Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

dritter Teil der Parodos, ein i άleuos (121), eine Klageweise, die mit heftiger Ge- bärde, mit Zerreißen des Gewandes (126 ff.) und Zerkratzen der Wangen ( άuvyuós Cho. 24) verbunden war (zu 72). Die Danaiden erneuern ihre Bitte um Schutz, gehen aber von flehender Bitte zu entschiedener und heftiger Forderung über:,,Mit solchen Klagen trauere ich um mich wie um eine Tote und rufe das argivische Land um Gnade an, in- dem ich im Schmerze meinen Schleier zerreiße. Den Göttern wird gern und reichlich geopfert, wo Wohlstand herrscht und nicht Todesfurcht bedrückt. Ich weiß nicht, was werden soll. Der An- fang zwar, die Fahrt über das Meer, ist glücklich vonstatten ge- gangen; möge nur auch das Ende glücklich sein, daß ich nicht zur Ehe mit den verhaßten Vettern gezwungen werde. Die jungfräu- liche Artemis möge vor allem mir gegen den Angriff auf meine jung- fräuliche Ehre beistehen. Andern- falls, wenn mich die Götter des Olymp verlassen, werde ich samt den schutzflehenden Zweigen zum Zeus der Toten meine Zuflucht nehmen und mich erhängen. Ich merke wohl, daß die Eifersucht der Hera, welche unsere Ahnmutter quälte, auch mich verfolgt. Und statt der reichlichen Opfer wird Zeus nur Unehre ernten, wenn er die Nachkommen seines eigenen Sohnes Epaphos abweist und von uns Schutzflehenden sein Auge ab- wendet. Er möge sich merken, was ich ihm noch einmal zurufe: die Eifersucht der Hera ist schuld an meinem Leide." Die Drohung sich das Leben zu nehmen, wenn sie schutzlos gelassen werden wiederholt mit gesteigerter Hef- tigkeit 472, und damit ein Zeug- nis gegen den Ζεὺς ἱκέσιος ab- zulegen offenbart eine Entschlossen- heit und Heftigkeit des Charakters, welche die Bluttat in der Braut- nacht begreiflich macht.

Supplices. N. Wecklein. . .

Current edition Experimental

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (German) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (9)

Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 40-175f focus

str. 1

Χορος

νῦν δ᾽ ἐπικεκλομένα¹
40

Δῖον πόρτιν ὑπερ-

πόντιον τιμάορ᾽, ἶνίν τ᾽

ἀνθονόμον² τᾶς προγόνου

βοὸς ἐξ ἐπιπνοίας,³

Ζηνὸς ἔφαψιν: ἐπωνυμίᾳ δ᾽
45

ἐπεκραίνετο μόρσιμος αἰὼν

εὐλόγως,

Ἔπαφόν τ᾽ ἐγέννασεν:

49

ant. 1

Χορος

ὅντ᾽⁴ ἐπιλεξαμένα,

νῦν ἐν ποιονόμοις
50

ματρὸς ἀρχαίας τόποις τῶν

πρόσθε πόνων μνασαμένα,

τά τε νῦν ἐπιδείξω

πιστὰ τεκμήρια γαιονόμοις,

τὰ δ᾽⁵ ἄελπτά περ ὄντα φανεῖται.
55

γνώσεται

δὲ λόγου⁶ τις ἐν μάκει.

58

str. 2

Χορος

εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων

ἐγγάιος⁷ οἶκτον [οἰκτρὸν] ἀίων,

δοξάσει τιν᾽⁸ ἀκούειν⁹ ὄπα τᾶς Τηρεΐας
60

μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου,

κιρκηλάτας¹⁰ ἀηδόνος,

63

ant. 2

Χορος

ἅτ᾽ ἀπὸ¹¹ χλωρῶν πετάλων¹² ἐργομένα

πενθεῖ νέον οἶκτον ἠθέων:

ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως
65

ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν¹³

δυσμάτορος κότου τυχών:

68

str. 3

Χορος

τὼς καὶ ἐγὼ φιλόδυρ-

τος¹⁴ Ἰαονίοισι νόμοισι

δάπτω τὰν ἁπαλὰν
70

Νειλοθερῆ¹⁵ παρειὰν

ἀπειρόδακρύν τε καρδίαν.

γοεδνὰ δ᾽ ἀνθεμίζομαι

δειμαίνουσα φίλους,¹⁶ τᾶσδε φυγᾶς

ἀερίας ἀπὸ γᾶς
75

εἴ τις ἐστὶ κηδεμών.

77

ant. 3

Χορος

ἀλλά, θεοὶ¹⁷ γενέται,

κλύετ᾽ εὖ τὸ δίκαιον ἰδόντες:

ἥβᾳ¹⁸ μὴ τέλεον

δόντες ἔχειν παρ᾽ αἶσαν,
80

ὕβριν δ᾽ ἑτοίμως¹⁹ στυγοῦντες,²⁰ <εὖ>²¹

πέλοιτ᾽ ἂν ἔνδικοι γάμοις.

ἔστι δὲ κἀκ²² πολέμου τειρομένοις

βωμὸς ἀρῆς²³ φυγάσιν

ῥῦμα, δαιμόνων σέβας.
85
86

str. 4

Χορος

εὖ δ᾽ εἴη Διόθεν²⁴ παναληθῶς.

Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη.

παντᾷ τοι φλεγέθει

κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ²⁵

μερόπεσσι λαοῖς.
90
91

ant. 4

Χορος

πίπτει δ᾽ ἀσφαλὲς οὐδ᾽ ἐπὶ νώτῳ,

κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ πρᾶγμα τέλειον.

δαυλοὶ γὰρ πραπίδων

δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι

κατιδεῖν²⁶ ἄφραστοι.
95
96

str. 5

Χορος

ἰάπτει δ᾽ ἐλπίδων²⁷

ἀφ᾽ ὑψιπύργων πανώλεις

βροτούς, βίαν δ᾽

οὔτιν᾽ ἐξοπλίζει,

πᾶν ἄπονον²⁸ δαιμόνιον:²⁹
100

ᾗ μέμονεν³⁰ φρόνημά πως

αὐτόθεν ἐξέπραξεν ἔμπας

ἑδράνων ἀφ᾽³¹ ἁγνῶν.

104

ant. 5

Χορος

ἰδέσθω δ᾽ εἰς³² ὕβριν

βρότειον, οἵᾳ³³ νεάζει
105

πυθμὴν δι᾽ ἁ-

μὸν γάμον τεθαλὼς³⁴

δυσπαραβούλοισι φρεσίν,

καὶ διάνοιαν μαινόλιν³⁵

κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄτας
110

ἀπάταν μεταλγοῦς.³⁶

112

str. 6

Χορος

τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω³⁷

λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ,

ἰὴ ἰή,

ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ: [θρεομένη μέλη³⁸]
115

ζῶσα γόοις με τιμῶ.

117

Χορος

ἱλέομαι³⁹ μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.⁴⁰

πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι
120

λινοσινεῖ⁴¹

Σιδονίᾳ⁴² καλύπτρᾳ.

123

ant. 6

Χορος

θεοῖς δ᾽ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς

ἐπίδρομ᾽, ὁπόθι⁴³ θάνατος ἀπῇ.⁴⁴

ἰὼ ἰώ,
125

ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.

ποῖ τόδε κῦμ᾽ ἀπάξει;

128

Χορος

ἱλέομαι⁴⁵ μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.⁴⁶
130

πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι

λινοσινεῖ⁴⁷⁴⁸

Σιδονίᾳ⁴⁹ καλύπτρᾳ.

134

str. 7

Χορος

πλάτα μὲν οὖν λινορραφής τε

δόμος ἅλα στέγων δορὸς
135

ἀχείματόν⁵⁰ μ᾽ ἔπεμπε σὺν πνοαῖς:⁵¹

οὐδὲ μέμφομαι:

τελευτὰς δ᾽ ἐν χρόνῳ

πατήρ μοι⁵² παντόπτας

πρευμενεῖς κτίσειεν,
140
141

Χορος

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς⁵³

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον⁵⁴ ἐκφυγεῖν.

144

ant. 7

Χορος

θέλουσα δ᾽ αὖ θέλουσαν ἁγνά μ᾽

ἐπιδέτω Διὸς κόρα,
145

ἔχουσα σέμν᾽ ἑδώλι᾽⁵⁵ ἀσφαλῆ,⁵⁶

παντὶ δὲ σθένει⁵⁷

διωγμοῖς ἀσχαλῶσ᾽⁵⁸

ἀδμήτας ἀδμήτα

ῥύσιος γενέσθω,
150
151

Χορος

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

154

str. 8

Χορος

εἰ δὲ⁵⁹ μή, μελανθὲς

ἡλιόκτυπον⁶⁰ γένος
155

τὸν γάιον,⁶¹

τὸν πολυξενώτατον

Ζῆνα τῶν κεκμηκότων

ἱξόμεθα σὺν κλάδοις

ἀρτάναις θανοῦσαι,
160

μὴ τυχοῦσαι θεῶν Ὀλυμπίων.

162

Χορος

ἆ Ζήν, Ἰοῦς:⁶² ἰὼ⁶³

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:

κοννῶ δ᾽ ἄγαν⁶⁴

γαμετῶν οὐρανονίκων.⁶⁵
165

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

168

ant. 8

Χορος

καὶ τότ᾽ οὐ δικαίοις

Ζεὺς ἐνέξεται⁶⁶ λόγοις,

τὸν τᾶς βοὸς
170

παῖδ᾽ ἀτιμάσας, τὸν αὐ-

τός ποτ᾽ ἔκτισεν⁶⁷ γόνῳ,

νῦν ἔχων παλίντροπον

ὄψιν ἐν λιταῖσιν:

ὑψόθεν δ᾽ εὖ κλύοι καλούμενος.⁶⁸
175
175a

Χορος

ἆ Ζήν, Ἰοῦς: ἰὼ

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:

κοννῶ δ᾽ ἄγαν

γαμετῶν οὐρανονίκων.

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

176

Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 40-167a focus

Χορός

νῦν δʼ ἐπικεκλομένα
40

Δῖον πόρτιν ὑπερ-

πόντιον τιμάορʼ, ἶνίν τʼ

ἀνθονομούσας προγόνου

βοὸς ἐξ ἐπιπνοίας

Ζηνὸς ἔφαψιν· ἐπωνυμίᾳ δʼ
45

ἐπεκραίνετο μόρσιμος αἰὼν

εὐλόγως,

Ἔπαφόν τʼ ἐγέννασεν·

Χορός

ὅντʼ ἐπιλεξαμένα,

νῦν ἐν ποιονόμοις
50

ματρὸς ἀρχαίας τόποις τῶν

πρόσθε πόνων μνασαμένα,

τά τε νῦν ἐπιδείξω

πιστὰ τεκμήρια γαιονόμοις,

τὰ δʼ ἄελπτά περ ὄντα φανεῖται.
55

γνώσεται

δὲ λόγους τις ἐν μάκει.

Χορός

εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων

ἔγγαιος οἶκτον οἰκτρὸν ἀίων,

δοξάσει τις ἀκούειν ὄπα τᾶς Τηρεΐας
60

Μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου,

κιρκηλάτου τʼ ἀηδόνος,

Χορός

ἅτʼ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐργομένα

πενθεῖ μὲν οἶκτον ἠθέων·

ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως
65

ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν

δυσμάτορος κότου τυχών·

Χορός

τὼς καὶ ἐγὼ φιλόδυρ-

τος Ἰαονίοισι νόμοισι

δάπτω τὰν ἁπαλὰν
70

Νειλοθερῆ παρειὰν

ἀπειρόδακρύν τε καρδίαν.

γοεδνὰ δʼ ἀνθεμίζομαι

δειμαίνουσα φίλους, τᾶσδε φυγᾶς

ἀερίας ἀπὸ γᾶς
75

εἴ τις ἐστὶ κηδεμών.

Χορός

ἀλλά, θεοὶ γενέται

κλύετʼ εὖ τὸ δίκαιον ἰδόντες·

ἥβᾳ μὴ τέλεον

δόντες ἔχειν παρʼ αἶσαν,
80

ὕβριν δʼ ἑτοίμως στυγοῦντες,

πέλοιτʼ ἂν ἔνδικοι γάμοις.

ἔστι δὲ κἀκ πολέμου τειρομένοις

βωμὸς ἀρῆς φυγάσιν

ῥῦμα, δαιμόνων σέβας.
85

Χορός

εὖ δʼ εἴη Διόθεν παναληθῶς.

Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη.

παντᾷ τοι φλεγέθει

κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ

μερόπεσσι λαοῖς.
90

Χορός

πίπτει δʼ ἀσφαλὲς οὐδʼ ἐπὶ νώτῳ,

κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ , πρᾶγμα τέλειον.

δαυλοὶ γὰρ πραπίδων

δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι

κατιδεῖν ἄφραστοι.
95

Χορός

ἰάπτει δʼ ἐλπίδων

ἀφʼ ὑψιπύργων πανώλεις

βροτούς, βίαν δʼ

οὔτινʼ ἐξοπλίζει·

πᾶν ἄπονον δαιμονίων.
100

ἥμενος ὃν φρόνημά πως

αὐτόθεν ἐξέπραξεν ἔμπας

ἑδράνων ἐφʼ ἁγνῶν.

104

Χορός

ἰδέσθω δʼ εἰς ὕβριν

βρότειον, οἵα νεάζει
105

πυθμὴν διʼ ἁ-

μὸν γάμον τεθαλὼς

δυσπαραβούλοισι φρεσίν,

καὶ διάνοιαν μαινόλιν

κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄταν δʼ
110

ἀπάτᾳ μεταγνούς.

112

Χορός

τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω

λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ,

ἰὴ ἰή,

ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ· θρεομένη μέλη
115

ζῶσα γόοις με τιμῶ.

117

Χορός

ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δʼ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.

πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι
120

λινοσινεῖ

Σιδονία καλύπτρᾳ.

123

Χορός

θεοῖς δʼ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς

ἐπίδρομʼ, ὁπόθι θάνατος ἀπῇ.

ἰὼ ἰώ,
125

ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.

ποῖ τόδε κῦμʼ ἀπάξει;

128

Χορός

ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δʼ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.
130

πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι

λινοσινεῖ

Σιδονίᾳ καλύπτρᾳ.

134

Χορός

πλάτα μὲν οὖν λινορραφής τε

δόμος ἅλα στέγων δορὸς
135

ἀχείματόν μʼ ἔπεμπε σὺν πνοαῖς·

οὐδὲ μέμφομαι·

τελευτὰς δʼ ἐν χρόνῳ

πατήρ μοι παντόπτας

πρευμενεῖς κτίσειεν,
140

141

Χορός

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

144

Χορός

θέλουσα δʼ αὖ θέλουσαν ἁγνά μʼ

ἐπιδέτω Διὸς κόρα,
145

ἔχουσα σέμνʼ ἐνώπιʼ ἀσφαλῶς,

παντὶ δὲ σθένει

διωγμοῖς ἀσχαλῶσʼ

ἀδμήτας ἀδμήτα

ῥύσιος γενέσθω,
150

151

Χορός

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

154

Χορός

εἰ δὲ μή, μελανθὲς

ἡλιόκτυπον γένος
155

τὸν γάιον,

τὸν πολυξενώτατον

Ζῆνα τῶν κεκμηκότων

ἱξόμεθα σὺν κλάδοις

ἀρτάναις θανοῦσαι,
160

μὴ τυχοῦσαι θεῶν Ὀλυμπίων.

162

Χορός

ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῷ

μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δʼ ἄγαν

γαμετᾶς οὐρανόνικον.
165

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

168

Χορός

καὶ τότʼ οὐ δικαίοις

Ζεὺς ἐνέξεται λόγοις,

τὸν τᾶς βοὸς
170

παῖδʼ ἀτιμάσας, τὸν αὐ-

τός ποτʼ ἔκτισεν γόνῳ,

νῦν ἔχων παλίντροπον

ὄψιν ἐν λιταῖσιν;

ὑψόθεν δʼ εὖ κλύοι καλούμενος.
175

162a

Χορός

ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῶ ,

μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δʼ ἄγαν

γαμετᾶς οὐρανόνικον

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 104 focus

Χορός

βρότειον οἷα νεάζει πυθμὴν δι' ἀμὸν

n ii

ΑΙΣΧΥΛΟΥ

Χορός

μὸν γάμον· ὁ θάλος δυς παραβέλλοισιν φρεσίν.
85

καὶ διάνοιαν μινύλιν κέντρον ἔχων ἄφυκτον

ἄταν.

δ' ἀπάτα μεταγνούς. τοιαῦτα πάθεα μέλεα

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.) — 104 focus

Ιδέσθω δ᾽ ἐς ὕβριν

Βρότειον, οἷα νεάζει

Πυθμὴν δι᾽ ἁ- ¹

110

μὸν γάμον τὸ θάλος

Δυσπαραβούλοισι φρεσί,

Καὶ διάνοιαν μαινόλιν ²

Κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἅτα

Δ᾽ ἀπάτᾳ μεταγνούς. ³

115

στροφή ϛ.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 104 focus

ἰδέσθω δ᾽ εἰς ὕβριν

βρότειον, οἷα νεάζει, πυθμὴν

δι ἁμὸν γάμον τεθαλὼς

105

δυσπαραβούλοισι φρεσὶν, καὶ διάνοιαν μαινόλιν

κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄταν δ᾽ ἀπάτᾳ μετα-

γνούς.

110

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 104 focus

ἰδέσθω δ' εἰς ὕβριν

βρότειον, οἵα νεάζει, πυθμὴν

δι' ἀμὸν γάμον τεθαλὼς
95

δυςπαραβούλοισι φρεσίν,

καὶ διάνοιαν μαινόλιν

κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄ-

ταν δ᾽ ἀπάτᾳ μεταγνούς.

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 104 focus

Ἰδέσθω δ᾽ εἰς ὕβριν

105

βρότειον, οἵαν οἵα νεάζει πυθμὴν

ΙΚΕΤΙΔΕΣ

ΧΟΡΟΣ

δι' ἁμὸν γάμον τεθαλὼς τὸ θάλος (primitus -λως)

δυσπαραβούλοισι φρεσὶν

καὶ διάνοιαν μαινόλιν

κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ῎Α-tas δ' ἀπάταν ἄται (αι in litura) δ᾽ ἀπάται μεταγνούς.
110

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 104 focus

ἰδέσθω δ᾽ εἰς ὕβριν

110

βρότειον, οἷα νεάζει

πυθμὴν δι᾽ ἁ-

¹²³⁴

κρανθῇ πρᾶγμα κρανθῇ πρᾶγμα superiori versui addit M. δάσκιοί δάσκιοι superiori v. addit M. in marg. ζτ Μ. τείνουσιν τίνουσι corr. in τείνουσι Μ. κατιδεῖν κατιδεῖν κατειδεῖν Μ. δ' ἐλπίδων δ' ἐλπίδων δὲ ἀποδὼν Μ. πᾶν ἄπονον πᾶν ἄπονον τὰν ἄποινον Μ. ἥμεν’ ἥμεν ἥμενον Μ. ἀφ' ἀφ' (apud Spanhemium) ἐφ' Μ. εἰς ἐσ Μ. βρότειον βρότιον corr. in βρότειον Μ. οἷα οἷα Μ.

μὲν γάμον τεθαλὼς

δυσπαραβούλοισι φρεσίν,

καὶ διάνοιαν μαινόλιν

115

κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄταν δ᾽

ἀπάτᾳ μεταγνούς.

Aeschyli Supplices (OCR draft) Experimental (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 104 focus

ἰδέσθω δ᾽ εἰς ὕβριν

βρότειον, οἷα νεάζει, πυθμήν

δι᾽ ἁμὸν γάμον τεθαλώς

105

δυσπαραβούλοισι φρεσίν,

καὶ διάνοιαν μαινόλιν

κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄταν δ᾽ ἀπάται μεταγνούς.

Translations (9)

Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 40-165a focus

Chorus

And now I invoke, as our champion from beyond the sea, the calf born of Zeus, the offspring of the flower-grazing cow, our ancestress,
40

the caress of Zeus’ breath. The appointed period confirmed itself in a name suited to the event—Epaphus¹, to whom she gave birth.
45

Chorus

To him I cry for help.

And now in the region wherein our first mother pastured, by recounting the story of her distress of long ago, I shall now set forth reliable proofs to the inhabitants of the land;
50

and other evidence, though unexpected, will yet appear. Men will come to know the truth as my tale proceeds.
55

Chorus

Now if by chance there be some neighbor in the land who knows the song of birds,

when our complaint greets his ear, he will fancy that he hears the voice of Metis, Tereus’ piteous wife, the hawk-chased nightingale.
60

Chorus

For she, constrained to leave her green leaves, laments pitifully her accustomed haunts,

and composes the tale of her own child’s doom—how he perished, destroyed by her own hand, victim of the wrath of an unnatural mother.
65

Chorus

Even so I, indulging my grief in Ionian strains,

pain my tender face summered by Nile ’s sun and my heart unexercised in tears; and I gather the flowers of grief, anxious whether there is any friendly kinsman here to champion our band
70

which has fled from the haze-shrouded land.
75

Chorus

But, gods of our race, hear, and regard with favor the cause of righteousness; if you refuse youth

fulfillment of its arrogant desires, and readily abhor violence, you would be righteous toward marriage. Even for those who flee hard-pressed from war there is an altar,
80

a shelter against harm through respect for the powers of heaven.
85

Chorus

But may Zeus grant that it go well with us. For Zeus’ desire is hard to trace: it shines everywhere, even in gloom, together with fortune

obscure to mortal men.
90

Chorus

Safely it falls, and not upon its back, whatever deed comes to pass at Zeus’ nod; for the pathways of his understanding stretch dark and tangled,

beyond comprehension.
95

Chorus

From their high-towering hopes he hurls mankind to utter destruction; yet he does not marshal any armed violence—

all that is wrought by the powers divine is free from toil. Seated on his holy throne, unmoved, in mysterious ways he accomplishes his will.
100

104

Chorus

So let him look upon human outrageousness

—in what way it shoots up men in their wooing of us, sprouted from thoughts of evil intent,
105

having a frenzied purpose as its irresistible spur, and deluded, turning its thoughts to folly.
110

112

Chorus

Such piteous strains of woe I utter in my pain, now shrill, now deep, blended with falling tears—Alas, alas!

groans appropriate to funeral wails; though I live, I chant my own dirge.
115

117

Chorus

I invoke Apia ’s hilly land—for well, O land, you understand my barbarous speech—,

and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds.
120

123

Chorus

Sacrifices in satisfaction of vows are given freely to the gods when all fares well, if only there be escape from death.

Alas, alas, perplexing troubles! Where will this wave of trouble bear me away?
125

128

Chorus

I invoke Apia ’s hilly land—for

well, O land, you understand my barbarous speech—, and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds.
130

134

Chorus

Our oars, indeed, and our timbered ship, bound with yellow rope²

to withstand the sea, sped me on by help of favoring winds, unharmed by all tempests; nor have I reason for complaint. But may the all-seeing Father
135

establish a kindly issue in due time—
140

141

Chorus

That the mighty race of our honorable mother escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

144

Chorus

And may Zeus’ pure daughter, she who holds securely the sacred wall, willingly, meeting my will, look upon me; and, grieved at our pursuit, come with all her might, a virgin to a virgin’s aid,

to deliver me—
150

151

Chorus

That the mighty race of our honorable mother may escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

154

Chorus

Yet, if she will not, we, a dark,

sun-burned race, with suppliant boughs will invoke the underworld Zeus, Zeus the great host
155

of the dead; for if the gods of Olympus hear us not, we will hang ourselves.
160

162

Chorus

Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us.³I know

your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.
165

168

Chorus

And Zeus shall then be liable to the charge of injustice

that he hates the child of the heifer, the child whom he himself begat long ago, his very own, and now he holds his face averted from our prayers.
170

May he from above hear our call!
175

162a

Chorus

Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us. I know

your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.

The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 104 focus

But let him look to the insolence of mortal men, how a youthful stock shoots anew, blooming on account of my nuptials, with ill-advised purpose, and having furious thoughts, an inevitable sting, and having resolved on an infatuated deed through disappointment .

LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 104 focus

coûte d'effort à un dieu. Sa pensée trône sur les cimes et de là même achève ses desseins, sans quitter son siège sacré ¹.

Qu'il jette donc les yeux sur la démesure humaine, incar- née à nouveau dans la race qui, pour obtenir mon hymen,

LES SUPPLIANTES

LE CORYPHÉE.

s'épanouit en funestes et folles pensées! Un sentiment né du délire la point d'un irrésistible aiguillon, et, reniant son
passé, la voici prise au piège d'Até.

Très animé. Le Chœur commence à se livrer à une mimi- que véhémente qui doit faire violence aux dieux qu'il implore. Il déchire ses vêtements et accompagne chacun de ses refrains d'une danse sauvage.

LE CORYPHÉE.

Telles

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 104 focus

And may his eye our wrongs ſurvey,

Mark'd by inſulting man his prey;

As each bold youth by paſſion fir'd

Againſt our boſom-peace conſpir'd,

110

And to deceit's ſmooth influence

Join'd rude and boiſterous violence:

An infant foreſt theſe, that ſhoot

Their wild growth from one parent root,

And o'er our freſh bloom ſtrive to ſpread

115

Their chearleſs and malignant ſhade.

Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 104 focus

Questa umana protervia

110

mirino: come infuria

per le mie nozze, questa

stirpe, che in folli desiderî germina,

E infitto reca il pungolo

della foia funesta,

115

che, senza alcun riparo aver, la fiede,

e morte è sua mercede.

CORO

Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 104 focus

Videat in contumelia,

Mortali qualiter iuuenescit is.

Propago uerò

Noſtrum matrimonium, ramus

100

Stolidis mentibus

Cogitationemq; furioſam,

Et ſtimulum habens, incorruptibile, detrimentum

Fallaciæ uerò mutans.

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Anna Swanwick, 1886.) — 97 focus

Chorus

Ponder, and with just heed,

To me in my sore need

God-fearing patron be!

Surrender not

One, by unrighteous meed,

Who shares the exile's lot.

Chorus

See me not borne away,

Thou who the land dost sway

With might all-potent, from these gods' blest shrine.

Men's insolence survey, 420

And dread the wrath divine.

Chorus

Endure not to behold

Me from these statues, against right, impressed,

Thy suppliant, like steed in forceful hold,

Dragged by my tresses and embroidered vest.

Chorus

Whatever thy decree,

Know well, thy sons, ay, all thy house must pay

Like reckoning, by war's stern arbitry. 430

433

Claims rightful before Zeus, firm-thoughted weigh.

PELASGOS

Well have I weighed them. Hither drives my bark.

Escape is none, but mighty war to wage

Either with gods or men ; fixed is the hull,

As if by naval capstans hauled ashore.

Which way I turn, grief meets me everywhere.

For gear from plundered homesteads other gear,

More than the loss, though mighty freight the spoil,

By favour of Zeus Ktesios ‡ may accrue;

So when the tongue hath shot untimely forth 440

¹²

The stinging phrase, provoking direful wrath,

The wound by word inflicted word may heal.

But to avert the stain of kindred blood,

In sacrifice must many a victim bleed,

To many gods,—for remedy of ill.

Sooth! from this fray fain would I keep aloof,

And rather skilless be in ills than wise.

But oh! beyond my hope may good prevail!

Chorus

Of many modest words hear now the goal.

PELASGOS

I listen. Speak. Thy words shall 'scape me not. 450

Chorus

Girdles and zones have I my robes to clasp.

PELASGOS

Such garniture beseems the woman's lot.

Chorus

By means of these, know well, contrivance fair—

PELASGOS

Speak; what this word which thou wilt utter forth?

Chorus

Unless some pledge thou givest to this train.

PELASGOS

What will device of zones for thee effect?

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 104 focus

Let Him look down on mortal wantonness!

Lo! how the youthful stock of Belus' line

Craves for me, uncontrolled—
125

With greed and madness bold—

Urged on by passion's shunless stress—

And, cheated, learns too late the prey has 'scaped their hold!

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 104 focus

Zeus, steh her, wie frech,

Voll Uebermuthes, jugendlich trost der Stamm,¹

Der aufsproft, nach dieser Hand hier
95

Lüstern, in unbändigem Muth,

Und von dem Stachel wilder Wuth

Ewig gepeitscht, zuleht die Schuld,

Bitter getäuscht, bereu'n wird.

Erster Halbchor.
Sechste Strophe.

Notes on the current edition

Supplices

1. Single-witness OCR: uncollated. Source layout and readings require scan review; automatic flags are not exhaustive.

2. Reference placement provisional: provisional local reference window from running Greek. Verify the printed source numbering and note scope against the scan.

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

118. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-102

ἀχείματόν μ' ἔπεμπε σὺν πνοαῖς:

ἀχίματόν μὲ ἔπεμπε

(in M. prius fuerat

με πέμπε

)

συμπνοιαῖς

M. Rob.

ἀχίματόν μὲ ἔπεμπε ἂν πνοιαῖς

ἔπεμπε ἀμπνοῖς

Ε.

118

119-121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-103

τελευτὰς δ᾽ ἂν ἐν χρόνῳ πατὴρ παντάρχας παντόπτας: Libri

τελευτᾶς δ᾽ ἐν χρόνῳ πατὴρ ὁ παντόπτας

. Inserui

ἄν

et delevi articulum post

πατήρ

. Indicio versus antistrophici addidi

παντάρχας

. Sophocles Oed. Col. 1085.

ὦ Ζεῦ, θεῶν πάντ-αρχε, παντόπτα

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-104

πρευμενὴς κτίσειεν:

πρευμενεῖς κτίσειεν

M. G. P. E. Rob.

πρευμενὴς κτίσειε

Turn.

122

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-105

NA:

ἐξ

Μ. G. Rob.

124

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-106

ἀδάματον: Libri

ἀδάμαντον

. Correxit Bothius.

125

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-107

ἔχουσα σέμν' ἐνώπι᾽ Ἄρτεμις: Libri

ἔχουσα σέμν' ἐνώπὶ ἀσφαλές

. Oculis aberrans scriba codicis primitivi

ἀσφαλές

posuerat ubi

Ἄρτεμις

debebat. Hesychius

ἐνώπια, τὰ καταντικρὺ τοῦ πυλῶνος φαινόμενα μέρη, ἃ καὶ διεκόσμουν ἕνεκα τῶν παριόντων

. Idem

προνώπια, τὰ ἔμπροσθεν τῶν πυλῶν, καθάπερ ἐνώπια τὰ ἔνδον, ὅπου αἱ εἰκόνες τίθενται

128

129-130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-108

παντὶ δὲ σθένει διωγμοῖς ἐμοῖσιν ἀσχαλῶσ᾽:

παντὶ δὲ σθένουσι

(σε in rasura M.)

διωγμοῖσι δ᾽ ἀσφαλέας

(

διωγμοῖσιν ἀσφαλὲς

Rob.) M. G. E. Rob. Recepi quod Heathius invenit

παντὶ δὲ σθένει

et scripsi, ut sententia postulabat,

διωγμοῖς ἐμοῖσιν ἀσχαλῶσα

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-109

ἐκφυγεῖν:

ἐξ

Μ. G. Rob.

134

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-110

ἀδάματον: Libri

ἀδάμαντον

. Correxit Bothius.

134

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-111

εἰ δὲ μή:

εἰ δὴ μὴ

Μ. G. Rob.

εἰ δὲ μὴ

Turnebus.

136

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-112

μελανθὲs: Hesychius

μελανθές, μέλαν

136

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-113

ἡλιόκτυπον:

ἡδιόκτυπον

M. G. Rob.

ἢ διόκτυπον

Victorius. Emendavit Wellauerus.

137

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-114

τὸν γάϊον: Citant Etymol. Gud. p. 227, 37. et grammaticus in Crameri Anecd. Oxon. II. p. 443, 12.

τὸνταιον

Μ.

τόνταιον

τὸν ταιον

Ε.

τὸν ταίον

Ρ.

τὸν ταιὸν

in suo codice esse dicit Robortellus, ipse scripsit

τὸν ταγόν

. Inde a Turnebo vulgatum

τούγγαιον

. Recte Wellauerus

τὸν γάϊον

. De ceteris dixi in commentatione de quibusdam trilogis Aeschyli: v. Relationes de actis societatis litterariae Lipsiensis a. 1846. p. 124. seq. [V. ad Θαλαμοποιούς, vol. I. p. 331.]

138

144-145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-115

ὦ Ζεῦ, Ἰοῦς ἰῷ μῆνις μάστειρ᾽:

ἀζηνιουσίω

(

ἀζηνὶ οὐσίῳ

G. Ε.

ἀζηνιοουσίω

Ρ.

ἄζηνι ουσιω

cod. Robortelli)

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν

Μ. G. E. P.

ὦ Ζεῦ Ἰοῦς ἰω μῆνις μάστειο᾽ ἐκ θεῶν

Rob. ex coniectura. Interiectio

ὦ Ζεῦ

nec recte collocata est, nec digna quae cum nomine Ius compararetur. Scholia codicum M. et G.

ὦ Ζεῦ, ἡ παρὰ τῶν θεῶν μῆνις κατὰ Ἰοῦς ὠδῆς ἐστὶ καὶ μαστιγωτική

. Patet

ὠδῆς

, quod in scholiis Robortelli et Monacensibus omissum est,

ἰώδης

esse. Quare in poetae versu

ἰῷ

posui. Virus pro odio dicit ut in Agam. 801.

δύςφρων γὰρ ἰὸς καρδίᾳ προςήμενος ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον

. Magis proprie sic iram Furiarum vocat in Eumen. 470. 722. Quod

μάστειρα

scholiastae

μαστιγωτική

est, non mirarer, si Aeschylus in hae tragoedia, quae non pauca perantiqua et obsoleta verba habet, a

μαστίειν

formasset

μάστιραν

, quamvis insolita forma.

Φθίρα

quidem apud Stephanum Byzantium error scribae est veramque scripturam

Φθῖρ

habet Eustathius p. 368, 7. qui ibi copiose de scriptura disserit, Herodiano auctore Choeroboscum

Φθῖρ

solo

scribi memorans, quod nomen habuerit filius Endymionis. V. Choerobosci canones p. 86, 16. 346, 8. et epimerismos p. 4, 11. et Theognostum p. 41, 17. Goettlingio ad Theodosium visus est Herodianus i in

Φθίρ, Φθιρός

corripi iudicasse. Si ita statuit, vereor ne erraverit. Nam si mons Latmus

Φθίρ

eiusque incolae

Φθῖρες

dicti sunt,

Φθίρων ὄρος ἀκριτόφυλλον

ΙΙ. 1i. 868. contrarium docet. Quod si

Φθίρ

producta vocali admittitur, certe non carent analogia

μαστίρ

Μάστιρα

Μαστίχτειρα

quidem ne scribatur in Aeschyli versu prohibet systema anapaesticum. Non male coniecerunt quidam

μνάστειρα

, ut

μνάμων μῆνις

est in Agam. 143. Servanda tamen visa est

μάστειρα

, quum commode explicari possit: v. ad v. 146.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-116

ξυννῶ δ᾽ ἄταν:

κοννωδάταν

Μ. G. E. Rob.

κοννῶ δ᾽ ἄταν

Turn.

145

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-117

γαμετᾶς σᾶς οὐρανόνικον:

γαμετουρανόνεικον

M. G. E. Rob.

γαμετᾶς οὐρανονείκου

Turn.

γαμετᾶς οὐρανόνικον

vulgo inde a Victorio. Et sententia et metrum scribi iubebant aut

γαμετᾶς Διὸς οὐρανόνικον

aut

γαμετᾶς σᾶς

. Hoc praetuli ut facilius. Sententia haec est, ὦ Iuppiter, odio Ius divinitus ira vestigatrix est (h. e. persequitur nos): cognosco malum a coniuge tua victis caelestibus profectum.

146

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-118

ἐνέξεται:

ἐνεύξεται

M. G. E.

ἀνεύξεται

P. Rob. Emendavit Porsonus.

150

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-119

τὸν τᾶς βοὸς:

τὸν τὰς βοὰς

codex Robortelli.

151

159-161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-120

NA: Omissos in libris versus repetendos esse vidit Canterus.

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-121

NA: Danai nomen adscripsit Scaliger. M. G. E. Rob. πρ. h. e. πρεσβύτης.

162

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-122

ἥκετε: Libri

ἵκετε

. Correxit Porsonus.

162

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-123

χέρσου:

χέρσον

164

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-124

προμηθίαν:

προμήθειαν

supra scripto

. Μ.

προμήθιαν

hoc accentu G.

προμήθειαν

Rob.

164

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-125

λαβὼν: Libri

λαβεῖν

. Correxerunt Wordsworthius et Geelius Bibl. crit. V. p. 78.

164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-126

τἄμ' ἔπη δελτουμένας:

τ' ἀμὶ ἐπιδελτουμένας

codex Robortelli.

165

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-127

λεύσσω:

λεύσω

supra scripto altero σ Μ.

λεύσω

Rob.

169

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-128

ὀχήμασιν:

ὀχήμασιν

cum ν M. G. Rob.

169

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-129

τεθηγμένος:

τεθειμένος

M. G. Rob.

τεθυμένος

Turn.

τεθυμμένος

cum Abreschio Porsonus.

τεθηγμένος

Pearsonus.

172

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-130

οἵνεκ': Libri

εἵνεκ

. Emendavit Heathius.

174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-131

πάγον:

πάγον

Μ. G. E.

πάγου

Rob.

175

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-132

τόνδ': Libri

τῶνδ'

. Emendavit Turnebus.

175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-133

κρείσσων:

κρείσσων

M. a prima manu et E.

κρείσσον

G. Rob.

176

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-134

ἱκτηρίας: Libri

ἱκετηρίας

. Emendavit Victorius.

178

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-135

σεμνῶς:

σεμνῶς

supra scripta ος G.

179

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-136

εὐωνύμων: Libri

συνωνύμων

. Auratus et Scaliger

ευωνύμων

, ut scholiastes legit.

179

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-137

γοεδνὰ καὶ ζαχρεῖ ἔπη:

γοειδήα

(sic M.

γοείδηα

Ε. et ante correctionem G.

γοείδνα

G. correctus)

καὶ τὰ χρέα ἔπη

M. G. Ε.

γοέδνα καὶ τὰ χρέ᾽ ἔπη

Rob.

γόεδνα καὶ τὰ χρεῖς ἔπη

Turn.

ζαχρεῖ᾽ ἔπη

Bambergerus.

180

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1-181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-1

³ Die

Parodos. An Stelle des προλογίζων wie in den Persern hat der Chor zunächst die Aufgabe die vorausliegenden Begebenheiten und das Motiv der Handlung (Flucht vor den Söhnen des Ägyptos, welche die Danaiden zur Ehe zwingen wollen) anzugeben. Dann richtet er an Götter und Menschen, an das stammverwandte Argos die Bitte um Schutz gegen Ver- gewaltigung vonseiten der die Danaiden verfolgenden Ägyptiaden. Damit wird das Ziel der Handlung bezeichnet. Endlich dient die Paro- dos zur Charakteristik des Chors, um dessen Schicksal sich die Hand- lung dreht (zu 118-181). Parodos zerfällt in drei Teile. Die anapästische Partie 1-39 trägt der Koryphäos vor, die melische 40-117 der Gesamtchor; von der zweiten melischen Partie 118-181, deren drei Strophen mit Ephymnien (zu 134) schließen, scheint jeder der drei oroixo ein Strophenpaar ge- sungen zu haben, während die Ephymnien dem Gesamtchor zu- fielen. Vgl. Jahrb. f. Philol. Suppl. XIII S. 219 ff. Als Schutz- flehende sind die Danaiden durch einen mit weißer Wolle umwundenen Olivenzweig gekennzeichnet (21f.), den sie in der linken Hand halten (197-199). Ihre Tracht ist ägyp- tisch (240 ff.). Während der Paro- dos steht Danaos auf dem hohen Götteraltare und späht bald nach Idem Meere bald nach dem Lande hin (184).

118-181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-60

⁴

⁵

118-119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-61

⁶

⁷

θρεομένα δ᾽ ἐγώ (so Enger für λέγων): Hesych. θρεομένη θρη νοῦσα. Uber die Stellung von δέ zu 9. — λιγέα βαρέα, in bald hohen bald tiefen Tönen. Vgl. λιγέα κωκύ- ματα Pers. 335 und φθόγγον τε βαρύν Hom. ι 257. δακρυοπετῆ tränenrieselnde", βᾶνα αὐδάν d. i. unter τῶν Tränen, nicht παρασκευαστικὰ τοῦ πίπτειν τὰ δάκρυα ἀκουόντων (Schol.), sondern τὰ ἐμὰ δάκρυα.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-62

⁸

⁹

Noch lebend singe ich mir mein Grablied, weil der Tod mir vor Augen steht (164). Vgl. Ag. 1321 ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν ἢ θρῆνον θέλω ἐμὸν τὸν αὐτῆς, Hom. Z 500 αἳ μὲν ἔτι ζωὸν γόον Εκτορα ᾧ ἐνὶ οἴκῳ, Isokr. 10 § 27 ἰδὼν αὐτοὺς πενθουμένους ἔτι ζῶντας. — μὲ für ἐμαυτήν wie Eur. Andr. 256 ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ἐγὼ μὴν πρόσθεν ἐκδώσω μέ σοι.

123-124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-63

¹⁰

¹¹

ἱλέομαι, Schol. ἱλάσκομαι. Die Form nur hier, Hom. B 550 ἱλάονται, weshalb Burges auch hier ἱλάομαι schreiben will. Die Kon- traktion ist vernachlässigt wie in τρομέονται Pers. 65, ποθέουσαι ebd. 545, τρομέων Prom. 558 in melischen Partien. Dem μέν ent- spricht δέ 126; der folgende Satz καρβᾶνα δ' κοννεῖς steht als Parenthese. Απία auch 266, Ag. 268, Soph. O. K. 1303 von Argos oder dem Peloponnes. Vgl. Paus. Η 5, 7 οὗτος ὁ Απις ἐς τοσόνδε ηὐξήθη δυνάμεως πρὶν ἢ Πέλοπα ἐς Ὄλυμπον ἀφικέσθαι, ὡς τὴν ἐντὸς ᾿Ισθμοῦ χώραν Ἀπίαν ἀπ᾿ ἐκείνου καλεῖσθαι. βοῦνις, ὀρεινή (hügelig) nach dem Schol. zu yã βοῦνι 784. Die Erklärung τὴν γῆν κατὰ βαρβάρους (Schol. zu dieser Stelle, vgl. Hesych. βοῦνις· γῆ. Αἰσχύ λος, Εtym. Μ. p. 208, 3) ist aus der vorliegenden Stelle entnommen, wo βοῦνιν wegen des folgenden καρ- als Fremdwort be- trachtet und nach Απίαν im Sinne von yn gedeutet wurde. Phryni- chos Epit. 355 bemerkt über βουνός: ὀθνεία ἡ φωνὴ τῆς Ἀττικῆς und führt zum Belege eine Stelle des Komikers Philemon (142 Ko.) an, wo einer das Wort βουνός braucht und der andere ihm ins Wort fällt: τίς ἔσθ᾽ ὁ βουνός; ἵνα σαφῶς σου μανθάνω. Nach Herod. IV. 199 war βουνός in Kyrene im Gebrauch. Für die Zuhörer des Äschylos konnte deshalb βοῦνις ebenso als Fremd- wort gelten wie βᾶρις 849. Daher καρβᾶνα δ᾽ αὐδὲν εὖ, γᾶ, κοννεῖς (so Boissonade für εὐακοννεῖς, 136 εὐγακόννις), Schol. ὦ γῆ, νοεῖς καὶ τὴν βάρβαρον φωνήν. — καρβάν: die Form κάρβανος unten 925 u. Ag. 1045 καρβάνῳ χερί. — κοννεῖς wie 170, He- sych. κοννεῖν· συνιέναι, ἐπίστασθαι.

126-127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-64

¹²

¹³

ἐμπίτνω ξὺν λακίδι λινο- σινεῖ (so Bücheler für λίνοισιν ῆι), ich greife hinein mit faden- zerstörendem Zerreiben, vgl. Cho. 27 λινοφθόροι δ᾽ ὑφασμάτων λακίδες ἔφλαδον ὑπ᾽ ἄλγεσιν πρόστερνοι στολμοὶ πέπλων, Pers. 128 βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-65

¹⁴

¹⁵

Σιδονία καλύπτρα: Homer rühmt die Metall- und Woll- arbeiten der kunstsinnigen ( πολυ δαίδαλοι Ψ 743) Sidonier: Ζ 289 ἔνθ᾽ ἔσαν οἱ πέπλοι παμποίκιλοι, ἔργα γυναικῶν Σιδονίων, τὰς αὐτὸς Αλέξανδρος θεοειδής ἤγαγε Σιδονίη- θεν. Mit Σιδονίᾳ wird also die Feinheit des Schleiers bezeichnet und die Feinheit der Arbeit steht in Kontrast zum Zerreiben, vgl. 439, Hom. A 245 ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον. Daher unten 915 λακὶς χιτῶνος ἔργον οὐ κατοικτιεῖ.

129-130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-66

¹⁶

¹⁷

,,Den Göttern wird gerne der Weihezoll heiliger Opfer dar- gebracht, wo es den Menschen wohl ergeht und nicht Todesfurcht sie bedrückt" (wie uns, die wir lieber in den Tod gehen, als daß wir uns zur Ehe zwingen lassen). Ζη πελομένων καλῶς τῶν πρα- γμάτων) vgl. εὖ ξυντυχόντων Sieb. 260, ὀρθουμένων Εum. 775. — τέλεα wie τέλη ἔγκαρπα (Weihezoll von Früchten) Soph. Trach. 238. ἐπίδρομά ἐστι (Hiegen ihnen zu be- zeichnet den Eifer, mit welchem die Opfer dargebracht werden. ὁπόθι ἀπῇ ohne ἄν wie 96 εἰ κρανθῇ. Die Götter werden an ihr eigenes Interesse erinnert wie Sieb. 76 ξυνὰ δ᾽ ἐλπίζω λέγειν· πόλις γὰρ εὖ πράσσουσα δαίμονας τίει, Cho. 255 πατρὸς νεοσσούς τούσδ' ἀποφθείρας πόθεν ἕξεις ὁμοίας χειρὸς εὔθοινον γέρας; Die Danaiden versprechen damit reichliche Opfer für den Fall glücklichen Gelingens.

132-133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-67

¹⁸

¹⁹

δυσάγκριτοι: Schol. δυσδιά- γνωστοι. Die Danaiden können nicht ahnen, wie sich ihr Schick- sal gestalten wird, fürchten aber das Schlimmste. ποῖ.. ἀπάξει; (Schol. ἡμᾶς) ist ein natürlicher Ausdruck im Munde desjenigen, der eben eine lange Meerfahrt durchgemacht hat. Ihr Leben ist noch voll von Sturm.

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-68

²⁰

²¹

Ephymnien finden sich bei Aschylos und Euripides, nicht bei Sophokles, bei Äschylos besonders in den Hik. und der Orestie. Zu den Ephymnien, welche in der Wiederholung der gleichen Worte bestehen, kommen 638 ff. und Ag. 379 ff. Ephymnien, die man rhyth- mische nennen kann, welche durch die Wiederholung des gleichen Versmaßes in den Schlußpartien mehrerer Strophen und Anti- strophen gebildet werden. Wie das Ephymnion hier bei der Anti- strophe, so fällt das bei der letzten Strophe aus dem Zusammenhang der übrigen Gedanken heraus, ein deutliches Kennzeichen, daß von anderen Sängern (dem Gesamt- chor) vorgetragen wird. es

140-141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-69

²²

²³

Schol. λινορραφὴς δόμος δορός: ἡ ναῦς, παρόσον τρυπῶντες τὰς ναῦς (1. σανίδας) σπάρτοις αὐ τὰς συνέρραπτον. καὶ τὸ παρ' Ομή ρῳ ( ξ 383) „ νῆας ἀκειόμενον τὸ συρράπτοντα δηλοῖ. Stanley will δορός mit στέγων verbinden: mare arcens a ligno. Aber von den Planken des Schiffs bleibt das Meer nicht weg. ἅλα στέγων, Schol. τὴν θάλατταν εἴργων. Vgl. Sieb. 202 πύργον στέγειν εὔχεσθε πολέμιον δόρυ.

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-70

²⁴

²⁵

ἀχείματον σὺν πνοαῖς, nicht mit stürmischen Winden.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-71

²⁶

²⁷

οὐδὲ μέμφομαι, und ich bin zufrieden.

144-145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-72

²⁸

²⁹

ἐν χρόνῳ (mit der Zeit) wie Eum. 501 μεταὖθις ἐν χρόνῳ. πατὴρ ὁ παντόπτας: vgl. Hesiod E. κ. Η. 267 πάντα ἰδὼν Διὸς ὀφθαλμὸς καὶ πάντα νοήσας.

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-73

³⁰

³¹

Bei Aschylos kommt nur κτίζειν, nicht ποιεῖν mit einem prädikativen Adjektiv vor. Vgl. zu Eum. 17. er

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-74

³²

³³

σπέρμα . . ἐκφυγεῖν: Schol. λείπει τὸ δοίη, vielmehr ist der Infin. von dem in τελευτὰς πρευμε νεῖς κτίσειεν liegenden Begriff möge bewirken" abhängig. - μέγα σεμνῆς wie Prom. 674 ὦ μέγ' εὔδαι- μου κόρη, bei Homer μέγα νήπιος μητρός, Ιους, vgl. ματρὸς ἀρχαίας 51. ἀδάματον, nicht der Jungfräulichkeit beraubt. u. a.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-75

³⁴

³⁵

,,Zugetan blicke mich, die ich ihr zugetan bin, Artemis von ihrem hehren Tempel her an, die keusche Tochter des Zeus, und entreiße als Jungfrau uns als Jung- frauen den Verfolgungen, so daß wir der Ehe der Vettern entgehen." Für Αρτεμις, wie Hermann ver- mutet hat, steht ἀσφαλές in der Handschrift (W. Headlam will & Καλά schreiben, vgl. Ag. 146), für διωγμοῖς ἀλκαθοῦσ᾽ bietet die Hand- schrift διωγμοῖσι δ᾽ ἀσφαλέας, der Text ist also sehr unsicher. Her- mann vermutet ἀσχαλῶσ', wozu παντὶ σθένει weniger zu passen scheint. Mit θέλουσα θέλουσαν vgl. Hom. 272 τὴν δ᾽ ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγε ὅνδε δόμονδε. ἐπιδέτω: zu 1. Hesych. ἐνώπια· τὰ καταντικρὺ τοῦ πυλῶνος φαι- νόμενα μέρη, ἃ καὶ διεκόσμουν ἕνεκα τῶν παριόντων, Hom. δ 42 πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα. „Vom Gipfel des vorspringenden Berges Lykone sah man zwischen Zypressengruppen den Tempel der Artemis Orthia herabschimmern; unten links von der Heerstraße lag ein anderer Artemistempel" (Curtius Pelop. II Paus. II 24, 5).

153-154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-76

³⁶

³⁷

Mit aller Kraft der Ver- folgung wehrend" ( σθένει für σθέ- νουσι). Ζυ άλκαθοῦσα vgl. Bekk. Anecd. S. 383, 31 ἀλκάθω καὶ ἀλ- κάθειν Σοφοκλῆς καὶ Αἰσχύλος. ση- μαίνει δὲ τὸ βοηθεῖν. Dab ἀλκα- θεῖν zu schreiben und als Aorist- form zu betrachten ist, hat Elms- ley zu Eur. Med. 186 dargetan. Vgl. auch βοηθεῖν συμφοραῖς.

155-156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-77

³⁸

³⁹

ἀδμῆτας (von der Form ἀδμής wie Soph. Ο. Κ. 1056 άδμῆτας ἀδελφάς): der Akk. ist von ῥύσιος γενέσθω wie von ῥυσάσθω abhängig, vgl. ἔξαρνον εἶναι mit Akk. und zu πολλὰ συνίστορα ( στέγην) Ag. 1075. Mit

160-161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-78

⁴⁰

⁴¹

μελανθές wird durch ἡλιό- κτυπον näher erklärt: von der Sonne schwarz gebrannt". μελανθές vgl. Soph. Ο. Τ. 742 λευ κανθὲς κάρα und zu Prom. 23. Mit ἡλιόκτυπος vgl. ὀμβρόκτυπος, χιονόκτυπος, νιφόκτυπος. Als neger- farbig werden 727, 753 die Söhne des Agyptos bezeichnet. Vgl. Herod. Η 57 μέλαιναν λέγοντες εἶναι τὴν πελειάδα σημαίνουσιν ὅτι Αἰγυπτίη ἡ γυνὴ ἦν. Da 240 f. unter den auf- fallenden Kennzeichen die schwarze Hautfarbe nicht hervorgehoben wird, so läßt sich annehmen, daß die Maske nur ein sonnenverbranntes, kein negerfarbiges Gesicht darstellte. 162 Ε. τὸν γάϊον Ζῆνα τῶν κεκμη κότων: Schol. τὸν καταχθόνιον " Αι- δην, nach Hom. I 457 Ζεύς τε κατα- χθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια, vgl. Hesiod E. κ. Ἡ. 465 Διὶ χθονίῳ und unten 237. Nach Paus. II 24, 4 nannte Äschylos auch den Gott des Meeres Zeus. πολυξενώτατον: vgl. Fragm. 228 Ζαγρεῖ τε νῦν με καὶ πολυξένῳ (vielleicht Ζαγρεῖ τε πανδόκῳ τε καὶ πολυξένῳ) χαίρειν, Sieb. 846 πανδόκον εἰς ἀφανῆ τε χέρσον. Im Hymnus auf Demeter heißt Hades Πολυδέκτης (9) und ἄναξ Πολυδέγμων (17). 1651. γένος . . ἱξόμεσθα wie Pers. 791 πράσσοιμεν ὡς ἄριστα Περσικός λεώς. σὺν κλάδοις wird mit Bitterkeit hinzugefügt: " Αιδης soll uns Ζεὺς ἱκέσιος werden. ἀρτά- ναις: die gewöhnliche Art des Selbstmordes bei Frauen (Iokaste, Antigone, Phädra u. a.).—uǹ tvxov- σαι, ἁμαρτοῦσαι, wenn sie unser Flehen nicht erhören.

168-169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-79

⁴²

⁴³

Ζήν alte Form für Ζεύς, dorisch Ζάν (Aristoph. Vö. 570): Ach Gott, der Groll von Seite der Götter (der Hera) gegen Io ist's, der uns geifelt μαστίκτειρ (80 Abresch für μάστειρ' nach dem Schol. μαστιγωτική) τη μαστικτήρ (475) wie σώτειρα και σωτήρ. - Nach dem Schol. ὦ Ζεῦ, ἡ παρὰ τῶν θεῶν μῆνις κατὰ Ἰοῦς ὠδῆς ( μανιώ- δης?) ἐστὶ καὶ μαστιγωτική will Dindorf οἰστρώδης oder ein ähn- liches Epitheton für ió setzen.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-80

⁴⁴

⁴⁵

Ich erkenne das eifer- süchtige Wesen ( ἄγαν für ἄταν Bamberger, vgl. Hesych. ἄγαις· ζηλώσεσιν. Αἰσχύλος Θρήσσαις) dei- ner Gattin, welches die ganze Götterwelt beherrscht ( γαμετᾶς οὐ- ρανόνικον für γαμετουρανόνεικον Victorius. Hermann γαμετᾶς σᾶς und Pearson οὐρανονίκου). Denn ein schwerer Wind bringt uns Sturm (der gewaltige Sturm, welcher uns bedroht, läßt auf das Wirken einer höheren Macht schließen).

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-81

⁴⁶

⁴⁷

Der Gedanke knüpft nicht an das Ephymnion, sondern an den vorhergehenden Gedanken: wir werden in den Tod gehen" an: Und dann wird Zeus der Nach- rede der Ungerechtigkeit verfallen ( ἐνέξεται für ἐνεύξεται Porson), wenn er in uns den Sohn der Io, sein eigenes Kind, mißachtet und jetzt bei unserem Flehen sein Antlitz ab- wendet. Er möge es in der Höhe wohl hören, wenn man also zu ihm ruft: Ach Gott" u. s. w. W. Headlam vermutet ψόγοις für λόγοις, ohne Not.

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-82

⁴⁸

⁴⁹

ἀτιμάσας, weil das Flehen seiner Nachkommen nicht erhört wird. In diesem Sinne wird ἀτιμά- ζειν, ἄτιμος gern gebraucht. Vgl. 383, Prom. 809, Soph. O. K. 49, 1273, O. T. 788 u. a. τόν, ὅν: bei den Tragikern werden die mit Tanlautenden Formen des Artikels auch relativisch gebraucht, in dia- logischen Partien gewöhnlich nur um des Versmaßes willen (309, 530, Ag. 531, so auch in melischen Par- tien 607, 656, 707, Eum. 919). Es kennzeichnet die Altertümlichkeit des Stils, daß in diesem Stücke solche Formen ohne metrische Gründe nicht bloß in lyrischen Par- tien (hier wie Cho. 603, Eum. 337), sondern auch an einer Stelle des Dialogs sich finden (271). γόνῳ, durch Zeugung, wie Isae. II 18 tov αὐτὸν τρόπον ὥσπερ γόνῳ ὄντα πατέρα ἐμαυτοῦ (,,wie meinen leib- lichen Vater") ἐθεράπευον ( ἐκεῖνον).

179-180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-83

⁵⁰

⁵¹

Vgl. ὄσσε πάλιν κλίνειν (das Gesicht abwenden) bei Homer u. Soph. Phil. 935 ἀλλ' ὡς μεθήσων μήποθ᾽ ὧδ᾽ ὁρᾷ πάλιν.

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-84

⁵²

⁵³

Das Ephymnion, welches in der Handschrift fehlt, hat Canter ergänzt.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορος εὖ δ᾽ εἴη Διόθεν 24 παναληθῶς. Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη. παντᾷ τοι φλεγέθει κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ 25 μερόπεσσι λαοῖς. 90 91

Χορος πίπτει δ᾽ ἀσφαλὲς οὐδ᾽ ἐπὶ νώτῳ, κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ πρᾶγμα τέλειον. δαυλοὶ γὰρ πραπίδων δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι κατιδεῖν 26 ἄφραστοι. 95 96

Χορος τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω 37 λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ, ἰὴ ἰή, ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ: [θρεομένη μέλη 38 ] 115 ζῶσα γόοις με τιμῶ. 117

Χορος ἱλέομαι 39 μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. 40 πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι 120 λινοσινεῖ 41 Σιδονίᾳ 42 καλύπτρᾳ. 123

Χορος θεοῖς δ᾽ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς ἐπίδρομ᾽, ὁπόθι 43 θάνατος ἀπῇ. 44 ἰὼ ἰώ, 125 ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι. ποῖ τόδε κῦμ᾽ ἀπάξει; 128

Χορος ἱλέομαι 45 μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. 46 130 πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι λινοσινεῖ 47 48 Σιδονίᾳ 49 καλύπτρᾳ. 134

Χορος σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς 53 εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον 54 ἐκφυγεῖν. 144

Χορος σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν. 154

Χορος ἆ Ζήν, Ἰοῦς: 62 ἰὼ 63 μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν: κοννῶ δ᾽ ἄγαν 64 γαμετῶν οὐρανονίκων. 65 165 χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών. 168

Χορος ἆ Ζήν, Ἰοῦς: ἰὼ μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν: κοννῶ δ᾽ ἄγαν γαμετῶν οὐρανονίκων. χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών. 176

Χορός εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων ἔγγαιος οἶκτον οἰκτρὸν ἀίων, δοξάσει τις ἀκούειν ὄπα τᾶς Τηρεΐας 60 Μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου, κιρκηλάτου τʼ ἀηδόνος,

Χορός ἅτʼ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐργομένα πενθεῖ μὲν οἶκτον ἠθέων· ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως 65 ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν δυσμάτορος κότου τυχών·

Χορός εὖ δʼ εἴη Διόθεν παναληθῶς. Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη. παντᾷ τοι φλεγέθει κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ μερόπεσσι λαοῖς. 90

Χορός πίπτει δʼ ἀσφαλὲς οὐδʼ ἐπὶ νώτῳ, κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ , πρᾶγμα τέλειον. δαυλοὶ γὰρ πραπίδων δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι κατιδεῖν ἄφραστοι. 95

Χορός τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ, ἰὴ ἰή, ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ· θρεομένη μέλη 115 ζῶσα γόοις με τιμῶ.

Χορός ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δʼ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι 120 λινοσινεῖ Σιδονία καλύπτρᾳ.

Χορός θεοῖς δʼ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς ἐπίδρομʼ, ὁπόθι θάνατος ἀπῇ. ἰὼ ἰώ, 125 ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι. ποῖ τόδε κῦμʼ ἀπάξει;

Χορός ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δʼ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. 130 πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι λινοσινεῖ Σιδονίᾳ καλύπτρᾳ.

Χορός σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός θέλουσα δʼ αὖ θέλουσαν ἁγνά μʼ ἐπιδέτω Διὸς κόρα, 145 ἔχουσα σέμνʼ ἐνώπιʼ ἀσφαλῶς, παντὶ δὲ σθένει διωγμοῖς ἀσχαλῶσʼ ἀδμήτας ἀδμήτα ῥύσιος γενέσθω, 150

Χορός σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῷ μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν· κοννῶ δʼ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον. 165 χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.

Χορός ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῶ , μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν· κοννῶ δʼ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.

Χορός βρότειον οἷα νεάζει πυθμὴν δι' ἀμὸν

ΑΙΣΧΥΛΟΥ

Χορός μὸν γάμον· ὁ θάλος δυς παραβέλλοισιν φρεσίν. 85 καὶ διάνοιαν μινύλιν κέντρον ἔχων ἄφυκτον ἄταν. δ' ἀπάτα μεταγνούς. τοιαῦτα πάθεα μέλεα

στροφή ϛ.

Chorus And now I invoke, as our champion from beyond the sea, the calf born of Zeus, the offspring of the flower-grazing cow, our ancestress, 40 the caress of Zeus’ breath. The appointed period confirmed itself in a name suited to the event—Epaphus 1 , to whom she gave birth. 45

Chorus Now if by chance there be some neighbor in the land who knows the song of birds, when our complaint greets his ear, he will fancy that he hears the voice of Metis, Tereus’ piteous wife, the hawk-chased nightingale. 60

Chorus For she, constrained to leave her green leaves, laments pitifully her accustomed haunts, and composes the tale of her own child’s doom—how he perished, destroyed by her own hand, victim of the wrath of an unnatural mother. 65

Chorus Even so I, indulging my grief in Ionian strains, pain my tender face summered by Nile ’s sun and my heart unexercised in tears; and I gather the flowers of grief, anxious whether there is any friendly kinsman here to champion our band 70 which has fled from the haze-shrouded land. 75

Chorus But may Zeus grant that it go well with us. For Zeus’ desire is hard to trace: it shines everywhere, even in gloom, together with fortune obscure to mortal men. 90

Chorus Safely it falls, and not upon its back, whatever deed comes to pass at Zeus’ nod; for the pathways of his understanding stretch dark and tangled, beyond comprehension. 95

Chorus From their high-towering hopes he hurls mankind to utter destruction; yet he does not marshal any armed violence— all that is wrought by the powers divine is free from toil. Seated on his holy throne, unmoved, in mysterious ways he accomplishes his will. 100

Chorus So let him look upon human outrageousness —in what way it shoots up men in their wooing of us, sprouted from thoughts of evil intent, 105 having a frenzied purpose as its irresistible spur, and deluded, turning its thoughts to folly. 110

Chorus Such piteous strains of woe I utter in my pain, now shrill, now deep, blended with falling tears—Alas, alas! groans appropriate to funeral wails; though I live, I chant my own dirge. 115

Chorus I invoke Apia ’s hilly land—for well, O land, you understand my barbarous speech—, and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds. 120

Chorus Sacrifices in satisfaction of vows are given freely to the gods when all fares well, if only there be escape from death. Alas, alas, perplexing troubles! Where will this wave of trouble bear me away? 125

Chorus I invoke Apia ’s hilly land—for well, O land, you understand my barbarous speech—, and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds. 130

Chorus Our oars, indeed, and our timbered ship, bound with yellow rope 2 to withstand the sea, sped me on by help of favoring winds, unharmed by all tempests; nor have I reason for complaint. But may the all-seeing Father 135 establish a kindly issue in due time— 140

Chorus That the mighty race of our honorable mother escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

Chorus And may Zeus’ pure daughter, she who holds securely the sacred wall, willingly, meeting my will, look upon me; and, grieved at our pursuit, come with all her might, a virgin to a virgin’s aid, to deliver me— 150

Chorus That the mighty race of our honorable mother may escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

Chorus Yet, if she will not, we, a dark, sun-burned race, with suppliant boughs will invoke the underworld Zeus, Zeus the great host 155 of the dead; for if the gods of Olympus hear us not, we will hang ourselves. 160

Chorus Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us. 3 I know your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind. 165

Chorus And Zeus shall then be liable to the charge of injustice that he hates the child of the heifer, the child whom he himself begat long ago, his very own, and now he holds his face averted from our prayers. 170 May he from above hear our call! 175

Chorus Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us. I know your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.

Qu'il jette donc les yeux sur la démesure humaine, incar- née à nouveau dans la race qui, pour obtenir mon hymen,

LE CORYPHÉE. s'épanouit en funestes et folles pensées! Un sentiment né du délire la point d'un irrésistible aiguillon, et, reniant son passé, la voici prise au piège d'Até.

LE CORYPHÉE. Telles

CORO

Chorus Ponder, and with just heed, To me in my sore need God-fearing patron be! Surrender not One, by unrighteous meed, Who shares the exile's lot.

Chorus See me not borne away, Thou who the land dost sway With might all-potent, from these gods' blest shrine. Men's insolence survey, 420 And dread the wrath divine.

Chorus Endure not to behold Me from these statues, against right, impressed, Thy suppliant, like steed in forceful hold, Dragged by my tresses and embroidered vest.

Chorus Whatever thy decree, Know well, thy sons, ay, all thy house must pay Like reckoning, by war's stern arbitry. 430 433 Claims rightful before Zeus, firm-thoughted weigh.

Chorus Of many modest words hear now the goal.

PELASGOS I listen. Speak. Thy words shall 'scape me not. 450

Chorus Girdles and zones have I my robes to clasp.

PELASGOS Such garniture beseems the woman's lot.

Chorus By means of these, know well, contrivance fair—

PELASGOS Speak; what this word which thou wilt utter forth?

Chorus Unless some pledge thou givest to this train.

PELASGOS What will device of zones for thee effect?

Let Him look down on mortal wantonness! Lo! how the youthful stock of Belus' line Craves for me, uncontrolled— 125 With greed and madness bold— Urged on by passion's shunless stress— And, cheated, learns too late the prey has 'scaped their hold!

Zeus, steh her, wie frech, Voll Uebermuthes, jugendlich trost der Stamm, 1 Der aufsproft, nach dieser Hand hier 95 Lüstern, in unbändigem Muth, Und von dem Stachel wilder Wuth Ewig gepeitscht, zuleht die Schuld, Bitter getäuscht, bereu'n wird.

Erster Halbchor. Sechste Strophe.

Notes on the current edition

Commentary

Stable identifiers

Χορος

εὖ δ᾽ εἴη Διόθεν²⁴ παναληθῶς.

Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη.

παντᾷ τοι φλεγέθει

κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ²⁵

μερόπεσσι λαοῖς.
90
91

Χορος

πίπτει δ᾽ ἀσφαλὲς οὐδ᾽ ἐπὶ νώτῳ,

κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ πρᾶγμα τέλειον.

δαυλοὶ γὰρ πραπίδων

δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι

κατιδεῖν²⁶ ἄφραστοι.
95
96

Χορος

τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω³⁷

λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ,

ἰὴ ἰή,

ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ: [θρεομένη μέλη³⁸]
115

ζῶσα γόοις με τιμῶ.

117

Χορος

ἱλέομαι³⁹ μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.⁴⁰

πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι
120

λινοσινεῖ⁴¹

Σιδονίᾳ⁴² καλύπτρᾳ.

123

Χορος

θεοῖς δ᾽ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς

ἐπίδρομ᾽, ὁπόθι⁴³ θάνατος ἀπῇ.⁴⁴

ἰὼ ἰώ,
125

ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.

ποῖ τόδε κῦμ᾽ ἀπάξει;

128

Χορος

ἱλέομαι⁴⁵ μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.⁴⁶
130

πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι

λινοσινεῖ⁴⁷⁴⁸

Σιδονίᾳ⁴⁹ καλύπτρᾳ.

134

Χορος

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς⁵³

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον⁵⁴ ἐκφυγεῖν.

144

Χορος

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

154

Χορος

ἆ Ζήν, Ἰοῦς:⁶² ἰὼ⁶³

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:

κοννῶ δ᾽ ἄγαν⁶⁴

γαμετῶν οὐρανονίκων.⁶⁵
165

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

168

Χορος

ἆ Ζήν, Ἰοῦς: ἰὼ

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:

κοννῶ δ᾽ ἄγαν

γαμετῶν οὐρανονίκων.

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

176

Χορός

εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων

ἔγγαιος οἶκτον οἰκτρὸν ἀίων,

δοξάσει τις ἀκούειν ὄπα τᾶς Τηρεΐας
60

Μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου,

κιρκηλάτου τʼ ἀηδόνος,

Χορός

εὖ δʼ εἴη Διόθεν παναληθῶς.

Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη.

παντᾷ τοι φλεγέθει

κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ

μερόπεσσι λαοῖς.
90

Χορός

πίπτει δʼ ἀσφαλὲς οὐδʼ ἐπὶ νώτῳ,

κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ , πρᾶγμα τέλειον.

δαυλοὶ γὰρ πραπίδων

δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι

κατιδεῖν ἄφραστοι.
95

Χορός

τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω

λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ,

ἰὴ ἰή,

ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ· θρεομένη μέλη
115

ζῶσα γόοις με τιμῶ.

Χορός

ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δʼ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.

πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι
120

λινοσινεῖ

Σιδονία καλύπτρᾳ.

Χορός

θεοῖς δʼ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς

ἐπίδρομʼ, ὁπόθι θάνατος ἀπῇ.

ἰὼ ἰώ,
125

ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.

ποῖ τόδε κῦμʼ ἀπάξει;

Χορός

ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δʼ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.
130

πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι

λινοσινεῖ

Σιδονίᾳ καλύπτρᾳ.

Χορός

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός

ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῷ

μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δʼ ἄγαν

γαμετᾶς οὐρανόνικον.
165

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

Χορός

ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῶ ,

μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δʼ ἄγαν

γαμετᾶς οὐρανόνικον

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

Χορός

βρότειον οἷα νεάζει πυθμὴν δι' ἀμὸν

Χορός

μὸν γάμον· ὁ θάλος δυς παραβέλλοισιν φρεσίν.
85

καὶ διάνοιαν μινύλιν κέντρον ἔχων ἄφυκτον

ἄταν.

δ' ἀπάτα μεταγνούς. τοιαῦτα πάθεα μέλεα

Chorus

And now I invoke, as our champion from beyond the sea, the calf born of Zeus, the offspring of the flower-grazing cow, our ancestress,
40

the caress of Zeus’ breath. The appointed period confirmed itself in a name suited to the event—Epaphus¹, to whom she gave birth.
45

Chorus

Now if by chance there be some neighbor in the land who knows the song of birds,

when our complaint greets his ear, he will fancy that he hears the voice of Metis, Tereus’ piteous wife, the hawk-chased nightingale.
60

Chorus

For she, constrained to leave her green leaves, laments pitifully her accustomed haunts,

and composes the tale of her own child’s doom—how he perished, destroyed by her own hand, victim of the wrath of an unnatural mother.
65

Chorus

Even so I, indulging my grief in Ionian strains,

pain my tender face summered by Nile ’s sun and my heart unexercised in tears; and I gather the flowers of grief, anxious whether there is any friendly kinsman here to champion our band
70

which has fled from the haze-shrouded land.
75

Chorus

But may Zeus grant that it go well with us. For Zeus’ desire is hard to trace: it shines everywhere, even in gloom, together with fortune

obscure to mortal men.
90

Chorus

Safely it falls, and not upon its back, whatever deed comes to pass at Zeus’ nod; for the pathways of his understanding stretch dark and tangled,

beyond comprehension.
95

Chorus

From their high-towering hopes he hurls mankind to utter destruction; yet he does not marshal any armed violence—

all that is wrought by the powers divine is free from toil. Seated on his holy throne, unmoved, in mysterious ways he accomplishes his will.
100

Chorus

So let him look upon human outrageousness

—in what way it shoots up men in their wooing of us, sprouted from thoughts of evil intent,
105

having a frenzied purpose as its irresistible spur, and deluded, turning its thoughts to folly.
110

Chorus

Such piteous strains of woe I utter in my pain, now shrill, now deep, blended with falling tears—Alas, alas!

groans appropriate to funeral wails; though I live, I chant my own dirge.
115

Chorus

I invoke Apia ’s hilly land—for well, O land, you understand my barbarous speech—,

and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds.
120

Chorus

Sacrifices in satisfaction of vows are given freely to the gods when all fares well, if only there be escape from death.

Alas, alas, perplexing troubles! Where will this wave of trouble bear me away?
125

Chorus

I invoke Apia ’s hilly land—for

well, O land, you understand my barbarous speech—, and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds.
130

Chorus

Our oars, indeed, and our timbered ship, bound with yellow rope²

to withstand the sea, sped me on by help of favoring winds, unharmed by all tempests; nor have I reason for complaint. But may the all-seeing Father
135

establish a kindly issue in due time—
140

Chorus

That the mighty race of our honorable mother escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

Chorus

And may Zeus’ pure daughter, she who holds securely the sacred wall, willingly, meeting my will, look upon me; and, grieved at our pursuit, come with all her might, a virgin to a virgin’s aid,

to deliver me—
150

Chorus

That the mighty race of our honorable mother may escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

Chorus

Yet, if she will not, we, a dark,

sun-burned race, with suppliant boughs will invoke the underworld Zeus, Zeus the great host
155

of the dead; for if the gods of Olympus hear us not, we will hang ourselves.
160

Chorus

Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us.³I know

your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.
165

Chorus

And Zeus shall then be liable to the charge of injustice

that he hates the child of the heifer, the child whom he himself begat long ago, his very own, and now he holds his face averted from our prayers.
170

May he from above hear our call!
175

Chorus

Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us. I know

your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.

LE CORYPHÉE.

s'épanouit en funestes et folles pensées! Un sentiment né du délire la point d'un irrésistible aiguillon, et, reniant son
passé, la voici prise au piège d'Até.

LE CORYPHÉE.

Telles

Chorus

Ponder, and with just heed,

To me in my sore need

God-fearing patron be!

Surrender not

One, by unrighteous meed,

Who shares the exile's lot.

Chorus

See me not borne away,

Thou who the land dost sway

With might all-potent, from these gods' blest shrine.

Men's insolence survey, 420

And dread the wrath divine.

Chorus

Endure not to behold

Me from these statues, against right, impressed,

Thy suppliant, like steed in forceful hold,

Dragged by my tresses and embroidered vest.

Chorus

Whatever thy decree,

Know well, thy sons, ay, all thy house must pay

Like reckoning, by war's stern arbitry. 430

433

Claims rightful before Zeus, firm-thoughted weigh.

Chorus

Of many modest words hear now the goal.

PELASGOS

I listen. Speak. Thy words shall 'scape me not. 450

Chorus

Girdles and zones have I my robes to clasp.

PELASGOS

Such garniture beseems the woman's lot.

Chorus

By means of these, know well, contrivance fair—

PELASGOS

Speak; what this word which thou wilt utter forth?

Chorus

Unless some pledge thou givest to this train.

PELASGOS

What will device of zones for thee effect?

Let Him look down on mortal wantonness!

Lo! how the youthful stock of Belus' line

Craves for me, uncontrolled—
125

With greed and madness bold—

Urged on by passion's shunless stress—

And, cheated, learns too late the prey has 'scaped their hold!

Zeus, steh her, wie frech,

Voll Uebermuthes, jugendlich trost der Stamm,¹

Der aufsproft, nach dieser Hand hier
95

Lüstern, in unbändigem Muth,

Und von dem Stachel wilder Wuth

Ewig gepeitscht, zuleht die Schuld,

Bitter getäuscht, bereu'n wird.

Erster Halbchor.
Sechste Strophe.