Search the Perseus Catalog for:

View: By Card

← Previous Next →

PELASGOS

[What offspring then had Zeus-born Epaphos? * ] 310

Supplices. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.

Current edition Experimental

The Suppliants (OCR draft) (English) (The Suppliants. Anna Swanwick, 1886.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (9)

Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 40-175f focus

str. 1

Χορος

νῦν δ᾽ ἐπικεκλομένα¹
40

Δῖον πόρτιν ὑπερ-

πόντιον τιμάορ᾽, ἶνίν τ᾽

ἀνθονόμον² τᾶς προγόνου

βοὸς ἐξ ἐπιπνοίας,³

Ζηνὸς ἔφαψιν: ἐπωνυμίᾳ δ᾽
45

ἐπεκραίνετο μόρσιμος αἰὼν

εὐλόγως,

Ἔπαφόν τ᾽ ἐγέννασεν:

49

ant. 1

Χορος

ὅντ᾽⁴ ἐπιλεξαμένα,

νῦν ἐν ποιονόμοις
50

ματρὸς ἀρχαίας τόποις τῶν

πρόσθε πόνων μνασαμένα,

τά τε νῦν ἐπιδείξω

πιστὰ τεκμήρια γαιονόμοις,

τὰ δ᾽⁵ ἄελπτά περ ὄντα φανεῖται.
55

γνώσεται

δὲ λόγου⁶ τις ἐν μάκει.

58

str. 2

Χορος

εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων

ἐγγάιος⁷ οἶκτον [οἰκτρὸν] ἀίων,

δοξάσει τιν᾽⁸ ἀκούειν⁹ ὄπα τᾶς Τηρεΐας
60

μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου,

κιρκηλάτας¹⁰ ἀηδόνος,

63

ant. 2

Χορος

ἅτ᾽ ἀπὸ¹¹ χλωρῶν πετάλων¹² ἐργομένα

πενθεῖ νέον οἶκτον ἠθέων:

ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως
65

ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν¹³

δυσμάτορος κότου τυχών:

68

str. 3

Χορος

τὼς καὶ ἐγὼ φιλόδυρ-

τος¹⁴ Ἰαονίοισι νόμοισι

δάπτω τὰν ἁπαλὰν
70

Νειλοθερῆ¹⁵ παρειὰν

ἀπειρόδακρύν τε καρδίαν.

γοεδνὰ δ᾽ ἀνθεμίζομαι

δειμαίνουσα φίλους,¹⁶ τᾶσδε φυγᾶς

ἀερίας ἀπὸ γᾶς
75

εἴ τις ἐστὶ κηδεμών.

77

ant. 3

Χορος

ἀλλά, θεοὶ¹⁷ γενέται,

κλύετ᾽ εὖ τὸ δίκαιον ἰδόντες:

ἥβᾳ¹⁸ μὴ τέλεον

δόντες ἔχειν παρ᾽ αἶσαν,
80

ὕβριν δ᾽ ἑτοίμως¹⁹ στυγοῦντες,²⁰ <εὖ>²¹

πέλοιτ᾽ ἂν ἔνδικοι γάμοις.

ἔστι δὲ κἀκ²² πολέμου τειρομένοις

βωμὸς ἀρῆς²³ φυγάσιν

ῥῦμα, δαιμόνων σέβας.
85
86

str. 4

Χορος

εὖ δ᾽ εἴη Διόθεν²⁴ παναληθῶς.

Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη.

παντᾷ τοι φλεγέθει

κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ²⁵

μερόπεσσι λαοῖς.
90
91

ant. 4

Χορος

πίπτει δ᾽ ἀσφαλὲς οὐδ᾽ ἐπὶ νώτῳ,

κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ πρᾶγμα τέλειον.

δαυλοὶ γὰρ πραπίδων

δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι

κατιδεῖν²⁶ ἄφραστοι.
95
96

str. 5

Χορος

ἰάπτει δ᾽ ἐλπίδων²⁷

ἀφ᾽ ὑψιπύργων πανώλεις

βροτούς, βίαν δ᾽

οὔτιν᾽ ἐξοπλίζει,

πᾶν ἄπονον²⁸ δαιμόνιον:²⁹
100

ᾗ μέμονεν³⁰ φρόνημά πως

αὐτόθεν ἐξέπραξεν ἔμπας

ἑδράνων ἀφ᾽³¹ ἁγνῶν.

104

ant. 5

Χορος

ἰδέσθω δ᾽ εἰς³² ὕβριν

βρότειον, οἵᾳ³³ νεάζει
105

πυθμὴν δι᾽ ἁ-

μὸν γάμον τεθαλὼς³⁴

δυσπαραβούλοισι φρεσίν,

καὶ διάνοιαν μαινόλιν³⁵

κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄτας
110

ἀπάταν μεταλγοῦς.³⁶

112

str. 6

Χορος

τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω³⁷

λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ,

ἰὴ ἰή,

ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ: [θρεομένη μέλη³⁸]
115

ζῶσα γόοις με τιμῶ.

117

Χορος

ἱλέομαι³⁹ μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.⁴⁰

πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι
120

λινοσινεῖ⁴¹

Σιδονίᾳ⁴² καλύπτρᾳ.

123

ant. 6

Χορος

θεοῖς δ᾽ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς

ἐπίδρομ᾽, ὁπόθι⁴³ θάνατος ἀπῇ.⁴⁴

ἰὼ ἰώ,
125

ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.

ποῖ τόδε κῦμ᾽ ἀπάξει;

128

Χορος

ἱλέομαι⁴⁵ μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.⁴⁶
130

πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι

λινοσινεῖ⁴⁷⁴⁸

Σιδονίᾳ⁴⁹ καλύπτρᾳ.

134

str. 7

Χορος

πλάτα μὲν οὖν λινορραφής τε

δόμος ἅλα στέγων δορὸς
135

ἀχείματόν⁵⁰ μ᾽ ἔπεμπε σὺν πνοαῖς:⁵¹

οὐδὲ μέμφομαι:

τελευτὰς δ᾽ ἐν χρόνῳ

πατήρ μοι⁵² παντόπτας

πρευμενεῖς κτίσειεν,
140
141

Χορος

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς⁵³

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον⁵⁴ ἐκφυγεῖν.

144

ant. 7

Χορος

θέλουσα δ᾽ αὖ θέλουσαν ἁγνά μ᾽

ἐπιδέτω Διὸς κόρα,
145

ἔχουσα σέμν᾽ ἑδώλι᾽⁵⁵ ἀσφαλῆ,⁵⁶

παντὶ δὲ σθένει⁵⁷

διωγμοῖς ἀσχαλῶσ᾽⁵⁸

ἀδμήτας ἀδμήτα

ῥύσιος γενέσθω,
150
151

Χορος

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

154

str. 8

Χορος

εἰ δὲ⁵⁹ μή, μελανθὲς

ἡλιόκτυπον⁶⁰ γένος
155

τὸν γάιον,⁶¹

τὸν πολυξενώτατον

Ζῆνα τῶν κεκμηκότων

ἱξόμεθα σὺν κλάδοις

ἀρτάναις θανοῦσαι,
160

μὴ τυχοῦσαι θεῶν Ὀλυμπίων.

162

Χορος

ἆ Ζήν, Ἰοῦς:⁶² ἰὼ⁶³

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:

κοννῶ δ᾽ ἄγαν⁶⁴

γαμετῶν οὐρανονίκων.⁶⁵
165

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

168

ant. 8

Χορος

καὶ τότ᾽ οὐ δικαίοις

Ζεὺς ἐνέξεται⁶⁶ λόγοις,

τὸν τᾶς βοὸς
170

παῖδ᾽ ἀτιμάσας, τὸν αὐ-

τός ποτ᾽ ἔκτισεν⁶⁷ γόνῳ,

νῦν ἔχων παλίντροπον

ὄψιν ἐν λιταῖσιν:

ὑψόθεν δ᾽ εὖ κλύοι καλούμενος.⁶⁸
175
175a

Χορος

ἆ Ζήν, Ἰοῦς: ἰὼ

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:

κοννῶ δ᾽ ἄγαν

γαμετῶν οὐρανονίκων.

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

176

Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 40-167a focus

Χορός

νῦν δʼ ἐπικεκλομένα
40

Δῖον πόρτιν ὑπερ-

πόντιον τιμάορʼ, ἶνίν τʼ

ἀνθονομούσας προγόνου

βοὸς ἐξ ἐπιπνοίας

Ζηνὸς ἔφαψιν· ἐπωνυμίᾳ δʼ
45

ἐπεκραίνετο μόρσιμος αἰὼν

εὐλόγως,

Ἔπαφόν τʼ ἐγέννασεν·

Χορός

ὅντʼ ἐπιλεξαμένα,

νῦν ἐν ποιονόμοις
50

ματρὸς ἀρχαίας τόποις τῶν

πρόσθε πόνων μνασαμένα,

τά τε νῦν ἐπιδείξω

πιστὰ τεκμήρια γαιονόμοις,

τὰ δʼ ἄελπτά περ ὄντα φανεῖται.
55

γνώσεται

δὲ λόγους τις ἐν μάκει.

Χορός

εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων

ἔγγαιος οἶκτον οἰκτρὸν ἀίων,

δοξάσει τις ἀκούειν ὄπα τᾶς Τηρεΐας
60

Μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου,

κιρκηλάτου τʼ ἀηδόνος,

Χορός

ἅτʼ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐργομένα

πενθεῖ μὲν οἶκτον ἠθέων·

ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως
65

ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν

δυσμάτορος κότου τυχών·

Χορός

τὼς καὶ ἐγὼ φιλόδυρ-

τος Ἰαονίοισι νόμοισι

δάπτω τὰν ἁπαλὰν
70

Νειλοθερῆ παρειὰν

ἀπειρόδακρύν τε καρδίαν.

γοεδνὰ δʼ ἀνθεμίζομαι

δειμαίνουσα φίλους, τᾶσδε φυγᾶς

ἀερίας ἀπὸ γᾶς
75

εἴ τις ἐστὶ κηδεμών.

Χορός

ἀλλά, θεοὶ γενέται

κλύετʼ εὖ τὸ δίκαιον ἰδόντες·

ἥβᾳ μὴ τέλεον

δόντες ἔχειν παρʼ αἶσαν,
80

ὕβριν δʼ ἑτοίμως στυγοῦντες,

πέλοιτʼ ἂν ἔνδικοι γάμοις.

ἔστι δὲ κἀκ πολέμου τειρομένοις

βωμὸς ἀρῆς φυγάσιν

ῥῦμα, δαιμόνων σέβας.
85

Χορός

εὖ δʼ εἴη Διόθεν παναληθῶς.

Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη.

παντᾷ τοι φλεγέθει

κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ

μερόπεσσι λαοῖς.
90

Χορός

πίπτει δʼ ἀσφαλὲς οὐδʼ ἐπὶ νώτῳ,

κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ , πρᾶγμα τέλειον.

δαυλοὶ γὰρ πραπίδων

δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι

κατιδεῖν ἄφραστοι.
95

Χορός

ἰάπτει δʼ ἐλπίδων

ἀφʼ ὑψιπύργων πανώλεις

βροτούς, βίαν δʼ

οὔτινʼ ἐξοπλίζει·

πᾶν ἄπονον δαιμονίων.
100

ἥμενος ὃν φρόνημά πως

αὐτόθεν ἐξέπραξεν ἔμπας

ἑδράνων ἐφʼ ἁγνῶν.

104

Χορός

ἰδέσθω δʼ εἰς ὕβριν

βρότειον, οἵα νεάζει
105

πυθμὴν διʼ ἁ-

μὸν γάμον τεθαλὼς

δυσπαραβούλοισι φρεσίν,

καὶ διάνοιαν μαινόλιν

κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄταν δʼ
110

ἀπάτᾳ μεταγνούς.

112

Χορός

τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω

λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ,

ἰὴ ἰή,

ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ· θρεομένη μέλη
115

ζῶσα γόοις με τιμῶ.

117

Χορός

ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δʼ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.

πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι
120

λινοσινεῖ

Σιδονία καλύπτρᾳ.

123

Χορός

θεοῖς δʼ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς

ἐπίδρομʼ, ὁπόθι θάνατος ἀπῇ.

ἰὼ ἰώ,
125

ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.

ποῖ τόδε κῦμʼ ἀπάξει;

128

Χορός

ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δʼ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.
130

πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι

λινοσινεῖ

Σιδονίᾳ καλύπτρᾳ.

134

Χορός

πλάτα μὲν οὖν λινορραφής τε

δόμος ἅλα στέγων δορὸς
135

ἀχείματόν μʼ ἔπεμπε σὺν πνοαῖς·

οὐδὲ μέμφομαι·

τελευτὰς δʼ ἐν χρόνῳ

πατήρ μοι παντόπτας

πρευμενεῖς κτίσειεν,
140

141

Χορός

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

144

Χορός

θέλουσα δʼ αὖ θέλουσαν ἁγνά μʼ

ἐπιδέτω Διὸς κόρα,
145

ἔχουσα σέμνʼ ἐνώπιʼ ἀσφαλῶς,

παντὶ δὲ σθένει

διωγμοῖς ἀσχαλῶσʼ

ἀδμήτας ἀδμήτα

ῥύσιος γενέσθω,
150

151

Χορός

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

154

Χορός

εἰ δὲ μή, μελανθὲς

ἡλιόκτυπον γένος
155

τὸν γάιον,

τὸν πολυξενώτατον

Ζῆνα τῶν κεκμηκότων

ἱξόμεθα σὺν κλάδοις

ἀρτάναις θανοῦσαι,
160

μὴ τυχοῦσαι θεῶν Ὀλυμπίων.

162

Χορός

ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῷ

μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δʼ ἄγαν

γαμετᾶς οὐρανόνικον.
165

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

168

Χορός

καὶ τότʼ οὐ δικαίοις

Ζεὺς ἐνέξεται λόγοις,

τὸν τᾶς βοὸς
170

παῖδʼ ἀτιμάσας, τὸν αὐ-

τός ποτʼ ἔκτισεν γόνῳ,

νῦν ἔχων παλίντροπον

ὄψιν ἐν λιταῖσιν;

ὑψόθεν δʼ εὖ κλύοι καλούμενος.
175

162a

Χορός

ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῶ ,

μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δʼ ἄγαν

γαμετᾶς οὐρανόνικον

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 63 focus

Χορός

τ' ἐργομία.

πενθεῖν νέον οἶκτον ἠθέων. ξυντίθησι δὲ παιδός·

μόρον ὡς αὐτφόνως, ὤλετο πρὸς χερὸς ἴα ἰν

δυσμάτορος κότου τυχών, τὼ καὶ ἐγὼ φιλοδύρ-
60

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.) — 63 focus

Ατ᾽ ἀπὸ χώρων ποταμῶν τ᾽ εἰργομένα,

Πενθεῖ νέον οἶκτοι ἠθέων ¹

Ξυντίθησι δὲ παιδός

Μόρον, ὡς αὐτοφόνως

Ωλετο πρὸς χειρός το, ἐν

Δυσμάτορος κότε τυχών·

στροφή γ.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 63 focus

ἅτ᾿ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐγρομένα

πενθεῖ νέον οἶκτον ἠθέων·

ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως

ὤλετο πρὸς χειρὸς ἔθεν

δυσμάτορος κότου τυχών·

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 63 focus

ἅτ᾽ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐγρομένα

πενθεῖ νέοικτον οἶτον ἠθέων,
60

ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως

ὤλετο πρὸς χειρὸς ἔθεν

δυςμάτορος κότου τυχών.

¹

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 63 focus

ἅτ' ἀπὸ χώρων προτέρων ποταμῶν τ' εἰργομένα έργ-

πενθεῖ μὲν νέον οἶκτον ἠθέων,

ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς

αὐτοφόνως ὤλετο πρὸς χειρὸς ἔθεν

δυσμάτορος κότου τυχών.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 63 focus

ἅτ᾽ ἀπὸ χώρων ποταμῶν τ᾽ ἐργομένα

πενθεῖ νέον οἶκτον ἠθέων·

ξυντίθησι δὲ παιδὸς

μόρον, ὡς αὐτοφόνως

ὤλετο πρὸς χειρὸς ἔθεν

δυσμάτορος κότου τυχών.

Aeschyli Supplices (OCR draft) Experimental (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 63 focus

ἅτ᾽ ἀπὸ χώρων ποταμῶν τ᾽ ἐργομένα

πενθεῖ μὲν οἶκτον ἠθέων,

ξυντίθησι δὲ παιδός

μόρον, ὡς αὐτοφόνως ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν,

δυσμάτορος κότου τυχών. =

Translations (8)

Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 40-165a focus

Chorus

And now I invoke, as our champion from beyond the sea, the calf born of Zeus, the offspring of the flower-grazing cow, our ancestress,
40

the caress of Zeus’ breath. The appointed period confirmed itself in a name suited to the event—Epaphus¹, to whom she gave birth.
45

Chorus

To him I cry for help.

And now in the region wherein our first mother pastured, by recounting the story of her distress of long ago, I shall now set forth reliable proofs to the inhabitants of the land;
50

and other evidence, though unexpected, will yet appear. Men will come to know the truth as my tale proceeds.
55

Chorus

Now if by chance there be some neighbor in the land who knows the song of birds,

when our complaint greets his ear, he will fancy that he hears the voice of Metis, Tereus’ piteous wife, the hawk-chased nightingale.
60

Chorus

For she, constrained to leave her green leaves, laments pitifully her accustomed haunts,

and composes the tale of her own child’s doom—how he perished, destroyed by her own hand, victim of the wrath of an unnatural mother.
65

Chorus

Even so I, indulging my grief in Ionian strains,

pain my tender face summered by Nile ’s sun and my heart unexercised in tears; and I gather the flowers of grief, anxious whether there is any friendly kinsman here to champion our band
70

which has fled from the haze-shrouded land.
75

Chorus

But, gods of our race, hear, and regard with favor the cause of righteousness; if you refuse youth

fulfillment of its arrogant desires, and readily abhor violence, you would be righteous toward marriage. Even for those who flee hard-pressed from war there is an altar,
80

a shelter against harm through respect for the powers of heaven.
85

Chorus

But may Zeus grant that it go well with us. For Zeus’ desire is hard to trace: it shines everywhere, even in gloom, together with fortune

obscure to mortal men.
90

Chorus

Safely it falls, and not upon its back, whatever deed comes to pass at Zeus’ nod; for the pathways of his understanding stretch dark and tangled,

beyond comprehension.
95

Chorus

From their high-towering hopes he hurls mankind to utter destruction; yet he does not marshal any armed violence—

all that is wrought by the powers divine is free from toil. Seated on his holy throne, unmoved, in mysterious ways he accomplishes his will.
100

104

Chorus

So let him look upon human outrageousness

—in what way it shoots up men in their wooing of us, sprouted from thoughts of evil intent,
105

having a frenzied purpose as its irresistible spur, and deluded, turning its thoughts to folly.
110

112

Chorus

Such piteous strains of woe I utter in my pain, now shrill, now deep, blended with falling tears—Alas, alas!

groans appropriate to funeral wails; though I live, I chant my own dirge.
115

117

Chorus

I invoke Apia ’s hilly land—for well, O land, you understand my barbarous speech—,

and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds.
120

123

Chorus

Sacrifices in satisfaction of vows are given freely to the gods when all fares well, if only there be escape from death.

Alas, alas, perplexing troubles! Where will this wave of trouble bear me away?
125

128

Chorus

I invoke Apia ’s hilly land—for

well, O land, you understand my barbarous speech—, and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds.
130

134

Chorus

Our oars, indeed, and our timbered ship, bound with yellow rope²

to withstand the sea, sped me on by help of favoring winds, unharmed by all tempests; nor have I reason for complaint. But may the all-seeing Father
135

establish a kindly issue in due time—
140

141

Chorus

That the mighty race of our honorable mother escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

144

Chorus

And may Zeus’ pure daughter, she who holds securely the sacred wall, willingly, meeting my will, look upon me; and, grieved at our pursuit, come with all her might, a virgin to a virgin’s aid,

to deliver me—
150

151

Chorus

That the mighty race of our honorable mother may escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

154

Chorus

Yet, if she will not, we, a dark,

sun-burned race, with suppliant boughs will invoke the underworld Zeus, Zeus the great host
155

of the dead; for if the gods of Olympus hear us not, we will hang ourselves.
160

162

Chorus

Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us.³I know

your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.
165

168

Chorus

And Zeus shall then be liable to the charge of injustice

that he hates the child of the heifer, the child whom he himself begat long ago, his very own, and now he holds his face averted from our prayers.
170

May he from above hear our call!
175

162a

Chorus

Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us. I know

your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.

The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 63 focus

who driven from her haunts and the rivers laments with new wail on account of her accustomed haunts; and trills a song on the fate of the boy, how he perished by the very hand of his cruel mother, having met with her wrath.

LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 63 focus

de Térée, pitoyable en ses remords, la voix du rossignol que poursuit l'épervier ¹.

Chassée de son séjour d'antan, elle pleure douloureuse- ment sa demeure familière, tout en disant la mort de son

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 63 focus

Dwells in this land ſome augur near?

If these ſad wailings reach his ear,

Will he not deem the mournful note

Warbled from Philomela's throat,

Such time as from the falcon's wing

She leaves her fav'rite haunt and ſpring,

And o'er her neſt, and o'er her young

Attunes her ſweeteſt, ſaddeſt ſong,

And in the melancholy ſtrain

Laments the fate of Itys ſlain;

In ſullen rage the mother ſtands,

And in her ſon's blood bathes her hands.

Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 63 focus

che dalle prische sue terre profuga,

leva, a rimpiangerle, nuovo lamento,

e insieme il fato piange del figlio

che dalla barbara materna furia

colpito cadde, di sua man spento.

CORO

Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 63 focus

Quæ locorum, regionum, fluuiorum

Luget recentem miſericordiam conſuetorum.

Componit uerò pueri

Mortem tanquam ipſa interficiens

Perijt manu,

Matris malam iram affectus.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 63 focus

She, from her happy home and fair streams scared away,

Wails wild and sad for haunts beloved erewhile.
85

Yea, and for Itylus—ah, well-a-day!

Slain by her own, his mother's hand,

Maddened by lustful wrong, the deed by Tereus planned!

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 63 focus

Die von des Quells Borden, des Walds Schatten verscheucht,

Der alten Heimat denkt in neuem Schmerz,

Und dann klagt um des Sohns Jammergeschick, welchen

Traf mit des Mords blutiger Hand, sie selbst
60

Unmütterlichen Zornes voll.

Erster Halbchor.
Dritte Strophe.

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

310. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-256

δοκεῖτε δή μοι:

δοκεῖτέ μοι

M. G. Ε.

δοκεῖτε γεμοι

Rob.

δοκεῖτε δή μοι

Turnebus.

310

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-257

λιπεῖν:

λειπεῖν

Μ. a m. prima.

312

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-258

αἰόλ':

alóv

G.,

alóy

Ald.

313

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-259

δ᾽ ἴδοις:

δείδοις

Μ. G.

δίδοις

Rob.

δ' ίδοις

Turnebus.

314

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-260

πτερόν:

πότερον

Μ. G. Ε. Ρ.

πότε

Rob.

πτερόν

Turnebus.

314

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-261

ἐπεὶ τίς:

ἐπεί τις

M. G. Rob.

ἐπεὶ τίς

Turnebus.

315

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-262

κέλσειν ἐς:

κέλσειεν ἐς

M. G. E. P.

κέλσειν ἐς

Rob.

316

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-263

ἐγγενὲς:

ἐγγενές

M. G. E. Rob.

εὐγενές

Ald. Turn. Vict. Restituit

ἐγγενές

Canterus.

316

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-264

ἔχθει μεταπτοιοῦσαν:

έχει μεταπτοίουσαν

M. G. Ε.

ἐκεῖ μεταπτοίουσαν

Rob. Correxit Turnebus.

317

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-265

τί φῂς:

τι φησ'

Μ. a m. prima, a secunda

τί φήσ

318

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-266

λευκοστεφεῖς:

νεοστεφεῖς

pro

λευκοστεφεῖς

Ε.

319

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-267

νεοδρέπτους κλάδους:

νεοδρέπτοις κλάδοις

M. a m. prima.

νεοδρέστους κλάδους

319

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-268

φίλων ὠνοῖτο:

φίλους

omnes.

ὠνοῦτο

Turn.

ὤνοιτο

ceteri. Torsit interpretes vulgata scriptura

τίς δ᾽ ἂν φίλους ὠνοῖτο τοὺς κεκτημένους

? At istud

φίλους

est

φιλοῦσ'

, ab interprete vel sciolo librario, quoniam femina loqueretur, scriptum pro

φιλῶν

. Sane, inquiunt, odimus: quis enim amans sili emat quibus serviendum sit? Ceterum Antiatticista p. 102,20.

κυρίαν οὔ φασι δεῖν λέγειν, ἀλλὰ κεκτημένην· τὸν δὲ κεκτημένον μὴ λέγεσθαι ἀντὶ τοῦ δεσπότου

. Refutat etiam Aristophanes Pluti v. 4.

322

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-269

οὕτως:

οὕτως

Μ. G. Rob.

οὕτω

Turnebus.

323

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-270

μεῖζον:

μείζων

M. a m. prima.

323

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-271

ναὶ δυςτυχούντων γ' εὐμαρὴς ἀπαλλαγή:

καὶ δυστυχούντων τ᾽ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή

Μ. G. E. Rob. In M.

τ'

(non

) posterius additum videtur. Vulgo inde a Turnebo

καὶ δυςτυχούντων γ' εὐμαρὴς ἀπαλλαγή

. Id confirmantis regis verba esset. At chorus aegre fert, quod rex declinare videtur opis ferendae officium.

324

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-272

μὴ ἐκδοὺς: Libri

μὴ ἐκδῷς

. Correxerunt Schützius et Porsonus Adv. p. 161. (141.)

326

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-273

αἴρεσθαι:

αἴρεισθαι

Μ. non certo

ει

et ut supra accentus deletus sit, quem primae syllabae m. secunda adiecit.

αἴρεσθαι

ἄρασθαι

Rob.

327

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-274

πόλεμον νέον:

πόλεμον νέον

hic et v. 913. non dicit quasi prius aliquod gestum sit bellum, sed temere et secus quam par est susceptum. Eodem modo v.986.

εἰ γάρ τι μὴ θεοῖς βεβούλευται νέον

, et v. 60.

νέοικτον οἶτον

327

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-275

εἴπερ γ' ἀπ᾿ ἀρχῆς:

εἴπερ δ᾽ ἀπαρχῆς

Rob.

329

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-276

κοινωνὸς ἦν:

κοινὸς ἦν

M. (in quo

ος ἦν

in rasura et G. E. P. codex Robortelli. Emendavit Sophianus.

329

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-277

πρύμναν πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην:

πρύμναν πόλεως ὧδ᾽ ἐστεμμένη

M. G. E. codex Robortelli.

πρύμνα πόλεως ὧδ᾽ ἐστεμμένην

Rob.

πρύμναν πόλεος δ᾽ ἐστεμμένην

Turn. Πρύμναν πόλεος gubernatores urbis deos dicit ramis supplicum ornatos.

330

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-278

πέφρικα:

πέφυκα

M. G. P.

πέφρικα

Rob.

331

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-279

λεύσσων:

λεύσων

Μ. Rob.

331

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-280

τάσδ᾽ ἕδρας κατασκίους:

τὰςδέδρακατασκίους

Μ.

τοὺσδέδακατασκίους

τοὺς δ᾽ ἑδρακότας βίους

Ρ.

τὰς δ᾽ ἕδρας κατασκίους

Rob. Emendate Vict.

331

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-281

τέκος:

τέκος

etiam M. sed ut a m. prima

τόκος

scriptum fuisse videatur.

333

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-282

με:

μέγαν

Μ. G. E. P. Rob. Correxit Stephanus.

335

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-283

ἱκέτιν:

ἱκέτιν

Μ. sed ut prius

ἱκέτην

fuisse videatur, et E. P. Rob.

ἱκέτην

335

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-284

λυκοδίωκτον:

λευκόδεκτον

M. G. E. P.

λευκόστικτον

Rob.

λυκοδίωκτον

scribendum esse monui in Opusc. IV. p. 340. Firmat scholiastes, mox ad

βοτῆρι

v. 338. adnotans

τῷ ἑαυτῆς βοτῆρι σημαίνουσα τοὺς διωγμούς

. Incredibilis stupor fuit, qui tam diu absurdissimum epitheton

λευκόστικτον

tulerat, non cogitans qualia epitheta nequeant ornatui inservire.

336

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-285

ἂμ πέτραις:

ἀμπέτραις

, litteris ετ in rasura, M.

ἀμπέτραις

G. Rob.

ἀμπέστραις

Ε.

336

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-286

ἠλιβάτοις, ἵν᾽ ἀλκᾷ:

ἠλιβάτοισιν ἀλκαι

Μ. ι a m. secunda addito.

ηλιβάτοισιν, ἀλκᾷ

Rob.

ἠλιβάτοισιν ἀλκὰ

G. Correxit Valckenarius ad Phoen. 215.

337

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-287

μέμυκε:

μέμυσκε

Rob.

337

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-288

βοτῆρι:

βατῆρι

Ε.

338

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-289

ὁρῶ:

ὁρῶσα

Ε.

339

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-290

κλάδοισι: Post

κλάδοισι

aliquid erasum in M.

339

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-291

νεοδρόποις:

νεοδρέπτοις

Ρ.

339

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-292

νεύονθ᾽ ὅμιλον τόνδ': Libri

νέον θ' όμιλον

. Emendavit Bambergerus. Non sunt autem rami nutantes intelligendi, sed dii, ut qui ramis ornati nefas esse ostendunt repudiare supplices. Praeterea

τῶνδ᾽

τόνδε

mutavi.

340

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-293

NA: Hesychius

ἀστόξενοι, οἱ γένει μὲν προςήκοντες, ἐπὶ δὲ γῆς ἀλλοδαπῆς γεγονότες. οἳ δὲ τοὺς ξένους μὲν ὄντας, ἐπὶ τιμῇ δὲ ἀστοὺς γενομένους

. Pollux III. 60.

ἀστόξενος δὲ κατὰ μέν τινας ὁ αὐτὸς τῷ ἰδιοξένῳ, κατὰ δέ τινας ὁ γίνει μὲν ξένος, τιμῇ δὲ ἀστός· ἐνίοις δὲ δοκεῖ ὁ φύσει μὲν ἀστός, δόξῃ δὲ ξένος, ὡς Δαναός Ἀργείοις, ἀπὸ Ἰοῦς τῆς Ἀργείας ἔχων τὸ γένος

. V. Ruhnk. ad Tim. p. 57.

341

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-294

κἀπρομηθήτων:

κἀπρομυθήτων

vulgo inde a Turnebo. Libri

καπρομηθήτων

. De differentia pluralis et singularis in his locutionibus dixit Lobeckius ad Aiacem p. 331.

342

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-295

ἴδοιτο δῆτ᾽ ἄνατον: Libri

ἰδοῖτο δῆτα τὰν ἄνατον

. Turn.

ἴδοι τὰν ἄνατον

. Correxit Pauwius.

344

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-296

κλαρίου:

ἱλαρίου

G. Pausanias VIII. 53, 9.

τὸ δὲ χωρίον τὸ ὑψηλόν, ἐφ᾽ οὗ καὶ οἱ βωμοὶ Τεγεάταις εἰσὶν οἱ πολλοί, καλεῖται μὲν Διὸς κλαρίου, δῆλα δὲ ὡς ἐγένετο ἡ ἐπίκλησις τῷ θεῷ τοῦ κλήρου τῶν παίδων εἵνεκα τῶν ᾿Αρκάδος

345

346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-297

γεραιόφρων: Libri

γεραφρόνων

. Turnebus

γέρων ὤν

. Scribendum esse

γεραιόφρων

vidit etiam Burgesius. Audacius rupes

οἰόφρων

dicitur v. 764.

346

347-349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-298

αἰδόμενος οὐ πενεῖ καλλιπότμου τύχας. ἱεροδόκα πέλει θεῶν λήματ᾽ ἀπ᾽ ἀνδρὸς:

αιδόμενος

Μ. G.

αιδούμενος

Ald. Rob. Turn.

οὖνπερ ἱεροδόκα θεῶν

Μ. G. E. Rob.

οὗπερ ἱεροδόκα θεῶν

Turnebus. In librorum scriptura scholiastae indicio, qui

οὐ πτωχεύσεις

adscripsit, latere

où πενεῖ

indicavi in praefatione Ionis Euripidei p. XIV. Excidit qui sequebatur dochmiacus, ea sententia quam his verbis,

καλλιπότμου τύχας

, indicavi. Alteram in hoc versu lacunam, quae post

ἱεροδόκα

est, addito

πέλει

explevi.

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-299

λήματ':

λήματ'

Μ. G. Rob.

λήμματ'

inde a Turnebo vulgatum.

349

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-300

ἀπ᾽ ἀνδρὸς:

ἀπ' ἀνδρὸς

etiam M.

349

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-301

μελέσθω:

μελέσθων

352

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-302

ἐκπονεῖν:

ἐκπνοεῖν

Μ. G. E. Rob. In M.

ita scriptum ut

legi possit : inde

εἰςπνοεῖν

Ρ.

ἐκπονεῖν

Turnebus.

352

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-303

πάρος:

παρακρος

Μ.

παρ' ἄκρος

G. Ε. Ρ. codex Robortelli.

πάρος

Sophianus.

353

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-304

ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε: Libri

ἀστῶν δὲ πᾶσι τοῖσδε

. Emendavit Scaliger.

354

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-305

νεύμασιν: Libri

νεύμασι

. Correxit Pauwius.

358

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-306

θρόνοις:

χρόνοισι

M. G. E. codex Robortelli.

θρόνοισι

Sophianus.

θρόνοις

Pauwius.

359

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-307

ἄγος:

ἄλγος

M. G. Ρ.

ἄγος

Rob.

360

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-308

μὴ δρᾶσαί τε:

μηδράσητε

Μ.

μὴ δράσητε

G. P.

μὴ δράσαι τε

Rob.

365

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-309

ἐπισκόπει:

ἐπισκοπεῖ

M. G.

ἐπισκόπει

Rob.

366

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-310

μένει:

μένοι

Rob.

370

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-311

ἱκτίου: Libri

ἱκταίου

, nisi quod M.

ϊκταίου

. Guil. Dindorfius

ἱκτίου

, forma probabili. Noluit poeta

ἵκτορος

dicere, quia sequitur vox in

ος

terminata.

370

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-312

δυςπαράθελκτος:

ὦ δυσπαρθέλκτοις

Μ. in quo

δυσπαρθενήτοις

adscriptum est.

ὠδυσπαρθέλκτοις

δυςπαραθενήτοις

Ρ.

τοῖς δυσπαρθέλκτοις

Rob. Emendavit Schutzius.

371

372. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-313

εἴ τοι:

εἴ ποι

372

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-314

NA: Post

πόλεως

distinguendum esse vidit Marckscheffelius p. 215.

373

374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-315

τίς ἂν τοῖςδ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι:

τίσδ᾽ ἂν τοῖσδ᾽

(

δ'

a m. secunda)

αντιωθῆναι θέλει

(ultimae syllabae a m. secunda supra adscripto

οι

) M.

τίς δ᾽ ἂν τίς δ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι

τίσδ᾽ ἂν τοῖς δ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι

Rob.

τίς ἂν τίς ἀντ. θέλοι

Turn. Emendate Vict.

374

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-316

δεῖ τοί σε:

δεῖ τοῖσε

G. et sic M. a m. prima habuisse videtur.

375

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-317

ἔχουσι:

ἔχουσιν

Μ. G. Rob.

ἔχουσι

Turnebus.

376

377. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-318

μή τί πότ᾽ οὖν:

μήτι ποτ' οὖν

Μ. G. Rob.

μήτ' οὖν ποτ᾽ οὖν

Ald.

377

377. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-319

ὑποχείριος:

ὑποχέριος

Μ. G. P.

υποχείριος

Rob.

377

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-320

κράτεσιν:

κράτεσσιν

378

380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-321

φυγᾷ:

φυγαὶ

Μ. G. E.

φυγάς

Rob.

φυγῇ

Turn.

φυγᾷ

Victorius.

380

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-322

εὔκριτον:

ἔκκριτον

Rob.

382

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-323

κρῖμα:

κρίμα

priore vocali in rasura M.

382

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-324

κοὐ μή ποτε: Libri

καὶ μήποτε

. Canterus

μὴ καί ποτε

. Recte Wordsworthius

κοὐ μή ποτε

384

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-325

εἴ πού τι μὴ τοῖον τύχοι:

εἴπουτι καὶ μὴ τοῖον τυχθῆ

(

τυχθῇ

G. Ε.) M. G. E. Rob.

εἴ που τὶ μὴ τοῖον τύχῃ

Turn.

τύχοι

Porsonus.

385

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-326

ἐπήλυδας:

εἰπήλυδας

M. in quo prius fuerat

επήλυδας

ut in G.

ἐπήλυδας

Rob.

386

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-327

ἀμφοτέροις: Libri

ἀμφοτέρους

. Correxit Schutzius.

387

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-328

ἑτερορρεπής:

ἑτερορεπής

M. a m. prima.

388

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-329

τί τῶνδ᾽ ἐξ ἴσου ῥεπομένων:

τί τῶνδεξισου ρεπομένων

Μ. G.

τί τῶνδε ἐξῆς οὐρ᾽ ἑπομένων

Rob. Correxit Victorius. Notandum

ἑπομένων

forma media.

Μεταλγεῖν

proprie est post aliquid vel post aliquem dolere, ut

μεταστένομαι σὸν ἄλγος

in Medea Euripidis v. 996. Id hic idem fere quod paenitere. Fallitur Schaeferus ad Medeae versum in editione Porsoniana

simul lugeo

cum Elmsleio interpretans

μεταστένομαι

illic et in Hecuba v. 214.

μετακλάομαι

. Nam est potius ibi secundum aliquem lamentari, quod est altero praeeunte.

390

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-330

ἔρξαι:

έρξαι

391

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-331

ᾠνωμένον:

ὠνωμένων

M. G. P. E.

ὀνωμένων

Rob.

οἰνωμένον

Turn. Correxit Porsonus.

394

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-332

αὐτοῖσί θ' ἡμῖν:

αὐτοῖσί θ' ὑμῖν

396

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-333

NA: Apud Herodianum

περὶ διχρόνων

in Crameri Anecd. Oxon. III. p. 298, 23. sive in regulis prosodicis a me editis p. 447. et apud Draconem p. 41. haec leguntur,

τὰ εἰς ις λήγοντα βαρύτονα ἀεὶ συστέλλει τὸ ι, κόνις, δῆρις, μάντις, ὄρχες, ὄφις, λάτρις, ὄρνις· Αριστοκλῆς δὲ ἐν τῷ περὶ διαλέκτων φησὶν Ἀττικοὺς ἐκτείνειν

. Id in

κόνις, ὄφις, ὄρνις

cadere certum est:

δήρις

qua mensura apud Atticos sit, nullum memini documentum.

397

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-334

πανώλεθρον:

πανόλεθρον

G. Rob.

399

400. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-335

ξύνοικον θησόμεσθ':

ξύνοικον θησόμεθ'

M. Rob.

ξύνοισιν θήσομεν

ξύνοικον θησόμεσθ'

Victorius.

400

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-336

ὃς οὐδ᾽ ἐν:

ὡς οὐδὲν

M. Rob.

ὡς οὐδ᾽ ἐν

G. Correxit Stephanus.

401

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-337

μῶν σοι δοκεῖ δεῖν:

μῶν οὐ δοκεῖν δεῖ

M. G. E. Rob. Vulgo inde a Turnebo ineptissime legebatur, repetita v. 392. sententia,

μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν φροντίδος σωτηρίου

? Contrarium dici debebat,

μῶν σοι δοκεῖ

, ut dicta sua rex confirmaret: h. e. intelligisne nunc, opus esse accurata deliberatione?

402

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-338

προδῷς:

προδῶς

Μ. Rob.

προδώς

προδῷς

Turn.

405

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-339

ἐκβολαῖς:

ἐμβολαῖς

Ε.

406

407. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-340

ὀρμέναν:

ὀρομέναν

Μ.

ὁρωμένων

G. E. Rob. Correxit Pauwius.

407

408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-341

ἐξ ἑδρᾶν:

ἐξ ἕδραν

Μ. G.

ἐξέδραν

Rob.

ἐξεδρᾶν

Turn.

ἐξ ἐδρῶν

Vict.

408

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-342

ῥυσιασθεῖσαν:

ουσίας θεῖσαν

M. G. E. Rob.

ῥυσιασθεῖσαν

Turn.

409

412. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-343

φύλαξαι:

φύλαξαι

412

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-344

μήτι τλῇς τὴν ἱκέτιν εἰςιδεῖν:

μήτι τ᾽ ἀαΐσταν ἱκετιν

(

ἱκέτιν

cod. Rob.)

εἰσιδεῖν

M. et codex Rob.

μήτι τ' ἀαϊστὴν ἱκέτην εἰς ἰδεῖν

μήτι τ᾽ ἀΐσταν ἱκέτιν κατιδεῖν

Ρ.

οἶμαι μήτι τλαίης τὴν ἱκέτιν

margo M.

οἶμαι μή τι τλαίης

margo G.

μήτι τλαίης

margo P.

μήτι τλαίης τὴν ἱκέτιν εἰσιδεῖν

Rob.

μή τι τὲ τλῇς

Turn.

μήτι τλῇς

Pauwius.

413

415. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-345

ἱππηδὸν:

ἱππηδὼν

Μ. a m. prima et G.

415

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-346

πολυμίτων:

πολυμήτων

M. G. Ε.

πολυκμήτων

Rob.

πολυμίτων

Turnebus.

416

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-347

ἐπιλαβὰς:

ἐπὶ λαβὰς

Rob.

416

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-348

ὁπότερ᾽ ἂν:

ὁποτέραν

M. G. Rob.

ὁπότερ᾽ ἂν

Turn.

418

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-349

μένει δορὶ τίνειν:

μενεδρεικτείνειν

Μ. Ε.

μένει δρεικτίνειν

μένει δρεικτείνειν

Rob. Latere

μένει δορὶ τίνειν

etiam Boissonadius et Marckscheffelius p. 213. viderunt.

418

419. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-350

ὁμοίαν: Libri

ὁμοίαν

. Scribendum esse

ὁμοίαν

vidit etiam Klansenius. Servavit hic antiquioris tragoediae sermo nonnullas Homericae dictionis formas.

419

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-351

ἐξοκέλλεται:

ἐξωκέλλεται

421

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

182-532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-85

erstes Epeisodion. 1. Szene (182—239): Danaos und der Koryphaios. Danaos kündigt das Nahen des Königs an und gibt seinen Töchtern Verhaltungsmaß- regeln. 2. Szene (240 - 349): Pelas- gos und die Vorigen. Die Danaiden erklären ihre Herkunft von Argos und erflehen als ungerecht Ver- folgte den Schutz des Argivischen Königs. Dieser ist bedenklich wegen der schweren Folgen, welche die Zusage des Schutzes für sein Land haben kann. 3. Kommos (350-422): Fortsetzung der Bitte. 4. Chorikon (423-446), welches das Nachsinnen des Königs zu Gunsten der Da- naiden zu wenden sucht. 5. Dialog des Königs, des Koryphaios und des Danaos (447-532): Der König offenbart seinen Entschluß die Entscheidung dem Volke anheim- zugeben.

310. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-177

⁴

τί οὖν wie Pers. 789, Sieb, 192, 691, Eum. 903, Soph. Phil. 100, Ai. 873: zu 302.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-178

⁵

⁶

κινητήριον, d. i. mit der Auf- gabe die Kuh von Ort zu Ort zu treiben.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-179

⁷

⁸

Ινάχου (für οἱ Νείλου Her- mann) πέλας: vgl. Verg. Ge. III 147 cui nomen asilo Romanum est, oestrum Graii vertere vocantes und oben zu 16.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-180

⁹

¹⁰

συγκόλλως, eine vox Aeschy- lea, Schol. συμφώνως, Cho. 540 συγκόλλως ἔχειν, Schol. συνημμένως τῇ ἀληθείᾳ, Cho. 578 ἀρτίκολλα, Schol. σύμφωνα, Hesych. ἡρμοσμένα. Mit,,ganz in Übereinstimmung mit mir" anerkennt der König die Richtigkeit und die Beweiskraft der Erzählung.

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-181

¹¹

¹²

Κάνωβον: Prom. 872 ἔστιν πόλις Κανωβος ἐσχάτη χθονός, Νείλου πρὸς αὐτῷ στόματι καὶ προσχώματι. Vgl. Einl. S. 9. ἐπὶ Μέμφιν, in die Gegend von Mem- phis (wo die Pyramiden stehen). - Nach diesem Vers weist die Stichomythie auf eine Lücke hin, welche einen Gedanken wie ἐνταῦθ' ἀμείβει τὸ πάρος εὔμορφον δέμας; enthalten haben kann.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-182

¹³

¹⁴

,,Ia und Zeus, welcher durch Berührung mit der Hand sie wieder- hergestellt hatte, erzeugte mit ihr einen Sohn." Auch im Prom. (874 ff.) wird die Erzeugung des Epaphos, welche Hera verhindern wollte, nach Ägypten verlegt. Vgl. unten 584 ff. u. Einl. S. 5 Anm. 2.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-183

¹⁵

¹⁶

Mit ὁ Δῖος πόρτις βοός vgl. ὁ Στρυμόνιος πῶλος ἀοιδοῦ Μούσας Eur. Rhes. 387, ὦ Κρόνιε παῖ Ρέας Pind. Ol. II 13.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-184

¹⁷

¹⁸

δύσια hier die Wegreibung aus dem tierischen Zustande, also die Wiederherstellung und Be- freiung. Vgl. Hesych. Hesych. ῥύσια· ἐνεχυράσματα, σωτήρια, λύτρα, λεηλασία und zu 417. Der sowohl durch die Stichomythie wie durch den Sinn geforderte Vers kann etwa gelautet haben: Επάφου δ' ἔφυ τί σπέρμα βαρβάρῳ χθονί.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-185

¹⁹

²⁰

Mit μεγίστης ὄνομα (so für μέγιστον Porson) γῆς καρπουμένη soll nur gesagt sein, daß sie den Namen mit dem Lande gemein hat. Apollod. II 1, 4, 1 Ἔπαφος δὲ βασιλεύων Αἰγυπτίων γαμεῖ Μέμφιν τὴν Νείλου θυγατέρα καὶ ἀπὸ ταύτης κτίζει Μέμφιν πόλιν καὶ τεκνοῖ θυγατέρα Λιβύην, ἀφ᾿ ἧς ἡ χώρα Λιβύη ἐκλήθη. Nach diesem Verse ist, wie das folgende ἄλλον an- zeigt, ein Distichon etwa folgender Form ausgefallen: Β. Α. Λιβύης δὲ νηδὺς ἐξανῆκ ἔρνος μέγα; ΧΟ. ἐξῆλθ᾽ Αγήνωρ πρότερος ἐκ θείας γονῆς. Vgl. Schol. zu Phoen. 5 Λιβύης τῆς Επάφου καὶ Ποσειδῶνος Αγήνωρ καὶ Βῆλος, Apollod. Π 1, 4, 2 Λιβύης καὶ Ποσειδῶνος γίνονται παῖδες δίδυμοι ᾿Αγήνωρ καὶ Βῆλος, Hygin Fab. 157.

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-186

²¹

²²

βλαστημός (= βλάστη, βλάστημα) findet sich noch Sieb. 12. Über den Akzent s. Lobeck Paralip. S. 397. Die Handschrift hat an beiden Stellen βλάστημον.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-187

²³

²⁴

Bñlov: vgl. Einl. S. 9.

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-188

²⁵

²⁶

D. i. Das ist gewiß ein ganz weiser Mann; welches ist sein Name ?" Vgl. Soph. Ο. Κ. 41 τίνων τὸ σεμνὸν ὄνομ᾽ ἂν εὐξαίμην κλύων; von den Σεμναί. Allweise heißt Danaos als großer Förderer der Kultur ,,mit einem für die Zuhörer nicht im mindesten stören- den Anachronismus" (Kruse).

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-189

²⁷

²⁸

ἄνοιγε: näher steht der eigentlichen Bedeutung ( πύλας ἀνοίξαι) die Redensart οἴγειν στόμα Prom. 638. Bei Aschylos, Sopho- kles, Thukydides findet sich nur die Form οίγω, dagegen Eur. Ion 983 ἀνοίγνυται (Nauck ἀνοίγεται). — ἀφθόνῳ λόγῳ s.v.a. μὴ φθονοῦσα λέγειν.

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-190

²⁹

³⁰

Handle in der Vorstellung, daß du auf eine argivische Schar gestoßen bist" oder gehe bei deinem Handeln und deinen Ent- schlüssen von der Erwägung aus, daß du Argiverinnen vor dir hast". Auf die Wahl des Akk. hat das Versmaß Einfluß gehabt.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-191

³¹

³²

δή, welches in der Hand- schrift fehlt, hat Turnèbe ergänzt. Porson vermutet δοκεῖτ᾽ ἔμοιγε.

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-192

³³

³⁴

τὸ ἀρχαῖον wie Thuk. V 80 ἦν δὲ καὶ αὐτὸς τὸ ἀρχαῖον ἐξ Αργους, Herod. IX 45 αὐτός τε γὰρ Ἕλλην γένος εἰμὶ τὠρχαῖον.

330-331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-193

³⁵

³⁶

αιόλ' . . πτερόν: Eur. Ion 381 πολλαί γε πολλοῖς εἰσι συμφοραὶ βροτοῖς, μορφαί δὲ διαφέρουσιν, Goethe:,,Mancherlei, mein Vater, ist des Lebens Wonn' und Weh". Wie Cho. 173 ὁμόπτερος die Be- deutung von ὅμοιος hat und wie Zenob. VI 31 φόνου πτερόν erklärt wird: τὸν διὰ τῶν ὀιστῶν πτερόεντα ἢ ταχύν. βέλτιον δὲ ἀκούειν περι- φραστικῶς τὸν φόνον, so ist hier das gleiche Gefieder die gleiche Ge- stalt des Leids.

332-333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-194

³⁷

³⁸

αὐχεῖν verhofen, zuver- sichtlich erwarten auch Ag. 511, Pers. 743, Prom. 354, 715, Eur. Med. 582. φυγὴν κέλσειν wie φυγὴν φεύξεσθαι. κῆδος, afhni- tas: die altverwandte Angehörig- keit", d. h.,, die durch Bande alter Verwandtschaft mit dem Lande Argos Verbundenen".

334. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-195

³⁹

⁴⁰

μεταπτοιοῦσαν, als ob nicht κῆδος, sondern μὲ vorherginge. Das Wort hat hier intransitive Bedeutung ,fortgescheucht". Die Präposition bezeichnet wie in μεταχωρεῖν den Wechsel des Orts.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-196

⁴¹

⁴²

Der Darlegung des Sach- verhalts ( διήγησις) folgt die Ent- wicklung des Rechtsfalles ( στάσις). ἱκνεῖσθαί ( με) θεῶν (wie πρὸς θεῶν) wie Eur. Or. 671 ταύτης ἱκνοῦμαι σε, vgl. Hom. β 68 λίσσομαι ἠμὲν Ζηνὸς Ολυμπίου ἠδὲ Θέμιστος, Eur. Hek. 752 ἱκετεύω σε τῶνδε γονάτων.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-197

⁴³

⁴⁴

λευκοστεφεῖς wie 197. νεοδρέπτους, also erst in Argos ab- geschnitten. Wunder vermutet νεοδρόπους (358) zur Erleichterung des Rhythmus. Aber veo kann ein- silbig gelesen werden wie in Nɛo- πτόλεμε Soph. Phil. 4 und öfters νεα in νεᾶνις, νεανίας.

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-198

⁴⁵

⁴⁶

In Hinsicht auf Feindselig- keit oder hast du das Unerlaubte der Ehe im Sinne?" θέμις ist hier indeklinabel wie in θέμις εἶναι Soph. Ο. Κ. 1191, Plat. Gorg. 505 D.

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-199

⁴⁷

⁴⁸

Schol. κατ᾽ ἔχθραν δηλονότι: Wer möchte seine Herrn zu Ge- liebten sich erkaufen?" ὠνοῖτο, durch die Mitgift. Vgl. Eur. Med. 231 γυναῖκές ἐσμεν αθλιώτατον φυτόν, ἃς πρῶτα μὲν δεῖ χρημάτων ὑπερ- βολῇ πόσιν πρίασθαι δεσπότην τε σώματος, wozu der Schol. bemerkt: χρημάτων λέγει τῶν εἰς τὴν φερνήν: τοῦτο δὲ ὁ Εὐριπίδης ἀπὸ τῆς κατ' αὐτὸν συνηθείας λέγει (ebenso Hipp. 628). οἱ δὲ ἥρωες οὐχ οὕτως ἐποίουν τοὺς γάμους, ἀλλ᾽ ἐκ τῶν ἐναντίων αὐτοὶ ἐδίδοσαν. καθάπερ καὶ αὐτὸς ἐν ἄλλοις (in einem der verlorenen Dramen) παρίστησι καὶ Ὅμηρος (1 244) „ πρῶθ᾽ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλι᾽ ὑπέστη“. Den glei- chen Anachronismus zeigt der fol- gende Vers, wenn man den Brauch der Dichter die Heroenzeit mit den Lebensgewohnheiten der eige- nen Zeit auszustatten als Anachro- nismus kennzeichnen will. Mit ὁ κεκτημένος bezeichnet der Sklave seinen Herrn; der Ausdruck ist deshalb ebenso bitter wie vorher δμωίς.

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-200

⁴⁹

⁵⁰

μέν: der Gegensatz ist nur gedacht, so daß μέν in die Be- deutung von yé übergeht. αὐξά νειν μέγα τι wie ὑψηλόν τι αἴρειν, σοφόν τινα διδάσκειν (proleptisches Prädikat). Der Dichter denkt an die Bestimmungen des attischen Familienrechts inbetreff der Erb- töchter ( ἐπίκληροι): Durch solche Heirat zwischen den nächsten An- verwandten wird das Vermögen der Familie vergrößert und be- festigt".

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-201

⁵¹

⁵²

Gereizt und heftig wie 347 erwidert die Danaide: Und Un- glücklicher entledigt man sich mit leichter Manier", d.h. ,,Wenn du mit solchen Gründen für die Sache meiner Verfolger eintrittst, so er- kenne ich darin nur die Absicht uns Unglückliche leichten Kaufs loszuwerden". Der Vorwurf, daß er um Schutzflehende sich nicht kümmere, ein Vorwurf der ἀσέβεια, macht auf den König Eindruck. Vgl. auch zu 397 f.

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-202

⁵³

⁵⁴

Schweren Bedenken unter- liegt dein Wunsch, wenn du ver- langst, daß ich mich in einen aben- teuerlichen Krieg stürze". νέον wie 720, 961, 1027, νέα ἄχη Pers.

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-203

⁵⁵

⁵⁶

„,Da uns das Recht zur Seite steht, so erfreuen sich unsere Helfer des Schutzes der Dike, müssen also siegen". Andere fassen die Worte in dem Sinne:,,Dike schützt diejenigen, welche mit ihr im Bunde stehen (vgl. 400)". Aber diesem Gedanken entspricht die folgende Einschränkung nicht.

346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-204

⁵⁷

⁵⁸

Mit den Worten,,Ich glaube es, wenn anders euer Handeln von Anfang an mit den Grundsätzen des Rechts übereinstimmte" läßt der König die Möglichkeit offen, daß das Verfahren der Danaiden gegen die Ägyptiaden nicht ganz einwandfrei gewesen. Damit wer- den spätere Verhandlungen in den folgenden Stücken der Trilogie vor- bereitet und wird die Niederlage der Argiver motiviert.

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-205

⁵⁹

⁶⁰

Die Bedenken des Königs fertigt die Danaide kurz und ent- schieden ab mit dem Hinweis auf die Pflichten gegen Schutzflehende. Vgl. 397 ff. πρύμνα (als Sitz des Steuermanns) πόλεος (Sieb. 2, vgl. πρυμνήτης ἄναξ Eum. 16) von dem Altare, welcher als πρυτανείον und Regierungssitz betrachtet wird.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-206

⁶¹

⁶²

κατασκίους: ἐστεμμένους, Schol. τοῖς θαλλοῖς ἱκετηρίων κλά- δων πεπληρωμένους.

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-207

⁶³

⁶⁴

Vgl. Apoll. Rhod. II 215 ἱκεσίου πρὸς Ζηνὸς ὅτις ῥίγιστος ἀλιτροῖς ἀνδράσι.

350-422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-208

⁶⁵

⁶⁶

Kommos, in welchem die Gründe für und gegen erörtert werden. Auf jede Strophe und Antistrophe des Chors folgen fünf Trimeter des Königs; nur den Ab- schluß der Partie bilden 11 Tri- meter. im

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-209

⁶⁷

⁶⁸

φυγάδα περίδρομον, Elend umherirrend. Vgl. Theogn. 581 ἐχθαίρω δὲ γυναῖκα περίδρομον ἄνδρα τε μάργον.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-210

⁶⁹

⁷⁰

λυκοδίωκτον (so Hermann für λευκόδικτον): das Wort kommt nur hier vor.

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-211

⁷¹

⁷²

ΐμ πέτραις wie ἂμ πεδιήρεις Pers. 569, ἂν γύαλα unten 559. Mit Dativ findet sich άvá bei Epikern und Lyrikern, bei Äschylos und Euripides in melischen Partien, bei Äsch. nur hier, bei Eur. Iph. A. 754 und 1058.

355-356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-212

⁷³

⁷⁴

ἀλκα: Schol. τῇ τοῦ ὄρους, Erst auf steiler Höhe fühlt sich das Tier sicher und gibt dieser Em- pfindung durch Brüllen Ausdruck. Mit φράζουσα βοτῆρι μόχθους (Schol. τῷ ἑαυτῆς βοτῆρι σημαίνουσα τοὺς διωγμούς) kann man Eupol. Αἶγες fr. 1 Κο. ἤν τ᾽ ἴδῃ λύκον, κεκράξεται φράσει τε πρὸς τὸν αἰπόλον ver- gleichen, vielleicht in den Worten des Komikers sogar eine Parodie sehen. Da aber die Antistrophe des entsprechenden Verses entbehrt, hat Bothe diese Worte als Inter- polation bezeichnet, während andere eine Lücke in der Antistrophe an- nehmen.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-213

⁷⁵

⁷⁶

κατάσκιον wie 348, Ag. 498 κήρυκα . . κατάσκιον κλάδοις ἐλαίας, ooo ist die Erwiderung auf ide

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-214

⁷⁷

⁷⁸

ναύονθ' (in der Handschrift νέονθ', vulgo νέον θ'), ἱκετεύοντα. Vgl. Hesych. ναύειν· ἱκετεύειν παρὰ τὸ ἐπὶ τὴν ἑστίαν καταφεύγειν und ναύω· λίσσομαι, ἱκετεύω und zu 512. Von ναύοντα ist der Gen. θεῶν wie von ἱκετεύοντα, ἱκνούμενον (335) regiert.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-215

⁷⁹

⁸⁰

ἄνατον: Hesych. ἄνατος· ἀβλαβής. — ἀστοξένων: Schol. τῶν νῦν μὲν ξένων, πρώην δὲ συνημμένων τῷ ἄστει, Hesych. ἀστόξενοι· οἱ γένει μὲν προσήκοντες, ἐπὶ δὲ γῆς ἀλλο- δαπῆς γεγονότες κτἑ. nach Ael. Dionysios (Eustath. zu II. S. 405, 36) ἀστόξενοι οἱ ἐκ προγόνων μὲν ἀστῶν, αὐτοὶ δὲ ξένοι καὶ ἀνανεώ σεως δεόμενοι, vgl. Poll. III 60 ἀστό- ξενος . . ἐνίοις δὲ δοκεῖ ὁ φύσει μὲν ἀστός, δόξῃ δὲ ξένος, ὡς Δαναὸς Αργείοις, ἀπὸ Ιοῆς τῆς Αργείας ἔχων τὸ γένος, Phot. u. Suid. unter ἰδιό- ξενος.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-216

⁸¹

⁸²

ἐξ ἀέλπτων wie Soph. Αi. 716, ἐκ τῶν ἀέλπτων Eur. Fragm. 550, Ion Fragm. 50 S. 742 Ν., ἐξ ἀέλπτου Herod. I 111, ἐξ ἀπροσ- δοκήτου ebd. VII 204: ex insperato atque improviso.

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-217

⁸³

⁸⁴

τῶν, τούτων. Dieser Ge- brauch der Formen des Artikels, welche mit beginnen, findet sich besonders in Verbindung mit καί, δέ, γάρ, aber auch sonst wie unten

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-218

⁸⁵

⁸⁶

δήτ' (für δῆτα τὰν Pauw) ἄνατον d. i. ἄνατον δῆτα, da ἄνατον aus 360 wiederholt wird (zu 212f.): ,,ja ohne Schaden für irgend einen (nicht die Folge einer Blutschuld) ist unsere Flucht und deshalb möge Themis auf sie niederblicken". Vgl. 6f. und 202.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-219

⁸⁷

⁸⁸

ἱκεσία Θέμις Διὸς κλαρίου ist die Personifikation der Satzung, die gegen Schutzflehende zu be- obachten ist, als deren Hort Zeus κλάριος verehrt wird, welcher die Lose ( κλῆροι) nach Recht und Ge- rechtigkeit verteilt ( Ζεὺς νεμέτωρ Sieb. 472, vgl. unten 408 f.). Θέμις Διός ist allgemein die Themis des Zeus ohne verwandtschaftliche Be- ziehung wie Eur. Med. 208 τὰν Ζηνὸς ὁρκίαν Θέμιν. – κλαρίου: Schol. πάντα πᾶσι κληροῦντος καὶ κραίνοντος, vgl. Paus. VIII 53, 9.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-220

⁸⁹

⁹⁰

Schol. παρ' ἐμοῦ τῆς νεω- τέρας ὁ γέρων. Die Verbesserung von γεραφρόνων ist unsicher: γεραιό φρων Burges, γεραρὰ φρονῶν Marck- scheffel.

366-367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-221

⁹¹

⁹²

προστρόπαιον, ἱκέτην, vgl. Cho. 21 προστροπή, Schol. ἱκέτις πρόσοδος. αἰδόμενος: zu 198. Die Homerische Form αιδόμενοςauch Eum. 552. εὐπορεῖς C. G. Haupt für οὖν περ nach dem Schol. οὐ πτωχεύσεις: Wer sich des Schutzflehenden erbarmt, der ist nicht in Not; ihm mangelt nicht die gnädige Gesinnung der Götter, welche von dem schuldlosen Manne die geringsten Gaben entgegen- nehmen".

368-369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-222

⁹³

⁹⁴

ἱροδόκων ( ἱεροδόκων Butler für ἱεροδόκα nach dem Schol. οἱ θεοὶ δέχονται τὰ ἀπὸ ἀνδρὸς ἁγνοῦ ἱερά) θεῶν λαίγματ' (für λήματ' nach Hesych. λαίγματα· πέμματα ἱερά, ἀπάργματα): der Akk. λαίγματα ist von ἱροδόκων wie von δεχομένων abhängig, zu 254. Vgl. Sieb. 686 μελάναιγις ἐκ δ᾽ εἶσι δόμων Ἐρινύς, ὅταν ἐκ χερῶν θεοὶ θυσίαν δέχωνται. Zum Gedanken vgl. Eur. Fragm. 327, 4 ἐγὼ δὲ πολλάκις σοφωτέρους πένητας ἄνδρας εἰσορῶ τῶν πλουσίων καὶ θεοῖσι μικρᾷ χειρί θύοντας τέλη τῶν βουθυτούντων ὄντας εὐσεβεστέρους, 946 εὖ ἴσθ᾽, ὅταν τις εὐσεβῶν θύῃ θεοῖς, κἂν σμικρὰ θύη, τυγχάνει σωτηρίας, Xen. Memor. I 3, 3, Isokr. VII § 30, Anaxim. Rhet. K. 2 S. 180, 20 ovx εἰκὸς τοὺς θεοὺς χαίρειν ταῖς δαπάναις τῶν θυομένων, ἀλλὰ ταῖς εὐσεβείαις τῶν θυόντων, Hor. carm. III 23, 17.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-223

⁹⁵

⁹⁶

Der König lehnt die Ver- pflichtung den Schutzflehenden Beistand zu leisten für seine Person ab und verweist die Bitte an das Volk der Argiver. Damit wird der größere Umfang und das μέγεθος des Dramas vorbereitet. Von dem Schutzfehenden δωμάτων ἐφέστιος auch Eum. 580, 672. Vgl. unten 512 ἐφέστιον θεῶν.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-224

⁹⁷

⁹⁸

τὸ κοινὸν μιαίνεται πόλις (die Gemeinde wird in ihrer All- gemeinheit angetastet) ist das Passiv zu τῇ πόλει τὸ κοινὸν μιαίνειν. Burges vermutet πόλεως.

372. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-225

⁹⁹

¹⁰⁰

ξυνῇ, κοινῇ: diese jonische Form auch Sieb. 76 und in einer Chorpartie Soph. Αi. 180. ἄκη, Sühne, Genugtuung.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-226

¹⁰¹

¹⁰²

ὑπόσχεσιν κραίνειν, ein end- gültiges Versprechen geben.

374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-227

¹⁰³

¹⁰⁴

κοινώσας, nämlich κραίνοιμ' ἄν oder κρανῶ.

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-228

¹⁰⁵

¹⁰⁶

Die Danaiden lehnen es ab, daß sich der König als bloßen Beamten des Volkes hinstelle, in- dem sie nach orientalischer Auf- fassung die absolute Macht des Königtums (l'état c'est moi, Soph. Ant. 738 οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;) geltend machen.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-229

¹⁰⁷

¹⁰⁸

πρύτανις wie Prom. 182 μακάρων πρύτανις. In dem προ- τανεῖον ist die κοινὴ ἑστία τῆς πόλεως. ἄκριτος, Schol. ἀνυπ- εύθυνος.

377-378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-230

¹⁰⁹

¹¹⁰

,,Du waltest des Staats- herdes nach eigenmächtigem Willen." μονοψήφοισι bezeichnet den Gegensatz zum Freistaat, wo die größere Anzahl der Stimmen den Willensausdruck des Staates ergibt. Auch v εvua ist bezeich- nend für den höchsten Herrn.

379-380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-231

¹¹¹

¹¹²

Als Alleinherrscher hast du jegliches Anliegen zu ent- scheiden und bist für alles ver- antwortlich; drum hüte dich vor Sünde." Das Verhältnis der Sätze ist das gleiche wie Prom. 72 δρᾶν ταῦτ᾽ ἀνάγκη, μηδὲν ἐγκέλευ᾽ ἄγαν. ἄγος, weil durch gewaltsame Wegführung der Schutzflehenden das Heiligtum geschändet wird. Vgl. 429f.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-232

¹¹³

¹¹⁴

Die Änderung von Paley ἐμοί dient dem Wohllaute. παλιγκότοις, Schol. ἐχθροῖς (Wider- sachern). Der Wunsch wie 1044, Prom. 890 τοιάδ᾽ ἐπ' ἐχθροὺς τοὺς ἐμοὺς ἔλθοι Κύπρις, Ovid. Amor.III 11, 16 eveniat nostris hostibus ille pudor, Tac. hist. III 10 conversus ad signa et bellorum deos hostium potius exercitibus illum furorem, illam discordiam inicerent orabat.

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-233

¹¹⁵

¹¹⁶

εὖφρον, verständig, wohl- beraten, wie Cho. 87 πῶς εὔφρον εἴπω. Vielleicht aber ist (mit Burges) ebenso wie Cho. 194 ἔμφρον herzustellen. ἀτιμάσαι: die Ablehnung der Bitte ist mit einer Mißachtung des Bittenden verbunden, zu 177.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-234

¹¹⁷

¹¹⁸

μ' ἔχει φρένας nach Home- rischer Weise wie Eum. 88 μὴ φόβος σε νικάτω φρένας.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-235

¹¹⁹

¹²⁰

τύχην ἑλεῖν, Schol. τοῦ συμφέροντος ἐπιτυχεῖν, vielmehr das Los zu wählen" (,, das Risiko zu ergreifen"). Nachgeahmt ist die Stelle Eur. Iph. Α. 55 τὸ πρᾶγμα δ᾽ ἀπόρως εἶχε Τυνδάρεω πατρὶ δοῦναι τε μὴ δοῦναί τε τῆς τύχης θ᾽ ὅπως ἅψαιτ' ἄριστα.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-236

¹²¹

¹²²

Schol. τὸν ξένιον καὶ ἱκέσιον Δία. σκοπὸν ἐπισκόπει: der Aus- druck deutet ein kausales Verhält- nis an: da er aus der Höhe auf die Schuld der Menschen hernieder- blickt, so blicke du zu ihm empor und achte auf ihn".

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-237

¹²³

¹²⁴

τοῖς πέλας προσήμενοι, τῶν πέλας ἱκετεύοντες. Vgl. Soph. Ο. Τ. 15 προσήμεθα βωμοῖσι τοῖς σοῖς,

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-238

¹²⁵

¹²⁶

D. i.,,keine Erhörung ihrer gerechten Bitte finden".

390-391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-239

¹²⁷

¹²⁸

,,Der Groll des Zeus er- wartet solche, die gefühllos bleiben bei dem Wehklagen eines Gekränkten" ( δυσπαραθέλκτους Bur- ges für ὦ δυσπαρθέλκτοις). ἱκταίου ist αι verkürzt wie in εὐκταίαν Sieb. 710, εὐκταία ebd. 826, öfters in δείλαιος, γεραιός, bei Homer in ἔμπαιος, χαμαιεύνης u.a. In

393-394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-240

¹²⁹

¹³⁰

κρατοῦσι, Gewalt haben. - Mit φάσκοντες ἐγγύτατα γένους εἶναι berücksichtigt der Dichter das attische Recht inbetreff der Erbtöchter ( ἐπίκληροι), vgl. Isae. Χ § 5 προσῆκον αὐτῇ μετὰ τῶν χρημάτων τῷ ἐγγύτατα γένους συνοικεῖν, nach Diod. XII 18 ein Gesetz des Solon ( τῇ ἐπικλήρῳ ἐπιδικάζεσθαι τὸν ἔγγιστα γένους).

395-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-241

¹³¹

¹³²

,, Du must nach den heimischen (ägyptischen) Gesetzen dich dagegen rechtfertigen, daß sie ein Anrecht auf dich haben." ὡς οὐ nach φεύγειν wie nach ἀντιλέγειν. Phot. κῦρος· ἐξουσία.

397-398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-242

¹³³

¹³⁴

„Möge ich ja nicht der Gewalt der Männer anheimfallen." κράτεσιν (Heimsöth schreibt κάρτεσιν um der genauen Responsion willen) weist zurück auf κρατοῦσι 392. Der Plural κράτη auch 446 u. δ. ἀρσένων wie 651, 962. Dem Rechtsstandpunkte des Königs lassen die Danaiden ebenso wie der Einrede 346 keine Beachtung zuteil werden. Die naheliegende Ent- gegnung, daß die Vettern auf ihre Hand keinen Anspruch erheben können, solange der Vater noch lebt, scheint hier wie 341 für die Verhandlungen des dritten Stücks der Trilogie aufgespart zu sein. 3981. ὕπαστρον φυγάν (so Heath für φυγαὶ) ὁρίζομαι μῆχαρ γάμου δύσ φρονος,,,nach den Sternen bestimme ich die Flucht als Abhilfe gegen die feindselige Ehe", d. h.,,ich werde meiner Flucht in die Ferne nicht eher ein Ziel setzen als bis ich der verhaßten Ehe entronnen bin". Schol. οἱ μακρὰν ὁδὸν φεύγοντες δι' ἄστρων σημαίνεσθαι ἔλεγον. Man sagte zunächst ἄστροις τεκ- μαίρεσθαι ( σημαίνεσθαι) von solchen, welche auf dem Meere die Richtung des Weges aus den Sternen ent- nahmen. Vgl. Lukian Ikarom. 1 καθάπερ οἱ Φοίνικες ἄστροις ἐτεκμαίρου τὴν ὁδόν. Dann wurde der Ausdruck von solchen ge- braucht, welche weit weg von ihrer Heimat in unbekannte Gegenden fliehen, wo ihnen nur die Gestirne die Richtung des Weges anzeigen. Vgl. Hesych. ἄστροις σημειοῦσθαι. μακρὰν καὶ ἐρήμην ὁδὸν βαδίζειν· ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν πλεόντων. Anderes s. zu Soph. Ο. Τ. 794 τὴν Κορινθίαν ἄστροις τὸ λοιπὸν ἐκμετρούμενος χθόνα. δύσφρονος von der Person übertragen.

400-401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-243

¹³⁵

¹³⁶

Erwähle die Dike zur Bundesgenossin und entscheide dich für das was bei den Göttern heilig ist." Vgl. τὰ τῶν θεῶν ἔντιμα Soph. Ant. 77.

404-405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-244

¹³⁷

¹³⁸

οὐδέ περ κρατῶν wie Cho. 502 οὐδέ περ θανών. μὴ καὶ (30 Canter für καὶ μή ποτε.. πόλιν enthält eine Reminiszenz an Hom. Χ 105 αἰδέομαι Τρῶας. μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο· Εκτωρ ἧφι βίηφι πιθήσας ὤλεσε λαόν. un (für xai un Turnèbe) τοῖον, nicht nach Wunsch“, vgl. Hesych. τοῖον· οὕτως ἀγαθόν .. τάσσεται καὶ ἐπὶ θαυμασμοῦ und zu Sieb. 567.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-245

¹³⁹

¹⁴⁰

ἐπήλυδας erhält durch den Gegensatz zu πόλιν ( πολίτας, ἀστούς) etwas Verüchtliches. - Die Schwer- fälligkeit des Rhythmus gibt die Schwere des Vorwurfs zu erkennen. Vgl. Pers. 254 ὡς ἐν μιᾷ πληγῇ κατέφθαρται πολύς. Doch vgl. auch unten 474, 920, 958, 1027.

407-408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-246

¹⁴¹

¹⁴²

ἀμφοτέροις (so Schütz für ἀμφοτέρους, wie die Handschrift 483 ὁμαίμους für ὁμαίμοις bietet) ὁμαίμων κτέ, wenn Zeus auch beiden Teilen, uns und den Vettern, in gleicher Weise verwandt ist, so behandelt er doch nicht beide gleich, sondern neigt sich nach der einen Seite, wo er das Recht sieht". Vgl. Ζεὺς νεμέτωρ Sieb. 472.

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-247

¹⁴³

¹⁴⁴

ἄδικα im Sinne von κακά, wie nachher ὅσια im Sinne von ἀγαθά. Für ἄδικα kann man ἔλλερα vermuten nach Hesych. ἔλλερα· ἐχθρά, πολέμια, ἄδικα und für ὅσια schreibt Weil αἴσια.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-248

¹⁴⁵

¹⁴⁶

,,Da dieses unparteiisch ab- gewogen wird, was hast du pein- liche Bedenken das Rechte zu tun?" Schol. εἰ ὁ Ζεὺς τὸ ἴσον φυλάττει, τί ἀπορεῖς συμμαχῆσαι τῷ Διί. Vereinzelt steht die passive Form ῥεπομένων. Doch findet sich ἐπιρρέπειν und καταρρέπειν transi- tiv. - In μεταγεῖν bezeichnet μετά wie in μεταγιγνώσκειν, μετα- μανθάνειν, μεταμέλεσθαι, μετα- στένειν den Wechsel des Sinns. Vgl. auch Hom. X 232 ὀλοφύρεαι ἄλκιμος εἶναι. Das von W. Head- lam vermutete osas entspricht dem Sinne weniger, da das Tun erst erwartet wird.

412-413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-249

¹⁴⁷

¹⁴⁸

Der Schol. verbindet εἰς βυθὸν μολεῖν φροντίδος und denkt an σπογγοτόμοι. Richtiger wird sowohl der Gen. (wie 422) als auch μολεῖν von δεῖ abhängig gemacht wie Ag. 355 δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας, κάμψαι διαύλου θάτερον κώλον πάλιν: es bedarf tiefen Nachdenkens, das Heil bringt, es muß das Auge scharf blickend und gar nicht wie das Auge des Berauschten trübe nach Art des Tauchers in die Tiefe dringen". Nach Hom. II 747 schweben wohl Austernfischer ( ἀρνευτήρες) νvor.

415-416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-250

¹⁴⁹

¹⁵⁰

πρῶτα μὲν .. τέ wie Soph. Phil. 1424 πρῶτον μὲν νόσου παύσῃ λυγρᾶς ἀρετῇ τε πρῶτος ἐκκριθεὶς . . νοσφιεῖς βίου, Eur. Med. 125 f., Hipp. 996 f., Herakleid. 337 f., Ion 401f. und zu Sieb. 907. An die Stelle der Aufzählung tritt die ein- fache Aneinanderreihung.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-251

¹⁵¹

¹⁵²

δήρις: dieses epische Wort auch Ag. 933, vgl. ἀδήριτος Prom. 105. φυσίων : ῥύσιον bezeichnet dasjenige, was man als Ersatz wegschleppt um sich für Ent- rissenes schadlos zu halten oder als Unterpfand um die Rückgabe des Entrissenen zu erwirken. Vgl. Hom. 1 674 φύσι᾽ ἐλαυνόμενος, unten 736, Soph. Ο. Κ. 858 καὶ μεῖζον ἆρα ῥύσιον πόλει τάχα θήσεις· ἐφάψομαι γὰρ οὐ ταύταιν μόναιν. Die Söhne des Ägyptos können gewaltsam Beute fortschleppen um die Heraus- gabe der Danaiden zu erzwingen. ἐφάπτεσθαι ist, wie die angeführte Stelle des Sophokles und unten 736 ἐφάπτορες zeigt, das dafür ge- bräuchliche Wort (Hand anlegen).

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-252

¹⁵³

¹⁵⁴

Hesych. ἱδρύεται· καθέζεται, ἑδράζεται.

419-420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-253

¹⁵⁵

¹⁵⁶

᾿Αλάστωρ (von ἀλαίνω) ist der Geist der Irrsal und des Fluches, der Rache und des Ver- derbens wie Ερινύς, welche gleich- falls im Hause sitzt und es nicht verläßt, bis die Schuld gebüßt ist (Ag. 11851.). Vgl. 655 f., Hesych. ἀλάστωρ· πικρὸς δαίμων, Ζεύς.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-254

¹⁵⁷

¹⁵⁸

Vgl. 236f., Eum. 175 ὑπό τε γᾶν φυγὼν οὔ ποτ᾽ ἐλευθεροῦται, Sieb. 1008 ἄγος δὲ καὶ θανὼν κεκτήσεται θεῶν πατρῴων.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-255

¹⁵⁹

¹⁶⁰

μῶν οὐ δοκεῖ (,, du zweifelst doch nicht?", du glaubst doch gewiß?") wie μῶν οὐχ ὁρᾷς; Soph. Ο. Κ. 1729, μῶν οὐ πέποιθας; Eur. Med. 733, μῶν οὐ παιδιὰν νομιστέον ; Plat. Soph. 234 Α.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

PELASGOS [What offspring then had Zeus-born Epaphos? * ] 310

Current edition Experimental

Χορος εὖ δ᾽ εἴη Διόθεν 24 παναληθῶς. Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη. παντᾷ τοι φλεγέθει κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ 25 μερόπεσσι λαοῖς. 90 91

Χορος πίπτει δ᾽ ἀσφαλὲς οὐδ᾽ ἐπὶ νώτῳ, κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ πρᾶγμα τέλειον. δαυλοὶ γὰρ πραπίδων δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι κατιδεῖν 26 ἄφραστοι. 95 96

Χορος τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω 37 λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ, ἰὴ ἰή, ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ: [θρεομένη μέλη 38 ] 115 ζῶσα γόοις με τιμῶ. 117

Χορος ἱλέομαι 39 μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. 40 πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι 120 λινοσινεῖ 41 Σιδονίᾳ 42 καλύπτρᾳ. 123

Χορος θεοῖς δ᾽ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς ἐπίδρομ᾽, ὁπόθι 43 θάνατος ἀπῇ. 44 ἰὼ ἰώ, 125 ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι. ποῖ τόδε κῦμ᾽ ἀπάξει; 128

Χορος ἱλέομαι 45 μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. 46 130 πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι λινοσινεῖ 47 48 Σιδονίᾳ 49 καλύπτρᾳ. 134

Χορος σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς 53 εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον 54 ἐκφυγεῖν. 144

Χορος σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν. 154

Χορος ἆ Ζήν, Ἰοῦς: 62 ἰὼ 63 μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν: κοννῶ δ᾽ ἄγαν 64 γαμετῶν οὐρανονίκων. 65 165 χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών. 168

Χορος ἆ Ζήν, Ἰοῦς: ἰὼ μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν: κοννῶ δ᾽ ἄγαν γαμετῶν οὐρανονίκων. χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών. 176

Χορός εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων ἔγγαιος οἶκτον οἰκτρὸν ἀίων, δοξάσει τις ἀκούειν ὄπα τᾶς Τηρεΐας 60 Μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου, κιρκηλάτου τʼ ἀηδόνος,

Χορός ἅτʼ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐργομένα πενθεῖ μὲν οἶκτον ἠθέων· ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως 65 ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν δυσμάτορος κότου τυχών·

Χορός εὖ δʼ εἴη Διόθεν παναληθῶς. Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη. παντᾷ τοι φλεγέθει κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ μερόπεσσι λαοῖς. 90

Χορός πίπτει δʼ ἀσφαλὲς οὐδʼ ἐπὶ νώτῳ, κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ , πρᾶγμα τέλειον. δαυλοὶ γὰρ πραπίδων δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι κατιδεῖν ἄφραστοι. 95

Χορός τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ, ἰὴ ἰή, ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ· θρεομένη μέλη 115 ζῶσα γόοις με τιμῶ.

Χορός ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δʼ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι 120 λινοσινεῖ Σιδονία καλύπτρᾳ.

Χορός θεοῖς δʼ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς ἐπίδρομʼ, ὁπόθι θάνατος ἀπῇ. ἰὼ ἰώ, 125 ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι. ποῖ τόδε κῦμʼ ἀπάξει;

Χορός ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δʼ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. 130 πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι λινοσινεῖ Σιδονίᾳ καλύπτρᾳ.

Χορός σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός θέλουσα δʼ αὖ θέλουσαν ἁγνά μʼ ἐπιδέτω Διὸς κόρα, 145 ἔχουσα σέμνʼ ἐνώπιʼ ἀσφαλῶς, παντὶ δὲ σθένει διωγμοῖς ἀσχαλῶσʼ ἀδμήτας ἀδμήτα ῥύσιος γενέσθω, 150

Χορός σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῷ μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν· κοννῶ δʼ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον. 165 χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.

Χορός ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῶ , μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν· κοννῶ δʼ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.

Χορός τ' ἐργομία. πενθεῖν νέον οἶκτον ἠθέων. ξυντίθησι δὲ παιδός· μόρον ὡς αὐτφόνως, ὤλετο πρὸς χερὸς ἴα ἰν δυσμάτορος κότου τυχών, τὼ καὶ ἐγὼ φιλοδύρ- 60

στροφή γ.

ἅτ᾽ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐγρομένα πενθεῖ νέοικτον οἶτον ἠθέων, 60 ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως ὤλετο πρὸς χειρὸς ἔθεν δυςμάτορος κότου τυχών. 1

Chorus And now I invoke, as our champion from beyond the sea, the calf born of Zeus, the offspring of the flower-grazing cow, our ancestress, 40 the caress of Zeus’ breath. The appointed period confirmed itself in a name suited to the event—Epaphus 1 , to whom she gave birth. 45

Chorus Now if by chance there be some neighbor in the land who knows the song of birds, when our complaint greets his ear, he will fancy that he hears the voice of Metis, Tereus’ piteous wife, the hawk-chased nightingale. 60

Chorus For she, constrained to leave her green leaves, laments pitifully her accustomed haunts, and composes the tale of her own child’s doom—how he perished, destroyed by her own hand, victim of the wrath of an unnatural mother. 65

Chorus Even so I, indulging my grief in Ionian strains, pain my tender face summered by Nile ’s sun and my heart unexercised in tears; and I gather the flowers of grief, anxious whether there is any friendly kinsman here to champion our band 70 which has fled from the haze-shrouded land. 75

Chorus But may Zeus grant that it go well with us. For Zeus’ desire is hard to trace: it shines everywhere, even in gloom, together with fortune obscure to mortal men. 90

Chorus Safely it falls, and not upon its back, whatever deed comes to pass at Zeus’ nod; for the pathways of his understanding stretch dark and tangled, beyond comprehension. 95

Chorus From their high-towering hopes he hurls mankind to utter destruction; yet he does not marshal any armed violence— all that is wrought by the powers divine is free from toil. Seated on his holy throne, unmoved, in mysterious ways he accomplishes his will. 100

Chorus So let him look upon human outrageousness —in what way it shoots up men in their wooing of us, sprouted from thoughts of evil intent, 105 having a frenzied purpose as its irresistible spur, and deluded, turning its thoughts to folly. 110

Chorus Such piteous strains of woe I utter in my pain, now shrill, now deep, blended with falling tears—Alas, alas! groans appropriate to funeral wails; though I live, I chant my own dirge. 115

Chorus I invoke Apia ’s hilly land—for well, O land, you understand my barbarous speech—, and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds. 120

Chorus Sacrifices in satisfaction of vows are given freely to the gods when all fares well, if only there be escape from death. Alas, alas, perplexing troubles! Where will this wave of trouble bear me away? 125

Chorus I invoke Apia ’s hilly land—for well, O land, you understand my barbarous speech—, and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds. 130

Chorus Our oars, indeed, and our timbered ship, bound with yellow rope 2 to withstand the sea, sped me on by help of favoring winds, unharmed by all tempests; nor have I reason for complaint. But may the all-seeing Father 135 establish a kindly issue in due time— 140

Chorus That the mighty race of our honorable mother escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

Chorus And may Zeus’ pure daughter, she who holds securely the sacred wall, willingly, meeting my will, look upon me; and, grieved at our pursuit, come with all her might, a virgin to a virgin’s aid, to deliver me— 150

Chorus That the mighty race of our honorable mother may escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

Chorus Yet, if she will not, we, a dark, sun-burned race, with suppliant boughs will invoke the underworld Zeus, Zeus the great host 155 of the dead; for if the gods of Olympus hear us not, we will hang ourselves. 160

Chorus Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us. 3 I know your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind. 165

Chorus And Zeus shall then be liable to the charge of injustice that he hates the child of the heifer, the child whom he himself begat long ago, his very own, and now he holds his face averted from our prayers. 170 May he from above hear our call! 175

Chorus Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us. I know your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.

Chassée de son séjour d'antan, elle pleure douloureuse- ment sa demeure familière, tout en disant la mort de son

CORO

Componit uerò pueri Mortem tanquam ipſa interficiens Perijt manu, Matris malam iram affectus.

She, from her happy home and fair streams scared away, Wails wild and sad for haunts beloved erewhile. 85 Yea, and for Itylus—ah, well-a-day! Slain by her own, his mother's hand, Maddened by lustful wrong, the deed by Tereus planned!

Die von des Quells Borden, des Walds Schatten verscheucht, Der alten Heimat denkt in neuem Schmerz, Und dann klagt um des Sohns Jammergeschick, welchen Traf mit des Mords blutiger Hand, sie selbst 60 Unmütterlichen Zornes voll.

Erster Halbchor. Dritte Strophe.

Commentary

Stable identifiers

PELASGOS

[What offspring then had Zeus-born Epaphos? * ] 310

Χορος

εὖ δ᾽ εἴη Διόθεν²⁴ παναληθῶς.

Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη.

παντᾷ τοι φλεγέθει

κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ²⁵

μερόπεσσι λαοῖς.
90
91

Χορος

πίπτει δ᾽ ἀσφαλὲς οὐδ᾽ ἐπὶ νώτῳ,

κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ πρᾶγμα τέλειον.

δαυλοὶ γὰρ πραπίδων

δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι

κατιδεῖν²⁶ ἄφραστοι.
95
96

Χορος

τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω³⁷

λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ,

ἰὴ ἰή,

ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ: [θρεομένη μέλη³⁸]
115

ζῶσα γόοις με τιμῶ.

117

Χορος

ἱλέομαι³⁹ μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.⁴⁰

πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι
120

λινοσινεῖ⁴¹

Σιδονίᾳ⁴² καλύπτρᾳ.

123

Χορος

θεοῖς δ᾽ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς

ἐπίδρομ᾽, ὁπόθι⁴³ θάνατος ἀπῇ.⁴⁴

ἰὼ ἰώ,
125

ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.

ποῖ τόδε κῦμ᾽ ἀπάξει;

128

Χορος

ἱλέομαι⁴⁵ μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.⁴⁶
130

πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι

λινοσινεῖ⁴⁷⁴⁸

Σιδονίᾳ⁴⁹ καλύπτρᾳ.

134

Χορος

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς⁵³

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον⁵⁴ ἐκφυγεῖν.

144

Χορος

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

154

Χορος

ἆ Ζήν, Ἰοῦς:⁶² ἰὼ⁶³

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:

κοννῶ δ᾽ ἄγαν⁶⁴

γαμετῶν οὐρανονίκων.⁶⁵
165

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

168

Χορος

ἆ Ζήν, Ἰοῦς: ἰὼ

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:

κοννῶ δ᾽ ἄγαν

γαμετῶν οὐρανονίκων.

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

176

Χορός

εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων

ἔγγαιος οἶκτον οἰκτρὸν ἀίων,

δοξάσει τις ἀκούειν ὄπα τᾶς Τηρεΐας
60

Μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου,

κιρκηλάτου τʼ ἀηδόνος,

Χορός

εὖ δʼ εἴη Διόθεν παναληθῶς.

Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη.

παντᾷ τοι φλεγέθει

κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ

μερόπεσσι λαοῖς.
90

Χορός

πίπτει δʼ ἀσφαλὲς οὐδʼ ἐπὶ νώτῳ,

κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ , πρᾶγμα τέλειον.

δαυλοὶ γὰρ πραπίδων

δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι

κατιδεῖν ἄφραστοι.
95

Χορός

τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω

λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ,

ἰὴ ἰή,

ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ· θρεομένη μέλη
115

ζῶσα γόοις με τιμῶ.

Χορός

ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δʼ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.

πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι
120

λινοσινεῖ

Σιδονία καλύπτρᾳ.

Χορός

θεοῖς δʼ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς

ἐπίδρομʼ, ὁπόθι θάνατος ἀπῇ.

ἰὼ ἰώ,
125

ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.

ποῖ τόδε κῦμʼ ἀπάξει;

Χορός

ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,

καρβᾶνα δʼ αὐδὰν

εὖ, γᾶ, κοννεῖς.
130

πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι

λινοσινεῖ

Σιδονίᾳ καλύπτρᾳ.

Χορός

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός

σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς

εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,

ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός

ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῷ

μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δʼ ἄγαν

γαμετᾶς οὐρανόνικον.
165

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

Χορός

ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῶ ,

μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δʼ ἄγαν

γαμετᾶς οὐρανόνικον

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

Χορός

τ' ἐργομία.

πενθεῖν νέον οἶκτον ἠθέων. ξυντίθησι δὲ παιδός·

μόρον ὡς αὐτφόνως, ὤλετο πρὸς χερὸς ἴα ἰν

δυσμάτορος κότου τυχών, τὼ καὶ ἐγὼ φιλοδύρ-
60

ἅτ᾽ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐγρομένα

πενθεῖ νέοικτον οἶτον ἠθέων,
60

ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως

ὤλετο πρὸς χειρὸς ἔθεν

δυςμάτορος κότου τυχών.

¹

Chorus

And now I invoke, as our champion from beyond the sea, the calf born of Zeus, the offspring of the flower-grazing cow, our ancestress,
40

the caress of Zeus’ breath. The appointed period confirmed itself in a name suited to the event—Epaphus¹, to whom she gave birth.
45

Chorus

Now if by chance there be some neighbor in the land who knows the song of birds,

when our complaint greets his ear, he will fancy that he hears the voice of Metis, Tereus’ piteous wife, the hawk-chased nightingale.
60

Chorus

For she, constrained to leave her green leaves, laments pitifully her accustomed haunts,

and composes the tale of her own child’s doom—how he perished, destroyed by her own hand, victim of the wrath of an unnatural mother.
65

Chorus

Even so I, indulging my grief in Ionian strains,

pain my tender face summered by Nile ’s sun and my heart unexercised in tears; and I gather the flowers of grief, anxious whether there is any friendly kinsman here to champion our band
70

which has fled from the haze-shrouded land.
75

Chorus

But may Zeus grant that it go well with us. For Zeus’ desire is hard to trace: it shines everywhere, even in gloom, together with fortune

obscure to mortal men.
90

Chorus

Safely it falls, and not upon its back, whatever deed comes to pass at Zeus’ nod; for the pathways of his understanding stretch dark and tangled,

beyond comprehension.
95

Chorus

From their high-towering hopes he hurls mankind to utter destruction; yet he does not marshal any armed violence—

all that is wrought by the powers divine is free from toil. Seated on his holy throne, unmoved, in mysterious ways he accomplishes his will.
100

Chorus

So let him look upon human outrageousness

—in what way it shoots up men in their wooing of us, sprouted from thoughts of evil intent,
105

having a frenzied purpose as its irresistible spur, and deluded, turning its thoughts to folly.
110

Chorus

Such piteous strains of woe I utter in my pain, now shrill, now deep, blended with falling tears—Alas, alas!

groans appropriate to funeral wails; though I live, I chant my own dirge.
115

Chorus

I invoke Apia ’s hilly land—for well, O land, you understand my barbarous speech—,

and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds.
120

Chorus

Sacrifices in satisfaction of vows are given freely to the gods when all fares well, if only there be escape from death.

Alas, alas, perplexing troubles! Where will this wave of trouble bear me away?
125

Chorus

I invoke Apia ’s hilly land—for

well, O land, you understand my barbarous speech—, and many times I lay my hands upon my Sidonian veil and tear its linen fabric to shreds.
130

Chorus

Our oars, indeed, and our timbered ship, bound with yellow rope²

to withstand the sea, sped me on by help of favoring winds, unharmed by all tempests; nor have I reason for complaint. But may the all-seeing Father
135

establish a kindly issue in due time—
140

Chorus

That the mighty race of our honorable mother escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

Chorus

And may Zeus’ pure daughter, she who holds securely the sacred wall, willingly, meeting my will, look upon me; and, grieved at our pursuit, come with all her might, a virgin to a virgin’s aid,

to deliver me—
150

Chorus

That the mighty race of our honorable mother may escape the embrace of man (ah me), unwedded, unvanquished.

Chorus

Yet, if she will not, we, a dark,

sun-burned race, with suppliant boughs will invoke the underworld Zeus, Zeus the great host
155

of the dead; for if the gods of Olympus hear us not, we will hang ourselves.
160

Chorus

Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us.³I know

your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.
165

Chorus

And Zeus shall then be liable to the charge of injustice

that he hates the child of the heifer, the child whom he himself begat long ago, his very own, and now he holds his face averted from our prayers.
170

May he from above hear our call!
175

Chorus

Ah Zeus! On account of the poisonous hate of Io vengeance from the gods pursues us. I know

your consort’s sky-conquering spite; for a stormy sea follows a harsh wind.

Componit uerò pueri

Mortem tanquam ipſa interficiens

Perijt manu,

Matris malam iram affectus.

She, from her happy home and fair streams scared away,

Wails wild and sad for haunts beloved erewhile.
85

Yea, and for Itylus—ah, well-a-day!

Slain by her own, his mother's hand,

Maddened by lustful wrong, the deed by Tereus planned!

Die von des Quells Borden, des Walds Schatten verscheucht,

Der alten Heimat denkt in neuem Schmerz,

Und dann klagt um des Sohns Jammergeschick, welchen

Traf mit des Mords blutiger Hand, sie selbst
60

Unmütterlichen Zornes voll.

Erster Halbchor.
Dritte Strophe.