Aeschylus Supplices 63

Gottfried Hermann (Editor)

ἅτ᾽ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐγρομένα
πενθεῖ νέοικτον οἶτον ἠθέων,
60
ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως
ὤλετο πρὸς χειρὸς ἔθεν
δυςμάτορος κότου τυχών.
1

Supplices. Aeschylus. Gottfried Hermann (Editor). Lipsiae. 1852.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Experimental

Ἱκέτιδες (OCR draft) (Greek) (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)
Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 40-175f focus
Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 40-167a focus
Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 63 focus
Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.) — 63 focus
Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 63 focus
ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 63 focus
ἅτ' ἀπὸ χώρων προτέρων ποταμῶν τ' εἰργομένα έργ-
πενθεῖ μὲν νέον οἶκτον ἠθέων,
ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς
αὐτοφόνως ὤλετο πρὸς χειρὸς ἔθεν
δυσμάτορος κότου τυχών.
65
Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 63 focus
Aeschyli Supplices (OCR draft) Experimental (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 63 focus
ἅτ᾽ ἀπὸ χώρων ποταμῶν τ᾽ ἐργομένα
πενθεῖ μὲν οἶκτον ἠθέων,
ξυντίθησι δὲ παιδός
65
μόρον, ὡς αὐτοφόνως ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν,
δυσμάτορος κότου τυχών. =
Translations (9)
Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 40-165a focus
The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 63 focus
who driven from her haunts and the rivers laments with new wail on account of her accustomed haunts; and trills a song on the fate of the boy, how he perished by the very hand of his cruel mother, having met with her wrath.
LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 63 focus
de Térée, pitoyable en ses remords, la voix du rossignol que poursuit l'épervier 1 .
Chassée de son séjour d'antan, elle pleure douloureuse- ment sa demeure familière, tout en disant la mort de son
The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 63 focus
Dwells in this land ſome augur near?
If these ſad wailings reach his ear,
Will he not deem the mournful note
Warbled from Philomela's throat,
60
Such time as from the falcon's wing
She leaves her fav'rite haunt and ſpring,
And o'er her neſt, and o'er her young
Attunes her ſweeteſt, ſaddeſt ſong,
And in the melancholy ſtrain
65
Laments the fate of Itys ſlain;
In ſullen rage the mother ſtands,
And in her ſon's blood bathes her hands.
Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 63 focus
che dalle prische sue terre profuga,
65
leva, a rimpiangerle, nuovo lamento,
e insieme il fato piange del figlio
che dalla barbara materna furia
colpito cadde, di sua man spento.
Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 63 focus
Quæ locorum, regionum, fluuiorum
Luget recentem miſericordiam conſuetorum.
60
Componit uerò pueri
Mortem tanquam ipſa interficiens
Perijt manu,
Matris malam iram affectus.
The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Anna Swanwick, 1886.) — 63 focus
PELASGOS
What other scion of this stock dost name?
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 63 focus
She, from her happy home and fair streams scared away,
Wails wild and sad for haunts beloved erewhile.
85
Yea, and for Itylus—ah, well-a-day!
Slain by her own, his mother's hand,
Maddened by lustful wrong, the deed by Tereus planned!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 63 focus
Die von des Quells Borden, des Walds Schatten verscheucht,
Der alten Heimat denkt in neuem Schmerz,
Und dann klagt um des Sohns Jammergeschick, welchen
Traf mit des Mords blutiger Hand, sie selbst
60
Unmütterlichen Zornes voll.

Notes on the current edition

Supplices

1. στρ. γ'.

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

59. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-48

ἅτ᾽ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐγρομένα:
Ατοποχώρων
(sed prius o in rasura)
ποταμῶν τ' ἐργομένα
Μ.
ἃ τοποχώρων ποταμῶν τὸ ἐργομένα
G. E. et Ald. nisi quod haec male lecto compendio
εργομία
habet.
ἅ τἀπὸ χώρων, ποταμῶν τὸ ἐργομένα
Rob.
ἃ τόπων, χώρων, ποταμῶν τ᾽ ἐργομένα
Turn. Vulgo inde a Victorio
ν' ἀπὸ χώρων ποταμῶν τ᾽ εἰργομένα
. A quibusnam locis? et num aquatilis avis est luscinia? Reposui quod Homerus praeivit Od. XIX. 518. ὡς δ᾽ ὅτε Πανδαρίου κούρη χλωρὶς ἀηδὼν καλὸν ἀείδησιν ἔαρος νέον ἱσταμένοιο, δενδρέων ἐν πετάλοισي καθεζομένη πυκινοῖσιν. Neque
εἰργομένα
recte dicitur quae accipitrem fugit. Codicum scriptura
Εργομένα
monstrat
ἐγρομένα
, quod scholiastes interpretatus est διωκομένη. Fabulae testes qui memoravit Meursius de regibus Atheniensium II. c. 4. 5. neglexit hunc locum et Eustathium p. 1875, 3. quibus adde Eudociam p. 376. et Stephani Thes. in v. ἀηδόνειος.
59

60. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-49

πενθεῖ νέοικτον οἶτον ἠθέων: Libri
πενθεῖ νέον οἶκτον ἠθέων
. Strophicus versus indicabat scribendum esse
πενθεῖ νέοικτον οἶτον ἠθέων
. Opponuntur inter se luctus quod expulsa e consueta sede est et lamenta ob necem filii. Ceterum v. ad v. 327.
60

61. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-50

ξυντίθησι:
ξυντίθησι
pro
ἐντίθησι
dictum videtur, ut sit addit, quod dici poterat ἐντίθησι, ut in Agam. 1220.
καμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ ἐπεύχεται
.
61

61. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-51

αὐτοφόνως:
αὐτοφόνως
, ut videtur, a prima manu M.
61

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-52

NA:
ἓν ἐν
Μ. ex correctione et ceteri. Emendavit Porsonus.
62

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1-181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-1

1
2
3 Die
Parodos. An Stelle des προλογίζων wie in den Persern hat der Chor zunächst die Aufgabe die vorausliegenden Begebenheiten und das Motiv der Handlung (Flucht vor den Söhnen des Ägyptos, welche die Danaiden zur Ehe zwingen wollen) anzugeben. Dann richtet er an Götter und Menschen, an das stammverwandte Argos die Bitte um Schutz gegen Ver- gewaltigung vonseiten der die Danaiden verfolgenden Ägyptiaden. Damit wird das Ziel der Handlung bezeichnet. Endlich dient die Paro- dos zur Charakteristik des Chors, um dessen Schicksal sich die Hand- lung dreht (zu 118-181). Parodos zerfällt in drei Teile. Die anapästische Partie 1-39 trägt der Koryphäos vor, die melische 40-117 der Gesamtchor; von der zweiten melischen Partie 118-181, deren drei Strophen mit Ephymnien (zu 134) schließen, scheint jeder der drei oroixo ein Strophenpaar ge- sungen zu haben, während die Ephymnien dem Gesamtchor zu- fielen. Vgl. Jahrb. f. Philol. Suppl. XIII S. 219 ff. Als Schutz- flehende sind die Danaiden durch einen mit weißer Wolle umwundenen Olivenzweig gekennzeichnet (21f.), den sie in der linken Hand halten (197-199). Ihre Tracht ist ägyp- tisch (240 ff.). Während der Paro- dos steht Danaos auf dem hohen Götteraltare und späht bald nach Idem Meere bald nach dem Lande hin (184).

40-117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-25

4
5
zweiter Teil der Pa- rodos:,,Jetzt den Epaphos, den Sprößling des Zeus, da anrufend, WO vorzeiten die Ahnmutter Io weidete, werde ich von meiner Abstammung den Bewohnern des Landes sichere Beweise geben. Ich fürchte aber und daher weine und klage ich wie die Nachtigall, welche um den Verlust ihres früheren Daseins (in Menschen- gestalt) und um den Tod ihres Sohnes weint -, es möchten die Freunde in Argos meine Bitte um Schutz abweisen. Wohlan denn, Götter meines Stammes, verhelft ihr mir zu meinem Rechte, wenn nicht aus Rücksicht auf mich, so doch aus Haß gegen den Übermut der Vettern, wenn sie mich von eurem Altare reißen wollen. Auch im Kriege finden die Besiegten Schutz an den Altären der Götter. Meinem Gotte gebe ich ganz und gar mich hin. Seine Ratschlüsse sind unerforschlich; aber sein Wille geschieht unfehlbar. Ein Licht ist er in der Finsternis des Unglücks, dagegen stürzt er die Frevler herab von dem hohen Turm des Glücks in seiner Allmacht, in welcher er seine Gedanken sofort zur Tat macht ohne sich vom Sitze zu rühren. Möge er herabblicken auf den menschlichen Übermut, welcher von rasender Leidenschaft sich zu allem Frevel fortreißen läßt, wenn dieser auch zum Verderben führen mu.

58-59. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-32

6
7
Der Gedanke ,,ich klage wie die um ihr Kind (Itys oder Itylos) klagende Nachtigali wird in sinniger und gefühlvoller Weise weiter ausgeführt. Vgl. Aesch. Ag. 1137 ἀμφὶ δ᾽ αὐτᾶς θροεῖς νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ ἀκόρετος βοᾶς φοιταλέαις φρεσὶν Ιτυν Ιτυν στέ νουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς ἀηδὼν βίον, Soph. Εl. 147, Eur. Fragm. 773, 23, Aristoph. Vög. 210ff. Die unab- lässige Klage der Nachtigall benutzt schon Homer τ 516 zum Vergleiche: κεῖμαι ἐνὶ λέκτρῳ, πυκιναὶ δέ μοι ἀμφ' ἀδινὸν κῆς ὀξεῖαι μελεδῶνες ὀδυρομένην ἐρέθουσιν. ὡς δ᾽ ὅτε Πανδάρεω κούρη χλωρηὶς ἀηδὼν καλὸν ἀείδησιν ἔαρος νέον ἱσταμέ- νοιο, δενδρέων ἐν πετάλοισι καθεζο- μένη πυκινοῖσιν, ἥ τε θαμὰ τρω- πῶσα (d. i. ἐλελιζομένη Aristoph. α. Ο. 213) χέει πολυηχέα φωνήν, παῖδ᾽ ὀλοφυρομένη Ιτυλον φίλον, ὅν ποτε χαλκῷ κτεῖνε δι' ἀφραδίας κοῦρον Ζήθοιο ἄνακτος. Die Sage von Prokne, der Tochter des Pan- dion, kennt Hesiod "E. x. 'H. 568 τὸν ( Αρκτούρον) δὲ μέτ᾽ ὀρθογόν Πανδιονὶς ώρτο χελιδὼν ἐς φάος ἀνθρώποις, ἔαρος νέον ἱσταμένοιο. Die Sage ist von Sophokles im Τηρεύς behandelt worden. Vgl. Ov. Metam. VI 411 ff. εἰ ἐγγάϊός τις οἰωνοπόλων κυρεῖ πέλας . . ἀίων, wenn ein Mann des Landes, einer von denen, welche auf die Stim- men der Vögel achten, in der Nähe ist und unsere Klage hört. Zu ἐγγάϊος vgl. Schol. zu ἐγγαίαν Pers. 924: ἐγχωρίαν. οἶκτον für οἶκτον οἰκτρὸν Schwenk. οἰωνοπόλων: Schol. τῶν φωνὰς οἰωνῶν γινωσκόν των, also Vogelschauer in weiterem Sinne. Vgl. Eur. Iph. Τ. 1089 ὄρνις ἃ . . ἔλεγον οἰκτρὸν ἀείδεις, εὐξύ- νετον ξυνετοῖσι βοάν. An das Ver- stehen der Vogelstimmen (Porphyr. de abstin. S. 190, 7 Ν. παιδός, ὃς πάντα ξυνίει τὰ φθέγματα τῶν ὀρνίθων) ist nicht zu denken.

60. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-33

8
9
τίς: Schol. πλεονάζει τὸ τις. Vgl. Aristoph. Ach. 569 εἴτε τις ἔστι ταξίαρχος . ., βοηθησάτω τις. Pearson vermutet τιν' ( ὄπα). ἀκούειν für ἀκούων Heath.

61-62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-34

10
11
Τηρεΐας ἀλόχου wie Ag. 1500 ᾿Αγαμεμνονίαν ἄλοχον nach Homeri- scher Weise. οἰκτρᾶς ist bezeich- nendes Epitheton für die Nachti- gall, vgl. Soph. Αi. 629 οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς. Der Schol. erklärt Τηρείας μήτιδος als Um- schreibung für Τηρέως. Bothe be- trachtet μήτιδος als gen. relat. zu οἰκτρᾶς „bejammernswert ob ihres Sinnes und Entschlusses", was Her- mann als contortum et perversum bezeichnet. Mit Recht Welcker Tril. S. 503 Μῆτις als Eigennamen zu erklären, indem er auf Antonin. Lib. 11 verweist, wo der Gemahl der Nachtigall Πολύ- τεχνος heißt. Ob Aschylos, da er Μῆτις für Πρόκνη setzte, an das attische Königsgeschlecht der Me- tioniden gedacht hat, ist fraglich. scheint

63. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-35

12
13
κιρκηλάτας (so Hermann für κιρκηλάτου τ): Schol. τῆς ὑπὸ κίρκων ἐλαυνομένης. Das Epitheton scheint an die Fabel vom Habicht ( ἔρηξ, κίρκος) und der Nachtigall bei Hesiod "E. x. 'H. 203 ff. zu er- innern, da sonst kein Grund vor- liegt die Nachtigall als vom Habicht verfolgt zu bezeichnen. Vgl. A. Pischinger, Der Vogelgesang bei den griech. Dichtern, Eichstätt 1901, S. 38. Wegen der Feminin- form vgl. ἀδμήτα 155, περικλύστα Pers. 599, Lobeck Paralip. p. 458.