Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Die Sage geht, der Hera Tempelschließerin

War Jo vormals im Argeierlande hier,

Und sie vor Allen, also wird vielfach erzählt

Der König.

Wie? Heißt es nicht auch, daß Kronion sie umarmt?
280

Die Chorführerin.

Und nicht geheim blieb Heren dieser Liebesbund.

Der König.

Doch sage, welches Ende nahm der Götter Zwist?

Die Chorführerin.

Zur Sterke schus sie zürnend Argos' Göttin um.

Der König.

So nahte Zeus der schöngehörnten Sterke wohl?

Die Chorführerin.

Als Stier gestaltet einte sich der Gott mit ihr.
285

Der König.

Was that Kronions hochgewaltig Weib darauf?

Die Chorführerin.

Sie gab der Kuh den allesschau'nden Hüter bei.

Der König.

Wer war der allesschau'nde Hirt, von dem du sprichst?

Die Chorführerin.

Hermes erschlug ihn, Argos war's, der Erde Sohn.

Der König.

Schuf sie der armen Sterke nicht ein andres Leid?
290

Die Chorführerin.

Der Bremse Stich, den wilden, rastlostreibenden.

Der König.

Der sie vom Heimatlande trieb in weite Flucht?

Die Chorführerin.

Auch dieses sagst du völlig überein mit mir.

Der König.

Und nach Kanobos kam sie, kam nach Memphis auch?

Die Chorführerin.

Da, sie berührend, weckte Zeus ihr einen Sohn.
295

Der König.

Wer rühmt sich nun den gottgebornen Sohn der Kuh?

Die Chorführerin.

Er heißt mit Recht von ihrer Rettung Epaphos.

Der König.

Und wessen Vater wurde der? Verkünde mir's.

Die Chorführerin.

Der Libya, des großen Landes Königin.

Der König.

Und wer entsprof dann, sage mir, aus ihrem Schoof?
300

Die Chorführerin.

Des Vaters Vater Belos mit zwei Spröflingen.

Der König.

Enthülle mir des Vaters weisen Namen nun.

Die Chorführerin.

Fürst Danaos, deß Bruder fünfzig Söhne hat.

Der König.

Auch dessen Namen nenne mir in klarem Wort.

Die Chorführerin.

Supplices. Aeschylus. Johann Jakob Christian Donner (Translator). . .

Current edition Experimental

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) (German) (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (9)

Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 348-437 focus

str. 1

Χορος

Παλαίχθονος τέκος, κλῦθί μου

πρόφρονι καρδίᾳ, Πελασγῶν ἄναξ.

ἴδε με τὰν¹ ἱκέτιν φυγάδα περίδρομον,
350

λυκοδίωκτον² ὡς δάμαλιν ἂμ πέτραις³

ἠλιβάτοις, ἵν᾽⁴ ἀλκᾷ πίσυνος μέμυ-

κε φράζουσα βοτῆρι μόχθους.

354

Βασιλευς

ὁρῶ κλάδοισι νεοδρόποις κατάσκιον

νεύονθ᾽⁵ ὅμιλον τόνδ᾽⁶ ἀγωνίων θεῶν.
355

εἴη δ᾽ ἄνατον πρᾶγμα τοῦτ᾽ ἀστοξένων.

μηδ᾽ ἐξ ἀέλπτων κἀπρομηθήτων πόλει

νεῖκος γένηται: τῶν γὰρ οὐ δεῖται πόλις.

359

ant. 1

Χορος

ἴδοιτο δῆτ᾽⁷ ἄνατον φυγὰν

ἱκεσία Θέμις Διὸς κλαρίου.
360

σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραιόφρων:⁸

ποτιτρόπαιον αἰδόμενος †οὖνπερ⁹

ἱεροδόκα† . .¹⁰

θεῶν λήματ᾽ ἀπ᾽ ἀνδρὸς ἁγνοῦ.

365

Βασιλευς

οὔτοι κάθησθε δωμάτων ἐφέστιοι
365

ἐμῶν. τὸ κοινὸν δ᾽ εἰ μιαίνεται πόλις,

ξυνῇ μελέσθω λαὸς ἐκπονεῖν¹¹ ἄκη.

ἐγὼ δ᾽ ἂν οὐ κραίνοιμ᾽ ὑπόσχεσιν πάρος,¹²

ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε¹³ κοινώσας πέρι.

370

str. 2

Χορος

σύ τοι πόλις, σὺ δὲ τὸ δάμιον:
370

πρύτανις ἄκριτος ὤν,

κρατύνεις βωμόν, ἑστίαν χθονός,

μονοψήφοισι νεύμασιν σέθεν,

μονοσκήπτροισι δ᾽ ἐν θρόνοις¹⁴ χρέος

πᾶν ἐπικραίνεις: ἄγος¹⁵ φυλάσσου.
375
376

Βασιλευς

ἄγος μὲν εἴη τοῖς ἐμοῖς παλιγκότοις,

ὑμῖν δ᾽ ἀρήγειν οὐκ ἔχω βλάβης ἄτερ:

οὐδ᾽ αὖ τόδ᾽ εὖφρον, τάσδ᾽ ἀτιμάσαι λιτάς.

ἀμηχανῶ δὲ καὶ φόβος μ᾽ ἔχει φρένας

δρᾶσαί τε μὴ δρᾶσαί τε¹⁶ καὶ τύχην ἑλεῖν.
380
381

ant. 2

Χορος

τὸν ὑψόθεν σκοπὸν ἐπισκόπει,¹⁷

φύλακα πολυπόνων

βροτῶν, οἳ τοῖς πέλας προσήμενοι

δίκας οὐ τυγχάνουσιν ἐννόμου.

μένει τοι Ζηνὸς ἱκταίου κότος
385

δυσπαραθέλκτους¹⁸ παθόντος οἴκτοις.

387

Βασιλευς

εἴ τοι κρατοῦσι παῖδες Αἰγύπτου σέθεν

νόμῳ πόλεως, φάσκοντες ἐγγύτατα γένους

εἶναι, τίς¹⁹ ἂν τοῖσδ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι;²⁰

δεῖ τοί σε φεύγειν κατὰ νόμους τοὺς οἴκοθεν,
390

ὡς οὐκ ἔχουσι κῦρος οὐδὲν ἀμφὶ σοῦ.

392

str. 3

Χορος

μή τί ποτ᾽ οὖν γενοίμαν ὑποχείριος²¹

κράτεσιν ἀρσένων. ὕπαστρον δέ τοι

μῆχαρ ὁρίζομαι γάμου δύσφρονος

φυγάν:²² ξύμμαχον δ᾽ ἑλόμενος δίκαν
395

κρῖνε σέβας τὸ πρὸς θεῶν.

397

Βασιλευς

οὐκ εὔκριτον τὸ κρῖμα: μή μ᾽ αἱροῦ κριτήν.

εἶπον δὲ καὶ πρίν, οὐκ ἄνευ δήμου τάδε

πράξαιμ᾽ ἄν, οὐδέ περ κρατῶν, μὴ καί²³ ποτε

εἴπῃ λεώς, εἴ πού τι κἀλλοῖον²⁴ τύχοι,²⁵
400

“ἐπήλυδας²⁶ τιμῶν ἀπώλεσας πόλιν.”

402

ant. 3

Χορος

ἀμφοτέροις²⁷ ὁμαίμων τάδ᾽ ἐπισκοπεῖ

Ζεὺς ἑτερορρεπής, νέμων εἰκότως

ἄδικα μὲν κακοῖς, ὅσια δ᾽ ἐννόμοις.

τί τῶνδ᾽ ἐξ ἴσου ῥεπομένων μεταλ-
405

γὲς²⁸ τὸ δίκαιον ἔρξαι;

407

Βασιλευς

δεῖ τοι βαθείας φροντίδος σωτηρίου,

δίκην κολυμβητῆρος, ἐς βυθὸν μολεῖν

δεδορκὸς ὄμμα, μηδ᾽ ἄγαν ᾠνωμένον:²⁹

ὅπως ἄνατα ταῦτα πρῶτα μὲν πόλει,
410

αὐτοῖσί θ᾽ ἡμῖν ἐκτελευτήσει καλῶς,

καὶ μήτε δῆρις ῥυσίων ἐφάψεται

μήτ᾽ ἐν θεῶν ἕδραισιν ὧδ᾽ ἱδρυμένας

ἐκδόντες ὑμᾶς τὸν πανώλεθρον θεὸν

βαρὺν ξύνοικον θησόμεσθ᾽³⁰ ἀλάστορα,
415

ὃς³¹ οὐδ᾽³² ἐν Ἅιδου τὸν θανόντ᾽ ἐλευθεροῖ.

μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν³³ φροντίδος σωτηρίου;

418

str. 4

Χορος

φρόντισον καὶ γενοῦ

πανδίκως εὐσεβὴς

πρόξενος: τὰν φυγάδα μὴ προδῷς,
420

τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς

δυσθέοις ὀρμέναν:³⁴

423

ant. 4

Χορος

μηδ᾽ ἴδῃς μ᾽ ἐξ ἑδρᾶν

πολυθέων ῥυσια-

σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός.
425

γνῶθι δ᾽ ὕβριν ἀνέρων

καὶ φύλαξαι κότον.

428

str. 5

Χορος

μή τι τλῇς τὰν³⁵ ἱκέτιν εἰσιδεῖν

ἀπὸ βρετέων βίᾳ

δίκας ἀγομέναν
430

ἱππηδὸν ἀμπύκων,

πολυμίτων³⁶ πέπλων τ᾽ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

433

ant. 5

Χορος

ἴσθι γάρ: παισὶ τάδε καὶ δόμοις,

ὁπότερ᾽ ἂν κτίσῃς,

μένει ἄρ᾽ ἐκτίνειν³⁷
435

ὁμοιΐαν³⁸ θέμιν.

τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

438

Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 348-437 focus

348

Χορός

Παλαίχθονος τέκος, κλῦθί μου

πρόφρονι καρδίᾳ, Πελασγῶν ἄναξ.

ἴδε με τὰν ἱκέτιν φυγάδα περίδρομον,
350

λυκοδίωκτον ὡς δάμαλιν ἂμ πέτραις

ἠλιβάτοις, ἵνʼ ἀλκᾷ πίσυνος μέμυ-

κε φράζουσα βοτῆρι μόχθους.

354

Βασιλεύς

ὁρῶ κλάδοισι νεοδρόποις κατάσκιον

νεύονθʼ ὅμιλον τόνδʼ ἀγωνίων θεῶν.
355

εἴη δʼ ἄνατον πρᾶγμα τοῦτʼ ἀστοξένων.

μηδʼ ἐξ ἀέλπτων κἀπρομηθήτων πόλει

νεῖκος γένηται· τῶν γὰρ οὐ δεῖται πόλις.

359

Χορός

ἴδοιτο δῆτʼ ἄνατον φυγὰν

ἱκεσία Θέμις Διὸς κλαρίου.
360

σὺ δὲ παρʼ ὀψιγόνου μάθε γεραιόφρων·

ποτιτρόπαιον αἰδόμενος οὖνπερ

ἱεροδόκα

θεῶν λήματʼ ἀπʼ ἀνδρὸς ἁγνοῦ.

365

Βασιλεύς

οὔτοι κάθησθε δωμάτων ἐφέστιοι
365

ἐμῶν. τὸ κοινὸν δʼ εἰ μιαίνεται πόλις,

ξυνῇ μελέσθω λαὸς ἐκπονεῖν ἄκη.

ἐγὼ δʼ ἂν οὐ κραίνοιμʼ ὑπόσχεσιν πάρος,

ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε κοινώσας πέρι.

370

Χορός

σύ τοι πόλις, σὺ δὲ τὸ δάμιον.
370

πρύτανις ἄκριτος ὤν,

κρατύνεις βωμόν, ἑστίαν χθονός,

μονοψήφοισι νεύμασιν σέθεν,

μονοσκήπτροισι δʼ ἐν θρόνοις χρέος

πᾶν ἐπικραίνεις· ἄγος φυλάσσου.
375

376

Βασιλεύς

ἄγος μὲν εἴη τοῖς ἐμοῖς παλιγκότοις,

ὑμῖν δʼ ἀρήγειν οὐκ ἔχω βλάβης ἄτερ.

οὐδʼ αὖ τόδʼ εὖφρον, τάσδʼ ἀτιμάσαι λιτάς.

ἀμηχανῶ δὲ καὶ φόβος μʼ ἔχει φρένας

δρᾶσαί τε μὴ δρᾶσαί τε καὶ τύχην ἑλεῖν.
380

381

Χορός

τὸν ὑψόθεν σκοπὸν ἐπισκόπει,

φύλακα πολυπόνων

βροτῶν, οἳ τοῖς πέλας προσήμενοι

δίκας οὐ τυγχάνουσιν ἐννόμου.

μένει τοι Ζηνὸς ἱκταίου κότος
385

δυσπαραθέλκτους παθόντος οἴκτοις.

387

Βασιλεύς

εἴ τοι κρατοῦσι παῖδες Αἰγύπτου σέθεν

νόμῳ πόλεως, φάσκοντες ἐγγύτατα γένους

εἶναι, τίς ἂν τοῖσδʼ ἀντιωθῆναι θέλοι;

δεῖ τοί σε φεύγειν κατὰ νόμους τοὺς οἴκοθεν,
390

ὡς οὐκ ἔχουσιν κῦρος οὐδὲν ἀμφὶ σοῦ.

392

Χορός

μή τί ποτʼ οὖν γενοίμαν ὑποχείριος

κράτεσιν ἀρσένων. ὕπαστρον δέ τοι

μῆχαρ ὁρίζομαι γάμου δύσφρονος

φυγάν· ξύμμαχον δʼ ἑλόμενος δίκαν
395

κρῖνε σέβας τὸ πρὸς θεῶν.

397

Βασιλεύς

οὐκ εὔκριτον τὸ κρῖμα. μή μʼ αἱροῦ κριτήν.

εἶπον δὲ καὶ πρίν, οὐκ ἄνευ δήμου τάδε

πράξαιμʼ ἄν, οὐδέ περ κρατῶν, μὴ καί ποτε

εἴπῃ λεώς, εἴ πού τι μὴ τοῖον τύχοι,
400

ἐπήλυδας τιμῶν ἀπώλεσας πόλιν.

402

Χορός

ἀμφοτέρους ὁμαίμων τάδʼ ἐπισκοπεῖ

Ζεὺς ἑτερορρεπής, νέμων εἰκότως

ἄδικα μὲν κακοῖς, ὅσια δʼ ἐννόμοις.

τί τῶνδʼ ἐξ ἴσου ῥεπομένων μεταλ-
405

γεῖς τὸ δίκαιον ἔρξας;

407

Βασιλεύς

δεῖ τοι βαθείας φροντίδος σωτηρίου,

δίκην κολυμβητῆρος, ἐς βυθὸν μολεῖν

δεδορκὸς ὄμμα, μηδʼ ἄγαν ᾠνωμένον,

ὅπως ἄνατα ταῦτα πρῶτα μὲν πόλει,
410

αὐτοῖσί θʼ ἡμῖν ἐκτελευτήσει καλῶς,

καὶ μήτε δῆρις ῥυσίων ἐφάψεται

μήτʼ ἐν θεῶν ἕδραισιν ὧδʼ ἱδρυμένας

ἐκδόντες ὑμᾶς τὸν πανώλεθρον θεὸν

βαρὺν ξύνοικον θησόμεσθʼ ἀλάστορα,
415

ὃς οὐδʼ ἐν Ἅιδου τὸν θανόντʼ ἐλευθεροῖ.

μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν φροντίδος σωτηρίου;

418

Χορός

φρόντισον καὶ γενοῦ

πανδίκως εὐσεβὴς

πρόξενος· τὰν φυγάδα μὴ προδῷς,
420

τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς

δυσθέοις ὀρμέναν·

423

Χορός

μηδʼ ἴδῃς μʼ ἐξ ἑδρᾶν

πολυθέων ῥυσια-

σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός.
425

γνῶθι δʼ ὕβριν ἀνέρων

καὶ φύλαξαι κότον.

428

Χορός

μή τι τλῇς τὰν ἱκέτιν εἰσιδεῖν

ἀπὸ βρετέων βίᾳ

δίκας ἀγομέναν
430

ἱππηδὸν ἀμπύκων,

πολυμίτων πέπλων τʼ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

433

Χορός

ἴσθι γάρ· παισὶ τάδε καὶ δόμοις,

ὁπότερʼ ἂν κτίσῃς,

μένει ἄρ ἐκτίνειν
435

ὁμοιΐαν θέμιν.

τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 291 focus

Χορός

κλυδάζειν ἤρας φασὶ δωμάτων ποτέ.

ἰὼ γεινάθλιι τῇ ἰδεῖν ἀργεῖα χθονί.

Βασιλεύς

ἣν ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.
245

Χορός

μὴ καὶ λόγος τίς ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ.

Βασιλεύς

καὶ κρυπτ' ἄγρας ταῦτα παλλαγμάτων.

Χορός

πῶς οὖν τελευτᾶ βασιλέων νείκη τάδε.

Βασιλεύς

βύτην γυναῖκ' ἔθηκεν ἕργμα θεός,

Χορός

ἐκ οὖν πελάζει ζεὺς ἐπ' οὐκαίρῳ βοΐ,
250

Βασιλεύς

φασὶν πρέποντας βουθόρῳ ταύρῳ δέμας,

Χορός

τί δὴ πρὸς ταῦτα ἄλοχος ὀχυρὰ διὸς,

Βασιλεύς

τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ' ἐπέστησεν βοΐ.

Χορός

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις.

Βασιλεύς

ἄργον, ὸν ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε
255

Χορός

τί οὖν ἔτυξε δ' ἄλλω δυςπότμῳ βοΐ,

Βασιλεύς

" βοηλάτην μύωπα κινητήριον,

Χορός

" οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ νείλῳ πάροικοι.

Βασιλεύς

τοῖγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Χορός

καὶ ταῦτ' ἔλεξας πάντα συγκόλως ἐμοί,
260

Βασιλεύς

καὶ μὴν κάνωβον καὶ 'πὶ μέμψιν ἵκετο.

Χορός

καὶ ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον,

Βασιλεύς

τί οὖν ὁ δῖος πόρτις εὔχεται βοός.

Χορός / Βασιλεύς

ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

Χορός / Βασιλεύς

λιβύη μέγιστον γῆς καρπουμένη.
265

τί ν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις;

Χορός

βῆλον διπαῖδα πατρὸς τέ δ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς

τὸ πάνσοφον νῶν ὄνομα τ᾽ τόμοι φράσον.

Χορός

δαναὸς δ᾽ ἀδελφόσ ἐστιν πεντηκοστόπαις.

Βασιλεύς

καὶ τὸ δαναοῦ γε τ᾽ οὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.
270

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.) — 291 focus

Κληδούχον Ηρας φασὶ δωμάτων ποτέ

Ιὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Αργείᾳ χθονὶ, ¹

Βα.

Ην, ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεί.
300

Μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;

Κο.

Καὶ κρυπτά γ Ηρας ταῦτα τῶν παλλαγμάτων.

Βα.

Πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε; ²

Κο.

Βούτην γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Αργεία θεός. ³

Βα.

Οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίςῳ βοΐ;

Κο.

Φασὶ τρέποντα βυθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βα.

Τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ὀχυρὰ Διός;

Κο.

Τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βα.

Ποῖον πανόπτην οἰοβεκόλου λέγεις;
310

Κο.

Αργον, τὸν Ερμῆς παῖδα γῆς κατέκτακ.

Βα.

Τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμω βοΐ;

Κο.

Βοηλάτην μύωπα, κινητήριον,

Οίστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλει πέλας.

Ταγάρ νιν ἐκ τῆς ἤλασες μακρῷ δρόμῳ. ⁴
315

Βα.

Καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. ⁵

Καὶ μὴν Κάνωβον καπὶ Μέμφιν ἵκετο;

Κο.

Καὶ Ζεὺς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον.

Βα.

Τί οὖν, ὁ διος πόρτις εὔχεται βοός;

Κο.

Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος,
320

Λιβύη μέγιστον τῆσδὲ γῆς καρπωμένη.

Βα.

Τίν οὖν ἔτ᾿ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις; ⁶

Κο.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βα.

Τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό με φράσον. ⁷

Κο.

Δαναός δ' ἀδελφός ἐστι πεντηκοστόπαις·
325

Καὶ τοῦ γε Δαναοῦ τοὔνομ᾽ εὐφώνῳ λόγω

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 291 focus

ΧΟ.

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ,

ΒΑ.

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;
295

ΧΟ.

κἄκρυπτά γ' Ἥρας ταῦτα ταμπαλάγματα.

ΒΑ.

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

ΧΟ.

βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

ΒΑ.

οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίρῳ βοΐ;
300

ΧΟ.

φασὶν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

ΒΑ.

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

ΧΟ.

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

ΒΑ.

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΧΟ.

῎Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε.
305

ΒΑ.

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

ΧΟ.

βοηλάτην μύωπα κινητήριον·

ΒΑ.

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

ΧΟ.

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

ΒΑ.

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

ΧΟ.

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

ΧΟ.

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

ΒΑ.

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ.

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

ΒΑ.

.
315

ΧΟ.

Λιβύη, μεγίστης ὄνομα γῆς καρπουμένη.

ΒΑ.

τίν οὖν ἐτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

ΧΟ.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

ΒΑ.

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.

ΧΟ.

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.
320

ΒΑ.

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 291 focus

Χορός Δαναΐδων

κληδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονί.

Βασιλεύς Ἀργείων

ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.
280

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;

Χορός Δαναΐδων

καὶ κρυπτά γ' Ἥρας ταῦτα ταμπαλάγματα.

Βασιλεύς Ἀργείων

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Χορός Δαναΐδων

βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Βασιλεύς Ἀργείων

οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾽ εὐκραίρῳ βοΐ;
285

Χορός Δαναΐδων

φασίν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βασιλεύς Ἀργείων

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

Χορός Δαναΐδων

τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βασιλεύς Ἀργείων

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Χορός Δαναΐδων

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
290

Βασιλεύς Ἀργείων

τί δ' οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυςπότμῳ βοΐ;

Χορός Δαναΐδων

βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Βασιλεύς Ἀργείων

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ πέλας.

Χορός Δαναΐδων

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Βασιλεύς Ἀργείων

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
295

Χορός Δαναΐδων

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Βασιλεύς Ἀργείων

...

Χορός Δαναΐδων

καὶ Ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

Βασιλεύς Ἀργείων

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

Χορός Δαναΐδων

Ἔπαφος, ἀληθῶς φυσίων ἐπώνυμος.
300

Βασιλεύς Ἀργείων

...

Χορός Δαναΐδων

Λιβύη, μεγίστης ὄνομα γῆς καρπουμένη.

Βασιλεύς Ἀργείων

τίν' οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις;

Χορός Δαναΐδων

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς Ἀργείων

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.
305

Χορός Δαναΐδων

Δαναός· ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.

Βασιλεύς Ἀργείων

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 291 focus

ΧΟΡΟΣ

Κληδοῦχον Ηρας φασὶ δωμάτων ποτέ

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ' ἐν τὴ ἰδεῖν ᾿Αργεία χθονί;
290

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Ην ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεί.

ΧΟΡΟΣ

Μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μειχθήναι βροτῷ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Κἄκρυπτά καὶ κρυπτά γ' Ηρας ταῦτα ταμπαλάγματα παλλαγμάτων.

ΧΟΡΟΣ

Πῶς οὖν τελευτῷ βασιλέων νείκη τάδε ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν ᾿Αργεία θεός.
295

ΧΟΡΟΣ

Ούκουν πελάζει Ζεὺς ἔτ' ἐπ' εὐκραίρῳ βοΐ;

ΙΚΕΤΙΔΕΣ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Φασίν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

ΧΟΡΟΣ

Τί δῆτα δὴ πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ' ἐπέστησεν βοΐ.

ΧΟΡΟΣ

Ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
305

ΧΟΡΟΣ

Τί οὖν ἔτευξεν ἔτευξε δ' ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

ΧΟΡΟΣ

Οΐστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ ταῦτ' ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ Ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει φυτεύει γόνον.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τίς τί οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟΡΟΣ

Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

¹

ΧΟΡΟΣ

Λιβύη, μέγιστον γῆς μέρος καρπουμένη.
315

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τίν' οὖν ἔτ' ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις ;

ΧΟΡΟΣ

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ' ἐμοῦ πατρός.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.

ΧΟΡΟΣ

Δαναός, ἀδελφὸς δ' ἐστὶ πεντηκοντάπαις πεντηκοστόπαις.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοῦ δαναοί γε τοὔνομ' ἀφθόνῳ λόγῳ.
320

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 291 focus

κληδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονί.

¹²³⁴⁵⁶

nulla personae nota in M. πάντα παντὶ λόγῳ λόγῳ λόγων, ut vid., Μ. ἄπιστα paragraphus praefixa in M. ἄπιστα ἄπειστα Μ. ὅπως ποθ' γυναιξίν γυναιξίν γυναιξὶ δ᾽ Μ. θρέψειεν θρέψειεν Μ. Κύπριος Κύπριοσ Κύπρισ Μ. Ἰνδάς τ' Ἰνδάς ἰνδούσ Μ. ἀκούω ἀκούω ἀκούων Μ. ἱπποβάμοσιν ἱπποβάμοσιν ἱπποβάμοισιν Μ. καμήλοις ἀστραβιζούσας τοίας καμήλοις ἀστραβιζούσα σ (- aco ante ras.) M. κρεοβόρους κρεοβόρους κρεοβρότουσ Μ. δ' delet δ᾽ ἂν δ᾽ ἂν ἂν Μ. nullae personarum notae in M. φασὶ φασὶ φάσ vel φᾶσ Μ. τῇδ᾽ ἐν τῇδ᾽ ἐν τὴ ἰδεῖν Μ.

ΒΑ.

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.

ΒΑ.

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;
300

ΧΟ.

κἄκρυπτά γ' Ἥρας ταῦτα ταμπαλάγματα.

ΒΑ.

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

ΧΟ.

βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

ΒΑ.

οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίρῳ βοΐ;

ΧΟ.

φασίν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.
305

ΒΑ.

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

ΧΟ.

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

ΒΑ.

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΧΟ.

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε.

ΒΑ.

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;
310

ΧΟ.

βοηλάτην μύωπα, κινητήριον.

ΒΑ.

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

ΧΟ.

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

ΒΑ.

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.

ΧΟ.

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.
315

⁷⁸⁹¹⁰¹¹

ἦν ἦν ἣν Μ. Post 299 lacunam notavit Pearson: coryphaei versus intercidit. κἄκρυπτά . . ταμπαλάγματα κἄκρυπτά . . τἀμπαλάγματα cl. Hesych. ἐμπαλούγματα (ἐμπαλάγματα Salmasius)· αἱ ἐμπλοκαί καὶ κρυπτὰ παλλαγμάτων Μ. βασιλέων scribendum videtur βασιλέοιν. βοῦν τὴν βοῦν τὴν βούν την Μ. ἐπ' ἔτ᾽ πρέποντα πρέποντα πρέποντασ Μ. δῆτα δῆτα δὴ Μ. πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος προσταῦτα λόχοισ Μ. ἰσχυρὰ Διός ἰσχυρὰ Διός χυραδιοσ Μ. πάνθ᾽ πᾶνθ' τὸ πᾶνθ' Μ. ἔτευξεν ἔτευξεν ἔτευξε δ' Μ. αὐτὸν αὐτὸν Ἰνάχου πέλας πέλας πέδασ M, in marg. οἶμαι παῖδες m. γῆς γῆς τῆσ Μ. κἀπὶ κἀὶπι Μ. Post 315 versum regis excidisse vidit Hermann.

ΧΟ.

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

ΒΑ.

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ.

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

Λιβύη, μέγιστον γῆς καρπουμένη.

ΒΑ.

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;
320

ΧΟ.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

ΒΑ.

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.

ΧΟ.

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.

ΒΑ.

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

ΧΟ.

Aeschyli Supplices (OCR draft) Experimental (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 291 focus

ΧΟ.

κληιδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῆιδ᾽ ἐν ᾿Αργείαι χθονί.

ΠΕΛ.

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.

ΧΟ.

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μειχθῆναι βροτῶι;

ΧΟ.

ἄκρυπτά γ᾽ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματ᾽ ἦν.
295

ΠΕΛ.

πῶς οὖν τελευτᾶι βασιλέοιν νείκη τάδε;

ΧΟ.

βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν ᾿Αργεία θεός.

ΠΕΛ.

οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίρωι βοΐ;

ΧΟ.

φασίν, πρέποντα βουθόρωι ταύρωι δέμας.

ΠΕΛ.

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;
300

ΧΟ.

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

ΠΕΛ.

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΧΟ.

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε.

ΠΕΛ.

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμωι βοΐ;

ΧΟ.

βοηλάτην μύωπα, κινητήριον.
305

ΠΕΛ.

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν Ἰνάχου πέλας.

ΧΟ.

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῶι δρόμωι.

Apparatus Criticus

(δ᾽) add. Abresch τῆιδ᾽ ἐν ᾿Αργείαι τῇ ἰδεῖν ᾿Α. ¹ ἄκρυπτά καὶ κρυπτά κάκρυπτα τἀμπαλάγματ᾽ ταῦτα παλλαγμάτων παλλακεύματ᾽ βασιλέοιν βασιλέων βοῦν τὴν βού.την ² πρέποντα πρέποντας δῆτα δή ἄλοχος ἰσχυρὰ ταῦτα λόχοις χυρα τὸν πάνθ᾽ τὸ πάνθ᾽ ἔτευξεν ἔτευξε δ' Ἰνάχου πέλας οἱ νείλου πέδας οἶμαι παῖδες γῆς τῆς

ΠΕΛ.

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.

ΧΟ.

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

ΧΟ.

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.
310

ΠΕΛ.

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ.

Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

ΧΟ.

Λιβύη, μέγιστον (ὄνομα) γῆς καρπουμένη.

ΠΕΛ.

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

ΧΟ.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.
315

ΠΕΛ.

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.

ΧΟ.

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.

ΠΕΛ.

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοὔνομ᾽ ἀφθόνωι λόγωι.

Translations (7)

Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 348-435 focus

Son of Palaechthon, lord of the Pelasgians, hear me with a benign heart.

Behold me, your suppliant, a fugitive, running around like a heifer chased by wolves upon precipitous crags, where, confident in his help, she lows to tell the herdsman of her distress.
350

354

King

I see

a company of assembled gods assenting beneath the shade of fresh-plucked boughs. Nevertheless may this affair of claimants to the friendship of our city bring no mischief in its wake! And let no feud come upon the state from causes unforeseen and unforestalled; for the state has no need of such trouble.
355

359

Chorus

Indeed,

may Justice, daughter of Zeus the Apportioner, Justice who protects the suppliant, look upon our flight that it bring no mischief in its wake. But you, aged in experience, learn from one of younger birth. If you show mercy to a suppliant ... from a man of holiness.
360

365

King

It is not my own house at whose hearth you sit. If the state is stained by pollution in its commonalty, in common let the people strive to work out the cure. For myself, I will pledge no promise before I have communicated these events to all the citizens.
365

370

Chorus

You are the state, you are the people. Being subject to no judge, you rule the altar, your country’s hearth by your will’s sole ordinance; and, enthroned in sole sovereignty,
370

you determine every issue. Beware pollution!
375

376

King

Pollution on my enemies! But without harm I do not know how to help you. And yet again, it is not well advised to slight these supplications. I am perplexed, and fear possesses my soul

whether to act, or not to act and take what fortune sends.
380

381

Chorus

Look to him who looks down from above, to him, the guardian of mortals sore-distressed, who appeal to their neighbors, yet do not obtain the justice that is their right.

The wrath of Zeus, the suppliant’s god, remains, and will not be softened by a sufferer’s complaints.
385

387

King

If the sons of Aegyptus have authority over you by the law of your country claiming that they are nearest of kin, who would wish to contest it?

You must plead in accordance with the laws of the land you have fled, that they have no authority over you.
390

392

Chorus

Never, oh never, may I fall subject to the power and authority of these men. I am determined to flee to escape this marriage that offends my soul, piloting my course by the stars.

Take Justice as your ally, and render judgment for the cause deemed righteous by the gods.
395

397

King

The judgment is not easy—do not make me the judge. I have declared already that, though I am ruler, I will not do this thing without the consent of my people, lest hereafter,

if any evil befall, the people should say, You honored aliens and brought ruin upon your own land.
400

402

Chorus

Kindred to both in blood, Zeus surveys both sides alike in this dispute with an impartial scale, apportioning, as is due, to the wicked their wrongdoing and to the godly their works of righteousness.

When these things are thus equally balanced, why do you fear to act justly?
405

407

King

Surely there is need of deep and salutary counsel; need for a keen-sighted eye, not confused, to descend, like some diver, into the depths;

that to the state above all things this matter may not work mischief, but may end well for us; that strife may not seize you for its prize, nor yet that we surrender you from these seats of sanctuary,
410

and bring upon ourselves the dire, abiding vengeance of the all-destroying god, who, even in the realm of Death, does not set his victim free. Surely you cannot think there is no need of salutary counsel?
415

418

Chorus

Take counsel, and, as is your sacred duty, prove yourself our sacred

champion. Do not betray the fugitive who has been impiously cast out and driven from afar.
420

423

And see me not ravished from this sanctuary of many gods,

oh you who hold sovereign power over the land. Recognize men’s wantonness, and guard against wrath.
425

428

Do not see your suppliant dragged, in spite of justice, from the images of the gods,

like a horse by the bridle, and see rude hands laid upon my fine-woven robes.
430

433

For be assured of this—whichever end you bring to pass, to your children and house

does it remain to make full payment.¹Consider these just ordinances of God.
435

The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 291 focus

They say that Io was once key-bearer [of the] temple of Juno in this Argive land, whom, as chiefly and great rumour prevails * *

PELASGUS

Is there not a tale that Jove mingled with a mortal ?

CHORUS

And this intercourse without the knowledge of Juno **

PELASGUS

How then did this strife of the powers end ?

CHORUS

The Argive goddess made the woman an heifer.

PELASGUS

Did Jove still approach the well-horned heifer.

CHORUS

They say [that he did so,] likening his body to a cow-leaping bull.

PELASGUS

What truly on this did the mighty wife of Jove ?

CHORUS

She placed over the heifer an all-seeing keeper.

PELASGUS

What all-viewing herdsman do you mean ?

CHORUS

Argus, whom son of the Earth Mercury slew.

PELASGUS

What other thing did she yet frame against the ill-fated heifer ?

CHORUS

A cow-chasing gad-fly, quick in motion : those near the Nile call it a brize 1

.

PELASGUS

Accordingly it chased her from the land in long flight.

CHORUS

And you have spoken all these things agreeing with me.

PELASGUS

Moreover she came to Canobus and to Memphis.

CHORUS

And Jove laying hands on her planted an offspring.

PELASGUS

Who then is the divine calf that boasts to be sprung from an heifer ?

CHORUS

Epaphus truly called from deliverance.

PELASGUS

* *

CHORUS

Lybia enjoying the name of a very great land.

PELASGUS

What other branch yet of this [heifer] do you men tion?

CHORUS

Belus having two sons, the father of my father here.

PELASGUS

Tell me now the all-wise name of this 2

man.

CHORUS

Danaus : and his brother has fifty sons.

PELASGUS

Of him, too, declare the name in plain terms,

CHORUS

LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 291 focus

vous aviez des arcs. Mais instruisez-
moi : que je comprenne mieux comment votre origine, votre sang peuvent être argiens.

LE CORYPHÉE.

Ne dit-on pas qu'il y eut jadis ici, en Argolide, une gardienne du temple d'Héra, Io ¹?

LE ROI.

Oui, sans nul doute: la tradition en est bien établie.

LE CORYPHÉE.

Un récit ne dit-il pas aussi que Zeus l'aima, bien que simple mortelle ?

LE ROI.

Et leurs étreintes n'échappèrent point à Héra.

LE CORYPHÉE.

Et comment finit la querelle royale ?

LE ROI.

La déesse d'Argos, de la femme, fit une génisse.

LE CORYPHÉE.

Et Zeus approcha-t-il encore la génisse cornue ?

LE ROI.

On le dit, sous la forme d'un taureau saillisseur.

LES SUPPLIANTES

LE CORYPHÉE.

Que fit alors l'opiniâtre épouse de Zeus ?

LE ROI.

A la génisse elle donna un gardien qui vît tout.

LE CORYPHÉE.

Quel fut donc ce gardien voyant tout, attaché à la seule génisse?

LE ROI.

Argos, fils de la Terre, qui fut tué par Hermès.

LE CORYPHÉE.

Qu'inventa-t-elle alors pour la pauvre génisse?

LE ROI.

Un insecte affolant qui pourchasse les bœufs.

LE CORYPHÉE.

Près du Nil, les gens disent « un taon »!

LE ROI.

Aussi la chasse-t-il d'Argos pour des courses sans fin.

LE CORYPHÉE.

Là aussi, ton récit concorde avec le mien!

LE ROI.

Et elle arrive enfin à Canope et Memphis.

LE CORYPHÉE.

Où Zeus la touche de sa main et fonde ainsi sa race!

LE ROI.

Quel taureau, fils de Zeus, s'honore d'avoir pour mère la génisse?

LE CORYPHÉE.

Épaphos, dont le nom véridique dit la délivrance d'Io.

LE ROI.

Et d'Épaphos qui donc est né ?

LE CORYPHÉE.

Libye, qui tient la plus grande des parties du monde.

LE ROI.

Et quel autre rameau connais-tu sorti d'elle?

LE CORYPHÉE.

Bêlos, qui eut deux fils et fut père de mon père.

LE ROI.

Et lui, révèle-moi le nom donné à sa sagesse.

LE CORYPHÉE.

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 291 focus

Fame ſpeaks of Iö, in this Argive land

The ſacred guardian of the fane of Juno.

Her, as the common voice loudly reports

PELASGUS.

Reports it that the Thunderer, of her charms

Enamour'd, with a mortal mix'd the god?
350

CHORUS.

And met in ſecret ſhades, conceal'd from Juno.

PELASGUS.

How ended then the bickerings of these pow'rs?

CHORUS.

The Argive queen transform'd her to an heifer.

PELASGUS.

Does Jove approach her in this fairhorn'd ſhape?

CHORUS.

Himſelf, they ſay, transforming to a bull.
355

PELASGUS.

What angry meaſures form'd his royal confort?

CHORUS.

An herdſman ſhe aſſign'd ſtarr'd round with eyes.

PELASGUS.

What herdſman this, and how ſtarr'd round with

eyes?

CHORUS.

The earthborn Argus: but him Hermes flew.
360

PELASGUS.

What new device to vex the wretched heifer?

CHORUS.

A winged peſt, arm'd with an horrid ſting:

Thoſe on the banks of Nile call it the bryze.

PELASGUS.

And drove her in long wand'rings from this land.

CHORUS.

Thy words, according well, ſpeak this for me.
365

PELASGUS.

Reach'd ſhe Canobus, and the walls of Memphis?

CHORUS.

There Jove with gentle hand ſooth'd her to reſt;

There planted his illuſtrious progeny.

PELASGUS.

Who from this heifer boaſts his race divine?

CHORUS.

Hence Epaphus receiv'd his name;
370

from him

Libya, whoſe fair domains extended wide.

PELASGUS.

What other branch ſprung from this mighty root?

CHORUS.

Belus, the father of two ſons; my ſire,

Behold, is one.
375

PELASGUS.

Declare the ſage's name.

CHORUS.

Danaus: his brother, whom by name they call

Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 291 focus

Narran che un tempo questo suolo argivo

die' vita ad lo, sacerdotessa d'Era.

PELASGI

Senza dubbio, e di lei gran fama suona:
315

non dicon che con lei Giove s'uní?

Ascoso ad Era non restò l'amplesso.

CORIFEA

Qual fine fra i due Numi ebbe la lite?

PELASGO

Era in giovenca tramutò la donna.

PELASGO

E s'avvicinò Giove alla cornigera?
320

Dicono: in forma di petulco tauro.

CORIFEA

Che fece allor la sua possente sposa?

PELASGO

Onniveggente ad lo diede un custode.

CORIFEA

Di qual pastore onniveggente parli?

PELASGO

D'Argo, figlio di Gea: l'uccise Ermète.
325

CORIFEA

Fece altri mali alla giovenca misera?

PELASGO

Un assillo dei buoi spinse a irritarla....

PELASCO

Chi su l'Inaco vive, estro lo chiama

CORIFEA

che dalla patria via la spinse a furia.

PELASGO

Questo con ciò ch'io so concorda in tutto.
330

CORIFEA

Ed a Canòpo e sopra Menfi giunse.

CORIFEA

Giove la man su lei pose, e l'incinse.

PELASGO

E quale figlio a lui die' la giovenca ?

CORIFEA

Epafo: indizio del portento è il nome

CORIFEA

Libia, che dalla terra il nome assunse.
335

PELASGO

Quale altro ancor dei suoi rampolli memori?

CORIFEA

Belo, ch'ebbe due figli: uno è mio padre.

PELASGO

Espressamente dimmi il nome suo!

CORIFEA

Dànao. Cinquanta figli ha suo fratello.

PELASGO

Dir non ti spiaccia anche di questo il nome.
340

CORIFEA

Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 291 focus

Clauigeram Iunonis aiunt domorum aliquando

275

Io fuiſse in hac Argiua terra,

Rex

Hanc ut maximè rumor multus tenet,

Pu.

Et non ſermo aliquis, Iouem mixtum fuiſse mortali

Rex

Et occultè hæc Iunonis fallaciarum.

Pu.

Quomodo finit regum contentio hæc.
280

Bubulcum fœminæ poſuit Argiua dea.

Rex

Igitur appropinquat Iupiter cornutæ boui.

Pu.

Ornatum illum aiunt corpus cornupetæ tauro.

Rex.

Quid uidelicet ad hæc uxor fortis Iouis?

Pu

Omnia uidentem cuſtodem conſtituit boui.
285

Rex

Quale, omnia uidentem proprium bubulcum dicis?

Pu.

Argum quem Mercurius filium terræ interfecit.

Rex

Quid igitur contigit aliud infelici boui?

Pu.

Boues impellentem tabanum incitatiuum

Stimulum uocant, ipſum Nili pueri.
290

Rex

Ipſam ſanè ex terra hac expulit longo curſu.

Pu.

Et hæc dixiſti omnino coniunctè mihi.

Rex

Attamen Canopum & Memphim uenit.

Pu.

Iupiter attrectator manu plantauit prolem.

Rex

Quid igitur optat diuus uitulus bouis.
295

Ep.

Epaphus liberatorum eiufdem nominis.

Libya maximo huius terræ fruens.

Rex

Quam alia igitur amplius dicis huius prolem?

Pu.

Bellum duorum liberorum patrem mei patris.

Rex

Hoc nomen omnino ſapiens mihi dic.
300

Pu.

Danaus uerò frater est quinquaginta filiarum.

Danai huius nomen ſermone aperto,

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 291 focus

Here in this Argive land—so runs the tale—

Io was priestess once of Hera's fane.

The King of Argos

Yea, truth it is, and far this word prevails:

Is't said that Zeus with mortal mingled love?

Chorus

Ay, and that Hera that embrace surmised.
330

The King of Argos

How issued then this strife of those on high?

Chorus

By Hera's will, a heifer she became.

The King of Argos

Held Zeus aloof then from the hornèd beast?

Chorus

'Tis said, he loved, in semblance of a bull.

The King of Argos

And his stern consort, did she aught thereon?
335

Chorus

One myriad-eyed she set, the heifer's guard.

The King of Argos

How namest thou this herdsman many-eyed?

Chorus

Argus, the child of Earth, whom Hermes slew.

The King of Argos

Still did the goddess vex the beast ill-starred?

Chorus

She wrought a gadfly with a goading sting.
340

The King of Argos

Thus drave she Io hence, to roam afar?

Chorus

Yea—this thy word coheres exact with mine.

The King of Argos

Then to Canopus and to Memphis came she?

Chorus

And by Zeus' hand was touched, and bare a child.

The King of Argos

Who vaunts him the Zeus-mated creature's son?
345

Chorus

Epaphus, named rightly from the saving touch.

The King of Argos

And whom in turn did Epaphus beget?¹

Chorus

Libya, with name of a wide land endowed.

The King of Argos

And who from her was born unto the race?

Chorus

Belus: from him two sons, my father one.
350

The King of Argos

Speak now to me his name, this greybeard wise.

Chorus

Danaus; his brother fifty sons begat.

The King of Argos

Grudge not, in telling, his name too to tell.

Chorus

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-167

γαμῶν:

γάμων

Μ. G.

γαμῶν

Rob.

214

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-168

πάρα: Burgesius

πατρὸς

pro

πάρα

, sine idonea caussa.

214

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-169

οὐδὲ μὴν: Libri

οὐδὲ μήν

. Correxit Turnebus.

215

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-170

ματαίων: Libri

μάταιον

. Correxit Schuetzius.

216

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-171

ταμπλακήμαθ', ὡς λόγος:

ταπλα ἐν μα

(inter μ et α aliquid erasum)

κως λόγος

Μ.

ταπλα ἐνμάβως λόγος

G. Ε.

τα πλα ἐνμαβώς λόγος

Rob.

ταπλακήμαθ', ὡς λόγος

Victorius.

ταμπλακήμαθ', ὡς λόγος

Canterus.

217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-172

NA: Aliquot versus post hunc excidisse, quibus adventum regis indicabat Danaus, ostendi in Annalibus Vindobonensibus vol. C. p. 179.

218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-173

σκοπεῖτε:

σκοπεῖσθε

Rob.

219

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-174

τρόπον: Libri

τόπον

. Correxit Stanleius.

219

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἀνελληνόστολον: Libri

ἀνέλληνα στόλον

. Correxit Bothius. Et potest videri

ἀνελληνόστολον

legisse scholiastes, cuius haec adnotatio est,

τὸν οὐχ Ἕλληνα κατὰ στολήν

221

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-176

πυκάσμασιν: Libri

πυκνώμασι

, quod perinepte interpretatus est Spanhemius ad Aristoph. Nub. 53. Recepi

πυκάσμασιν

, quod vir doctus apud Burgesium coniecit.

Ἀμπύκας

si dicere voluisset poeta,

καμπυκάσμασιν

potius dixisset quam quod Bergkio in Diurnis Darmstad. a. 1835. p. 315. in mentem venit,

κἀμπυκώμασιν

222

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-177

προςφωνοῦμεν; οὐ γὰρ:

προσφωνουμένου γὰρ

M. G.

προσφωνοῦμεν, οὐ γὰρ

Rob.

223

224. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-178

Ἑλλάδος:

ἀπελλάδος

M. a m. prima.

224

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-179

NA: Nescio an

οὔτε

Aeschylus scripserit.

225

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-180

ἔτλητ':

ἔτατ'

codex Rob.

τλᾶτ'

Rob.

227

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-181

ἀτρέστως:

ἀκρέστως

Μ. G. Ρ. Ε.

ἀρέστως

codex Rob.

ἀτρέπτως

Sophianus et Turnebus.

227

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-182

ὑμῖν:

ἡμῖν

Rob.

229

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-183

συνήσεται: Libri

συνοίσεται

. Scripsi

συνήσεται

230

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-184

καὶ τἄλλα πού μ':

καὶ τἄλλα πόλλ'

M. G. E. Rob.

καὶ τἄλλα πολὺ

G. Scribendum esse

καὶ τἄλλα πού μ'

in Elem. doctr. metr. p. 113. dixi. Hoc sententia postulat. Frustra oblocutus est Marckscheffelius p. 187.

231

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-185

NA:

ἀμφὶ κόσμον

ut Xenophon Mem. Socr. I. 1, 20.

τὸν περὶ τοὺς θεοὺς οὐδὲν ἀσεβὲς οὔτ᾽ εἰπόντα οὔτε πράξαντα

233

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-186

πρός σε πότερον:

προσεπότερον

Μ. a m. prima,

προσσεπότερον

a secunda.

πρὸς σὲ πότερον

G. Rob. Correctus est accentus in Victoriana.

234

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-187

ἔτην:

ἐτὴν

Μ. G.

ἔτην

Rob.

234

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-188

κηρὸν Ἑρμοῦ:

ἤτηρον

altero ρ in rasura M. a m. prima,

ἢτηρὸν

a secunda et Ρ.

ήτηρὸν

G. Rob.

ἱεροῦ

Μ.

ἱεροῦ

ἤρου

Ε.

κέρου

Rob.

οἶμαι ἢ ἑρμοῦ ῥάβδον

marg. M. G. Ε.

ἑρμοῦ

P. Rectissime se habet

Ἑρμοῦ

. Nam tria tantum quaerere poterat chorus, privatusne venisset ille, an praeco, an rex. Schol.

ἔτην, νῦν δημότην

. Hesychius

ἔται, ἑταῖροι, συνήθεις, πολῖται, δημόται, φίλοι, ἐπίκουροι

235

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-189

λέγ᾽ εὐθαρσὴς:

λέγετ᾽ εὐθαρσεῖς

M. G. Ε.

λέγ' εὐθαρσῶς

Rob.

λέγ' εὐθαρσὴς

Turnebus.

236

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-190

εἰμὶ:

εἶμ

M. Rob.

εἰμ'

237

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-191

Πελασγός: Libri

πελασγοῦ

. Correxit Canterus.

238

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-192

αἶαν, ἧς δι᾽ ἁγνὸς ἔρχεται:

αἴδνης διάλγος

M. Rob.

αἴδνης δι᾽ ἄλγος

G. P.

ἄδνης διάλγος

Ε. Ad

αίδνης

in G. supra adscriptum

αἴας

. Schol.

ἀντὶ

(sic Μ.

ἀντὶ τοῦ

G.)

καὶ πάσης αἴας

. Tum

ζήσει

in margine M. adscriptum.

αἶαν ἧς δι' ἄλγος

vulgatum inde a Turnebo. Frustra quaesitus est fluvius Algus, quum sequente versu temere approbatum est invectum a Turnebo

τε

pro

τοῦ

. Scribendum erat

ἧς δι᾽ ἁγνὸς ἔρχεται Στρυμών

, ut dicitur in Persis v. 491.

πήγνυσιν δὲ πᾶν ῥέεθρον ἁγνοῦ Στρυμόνος

241

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-193

τὸ:

τοῦ

G. Ε. P. Rob. Scripsi

τό

. Ita ante multos annos conieceram. Confirmavit M. qui

τὸ

a pr. manu habet: id secunda manus in

τοῦ

mutavit, sed antiquam scripturam ita in margine revocavit,

τὸ

. Ad

πᾶσαν αίαν

explicationis caussa poeta addidit

τὸ πρὸς δύνοντος ἡλίου

242

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-194

NA: Euripides apud Dionys. Hal. de comp. verb. pag. 54. ed. Schaef. (Matth. fr. inc. trag. XCVIII.)

ὦ γαῖα πατρίς, ἣν Πέλοψ ὁρίζεται

243

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-195

Περραίβων:

περραίνων

243

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-196

τήν τε:

τήνδε

Μ.

τήνδε

G. E. Rob. Correxit Stanleius.

243

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-197

τῶνδε τἀπὶ τάδε:

των δετ᾽ ἄπειτα δὲ

Μ.

τῶνδέτ᾽ ἔπει ταδὲ

τῶνδε τ' ἄπειτα δὲ

Rob. Correxit Canterus. Potuit scribere poeta, quod coniecit Butlerus,

τῶνδε γ᾽ ἀπέδων κρατῶ

. Sed recte se habet

τἀπὶ τάδε

, neque est quod quis de numero dubitet. Nam pro uno vocabulo est

τἀπὶ τάδε

, ut, cui oppositum est,

ἐπέκεινα

. Significat autem

ἐπὶ τάδε

cis, ut

ἐπὶ τάδε Φασήλιδος

apud Isocratem in Paneg. §. 118. in Areopag. §. 80. in Panathen. §. 59. dictumque est de tempore, ut sit usque adhuc, in Euag. §. 37. Plane ut in Aeschyli versu Lucianus Charonte c. 5. vol. I. p. 496.

τὰ ἐπὶ τάδε τοῦ Ἴστρου

246

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-198

ἐκ πέρας Ναυπακτίας: Libri

ἄπις γὰρ ἐλθὼν ἐκ πέρας ναυπακτίας

. Turnebus, quum Asulanus in Aldina

χώρας

pro

πέρας

posuisset, scripsit

χώρας γὰρ ἐλθὼν Απις ἐκ ναυπακτίας

. Affert hunc versum Eustathius ad Dion. 414. Idem ad Il. p. 306, 23.

πέρα γὰρ ἡ γῆ κατὰ γλῶσσαν

. Meminit huius vocabuli etiam p. 84, 4. et 1475, 42.

249

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-199

βροτοφθόρων:

βροτοφόρων

Μ. a m. prima, ut videtur.

251

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-200

τὰ δὴ:

τὰ δὲ

Μ. G. E. Rob.

τὰ δὴ

Turnebus.

252

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-201

μιάσμασιν:

μιάσμασιν

cum ν M. G. Rob.

252

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-202

χρανθεῖσ᾽:

χρανθεῖσ

Μ. G.

χρανθεῖσ᾽

Rob.

253

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-203

μηνιτὰ ἄκη:

μηνεῖται ἄκη

M. G. E. Rob.

μήνη καὶ δάκη

Turn. Scripsi

μηνιταῖς ἄκη

, quod solamina irae significare puto.

253

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-204

δράκονθ᾽ ὅμιλον:

δράκονθ'

prius

δράκωνθ'

in M. fuisse videtur,

ὅμιλον

vocabuli ultima syllaba in rasura est.

254

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-205

ἀμέμπτως Ἄπις:

μέμπτως ἄπεισ

Μ. Ε.

μέμπτως ἔπεισ'

G. ante correctionem,

μέμπτως ἄπις

correctus.

μεμπτώς

ex P. affertur.

ἀμέμπτως ἄπις

Rob.

256

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-206

ποτ' ἀντίμισθον:

πονταντινεισθον

M. G. P.

ποντανινοισθον

Ε.

πονταντινεισθον

Rob.

πότ' ἀντίμισθον

Turnebus. Si

ποτέ

recte se habet, sententia haec sit necesse est, assecutum esse Apim ut memoria aliquando ei pro mercede esset.

257

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-207

ἔχουσ᾽:

ἔχον δ᾽ ἂν

M. G. E. in margine habentes γρ.

ἔχουσαν

. Εt

ἔχουσαν

Ald. Turn.

ἔχεις δ᾽ ἂν

Rob.

ἔχουσ᾽ ἂν

vulgatum inde a Victorio. Librorum scripturam

ἔχον δ᾽ ἂν ἤδη

antiquus librarius non recte in

ἔχουσ᾽ ἂν ἤδη

mutavit. Arguit ea potius

ἔχοντες ἤδη

scriptum fuisse, quo rex chorum una cum patre eius Danao complectitur.

258

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-208

γένος τ᾽ ἂν:

γένοιτ' ἂν

M. G. E. P. codex Robortelli.

γένος τ᾽ ἂν

Rob.

259

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-209

λέγοις πρόσω:

λέγοι πρόσωσ

(

προσωσ

Μ.) M. G. E. Ρ.

λέγοις πρόσω

Rob.

259

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-210

γε μὲν δὴ:

γε μὲν

Μ. a m. prima, a secunda

γέ μιν

ut G. E. Ρ.

γε μὲν

cod. Robortelli et Robortellus.

260

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-211

ῥῆσιν:

δηρίσιν

Μ. G. Ε.

δήρσιν

codex Robortelli.

δὴ ῥῆσιν

Sophianus, et affertur ex P. Brevitatis amantes Argivi. Sophocles Acrisio apud Stobaeum LXXIV. 28.

ἄλλως τε καὶ κόρη τε κἀργεία γένος, αἷς κόσμος ἡ σιγή τε καὶ τὰ παῦρ᾽ ἔπη

. Idem Vlixe furente apud scholiastam Pindari ad Isthm. VI (V.). 87.

πάντ᾽ οἶσθα, πάντ᾽ ἔλεξα τἀντεταλμένα· μῦθος γὰρ Αργολιστὶ συντέμνειν βραχύς

260

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-212

προςφύσω:

προσφήσω

Rob. Proprie Eudocia de Cerbero p. 255.

καὶ οὐρὼν προςπλάττουσιν αὐτῷ δράκοντος, ἐπὶ δὲ νώτων προςφύουσιν ὄψεων κεφαλάς

. Metaphorice Aristophanes Nub. 371.

τοῦτό γέ τοι δὴ τῷ νῦν λόγῳ εὖ προςέφυσας

, ubi schol.

ἥρμοσας

. Haec omnia, inquit, ita sermoni aptabo, ut vera esse appareat.

263

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-213

ἄπιστα:

ἄπειστα

M. G. Rob.

ἄπιστα

iam Ald.

264

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-214

ὅπως:

ὅπω

, ut videtur, M. a m. prima.

265

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-215

γυναιξίν ἐστε:

γυναιξὶ δ᾽ ἐστὲ

Μ. G. E. Rob. Correxit Turnebus.

267

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-216

θρέψειε:

θρέψειεν

Μ. G. E. Rob. Correxit Turnebus.

268

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-217

Κύπριος:

κύπρις

Μ. a m. prima. Herodotus VII. 90.

τουτέων δὲ τοσάδε ἔθνεά ἐστι, οἳ μὲν ἀπὸ Σαλαμῖνος καὶ Αθηνέων, οἳ δὲ ἀπ' Αρκαδίης, οἳ δὲ ἀπὸ Κύθνου, οἱ δὲ ἀπὸ Φοινίκης, οἳ δὲ ἀπ' Αιθιοπίης, ὡς αὐτοὶ Κύπριοι λέγουσι

. V. Meurs. in Cypro I. 6.

269

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-218

εἰκὼς:

εἰκὸς

Ald. Turn.

εἰκὼς

G. ut ceteri.

270

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-219

Ἰνδάς τ':

Ἰνδούς τ'

etiam M.

271

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-220

ἀκούων:

ἀκούων

M. G. E.

ἀκούω

Rob.

271

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-221

ἱπποβάμοσιν:

ἱπποβάμοισιν

Μ. G. E. Rob.

ἱπποβάμοσιν

Turn.

271

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-222

οἶμαι: Libri

εἶναι

. Quum libri veteres in praecedente versu

ἀκούων

habeant, scripsi

οἶμαι

, quod etiam Burgesius coniecit. Alioqui aliquid intercidisse putandum esset.

272

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-223

ἀστραβιζούσας:

ἀστραβιζούσας

Μ. P. sed in M. inter

σα

littera erasa.

ἀστραβιζούσαις

G. Ε. Rob. Ἱπποβάμοσιν καμήλοις quum vectas dicit, nihil aliud vult quam camelis equorum instar utentes.

272

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-224

καὶ τἄν:

καὶ τὰς

M. habere dicitur et habent Rob. Turn.

καὶ τὴν

G. Non potuit has totam gentem Amazonum dicere. Bene factum quod

τὰν

in G. conservatum

καιτάν

scribendum ostendit. Vereor autem ne

τὰν

etiam M. habeat. Revocat se et quasi interpellat rex, quamquam, inquiens, Amazones vos esse crederem, si arcu armatae esselis.

274

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-225

κρεοβόρους:

κρεοβρότους δ'

Μ. G. Rob.

κρεωβρότους δ'

E. Delevi particulam, quam Porsonus in

τε

mutaverat.

Κρεοβόρους

vir doctus apud Butlerum et Lobeckius Paralip. p. 260. merito repudians Stanlei

κρεοβότους

. De re Diod. Sic. III. 53. et Eustathius p. 402, 38. ex eoque Eudocia p. 38. Σαυρομάτας dictas esse tradentes, quod lacertis, testudinibus, aliaque carne vescerentur, spernentes

μᾶζαν

274

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-226

ἤκασα:

εἴκασα

Rob.

275

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-227

διδαχθεὶς δ᾽: Libri

διδαχθείς

. Recte Abreschius

δ'

addidit.

276

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-228

τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ:

τῇ ἰδεῖν ἀργείαι

Μ.

τῇ ἰδεῖν ἀργείᾳ

G. E. et codex Robortelli. In P. deesse aliquid et legi

ἰδεῖν

dicitur.

τῇδ᾽ ἐν ἀργείᾳ

Sophianus. De hoc Ius sacerdotio egit Stanleius, comparans verba Apollodori Ι. 1, 3.

ταύτην ἱερωσύνην τῆς Ἥρας ἔχουσαν Ζεὺς ἔφθειρεν

, et Hesychii, emendata a Scaligero ad Eusebium p. 24.

Ἰὼ Καλλίθυια ἐκαλεῖτο ἡ πρώτη ἱέρεια τῆς Ἥρας

279

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-229

ἦν ὡς μάλιστα: Libri

ἣν ὡς μάλιστα

. Aberrarunt critici atque interpretes a vera ratione, non animadvertentes, quod in omni hoc diverbio tenendum est, cognita habere regem ea de quibus quaerit et quaerere dumtaxat ut exploret verane an falsa dicant virgines. Scripsi

ἦν ὡς μάλιστα

, et hunc versum cum sequente regi tribui, qui duobus chori versibus totidem versibus respondet.

280

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-230

ταμπαλάγματα:

καὶ κρυπτά γ' ἥρας ταῦτα παλλαγμάτων

M. G. P. E.

ἥρας ταῦτα παλαγμάτων

ex codice affert Robortellus. Ex coniectura Robortellus

ταῦτα παλλακισμάτων

, Turnebus

ταῦτα τῶν παλλαγμάτων

. Scholiastae adnotatio

αἱ περιπλοκαί

corruptumque Hesychii

ἐμπαλούγματα, αἱ ἐμπλοκαί

monstrare poterant scribendum esse quod posui. Amplexus dicit: nam

ἐμπαλάσσεσθαι

est implicari, ut apud Herodotum VII. 85. et Thucydidem VII. 84. aliosque.

Ἄκρυπτα

est apud Euripidem Androm. 836.

282

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-231

βοῦν τὴν:

βού την

, erasa ante τ littera, Μ.

βούτην

G. E. Rob.

βοῦν τὴν

Canterus.

284

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-232

οὐκοῦν:

οὐκοῦν

Μ. G.

οὐκ οὖν

Rob.

285

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-233

πρέποντα:

πρέποντας

Μ. G. Ε.

τρέποντα

Rob.

πρέποντα

Turnebus.

286

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-234

βουθόρῳ:

βουθούρῳ

Rob.

286

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-235

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός:

τί δὴ προσταῦτα

(

πρὸς ταῦτα

G. E. codex Robortelli)

λόχοις χυράδιος

(

χυράδιος

Ε.

ὀχυρὰ διός

, littera

ὦ

puncto nolata, G.

χυραδίους

codex Rob.) M. G. E. codex Robortelli.

τὶ δὴ πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἥρα διὸς

Rob.

τί δῆθα

(sic)

πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ὀχυρὰ Διός

Turn.

τί δῆτα

Victorius.

ἰσχυρὰ

Pauwius.

287

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-236

πάνθ':

τοπάνθ'

M. a m. prima.

288

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-237

κατέκτανεν: Libri

κατέκτανε

290

291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-238

τί δ' οὖν ἔτευξεν ἄλλο:

τί οὖν ἔτευξε δ᾽ ἄλλο

M. G. E. Rob.

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο

Turnebus. Reposito in sedem suam

δέ

scribendum erat

τί δ᾽ ; οὐκ ἔτευξεν ἄλλο δυςπότμῳ βοΐ;

291

293. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-239

οἱ πέλας:

οἱ νείλου πέδας

M. G. E. Addunt

οἶμαι παῖδες

Μ. γρ.

παῖδες

G. Ε.

οἱ νείλου παῖδες

P. Rob.

οἱ Νείλου πέλας

Turnebus. Absurdum est dici quo nomine Aegyptii asilum vocent, praetereaque falsum vocari potuisse

οίστρον

, quod Graecum nomen est. Virgilius Georg. III. 147.

cui nomen asilo Romanum est, oestrum Graii vertere vocantes

. De asilo copiose Bochartus in Hierozoico IV. 24. Puellae

μύωπα

, quod similis bestiolae nomen est, dicebant. Eas monet rex ad Inachum ei nomen oestro esse. Apertum est quam exiguum discrimen sit inter OINƐIΔΟΥ et ΙΝΑΧΟΥ.

293

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἐκ γῆς: Libri

ἐκ τῆς

. Correxit Canterus.

294

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-241

συγκόλλως:

συγκόλως

G. Rob. et fortasse a m. prima M. qui nunc

συγκόλλως

habet.

295

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-242

κἀπὶ:

και πι

Μ.

καὶ ἐπὶ

κἀπὶ

Rob.

296

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-243

NA: Non dubitari potest quin versus exciderit.

297

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-244

φιτύει: Libri

φυτεύει

. Correxit Scaliger.

298

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-245

τίς οὖν: Libri

τι οὖν

. Correxit Stanleius.

299

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-246

Λιβύη, μεγίστης ὄνομα γῆς καρπουμένη:

λιβύη μέγιστον γῆς καρπουμένη

M. G. Ε.

οὗ λιβύη

Rob. Emendavit Porsonus, in eo errans quod Robortelli

mutatum pro terminatione habuit versus qui ante hunc excidit. Nam illud

nihil est nisi mala coniectura Sophiani. Versum 301. excidisse primus animadvertit Stanleius.

302

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-247

βλάστημον:

βλάστιμον

Rob. Hoc dicit,

τίν οὖν ἄλλον λέγεις, τῆσδε βλάστημον;

quemnam porro memoras, qui ex hac sit prognatus?

303

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-248

πατέρα:

πατρὸς

pro

πατέρα

, typographi error in Aldina, fecit ut Turnebus daret

πατρὸς οὐδ᾽ ἐμοῦ πατρός

304

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

182-532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-85

erstes Epeisodion. 1. Szene (182—239): Danaos und der Koryphaios. Danaos kündigt das Nahen des Königs an und gibt seinen Töchtern Verhaltungsmaß- regeln. 2. Szene (240 - 349): Pelas- gos und die Vorigen. Die Danaiden erklären ihre Herkunft von Argos und erflehen als ungerecht Ver- folgte den Schutz des Argivischen Königs. Dieser ist bedenklich wegen der schweren Folgen, welche die Zusage des Schutzes für sein Land haben kann. 3. Kommos (350-422): Fortsetzung der Bitte. 4. Chorikon (423-446), welches das Nachsinnen des Königs zu Gunsten der Da- naiden zu wenden sucht. 5. Dialog des Königs, des Koryphaios und des Danaos (447-532): Der König offenbart seinen Entschluß die Entscheidung dem Volke anheim- zugeben.

213-216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-109

⁴

Die richtige Ordnung der Verse hat Hermann hergestellt, nachdem schon Burges gesehen, daß 216 seinen richtigen Platz nach 212 hat.

214-215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-110

⁵

⁶

πέλας mit Dativ wie Fragm 102, Soph. Αi. 774, Eur. Phoen. 845. ,,Nun, so säume nicht mit der Ausführung", Schol. ὡς αὐτοῦ ἤδη καθεσθέντος. Wahrscheinlich hat sich Danaos an der Statue des Zeus in der Mitte der Altar- erhöhung niedergelassen (Hermann). σχολάζειν mit Gen. wie ὑστερεῖν, λείπεσθαί τινος. μηχανῆς δρα- στηρίου (in der Handschrift δ' ἔστω κράτος) wie Sieb. 1032 παρέσται μηχανὴ δραστήριος, Eum. 649 ἔστι τοῦδ᾽ ἄκος καὶ πολλὴ μηχανή λυ- τήριος, unten 1083 λυτηρίοις μηχα- ναῖς, 532 τύχη πρακτήριος. Nach diesem Verse begibt sich der Chor an den Altar und läßt sich neben Danaos knieend nieder.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-111

⁷

⁸

,, Bemitleide uns wegen der Unglücksschläge nicht erst, nach- dem wir schon vernichtet sind." κόπων wie στένω σε τᾶς οὐλομένας τύχας Prom. 413. · μὴ ἀπολωλότας: diese Krasis ist ziemlich häufig, vgl. 733, 781. Das masc., weil Danaos eingeschlossen ist. Auch diese Bitte verrät das verhaltene heftige Wesen der Danaiden.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-112

⁹

¹⁰

Die durch die Stichomythie angezeigte Lücke kann etwa mit καὶ μὴ θέλοντος πάντα σοι διοίχεται Anders Her- ausgefüllt werden. mann: excidit versus chori signum Solis dei conspicientis, ornatum fortasse imagine galli gallinacei.

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-113

¹¹

¹²

Ζηνὸς ὄρνιν: Schol. τὸν ἥλιον· ἐξανίστησι γὰρ ἡμᾶς ὡς ὁ ἀλεκτρύων. Nach Paus. V 25, 9 war der Hahn dem Helios heilig. Man muß sich also wohl neben dem Bilde des Zeus einen krähen- den Hahn als Symbol der auf- gehenden Sonne dargestellt denken; ἀλέκτωρ erinnert an den Homeri- schen Ηλέκτωρ ( Ζ 513, Τ 398). Ε. Rieß, Superstitions and Popular Beliefs in Greek Tragedy. Trans- actions of the American Philol. Assoc. vol. XXVII (1896) S. 5 ff. findet hierin eine dunkle Ahnung des Glaubens, daß die Sonne ein Vogel sei.

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-114

¹³

¹⁴

Als Sonnengott führt Helios die Namen Ακέσιος, Ακεσώδυνος, Παιάν, Αλεξίκακος, Επικούριος. Εν soll also sein Wesen an den Da- naiden bestätigen.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-115

¹⁵

¹⁶

φυγάδα: über seine Ver- bannung und seinen Lohndienst bei dem König Admetos berichtet Apollon Eur. Alk. 3ff. Nach dem Schol. zu dieser Stelle fand sich die Sage ebenso bei Hesiod. Cho. 984, Sieb. 844 wird Helios mit Apollon identifiziert.

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-116

¹⁷

¹⁸

εἰδὼς αἶσαν τήνδε : vgl. Verg. Aen. I 630 non ignara mali miseris succurrere disco. συγγνοίη βρο- τοῖς: er wird mitfühlen mit armen Menschen; er wird wissen, wie es Heimatlosen zu Mute ist.

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-117

¹⁹

²⁰

συγγνοῖτο nach συγγνοίη wie 212f. ἴδοιτο nach ἴδοι, Herod. VI 92 συνεγινώσκοντο nach συγγνόντες.

224. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-118

²¹

²²

ὁρῶ: Schol. ἐν γραφῇ. Dieser Vers läßt in der Tat im Zusammen- halt mit 218 erkennen, daß einige Götter nur durch ihre Symbole dar- gestellt waren. Daß es nicht durch- weg der Fall ist, zeigt 472. Θεοῦ: Schol. τοῦ Ποσειδῶνος. Tucker vermutet τρίαιναν τήνδ' ἄνακτος Ισθμίου, vielleicht τρίαιναν, κέν- τρον ᾿Ισθμίου Θεοῦ.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-119

²³

²⁴

δεξάσθω :Poseidon hat ein An- recht auf Argos. Von einem Heiligtum des Poseidon mit dem Beinamen Προσκλύστιος berichtet Paus. II 22, 4 mit dem Zusatz: τῆς γὰρ χώρας τὸν Ποσειδῶνα ἐπικλύσαι τὴν πολλήν, ὅτι Ἥρας εἶναι καὶ οὐκ αὐτοῦ τὴν γῆν Ιναχος καὶ οἱ συνδικάσαντες ἔγνωσαν. Von einem Ort Τρίαινα in Argos weiß der Schol. zu Eur. Phoen. 187. Vgl. Einl. S. 3.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-120

²⁵

²⁶

ἄλλος πομπός ( πομπός ist dem Zusammenhang zuliebe für τοῖσιν gesetzt): Poseidon hat sich bereits als guter πομπός erwiesen. Vgl. Sieb. 411 γίγας ὅδ᾽ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου μείζων. Hermes ist ψυχοπομπός (Soph. Αi. 832 καλῶ δ᾽ ἅμα πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με κοιμίσαι) und überhaupt Ge- leiter ( πομπαῖος) als κῆρυξ. Vgl. Eum. 90 κάρτα δ᾽ ἂν ἐπώνυμος πομπαῖος ἴσθι.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-121

²⁷

²⁸

Das Hauptgewicht des Ge- dankens liegt in dem proleptisch stehenden ἐλευθέροις. „Als wackerer κῆρυξ, welcher denen, die er ge- leitet, Sicherheit verbürgt, möge er dafür sorgen, daß wir nicht ge- waltsam weggeführt und geknechtet werden."

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-122

²⁹

³⁰

δέ, weil Danaos das Vor- hergehende fortsetzt. - Mit πάντων ἀνάκτων τῶνδε werden alle Götter zusammengefaßt, weil keiner ver- gessen werden darf. κοινοβωμία : vgl. Paus. V 15, 1 ἔστιν οὖν βωμὸς ἐν τῷ οἰκήματι θεοῖς πᾶσιν ἐν κοινῷ. In Athen ließ Pisistratos, der Enkel des Tyrannen, einen Altar der 12 Götter auf dem Markte errichten (Thuk. VI 54). Über die gemeinsame Verehrung mehrerer Götter an einem Altare vgl. Plut. π. φιλαδ. S. 492 C πολλαχοῦ σύμβωμός ἐστιν Ιόλαος αὐτῷ (näm- lich Ηρακλεῖ καὶ συγκατεύχονται παραστάτην Ηρακλέους ὀνομάζοντες.

229-230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-123

³¹

³²

ἐν ἁγνῷ, an heiliger Stätte, welche ein Asyl ist. πελειάδων .. κίρκων: das Gleichnis ist in dichterischer Weise abgekürzt wie Prom. 883 κίρκοι πελειῶν οὐ μακρὰν λελειμμένοι. Zur Sache vgl. Hom. Χ139 ἠύτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρό- τατος πετεηνῶν ῥηιδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν, Ο 237 ἴρηκι ἐοικὼς ὠκέι φασσοφόνῳ, das Orakel Zosim. I 54 κίρκος τρήρωσιν ἱερὸν γόον ἡγηλάζων οἷος πολλῇσιν· ταὶ δὲ φρίσσουσι φονῆα. ὁμοπτέρων be- reitet den folgenden Gedanken vor: Die Habichte sind Vögel wie die Tauben und doch zerreißen sie diese."

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-124

³³

³⁴

Ζυ κίρκων tritt appositionell ὁμαίμων, welche für die Danaiden das sind, was die Habichte für die Tauben sind. Bei dieser Auf- fassung scheint die Änderung von Hermann ἐχθρῶν ὅμαιμον καταμιαι- νόντων γένος nicht nötig.

232-233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-125

³⁵

³⁶

Wie die Habichte sich eines Greuels schuldig machen, wenn sie Tauben zerreißen, so ist die erzwungene Heirat von Ver- wandten ein Greuel, der noch in der Unterwelt gestraft werden wird." In dichterischer Weise werden Gleichnis und eigentlicher Gedanke in beigeordneten Sätzen nebeneinandergestellt. Vgl. zu Ag. 76, Sieb. 571. Ζυ ὄρνιθος ὄρνιν . . φαγών vgl. Plut. αἴτ. Ρωμ. § 93 S. 286 Β πετεινοῦ γὰρ οὐδεὶς ἑώρακε γύπα γενόμενον, ὡς ἀετοὶ καὶ ἱέρακες μάλιστα τὰ συγγενῆ διώκουσι καὶ κόπτουσι, Porphyr. de abst. IV 7 ἱέραξ πολλαχῇ τὸ ζῷον ( τρυγόνα) συλλαβὼν ἀφίησιν μισθὸν ἀποδιδοὺς μίξεως σωτηρίαν. Varro de l. lat. 6 canis caninam non est, Iuv. XV 159 sed iam serpentum maior concordia; parcit cognatis maculis similis fera: quando leoni fortior eripuit vitam leo? quo nemore unquam expiravit aper maioris dentibus apri? Indica tigris agit rabida cum tigride pacem per- petuam, saevis inter se convenit ursis. τίς für πῶς hat Burges geschrieben. Zu ἄκοντος (Schol. παρὰ πατρὸς ἄκοντος) vgl. Eur. Androm. 987 νυμφευμάτων μὲν τῶν ἐμῶν πατὴρ ἐμὸς μέριμναν ἕξει κοὐκ ἐμὸν κρίνειν τόδε. Der Vater hat als κύριος der Töchter den Bräutigam zu bestimmen oder zu genehmigen (summa potestas nup- tiarum in patre puellae est Donat. zu Ter. Andr.). παρά wie Plat. Politik. S. 310 C γαμοῦσι . . παρὰ τούτων, vgl. Εur. Andr. 974 φίλων μὲν ἂν γήμαιμ᾽ ἀπ᾿ ἀνδρῶν.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-126

³⁷

³⁸

ματαίων (so Schütz für μάταιον) αἰτίας, des Frevels Schuld. Vgl. γλώσση ματαίᾳ Prom. 345. Das Neutrum wie in γραφὴ παρα- νόμων. Abresch hat μάταιος ver- mutet.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-127

³⁹

⁴⁰

Ζεὺς ἄλλος:zu 162.— ὑστάτας δίκας, endgültiges Urteil, welches keine Einsprache und Berufung zuläßt. Vgl. Pind. Οl. I 64 τὰ δ᾽ ἐν

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-128

⁴¹

⁴²

Mit σκοπεῖτε (schaut auf) macht Danaos auf den sichtbar werdenden Zug des Königs auf- merksam. τόνδε τον τρόπον, auf die von mir empfohlene Weise.

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-129

⁴³

⁴⁴

Vgl. Soph. Phil. 222 ποίας πάτρας ἂν ἢ γένους ὑμᾶς ποτε τύχοιμ' ἂν εἰπών; σχῆμα μὲν γὰρ Ελλάδος στολῆς ὑπάρχει.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-130

⁴⁵

⁴⁶

σπαθήμασι dicht geschlagenes Gewebe) ist gesetzt für das hand- schriftliche prosaische πύκνωμασι nach Hesych. σπάθημα· πύκνωμα ἀπὸ τῶν ταῖς σπάθαις κατακρουόντων τὰ ὕφη. Vgl. Cho. 230 ἰδοῦ δ᾽ ὕφασμα τοῦτο . . σπάθης τε πληγάς und Eur. Τro. 991 βαρβάροις ἐσθήμασι (wohl σπαθήμασι) χρυσῷ τε λαμπρόν. χλίοντα, Schol. τρυφῶντα (prunkend).

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-131

⁴⁷

⁴⁸

῾Ελλάδος τόπων wie Pers. 798 ῾Ελλάδος τόποις, 450 Σαλαμῖνος τόπων, Eur. A ΪΚ. 67 Θρήκης ἐκ τόπων.

244-245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-132

⁴⁹

⁵⁰

οὔτε (so Hermann für οὐδὲ τέ, neque et, wie Prom. 260,

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-133

⁵¹

⁵²

κηρύκων υπο, unter dem Schutze von Herolden, welche durch Stab ( κηρύκειον), durch die Tracht und durch den Schnitt des Bartes gekennzeichnet für sich und ihre Begleitung völkerrechtlichen Schutz genossen. Vgl. Hom. κ 102, Schol. zu Α 334 ἄσυλον καὶ θεῖον τὸ τῶν κηρύκων γένος und κοινὸς ὁ νόμος μὴ ἀδικεῖσθαι κήρυκα· ἱεροὶ γὰρ οὗτοι καὶ τὰς θυσίας προετοιμά- ζοντες. ἀπρόξενοι, ohne in Argos jemand zu haben, der euch Schutz gewährt und eure Sache vertritt. Vgl. 425, 930. Übrigens ist an die schon in Homerischer Zeit bestehende Privatgastfreundschaft, nicht an die nachhomerische Institution der Staatsgastfreundschaft zu denken. νόσφιν kommt bei den Tragi- kern sonst nicht vor; denn Soph. Fragm. 1028 ist unecht. ἡγητῶν, Wegweiser.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-134

⁵³

⁵⁴

κλάδοι γε μὲν δή: die Zweige nun ja freilich machen eure Reise begreiflich. ἀφικτόρων, ἱκετῶν, zu 1.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-135

⁵⁵

⁵⁶

ἀγωνίοις: zu 195. σει,

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-136

⁵⁷

⁵⁸

συνοίσεται, Schol. συμφωνή darin allein wird Hellas durch Vermutung mit der Sache (der Wirklichkeit) zusammentreffen" d. i. , dies allein kann ein Grieche aus euren Zweigen richtig schließen, daß ihr Schutzflehende seid". Bei δίκαιον ἦν ist ἄν nicht unbe- dingt erforderlich. Freilich könnte es ursprünglich ἂν εἰκάσαι für ἐπεικάσαι, womit die legitime Cäsur gewonnen würde (doch vgl. 406, 920, Pers. 254 u. a.), oder καὶ πόλλ᾽ ἂν ἄλλ᾽ ἐπεικάσαι geheißen haben.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-137

⁵⁹

⁶⁰

,,Wenn nicht für einen An- wesenden die Stimme dazu da wäre Kunde zu geben“, d.i. wo- zu weitere Vermutungen, da bei persönlicher Gegenwart die Sprache alles genau mitteilen kann?"

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-138

⁶¹

⁶²

ἀμφὶ κόσμου: Schol. περὶ τοῦ κόσμου ἡμῶν ὅτι βάρβαρος. Der Akk. (,, was meine Tracht anbe- langt") wie Xen. Memor. I 1, 20 τὸν περὶ τοὺς θεοὺς οὐδὲν ἀσεβὲς οὔτ᾽ εἰπόντα οὔτε πράξαντα.

253-254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-139

⁶³

⁶⁴

ἔτην: Schol. νῦν δημότην, besser ιδιώτην (privatum) Vgl. Fragm. 377 οὔτε δῆμος οὔτ᾽ ἔτης ἀνήρ, Eur. Fragm. 1014 πόλεως μὲν ἀρχῷ, φωτὶ δ᾽ οὐκ ἔτῃ πρέπον, Hesych. ἔται· ἑταῖροι, συνήθεις, πολῖται, δημόται φίλοι, ἐπίκουροι. - τηρὸν Ἑρμοῦ ῥάβδον, a. i. κήρυκα, einen Abgesandten des Königs oder Volkes. τηρόν (Schol. φύλακα) regiert wie τηροῦντα den Akk. ῥάβδον, also s. v. a. ῥαβδότηρον, ῥαβδοῦχον. Vgl. Pers. 982 μύρια πεμπαστάν, Cho. 23 χοὰς προπομπός und unten 254, 368.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-140

⁶⁵

⁶⁶

πρὸς ταῦτα, in Hinsicht da- rauf, was meinen Rang anbelangt. Vgl. 529.

256-257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-141

⁶⁷

⁶⁸

γηγενούς: als Autochthone wie der attische Erechtheus und Kekrops führt er den bezeichnenden Namen Παλαίχθων. Nach Hesiod war Πελασγός Authochthone: Paus. I 1, 5 Νιόβης δὲ καὶ Διὸς παῖς " Αργος έγενετο, ὡς δὲ Ακουσίλαός φησι, καὶ Πελασγός, ἀφ᾿ οὗ κληθῆναι τοὺς τὴν Πελοπόννησον οἰκοῦντας Πελασγούς. Ησίοδος δὲ τὸν Πελασγὸν αὐτόχθονα φησιν εἶναι, ebd. VIII 1, 2 φασί δὲ Αρκάδες ὡς Πελασγός γένοιτο ἐν τῇ γῇ ταύτῃ πρῶτος.. πεποίηται δὲ καὶ Ασίῳ τοιάδε ἐς αὐτόν· ἀντίθεον δὲ Πέλασγον ἐν ὑψικό- μοισιν ὄρεσσι γαῖα μέλαιν᾽ ἀνέδωκεν, ἵνα θνητῶν γένος εἴη“. Pelasgos ist der erste König der Pelasger als ἥρως ἐπώνυμος. Vgl. Schol. zu Apoll. Rh. IV 266 οἱ ἀπὸ Δευκαλίωνος τὸ γένος ἔχοντες ἐβασίλευον Θεσσα λίας, ὥς φησιν Εκαταῖος Ἡσίοδος· ἡ Θεσσαλία δὲ Πελασγία ἐκαλεῖτο ἀπὸ Πελασγοῦ τοῦ βασι λεύοντος. Argos galt als Mittel- punkt des Reiches des Pelasgos vielleicht infolge unrichtiger Auf- fassung des Homerischen Πελασγικὸν " Αργος, welches nach B 681 in Thessalien zu suchen ist. Vgl. Schol. zu Eur. Or. 932 ὁ δὲ Πελασγὸς πρῶτος ἄρτου κατασκευὴν ἐξευρε πάλαι τῶν ἀνθρώπων τοῖς δράγμασι σιτουμένων καὶ Πελασγικὸν τὸ Ἄργος ὠνόμασεν.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-142

⁶⁹

⁷⁰

εὐλόγως wie 47 (passend). καὶ

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-143

⁷¹

⁷²

δι᾽ ἁγνὸς für διάλγος Words- worth. Gewöhnlich steht bei den Tragikern die ihrem Kasus nach- gestellte Präposition im Trimeter entweder zwischen Substantiv und einem Attribut wie βουστάσεις πρὸς πατρός Prom. 680 oder mit Ana- strophe am Ende des Trimeters. Eine Ausnahme machen die nicht anastrophischen Präpositionen, d. i. apostrophierte Präpositionen und Formen wie ὑπαί, διαί, auch ἀντί, ἀμφί (Ag. 1276, Eum. 420). ἁγνὸς wie Pers. 500 ἁγνοῦ Στρυ μόνος, Prom. 838 ἵησι σεπτὸν Νεῖλος εὔποτον ῥέος. Gern geben die griechischen Dichter dem fließenden Wasser Epitheta wie ἁγνός, σεμνός, εὔνδρος, εὔποτος, weil die Be- wohner eines heißen Landes für solche Eigenschaften des Wassers besondere Empfindung haben.

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-144

⁷³

⁷⁴

τὸ πρὸς δύνοντος ἡλίου, den Teil, welcher westlich vom Strymon liegt, Schol. τοῦ πρὸς δυσμὰς μέρους Στρυμόνος κρατῶ. Gerne benützt Aschylos die Gelegenheit, geo- graphische und ethnologische Be- lehrung zu geben. Vgl. 285 ff., Schol. zu Aristoph. Frö. 928 πολὺς ὁ Αἰσχύλος ἐν τῷ ποταμοὺς καὶ ὄρη λέγειν. 2621. ὁρίζομαι wie Eur. Fragm. 696 ὦ γαῖα πατρίς, ἣν Πέλοψ ὁρίζεται, Plat. Menex. S. 239 Ε Δαρεῖος πεζῇ μέχρι Σκυθῶν τὴν ἀρχὴν ὡρίσατο:,, Die Marken meiner Herrschaft umfassen das Land der Perrhäber und jenseit des Pindos die Höhen ( λέπας für das über- lieferte πέλας) der Päonier und das Gebirge von Dodona. Dort reicht sie bis ans Meer" (die Meerflut als Grenze schränkt sie ein, vgl. Verg. Aen. I 287 Caesar, imperium Oceano, famam qui terminet astris). Über die Περραιβοί Hom. Β 749., Strab. IX S. 441f. Äschylos denkt sich dieselben im Norden von Thes- salien. Dodona lag am Fuße des Berges Tomaros (oder Tmaros), Strab. VII S. 328. Wie Eustath. zu Hom. Π 233 Ζεῦ ἄνα Δωδωναίε Πελασγικέ bemerkt: ὅτι δὲ περὶ τοὺς τοιούτους τόπους καὶ γῆ Παιόνων ἐστι, δηλοῖ ὁ γράψας οὕτω· Παίοσιν ὅμοροι Σελλοὶ καὶ Δόλοπες περὶ Δωδώνην μέχρις Αχελώου, so scheint Aschylos die Wohnsitze der Päo- nier in dem Bergland westlich vom Pindos anzusetzen.

265-266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-145

⁷⁵

⁷⁶

Mit τῶνδε . . κρατῶ („,über diese Völker herrsche ich nach dieser Seite") faßt der König die vorher genannten Gebiete zusammen, um nunmehr auf Apien als Haupt- land ( αὐτῆς) seines Reiches über- zugehen. Über die Ausdehnung der Pelasger vgl. Strabon V S. 220 f.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-146

⁷⁷

⁷⁸

Απις: Apollod. Π 1, 1, 3 Φορωνεὺς ἁπάσης τῆς ὕστερον Πελο- ποννήσου προσαγορευθείσης δυνα στεύων ἐκ Τηλεδίκης νύμφης Απιν καὶ Νιόβην ἐγέννησεν κτἑ. Curtius Gr. Etym. S. 4695 führt mit Pott. Etym. Forsch. II S. 43 den Namen Απία auf den Stamm âp (Wasser) zurück (,,Wasserland") und ver- gleicht damit den slavischen Namen Morea (von morje mare). Wenn diese Ableitung richtig ist, dann dürfte die Benennung von den Doriern ausgegangen sein, welche von Naupaktos nach dem Peloponnes übersetzten. Vgl. Schol., Paus. X 38, 10, Strab. IX S. 426, Apollod. II 8, 2. Natürlich ist nicht 'Aria nach Απις benannt, sondern um- gekehrt ' Απις der ἥρως ἐπώνυμος von Απία. πέρα Substantiv wie Ag. 200 Χαλκίδος πέραν ἔχων.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-147

⁷⁹

⁸⁰

Ιατρόμαντις: Eustath. zur I. S. 48, 35 οἱ παλαιοὶ ἐν τῷ „, ἀλλ᾽ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν φασὶ καὶ ὅτι κοινή πως ἐστι τέχνη ἰατρικὴ καὶ μαντική. Μελάμπους οὖν καὶ Πολύειδος ἀμφότεροι ἐπ' ἀμφοῖν ἔνδοξοι ἐγένοντο, Aesch. Εum. 62 ἰατρόμαντις δ᾽ ἐστὶ (Apollon) καὶ τερασκόπος, Aristoph. Plut. 11 Ιατρὸς ὢν καὶ μάντις, ὥς φασιν, σοφός, Haeser, Gesch. der Medicin, 1853, I S. 1: Der rohen Empirie folgt sehr bald eine gewisse Theorie; zu- erst diejenige, welche Krankheiten vom Zorn der Götter herleitet und durch religiöse Mittel zu sühnen sucht. Die ersten Ärzte sind die Weisen des Volkes, die Priester. Deshalb steht die Heilkunde bei allen Völkern des grauen Alter- tums sowie bei denen, die sich noch jetzt im Urzustande beobachten lassen, in der innigsten Verbindung mit dem religiösen Kultus." Apis ist Sohn des Apollon wie Asklepios.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-148

⁸¹

⁸²

τά, ἅ: zu 177. παλαιῶν αἱμάτων μιάσμασιν: Schol. ὡς τῶν πολιτῶν αὐτοκτονησάντον, nach der Vorstellung, daß ursprünglich ein Krieg aller gegen alle bestand, vgl. Plat. Prot. S. 322B, Hor. sat. 13, 99 ff.

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-149

⁸³

⁸⁴

μητρυιά δάκη (für μηνεῖται ἄκη): die Erde, welche die Un- getüme hervorbrachte, war nicht eine segenspendende Mutter ( Γῆ μήτηρ), sondern eine Stiefmutter, vgl. Plat. Menex. S. 237 Β τρεφο- μένους οὐχ ὑπὸ μητρυιᾶς ὡς ἄλλοι, ἀλλ' ὑπὸ μητρὸς τῆς χώρας, Hesiod W. u. Τ. 825 ἄλλοτε μητρυιή πέλει ἡμέρη, ἄλλοτε μήτηρ, Aesch. Prom. 752 Σαλμυδησσία γνάθος, ἐχθρόξενος ναύταισι, μητρυιὰ νεῶν. vermutet μητρυιᾶς δίκην. (monstra) zu τά. Tucker δάκη

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-150

⁸⁵

⁸⁶

Mit δρακονθόμιλος vgl. γυναικοπληθής ( όμιλος Pers. 126, ξύλλογος Eur. Alk. 951).

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-151

⁸⁷

⁸⁸

ἄκη τοματα (heilende Mittel) wie Cho. 537 ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων, vgl. φάρμακα τέμνειν und ἐντέμνων ἄκος Ag. 17.

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-152

⁸⁹

⁹⁰

ἀμέμπτως, d. i. ohne schwere Opfer für das Land.

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-153

⁹¹

⁹²

Er erreichte, daß zum Danke fürderhin seiner in Gebet und Opfer gedacht wurde." Apollod. Π 1, 1, 3 Απις . . νομισθεὶς θεὸς ἐκλήθη Σάραπις. Mit ἀντίμισθος vgl. ἀντίφερνος Ag. 415, ἀντήνωρ 450, ἀντίκεντρος Eum. 136, ἀντι- πενθής ebd. 786.

277-278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-154

⁹³

⁹⁴

ἔχουσα δ' (so Heimsöth für ἔχον δ᾽ ἂν mit γρ. ἔχουσαν).. τεκμήρια, d. i. nachdem du mit meiner Person genau bekannt ge- macht bist. ἐξεύχοιο ἄν Wie πράσσοις ἄν 326, λέγοις ἄν 465 und Sieb. 247, imperativisch.

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-155

⁹⁵

⁹⁶

Vgl. zu 207. Für πόλις erwartet man eher lɛós (die Leute hier).

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-156

⁹⁷

⁹⁸

σπέρματα (Plural) wie Soph. Ο. Κ. 600 γῆς ἐμῆς ἀπηλάθην πρὸς τῶν ἐμαυτοῦ σπερμάτων. εὔτεκνος nicht mit vielen Kindern gesegnet" wie Eur. Hek. 620 εὐτεκνώ- τατε Πρίαμε, 810 ebd. εὔπαις, sondern ,, mit einem herrlichen Kinde be- glückt", vgl. εὔτεκνος ξυνωρὶς Eur. Phoen. 1618, auch εὔπαις (ein herrliches Kind) ὁ Λατούς γόνος Iph. T. 1234.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-157

⁹⁹

¹⁰⁰

παντὶ (so Schütz für πάντα) προσφύσω λόγῳ,,, dies werde ich durch jede Art des Beweises (dir) glaubhaft machen" wie Aristoph. Wo. 372 τοῦτό γέ τοι δὴ τῷ νῦν λόγῳ εὖ προσέφυσας (Schol. ἥρμοσας, προσήρμοσας).

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-158

¹⁰¹

¹⁰²

ὅπως wie 296: unver- ständlich ist mir, wie ihr von hier, von Argos kommt". τόδε Αργεῖον wie ἐκ τοῦδε " Αργους. Schütz er- klärt τόδε: vos tales quales video. Meineke vermutet dafür ποθ᾽.

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-159

¹⁰³

¹⁰⁴

μᾶλλον ἐμφερέστεραι wie μᾶλλον ἐνδικώτερος Sieb. 660. In ähnlicher Weise spricht in der Νιόβη Amphion zu den Lydischen Jungfrauen (dem Chore): " Ιστρος τοιαύτας παρθένους ἐξεύχεται τρέφειν ὅ θ᾽ ἁγνὸς Φᾶσις (Fragm.155).

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-160

¹⁰⁵

¹⁰⁶

Νεῖλος ἂν θρέψειε wie in der vorher angeführten Stelle Ιστρος . . τρέφειν κτἑ. Die Fluß- götter des Landes galten als κουροτρόφοι, weshalb ihnen wie dem Απόλλων κουροτρόφος beim Eintritt in das Mannesalter eine Locke geweiht wurde, Cho. 6, Hom. Ψ 141.

288-289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-161

¹⁰⁷

¹⁰⁸

,,Und Kyprisches Gepräge ist ähnlich in Frauengestalten ge- stempelt von männlichen Prägern“, d. h. ,,Kyprische Väter erzeugen ähnliche Tächter", denn τίκτουσιν δὲ γυναῖκες ἐοικότα τέκνα γονεῦσιν (Hesiod W. u. Τ. 235). — εἰκώς wie Cho. 558 ξένῳ γὰρ εἰκώς. Für Κύπριος (in der Handschrift ist Κύπρις in κύπριος korrigiert) ver- langt Hartung Κύπρος, weil Ana- päste von Wörtern, die erst durch Position zum Anapäst geworden sind, sich selten finden. Doch vgl. ἑκατὸν δὶς Pers. 346, ὕπατός τε Ag. 514.

290-291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-162

¹⁰⁹

¹¹⁰

Ινδάς (so Bothe für ίνδούς) . τοίας (für εἶναι Heimsöth, vgl. das Schol., welches in der Hand- schrift bei 293 steht, ursprünglich aber wohl hierher gehörte, λείπει εἶναι) · ἀστυγειτονουμένην (30 Stanley für ἀστυγειτονουμένας):,,und von weidenden Indierinnen von gleichem Aussehen (wie ihr) höre ich, daß sie auf Kamelen wie auf Pferden reiten auf Maultiersätteln über das Land hin, welches in der Nachbarschaft der Äthiopen be- wohnt wird". Die Vorstellung des Dichters, nach welcher Äthiopien an Indien grenzt, ergibt sich aus Prom. 834 ἥξεις κελαινὸν φύλον, οἳ πρὸς ἡλίου ναίουσι πηγαῖς (also im Osten), ἔνθα ποταμὸς Αιθίοψ. Ein Volk Καμηλοβοσκοί in Karmania erwähnt Markianos Peripl. 20, vgl. Strab. XVI S. 768, Tümpel Jahrb. f. klass. Philol. XVI Suppl. S. 181. ἱπποβάμοσιν nicht ἵπποις ἐοικυίαις κατὰ τὸ τάχος, sondern welche wie Reitpferde dienen". τοίας wie Hom. Ψ 66 πάντ' αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ' εἰκυῖα καὶ φωνὴν καὶ τοῖα περὶ χροῒ εἵματα ἕστο. ἀστραβιζούσας, νωτοφόρου- μένας (Schol.). ἀστράβη ist der hölzerne Saumsattel. Ζυ άστυ- γειτονουμένην vgl. Hesych. ἀστύ- γειτον· πλησιόχωρον. Der Akk. wie in στεῖχ᾽ ἀνηρότους γύας Prom. 734 (Schol. κατὰ τὴν χθόνα), τὸν αἰπὸν οὐρανὸν διφρηλατών Soph. Αi. 845.

293. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-163

¹¹¹

¹¹²

ἀνάνδρους, Männer ver- schmühend, vgl. Prom. 749 Αμα- ζόνων στρατὸν στυγάνορα. κρεοβόρους scheint nach dem Schol. zu Hom. Γ 189 ὠνομάσθησαν δὲ ( αἱ ' Αμαζόνες) παρὰ τὸ μὴ ἔχειν τὸν ἕτερον τῶν μαζῶν ἢ παρὰ τὸ μὴ χρῆσθαι μάζαις auf die Ableitung des Namens von μᾶζα hinzuweisen (Fleisch, kein Brot essend).

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-164

¹¹³

¹¹⁴

Als Bogenschützinnen werden die Amazonen auch Eum. 631, Pind. Οl. 13, 89, Herod. IV 114, Strab. ΧΙ S. 504 bezeichnet, während sie nach der älteren Vor- stellung mit den schweren Waffen der Heroen kämpfen. τὰς Αμαζόνας ᾔκασα ἂν ὑμᾶς, die (sagenberühmten) Amazonen würde ich in euch vermuten.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-165

¹¹⁵

¹¹⁶

Vgl. Ag. 548 πῶς διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου. δή;

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-166

¹¹⁷

¹¹⁸

κληδοῦχος ist altertumliche Bezeichnung für „Priesterin". Vgl. Eur. Iph. Τ. 132, 1462, Hipp. 541. Zur Sache vgl. Hesych. Ιω καλλίθυια. Ιὼ καλλίθυια ἐκαλεῖτο ἡ πρώτη ἱέρεια τῆς Ἥρας (30 Scaliger für Αθηνᾶς). Der Aus- druck κληδοῦχος scheint eine Reminiszenz an Fragm. 4 des epischen Gedichts Φορωνίς zu ent- halten: Καλλιθόη κλειδούχος Ολυμ- πιάδος βασιλείης " Ηρης ' Αργείης, ἢ στέμμασι καὶ θυσάνοισι κόσμησεν πέρι κίονα ἀνάσσης. Vgl. Einl. S. 10. πρώτη μακρὸν an

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-167

¹¹⁹

¹²⁰

ὡς μάλιστα, wie maxime in Antworten zur Bestätigung dient. Mit,,gewiß, sie war es", be- stätigt der König die Angabe der Danaiden auf Grund der argivischen Tradition. ,,In omni hoc diverbio tenendum est cognita habere regem ea de quibus quaerit et quaerere dumtaxat ut exploret verane falsa dicant virgines' แ Hermann. Vgl. 314. — φάτις κρατεῖ wie Pers. 740, fama obtinet. In der Lücke, welche schon durch die Stichomythie angezeigt wird und zuerst von Pearson bemerkt wurde, kann ein Gedanke wie ταύτης ἔρωτι θάλπεται Διὸς κέαρ verloren gegangen sein.

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-168

¹²¹

¹²²

μὴ ( ἆρα μὴ, μῶν) bezieht sich mehr auf μιχθῆναι βροτῷ als auf λόγος τις ( ἐστι): „. Es hat sich doch nicht gar Zeus, wie eine Sage geht, mit einer Sterblichen ver- bunden." Vgl. Hom. Β 821 θεά βροτῷ εὐνηθεῖσα.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-169

¹²³

¹²⁴

κού (so Stanley für καὶ) κρύπτ᾽ ἀφ' (so für κρυπτά γ ταμπαλάγματα (so Hermann für παλλαγμάτων nach Hesych. ἐμπα- λούγματα d. i. ἐμπαλάγματα· αἱ περιπλοκαί): „, und nicht verborgen vor Hera blieben diese Um- armungen". Vgl. Eur. Bakch. 98 κρυπτὸν ἀφ᾽ Ἥρας, Hom. Ψ 110 κεκρυμμένα ἀπ᾿ ἄλλων. In κἄκρυπτά γ' Ἥρας, wie Hermann schreibt, entzieht sich der Gen. einer glaubhaften Erklärung, da Ausdrücke wie δίκας ἀφόβητος, ἀγύμναστος λόγων, σωτηρίας ανελπις, ἀλαμπὲς ἡλίου anderer Art sind.

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-170

¹²⁵

¹²⁶

πῶς: nach dem Schol. τὰ νείκη Διὸς καὶ Ἥρας εἰς τί κατέ- ληξαν; erwartet man ποῖ, welches vielleicht, wie Eur. Hek. 820 τί, in πῶς verwandelt wurde zur Be- seitigung des Hiatus, den sich die Tragiker vor our gestatteten (zu 310). Vgl. Cho. 526 καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος; Soph. Ο. Κ. 476, Eur. Hek. 419, doch Pers. 737 πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτᾶν. βασιλέοιν ist der Deutlichkeit halber für βασιλέων gesetzt, weil in der Überlieferung häufig der Plural an die Stelle des Dual getreten ist.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-171

¹²⁷

¹²⁸

Αργεία θεός: wie Athena die Göttin von Athen, Dionysos der Gott von Theben, so ist Hera die Göttin von Argos, wo sie auf einer Anhöhe zwischen Argos und Mykenä einen berühmten Tempel hatte. Vgl. Pind. Nem. X 2 " Αργος Ἥρας δῶμα θεοπρεπές. Eine all- gemeinere Bedeutung hat wohl das Homerische Ἥρη Αργείη 48, E 908.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-172

¹²⁹

¹³⁰

πελάζει ἐπὶ βοΐ scheint sich aus der Verbindung zweier Vor- stellungen (,, naht der Kuh" und ,,liegt an ihr") zu erklären. Schütz schreibt ἔτ᾽ für ἐπ' (adhuc vaccae Jupiter appropinquavit?). — Das Epitheton εὐκραίρῳ hebt das Un- natürliche hervor.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Die Sage geht, der Hera Tempelschließerin War Jo vormals im Argeierlande hier, Und sie vor Allen, also wird vielfach erzählt

Der König. Wie? Heißt es nicht auch, daß Kronion sie umarmt? 280

Die Chorführerin. Und nicht geheim blieb Heren dieser Liebesbund.

Der König. Doch sage, welches Ende nahm der Götter Zwist?

Die Chorführerin. Zur Sterke schus sie zürnend Argos' Göttin um.

Der König. So nahte Zeus der schöngehörnten Sterke wohl?

Die Chorführerin. Als Stier gestaltet einte sich der Gott mit ihr. 285

Der König. Was that Kronions hochgewaltig Weib darauf?

Die Chorführerin. Sie gab der Kuh den allesschau'nden Hüter bei.

Der König. Wer war der allesschau'nde Hirt, von dem du sprichst?

Die Chorführerin. Hermes erschlug ihn, Argos war's, der Erde Sohn.

Der König. Schuf sie der armen Sterke nicht ein andres Leid? 290

Die Chorführerin. Der Bremse Stich, den wilden, rastlostreibenden.

Der König. Der sie vom Heimatlande trieb in weite Flucht?

Die Chorführerin. Auch dieses sagst du völlig überein mit mir.

Der König. Und nach Kanobos kam sie, kam nach Memphis auch?

Die Chorführerin. Da, sie berührend, weckte Zeus ihr einen Sohn. 295

Der König. Wer rühmt sich nun den gottgebornen Sohn der Kuh?

Die Chorführerin. Er heißt mit Recht von ihrer Rettung Epaphos.

Der König. Und wessen Vater wurde der? Verkünde mir's.

Die Chorführerin. Der Libya, des großen Landes Königin.

Der König. Und wer entsprof dann, sage mir, aus ihrem Schoof? 300

Die Chorführerin. Des Vaters Vater Belos mit zwei Spröflingen.

Der König. Enthülle mir des Vaters weisen Namen nun.

Die Chorführerin. Fürst Danaos, deß Bruder fünfzig Söhne hat.

Der König. Auch dessen Namen nenne mir in klarem Wort.

Die Chorführerin.

Current edition Experimental

Χορος φρόντισον καὶ γενοῦ πανδίκως εὐσεβὴς πρόξενος: τὰν φυγάδα μὴ προδῷς, 420 τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς δυσθέοις ὀρμέναν: 34 423

Χορος μηδ᾽ ἴδῃς μ᾽ ἐξ ἑδρᾶν πολυθέων ῥυσια- σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός. 425 γνῶθι δ᾽ ὕβριν ἀνέρων καὶ φύλαξαι κότον. 428

Χορος μή τι τλῇς τὰν 35 ἱκέτιν εἰσιδεῖν ἀπὸ βρετέων βίᾳ δίκας ἀγομέναν 430 ἱππηδὸν ἀμπύκων, πολυμίτων 36 πέπλων τ᾽ ἐπιλαβὰς ἐμῶν. 433

Χορος ἴσθι γάρ: παισὶ τάδε καὶ δόμοις, ὁπότερ᾽ ἂν κτίσῃς, μένει ἄρ᾽ ἐκτίνειν 37 435 ὁμοιΐαν 38 θέμιν. τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη. 438

Χορός φρόντισον καὶ γενοῦ πανδίκως εὐσεβὴς πρόξενος· τὰν φυγάδα μὴ προδῷς, 420 τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς δυσθέοις ὀρμέναν·

Χορός μηδʼ ἴδῃς μʼ ἐξ ἑδρᾶν πολυθέων ῥυσια- σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός. 425 γνῶθι δʼ ὕβριν ἀνέρων καὶ φύλαξαι κότον.

Χορός μή τι τλῇς τὰν ἱκέτιν εἰσιδεῖν ἀπὸ βρετέων βίᾳ δίκας ἀγομέναν 430 ἱππηδὸν ἀμπύκων, πολυμίτων πέπλων τʼ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

Χορός ἴσθι γάρ· παισὶ τάδε καὶ δόμοις, ὁπότερʼ ἂν κτίσῃς, μένει ἄρ ἐκτίνειν 435 ὁμοιΐαν θέμιν. τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

Χορός κλυδάζειν ἤρας φασὶ δωμάτων ποτέ. ἰὼ γεινάθλιι τῇ ἰδεῖν ἀργεῖα χθονί.

Βασιλεύς ἣν ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ. 245

Χορός μὴ καὶ λόγος τίς ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ.

Βασιλεύς καὶ κρυπτ' ἄγρας ταῦτα παλλαγμάτων.

Χορός πῶς οὖν τελευτᾶ βασιλέων νείκη τάδε.

Βασιλεύς βύτην γυναῖκ' ἔθηκεν ἕργμα θεός,

Χορός ἐκ οὖν πελάζει ζεὺς ἐπ' οὐκαίρῳ βοΐ, 250

Βασιλεύς φασὶν πρέποντας βουθόρῳ ταύρῳ δέμας,

Χορός τί δὴ πρὸς ταῦτα ἄλοχος ὀχυρὰ διὸς,

Βασιλεύς τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ' ἐπέστησεν βοΐ.

Χορός ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις.

Βασιλεύς ἄργον, ὸν ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε 255

Χορός τί οὖν ἔτυξε δ' ἄλλω δυςπότμῳ βοΐ,

Βασιλεύς " βοηλάτην μύωπα κινητήριον,

Χορός " οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ νείλῳ πάροικοι.

Βασιλεύς τοῖγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Χορός καὶ ταῦτ' ἔλεξας πάντα συγκόλως ἐμοί, 260

Βασιλεύς καὶ μὴν κάνωβον καὶ 'πὶ μέμψιν ἵκετο.

Χορός καὶ ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον,

Βασιλεύς τί οὖν ὁ δῖος πόρτις εὔχεται βοός.

Χορός / Βασιλεύς ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

Χορός / Βασιλεύς λιβύη μέγιστον γῆς καρπουμένη. 265 τί ν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις;

Χορός βῆλον διπαῖδα πατρὸς τέ δ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς τὸ πάνσοφον νῶν ὄνομα τ᾽ τόμοι φράσον.

Χορός δαναὸς δ᾽ ἀδελφόσ ἐστιν πεντηκοστόπαις.

Βασιλεύς καὶ τὸ δαναοῦ γε τ᾽ οὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ. 270

Κληδούχον Ηρας φασὶ δωμάτων ποτέ Ιὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Αργείᾳ χθονὶ, 1

Βα. Ην, ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεί. 300 Μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;

Κο. Καὶ κρυπτά γ Ηρας ταῦτα τῶν παλλαγμάτων.

Βα. Πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε; 2

Κο. Βούτην γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Αργεία θεός. 3

Βα. Οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίςῳ βοΐ;

Κο. Φασὶ τρέποντα βυθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βα. Τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ὀχυρὰ Διός;

Κο. Τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βα. Ποῖον πανόπτην οἰοβεκόλου λέγεις; 310

Κο. Αργον, τὸν Ερμῆς παῖδα γῆς κατέκτακ.

Βα. Τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμω βοΐ;

Κο. Βοηλάτην μύωπα, κινητήριον, Οίστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλει πέλας. Ταγάρ νιν ἐκ τῆς ἤλασες μακρῷ δρόμῳ. 4 315

Βα. Καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. 5 Καὶ μὴν Κάνωβον καπὶ Μέμφιν ἵκετο;

Κο. Καὶ Ζεὺς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον.

Βα. Τί οὖν, ὁ διος πόρτις εὔχεται βοός;

Die Sage geht, der Hera Tempelschließerin

War Jo vormals im Argeierlande hier,

Und sie vor Allen, also wird vielfach erzählt

Der König.

Wie? Heißt es nicht auch, daß Kronion sie umarmt?
280

Die Chorführerin.

Und nicht geheim blieb Heren dieser Liebesbund.

Der König.

Doch sage, welches Ende nahm der Götter Zwist?

Die Chorführerin.

Zur Sterke schus sie zürnend Argos' Göttin um.

Der König.

So nahte Zeus der schöngehörnten Sterke wohl?

Die Chorführerin.

Als Stier gestaltet einte sich der Gott mit ihr.
285

Der König.

Was that Kronions hochgewaltig Weib darauf?

Die Chorführerin.

Sie gab der Kuh den allesschau'nden Hüter bei.

Der König.

Wer war der allesschau'nde Hirt, von dem du sprichst?

Die Chorführerin.

Hermes erschlug ihn, Argos war's, der Erde Sohn.

Der König.

Schuf sie der armen Sterke nicht ein andres Leid?
290

Die Chorführerin.

Der Bremse Stich, den wilden, rastlostreibenden.

Der König.

Der sie vom Heimatlande trieb in weite Flucht?

Die Chorführerin.

Auch dieses sagst du völlig überein mit mir.

Der König.

Und nach Kanobos kam sie, kam nach Memphis auch?

Die Chorführerin.

Da, sie berührend, weckte Zeus ihr einen Sohn.
295

Der König.

Wer rühmt sich nun den gottgebornen Sohn der Kuh?

Die Chorführerin.

Er heißt mit Recht von ihrer Rettung Epaphos.

Der König.

Und wessen Vater wurde der? Verkünde mir's.

Die Chorführerin.

Der Libya, des großen Landes Königin.

Der König.

Und wer entsprof dann, sage mir, aus ihrem Schoof?
300

Die Chorführerin.

Des Vaters Vater Belos mit zwei Spröflingen.

Der König.

Enthülle mir des Vaters weisen Namen nun.

Die Chorführerin.

Fürst Danaos, deß Bruder fünfzig Söhne hat.

Der König.

Auch dessen Namen nenne mir in klarem Wort.

Χορος

φρόντισον καὶ γενοῦ

πανδίκως εὐσεβὴς

πρόξενος: τὰν φυγάδα μὴ προδῷς,
420

τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς

δυσθέοις ὀρμέναν:³⁴

423

Χορος

μηδ᾽ ἴδῃς μ᾽ ἐξ ἑδρᾶν

πολυθέων ῥυσια-

σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός.
425

γνῶθι δ᾽ ὕβριν ἀνέρων

καὶ φύλαξαι κότον.

428

Χορος

μή τι τλῇς τὰν³⁵ ἱκέτιν εἰσιδεῖν

ἀπὸ βρετέων βίᾳ

δίκας ἀγομέναν
430

ἱππηδὸν ἀμπύκων,

πολυμίτων³⁶ πέπλων τ᾽ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

433

Χορος

ἴσθι γάρ: παισὶ τάδε καὶ δόμοις,

ὁπότερ᾽ ἂν κτίσῃς,

μένει ἄρ᾽ ἐκτίνειν³⁷
435

ὁμοιΐαν³⁸ θέμιν.

τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

438

Χορός

φρόντισον καὶ γενοῦ

πανδίκως εὐσεβὴς

πρόξενος· τὰν φυγάδα μὴ προδῷς,
420

τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς

δυσθέοις ὀρμέναν·

Χορός

μηδʼ ἴδῃς μʼ ἐξ ἑδρᾶν

πολυθέων ῥυσια-

σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός.
425

γνῶθι δʼ ὕβριν ἀνέρων

καὶ φύλαξαι κότον.

Χορός

μή τι τλῇς τὰν ἱκέτιν εἰσιδεῖν

ἀπὸ βρετέων βίᾳ

δίκας ἀγομέναν
430

ἱππηδὸν ἀμπύκων,

πολυμίτων πέπλων τʼ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

Χορός

ἴσθι γάρ· παισὶ τάδε καὶ δόμοις,

ὁπότερʼ ἂν κτίσῃς,

μένει ἄρ ἐκτίνειν
435

ὁμοιΐαν θέμιν.

τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

Χορός

κλυδάζειν ἤρας φασὶ δωμάτων ποτέ.

ἰὼ γεινάθλιι τῇ ἰδεῖν ἀργεῖα χθονί.

Βασιλεύς

ἣν ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.
245

Χορός

μὴ καὶ λόγος τίς ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ.

Βασιλεύς

καὶ κρυπτ' ἄγρας ταῦτα παλλαγμάτων.

Χορός

πῶς οὖν τελευτᾶ βασιλέων νείκη τάδε.

Βασιλεύς

βύτην γυναῖκ' ἔθηκεν ἕργμα θεός,

Χορός

ἐκ οὖν πελάζει ζεὺς ἐπ' οὐκαίρῳ βοΐ,
250

Βασιλεύς

φασὶν πρέποντας βουθόρῳ ταύρῳ δέμας,

Χορός

τί δὴ πρὸς ταῦτα ἄλοχος ὀχυρὰ διὸς,

Βασιλεύς

τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ' ἐπέστησεν βοΐ.

Χορός

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις.

Βασιλεύς

ἄργον, ὸν ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε
255

Χορός

τί οὖν ἔτυξε δ' ἄλλω δυςπότμῳ βοΐ,

Βασιλεύς

" βοηλάτην μύωπα κινητήριον,

Χορός

" οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ νείλῳ πάροικοι.

Βασιλεύς

τοῖγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Χορός

καὶ ταῦτ' ἔλεξας πάντα συγκόλως ἐμοί,
260

Βασιλεύς

καὶ μὴν κάνωβον καὶ 'πὶ μέμψιν ἵκετο.

Χορός

καὶ ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον,

Βασιλεύς

τί οὖν ὁ δῖος πόρτις εὔχεται βοός.

Χορός / Βασιλεύς

ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

Χορός / Βασιλεύς

λιβύη μέγιστον γῆς καρπουμένη.
265

τί ν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις;

Χορός

βῆλον διπαῖδα πατρὸς τέ δ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς

τὸ πάνσοφον νῶν ὄνομα τ᾽ τόμοι φράσον.

Χορός

δαναὸς δ᾽ ἀδελφόσ ἐστιν πεντηκοστόπαις.

Βασιλεύς

καὶ τὸ δαναοῦ γε τ᾽ οὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.
270

Κληδούχον Ηρας φασὶ δωμάτων ποτέ

Ιὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Αργείᾳ χθονὶ, ¹

Βα.

Ην, ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεί.
300

Μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;

Κο.

Καὶ κρυπτά γ Ηρας ταῦτα τῶν παλλαγμάτων.

Βα.

Πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε; ²

Κο.

Βούτην γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Αργεία θεός. ³

Βα.

Οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίςῳ βοΐ;

Κο.

Φασὶ τρέποντα βυθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βα.

Τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ὀχυρὰ Διός;

Κο.

Τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βα.

Ποῖον πανόπτην οἰοβεκόλου λέγεις;
310

Κο.

Αργον, τὸν Ερμῆς παῖδα γῆς κατέκτακ.

Βα.

Τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμω βοΐ;

Κο.

Βοηλάτην μύωπα, κινητήριον,

Οίστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλει πέλας.

Ταγάρ νιν ἐκ τῆς ἤλασες μακρῷ δρόμῳ. ⁴
315

Βα.

Καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. ⁵

Καὶ μὴν Κάνωβον καπὶ Μέμφιν ἵκετο;

Κο.

Καὶ Ζεὺς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον.

Βα.

Τί οὖν, ὁ διος πόρτις εὔχεται βοός;

Κο.

Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος,
320

Λιβύη μέγιστον τῆσδὲ γῆς καρπωμένη.

Βα.

Τίν οὖν ἔτ᾿ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις; ⁶

Κο.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βα.

Τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό με φράσον. ⁷