

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾿ ἀγνοίας ὕπο.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Στείχοιτ' ἄν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει·
500

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς ἀστίκτους, θεῶν ἕδρας·

καὶ ξυμβολοῦσιν ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεών

ναύτην ἄγοντας τόνδ' ἐφέστιον θεῶν.

ΧΟΡΟΣ

Τούτῳ μὲν εἶπας καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Κλάδους μὲν αὐτοῦ λείπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω τόδε.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν δύοιτό με;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν.
510

ΧΟΡΟΣ

᾿Αλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Εὔφημον εἴη τουπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟΡΟΣ

Οὔτοι τι θαῦμα δυσφορείν φόβῳ φρενός.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Αεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ' ἐξαίσιον.

ΧΟΡΟΣ

Σὺ καὶ λέγων εὐφραινε καὶ πράσσων φρένα φρενί.
515

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

πατῶ πιετω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ,

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα τοῖα χρή λέγειν.

ΙΚΕΤΙΔΕΣ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
520

λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ' ἔρως ἔχει τυχεῖν·

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

ΧΟΡΟΣ

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 490 focus

πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,

αἰδοῖον εὖ ῥέοντα πρόξενον λαβεῖν.
500

ὀπάονας δὲ φράστορας τ᾽ ἐγχωρίων

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

βωμοὺς προνάους καὶ [πολισσούχων] ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεως

στείχουσι μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.
505

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος

τρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέχῃ φόβον·

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾽ ἀγνοίας ὅπο.

ΒΑ.

στείχοιτ᾽ ἄν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει·

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας·
510

καὶ ξυμβόλοισιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν

ναύτην ἄγοντας τόνδ᾽ ἐφέστιον θεῶν.

¹²³⁴⁵⁶⁷

οἰκτίσας ἰδὼν οἰκτίσας ἰδὼν οἶκτοσ εἰσιδὼν Μ. nulla personae nota in M. εὖ ῥέοντα εὖ ῥέοντα εἆρ᾽ ἐοντα Μ. εὑρεθέντα fort. εὐθενοῦντα. πρόξενον πρόξενον προσ ξένον Μ. πολισσούχων πολισσούχους corr. in πολισσούχων Μ. ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι' ἀσφαλείασ δὲ δι' Μ. ἄστεως ἄστεωσ ἄστεωσ Μ. paragraphus praefixa in M, item 513, 515. ἀστικούς ἀστικούς ἀστίκτουσ Μ. ξυμβόλοισιν ξυμβολοῦσιν ναύτην scribendum videtur ναυστήρ.

ΧΟ.

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς ὁρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

ΒΑ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
515

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω, χειρία λόγοις σέθεν.

ΒΑ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ρύοιτό με;

ΒΑ.

οὗτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;
520

ΒΑ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένη.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ.

ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

ΒΑ.

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.
525

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

πιετω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρή λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους

λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.
530

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

⁸⁹¹⁰

nullae personarum notae in M. χειρία χειρία χειρὶ καὶ Μ. ἐπιστρέφου ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω Μ. βέβηλον ἂν ἄλσος βέβηλον ἂν ἄλσοσ (corr. m) βέβηλον ἂν πέδον ἁρπαγαῖς σ' ἁρπαγαῖς σ' ἁρπαγαῖς ἅρπαγεσ Μ. ἀνάκτων ἀεὶ γυναικῶν φρένα φρένα φρενί Μ. δαρόν fort. δαρὸν παῖδ᾽ ἐρημώσει. in marg. supplevit m. πιετω κίω fort. πατῶ. ποῖα ποῖα τοῖα Μ. πορσυνῶν πορσυνῶν πορσύνων Μ.

ΧΟ.

Aeschyli Supplices (OCR draft) Experimental (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 490 focus

ΔΑ.

πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
490

Apparatus Criticus

ὑποστήσεις ὑποστήσει ἁπλῶς ἀλλὰ πῶς μαστικτήρα μακιστῆρα ἢ [μὴν] καὶ μήν del. ἢ scripsi ἐσβέβηκα ἐσέβηκα ὁμαίμοις ὁμαίμους ¹ οἰκτίσας ἰδὼν οἶκτος εἰσιδών στόλου στόλον

ΔΑ.

αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.

ὀπάονας δὲ φράστοράς τ᾽ ἐγχωρίων

ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν

βωμοὺς προνάους καὶ [πολισσούχων] ἕδρας

εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ἦι δι᾽ ἄστεως
495

στείχουσι· μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.

Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχωι γένος

τρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέκηι φόβον·

καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾿ ἀγνοίας ὕπο.

ΠΕΛ.

στείχοιτ᾽ ἄν, ἄνδρες· εὐ γὰρ ὁ ξένος λέγει·
500

ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας·

καὶ ξυμβολοῦσιν οὐ πολυστομεῖν χρεών

ναύτην ἄγοντας τόνδ᾽ ἐφέστιον θεῶν.

ΧΟ.

τούτωι μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΠΕΛ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΠΕΛ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:

ΠΕΛ.

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς (σ᾽) ἐκδώσομεν.
510

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;

ΠΕΛ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένηι.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβωι φρενός.

ΠΕΛ.

ἀεὶ δ᾽ ἄπρακτον ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
515

ΠΕΛ.

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

στείχω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

Apparatus Criticus

εὑρεθέντα εὐ ῥέοντα πρόξενον προσξένον³ [πολισσούχων] πολισσούχους⁴ ἀσφάλεια δ᾽ ἦι δι᾽ ἄστεως ἀσφαλείας δὲ δι᾽ ἄστεος ἀστικούς ἀστίκτους ξυμβολοῦσιν ξυμβόλοισιν χειρὶ καὶ λόγοις χειρία λόγοις⁵ ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω ⁶ ἁρπαγαῖς (σ᾽) ἅρπαγες (σ᾽) ⁷ ἄπρακτον ἀνάκτων⁸ φρένα φρενί ⁹ στείχω στείχω πιετω

ΠΕΛ.

καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρὴ λέγειν.

πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
520

λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.

ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·

πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

¹⁰

Translations (8)

Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 524-595 focus

Chorus

Lord of lords,

most blessed among the blessed, power most perfect among the perfect, O blessed Zeus, hear! And from your offspring ward off in utter abhorrence the lust of men, and into the purple sea cast
525

their black-benched madness!
530

531

Chorus

Look benignly upon the women’s cause, look upon our race ancient in story, and recall the happy tale of our ancestress, the woman of your love.

Show that you remember all, you who laid your hand upon Io. It is from Zeus that we claim descent, and it is from this, our homeland, that we went forth.
535

538

Chorus

I have come here to the prints of ancient feet, my mother’s, even to the region where she was watched while she browsed among the flowers—

into that pasture, from which Io, tormented by the gad-fly’s sting, fled in frenzy, traversing many tribes of men, and
540

according to fate, cut in two the surging strait, marking off the land upon the farther shore.
545

547

Chorus

And through the land of Asia she gallops, straight through sheep-pasturing Phrygia , and she passes the city of Teuthras among the Mysians,

and the hollow vales of Lydia , across the mountains of the Cilicians and the Pamphylians, speeding over ever-flowing rivers and earth deep and rich, and
550

the land of Aphrodite that teems with wheat.
555

556

Chorus

Harassed by the sting of the winged herdsman she gains at last the fertile groves sacred to Zeus, that snow-fed pasture assailed

by Typho’s fury, and the water of the Nile that no disease may touch—maddened by her ignominious toils and frenzied with the pain of Hera’s torturing goad.
560

565

Chorus

And mortals, who in those days dwelled in the land, shook with pallid terror at the terrible sight as they beheld a being fearsome, half-human, part cow
565

and part of woman; and they were astonished at the monstrous thing. And then, at last, who was it who calmed the far-wandering, the wretched, the sting-tormented Io?
570

574

Chorus

Zeus, it was, through endless time, the lord,

. . . and by the unharming might of his hand, and by his divine breath, she gained rest, and let fall the sorrowing shame of tears.
575

And, taking Zeus as her support, according to a true story, she bore a blameless son—
580

582

Chorus

Throughout long ages blessed. All the earth cries aloud, This is in very truth the offspring of life-giving Zeus; for who else could have endured the suffering plotted by Hera? Call this the work of Zeus and this his race sprung from Epaphus and you will hit the truth.

590

Chorus

Which of the gods has accomplished deeds which, with good reason, warrant more justly my appeal to him? Father himself and lord, he planted us with his own hand; he is the mighty fashioner of our race, ancient in wisdom, who devises everything, whose breath makes all things prosper, Zeus himself.
590

595

Chorus

He does not sit upon his throne by mandate of another and hold his dominion beneath a mightier. No one sits above him whose power he holds in awe. He speaks, and it is done—he hastens to execute whatever his counselling mind conceives.¹
595

The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 490 focus

These things are much valued by us, to have obtained a pitying patron; but send with us attendants of the citizens to point out the way, that we may find the altars before the temples of the country's gods, and the seats of those who guard the city, and that there may be safety to us proceeding through the city but the appearance of our form is not the same [with yours]: for the Nile nourishes a race different from Inachus; we must take care lest boldness produce fear : and in truth one has slain a friend through ignorance.

PELASGUS

Go, attendants; for the stranger says well. Lead to the public altars and seats of the gods: and it behooves you not to talk much with those you meet, leading this sailor who has taken refuge at the hearth of the gods.

CHORUS

To him you have spoken: and he departs as he has been enjoined: but how shall I act? where (or how) do you afford confidence to me?

PELASGUS

Leave here, indeed, the boughs a sign of your trouble.

CHORUS

And in truth I leave them, by your authority and words.

PELASGUS

Now betake yourself to this level grove.

CHORUS

And how can an unconsecrated grove defend me.

PELASGUS

By no means will we give you up to the rapine of winged birds.

CHORUS

But what if [you give us up] to those more hateful than hostile dragons?

PELASGUS

May well-omened words be spoken by you addressed with well-omened words.

CHORUS

By no means is it a wonder that I am impatient in mind through terror.

PELASGUS

The fear of kings is ever immoderate.

CHORUS

Do you both by words and deeds gladden my mind 2

.

PELASGUS

But for no long time shall your father be alone: but I assembling the people of the country, will persuade them in common, that I may render them favorable, and will instruct your father what he ought to say. Therefore remain, and entreat with prayers the gods of the country for those things which you have desire to obtain. But I having performed these things will return: and may persuasion attend me and effective good fortune.

CHORUS

LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 490 focus

C'est déjà pour nous chose d'un prix immense que d'avoir en toi rencontré un proxène, qui se révèle respectueux du suppliant. Mais fais-moi aussi escorter de gardes, de guides indigènes, pour m'aider à trouver les autels placés devant les temples des dieux de la cité et

LES SUPPLIANTES

DANAOS.

leurs demeures hospitalières; pour assurer de plus notre sécurité, quand nous traverserons la ville. La nature a vêtu différemment nos traits; le Nil et l'Inachos ne nourrissent pas des races pareilles. Gardons qu'excès de confiance n'engendre grand effroi : plus d'un déjà a tué un ami, pour l'avoir méconnu.

LE ROI.

Allez, gardes, l'étranger a raison; conduisez- le aux autels de la ville, demeures de nos dieux; et à ceux que vous rencontrerez dites, sans bavardage, que vous servez de guides à un marin, suppliant de nos dieux.

Danaos sort accompagné de quelques gardes.

LE CORYPHÉE.

Tu lui as donné tes instructions: qu'il
parte avec elles! Mais moi, que dois-je faire ? où, selon toi, serai-je en sûreté ?

LE ROI.

Laisse là tes rameaux, symbole de ta peine.

LE CORYPHÉE.

Voilà je les laisse à la garde de ton bras et de ta parole.

LE ROI.

Passe ici maintenant, dans la partie plane du sanctuaire.

LE CORYPHÉE.

Quelle protection m'offre le sanctuaire là où il s'ouvre à tous ?

LE ROI.

N'aie crainte je n'entends point te livrer aux oiseaux de proie.

LE CORYPHÉE.

Oui, mais à des monstres plus cruels que le plus cruel serpent?

LE ROI.

A qui te dit : « Confiance! » réponds par des mots confiants.

LE CORYPHÉE.

Ne t'étonne pas si mon cœur effrayé se montre impatient.

LE ROI.

Jamais roi n'a connu la peur.

LE CORYPHÉE.

A toi donc de me réconforter par des actes autant que par des mots.

LE ROI.

Va, ton père ne te laissera pas longtemps seule. Moi, je vais convoquer les gens de ce pays, pour disposer en ta faveur l'opinion populaire; puis à ton père

LES SUPPLIANTES

LE ROI.

j'enseignerai le langage qu'il doit tenir. Demeure donc ici et que tes prières demandent aux dieux de la cité ce que tu souhaites d'obtenir, cependant que j'irai ordonner tout cela. Que la Persuasion m'accompagne et la Chance efficace!

Le Roi sort avec sa troupe. Le Chœur est des- cendu dans l'orchestre. Assez soutenu.

LE CHŒUR.

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 490 focus

This reverend, this benevolent regard

To ſtrangers we receive with grateful honour.

But from thy train ſend with me ſome t' attend,

To guide me to the altars of your Gods,
570

The guardians of your ſtate, and to their ſhrines,

With ſafety thro' your ſtreets; for much unlike

Our form, our garb to yours; nor does our Nile

See on its banks a race like thoſe, that tread...

The verdant borders of your Inachus:
575

Hence inſolence may dare the rude affront;

The ſtranger friend by the friend's hand has bled.

PELASGUS.

Attend him; he ſays well; conduct his ſteps

Safe to the ſacred ſhrines, ſeats of the Gods,

Within our walls; and, as you paſs, avoid
580

Much talk with those you meet, guiding this ſtranger,

Who claims protection from our hallow'd altars.

CHORUS.

For him thou hast order'd well; ſafe may he go

Appointed thus: but what becomes of me ?

What ſhall I do? How wilt thou calm my fears?
585

PELASGUS.

Leave here thoſe boughs, the enſigns of your toils.

CHORUS.

I leave them, as thy voice and hand directs.

PELASGUS.

Seeft thou that unfenc'd grove? Take ſhelter there u

.

CHORUS.

How ſhou'd th' unconfecrated grove protect me ?

PELASGUS.

Let them have wings, we leave you not their prey.
590

CHORUS.

Than winged dragons they're more dreadful to us,

PELASGUS.

With better omens be thy words auſpicious x

.

CHORUS.

No marvel if my mind ſinks with its fears.

PELASGUS.

But a king's fear is omenous of ill.

CHORUS.

Be all thy words, be all thy actions happy!
595

PELASGUS.

Your father will not long be abſent from you;

Meanwhile will I perfuade th' aſſembled people,

If haply I may move them, to receive you

With gen'rous pity: him will I inſtruct

How beſt t' addreſs his ſpeech. Await th' event,
600

And ſupplicate the Gods, whoſe guardian pow'r

Is worship'd here, to grant your hearts' warm wiſh.

This done, I will return; and may perfuafion

Attend me, and good fortune ſpeed my ſteps.

CHORUS.

Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 490 focus

Gran ventura stimiam che in te troviamo

530

tal pietoso protettore. Or tu

lasciaci alcun dei tuoi compagni, e guida

ai templi e all'are innanzi ai templi accese

del Numi protettori essi ci siano,

ed a fianco ci stian, sí che securi

535

moviam per la città: ché non è simile

il nostro aspetto al vostro: il Nilo e l'Inaco

nutron diversa stirpe. Or dall'ardire

nascer potrebbe uno sgomento: spesso

per non sapere, alcun l'amico uccise.

540

PELASGO

Compagni, andate. Quel ch'ei dice è giusto.

Siate a lor guida all'are della rocca

ove albergo han gli Dei. Con chi v'incontra

breve discorso sia, mentre guidate

questo nocchiero, supplice dei Numi.
545

CORO

Bene hai parlato con mio padre: ei parte

ammaestrato. Ma io che farò ?

Quale arra di fiducia arrechi a me?

PELASGO

Qui lascia i segni del travaglio, i rami.

CORO

Ossequente ai tuoi detti, ecco, li lascio.
550

PELASGO

In questo bosco, al piano adesso scendi.

CORO

Qual tutela mi dà bosco profano?

PELASGO

Non verranno a rapirti alati draghi!

CORO

E se verran nemici anche piú infesti?

PELASGO

Fauste parole udire io solo voglio!
555

CORO

Parla ancora il terror: non ti stupire.

PELASGO

Femminile terror sempre trasmoda.

CORO

Lieta coi detti e con i fatti rendimi.

PELASGO

Breve tempo sarai lungi dal padre.

lo vado adesso, e i terrazzani chiamo,
560

ché rendere li voglio a te benevoli;

e il padre tuo di ciò che deve dire

istruirò. Tu qui rimani, e invoca

dei Numi d'Argo, con le preci, quello

che brami. Intanto in fretta io vo'. Süada
565

m' assista, e tutto la fortuna compia.

SECONDO CANTO INTORNO ALL'ARA¹ 1

CORO

Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 490 focus

Multis hæc nobis ſunt digna,

Venerandum bene uertentem hoſpitem accipere.

465

Rex

Ite uir, bene enim hoſpes dicit.

Præite ad aras ciuicas deorum ſedes.

Et ſymbolis, non multum loqui opus est,

Nautam ducentes hunc familiarem deorum.

Pu.

Sic enim dixiſti, & ordinatus it.
470

Ego uerò quo facio ubi audaciam distribuis mihi,

Rex

Ramos quidem laboris ipſius ſignum relinque.

Pu.

Etiam relinquo, manu & uerbis tuis.

Rex

Iuxta hoc nemus conuerto amplum.

Pu.

At quomodo nemus profanum liberabit me?
475

Rex

Non enim rapinis alatorum dabimus.

Pu.

Sed ſi draconum triſtium inimicis.

Rex

Benedictus sit ſermo benedicto.

Pu.

Non certè mirum moſlestia ferre mentis timore.

Rex

Semper regum timor ingens eſt.
480

Pu.

Tu loquens lætifica & agens mente.

Rex

Sed longo tempore non deſeret pater.

Ego uerò populos conuocans patrios,

Perſuadebo concionem ut clementer faciat.

Et tuum docebo patrem, qualia oportet dicere.
485

Ad hæc mane, & deos patrios

Precibus ora, amorem horum te aſsequi.

Ego uerò hæc ornans ueniam.

Perſuaſio ſequatur, & fortuna altrix.

Cho.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 490 focus

To us, beyond gifts manifold it is

To find a champion thus compassionate;
540

Yet send with me attendants, of thy folk,

Rightly to guide me, that I duly find

Each altar of your city's gods that stands

Before the fane, each dedicated shrine;

And that in safety through the city's ways
545

I may pass onwards: all unlike to yours

The outward semblance that I wear—the race

That Nilus rears is all dissimilar

To that of Inachus. Keep watch and ward

Lest heedlessness bring death: full oft, I ween,
550

Friend hath slain friend, not knowing whom he slew.

The King of Argos

Go at his side, attendants,—he saith well.

On to the city's consecrated shrines!

Nor be of many words to those ye meet,

The while this suppliant voyager ye lead.
555
[ Exit Danaus with attendants.

Chorus

Let him go forward, thy command obeying.

But me how biddest, how assurest thou?

The King of Argos

Leave there the new-plucked boughs, thy sorrow's sign.

Chorus

Thus beckoned forth, at thy behest I leave them.

The King of Argos

Now to this level precinct turn thyself.
560

Chorus

Unconsecrate it is, and cannot shield me.

The King of Argos

We will not yield thee to those falcons' greed.

Chorus

What help? more fierce they are than serpents fell.

The King of Argos

We spake thee fair—speak thou them fair in turn.

Chorus

What marvel that we loathe them, scared in soul?
565

The King of Argos

Awe towards a king should other fears transcend.

Chorus

Thus speak, thus act, and reassure my mind.

The King of Argos

Not long thy sire shall leave thee desolate.

But I will call the country's indwellers,

And with soft words th' assembly will persuade,
570

And warn your sire what pleadings will avail.

Therefore abide ye, and with prayer entreat

The country's gods to compass your desire;

The while I go, this matter to provide,

Persuasion and fair fortune at my side.
575
[ Exit the King of Argos.

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 490 focus

Mit hohem Danke preisen wir das hohe Glück,
470

Daß uns in dir solch ehrenwerther Hort erstand.

Gib aus dem Volke Führer, die des Weges uns

Geleiten, daß wir eurer Heimatgötter Herd

Im Tempelvorhof, ihre goldenstrahlenden

Wohnsize finden und die Stadt mit Sicherheit
475

Durchschreiten können; unsre Tracht und Art ist fremd.

Denn Inachos und Neilos nährt kein gleiches Volk.

Verhüte, daß mein Hoffen keine Furcht gebiert;

Schon Mancher gab unkundig einem Freund den Tod.

Der König.
(zu Einigen aus dem Gefolge)

Zieht hin, o Männer; weise sprach der fremde Mann.
480

Zeigt ihm die Stadtaltäre, zeigt den Göttersiz,

Und trefft ihr Jemand, schwahet nicht; euch folgt ein Mann,

Der, über Meer gekommen, Götterschuß erfleht.

(Danaos mit Begleitern ab nach der Seite von Argos.)

Der Chor.

Ihm gabst du Weisung, ungefährdet zieht er hin:

Doch was beginn' ich? Wo gewinn' ich Schuk von dir?
485

Der König.

Die Zweige, Zeichen deiner Noth, laß hier zurück.

Der Chor.

Ich lasse sie, gehorsam deinem Wink und Wort.

Der König.

Nun wende dich dem langgestreckten Haine zu.

Der Chor.

Wie böte dieser offne Hain mir Sicherheit?

Der König.

Raubvögeln wahrlich geben wir dich nicht dahin.
490

Der Chor.

Doch Feinden, schlimmer als des Drachen grimme Brut!

Der König.

Erwiedre milder; sprach doch ich ein mildes Wort..

Der Chor.

Kein Wunder, wenn ich bitter ward aus Herzensangst.

Der König.

Stets ist die Furcht unmäßig, wenn der Führer fehlt.

Der Chor.

Erheitre du denn meinen Sinn durch Wort und That.
495

Der König.

Nicht lange läßt der Vater euch allein zurück.

Und ich berufe dieses Landes Rath sofort,

Und stimme meines Volkes Herz, euch hold zu sein.

Auch eurem Vater lehr' ich, was er reden soll.

So bleibet hier denn, fleht die Landesgötter an,
500

Und bittet, euch zu geben, was ihr wünschen mögt.

Ich eile nun von hinnen, euch hälfreich zu sein:

Mir folge Peitho, folge mir, vollendend Glück!

(Der König mit seinem Gefolge ab.)

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Notes on the current edition

Supplices

1. 502. Φράςοράς] τι τὰς φράσουλας.

2. 506. Οὐχ ὁμός ολο φύσις] ἐχ ὅμοιος τοῖς ἐχχωρίοις ἐσμὲν, ὡσε λαθῶν.

3. 507. Με θάρσα τέχη] μὴ θαρσήσας μόνο ἀπελοθεῶν, φοβηθῶ ὑπό τινα.

4. 510. θεῶν ἔδρας] τὰς τὰς ἔδρας θεῶν.

5. 511. Καὶ ξυμβόλοισιν] τοῖς συντυγχάνεσι.

6. 514. Πε θράσος νέμοις] αντιδαπὲ παραλυομθύης με το θράσος νέμοις;

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-399

ἀνάρχων: Libri

ἀνάκτων

. Apertum est poetam

ἀνάρκτων

scripsisse. Sunt enim virgines

ἄναρκτοι

absente patre.

498

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-400

φρένα: Libri

φρενί

. Emendavit Heathius.

499

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-401

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ᾽ ἐξερημώσει πατήρ: Libri

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ

. Deest pronomen, neque Aeschylus

χρόνον

utraque brevi in medio trimetro posuisset. Quare

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ' ἐξηρημώσει πατήρ

scripsi.

500

502-504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-402

NA: omissi in Rob. In M. scripti sunt a m. secunda in margine, in G. in textu et iterum in margine.

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-403

πείσω:

πιετω

Μ.

πιέτω

G. in margine et P.

ἐπιέτω

G. in textu et Ε.

πείσω

Turnebus.

502

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-404

ποῖα:

τοῖα

Μ. Ρ. Ε. et in textu G.

τοῖαδε

G. in margine.

ποῖα

Auratus, quod superscriptum in P.

503

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-405

παραιτοῦ:

παραιτῶ

Rob.

505

506. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-406

πορσυνῶν: Libri

πορσύνων

. Correxit Heathius.

506

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-407

NA: Dubitari potest

Πειθώ

πειθοῖ

poeta scripserit.

507

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-408

πιθοῦ: Libri

πείθου

. Lobeckius ad Aiacem p. 283. prioris, p. 250. alterius editionis, ingeniose coniiciebat

πείθου τι καὶ γένει σῷ ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν

511

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-409

τὰν μελανόζυγ᾽ ἄταν:

τὰν μελανόζυγοταν

Μ.

των μελαναζύγαταν

τὴν μελανοζυγάταν

Rob.

τὴν μελανόζυγ᾽ ἄταν

Ρ. Ε. Scholiastae interpretatio,

τὴν ναῦν ἐν ᾗ βλαβήσονται

, omitti postularet articulum. Rectius nigros homines, qui in navi sint, respici vidit Stanleius, de quibus est v. 689.

πρέπουσι δ᾽ ἄνδρες νήϊοι μελαγχίμοις γυίοισι λευκῶν ἐκ πεπλωμάτων ἰδεῖν

. Inest tamen in verbis simul etiam atri mali significatio.

514

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-410

τὸ πρὸς γυναικῶν: Libri

τὸ πρὸς γυναικῶν

. Patet hoc non solum propter

γένος γυναικός

ferri non posse, sed etiam propterea quod Iuppiter, qui pariter ut lo generis earum auctor est, excluderetur. Quare in

τò πρὸς γυναικῶν

mutavi.

515

519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-411

πολυμνῆστορ, ἐφάπτορ: Libri

πολυκτίστωρ ἐφάπτωρ

. Emendavi in Elem. doctr. metr. p. 232. Et

ἐφάπτωρ

quidem etiam Porsonus.

519

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-412

δίας τοι: Quod libri habent,

δίας τοι

, non erat mutandum. Sensus est,

εὐχόμεθα γένος εἶναι ἀπὸ τῆςδε δίας γῆς, ἔνοικοι αὐτῆς

520

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-413

εὐχόμεθ᾽:

εὐχώμεθ᾽

Ε.

520

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-414

ἐπωπάς: Scholiastes

ἐπωπάς

interpretatur

κατανομάς

. Alii hoc pro

ἐποπάς

videntur accepisse. Recte intellexit Paleius inspectionem Argi, observantis in pascuis vitulam, significari. Sic Stephano Byzantio teste Εποπα Acrocorinthus dicebatur, quod inde Aeginam prospexisset Sisyphus.

523

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-415

ἁμαρτίπνοος:

ἁμαρτίπνοος

ante correctionem G.

526

531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-416

ἰάπτει δ᾽ Ἀσίδος:

λάπτει βασίδος

M. G. et codex Robortelli.

λάπτει ἀσίδος

Robortellus. Correxit Turnebus.

531

533. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-417

Μυσῶν:

μουσῶν

M. G. Rob. Correxit Turnebus.

533

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-418

Λύδιά τ᾽ ἂγ γύαλα: Libri

λύγιά τε γύαλα

. Scripsi

Λύδια τ' ἂγ γύαλα

. Εt

Λύδια

quidem iam Turnebus.

534

535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-419

ὅρων:

ὁρῶν

M. a m. prima et Rob.

ορον

M. a m. secunda.

ὁρῶν

G. E. Scripsi

ὁρῶν

ex margine codicis E. Nam in melicis tragici non

ὁρῶν

, sed

ὀρέων

dicunt.

535

535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-420

Κιλίκων:

κυλίκων

535

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-421

Παμφύλων τε διορνυμένα: Quod libri habent,

παμφύλων τε γένη διορνυμένα

, ortum videtur adscripto

γένη

ad corruptum

παμφύλ

, in quo quis

φύλα

sibi visus erat legere. Eiiciendum esse

γένη

Heathius vidit. Spondeum defendit nomen proprium.

536

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-422

γᾶς:

τὰν

M. G. Ρ.

ἂν

ex codice suo affert Robortellus ipse

πὰρ

voluit, sed in textu eius

excidit.

τοὺς

Turnebus. Scripsi

γᾶς

537

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-423

ποταμοὺς: Post

ποταμοὺς

M. Rob.

δ'

habent, non G.

537

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-424

ἀενάους:

ἀεννάους

M. G. antequam corrigerentur. Nobiles fluvii sunt Pamphyliae Cestrus, Catarrhactes, Melas, Eurymedon.

537

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-425

τὰν Ἀφροδίτας:

τὰς ἀφροδίτης

Μ. G. Rob.

τῆς Αφροδίτας

Turn. Scribi debebat

τὰν Αφροδίτας

538

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-426

ἐγκεχριμένα:

ἰσικνουμένου

M. sed ut ultimae duae vocales in rasura scriptae sint a m. secunda, et P. E. Rob.

εἰσικνουμένη

G. Nimis inepte coniuncta sunt

ἱκνεῖται δ᾽ εἰςικνουμένου βουκόλου

, quod scholiastes explicat

ἱκνεῖται δὲ δῖον πάμβοτον ἄλσος, τοῦ οἴστρου τῷ κέντρῳ αὐτὴν διατρυπῶντος

. Defenderunt tamen Marckscheffelius p. 188. et Paleius scripturam aperte a dormitante librario profectam. Lusui in similitudine verborum ibi tantum locus est, ubi aliquid ad sententiam confert. Dictioni poeticae magis hic convenit participium quo Io, quam quo asilus significetur. Talia complura inveniri possunt. Rei aptissimum videtur

ἐγκεχριμένα

. Prom. 564.

χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οίστρος

540

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-427

ὅντ᾽:

τ'

pro

όντ'

Rob.

543

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-428

Τυφῶ:

τυφώμενος

544

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-429

ὕδωρ τὸ Νείλου: Schutzius

ὕδωρ τε Νείλου

. Tenendam duxi librorum scripturam, de qua recte scholiastes,

ἐπεξηγήσατο δὲ τί ἐστι τὸ μένος τοῦ τυφῶ, εἰπὼν τὸ ὕδωρ τοῦ Νείλου

. Tueri videtur ipse Aeschylus in versibus de incremento Nili (fr. 305.) apud Athenaeum in fine libri II.

ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γάνος κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρία, ἐν δ᾽ ἥλιος πυρωπὸς ἐκλάμψας χθονὶ τήκει πετραίαν χιόνα, πᾶσα δ᾽ εὐθαλὴς Αἴγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δήμητρος ἀντέλλει στάχυν

545

547-548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-430

κεντροδαλήτισι θυιὰς Ἥρας:

κεντροδαλήτοις θείας ἥρας

Rob. Sed in M.

θυΐας

scriptum est, ita ut post

aliquid erasum sit, et

θυίας

etiam G. habet. Aberratum est solo accentu. Scribendum enim erat

θυιάς

. Heathius

κεντροδαλήμοσι

. Erfurdtius

κεντροδαλήτισι

, quod recepi.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-431

χλωρῷ δείματι:

χλωρω δεικματι

Μ.

χλωρῷ δείμακτι

χλωρῷ δείματι

Rob.

550

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-432

βοτὸν κακόχαρι δυςχερὲς μιξόμβροτον: Vulgo ut est apud Rob.

βοτὸν ἐφορῶντες δυςχερὲς μιξόμβροτον

. Talem versum non scripsit Aeschylus. Genuinum vocabulum, quod nescio an assecutus sim quum non inventum alibi

κακόχαρι

posui, ab interpretatione expulsum esse, quoniam non intellectum erat accusativos pendere ex

θυμὸν πάλλοντο

, ostendit a scholiasta ad

ὄψιν ἀήθη

adscriptum

ὄψιν ἀήθη ὁρῶντες

, quod metri caussa in

ἐφορῶντες

esse mutatum prodit scriptura codicum M. et G.

ἐσ ὁρῶντες

552

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-433

τὰ δ᾽: Libri

τὰν δ'

, sed G. ex correctione, nam prius scriptum erat

τὰ δ'

. Ita vel sine libro corrigendum erat.

554

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-434

δ᾽ ἐθάμβουν:

δὲ θαμβοῦν

Μ. G. Rob. Correxit Turnebus.

554

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-435

τίς: Libri

τόδε

. Correxit Canterus.

555

558-559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-436

δι' αἰῶνος κρέων ἀπαύστου πράκτωρ τῶνδ᾽ ἐφάνη Ζεύς:

ζεὺς αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

Μ.

ζεὺς αἰῶνος κρεῶν ἀπαύστου

G. Ε.

κραίνων

margo M. Ε.

ζεὺς αἰῶνος κραίνων ἀπαύστον

Ρ.

ζεῦς αἰῶνος κραίνων ἀπαύστου

Rob. Inter v. 557. et 558. rasurae in M. Pessimo numero legebatur

Ζεὺς αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

. Nimirum quod sequens versus exciderat, nomen Iovis addendum esse vidit librarius. At id fuerat in altero versu: hunc, ut antistrophicum,

δι' αἰῶνος

habere oportebat. Supplevi quae deerant usitata formula. Sic in Eumen. v. 317.

πράκτορες αἵματος αὐτῷ τελέως ἐφάνημεν

. Sophocles Trach. 251.

Ζεὺς ὅτου πράκτωρ φανῇ

. 862.

Κύπρις τῶνδ᾽ ἐφάνη πράκτωρ

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-437

δύναμις: Libri

βία

. Non vim, quae si esset vis ab Iunone illata, indicatum id oportebat, sed miseriam desisse dicendum erat. Quare

δύναμις

posui.

560

562-563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-438

δακρύων δ᾽ ἀποσταλάζει πένθιμον αἰδῶ: Frustra laboratum est in explicanda scriptura librorum,

δακρύων δ᾽ ἀποστάζει πένθιμον αἰδῶ

. Nam

ἀποστάζειν

non ea dicuntur, quae aliquid abiiciunt et removent, sed potius quae id conspiciendum praebent. Scribendum erat

ἀποσχάζει

Πένθιμος αἰδὼς δακρύων

est pudor cum dolore et lacrimis coniunctus, quod forma humana privata erat io. Vnde in Prometheo v. 643. dicit

καίτοι καὶ λέγουσ᾿ αἰσχύνομαι θεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰν μορφῆς, ὅθεν μοι σχετλία προςέπτατο

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-439

φυσιζόον:

φυσίζωον

568

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-440

τόδε: Libri

τὸ δή

. Sensum perspexit Turnebus, qui hoc in

τοδι

mutavit. Nam v. 568 - 573. sunt verba, quae omnes homines dicere chorus ait. Recte Porsonus

τόδε

568

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-441

κυρήσαις:

κυρήσας

ante correctionem P.

573

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-442

ἐνδικωτέροισιν:

ἐνδικωτέροισιν

libri. ν abiecit Turnebus.

574

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-443

NA: Non in fine huius versus duas syllabas debebant excidisse dicere critici, sed dactylum in principio versus,

εὖτέ γε

, ut ex antistropha apparet.

576

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-444

μῆχαρ οὔριος:

μήχα οὔριος

578

579. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-445

ὑπ᾽ ἀρχᾶς: Libri

ὑπ' ἀρχάς

. Correxit Schutzius. Perdidit operam Wunderus in censura Aiacis ab Lobeckio editi pag. 103. seqq. evicisse se ratus

θοάζειν

sedere significare. Redit ista opinio ad duo exempla, quorum unum hoc, alterum in principio Oedipi regis est, neutrum recte intellectum. Vt supra v. 86. seqq. chorus deos nullo labore solo nutu suo et voluntate omnia perficere dixit, in eandem sententiam hic dicit Iovem ad nullius imperium properantem,

ὑπ᾿ ἀρχῆς οὔτινος θοάζοντα

(properare enim debet qui imperia potentioris exsequitur), tamen celerrime efficere decreta sua:

πάρεστι δ᾽ ἔργον ὡς ἔπος σπεῦσαί τι τῶν βούλιος φέρει φρήν

. Referuntur ad se invicem

θοάζων

σπεῦσαι

. Quoniam autem ipse talis est Iuppiter, gaudet etiam facere ut debilior potentiorem vincat, neque alio superiorem locum tenente infra sit positus. Vt ipsa verba reddam, hoc dicit, sub nullius imperio properans, probat debiliorem fortioris compotiri infra, nullo superius sedente.

Σέβειν

probandi significatu dixit in Agam. v. 1580.

Αἴγισθ᾽, ὑβρίζειν ἐν κάκοισιν οὐ σέβω

, et in Eum. v. 741.

τὸ μὴ ἀδικεῖν σέβοντες ἐν διαιρέσει

579

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-446

κρεισσόνων:

κρεῖσσον ὢν

M. G. Rob.

κρεῖσον ὢν

E. Correxit Turnebus.

580

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-447

οὔτινος:

οἵτινος

Μ. G.

οὔτινος

Rob.

581

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-448

ἡμένου σέβει:

ἠμέν οὐ

Μ.

ἦμεν οὐ

G. E.

ἡ μὲν οὐ

Rob.

ἡμένου εἰ σέβῃ

Turn. Emendate Vict.

581

583. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-449

βούλιος: Libri

δούλιος

. Emendavit Auratus.

583

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-450

NA: Non puto construendum esse

εὖ

cum

θαρσεῖτε

, ut sit

εὐθαρσεῖτε τὰ τῶν ἐγχωρίων

. Illud vero non contendam, non intercidisse versum inter hos duos.

584

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-451

ἀγγέλλων:

ἀγγέλλων

Μ. a m. secunda et E.

ἀγγέλων

M. a m. prima et G. Rob.

586

587. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-452

ἔνισπε δ᾽ ἡμῖν:

ἑνόσπερ ἡμῖν

Μ. Ρ. Ε.

ἔνεπε δ᾽ ἡμῖν

ἔνισπε δ᾽ ἡμῖν

Rob.

587

587. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-453

ποῖ κεκύρωται:

ποι

(sine acc.)

κεκύρτωται

Μ.

ποῦ κεκύρτωται

G. Ε.

κεκύρτωται

etiam P.

ποῖ κεκύρωται

Rob.

587

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-454

χεὶρ ὅπου πληθύνεται:

χειροπληθύεται

M. P. E. Rob.

χειροπλη· θύεται

G. Qui

χεὶρ ὅπως

coniecerunt ut Turnebus, vel

χεὶς ὅποι

ut Victorius, vel

χείρ ὅπῃ

ut Dobraeus, vel

χείρ θ' ὅπῃ

ut Dindorfius, bis idem dici fecerunt. Quare

χεὶρ ὅπερ πληθύνεται

scripsi.

588

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-455

ὡς τ᾿ ἀνηβῆσαί με:

ὥστ᾽ ἂν ἡβήσαιμι

Μ. G.

ὡς τ᾿ ἂν ἡυλήσαιμι

Rob.

ὥστ᾽ ἂν ἡγήσαιμι

Ε.

ἀνηβῆσαί με

Tyrwhittus.

590

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-456

γηραιᾷ:

γηραιῶ

Rob.

590

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-457

λόγον:

λόγων

Μ.

592

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-458

κἀρουσιάστους:

καρυσιάστους

Μ. G.

καὶ ῥυσιάστους

Rob.

βαρυσιάστους

Ε.

594

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-459

ξύν τ᾽:

ξύν τε

Rob.

ξὺν

Ε.

594

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-460

ἀσυλίᾳ:

ἀσυλία

Rob.

594

598. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-461

δημηλάτῳ:

δημηλάτον

editio Aldina Stephani Byz. in v.

δῆμος

598

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

182-532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-85

erstes Epeisodion. 1. Szene (182—239): Danaos und der Koryphaios. Danaos kündigt das Nahen des Königs an und gibt seinen Töchtern Verhaltungsmaß- regeln. 2. Szene (240 - 349): Pelas- gos und die Vorigen. Die Danaiden erklären ihre Herkunft von Argos und erflehen als ungerecht Ver- folgte den Schutz des Argivischen Königs. Dieser ist bedenklich wegen der schweren Folgen, welche die Zusage des Schutzes für sein Land haben kann. 3. Kommos (350-422): Fortsetzung der Bitte. 4. Chorikon (423-446), welches das Nachsinnen des Königs zu Gunsten der Da- naiden zu wenden sucht. 5. Dialog des Königs, des Koryphaios und des Danaos (447-532): Der König offenbart seinen Entschluß die Entscheidung dem Volke anheim- zugeben.

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-310

⁴

εὐνοίας wie Αρτέμιδος εὐ- νοίαισι Sieb. 437, ὀργάς unten 771. - Schol. ὡς καὶ πρὸς τὸν εὖ ἔχοντα ὁ φθόνος ἔρπει (Soph. Αi. 157.)

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-311

⁵

⁶

αἰδοῖον, erbarmend, mit- leidig, vgl. 200, 464 und zu 198. εὐθενοῦντα (für εὖ ῥέοντα): vgl. εὐθενεῖν Eum. 896, Hesych. εὐθηνῶν καὶ < εὐθενῶν > εὐδαιμονῶν, πλου- τῶν. Tucker vermutet εὐσεβοῦντα. πρόξενον: zu 245.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-312

⁷

⁸

φράστορας: diese Form findet sich nur noch in dem Eigennamen Φράστωρ. Die gewöhnliche Form ist φραστήρ. Schol. τοὺς φράσοντας, Hesych. φραστῆρες· μηνυται, Xen. Kyr. V 4, 40 ὁδῶν φραστῆρα, Plut. Mor. S. 243 Ε ἐπλανῶντο περὶ τὴν χώραν φραστήρων δεόμενοι. – ἐγ χωρίων ist partitiver Gen.

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-313

⁹

¹⁰

προνάους: auf solche Altäre muß er die Zweige legen, damit sie den Bürgern in die Augen fallen (492f.). Das aus dem vorhergehen- den Verse stammende πολισσούχων hat das ursprüngliche Textwort, ein Epitheton zu έδρας, verdringt. Man hat πολυλλίτους, πολυστεφείς, πολυξέστους, πολυχρύσους, περιστύ λους vermutet.

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-314

¹¹

¹²

μορφῆς . . φύσις, d. i. wir fallen durch unser Äußeres gleich auf. — Mit ὁμόστολος, ὁμοία vgl. Eur. Alk. 406 νέος ἐγώ, πάτερ, λεί- πομαι φίλας μονόστολος ματρός. Hier weist der zweite Teil auf die Tracht und das Außere hin.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-315

¹³

¹⁴

θράσος wie 514 um des Vers- maßes willen in dem Sinne, in welchem gewöhnlich άooos steht. ,,Gib acht, daß nicht dem Sicher- heitsgefühl die Unsicherheit ent- springt." Der Gedanke hat sprich- wörtliche Form. Die Vertrauens- seligkeit hat Mangel an Vorsicht und damit Gefahr zur Folge.

509. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-316

¹⁵

¹⁶

ἄνδρες: zu den δορυφόροι gesprochen.

510. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-317

¹⁷

¹⁸

ἡγεῖσθε βωμούς, zeigt ihm den Weg zu den Altären. Vgl. Hom. η 22 ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο Αλκινόου.

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-318

¹⁹

²⁰

ξυμβολοῦσιν (so Valckenaer für ξυμβόλοισιν): Schol. τοῖς συν- τυγχάνουσιν. Vgl. Sieb. 339 ξυμβολεῖ φέρων ψέροντι, Hesych. συμβολεῖ· συντυγχάνει.

512. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-319

²¹

²²

ναυστήρα (die Handschrift hat ναύτην, womit nichts gesagt ist): Hesych. ναυστήρες· οἱ ἱκέται. Vgl. oben 359 zu ναύοντα. ἐφέστιον: zu 370. Danaos ab unter militärischer Bedeckung

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-320

²³

²⁴

„,Wie du diesem Verhaltungs- befehle gegeben hast, so möge er seinem Auftrage gemäß hingehen." Passender scheint das von Schütz gesetzte κίει. Voraus vermutet Naber εὖ μὲν τόδ᾽ εἶπας.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-321

²⁵

²⁶

δρῶ wie Sieb. 1049 statt des gewöhnlichen δράσω. - ποῦ θράσος νέμεις (Porson νεμεῖς, vielleicht richtig) ἐμοί, welchen Ort weisest du mir an, wo ich mich sicher fühlen kann? Uber θράσος zu man 515 σημεῖον πόνου: wenn die Zweige am Altar zurückließ, so gab man damit zu erkennen, daß die Bitte noch nicht erhört, die Not also noch vorhanden sei. Vgl. Soph. Ο. Τ. 143 ἵστασθε, τούσδ' ἄραντες ἱκτῆρας κλάδους.. ὡς πᾶν ἐμοῦ δράσοντος, ebd. 147, Eur. Hik. 258 ἀλλ᾽ ὦ γεραιαί, στείχετε γλαυκὴν χλόην αὐτοῦ λιποῦσαι φυλλάδος καταστεφῆ, θεούς τε καὶ γῆν τήν τε πυρφόρον θεὰν Δήμητρα θέμεναι μάρτυρ᾽ ἡλίου τε φῶς, ὡς οὐδὲν ἡμῖν ἤρκεσαν λιταὶ θεῶν.

516. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-322

²⁷

²⁸

καὶ δή wie ιδού, wenn man einem Auftrage nachkommt. Vgl. Prom. 54. σφέ, αὐτούς wie Sieb. 617, Eur. Hek. 260 u. a. Vgl. zu Prom. 9. — χειρία . . σέθεν, gehorsam deinem Worte. Vgl. Hesych. χείριον· ὑποχείριον.

517. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-323

²⁹

³⁰

λευρόν: λευρόν: Hesych. λευρῷ· ὁμαλῷ, πλατεῖ, Prom. 385 λευροὺς γύας, Schol. τοὺς πλατεῖς. Der ebene Boden der Orchestra steht in Gegensatz zu dem erhöhten Altar. Der Chor muß nieder- steigen, um in der Orchestra zu dem folgenden Stasimon den ent- sprechenden Tanz auszuführen, während es der Handlung mehr entsprechen würde, wenn er den sicheren Platz an dem Götteraltar innebehielte. Die szenische Not- wendigkeit wird durch das Zögern des Chors verdeckt. Übrigens läßt der Vers erkennen, daß der Schau- spieler in der Orchestra, nicht auf erhöhter Bühne sich befindet. ἄλσος, Au, Flur. Vgl. Pers. 113 πόντιον ἄλσος (Neptunia prata), Soph. Εl. 4 τὸ παλαιὸν Ἄργος . ἄλσος Ινάχου κόρης. Den geweihten Platz bedeutetes Soph. Ο. Κ. 10 ἢ πρὸς βεβήλοις ἢ πρὸς ἄλσεσιν θεῶν. Vgl. Strab. IX S. 142 οἱ ποιηταὶ ἄλση καλοῦσι τὰ ἱερά, κἂν ᾖ ψιλά (nicht mit Bäumen bewachsen). ἐπι- στρέφου für ἐπιστρέφω Robortelli. Vgl. Eur. Hel. 89 τί δῆτα Νείλου τούσδ' ἐπιστρέφη γύας; Dobree schreibt ἐπιστρωφώ. Vgl. Eur. Med. 666 πόθεν γῆς τῆσδ᾽ ἐπιστρωφᾷ πέδον ;

518. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-324

³¹

³²

Wenn βέβηλον betont wird, erregt die Wiederholung von ἄλσος keinen Anstoß. Weil vermutet βέβηλον ἂν πέδον, aber vgl. Prom. 268f. πῦρ . . φλογωπὸν πῦρ.

519-520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-325

³³

³⁴

πτερωτῶν: Schol. δρακόντων. Aber der Gedanke ist zunächst folgender: Sei nur nicht allzu bange; es wird dich doch niemand durch die Luft entführen, wo es uns unmöglich wäre dich den Räubern zu entreißen." Die Danaiden nehmen die Worte des Königs im eigentlichen Sinne und verstehen unter den beflügelten Wesen der Luft Drachen um die Ägyptiaden in Gegensatz zu diesen zu stellen. Vgl. 770f. Die beflügelten Drachen sind ursprünglich Gewitterdämonen. Schütz denkt an eine sprich- wörtliche Redensart, die her- genommen sei von der Aussetzung von Kindern nach Eur. Ion 902, 917. Aber diese Beziehung liegt fern. — άρπαγαῖς σ' für ἅρπαγες Porson. Vielleicht hat Paley recht mit ἁρπαγῇ σ'. ἀλλ᾽ εἰ . . ἐχθίοσιν ( ἐκδώσεις, τί τοῦτο;).

521. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-326

³⁵

³⁶

fausta sit oratio fausta audienti (Hermann). Bona verba quaeso.

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-327

³⁷

³⁸

δυσθροεῖν (so Valckenaer für δυσφορεῖν): ,halte die Bitter- keit meiner Rede meiner Furcht zugute". Vgl. Sieb. 244f.

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-328

³⁹

⁴⁰

γυναικῶν (so für δ᾽ ἀνάκτων Linwood): zum Gedanken vgl. Sieb. 170 ff. W. Headlam vermutet ἀεὶ δ᾽ ἄναρκτον (oder ἀεὶ δύσαρκτον oder ἀεί γ᾽ ἄναρκτον). Hesych. ἐξαίσια· ὑπέρμετρα. ἐξαίσιον:

524. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-329

⁴¹

⁴²

Der Ton liegt auf λέγων, da die Schmähung zurückgewiesen wird: „,Da du in dem, was schwerer ist, im Handeln uns erfreust, so behandle uns auch nicht in Worten unfreundlich." Umgekehrt Eur. Or. 287 τοῖς μὲν λόγοις ηὔφρανε, τοῖς δ᾽ ἔργοισιν οὔ. Die Erklärung von Schütz tu fac, ut non dicendo solum sive promittendo, sed agendo quoque animum nostrum exhilares" oder von Weil,,tu vero, ut verbis, sic etiam factis me iuva" verkennt den Charakter der Danaiden.

525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-330

⁴³

⁴⁴

παῖδ' (gesetzt für χρόνον: deest pronomen neque Aeschylus χρόνον utraque brevi in medio trimetro posuisset, sagt Hermann. Stadtmüller zieht réxv vor) verhält sich kausal zum Gedanken.

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-331

⁴⁵

⁴⁶

Bei besonderen Anlässen wurde in Athen eine außerordent- liche Volksversammlung berufen, welche σύγκλητος ἐκκλησία hieß.

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-332

⁴⁷

⁴⁸

πατῶ (so für πιετω), εἶμι, wie Ag. 1297 πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς.

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-333

⁴⁹

⁵⁰

πρὸς ταῦτα, darauf hin, in Anbetracht dessen. Vgl. 255.

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-334

⁵¹

⁵²

παραιτοῦ τυχεῖν ὧν ἔρως ἔχει σε. τῶν: zu 177. Diese Aufforderung gibt das Thema des folgenden Chorgesangs an.

531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-335

⁵³

⁵⁴

πορσύνειν ist ein poetisches Wort, wenn es auch vereinzelt bei Herodot und Xenophon sich findet. ἐλεύσομαι: diese Form auch Prom. 880, Soph. O. K. 1206, Trach. 595.

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-336

⁵⁵

⁵⁶

τύχη πρακτήριος: zu 213.

533-607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-337

⁵⁷

⁵⁸

erstes Stasimon: Gebet zu Gott (Zeus). Schütze uns gegen den Übermut der Männer; als Nachkommen der Io rufen wir zu dir als unserem Stammvater. Wir stehen jetzt wieder auf der Flur, von welcher Io fortgetrieben wurde hinauf zum Bosporus, über diesen nach Klein- asien, durch Phrygien, Mysien, Lydien, Pamphylien, Kilikien, Phönikien nach Ägypten, wo sie erschien zum Staunen der Be- wohner, welche sich über das niegesehene Wesen, halb Kuh, halb Frau, entsetzten. Dort in Ägypten aber legtest du deine heilende Hand auf sie und sie erhielt wieder ihre Gestalt und gebar von dir den Epaphos, den Ahnherrn unseres Geschlechts. Wir haben also ein Anrecht auf deine Hilfe, und du kannst helfen; denn wer ist mäch- tiger als Zeus, dessen Wort sofort zur Tat wird!" Auch hier benutzt der Dichter die Gelegenheit seine geographischen Kenntnisse zu ver- werten. Vgl. zu 261.

533. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-338

⁵⁹

⁶⁰

ἄναξ ἀνάκτων vom höchsten Herrn, wie der Perserkönig als König der Könige bezeichnet wurde. Vgl. die Strab. S. 730 zitierte Grabschrift ἐνθάδ' ἐγὼ κεῖμαι Κῦρος βασιλεὺς βασιλήων und Pers. 24.

534-535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-339

⁶¹

⁶²

τελέων τελειώτατον κράτος (der Gewaltigen höchste Macht) für τελέων τελεώτατε.

536-537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-340

⁶³

⁶⁴

γυναικῶν (für γενέσθω Todt) ἄλευσον ὕβριν, wehre den Frevelmut ab von uns Frauen. Schütz vermutete γένει σῷ (für γενέσθω) mit bedenklichem Hiatus. εὖ στυγήσας, mit dem Hasse, der solchem Übermute gebührt. Vgl. 80.

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-341

⁶⁵

⁶⁶

πορφυροειδεῖ wie Hom. Π391 ἅλα πορφυρέην, Eur. Tro. 124 ἅλα πορφυροειδέα. Das Epitheton weist hier auf Sturm hin, vgl. Hom. Ξ 16 ὡς δ᾽ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ.

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-342

⁶⁷

⁶⁸

An die Stelle von τὴν μελανόζυγα (mit schwarzen Ruder- bänken, weil schwarze Ruderer darauf sitzen, 727 f.) vaõv tritt τ. μ. ἄταν, weil das Schiff das Ver- derben der Danaiden werden soll.

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-343

⁶⁹

⁷⁰

προστρόπαιον δ' (so für πρὸς γυναικῶν wie ποτιτρόπαιον (supplicem) 366.

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-344

⁷¹

⁷²

παλαίφατον, altgefeiert, alt.

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-345

⁷³

⁷⁴

γένος φιλίας προγόνου (43) γυναικός, Stamm der geliebten Ahnfrau. Der

543-544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-346

⁷⁵

⁷⁶

Erneuere in deinem Ge- dächtnis die uns freundliche Kunde; der du einst Io in Liebe berührtest, sei des wohl eingedenk." Vokativ πολυμνᾶστορ steht prädi- kativ wie in ὄλβιε, κῶρε, γένοιο Theokr. XVII 66, ἰὼ δύστηνε σύ, δύστηνε δῆτα .. φανείς Soph. Phil. 761 u. a.

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-347

⁷⁷

⁷⁸

Δίον (so Butler für δίας) γένος: vgl. 41, 588, 1068.

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-348

⁷⁹

⁸⁰

ἄποικοι (so Schütz für ἔνοικοι) wie Prom. 840 χθόνα Νειλῶτιν, οὗ τὴν μακρὰν ἀποικίαν, Ἰοῖ, πέπρωται σοί τε καὶ τέκνοις κτίσαι. Tournier vermutet τάσδ' ἀπὸ γᾶς μέτοικοι.

547-548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-349

⁸¹

⁸²

,,Dahin, wo vorzeiten die Mutter wandelte, auf die Blumen- weide, wo sie (von Argos) be- obachtet wurde." Wie nach Steph. Byz. Akrokorinth Επώπη hieß, weil Sisyphos von dort nach Ägina ausschaute, 50 bedeutet έπωπαί hier die Ortlichkeit, wo Argos mit den zahllosen Augen nach Io blickte.

549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-350

⁸³

⁸⁴

λειμῶνα βούχιλον, λειμῶνα βούβοτον, Rinderweide.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-351

⁸⁵

⁸⁶

ἐρεσσομένα, Schol. ἐλαυνομένη. Paley vermutet ἐρεθομένα s. V. a. ἐρεθιζομένη (und behält 559 Λύδια τε γύαλα bei).

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-352

⁸⁷

⁸⁸

ἁμαρτίνοος, Schol. μανεῖσα.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-353

⁸⁹

⁹⁰

Um der genaueren Respon- sion willen vermutet Meineke πόλλ' ἀνδρῶν. Aber die mangelhafte Responsion entschuldigt der Eigen- name Παμφύλων 561.- διαμειβομένα, • durchwandernd. 5531. διχῇ ὁρίζει ἀντίπορον γαῖαν (Schol. Ασίαν καὶ Εὐρώπην), πόρον κυματίαν ἐν αἴσα (Schol. ἐν εἱμαρμένῃ) διατέμνουσα, sie grenzte gegeneinander die gegenüber- liegenden Länder ab, indem sie nach der Bestimmung des Schick- sals den wogenden Sund durch- schwamm", d. i.,,sie schwamm über den Bosporus, welcher die Grenze von Europa und Asien bildet". Nach Prom. 756ff. schwimmt Io über den kimmerischen Bosporus, welcher gleichfalls als Grenze von Europa und Asien bezeichnet wird. Hier dehnt Io ihre Wanderung nur bis zum thrakischen Bosporus aus, dessen Name mit unrichtiger Ab- leitung ( βοὸς πόρος) auf Io zurück- geführt wurde (Prom. 759). — ἀντί- πορον wie Pers. 67, Eur. Iph. Α. 149 Αρτεμιν (in Aulis) Χαλκίδος ἀντί- πορον. — διχῇ ὁρίζει: vgl. Eur. Med. 432 διδύμους ὁρίσασα πόντου πέτρας, Heraklid. 16 φεύγομεν δ᾽ ἀλώμενοι ἄλλην ἀπ᾽ ἄλλης ἐξορίζοντες πόλιν.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-354

⁹¹

⁹²

ἰάπτει (,,stürmt") intransitiv wie ἵησι Pers. 473. Ασίδος wie Pers. 273, 765.

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-355

⁹³

⁹⁴

Nach dem Ganzen werden die Teile Asiens aufgezählt. Es fehlt also kein καί, wie der Schol. meint. μηλοβότου wie Pers. 765 Ασίδος μηλοτρόφου nach Archil. Fragm. 26 ὃ δ' Ασίδος γῆς καρτερὸς μηλοτρόφου. Phrygien war durch seine Schafe und seine Wolle be- kannt, vgl. Aristoph. Vö. 493 χλαῖ- ναν .. Φρυγίων ἐρίων, Strab. S. 578 φέρει δ᾽ ὁ περὶ τὴν Λαοδίκειαν τόπος προβάτων ἀρετὰς εὐκ εἰς μαλακότητα μόνον τῶν ἐρίων, ᾗ καὶ τῶν Μιλησίων διαφέρει, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν κοραξὴν χρόαν. Φρυγίας διαμπάξ wie στέρνων διαμπάξ Prom. 65, λαιμῶν διαμπαξ Bakch. 994. Eur.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-356

⁹⁵

⁹⁶

Teuthras, König von Mysien, war Adoptivvater des Telephos, Apollod. III 9, 1. Vgl. Τεύθραντος πεδίον Pind. Οl. Χ 71. 5591. Λύδια τ᾽ ἂν ( τ᾽ ἂγ für τε Hermann; ἄγ wie ἄμ 354) κτέ. Und die lydischen Talschluchten hinauf und über die Marken der Kilikier und durch das Land der Pamphylier stürmend setzt sie ( περᾷ) über immerfließende Ströme und durch- wandert ( περᾷ) ein reichgesegnetes Land" u. s. w. Zu Λύδια ἀνὰ γύαλα καὶ δι᾽ ὅρων ist ὀρνυμένα aus dem folgenden διορνυμένα zu entnehmen. Daß Kilikien vor Pamphylien ge- nannt wird, hat seinen Grund wohl nur im Versmaße.

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-357

⁹⁷

⁹⁸

γᾶν: die Handschrift bietet τὰν. κενάους im Gegensatz zu den in der heißen Zeit versiegenden χειμάρροι. Es können die Flüsse Kleinasiens, Hermos, Paktolos, Kaystros, Mäander, Eurymedon, Kalykadnos, oder auch die Flüsse Syriens wie der Orontes gemeint sein.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-358

⁹⁹

¹⁰⁰

τᾶς (Hermann τὰν) Αφροδίτας αἶαν: Schol. Φοινίκην· ἣν ἱερὰν Αφροδίτης διὰ βίβλον καὶ λίβανον (d. i. Βύβλον και Λίβανον). Vgl. Paus. I 14, 6 πρώτοις ἀνθρώπων Ασσυρίοις κατέστη σέβεσθαι τὴν Οὐρανίαν, μετὰ δὲ Ἀσσυρίους Κυπρίων Παφίοις καὶ Φοινίκων τοῖς Ασκά- λωνα ἔχουσιν ἐν τῇ Παλαιστίνη. παρὰ δὲ Φοινίκων Κυθήριοι μαθόντες σέβουσιν. Eur. Bakch. 401 heißt Zypern νάσος τᾶς Ἀφροδίτας und vielleicht ist unter βαθύπλουτον χθόνα Phönizien zu verstehen. Ge- nauere Angaben kann der Dichter beiseite lassen.

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-359

¹⁰¹

¹⁰²

f.,,Sie gelangt, da mit seinem Stachel auf sie lossticht der geflügelte Hirte." Mit εἰσικνουμένου Kann man Ausdrücke wie μέσον κάρα διπλοῖς κέντροισί μου καθίκετο Soph. O. T. 809 vergleichen. βουκόλου, weil der οίστρος an die Stelle des Argos (308) getreten ist.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-360

¹⁰³

¹⁰⁴

Δῖον . . ἄλσος: Schol. τὴν Αἴγυπτον.

568-569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-361

¹⁰⁵

¹⁰⁶

Die Fruchtbarkeit Ägyptens wird von dem Schnee Äthiopiens, welcher durch die heißen Winde ( Τυφώ μένος) schmilzt und die Überschwemmungen des Nil her- beiführt, abgeleitet. Vgl. Fragm. 300 γύας μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπί- σταμαι Αιθιοπίδος γῆς, ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γάνος κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρίᾳ, ἐπεὶ πυρωπὸν φέγγος ἐκ- λάμψαν φλόγα τήκει πετραίαν χιόνα πᾶσα δ᾽ εὐθαλής Αίγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δή μητρος ἀντέλλει στάχυν, Diod. Sic. I 38, 4 Αναξαγόρας ὁ φυσικὸς ἀπε- φήνατο τῆς ἀναβάσεως αἰτίαν εἶναι τὴν τηκομένην χιόνα κατὰ τὴν Αἰ θιοπίαν, ᾧ καὶ ὁ ποιητὴς Εὐριπίδης μαθητὴς ἂν ἠκολούθηκε (Fragm. 228). Τυφῶ: der gleiche Gen. von τυφώς Sieb. 504; vgl. Hesych. Τυφῶ· ἀντὶ τοῦ Τυφώνος Σοφοκλῆς. Inbetreff der Wirksamkeit des Typhos (Typhon, Typhoeus) vgl. Hes. Theog. 869 ἐκ δὲ Τυφωέος ἔστ' ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων.

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-362

¹⁰⁷

¹⁰⁸

ὕδωρ τε (so Pauw für τὸ).. νόσοις (man erwartet νόσων) ἔθι- κτον (nämlich ἱκνεῖται): vgl. Prom. 838 ίησι σεπτὸν Νεῖλος εὔποτον ρέος, Eur. Fragm. 228, 2 Νείλου λιπὼν κάλλιστον ἐκ γαίας (vielleicht ἀρωγὸν εὐσοίας) ὕδωρ, Plut. d. Is. et Os. S. 353 Α πιαίνειν δοκεῖ καὶ μάλιστα πολυσαρκίαν ποιεῖν τὸ Νειλῶον ὕδωρ πινόμενον. Beim Schwellen des Ni erlischt die Pest, welche in alter Zeit ebenso in Ägypten wütete wie in neuer.

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-363

¹⁰⁹

¹¹⁰

,,wahnsinnig ob des ent- ehrenden Leids (d. i. wegen der Verwandlung in eine Kuh) und rasend infolge der aufreibenden Schmerzen des Stachels, welchen Hera ihr angesetzt hatte (310f.)".

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-364

¹¹¹

¹¹²

ἔννομοι, Schol. οικήτορες.

575-576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-365

¹¹³

¹¹⁴

χλωρὸν δεῖμα wie bei Homer χλωρὸν δέος. Für θυμὸν ἐπάλ- λοντο könnte es θυμὸς αὐτοῖς ἐπάλ- λετο heißen wie Cho. 409 πέπαλται δ' αυτέ μοι φίλον κέαρ. Vgl. Soph. Ο. Τ. 153 ἐκτέταμαι δνοφερὰν φρένα δείματι πάλλων. Das syllabische Augment fehlt häufig in lyrischen Partien und in Botenreden. Vgl. γείνατο 589.

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-366

¹¹⁵

¹¹⁶

βοτόν ist Apposition zu ὄψιν. Im Trimeter fehlt hier die ge- nauere Responsion. Mit μιξόμ- βροτος (gebildet wie ἄμβροτος) vgl. μιξοπάρθενος Eur. Phoen. 1023 von der Sphinx, μιξοβάρβαρος ebd. 138, μιξόθηρας φῶτας von den Kentauren Eur. Ion 1161.

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-367

¹¹⁷

¹¹⁸

τὰν μὲν, nämlich ὄψιν. V. 303 ist bloß von der Verwand- lung in eine Kuh die Rede.

580-581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-368

¹¹⁹

¹²⁰

θέλξας, θεραπεύσας (durch Berührung mit der Hand). — οίστρο- δόνητον: zu 16.

583-584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-369

¹²¹

¹²²

δι' αἰῶνος (wie 590) < πράκτωρ τῶνδ' ἐφάνη> Ζεύς (für Ζεὺς αἰῶνος κρέων ἀπαύστου Her- mann) gibt die Antwort auf die vorausgehende Frage. κρέων (Schol. κραίνων) wie Pind. Ρyth. ΙΧ 99 κρέοντι σὺν Αἰακῷ. Die Worte πράκτωρ τῶνδ᾽ ἐφάνη sind dem Sinne entsprechend ergänzt nach Soph. Τr. 251 Ζεὺς ὅτου πράκτωρ φανῇ, 862 Κύπρις τῶνδ᾽ ἐφάνη πράκτωρ.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-370

¹²³

¹²⁴

,,Durch die sanfte Gewalt seiner Hand und den göttlichen Anhauch wird ihrer Not (der Tier- gestalt und der Plage des οίστρος) ein Ende gemacht. Und vor Weh- mut und Scham bricht sie in Trä- nen aus." χειρός ist ergänzt für βία d. i. βίᾳ, die Erklärung zu σθένει. Vgl. Prom. 875 ἐπαφῶν ἀταρβεί χειρί. Mit πένθιμον αἰδῶ wird Rührung bei dem plötzlichen Wechsel ihres Schicksals und züch- tige Scham vor Zeus als Grund der Tränen bezeichnet.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-371

¹²⁵

¹²⁶

ἕρμα von dem Ballast des Schiffes auf die Leibesfrucht der Io übertragen. Schol. τὸ βάρος (vgl. Cho.990 ἐξ οὗ τέκνων ἤνεγχ᾽ ὑπὸ ζώνην βάρος). Eine genauere Responsion stellt Heimsöth her, in- dem er ἀτρεκεῖ für ἀψευδεῖ schreibt.

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-372

¹²⁷

¹²⁸

Vgl. Prom. 422 πρόπασα δ' ἤδη στονόεν λέλακε χώρα.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-373

¹²⁹

¹³⁰

φυσίζουν: vgl. Hom. Γ 243 φυσίζους αἷα, aber hier nicht „, Ge- treide hervorbringend", sondern Leben erzeugend". Genauere Responsion mit 584 würde gewonnen, wenn τέρχνος für γένος stünde; vgl. Hesych. τέρχνεα· φυτὰ νέα. Der Gedanke ist:,, ein so lebenskräftiges Geschlecht kann nur aus dem Samen des Zeus stammen".

595. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-374

¹³¹

¹³²

Die von der Arglist der Hera verhängte Krankheit ist die Kuh- gestalt mit dem οἶστρος, wie die Herstellung der ursprünglichen Ge- stalt 1077 als Heilung bezeichnet wird. Unnötig erscheint die Ände- rung μόγους (Oberdick) oder πόνους.

596-597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-375

¹³³

¹³⁴

Unvermerkt tritt an die Stelle der Rede aller Welt ( βοᾷ χών) die Rede der Danaiden: ,Wer unser Geschlecht von Epaphos ableitet, trifft das Richtige." κυ ρήσαις, τύχοις wie Soph. Εl. 663 καὶ δάμαρτα τήνδ' ἐπεικάζων κυρῶ κείνου;

598-599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-376

¹³⁵

¹³⁶

Welcher Gott gibt uns durch das, was er getan hat, mehr einen Anspruch, daß wir ihn mit Gebühr anrufen?" Über die Form κεκλοίμαν zu 40.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Κο. Τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· Εγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμας ἐμοί 6

Current edition Experimental

Χορός τύτω μὲν ἆπας καὶ τεταγμένος κίοι.

Α Ι Σ Χ Υ Λ Ο Υ

Χορός ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ. πῆ θράσος νέμοις ἐμοί.

Βασιλεύς κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε σημεῖον πόνου.

Χορός καὶ δὴ σφελάντω χερὶ καὶ λόγοις σέθεν. 445

Βασιλεύς λαυρὸν κατ' ἄλσος νῦν ἐπιστρέφω τόδε.

Χορός καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοι τόμε.

Βασιλεύς ἤτοι πβτῶν ἁρπαγῆς ἐκ λώσομεν.

Χορός ἀλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

Βασιλεύς ὄφιμον εἴη τὔπος ὄφιμ' ἐκμένῃ. 450

Χορός ἤτοι τί ταῦμα δυςφορεῖν φόβω φρενός.

Βασιλεύς ” ἀεὶ δ' ἀνάκτων ἔςτιδᾶ μ' ἐξαίσιοι.

Χορός σὺ καὶ λόγων εὔφραινέ καὶ πράσσων φρενὶ

Βασιλεύς / Χορός πειθὼ δ' ἕποιτο. καὶ τύχη πρακτήριος.

ΧΟ. τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί; 505

ΒΑ. κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ. καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑ. λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ. καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

ΒΑ. οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν. 510

ΧΟ. ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

ΒΑ. εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟ. οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ. ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ. σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα. 515

Δαναός πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστὶν ἠξιωμένα, αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν. 475 ὀπάονας δὲ φράστοράς τ' ἐγχωρίων

Χορός Δαναΐδων τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

Βασιλεύς Ἀργείων κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου. 490

Χορός Δαναΐδων καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

Βασιλεύς Ἀργείων λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

Χορός Δαναΐδων καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

Βασιλεύς Ἀργείων οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

Χορός Δαναΐδων ἀλλ᾽ ἢ δρακόντων δυςφρόνων ἐχθίοσιν; 495

Βασιλεύς Ἀργείων εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

Χορός Δαναΐδων οὔτοι τι θαῦμα δυςφορεῖν φόβῳ φρενός.

Βασιλεύς Ἀργείων ἀεὶ δ᾽ ἀνάρχων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

Χορός Δαναΐδων σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

ΧΟΡΟΣ Τούτῳ μὲν εἶπας καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί; 505

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Κλάδους μὲν αὐτοῦ λείπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟΡΟΣ Καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω τόδε.

ΧΟΡΟΣ Καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν δύοιτό με;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν. 510

ΧΟΡΟΣ ᾿Αλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Εὔφημον εἴη τουπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟΡΟΣ Οὔτοι τι θαῦμα δυσφορείν φόβῳ φρενός.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ Αεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ' ἐξαίσιον.

ΧΟΡΟΣ Σὺ καὶ λέγων εὐφραινε καὶ πράσσων φρένα φρενί. 515

ΧΟΡΟΣ

ΧΟ. τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς ὁρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

ΒΑ. κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου. 515

ΧΟ. καὶ δή σφε λείπω, χειρία λόγοις σέθεν.

ΒΑ. λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ. καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ρύοιτό με;

ΒΑ. οὗτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

ΧΟ. ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν; 520

ΒΑ. εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένη.

ΧΟ. οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ. ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ. σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

ΧΟ.

ΔΑ. πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα, 490

Apparatus Criticus

ΧΟ. τούτωι μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί; 505

ΠΕΛ. κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ. καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΠΕΛ. λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ. καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:

ΠΕΛ. οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς (σ᾽) ἐκδώσομεν. 510

ΧΟ. ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;

ΠΕΛ. εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένηι.

ΧΟ. οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβωι φρενός.

ΠΕΛ. ἀεὶ δ᾽ ἄπρακτον ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ. σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα. 515

ΠΕΛ. ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ. ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους στείχω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

Apparatus Criticus

Κο.

Τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

Εγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμας ἐμοί ⁶

Χορός

τύτω μὲν ἆπας καὶ τεταγμένος κίοι.

Χορός

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ. πῆ θράσος νέμοις ἐμοί.

Βασιλεύς

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε σημεῖον πόνου.

Χορός

καὶ δὴ σφελάντω χερὶ καὶ λόγοις σέθεν.
445

Βασιλεύς

λαυρὸν κατ' ἄλσος νῦν ἐπιστρέφω τόδε.

Χορός

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοι τόμε.

Βασιλεύς

ἤτοι πβτῶν ἁρπαγῆς ἐκ λώσομεν.

Χορός

ἀλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

Βασιλεύς

ὄφιμον εἴη τὔπος ὄφιμ' ἐκμένῃ.
450

Χορός

ἤτοι τί ταῦμα δυςφορεῖν φόβω φρενός.

Βασιλεύς

” ἀεὶ δ' ἀνάκτων ἔςτιδᾶ μ' ἐξαίσιοι.

Χορός

σὺ καὶ λόγων εὔφραινέ καὶ πράσσων φρενὶ

Βασιλεύς / Χορός

πειθὼ δ' ἕποιτο. καὶ τύχη πρακτήριος.

ΧΟ.

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΒΑ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

ΒΑ.

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν.
510

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν.

ΒΑ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ.

ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
515

Δαναός

πολλῶν τάδ' ἡμῖν ἐστὶν ἠξιωμένα,

αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.
475

ὀπάονας δὲ φράστοράς τ' ἐγχωρίων

Χορός Δαναΐδων

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

Βασιλεύς Ἀργείων

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
490

Χορός Δαναΐδων

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

Βασιλεύς Ἀργείων

λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

Χορός Δαναΐδων

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;

Βασιλεύς Ἀργείων

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

Χορός Δαναΐδων

ἀλλ᾽ ἢ δρακόντων δυςφρόνων ἐχθίοσιν;
495

Βασιλεύς Ἀργείων

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.

Χορός Δαναΐδων

οὔτοι τι θαῦμα δυςφορεῖν φόβῳ φρενός.

Βασιλεύς Ἀργείων

ἀεὶ δ᾽ ἀνάρχων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

Χορός Δαναΐδων

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

ΧΟΡΟΣ

Τούτῳ μὲν εἶπας καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Κλάδους μὲν αὐτοῦ λείπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου ἐπιστρέφω τόδε.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν δύοιτό με;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ' ἐκδώσομεν.
510

ΧΟΡΟΣ

᾿Αλλ' εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Εὔφημον εἴη τουπος εὐφημουμένῃ.

ΧΟΡΟΣ

Οὔτοι τι θαῦμα δυσφορείν φόβῳ φρενός.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Αεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ' ἐξαίσιον.

ΧΟΡΟΣ

Σὺ καὶ λέγων εὐφραινε καὶ πράσσων φρένα φρενί.
515

ΧΟ.

τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς ὁρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;

ΒΑ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
515

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω, χειρία λόγοις σέθεν.

ΒΑ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ρύοιτό με;

ΒΑ.

οὗτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σ᾽ ἐκδώσομεν.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;
520

ΒΑ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένη.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.

ΒΑ.

ἀεὶ δ᾽ ἀνάκτων ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.

ΔΑ.

πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
490

ΧΟ.

τούτωι μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·

ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
505

ΠΕΛ.

κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.

ΧΟ.

καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.

ΠΕΛ.

λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.

ΧΟ.

καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:

ΠΕΛ.

οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς (σ᾽) ἐκδώσομεν.
510

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;

ΠΕΛ.

εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένηι.

ΧΟ.

οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβωι φρενός.

ΠΕΛ.

ἀεὶ δ᾽ ἄπρακτον ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.

ΧΟ.

σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
515

ΠΕΛ.

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.

ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους

στείχω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.

Chorus

Lord of lords,

most blessed among the blessed, power most perfect among the perfect, O blessed Zeus, hear! And from your offspring ward off in utter abhorrence the lust of men, and into the purple sea cast
525

their black-benched madness!
530

Chorus

Zeus, it was, through endless time, the lord,

. . . and by the unharming might of his hand, and by his divine breath, she gained rest, and let fall the sorrowing shame of tears.
575

And, taking Zeus as her support, according to a true story, she bore a blameless son—
580

Chorus

Throughout long ages blessed. All the earth cries aloud, This is in very truth the offspring of life-giving Zeus; for who else could have endured the suffering plotted by Hera? Call this the work of Zeus and this his race sprung from Epaphus and you will hit the truth.

Chorus

He does not sit upon his throne by mandate of another and hold his dominion beneath a mightier. No one sits above him whose power he holds in awe. He speaks, and it is done—he hastens to execute whatever his counselling mind conceives.¹
595

PELASGUS

Go, attendants; for the stranger says well. Lead to the public altars and seats of the gods: and it behooves you not to talk much with those you meet, leading this sailor who has taken refuge at the hearth of the gods.

CHORUS

To him you have spoken: and he departs as he has been enjoined: but how shall I act? where (or how) do you afford confidence to me?

PELASGUS

Leave here, indeed, the boughs a sign of your trouble.

CHORUS

And in truth I leave them, by your authority and words.