Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Κληδούχον Ηρας φασὶ δωμάτων ποτέ

Ιὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Αργείᾳ χθονὶ, ¹

Βα.

Ην, ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεί.
300

Μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;

Κο.

Καὶ κρυπτά γ Ηρας ταῦτα τῶν παλλαγμάτων.

Βα.

Πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε; ²

Κο.

Βούτην γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Αργεία θεός. ³

Βα.

Οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίςῳ βοΐ;

Κο.

Φασὶ τρέποντα βυθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βα.

Τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ὀχυρὰ Διός;

Κο.

Τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βα.

Ποῖον πανόπτην οἰοβεκόλου λέγεις;
310

Κο.

Αργον, τὸν Ερμῆς παῖδα γῆς κατέκτακ.

Βα.

Τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμω βοΐ;

Κο.

Βοηλάτην μύωπα, κινητήριον,

Οίστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλει πέλας.

Ταγάρ νιν ἐκ τῆς ἤλασες μακρῷ δρόμῳ. ⁴
315

Βα.

Καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. ⁵

Καὶ μὴν Κάνωβον καπὶ Μέμφιν ἵκετο;

Κο.

Καὶ Ζεὺς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον.

Βα.

Τί οὖν, ὁ διος πόρτις εὔχεται βοός;

Κο.

Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος,
320

Λιβύη μέγιστον τῆσδὲ γῆς καρπωμένη.

Βα.

Τίν οὖν ἔτ᾿ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις; ⁶

Κο.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βα.

Τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό με φράσον. ⁷

Κο.

Δαναός δ' ἀδελφός ἐστι πεντηκοστόπαις·
325

Καὶ τοῦ γε Δαναοῦ τοὔνομ᾽ εὐφώνῳ λόγω

Supplices. Aeschylus. ed. Joannes Cornelius de Pauw. Hagae Comitum. 1745.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

Ἱκέτιδες (OCR draft) (Greek) (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 348-437 focus

str. 1

Χορος

Παλαίχθονος τέκος, κλῦθί μου

πρόφρονι καρδίᾳ, Πελασγῶν ἄναξ.

ἴδε με τὰν¹ ἱκέτιν φυγάδα περίδρομον,
350

λυκοδίωκτον² ὡς δάμαλιν ἂμ πέτραις³

ἠλιβάτοις, ἵν᾽⁴ ἀλκᾷ πίσυνος μέμυ-

κε φράζουσα βοτῆρι μόχθους.

354

Βασιλευς

ὁρῶ κλάδοισι νεοδρόποις κατάσκιον

νεύονθ᾽⁵ ὅμιλον τόνδ᾽⁶ ἀγωνίων θεῶν.
355

εἴη δ᾽ ἄνατον πρᾶγμα τοῦτ᾽ ἀστοξένων.

μηδ᾽ ἐξ ἀέλπτων κἀπρομηθήτων πόλει

νεῖκος γένηται: τῶν γὰρ οὐ δεῖται πόλις.

359

ant. 1

Χορος

ἴδοιτο δῆτ᾽⁷ ἄνατον φυγὰν

ἱκεσία Θέμις Διὸς κλαρίου.
360

σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραιόφρων:⁸

ποτιτρόπαιον αἰδόμενος †οὖνπερ⁹

ἱεροδόκα† . .¹⁰

θεῶν λήματ᾽ ἀπ᾽ ἀνδρὸς ἁγνοῦ.

365

Βασιλευς

οὔτοι κάθησθε δωμάτων ἐφέστιοι
365

ἐμῶν. τὸ κοινὸν δ᾽ εἰ μιαίνεται πόλις,

ξυνῇ μελέσθω λαὸς ἐκπονεῖν¹¹ ἄκη.

ἐγὼ δ᾽ ἂν οὐ κραίνοιμ᾽ ὑπόσχεσιν πάρος,¹²

ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε¹³ κοινώσας πέρι.

370

str. 2

Χορος

σύ τοι πόλις, σὺ δὲ τὸ δάμιον:
370

πρύτανις ἄκριτος ὤν,

κρατύνεις βωμόν, ἑστίαν χθονός,

μονοψήφοισι νεύμασιν σέθεν,

μονοσκήπτροισι δ᾽ ἐν θρόνοις¹⁴ χρέος

πᾶν ἐπικραίνεις: ἄγος¹⁵ φυλάσσου.
375
376

Βασιλευς

ἄγος μὲν εἴη τοῖς ἐμοῖς παλιγκότοις,

ὑμῖν δ᾽ ἀρήγειν οὐκ ἔχω βλάβης ἄτερ:

οὐδ᾽ αὖ τόδ᾽ εὖφρον, τάσδ᾽ ἀτιμάσαι λιτάς.

ἀμηχανῶ δὲ καὶ φόβος μ᾽ ἔχει φρένας

δρᾶσαί τε μὴ δρᾶσαί τε¹⁶ καὶ τύχην ἑλεῖν.
380
381

ant. 2

Χορος

τὸν ὑψόθεν σκοπὸν ἐπισκόπει,¹⁷

φύλακα πολυπόνων

βροτῶν, οἳ τοῖς πέλας προσήμενοι

δίκας οὐ τυγχάνουσιν ἐννόμου.

μένει τοι Ζηνὸς ἱκταίου κότος
385

δυσπαραθέλκτους¹⁸ παθόντος οἴκτοις.

387

Βασιλευς

εἴ τοι κρατοῦσι παῖδες Αἰγύπτου σέθεν

νόμῳ πόλεως, φάσκοντες ἐγγύτατα γένους

εἶναι, τίς¹⁹ ἂν τοῖσδ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι;²⁰

δεῖ τοί σε φεύγειν κατὰ νόμους τοὺς οἴκοθεν,
390

ὡς οὐκ ἔχουσι κῦρος οὐδὲν ἀμφὶ σοῦ.

392

str. 3

Χορος

μή τί ποτ᾽ οὖν γενοίμαν ὑποχείριος²¹

κράτεσιν ἀρσένων. ὕπαστρον δέ τοι

μῆχαρ ὁρίζομαι γάμου δύσφρονος

φυγάν:²² ξύμμαχον δ᾽ ἑλόμενος δίκαν
395

κρῖνε σέβας τὸ πρὸς θεῶν.

397

Βασιλευς

οὐκ εὔκριτον τὸ κρῖμα: μή μ᾽ αἱροῦ κριτήν.

εἶπον δὲ καὶ πρίν, οὐκ ἄνευ δήμου τάδε

πράξαιμ᾽ ἄν, οὐδέ περ κρατῶν, μὴ καί²³ ποτε

εἴπῃ λεώς, εἴ πού τι κἀλλοῖον²⁴ τύχοι,²⁵
400

“ἐπήλυδας²⁶ τιμῶν ἀπώλεσας πόλιν.”

402

ant. 3

Χορος

ἀμφοτέροις²⁷ ὁμαίμων τάδ᾽ ἐπισκοπεῖ

Ζεὺς ἑτερορρεπής, νέμων εἰκότως

ἄδικα μὲν κακοῖς, ὅσια δ᾽ ἐννόμοις.

τί τῶνδ᾽ ἐξ ἴσου ῥεπομένων μεταλ-
405

γὲς²⁸ τὸ δίκαιον ἔρξαι;

407

Βασιλευς

δεῖ τοι βαθείας φροντίδος σωτηρίου,

δίκην κολυμβητῆρος, ἐς βυθὸν μολεῖν

δεδορκὸς ὄμμα, μηδ᾽ ἄγαν ᾠνωμένον:²⁹

ὅπως ἄνατα ταῦτα πρῶτα μὲν πόλει,
410

αὐτοῖσί θ᾽ ἡμῖν ἐκτελευτήσει καλῶς,

καὶ μήτε δῆρις ῥυσίων ἐφάψεται

μήτ᾽ ἐν θεῶν ἕδραισιν ὧδ᾽ ἱδρυμένας

ἐκδόντες ὑμᾶς τὸν πανώλεθρον θεὸν

βαρὺν ξύνοικον θησόμεσθ᾽³⁰ ἀλάστορα,
415

ὃς³¹ οὐδ᾽³² ἐν Ἅιδου τὸν θανόντ᾽ ἐλευθεροῖ.

μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν³³ φροντίδος σωτηρίου;

418

str. 4

Χορος

φρόντισον καὶ γενοῦ

πανδίκως εὐσεβὴς

πρόξενος: τὰν φυγάδα μὴ προδῷς,
420

τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς

δυσθέοις ὀρμέναν:³⁴

423

ant. 4

Χορος

μηδ᾽ ἴδῃς μ᾽ ἐξ ἑδρᾶν

πολυθέων ῥυσια-

σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός.
425

γνῶθι δ᾽ ὕβριν ἀνέρων

καὶ φύλαξαι κότον.

428

str. 5

Χορος

μή τι τλῇς τὰν³⁵ ἱκέτιν εἰσιδεῖν

ἀπὸ βρετέων βίᾳ

δίκας ἀγομέναν
430

ἱππηδὸν ἀμπύκων,

πολυμίτων³⁶ πέπλων τ᾽ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

433

ant. 5

Χορος

ἴσθι γάρ: παισὶ τάδε καὶ δόμοις,

ὁπότερ᾽ ἂν κτίσῃς,

μένει ἄρ᾽ ἐκτίνειν³⁷
435

ὁμοιΐαν³⁸ θέμιν.

τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

438

Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 348-437 focus

348

Χορός

Παλαίχθονος τέκος, κλῦθί μου

πρόφρονι καρδίᾳ, Πελασγῶν ἄναξ.

ἴδε με τὰν ἱκέτιν φυγάδα περίδρομον,
350

λυκοδίωκτον ὡς δάμαλιν ἂμ πέτραις

ἠλιβάτοις, ἵνʼ ἀλκᾷ πίσυνος μέμυ-

κε φράζουσα βοτῆρι μόχθους.

354

Βασιλεύς

ὁρῶ κλάδοισι νεοδρόποις κατάσκιον

νεύονθʼ ὅμιλον τόνδʼ ἀγωνίων θεῶν.
355

εἴη δʼ ἄνατον πρᾶγμα τοῦτʼ ἀστοξένων.

μηδʼ ἐξ ἀέλπτων κἀπρομηθήτων πόλει

νεῖκος γένηται· τῶν γὰρ οὐ δεῖται πόλις.

359

Χορός

ἴδοιτο δῆτʼ ἄνατον φυγὰν

ἱκεσία Θέμις Διὸς κλαρίου.
360

σὺ δὲ παρʼ ὀψιγόνου μάθε γεραιόφρων·

ποτιτρόπαιον αἰδόμενος οὖνπερ

ἱεροδόκα

θεῶν λήματʼ ἀπʼ ἀνδρὸς ἁγνοῦ.

365

Βασιλεύς

οὔτοι κάθησθε δωμάτων ἐφέστιοι
365

ἐμῶν. τὸ κοινὸν δʼ εἰ μιαίνεται πόλις,

ξυνῇ μελέσθω λαὸς ἐκπονεῖν ἄκη.

ἐγὼ δʼ ἂν οὐ κραίνοιμʼ ὑπόσχεσιν πάρος,

ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε κοινώσας πέρι.

370

Χορός

σύ τοι πόλις, σὺ δὲ τὸ δάμιον.
370

πρύτανις ἄκριτος ὤν,

κρατύνεις βωμόν, ἑστίαν χθονός,

μονοψήφοισι νεύμασιν σέθεν,

μονοσκήπτροισι δʼ ἐν θρόνοις χρέος

πᾶν ἐπικραίνεις· ἄγος φυλάσσου.
375

376

Βασιλεύς

ἄγος μὲν εἴη τοῖς ἐμοῖς παλιγκότοις,

ὑμῖν δʼ ἀρήγειν οὐκ ἔχω βλάβης ἄτερ.

οὐδʼ αὖ τόδʼ εὖφρον, τάσδʼ ἀτιμάσαι λιτάς.

ἀμηχανῶ δὲ καὶ φόβος μʼ ἔχει φρένας

δρᾶσαί τε μὴ δρᾶσαί τε καὶ τύχην ἑλεῖν.
380

381

Χορός

τὸν ὑψόθεν σκοπὸν ἐπισκόπει,

φύλακα πολυπόνων

βροτῶν, οἳ τοῖς πέλας προσήμενοι

δίκας οὐ τυγχάνουσιν ἐννόμου.

μένει τοι Ζηνὸς ἱκταίου κότος
385

δυσπαραθέλκτους παθόντος οἴκτοις.

387

Βασιλεύς

εἴ τοι κρατοῦσι παῖδες Αἰγύπτου σέθεν

νόμῳ πόλεως, φάσκοντες ἐγγύτατα γένους

εἶναι, τίς ἂν τοῖσδʼ ἀντιωθῆναι θέλοι;

δεῖ τοί σε φεύγειν κατὰ νόμους τοὺς οἴκοθεν,
390

ὡς οὐκ ἔχουσιν κῦρος οὐδὲν ἀμφὶ σοῦ.

392

Χορός

μή τί ποτʼ οὖν γενοίμαν ὑποχείριος

κράτεσιν ἀρσένων. ὕπαστρον δέ τοι

μῆχαρ ὁρίζομαι γάμου δύσφρονος

φυγάν· ξύμμαχον δʼ ἑλόμενος δίκαν
395

κρῖνε σέβας τὸ πρὸς θεῶν.

397

Βασιλεύς

οὐκ εὔκριτον τὸ κρῖμα. μή μʼ αἱροῦ κριτήν.

εἶπον δὲ καὶ πρίν, οὐκ ἄνευ δήμου τάδε

πράξαιμʼ ἄν, οὐδέ περ κρατῶν, μὴ καί ποτε

εἴπῃ λεώς, εἴ πού τι μὴ τοῖον τύχοι,
400

ἐπήλυδας τιμῶν ἀπώλεσας πόλιν.

402

Χορός

ἀμφοτέρους ὁμαίμων τάδʼ ἐπισκοπεῖ

Ζεὺς ἑτερορρεπής, νέμων εἰκότως

ἄδικα μὲν κακοῖς, ὅσια δʼ ἐννόμοις.

τί τῶνδʼ ἐξ ἴσου ῥεπομένων μεταλ-
405

γεῖς τὸ δίκαιον ἔρξας;

407

Βασιλεύς

δεῖ τοι βαθείας φροντίδος σωτηρίου,

δίκην κολυμβητῆρος, ἐς βυθὸν μολεῖν

δεδορκὸς ὄμμα, μηδʼ ἄγαν ᾠνωμένον,

ὅπως ἄνατα ταῦτα πρῶτα μὲν πόλει,
410

αὐτοῖσί θʼ ἡμῖν ἐκτελευτήσει καλῶς,

καὶ μήτε δῆρις ῥυσίων ἐφάψεται

μήτʼ ἐν θεῶν ἕδραισιν ὧδʼ ἱδρυμένας

ἐκδόντες ὑμᾶς τὸν πανώλεθρον θεὸν

βαρὺν ξύνοικον θησόμεσθʼ ἀλάστορα,
415

ὃς οὐδʼ ἐν Ἅιδου τὸν θανόντʼ ἐλευθεροῖ.

μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν φροντίδος σωτηρίου;

418

Χορός

φρόντισον καὶ γενοῦ

πανδίκως εὐσεβὴς

πρόξενος· τὰν φυγάδα μὴ προδῷς,
420

τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς

δυσθέοις ὀρμέναν·

423

Χορός

μηδʼ ἴδῃς μʼ ἐξ ἑδρᾶν

πολυθέων ῥυσια-

σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός.
425

γνῶθι δʼ ὕβριν ἀνέρων

καὶ φύλαξαι κότον.

428

Χορός

μή τι τλῇς τὰν ἱκέτιν εἰσιδεῖν

ἀπὸ βρετέων βίᾳ

δίκας ἀγομέναν
430

ἱππηδὸν ἀμπύκων,

πολυμίτων πέπλων τʼ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

433

Χορός

ἴσθι γάρ· παισὶ τάδε καὶ δόμοις,

ὁπότερʼ ἂν κτίσῃς,

μένει ἄρ ἐκτίνειν
435

ὁμοιΐαν θέμιν.

τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 291 focus

Χορός

κλυδάζειν ἤρας φασὶ δωμάτων ποτέ.

ἰὼ γεινάθλιι τῇ ἰδεῖν ἀργεῖα χθονί.

Βασιλεύς

ἣν ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.
245

Χορός

μὴ καὶ λόγος τίς ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ.

Βασιλεύς

καὶ κρυπτ' ἄγρας ταῦτα παλλαγμάτων.

Χορός

πῶς οὖν τελευτᾶ βασιλέων νείκη τάδε.

Βασιλεύς

βύτην γυναῖκ' ἔθηκεν ἕργμα θεός,

Χορός

ἐκ οὖν πελάζει ζεὺς ἐπ' οὐκαίρῳ βοΐ,
250

Βασιλεύς

φασὶν πρέποντας βουθόρῳ ταύρῳ δέμας,

Χορός

τί δὴ πρὸς ταῦτα ἄλοχος ὀχυρὰ διὸς,

Βασιλεύς

τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ' ἐπέστησεν βοΐ.

Χορός

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις.

Βασιλεύς

ἄργον, ὸν ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε
255

Χορός

τί οὖν ἔτυξε δ' ἄλλω δυςπότμῳ βοΐ,

Βασιλεύς

" βοηλάτην μύωπα κινητήριον,

Χορός

" οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ νείλῳ πάροικοι.

Βασιλεύς

τοῖγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Χορός

καὶ ταῦτ' ἔλεξας πάντα συγκόλως ἐμοί,
260

Βασιλεύς

καὶ μὴν κάνωβον καὶ 'πὶ μέμψιν ἵκετο.

Χορός

καὶ ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον,

Βασιλεύς

τί οὖν ὁ δῖος πόρτις εὔχεται βοός.

Χορός / Βασιλεύς

ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

Χορός / Βασιλεύς

λιβύη μέγιστον γῆς καρπουμένη.
265

τί ν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις;

Χορός

βῆλον διπαῖδα πατρὸς τέ δ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς

τὸ πάνσοφον νῶν ὄνομα τ᾽ τόμοι φράσον.

Χορός

δαναὸς δ᾽ ἀδελφόσ ἐστιν πεντηκοστόπαις.

Βασιλεύς

καὶ τὸ δαναοῦ γε τ᾽ οὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.
270

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 291 focus

ΧΟ.

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ,

ΒΑ.

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;
295

ΧΟ.

κἄκρυπτά γ' Ἥρας ταῦτα ταμπαλάγματα.

ΒΑ.

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

ΧΟ.

βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

ΒΑ.

οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίρῳ βοΐ;
300

ΧΟ.

φασὶν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

ΒΑ.

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

ΧΟ.

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

ΒΑ.

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΧΟ.

῎Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε.
305

ΒΑ.

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

ΧΟ.

βοηλάτην μύωπα κινητήριον·

ΒΑ.

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

ΧΟ.

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

ΒΑ.

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

ΧΟ.

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

ΧΟ.

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

ΒΑ.

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ.

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

ΒΑ.

.
315

ΧΟ.

Λιβύη, μεγίστης ὄνομα γῆς καρπουμένη.

ΒΑ.

τίν οὖν ἐτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

ΧΟ.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

ΒΑ.

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.

ΧΟ.

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.
320

ΒΑ.

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 291 focus

Χορός Δαναΐδων

κληδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονί.

Βασιλεύς Ἀργείων

ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.
280

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;

Χορός Δαναΐδων

καὶ κρυπτά γ' Ἥρας ταῦτα ταμπαλάγματα.

Βασιλεύς Ἀργείων

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Χορός Δαναΐδων

βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Βασιλεύς Ἀργείων

οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾽ εὐκραίρῳ βοΐ;
285

Χορός Δαναΐδων

φασίν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βασιλεύς Ἀργείων

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

Χορός Δαναΐδων

τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βασιλεύς Ἀργείων

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Χορός Δαναΐδων

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
290

Βασιλεύς Ἀργείων

τί δ' οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυςπότμῳ βοΐ;

Χορός Δαναΐδων

βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Βασιλεύς Ἀργείων

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ πέλας.

Χορός Δαναΐδων

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Βασιλεύς Ἀργείων

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
295

Χορός Δαναΐδων

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Βασιλεύς Ἀργείων

...

Χορός Δαναΐδων

καὶ Ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

Βασιλεύς Ἀργείων

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

Χορός Δαναΐδων

Ἔπαφος, ἀληθῶς φυσίων ἐπώνυμος.
300

Βασιλεύς Ἀργείων

...

Χορός Δαναΐδων

Λιβύη, μεγίστης ὄνομα γῆς καρπουμένη.

Βασιλεύς Ἀργείων

τίν' οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις;

Χορός Δαναΐδων

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς Ἀργείων

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.
305

Χορός Δαναΐδων

Δαναός· ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.

Βασιλεύς Ἀργείων

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 291 focus

ΧΟΡΟΣ

Κληδοῦχον Ηρας φασὶ δωμάτων ποτέ

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ' ἐν τὴ ἰδεῖν ᾿Αργεία χθονί;
290

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Ην ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεί.

ΧΟΡΟΣ

Μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μειχθήναι βροτῷ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Κἄκρυπτά καὶ κρυπτά γ' Ηρας ταῦτα ταμπαλάγματα παλλαγμάτων.

ΧΟΡΟΣ

Πῶς οὖν τελευτῷ βασιλέων νείκη τάδε ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν ᾿Αργεία θεός.
295

ΧΟΡΟΣ

Ούκουν πελάζει Ζεὺς ἔτ' ἐπ' εὐκραίρῳ βοΐ;

ΙΚΕΤΙΔΕΣ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Φασίν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

ΧΟΡΟΣ

Τί δῆτα δὴ πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ' ἐπέστησεν βοΐ.

ΧΟΡΟΣ

Ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
305

ΧΟΡΟΣ

Τί οὖν ἔτευξεν ἔτευξε δ' ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

ΧΟΡΟΣ

Οΐστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ ταῦτ' ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ Ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει φυτεύει γόνον.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τίς τί οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟΡΟΣ

Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

¹

ΧΟΡΟΣ

Λιβύη, μέγιστον γῆς μέρος καρπουμένη.
315

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τίν' οὖν ἔτ' ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις ;

ΧΟΡΟΣ

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ' ἐμοῦ πατρός.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.

ΧΟΡΟΣ

Δαναός, ἀδελφὸς δ' ἐστὶ πεντηκοντάπαις πεντηκοστόπαις.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοῦ δαναοί γε τοὔνομ' ἀφθόνῳ λόγῳ.
320

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 291 focus

κληδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονί.

¹²³⁴⁵⁶

nulla personae nota in M. πάντα παντὶ λόγῳ λόγῳ λόγων, ut vid., Μ. ἄπιστα paragraphus praefixa in M. ἄπιστα ἄπειστα Μ. ὅπως ποθ' γυναιξίν γυναιξίν γυναιξὶ δ᾽ Μ. θρέψειεν θρέψειεν Μ. Κύπριος Κύπριοσ Κύπρισ Μ. Ἰνδάς τ' Ἰνδάς ἰνδούσ Μ. ἀκούω ἀκούω ἀκούων Μ. ἱπποβάμοσιν ἱπποβάμοσιν ἱπποβάμοισιν Μ. καμήλοις ἀστραβιζούσας τοίας καμήλοις ἀστραβιζούσα σ (- aco ante ras.) M. κρεοβόρους κρεοβόρους κρεοβρότουσ Μ. δ' delet δ᾽ ἂν δ᾽ ἂν ἂν Μ. nullae personarum notae in M. φασὶ φασὶ φάσ vel φᾶσ Μ. τῇδ᾽ ἐν τῇδ᾽ ἐν τὴ ἰδεῖν Μ.

ΒΑ.

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.

ΒΑ.

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;
300

ΧΟ.

κἄκρυπτά γ' Ἥρας ταῦτα ταμπαλάγματα.

ΒΑ.

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

ΧΟ.

βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

ΒΑ.

οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίρῳ βοΐ;

ΧΟ.

φασίν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.
305

ΒΑ.

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

ΧΟ.

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

ΒΑ.

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΧΟ.

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε.

ΒΑ.

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;
310

ΧΟ.

βοηλάτην μύωπα, κινητήριον.

ΒΑ.

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

ΧΟ.

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

ΒΑ.

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.

ΧΟ.

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.
315

⁷⁸⁹¹⁰¹¹

ἦν ἦν ἣν Μ. Post 299 lacunam notavit Pearson: coryphaei versus intercidit. κἄκρυπτά . . ταμπαλάγματα κἄκρυπτά . . τἀμπαλάγματα cl. Hesych. ἐμπαλούγματα (ἐμπαλάγματα Salmasius)· αἱ ἐμπλοκαί καὶ κρυπτὰ παλλαγμάτων Μ. βασιλέων scribendum videtur βασιλέοιν. βοῦν τὴν βοῦν τὴν βούν την Μ. ἐπ' ἔτ᾽ πρέποντα πρέποντα πρέποντασ Μ. δῆτα δῆτα δὴ Μ. πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος προσταῦτα λόχοισ Μ. ἰσχυρὰ Διός ἰσχυρὰ Διός χυραδιοσ Μ. πάνθ᾽ πᾶνθ' τὸ πᾶνθ' Μ. ἔτευξεν ἔτευξεν ἔτευξε δ' Μ. αὐτὸν αὐτὸν Ἰνάχου πέλας πέλας πέδασ M, in marg. οἶμαι παῖδες m. γῆς γῆς τῆσ Μ. κἀπὶ κἀὶπι Μ. Post 315 versum regis excidisse vidit Hermann.

ΧΟ.

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

ΒΑ.

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ.

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

Λιβύη, μέγιστον γῆς καρπουμένη.

ΒΑ.

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;
320

ΧΟ.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

ΒΑ.

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.

ΧΟ.

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.

ΒΑ.

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

ΧΟ.

Aeschyli Supplices (OCR draft) Experimental (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 291 focus

ΧΟ.

κληιδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῆιδ᾽ ἐν ᾿Αργείαι χθονί.

ΠΕΛ.

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.

ΧΟ.

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μειχθῆναι βροτῶι;

ΧΟ.

ἄκρυπτά γ᾽ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματ᾽ ἦν.
295

ΠΕΛ.

πῶς οὖν τελευτᾶι βασιλέοιν νείκη τάδε;

ΧΟ.

βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν ᾿Αργεία θεός.

ΠΕΛ.

οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίρωι βοΐ;

ΧΟ.

φασίν, πρέποντα βουθόρωι ταύρωι δέμας.

ΠΕΛ.

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;
300

ΧΟ.

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

ΠΕΛ.

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΧΟ.

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε.

ΠΕΛ.

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμωι βοΐ;

ΧΟ.

βοηλάτην μύωπα, κινητήριον.
305

ΠΕΛ.

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν Ἰνάχου πέλας.

ΧΟ.

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῶι δρόμωι.

Apparatus Criticus

(δ᾽) add. Abresch τῆιδ᾽ ἐν ᾿Αργείαι τῇ ἰδεῖν ᾿Α. ¹ ἄκρυπτά καὶ κρυπτά κάκρυπτα τἀμπαλάγματ᾽ ταῦτα παλλαγμάτων παλλακεύματ᾽ βασιλέοιν βασιλέων βοῦν τὴν βού.την ² πρέποντα πρέποντας δῆτα δή ἄλοχος ἰσχυρὰ ταῦτα λόχοις χυρα τὸν πάνθ᾽ τὸ πάνθ᾽ ἔτευξεν ἔτευξε δ' Ἰνάχου πέλας οἱ νείλου πέδας οἶμαι παῖδες γῆς τῆς

ΠΕΛ.

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.

ΧΟ.

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

ΧΟ.

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.
310

ΠΕΛ.

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ.

Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

ΧΟ.

Λιβύη, μέγιστον (ὄνομα) γῆς καρπουμένη.

ΠΕΛ.

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

ΧΟ.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.
315

ΠΕΛ.

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.

ΧΟ.

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.

ΠΕΛ.

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοὔνομ᾽ ἀφθόνωι λόγωι.

Translations (8)

Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 348-435 focus

Son of Palaechthon, lord of the Pelasgians, hear me with a benign heart.

Behold me, your suppliant, a fugitive, running around like a heifer chased by wolves upon precipitous crags, where, confident in his help, she lows to tell the herdsman of her distress.
350

354

King

I see

a company of assembled gods assenting beneath the shade of fresh-plucked boughs. Nevertheless may this affair of claimants to the friendship of our city bring no mischief in its wake! And let no feud come upon the state from causes unforeseen and unforestalled; for the state has no need of such trouble.
355

359

Chorus

Indeed,

may Justice, daughter of Zeus the Apportioner, Justice who protects the suppliant, look upon our flight that it bring no mischief in its wake. But you, aged in experience, learn from one of younger birth. If you show mercy to a suppliant ... from a man of holiness.
360

365

King

It is not my own house at whose hearth you sit. If the state is stained by pollution in its commonalty, in common let the people strive to work out the cure. For myself, I will pledge no promise before I have communicated these events to all the citizens.
365

370

Chorus

You are the state, you are the people. Being subject to no judge, you rule the altar, your country’s hearth by your will’s sole ordinance; and, enthroned in sole sovereignty,
370

you determine every issue. Beware pollution!
375

376

King

Pollution on my enemies! But without harm I do not know how to help you. And yet again, it is not well advised to slight these supplications. I am perplexed, and fear possesses my soul

whether to act, or not to act and take what fortune sends.
380

381

Chorus

Look to him who looks down from above, to him, the guardian of mortals sore-distressed, who appeal to their neighbors, yet do not obtain the justice that is their right.

The wrath of Zeus, the suppliant’s god, remains, and will not be softened by a sufferer’s complaints.
385

387

King

If the sons of Aegyptus have authority over you by the law of your country claiming that they are nearest of kin, who would wish to contest it?

You must plead in accordance with the laws of the land you have fled, that they have no authority over you.
390

392

Chorus

Never, oh never, may I fall subject to the power and authority of these men. I am determined to flee to escape this marriage that offends my soul, piloting my course by the stars.

Take Justice as your ally, and render judgment for the cause deemed righteous by the gods.
395

397

King

The judgment is not easy—do not make me the judge. I have declared already that, though I am ruler, I will not do this thing without the consent of my people, lest hereafter,

if any evil befall, the people should say, You honored aliens and brought ruin upon your own land.
400

402

Chorus

Kindred to both in blood, Zeus surveys both sides alike in this dispute with an impartial scale, apportioning, as is due, to the wicked their wrongdoing and to the godly their works of righteousness.

When these things are thus equally balanced, why do you fear to act justly?
405

407

King

Surely there is need of deep and salutary counsel; need for a keen-sighted eye, not confused, to descend, like some diver, into the depths;

that to the state above all things this matter may not work mischief, but may end well for us; that strife may not seize you for its prize, nor yet that we surrender you from these seats of sanctuary,
410

and bring upon ourselves the dire, abiding vengeance of the all-destroying god, who, even in the realm of Death, does not set his victim free. Surely you cannot think there is no need of salutary counsel?
415

418

Chorus

Take counsel, and, as is your sacred duty, prove yourself our sacred

champion. Do not betray the fugitive who has been impiously cast out and driven from afar.
420

423

And see me not ravished from this sanctuary of many gods,

oh you who hold sovereign power over the land. Recognize men’s wantonness, and guard against wrath.
425

428

Do not see your suppliant dragged, in spite of justice, from the images of the gods,

like a horse by the bridle, and see rude hands laid upon my fine-woven robes.
430

433

For be assured of this—whichever end you bring to pass, to your children and house

does it remain to make full payment.¹Consider these just ordinances of God.
435

The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 291 focus

They say that Io was once key-bearer [of the] temple of Juno in this Argive land, whom, as chiefly and great rumour prevails * *

PELASGUS

Is there not a tale that Jove mingled with a mortal ?

CHORUS

And this intercourse without the knowledge of Juno **

PELASGUS

How then did this strife of the powers end ?

CHORUS

The Argive goddess made the woman an heifer.

PELASGUS

Did Jove still approach the well-horned heifer.

CHORUS

They say [that he did so,] likening his body to a cow-leaping bull.

PELASGUS

What truly on this did the mighty wife of Jove ?

CHORUS

She placed over the heifer an all-seeing keeper.

PELASGUS

What all-viewing herdsman do you mean ?

CHORUS

Argus, whom son of the Earth Mercury slew.

PELASGUS

What other thing did she yet frame against the ill-fated heifer ?

CHORUS

A cow-chasing gad-fly, quick in motion : those near the Nile call it a brize 1

.

PELASGUS

Accordingly it chased her from the land in long flight.

CHORUS

And you have spoken all these things agreeing with me.

PELASGUS

Moreover she came to Canobus and to Memphis.

CHORUS

And Jove laying hands on her planted an offspring.

PELASGUS

Who then is the divine calf that boasts to be sprung from an heifer ?

CHORUS

Epaphus truly called from deliverance.

PELASGUS

* *

CHORUS

Lybia enjoying the name of a very great land.

PELASGUS

What other branch yet of this [heifer] do you men tion?

CHORUS

Belus having two sons, the father of my father here.

PELASGUS

Tell me now the all-wise name of this 2

man.

CHORUS

Danaus : and his brother has fifty sons.

PELASGUS

Of him, too, declare the name in plain terms,

CHORUS

LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 291 focus

vous aviez des arcs. Mais instruisez-
moi : que je comprenne mieux comment votre origine, votre sang peuvent être argiens.

LE CORYPHÉE.

Ne dit-on pas qu'il y eut jadis ici, en Argolide, une gardienne du temple d'Héra, Io ¹?

LE ROI.

Oui, sans nul doute: la tradition en est bien établie.

LE CORYPHÉE.

Un récit ne dit-il pas aussi que Zeus l'aima, bien que simple mortelle ?

LE ROI.

Et leurs étreintes n'échappèrent point à Héra.

LE CORYPHÉE.

Et comment finit la querelle royale ?

LE ROI.

La déesse d'Argos, de la femme, fit une génisse.

LE CORYPHÉE.

Et Zeus approcha-t-il encore la génisse cornue ?

LE ROI.

On le dit, sous la forme d'un taureau saillisseur.

LES SUPPLIANTES

LE CORYPHÉE.

Que fit alors l'opiniâtre épouse de Zeus ?

LE ROI.

A la génisse elle donna un gardien qui vît tout.

LE CORYPHÉE.

Quel fut donc ce gardien voyant tout, attaché à la seule génisse?

LE ROI.

Argos, fils de la Terre, qui fut tué par Hermès.

LE CORYPHÉE.

Qu'inventa-t-elle alors pour la pauvre génisse?

LE ROI.

Un insecte affolant qui pourchasse les bœufs.

LE CORYPHÉE.

Près du Nil, les gens disent « un taon »!

LE ROI.

Aussi la chasse-t-il d'Argos pour des courses sans fin.

LE CORYPHÉE.

Là aussi, ton récit concorde avec le mien!

LE ROI.

Et elle arrive enfin à Canope et Memphis.

LE CORYPHÉE.

Où Zeus la touche de sa main et fonde ainsi sa race!

LE ROI.

Quel taureau, fils de Zeus, s'honore d'avoir pour mère la génisse?

LE CORYPHÉE.

Épaphos, dont le nom véridique dit la délivrance d'Io.

LE ROI.

Et d'Épaphos qui donc est né ?

LE CORYPHÉE.

Libye, qui tient la plus grande des parties du monde.

LE ROI.

Et quel autre rameau connais-tu sorti d'elle?

LE CORYPHÉE.

Bêlos, qui eut deux fils et fut père de mon père.

LE ROI.

Et lui, révèle-moi le nom donné à sa sagesse.

LE CORYPHÉE.

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 291 focus

Fame ſpeaks of Iö, in this Argive land

The ſacred guardian of the fane of Juno.

Her, as the common voice loudly reports

PELASGUS.

Reports it that the Thunderer, of her charms

Enamour'd, with a mortal mix'd the god?
350

CHORUS.

And met in ſecret ſhades, conceal'd from Juno.

PELASGUS.

How ended then the bickerings of these pow'rs?

CHORUS.

The Argive queen transform'd her to an heifer.

PELASGUS.

Does Jove approach her in this fairhorn'd ſhape?

CHORUS.

Himſelf, they ſay, transforming to a bull.
355

PELASGUS.

What angry meaſures form'd his royal confort?

CHORUS.

An herdſman ſhe aſſign'd ſtarr'd round with eyes.

PELASGUS.

What herdſman this, and how ſtarr'd round with

eyes?

CHORUS.

The earthborn Argus: but him Hermes flew.
360

PELASGUS.

What new device to vex the wretched heifer?

CHORUS.

A winged peſt, arm'd with an horrid ſting:

Thoſe on the banks of Nile call it the bryze.

PELASGUS.

And drove her in long wand'rings from this land.

CHORUS.

Thy words, according well, ſpeak this for me.
365

PELASGUS.

Reach'd ſhe Canobus, and the walls of Memphis?

CHORUS.

There Jove with gentle hand ſooth'd her to reſt;

There planted his illuſtrious progeny.

PELASGUS.

Who from this heifer boaſts his race divine?

CHORUS.

Hence Epaphus receiv'd his name;
370

from him

Libya, whoſe fair domains extended wide.

PELASGUS.

What other branch ſprung from this mighty root?

CHORUS.

Belus, the father of two ſons; my ſire,

Behold, is one.
375

PELASGUS.

Declare the ſage's name.

CHORUS.

Danaus: his brother, whom by name they call

Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 291 focus

Narran che un tempo questo suolo argivo

die' vita ad lo, sacerdotessa d'Era.

PELASGI

Senza dubbio, e di lei gran fama suona:
315

non dicon che con lei Giove s'uní?

Ascoso ad Era non restò l'amplesso.

CORIFEA

Qual fine fra i due Numi ebbe la lite?

PELASGO

Era in giovenca tramutò la donna.

PELASGO

E s'avvicinò Giove alla cornigera?
320

Dicono: in forma di petulco tauro.

CORIFEA

Che fece allor la sua possente sposa?

PELASGO

Onniveggente ad lo diede un custode.

CORIFEA

Di qual pastore onniveggente parli?

PELASGO

D'Argo, figlio di Gea: l'uccise Ermète.
325

CORIFEA

Fece altri mali alla giovenca misera?

PELASGO

Un assillo dei buoi spinse a irritarla....

PELASCO

Chi su l'Inaco vive, estro lo chiama

CORIFEA

che dalla patria via la spinse a furia.

PELASGO

Questo con ciò ch'io so concorda in tutto.
330

CORIFEA

Ed a Canòpo e sopra Menfi giunse.

CORIFEA

Giove la man su lei pose, e l'incinse.

PELASGO

E quale figlio a lui die' la giovenca ?

CORIFEA

Epafo: indizio del portento è il nome

CORIFEA

Libia, che dalla terra il nome assunse.
335

PELASGO

Quale altro ancor dei suoi rampolli memori?

CORIFEA

Belo, ch'ebbe due figli: uno è mio padre.

PELASGO

Espressamente dimmi il nome suo!

CORIFEA

Dànao. Cinquanta figli ha suo fratello.

PELASGO

Dir non ti spiaccia anche di questo il nome.
340

CORIFEA

Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 291 focus

Clauigeram Iunonis aiunt domorum aliquando

275

Io fuiſse in hac Argiua terra,

Rex

Hanc ut maximè rumor multus tenet,

Pu.

Et non ſermo aliquis, Iouem mixtum fuiſse mortali

Rex

Et occultè hæc Iunonis fallaciarum.

Pu.

Quomodo finit regum contentio hæc.
280

Bubulcum fœminæ poſuit Argiua dea.

Rex

Igitur appropinquat Iupiter cornutæ boui.

Pu.

Ornatum illum aiunt corpus cornupetæ tauro.

Rex.

Quid uidelicet ad hæc uxor fortis Iouis?

Pu

Omnia uidentem cuſtodem conſtituit boui.
285

Rex

Quale, omnia uidentem proprium bubulcum dicis?

Pu.

Argum quem Mercurius filium terræ interfecit.

Rex

Quid igitur contigit aliud infelici boui?

Pu.

Boues impellentem tabanum incitatiuum

Stimulum uocant, ipſum Nili pueri.
290

Rex

Ipſam ſanè ex terra hac expulit longo curſu.

Pu.

Et hæc dixiſti omnino coniunctè mihi.

Rex

Attamen Canopum & Memphim uenit.

Pu.

Iupiter attrectator manu plantauit prolem.

Rex

Quid igitur optat diuus uitulus bouis.
295

Ep.

Epaphus liberatorum eiufdem nominis.

Libya maximo huius terræ fruens.

Rex

Quam alia igitur amplius dicis huius prolem?

Pu.

Bellum duorum liberorum patrem mei patris.

Rex

Hoc nomen omnino ſapiens mihi dic.
300

Pu.

Danaus uerò frater est quinquaginta filiarum.

Danai huius nomen ſermone aperto,

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 291 focus

Here in this Argive land—so runs the tale—

Io was priestess once of Hera's fane.

The King of Argos

Yea, truth it is, and far this word prevails:

Is't said that Zeus with mortal mingled love?

Chorus

Ay, and that Hera that embrace surmised.
330

The King of Argos

How issued then this strife of those on high?

Chorus

By Hera's will, a heifer she became.

The King of Argos

Held Zeus aloof then from the hornèd beast?

Chorus

'Tis said, he loved, in semblance of a bull.

The King of Argos

And his stern consort, did she aught thereon?
335

Chorus

One myriad-eyed she set, the heifer's guard.

The King of Argos

How namest thou this herdsman many-eyed?

Chorus

Argus, the child of Earth, whom Hermes slew.

The King of Argos

Still did the goddess vex the beast ill-starred?

Chorus

She wrought a gadfly with a goading sting.
340

The King of Argos

Thus drave she Io hence, to roam afar?

Chorus

Yea—this thy word coheres exact with mine.

The King of Argos

Then to Canopus and to Memphis came she?

Chorus

And by Zeus' hand was touched, and bare a child.

The King of Argos

Who vaunts him the Zeus-mated creature's son?
345

Chorus

Epaphus, named rightly from the saving touch.

The King of Argos

And whom in turn did Epaphus beget?¹

Chorus

Libya, with name of a wide land endowed.

The King of Argos

And who from her was born unto the race?

Chorus

Belus: from him two sons, my father one.
350

The King of Argos

Speak now to me his name, this greybeard wise.

Chorus

Danaus; his brother fifty sons begat.

The King of Argos

Grudge not, in telling, his name too to tell.

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 291 focus

Die Sage geht, der Hera Tempelschließerin

War Jo vormals im Argeierlande hier,

Und sie vor Allen, also wird vielfach erzählt

Der König.

Wie? Heißt es nicht auch, daß Kronion sie umarmt?
280

Die Chorführerin.

Und nicht geheim blieb Heren dieser Liebesbund.

Der König.

Doch sage, welches Ende nahm der Götter Zwist?

Die Chorführerin.

Zur Sterke schus sie zürnend Argos' Göttin um.

Der König.

So nahte Zeus der schöngehörnten Sterke wohl?

Die Chorführerin.

Als Stier gestaltet einte sich der Gott mit ihr.
285

Der König.

Was that Kronions hochgewaltig Weib darauf?

Die Chorführerin.

Sie gab der Kuh den allesschau'nden Hüter bei.

Der König.

Wer war der allesschau'nde Hirt, von dem du sprichst?

Die Chorführerin.

Hermes erschlug ihn, Argos war's, der Erde Sohn.

Der König.

Schuf sie der armen Sterke nicht ein andres Leid?
290

Die Chorführerin.

Der Bremse Stich, den wilden, rastlostreibenden.

Der König.

Der sie vom Heimatlande trieb in weite Flucht?

Die Chorführerin.

Auch dieses sagst du völlig überein mit mir.

Der König.

Und nach Kanobos kam sie, kam nach Memphis auch?

Die Chorführerin.

Da, sie berührend, weckte Zeus ihr einen Sohn.
295

Der König.

Wer rühmt sich nun den gottgebornen Sohn der Kuh?

Die Chorführerin.

Er heißt mit Recht von ihrer Rettung Epaphos.

Der König.

Und wessen Vater wurde der? Verkünde mir's.

Die Chorführerin.

Der Libya, des großen Landes Königin.

Der König.

Und wer entsprof dann, sage mir, aus ihrem Schoof?
300

Die Chorführerin.

Des Vaters Vater Belos mit zwei Spröflingen.

Der König.

Enthülle mir des Vaters weisen Namen nun.

Die Chorführerin.

Fürst Danaos, deß Bruder fünfzig Söhne hat.

Der König.

Auch dessen Namen nenne mir in klarem Wort.

Die Chorführerin.

Notes on the current edition

Supplices

1. 299. Κληδέ χον] ίέρειαν.

2. 303. Παλλαγμάτωι] αἱ αειπλο καί.

3. 304. Νείκη τάδε] νείκη Διὸς Ηρας εἰς τί κατέληξαν;

4. 315. Ηλασεν] δις αὐτιν ἤλασε μακρῷ δρόμῳ.

5. 316. Συγκόλλως] συμφώνως.

6. 322. τιν οὖν ἔτ᾿ ἄλον] ὁ Εὐριπίδης φησὶ παῖδας εἶναι Βήλο, Αίγυπτον, Δαναΐν, Φοίνικα, Φινέα, Αγιώρα.

7. 324. Τετό μοι φράσον] πατρός.

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-244

φιτύει: Libri

φυτεύει

. Correxit Scaliger.

298

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-245

τίς οὖν: Libri

τι οὖν

. Correxit Stanleius.

299

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-246

Λιβύη, μεγίστης ὄνομα γῆς καρπουμένη:

λιβύη μέγιστον γῆς καρπουμένη

M. G. Ε.

οὗ λιβύη

Rob. Emendavit Porsonus, in eo errans quod Robortelli

mutatum pro terminatione habuit versus qui ante hunc excidit. Nam illud

nihil est nisi mala coniectura Sophiani. Versum 301. excidisse primus animadvertit Stanleius.

302

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-247

βλάστημον:

βλάστιμον

Rob. Hoc dicit,

τίν οὖν ἄλλον λέγεις, τῆσδε βλάστημον;

quemnam porro memoras, qui ex hac sit prognatus?

303

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-248

πατέρα:

πατρὸς

pro

πατέρα

, typographi error in Aldina, fecit ut Turnebus daret

πατρὸς οὐδ᾽ ἐμοῦ πατρός

304

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-249

NA: Apertissimum hic est de notis sibi rebus quaerere Danaum.

305

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-250

τὸ πάνσοφον: Strabo I. 15. p. 23. ex Polybio homines inventis nobiles memorans,

καὶ θάπερ Δαναὸν μὲν τὰ ὑδρεῖα τὰ ἐν Αργει παραδείξαντα, Ατρέα δὲ τοῦ ἡλίου τὸν ὑπεναντίον τῷ οὐρανῷ δρόμον, μάντεις τε καὶ ἱεροσκοπουμένους ἀποδείκνυσθαι βασιλέας· τούς θ᾽ ἱερέας τῶν Αἰγυπτίων καὶ Χαλδαίους καὶ Μάγους σοφίᾳ τινὶ διαφέροντας τῶν ἄλλων ἡγεμονίας καὶ τιμῆς τυγχάνειν παρὰ τῶν πρὸ ἡμῶν

. Quae breviter repetens Eustathius p. 1645, 56. scribit

ὅτι δὲ οὐ μόνον Αἰόλος ἐτιμήθη διὰ σοφίαν καὶ εὑρεσιν τοῦ χρησίμου, ἀλλὰ σὲν ἄλλοις μυρίοις καὶ Δαναὸς ὡς παραδείξας τὰ ἐν Ἄργει ὑδρεῖα ὁ γεωγράφος λέγει καθὰ καὶ ἕτεροι

. Itaque frustra

τὸ πάνσοφον

in dubitationem vocatum est.

305

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-251

Δαναός· ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις: Libri

δαναὸς δ᾽ ἀδελφός ἐστιν πεντηκοστόπαις

, nisi quod

πεντηκοντόπαις

Ρ.

Δαναός· ἀδελφὸς δ᾽ ἐστι

Scaliger, et

ἐστι

iam Victorius.

πεντηκοντάπαις

Heathius. V. ad Prom. 855.

306

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-252

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε:

καὶ τοῦ δαναοίγε

M. G. E. Rob. Emendavit Porsonus.

307

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-253

τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ:

τούνομαφώνω

Μ. a m. prima, a m. secunda

τούνομ᾽ ἀφώνω

ut G. E. Ex P.

ἀφθάνῳ

adnotatum.

τοὔνομ᾽ εὐφώνῳ

Turnebus ex coniectura.

τούνομ' αφθόνω

Robortellus.

307

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-254

Αἴγυπτος. εἰδὼς δ᾽ ἀμὸν:

αἴγυπτος δ᾽ εἰδὼς δ᾽ ἁμὸν

Μ. G.

αἴγυπτον δ᾽ εἰδὼς δ᾽ ἀμὸν

Rob.

Αίγυπτος· εἰδὼς δ᾽ ἁμὸν

Turnebus.

308

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-255

ἀντήσας:

ἀνστήσας

M. G. E. et Faehsio teste P.

ἀνθήσας

teste Butlero.

ἀνστήσης

Rob.

ἀνστήσῃς

Vict. In M. G. E. adscriptum

ἀντήσας

, quod verum est. Id hic agendum erat Danaidibus, ut se Argivas origine esse docerent. Sophocles Antig. 981.

ἃ δὲ σπέρμα μὲν ἀρχαιογόνων ἄντασ Ερεχθειδῶν

309

310. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-256

δοκεῖτε δή μοι:

δοκεῖτέ μοι

M. G. Ε.

δοκεῖτε γεμοι

Rob.

δοκεῖτε δή μοι

Turnebus.

310

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-257

λιπεῖν:

λειπεῖν

Μ. a m. prima.

312

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-258

αἰόλ':

alóv

G.,

alóy

Ald.

313

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-259

δ᾽ ἴδοις:

δείδοις

Μ. G.

δίδοις

Rob.

δ' ίδοις

Turnebus.

314

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-260

πτερόν:

πότερον

Μ. G. Ε. Ρ.

πότε

Rob.

πτερόν

Turnebus.

314

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-261

ἐπεὶ τίς:

ἐπεί τις

M. G. Rob.

ἐπεὶ τίς

Turnebus.

315

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-262

κέλσειν ἐς:

κέλσειεν ἐς

M. G. E. P.

κέλσειν ἐς

Rob.

316

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-263

ἐγγενὲς:

ἐγγενές

M. G. E. Rob.

εὐγενές

Ald. Turn. Vict. Restituit

ἐγγενές

Canterus.

316

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-264

ἔχθει μεταπτοιοῦσαν:

έχει μεταπτοίουσαν

M. G. Ε.

ἐκεῖ μεταπτοίουσαν

Rob. Correxit Turnebus.

317

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-265

τί φῂς:

τι φησ'

Μ. a m. prima, a secunda

τί φήσ

318

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-266

λευκοστεφεῖς:

νεοστεφεῖς

pro

λευκοστεφεῖς

Ε.

319

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-267

νεοδρέπτους κλάδους:

νεοδρέπτοις κλάδοις

M. a m. prima.

νεοδρέστους κλάδους

319

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-268

φίλων ὠνοῖτο:

φίλους

omnes.

ὠνοῦτο

Turn.

ὤνοιτο

ceteri. Torsit interpretes vulgata scriptura

τίς δ᾽ ἂν φίλους ὠνοῖτο τοὺς κεκτημένους

? At istud

φίλους

est

φιλοῦσ'

, ab interprete vel sciolo librario, quoniam femina loqueretur, scriptum pro

φιλῶν

. Sane, inquiunt, odimus: quis enim amans sili emat quibus serviendum sit? Ceterum Antiatticista p. 102,20.

κυρίαν οὔ φασι δεῖν λέγειν, ἀλλὰ κεκτημένην· τὸν δὲ κεκτημένον μὴ λέγεσθαι ἀντὶ τοῦ δεσπότου

. Refutat etiam Aristophanes Pluti v. 4.

322

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-269

οὕτως:

οὕτως

Μ. G. Rob.

οὕτω

Turnebus.

323

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-270

μεῖζον:

μείζων

M. a m. prima.

323

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-271

ναὶ δυςτυχούντων γ' εὐμαρὴς ἀπαλλαγή:

καὶ δυστυχούντων τ᾽ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή

Μ. G. E. Rob. In M.

τ'

(non

) posterius additum videtur. Vulgo inde a Turnebo

καὶ δυςτυχούντων γ' εὐμαρὴς ἀπαλλαγή

. Id confirmantis regis verba esset. At chorus aegre fert, quod rex declinare videtur opis ferendae officium.

324

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-272

μὴ ἐκδοὺς: Libri

μὴ ἐκδῷς

. Correxerunt Schützius et Porsonus Adv. p. 161. (141.)

326

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-273

αἴρεσθαι:

αἴρεισθαι

Μ. non certo

ει

et ut supra accentus deletus sit, quem primae syllabae m. secunda adiecit.

αἴρεσθαι

ἄρασθαι

Rob.

327

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-274

πόλεμον νέον:

πόλεμον νέον

hic et v. 913. non dicit quasi prius aliquod gestum sit bellum, sed temere et secus quam par est susceptum. Eodem modo v.986.

εἰ γάρ τι μὴ θεοῖς βεβούλευται νέον

, et v. 60.

νέοικτον οἶτον

327

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-275

εἴπερ γ' ἀπ᾿ ἀρχῆς:

εἴπερ δ᾽ ἀπαρχῆς

Rob.

329

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-276

κοινωνὸς ἦν:

κοινὸς ἦν

M. (in quo

ος ἦν

in rasura et G. E. P. codex Robortelli. Emendavit Sophianus.

329

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-277

πρύμναν πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην:

πρύμναν πόλεως ὧδ᾽ ἐστεμμένη

M. G. E. codex Robortelli.

πρύμνα πόλεως ὧδ᾽ ἐστεμμένην

Rob.

πρύμναν πόλεος δ᾽ ἐστεμμένην

Turn. Πρύμναν πόλεος gubernatores urbis deos dicit ramis supplicum ornatos.

330

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-278

πέφρικα:

πέφυκα

M. G. P.

πέφρικα

Rob.

331

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-279

λεύσσων:

λεύσων

Μ. Rob.

331

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-280

τάσδ᾽ ἕδρας κατασκίους:

τὰςδέδρακατασκίους

Μ.

τοὺσδέδακατασκίους

τοὺς δ᾽ ἑδρακότας βίους

Ρ.

τὰς δ᾽ ἕδρας κατασκίους

Rob. Emendate Vict.

331

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-281

τέκος:

τέκος

etiam M. sed ut a m. prima

τόκος

scriptum fuisse videatur.

333

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-282

με:

μέγαν

Μ. G. E. P. Rob. Correxit Stephanus.

335

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-283

ἱκέτιν:

ἱκέτιν

Μ. sed ut prius

ἱκέτην

fuisse videatur, et E. P. Rob.

ἱκέτην

335

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-284

λυκοδίωκτον:

λευκόδεκτον

M. G. E. P.

λευκόστικτον

Rob.

λυκοδίωκτον

scribendum esse monui in Opusc. IV. p. 340. Firmat scholiastes, mox ad

βοτῆρι

v. 338. adnotans

τῷ ἑαυτῆς βοτῆρι σημαίνουσα τοὺς διωγμούς

. Incredibilis stupor fuit, qui tam diu absurdissimum epitheton

λευκόστικτον

tulerat, non cogitans qualia epitheta nequeant ornatui inservire.

336

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-285

ἂμ πέτραις:

ἀμπέτραις

, litteris ετ in rasura, M.

ἀμπέτραις

G. Rob.

ἀμπέστραις

Ε.

336

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-286

ἠλιβάτοις, ἵν᾽ ἀλκᾷ:

ἠλιβάτοισιν ἀλκαι

Μ. ι a m. secunda addito.

ηλιβάτοισιν, ἀλκᾷ

Rob.

ἠλιβάτοισιν ἀλκὰ

G. Correxit Valckenarius ad Phoen. 215.

337

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-287

μέμυκε:

μέμυσκε

Rob.

337

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-288

βοτῆρι:

βατῆρι

Ε.

338

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-289

ὁρῶ:

ὁρῶσα

Ε.

339

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-290

κλάδοισι: Post

κλάδοισι

aliquid erasum in M.

339

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-291

νεοδρόποις:

νεοδρέπτοις

Ρ.

339

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-292

νεύονθ᾽ ὅμιλον τόνδ': Libri

νέον θ' όμιλον

. Emendavit Bambergerus. Non sunt autem rami nutantes intelligendi, sed dii, ut qui ramis ornati nefas esse ostendunt repudiare supplices. Praeterea

τῶνδ᾽

τόνδε

mutavi.

340

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-293

NA: Hesychius

ἀστόξενοι, οἱ γένει μὲν προςήκοντες, ἐπὶ δὲ γῆς ἀλλοδαπῆς γεγονότες. οἳ δὲ τοὺς ξένους μὲν ὄντας, ἐπὶ τιμῇ δὲ ἀστοὺς γενομένους

. Pollux III. 60.

ἀστόξενος δὲ κατὰ μέν τινας ὁ αὐτὸς τῷ ἰδιοξένῳ, κατὰ δέ τινας ὁ γίνει μὲν ξένος, τιμῇ δὲ ἀστός· ἐνίοις δὲ δοκεῖ ὁ φύσει μὲν ἀστός, δόξῃ δὲ ξένος, ὡς Δαναός Ἀργείοις, ἀπὸ Ἰοῦς τῆς Ἀργείας ἔχων τὸ γένος

. V. Ruhnk. ad Tim. p. 57.

341

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-294

κἀπρομηθήτων:

κἀπρομυθήτων

vulgo inde a Turnebo. Libri

καπρομηθήτων

. De differentia pluralis et singularis in his locutionibus dixit Lobeckius ad Aiacem p. 331.

342

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-295

ἴδοιτο δῆτ᾽ ἄνατον: Libri

ἰδοῖτο δῆτα τὰν ἄνατον

. Turn.

ἴδοι τὰν ἄνατον

. Correxit Pauwius.

344

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-296

κλαρίου:

ἱλαρίου

G. Pausanias VIII. 53, 9.

τὸ δὲ χωρίον τὸ ὑψηλόν, ἐφ᾽ οὗ καὶ οἱ βωμοὶ Τεγεάταις εἰσὶν οἱ πολλοί, καλεῖται μὲν Διὸς κλαρίου, δῆλα δὲ ὡς ἐγένετο ἡ ἐπίκλησις τῷ θεῷ τοῦ κλήρου τῶν παίδων εἵνεκα τῶν ᾿Αρκάδος

345

346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-297

γεραιόφρων: Libri

γεραφρόνων

. Turnebus

γέρων ὤν

. Scribendum esse

γεραιόφρων

vidit etiam Burgesius. Audacius rupes

οἰόφρων

dicitur v. 764.

346

347-349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-298

αἰδόμενος οὐ πενεῖ καλλιπότμου τύχας. ἱεροδόκα πέλει θεῶν λήματ᾽ ἀπ᾽ ἀνδρὸς:

αιδόμενος

Μ. G.

αιδούμενος

Ald. Rob. Turn.

οὖνπερ ἱεροδόκα θεῶν

Μ. G. E. Rob.

οὗπερ ἱεροδόκα θεῶν

Turnebus. In librorum scriptura scholiastae indicio, qui

οὐ πτωχεύσεις

adscripsit, latere

où πενεῖ

indicavi in praefatione Ionis Euripidei p. XIV. Excidit qui sequebatur dochmiacus, ea sententia quam his verbis,

καλλιπότμου τύχας

, indicavi. Alteram in hoc versu lacunam, quae post

ἱεροδόκα

est, addito

πέλει

explevi.

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-299

λήματ':

λήματ'

Μ. G. Rob.

λήμματ'

inde a Turnebo vulgatum.

349

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-300

ἀπ᾽ ἀνδρὸς:

ἀπ' ἀνδρὸς

etiam M.

349

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-301

μελέσθω:

μελέσθων

352

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-302

ἐκπονεῖν:

ἐκπνοεῖν

Μ. G. E. Rob. In M.

ita scriptum ut

legi possit : inde

εἰςπνοεῖν

Ρ.

ἐκπονεῖν

Turnebus.

352

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-303

πάρος:

παρακρος

Μ.

παρ' ἄκρος

G. Ε. Ρ. codex Robortelli.

πάρος

Sophianus.

353

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-304

ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε: Libri

ἀστῶν δὲ πᾶσι τοῖσδε

. Emendavit Scaliger.

354

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-305

νεύμασιν: Libri

νεύμασι

. Correxit Pauwius.

358

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-306

θρόνοις:

χρόνοισι

M. G. E. codex Robortelli.

θρόνοισι

Sophianus.

θρόνοις

Pauwius.

359

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-307

ἄγος:

ἄλγος

M. G. Ρ.

ἄγος

Rob.

360

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-308

μὴ δρᾶσαί τε:

μηδράσητε

Μ.

μὴ δράσητε

G. P.

μὴ δράσαι τε

Rob.

365

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-309

ἐπισκόπει:

ἐπισκοπεῖ

M. G.

ἐπισκόπει

Rob.

366

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-310

μένει:

μένοι

Rob.

370

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-311

ἱκτίου: Libri

ἱκταίου

, nisi quod M.

ϊκταίου

. Guil. Dindorfius

ἱκτίου

, forma probabili. Noluit poeta

ἵκτορος

dicere, quia sequitur vox in

ος

terminata.

370

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-312

δυςπαράθελκτος:

ὦ δυσπαρθέλκτοις

Μ. in quo

δυσπαρθενήτοις

adscriptum est.

ὠδυσπαρθέλκτοις

δυςπαραθενήτοις

Ρ.

τοῖς δυσπαρθέλκτοις

Rob. Emendavit Schutzius.

371

372. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-313

εἴ τοι:

εἴ ποι

372

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-314

NA: Post

πόλεως

distinguendum esse vidit Marckscheffelius p. 215.

373

374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-315

τίς ἂν τοῖςδ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι:

τίσδ᾽ ἂν τοῖσδ᾽

(

δ'

a m. secunda)

αντιωθῆναι θέλει

(ultimae syllabae a m. secunda supra adscripto

οι

) M.

τίς δ᾽ ἂν τίς δ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι

τίσδ᾽ ἂν τοῖς δ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι

Rob.

τίς ἂν τίς ἀντ. θέλοι

Turn. Emendate Vict.

374

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-316

δεῖ τοί σε:

δεῖ τοῖσε

G. et sic M. a m. prima habuisse videtur.

375

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-317

ἔχουσι:

ἔχουσιν

Μ. G. Rob.

ἔχουσι

Turnebus.

376

377. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-318

μή τί πότ᾽ οὖν:

μήτι ποτ' οὖν

Μ. G. Rob.

μήτ' οὖν ποτ᾽ οὖν

Ald.

377

377. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-319

ὑποχείριος:

ὑποχέριος

Μ. G. P.

υποχείριος

Rob.

377

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-320

κράτεσιν:

κράτεσσιν

378

380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-321

φυγᾷ:

φυγαὶ

Μ. G. E.

φυγάς

Rob.

φυγῇ

Turn.

φυγᾷ

Victorius.

380

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-322

εὔκριτον:

ἔκκριτον

Rob.

382

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-323

κρῖμα:

κρίμα

priore vocali in rasura M.

382

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-324

κοὐ μή ποτε: Libri

καὶ μήποτε

. Canterus

μὴ καί ποτε

. Recte Wordsworthius

κοὐ μή ποτε

384

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-325

εἴ πού τι μὴ τοῖον τύχοι:

εἴπουτι καὶ μὴ τοῖον τυχθῆ

(

τυχθῇ

G. Ε.) M. G. E. Rob.

εἴ που τὶ μὴ τοῖον τύχῃ

Turn.

τύχοι

Porsonus.

385

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-326

ἐπήλυδας:

εἰπήλυδας

M. in quo prius fuerat

επήλυδας

ut in G.

ἐπήλυδας

Rob.

386

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-327

ἀμφοτέροις: Libri

ἀμφοτέρους

. Correxit Schutzius.

387

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-328

ἑτερορρεπής:

ἑτερορεπής

M. a m. prima.

388

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-329

τί τῶνδ᾽ ἐξ ἴσου ῥεπομένων:

τί τῶνδεξισου ρεπομένων

Μ. G.

τί τῶνδε ἐξῆς οὐρ᾽ ἑπομένων

Rob. Correxit Victorius. Notandum

ἑπομένων

forma media.

Μεταλγεῖν

proprie est post aliquid vel post aliquem dolere, ut

μεταστένομαι σὸν ἄλγος

in Medea Euripidis v. 996. Id hic idem fere quod paenitere. Fallitur Schaeferus ad Medeae versum in editione Porsoniana

simul lugeo

cum Elmsleio interpretans

μεταστένομαι

illic et in Hecuba v. 214.

μετακλάομαι

. Nam est potius ibi secundum aliquem lamentari, quod est altero praeeunte.

390

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-330

ἔρξαι:

έρξαι

391

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-331

ᾠνωμένον:

ὠνωμένων

M. G. P. E.

ὀνωμένων

Rob.

οἰνωμένον

Turn. Correxit Porsonus.

394

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-332

αὐτοῖσί θ' ἡμῖν:

αὐτοῖσί θ' ὑμῖν

396

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-333

NA: Apud Herodianum

περὶ διχρόνων

in Crameri Anecd. Oxon. III. p. 298, 23. sive in regulis prosodicis a me editis p. 447. et apud Draconem p. 41. haec leguntur,

τὰ εἰς ις λήγοντα βαρύτονα ἀεὶ συστέλλει τὸ ι, κόνις, δῆρις, μάντις, ὄρχες, ὄφις, λάτρις, ὄρνις· Αριστοκλῆς δὲ ἐν τῷ περὶ διαλέκτων φησὶν Ἀττικοὺς ἐκτείνειν

. Id in

κόνις, ὄφις, ὄρνις

cadere certum est:

δήρις

qua mensura apud Atticos sit, nullum memini documentum.

397

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-334

πανώλεθρον:

πανόλεθρον

G. Rob.

399

400. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-335

ξύνοικον θησόμεσθ':

ξύνοικον θησόμεθ'

M. Rob.

ξύνοισιν θήσομεν

ξύνοικον θησόμεσθ'

Victorius.

400

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-336

ὃς οὐδ᾽ ἐν:

ὡς οὐδὲν

M. Rob.

ὡς οὐδ᾽ ἐν

G. Correxit Stephanus.

401

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-337

μῶν σοι δοκεῖ δεῖν:

μῶν οὐ δοκεῖν δεῖ

M. G. E. Rob. Vulgo inde a Turnebo ineptissime legebatur, repetita v. 392. sententia,

μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν φροντίδος σωτηρίου

? Contrarium dici debebat,

μῶν σοι δοκεῖ

, ut dicta sua rex confirmaret: h. e. intelligisne nunc, opus esse accurata deliberatione?

402

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-338

προδῷς:

προδῶς

Μ. Rob.

προδώς

προδῷς

Turn.

405

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-339

ἐκβολαῖς:

ἐμβολαῖς

Ε.

406

407. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-340

ὀρμέναν:

ὀρομέναν

Μ.

ὁρωμένων

G. E. Rob. Correxit Pauwius.

407

408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-341

ἐξ ἑδρᾶν:

ἐξ ἕδραν

Μ. G.

ἐξέδραν

Rob.

ἐξεδρᾶν

Turn.

ἐξ ἐδρῶν

Vict.

408

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-342

ῥυσιασθεῖσαν:

ουσίας θεῖσαν

M. G. E. Rob.

ῥυσιασθεῖσαν

Turn.

409

412. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-343

φύλαξαι:

φύλαξαι

412

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-344

μήτι τλῇς τὴν ἱκέτιν εἰςιδεῖν:

μήτι τ᾽ ἀαΐσταν ἱκετιν

(

ἱκέτιν

cod. Rob.)

εἰσιδεῖν

M. et codex Rob.

μήτι τ' ἀαϊστὴν ἱκέτην εἰς ἰδεῖν

μήτι τ᾽ ἀΐσταν ἱκέτιν κατιδεῖν

Ρ.

οἶμαι μήτι τλαίης τὴν ἱκέτιν

margo M.

οἶμαι μή τι τλαίης

margo G.

μήτι τλαίης

margo P.

μήτι τλαίης τὴν ἱκέτιν εἰσιδεῖν

Rob.

μή τι τὲ τλῇς

Turn.

μήτι τλῇς

Pauwius.

413

415. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-345

ἱππηδὸν:

ἱππηδὼν

Μ. a m. prima et G.

415

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-346

πολυμίτων:

πολυμήτων

M. G. Ε.

πολυκμήτων

Rob.

πολυμίτων

Turnebus.

416

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-347

ἐπιλαβὰς:

ἐπὶ λαβὰς

Rob.

416

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-348

ὁπότερ᾽ ἂν:

ὁποτέραν

M. G. Rob.

ὁπότερ᾽ ἂν

Turn.

418

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-349

μένει δορὶ τίνειν:

μενεδρεικτείνειν

Μ. Ε.

μένει δρεικτίνειν

μένει δρεικτείνειν

Rob. Latere

μένει δορὶ τίνειν

etiam Boissonadius et Marckscheffelius p. 213. viderunt.

418

419. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-350

ὁμοίαν: Libri

ὁμοίαν

. Scribendum esse

ὁμοίαν

vidit etiam Klansenius. Servavit hic antiquioris tragoediae sermo nonnullas Homericae dictionis formas.

419

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-351

ἐξοκέλλεται:

ἐξωκέλλεται

421

424. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-352

NA: Hesychius

στρέβλαι ναυτικαί, τὰ ξύλα τῶν νεῶν, ἐν οἷς διασφηνοῦνται γομφούμεναι

. Proprie

στρέβλαι

sunt laquei paxillo iniecto torti, quibus aliquid constringitur. Simile quid significant in automais, de quibus Aristoteles in libro de motu animalium c. 7. p. 701. B. ed. Bekk. Fieri tamen potuit, ut

στρέβλαι ναυτικαί

apud architectos ligna dicerentur, quibus transversis costae et latera navis discunearentur simul et clavis firmatae adstringerentur, quo neque intro comprimi neque discedere possent. Illud non credo, alveum navis

στρέβλαις ναυτικαῖς

dici potuisse

προςηγμένον

, quod libri habent. Neque aptum rei verbum est

προςεισμένον

, etsi grammatici

προςείρειν

interpretantur

συνάπτειν

. Adscivi ex Scaligeri coniectura

προςηρμένον

424

426-431. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-353

NA: Vulgo haec sic scripta sunt,

καὶ χρήμασιν μὲν ἐκ δόμων πορθουμένων, ἄτης γε μείζω, καὶ μέγ' ἐμπλήσας γόμον, γένοιτ' ἂν ἄλλα κτησίου Διὸς χάριν· καὶ γλῶσσα τοξεύσασα μὴ τὰ καίρια, γένοιτο μύθου μῦθος ἂν θελκτήριος, ἀλγεινὰ θυμοῦ κάρτα κινητήρια

. Horum versuum in primo perversitas sententiae offensui est. Expugnata enim domo non opibus, quae iam nullae sunt, aliae possunt accedere, sed domui, quae spoliata opibus est. Confirmatur hoc eo quod ad hunc versum in scholiis adscriptum est

χρημάτων

, quae non videtur interpretatio, sed notatio alius scripturae esse. Scilicet scriba in antiquissimo codice

χρήμασι

(ita libri,

χρήμασιν

Vict.) pro

δώμασι

δόμων

autem pro

χρημάτων

scripserat. In altero versu veteres libri

ἄτην γε μείζω

, nisi Escorialensis

μείζων

, omnes autem

καὶ μέγ' ἐμπλήσας γόμου

praebent. Vulgata scriptura a Turnebo profecta est. Duplex facta est comparatio, utraque tribus versibus, utraque consimili ordine et forma sententiarum. Quare hic versus tertius esse debebat, correctus ita, ut amissae opes etiam cum incremento restitui posse dicerentur. Pariter in ultimo versu, quum, ut saepe in crasi, particula ad metrum redundare visa omissa esset,

μὴ ἀλγεῖν ἅ

pro

ἀλγεινά

erat scribendum.

430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-354

θελκτήριος:

θελκτηρίοις

M. E. Rob. et e correctione G. in quo prius fuerat

θελκτήριος

, ut vulgatum est inde a Turnebo.

430

432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-355

ὅμαιμον:

ὁμαίμων

Μ. a m. prima et G. E. Turn.

ὁμαΐμον

Μ. a m. secunda et Rob.

ὁμαιμόνων

Ald.

ὅμαιμον

Victorius.

432

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-356

ἦ κάρτ᾽ ἄνοικτος τοῦδ᾽ ἐγὼ παροίχομαι: Post hunc versum insertus erat hic,

ἦ κάρτα νείκους τοῦδ᾽ ἐγὼ παροίχομαι

. (

ἦ

M. a m. secunda et Turn.

ἢ

G. Rob. Scholiastes hunc versum ita interpretatur,

καὶ τοῦτο ποιῶν ἐκτὸς ἔσομαι τοῦ νείκους θεοῖς ὑπηρετῶν

. Non explicabilius hoc est quam quod alterum huius constructionis exemplum affertur ex Medea Euripidis v. 995.

δύστανε, μοίρας ὅσον παροίχει

. Id sic est interpungendum,

δύστανε μοίρας, ὅσον παροίχει

. Omnino autem orationem regis turbat hic versus. Accedit quod chori verba,

πολλῶν ἄκουσον τέρματ' αιδοίων λόγων

, tam ex abrupto accidunt, ut aliquid requiramus, quo adducta sit virgo, ut sic abscise regi optionem det. Eo apparet versum istum non regis esse, sed chori, intelligentis pereundum sibi esse per tergiversationem regis. Putanda est autem dux chori ad sorores suas conversa haec dicere sic ut scripsi correcta, tum autem regi respondere

πολλῶν ἄκουσον τέρματ᾽ αἰδοίων λόγων

437

438. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-357

πολλῶν ἄκουσον:

πολλᾶν ἄκουσον

Rob.

πολλῶν τ᾽ ἄκουσον

Ald. quamquam G.

πολλῶν ἄκουσον

habet ut Μ.

πολλῶν δ᾽ ἄκουσον

Turn. Removit rursus particulam Victorius.

438

438. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-358

τέρματ':

τέρμα τ'

Rob.

438

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-359

ζώνας τε, συλλαβὰς πέπλων:

ζῶνας τε

M. Rob.

ζωνάς τε

Ald. Hesychius

ζώνας τε συλλαβὰς πέπλων, ἀντὶ τοῦ αἷς ζώννυμαι καὶ τοὺς πέπλους συλλαμβάνω

440

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-360

τάχ᾽ ἂν γυναικὶ ταῦτα συμπρεπῆ πέλοι:

τύχαν

Μ. G. Ε.

τύχα

P. Rob.

τύχειν

Ald.

τύχῃ

vulgo inde a Turnebo.

γυναικῶν

omnes. Veterum librorum

τύχαν

τάχ' ἂν

ortum esse intellexit Marckscheffelius p. 171. Verum non debebat

γυναικῶν

servare, sed scribere

γυναικί

πέλοι

M. Rob. et ex correctione G. in quo prius

πέλει

441

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-361

καλή:

καλεῖ

M. G. E. Rob.

καλή

Turnebus.

442

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-362

λέξον:

λέξον

Μ.

λέξον

443

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-363

γηρυθεῖσ᾽:

γηρυθείς

Μ.

γηρυθεὶς

γερυθείς

Ald. Correxit Turnebus.

443

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-364

ἔσει: Libri

ἔση

443

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-365

ὑποστήσεις:

ὑπὸ στήσει

Μ.

ὑποστήσει

ceteri. Correxit Wellauerus.

444

445. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-366

περαίνει:

περαίνειν

Rob.

445

446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-367

πίναξι:

πίναξιν

M. G. Rob.

πίναξι

Turnebus.

446

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-368

ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον: Libri

ἀλλὰ πῶς φράσον

. Similiter quidem

πῶς τοῦτ' ἔλεξας

in Persis v. 794. et Sophoclis Aiace v. 270. Sed quod Abreschius coniecit,

ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον

, melius convenit cum versu qui sequitur. Quare recepi. Comparat Abreschius Prom. 611.

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ', ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ

. Addere poterat Choeph. 112.

ἁπλῶς τε φράζουσ', όςτις ἀνταποκτενεῖ

, ubi videtur

ἁπλωστί

scribendum addendaque forma isla adverbii similibus in Sturzii Opusc. p. 255.

447

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-369

ἀπάγξασθαι:

ἀπαλλάξασθαι

G. pro

ἀπάγξασθαι

448

449. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-370

δακνιστῆρα: Libri

μακιστήρα

. In ima pagina M. adscriptum habet

μακιστῆρα ἰόν

. Id in G. versui 469. supra adscriptum est. Hesychius

μακίστης, βέλος, τάσσεται δὲ καὶ ἐπὶ μεγάλου

. Longum sermonem Aeschylus dixit

μακιστῆρα μῦθον

in Persis v. 699. Quod Stanleius, cuius adnotatio omissa est in Butleri editione, scripsit, malle se

μαστικτῆρα

legere, sumptum est ab Aurato. Eadem opera coniici poterat

λακτιστήρα

, nisi scholiastae adnotatio,

ἤκουσα λόγον καρδίας δηκτικόν

, ostenderet scriptum fuisse

δακνιστήρα

. Quod in Persis est v. 569.

στένε καὶ δακνάζου

, non adhibeam ut

δακναστῆρα

praeferam. Tales formae finguntur a poetis prouti cuique loco accommodatae videntur. Similiter avicula quaedam et

δακνάς

δακνίς

dicta est.

449

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-371

καὶ πολλαχῇ γε:

καὶ μὴν

(

μὲν

Ρ.)

πολλαχῆ γε

M. G. E. P. Rob. Delevi

μὴν

Turnebus,

451

454. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-372

ἐςβέβηκα:

ἐσέβηκα

Μ. P. E. Rob.

ἐσέβηκε

G. nam

in M. obscurius.

ἐσβέβηκε

Turnebus. Emendavit Schutzius.

454

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-373

ὁμαίμοις:

ὁμαίμους

M. G. E. Rob. Correxit Turnebus.

457

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-374

NA: Choeph. 861.

μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος

458

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-375

ὅμως δ᾽ ἀνάγκη:

ὅμως ἀνάγκη

Rob.

461

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-376

ἱκτῆρος:

Ζητῆρος

ante correctionem G.

462

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-377

NA: Exciderat hic versus ea sententia, quam supplevi. Neque enim sequente versu cum Aurato et Heathio scribi poterat

κλάδους γε τούτους

464

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-378

ἂψ:

ἀἰψ

Μ.

αψ'

ceteri. Non aptum hic

αἶψα

commutavi cum

ἄψ

, etsi id Valckenarius in Diatriba p. 139. in Attica scena prorsus inauditum esse dixit. Sed omnino huius fabulae dictio propius accedit ad Homericam.

465

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-379

ἄλλους:

ἄλλων

Ρ.

466

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-380

τῆς δ᾽ ἀφίξεως:

τοῖς δ᾽ ἀφίξεως

Rob.

467

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-381

κατ᾿ ἀρχῆς:

καταρχῆς

Μ. G.

469

470. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-382

οἰκτίσας, ἰδὼν τάδε:

οἶκτος εἰσιδὼν τάδε

libri.

εἰκὸς

Turn. Miseratio dicta pro miserante non videtur displicuisse Porsono ad Med. 139. de iterato

γάρ

disserenti. Scripsi

οἰκτίσας, ἰδὼν τάδε

. Patet autem hoc

γάρ

non ad proxime praegressam sententiam, sed ad illa referendum esse,

μηδ' ἀπορριφθῇ λόγος ἐμοῦ

470

471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-383

στόλου:

στόλον

Rob.

471

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-384

εὑρεθέντα πρόξενον:

εὖ ῥέόντα προσξένον

Μ.

εὖ ῥέοντα πρὸς ξένον

ευρέοντα πρὸς ξένον

Rob.

εὖ ρέοντα πρόςξενον

Turn. Emendavit Porsonus : et

πρόξενον

scribendum esse iam Canterus viderat.

475

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-385

πολυξέστους: Libri

πολισσούχων ἕδρας

, nisi quod

πολισσούχων

prius

fuisse videtur in M. Posui aliud epitheton. Nam scriba antiquissimi codicis ad praecedentem versum respiciens

πολισσούχους

scripserat. Bothius quum ex duobus versibus unum faciendum putaret hoc modo,

ξύμπεμψον, ὡς ἂν θεῶν πολισσούχων ἕδρας εὕρωμεν

, non videtur reputasse removeri ista ratione verba non temere posita

βωμοὺς προνάους

. Id enim curandum maxime erat, quod rex dixerat,

ὡς ἰδωσι τῆςδ᾽ ἀφίξεως τέκμαρ πάντες πολῖται

478

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-386

ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεως:

ἀσφαλείας δὲ δὲ ἄστεως

Μ. G. Sic etiam E. sed

δι' ἄστεος

, ut Rob. qui

ἀσφαλεία δέ

. A Turnebo profectum

ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεος

479

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-387

φύλαξαι:

φυλάξαι

M. a m. prima. Scholiastes

μὴ θαρρήσας μόνος ἀπελθεῖν φοβηθῶ ὑπό τινος

. Qui si haec rectius explicasset, non venisset quibusdam in mentem

φόνον

scribere, quod acriter tuetur Marckscheffelius p. 213. Nam ista scriptura Argivi ut proni ad caedem notarentur. Hoc dicit Danaus: vide ne, si solus per urbem eam, hominis peregrini ipsoque cutis colore stuporem facientis audacia metum civibus incutial, concursusque fiat et pulsatio, in qua facile accidere potest, ut quis eum qui minime hostis est occidat.

482

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-388

ἀστικούς:

ἀστίκτους

M. G. P. E.

ἀθικτους

Rob.

ἀστικούς

Turn.

485

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-389

NA:

ξύμβολοι

sunt obvii, ut in Prom. v. 488.

ἐνοδίους συμβόλους

dixit. Dubitari tamen potest an

ξυμβολοῦσιν

scripserit, ut in Sept. ad Theb. 334.

ξυμβολεῖ φέρων φέροντα

, quod Hesychius

συντυγχάνει

est interpretatus.

486

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-390

κίοι: Recte libri

κίοι

. Non contendam tamen non potuisse

κίει

scribi, quod Schutzius posuit.

488

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-391

δρῶ; ποῦ:

δρῶ; τί

Ρ.

489

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-392

νέμεις:

νέμεις

Μ. Ρ. Ε. Rob.

νέμοις

G. Non opus ut cum Porsono

νεμεῖς

scribatur.

489

492. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-393

ἐπιστρέφου:

ἐπιστρέφω

M. G. E. quod chorus loqui putabatur.

ἐπιστρέφου

Rob.

492

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-394

ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:

ἂν ἄλσος φύοιτό με

M. a m. prima.

493

494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-395

ἁρπαγαῖς σ᾽:

ἅρπαγες ἐκδώσομεν

M. G. E. Rob.

ἁρπαγαῖς

Turn. Pronomen addidit Porsonus.

494

495. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-396

ἀλλ᾽ ἢ: Libri

ἀλλ' εἰ

. Emendavit Porsonus.

495

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-397

NA: Fausta sit oratio fausta audienti.

496

497. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-398

φόβῳ:

φόβῳ

omittit Rob.

497

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-399

ἀνάρχων: Libri

ἀνάκτων

. Apertum est poetam

ἀνάρκτων

scripsisse. Sunt enim virgines

ἄναρκτοι

absente patre.

498

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-400

φρένα: Libri

φρενί

. Emendavit Heathius.

499

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-401

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ᾽ ἐξερημώσει πατήρ: Libri

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ

. Deest pronomen, neque Aeschylus

χρόνον

utraque brevi in medio trimetro posuisset. Quare

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ' ἐξηρημώσει πατήρ

scripsi.

500

502-504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-402

NA: omissi in Rob. In M. scripti sunt a m. secunda in margine, in G. in textu et iterum in margine.

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-403

πείσω:

πιετω

Μ.

πιέτω

G. in margine et P.

ἐπιέτω

G. in textu et Ε.

πείσω

Turnebus.

502

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-404

ποῖα:

τοῖα

Μ. Ρ. Ε. et in textu G.

τοῖαδε

G. in margine.

ποῖα

Auratus, quod superscriptum in P.

503

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-405

παραιτοῦ:

παραιτῶ

Rob.

505

506. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-406

πορσυνῶν: Libri

πορσύνων

. Correxit Heathius.

506

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-407

NA: Dubitari potest

Πειθώ

πειθοῖ

poeta scripserit.

507

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-408

πιθοῦ: Libri

πείθου

. Lobeckius ad Aiacem p. 283. prioris, p. 250. alterius editionis, ingeniose coniiciebat

πείθου τι καὶ γένει σῷ ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν

511

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-409

τὰν μελανόζυγ᾽ ἄταν:

τὰν μελανόζυγοταν

Μ.

των μελαναζύγαταν

τὴν μελανοζυγάταν

Rob.

τὴν μελανόζυγ᾽ ἄταν

Ρ. Ε. Scholiastae interpretatio,

τὴν ναῦν ἐν ᾗ βλαβήσονται

, omitti postularet articulum. Rectius nigros homines, qui in navi sint, respici vidit Stanleius, de quibus est v. 689.

πρέπουσι δ᾽ ἄνδρες νήϊοι μελαγχίμοις γυίοισι λευκῶν ἐκ πεπλωμάτων ἰδεῖν

. Inest tamen in verbis simul etiam atri mali significatio.

514

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-410

τὸ πρὸς γυναικῶν: Libri

τὸ πρὸς γυναικῶν

. Patet hoc non solum propter

γένος γυναικός

ferri non posse, sed etiam propterea quod Iuppiter, qui pariter ut lo generis earum auctor est, excluderetur. Quare in

τò πρὸς γυναικῶν

mutavi.

515

519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-411

πολυμνῆστορ, ἐφάπτορ: Libri

πολυκτίστωρ ἐφάπτωρ

. Emendavi in Elem. doctr. metr. p. 232. Et

ἐφάπτωρ

quidem etiam Porsonus.

519

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-412

δίας τοι: Quod libri habent,

δίας τοι

, non erat mutandum. Sensus est,

εὐχόμεθα γένος εἶναι ἀπὸ τῆςδε δίας γῆς, ἔνοικοι αὐτῆς

520

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-413

εὐχόμεθ᾽:

εὐχώμεθ᾽

Ε.

520

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-414

ἐπωπάς: Scholiastes

ἐπωπάς

interpretatur

κατανομάς

. Alii hoc pro

ἐποπάς

videntur accepisse. Recte intellexit Paleius inspectionem Argi, observantis in pascuis vitulam, significari. Sic Stephano Byzantio teste Εποπα Acrocorinthus dicebatur, quod inde Aeginam prospexisset Sisyphus.

523

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-415

ἁμαρτίπνοος:

ἁμαρτίπνοος

ante correctionem G.

526

531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-416

ἰάπτει δ᾽ Ἀσίδος:

λάπτει βασίδος

M. G. et codex Robortelli.

λάπτει ἀσίδος

Robortellus. Correxit Turnebus.

531

533. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-417

Μυσῶν:

μουσῶν

M. G. Rob. Correxit Turnebus.

533

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-418

Λύδιά τ᾽ ἂγ γύαλα: Libri

λύγιά τε γύαλα

. Scripsi

Λύδια τ' ἂγ γύαλα

. Εt

Λύδια

quidem iam Turnebus.

534

535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-419

ὅρων:

ὁρῶν

M. a m. prima et Rob.

ορον

M. a m. secunda.

ὁρῶν

G. E. Scripsi

ὁρῶν

ex margine codicis E. Nam in melicis tragici non

ὁρῶν

, sed

ὀρέων

dicunt.

535

535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-420

Κιλίκων:

κυλίκων

535

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-421

Παμφύλων τε διορνυμένα: Quod libri habent,

παμφύλων τε γένη διορνυμένα

, ortum videtur adscripto

γένη

ad corruptum

παμφύλ

, in quo quis

φύλα

sibi visus erat legere. Eiiciendum esse

γένη

Heathius vidit. Spondeum defendit nomen proprium.

536

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-422

γᾶς:

τὰν

M. G. Ρ.

ἂν

ex codice suo affert Robortellus ipse

πὰρ

voluit, sed in textu eius

excidit.

τοὺς

Turnebus. Scripsi

γᾶς

537

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-423

ποταμοὺς: Post

ποταμοὺς

M. Rob.

δ'

habent, non G.

537

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-424

ἀενάους:

ἀεννάους

M. G. antequam corrigerentur. Nobiles fluvii sunt Pamphyliae Cestrus, Catarrhactes, Melas, Eurymedon.

537

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-425

τὰν Ἀφροδίτας:

τὰς ἀφροδίτης

Μ. G. Rob.

τῆς Αφροδίτας

Turn. Scribi debebat

τὰν Αφροδίτας

538

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-426

ἐγκεχριμένα:

ἰσικνουμένου

M. sed ut ultimae duae vocales in rasura scriptae sint a m. secunda, et P. E. Rob.

εἰσικνουμένη

G. Nimis inepte coniuncta sunt

ἱκνεῖται δ᾽ εἰςικνουμένου βουκόλου

, quod scholiastes explicat

ἱκνεῖται δὲ δῖον πάμβοτον ἄλσος, τοῦ οἴστρου τῷ κέντρῳ αὐτὴν διατρυπῶντος

. Defenderunt tamen Marckscheffelius p. 188. et Paleius scripturam aperte a dormitante librario profectam. Lusui in similitudine verborum ibi tantum locus est, ubi aliquid ad sententiam confert. Dictioni poeticae magis hic convenit participium quo Io, quam quo asilus significetur. Talia complura inveniri possunt. Rei aptissimum videtur

ἐγκεχριμένα

. Prom. 564.

χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οίστρος

540

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-427

ὅντ᾽:

τ'

pro

όντ'

Rob.

543

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-428

Τυφῶ:

τυφώμενος

544

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-429

ὕδωρ τὸ Νείλου: Schutzius

ὕδωρ τε Νείλου

. Tenendam duxi librorum scripturam, de qua recte scholiastes,

ἐπεξηγήσατο δὲ τί ἐστι τὸ μένος τοῦ τυφῶ, εἰπὼν τὸ ὕδωρ τοῦ Νείλου

. Tueri videtur ipse Aeschylus in versibus de incremento Nili (fr. 305.) apud Athenaeum in fine libri II.

ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γάνος κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρία, ἐν δ᾽ ἥλιος πυρωπὸς ἐκλάμψας χθονὶ τήκει πετραίαν χιόνα, πᾶσα δ᾽ εὐθαλὴς Αἴγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δήμητρος ἀντέλλει στάχυν

545

547-548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-430

κεντροδαλήτισι θυιὰς Ἥρας:

κεντροδαλήτοις θείας ἥρας

Rob. Sed in M.

θυΐας

scriptum est, ita ut post

aliquid erasum sit, et

θυίας

etiam G. habet. Aberratum est solo accentu. Scribendum enim erat

θυιάς

. Heathius

κεντροδαλήμοσι

. Erfurdtius

κεντροδαλήτισι

, quod recepi.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-431

χλωρῷ δείματι:

χλωρω δεικματι

Μ.

χλωρῷ δείμακτι

χλωρῷ δείματι

Rob.

550

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-432

βοτὸν κακόχαρι δυςχερὲς μιξόμβροτον: Vulgo ut est apud Rob.

βοτὸν ἐφορῶντες δυςχερὲς μιξόμβροτον

. Talem versum non scripsit Aeschylus. Genuinum vocabulum, quod nescio an assecutus sim quum non inventum alibi

κακόχαρι

posui, ab interpretatione expulsum esse, quoniam non intellectum erat accusativos pendere ex

θυμὸν πάλλοντο

, ostendit a scholiasta ad

ὄψιν ἀήθη

adscriptum

ὄψιν ἀήθη ὁρῶντες

, quod metri caussa in

ἐφορῶντες

esse mutatum prodit scriptura codicum M. et G.

ἐσ ὁρῶντες

552

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-433

τὰ δ᾽: Libri

τὰν δ'

, sed G. ex correctione, nam prius scriptum erat

τὰ δ'

. Ita vel sine libro corrigendum erat.

554

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-434

δ᾽ ἐθάμβουν:

δὲ θαμβοῦν

Μ. G. Rob. Correxit Turnebus.

554

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-435

τίς: Libri

τόδε

. Correxit Canterus.

555

558-559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-436

δι' αἰῶνος κρέων ἀπαύστου πράκτωρ τῶνδ᾽ ἐφάνη Ζεύς:

ζεὺς αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

Μ.

ζεὺς αἰῶνος κρεῶν ἀπαύστου

G. Ε.

κραίνων

margo M. Ε.

ζεὺς αἰῶνος κραίνων ἀπαύστον

Ρ.

ζεῦς αἰῶνος κραίνων ἀπαύστου

Rob. Inter v. 557. et 558. rasurae in M. Pessimo numero legebatur

Ζεὺς αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

. Nimirum quod sequens versus exciderat, nomen Iovis addendum esse vidit librarius. At id fuerat in altero versu: hunc, ut antistrophicum,

δι' αἰῶνος

habere oportebat. Supplevi quae deerant usitata formula. Sic in Eumen. v. 317.

πράκτορες αἵματος αὐτῷ τελέως ἐφάνημεν

. Sophocles Trach. 251.

Ζεὺς ὅτου πράκτωρ φανῇ

. 862.

Κύπρις τῶνδ᾽ ἐφάνη πράκτωρ

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-437

δύναμις: Libri

βία

. Non vim, quae si esset vis ab Iunone illata, indicatum id oportebat, sed miseriam desisse dicendum erat. Quare

δύναμις

posui.

560

562-563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-438

δακρύων δ᾽ ἀποσταλάζει πένθιμον αἰδῶ: Frustra laboratum est in explicanda scriptura librorum,

δακρύων δ᾽ ἀποστάζει πένθιμον αἰδῶ

. Nam

ἀποστάζειν

non ea dicuntur, quae aliquid abiiciunt et removent, sed potius quae id conspiciendum praebent. Scribendum erat

ἀποσχάζει

Πένθιμος αἰδὼς δακρύων

est pudor cum dolore et lacrimis coniunctus, quod forma humana privata erat io. Vnde in Prometheo v. 643. dicit

καίτοι καὶ λέγουσ᾿ αἰσχύνομαι θεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰν μορφῆς, ὅθεν μοι σχετλία προςέπτατο

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-439

φυσιζόον:

φυσίζωον

568

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-440

τόδε: Libri

τὸ δή

. Sensum perspexit Turnebus, qui hoc in

τοδι

mutavit. Nam v. 568 - 573. sunt verba, quae omnes homines dicere chorus ait. Recte Porsonus

τόδε

568

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-441

κυρήσαις:

κυρήσας

ante correctionem P.

573

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-442

ἐνδικωτέροισιν:

ἐνδικωτέροισιν

libri. ν abiecit Turnebus.

574

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-443

NA: Non in fine huius versus duas syllabas debebant excidisse dicere critici, sed dactylum in principio versus,

εὖτέ γε

, ut ex antistropha apparet.

576

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-444

μῆχαρ οὔριος:

μήχα οὔριος

578

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

182-532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-85

erstes Epeisodion. 1. Szene (182—239): Danaos und der Koryphaios. Danaos kündigt das Nahen des Königs an und gibt seinen Töchtern Verhaltungsmaß- regeln. 2. Szene (240 - 349): Pelas- gos und die Vorigen. Die Danaiden erklären ihre Herkunft von Argos und erflehen als ungerecht Ver- folgte den Schutz des Argivischen Königs. Dieser ist bedenklich wegen der schweren Folgen, welche die Zusage des Schutzes für sein Land haben kann. 3. Kommos (350-422): Fortsetzung der Bitte. 4. Chorikon (423-446), welches das Nachsinnen des Königs zu Gunsten der Da- naiden zu wenden sucht. 5. Dialog des Königs, des Koryphaios und des Danaos (447-532): Der König offenbart seinen Entschluß die Entscheidung dem Volke anheim- zugeben.

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-167

⁴

ὡς μάλιστα, wie maxime in Antworten zur Bestätigung dient. Mit,,gewiß, sie war es", be- stätigt der König die Angabe der Danaiden auf Grund der argivischen Tradition. ,,In omni hoc diverbio tenendum est cognita habere regem ea de quibus quaerit et quaerere dumtaxat ut exploret verane falsa dicant virgines' แ Hermann. Vgl. 314. — φάτις κρατεῖ wie Pers. 740, fama obtinet. In der Lücke, welche schon durch die Stichomythie angezeigt wird und zuerst von Pearson bemerkt wurde, kann ein Gedanke wie ταύτης ἔρωτι θάλπεται Διὸς κέαρ verloren gegangen sein.

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-168

⁵

⁶

μὴ ( ἆρα μὴ, μῶν) bezieht sich mehr auf μιχθῆναι βροτῷ als auf λόγος τις ( ἐστι): „. Es hat sich doch nicht gar Zeus, wie eine Sage geht, mit einer Sterblichen ver- bunden." Vgl. Hom. Β 821 θεά βροτῷ εὐνηθεῖσα.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-169

⁷

⁸

κού (so Stanley für καὶ) κρύπτ᾽ ἀφ' (so für κρυπτά γ ταμπαλάγματα (so Hermann für παλλαγμάτων nach Hesych. ἐμπα- λούγματα d. i. ἐμπαλάγματα· αἱ περιπλοκαί): „, und nicht verborgen vor Hera blieben diese Um- armungen". Vgl. Eur. Bakch. 98 κρυπτὸν ἀφ᾽ Ἥρας, Hom. Ψ 110 κεκρυμμένα ἀπ᾿ ἄλλων. In κἄκρυπτά γ' Ἥρας, wie Hermann schreibt, entzieht sich der Gen. einer glaubhaften Erklärung, da Ausdrücke wie δίκας ἀφόβητος, ἀγύμναστος λόγων, σωτηρίας ανελπις, ἀλαμπὲς ἡλίου anderer Art sind.

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-170

⁹

¹⁰

πῶς: nach dem Schol. τὰ νείκη Διὸς καὶ Ἥρας εἰς τί κατέ- ληξαν; erwartet man ποῖ, welches vielleicht, wie Eur. Hek. 820 τί, in πῶς verwandelt wurde zur Be- seitigung des Hiatus, den sich die Tragiker vor our gestatteten (zu 310). Vgl. Cho. 526 καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος; Soph. Ο. Κ. 476, Eur. Hek. 419, doch Pers. 737 πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτᾶν. βασιλέοιν ist der Deutlichkeit halber für βασιλέων gesetzt, weil in der Überlieferung häufig der Plural an die Stelle des Dual getreten ist.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-171

¹¹

¹²

Αργεία θεός: wie Athena die Göttin von Athen, Dionysos der Gott von Theben, so ist Hera die Göttin von Argos, wo sie auf einer Anhöhe zwischen Argos und Mykenä einen berühmten Tempel hatte. Vgl. Pind. Nem. X 2 " Αργος Ἥρας δῶμα θεοπρεπές. Eine all- gemeinere Bedeutung hat wohl das Homerische Ἥρη Αργείη 48, E 908.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-172

¹³

¹⁴

πελάζει ἐπὶ βοΐ scheint sich aus der Verbindung zweier Vor- stellungen (,, naht der Kuh" und ,,liegt an ihr") zu erklären. Schütz schreibt ἔτ᾽ für ἐπ' (adhuc vaccae Jupiter appropinquavit?). — Das Epitheton εὐκραίρῳ hebt das Un- natürliche hervor.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-173

¹⁵

¹⁶

πρέποντα, ὅμοιον ὄντα. Vgl. Hesych. πρέπον· ὅμοιον.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-174

¹⁷

¹⁸

πρὸς ταῦτα, ἐποίησεν ἐμη- χανήσατο). Leicht ergänzen sich die allgemeinen Ausdrücke Tuns und Sagens. ισχυρά be- des gründet die Vermutung, daß sie es nicht ruhig hinnahm. Vgl. Hom. Θ 482 οὐ σεῦ ἐγώ γε σκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο,

307-308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-175

¹⁹

²⁰

πάνθ' ὁρῶντα bedeutet, wie das folgende πανόπτην zeigt, „,all- sehend" (,,ex omni parte cernentem" Stanley). Vgl. Prom. 590 τὸν μυριωπὸν . . βούταν, 705 " Αργος . . πυκνοῖς ὄσσοις δεδορκώς, Eur. Phoen. 1115 στικτοῖς Πανόπτην ὄμμασιν δεδορκότα, wo Πανόπτης als Name steht (Apollod. II 1, 2, 2 Αργος ¿ πανόπτης λεγόμενος), Plaut. Aul. III 6, 19 Argus. . qui oculeus totus fuit. Vgl. die Dar- stellung auf einer rotfigurigen Vase von Caere Wiener Vorlegbl. 1890/1 Tafel XI 1, auf welcher Argos von oben bis unten mit Augen bedeckt ist. οἰοβουκόλον (Hirte einer ein- samen Kuh, während die Hirten gewöhnlich eine Herde haben) steht in Gegensatz zu πανόπτην wie Claudian. Stil. I 312 Argum fama canit centeno lumine cinctum servasse corporis excubiis unam iuvencam. Vgl. οἰοβώτας Soph. Ai. 614. Die Bildung ' Ιοβουκόλον (so Schindler) scheint unmöglich.

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-176

²¹

²²

Tóv: zu 177. — Die Appo- sition παῖδα γῆς ist in den Relativ- satz hineingezogen. Γηγενής heißt Argos auch Prom. 589, 704. Nach Apollod. II 1, 3, 3 hat auch der Logograph Akusilaos ihn als γηγενής bezeichnet. Die Sage, daß Hermes den Argos getötet habe, ist aus der (unrichtigen) Deutung des Beinamens Αργειφόντης ent- standen. Vgl. Apollod. II 1, 3, 4 ἀπέκτεινε τὸν Ἄργον, ὅθεν ἀργει φόντης ἐκλήθη.

310. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-177

²³

²⁴

τί οὖν wie Pers. 789, Sieb, 192, 691, Eum. 903, Soph. Phil. 100, Ai. 873: zu 302.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-178

²⁵

²⁶

κινητήριον, d. i. mit der Auf- gabe die Kuh von Ort zu Ort zu treiben.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-179

²⁷

²⁸

Ινάχου (für οἱ Νείλου Her- mann) πέλας: vgl. Verg. Ge. III 147 cui nomen asilo Romanum est, oestrum Graii vertere vocantes und oben zu 16.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-180

²⁹

³⁰

συγκόλλως, eine vox Aeschy- lea, Schol. συμφώνως, Cho. 540 συγκόλλως ἔχειν, Schol. συνημμένως τῇ ἀληθείᾳ, Cho. 578 ἀρτίκολλα, Schol. σύμφωνα, Hesych. ἡρμοσμένα. Mit,,ganz in Übereinstimmung mit mir" anerkennt der König die Richtigkeit und die Beweiskraft der Erzählung.

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-181

³¹

³²

Κάνωβον: Prom. 872 ἔστιν πόλις Κανωβος ἐσχάτη χθονός, Νείλου πρὸς αὐτῷ στόματι καὶ προσχώματι. Vgl. Einl. S. 9. ἐπὶ Μέμφιν, in die Gegend von Mem- phis (wo die Pyramiden stehen). - Nach diesem Vers weist die Stichomythie auf eine Lücke hin, welche einen Gedanken wie ἐνταῦθ' ἀμείβει τὸ πάρος εὔμορφον δέμας; enthalten haben kann.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-182

³³

³⁴

,,Ia und Zeus, welcher durch Berührung mit der Hand sie wieder- hergestellt hatte, erzeugte mit ihr einen Sohn." Auch im Prom. (874 ff.) wird die Erzeugung des Epaphos, welche Hera verhindern wollte, nach Ägypten verlegt. Vgl. unten 584 ff. u. Einl. S. 5 Anm. 2.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-183

³⁵

³⁶

Mit ὁ Δῖος πόρτις βοός vgl. ὁ Στρυμόνιος πῶλος ἀοιδοῦ Μούσας Eur. Rhes. 387, ὦ Κρόνιε παῖ Ρέας Pind. Ol. II 13.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-184

³⁷

³⁸

δύσια hier die Wegreibung aus dem tierischen Zustande, also die Wiederherstellung und Be- freiung. Vgl. Hesych. Hesych. ῥύσια· ἐνεχυράσματα, σωτήρια, λύτρα, λεηλασία und zu 417. Der sowohl durch die Stichomythie wie durch den Sinn geforderte Vers kann etwa gelautet haben: Επάφου δ' ἔφυ τί σπέρμα βαρβάρῳ χθονί.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-185

³⁹

⁴⁰

Mit μεγίστης ὄνομα (so für μέγιστον Porson) γῆς καρπουμένη soll nur gesagt sein, daß sie den Namen mit dem Lande gemein hat. Apollod. II 1, 4, 1 Ἔπαφος δὲ βασιλεύων Αἰγυπτίων γαμεῖ Μέμφιν τὴν Νείλου θυγατέρα καὶ ἀπὸ ταύτης κτίζει Μέμφιν πόλιν καὶ τεκνοῖ θυγατέρα Λιβύην, ἀφ᾿ ἧς ἡ χώρα Λιβύη ἐκλήθη. Nach diesem Verse ist, wie das folgende ἄλλον an- zeigt, ein Distichon etwa folgender Form ausgefallen: Β. Α. Λιβύης δὲ νηδὺς ἐξανῆκ ἔρνος μέγα; ΧΟ. ἐξῆλθ᾽ Αγήνωρ πρότερος ἐκ θείας γονῆς. Vgl. Schol. zu Phoen. 5 Λιβύης τῆς Επάφου καὶ Ποσειδῶνος Αγήνωρ καὶ Βῆλος, Apollod. Π 1, 4, 2 Λιβύης καὶ Ποσειδῶνος γίνονται παῖδες δίδυμοι ᾿Αγήνωρ καὶ Βῆλος, Hygin Fab. 157.

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-186

⁴¹

⁴²

βλαστημός (= βλάστη, βλάστημα) findet sich noch Sieb. 12. Über den Akzent s. Lobeck Paralip. S. 397. Die Handschrift hat an beiden Stellen βλάστημον.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-187

⁴³

⁴⁴

Bñlov: vgl. Einl. S. 9.

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-188

⁴⁵

⁴⁶

D. i. Das ist gewiß ein ganz weiser Mann; welches ist sein Name ?" Vgl. Soph. Ο. Κ. 41 τίνων τὸ σεμνὸν ὄνομ᾽ ἂν εὐξαίμην κλύων; von den Σεμναί. Allweise heißt Danaos als großer Förderer der Kultur ,,mit einem für die Zuhörer nicht im mindesten stören- den Anachronismus" (Kruse).

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-189

⁴⁷

⁴⁸

ἄνοιγε: näher steht der eigentlichen Bedeutung ( πύλας ἀνοίξαι) die Redensart οἴγειν στόμα Prom. 638. Bei Aschylos, Sopho- kles, Thukydides findet sich nur die Form οίγω, dagegen Eur. Ion 983 ἀνοίγνυται (Nauck ἀνοίγεται). — ἀφθόνῳ λόγῳ s.v.a. μὴ φθονοῦσα λέγειν.

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-190

⁴⁹

⁵⁰

Handle in der Vorstellung, daß du auf eine argivische Schar gestoßen bist" oder gehe bei deinem Handeln und deinen Ent- schlüssen von der Erwägung aus, daß du Argiverinnen vor dir hast". Auf die Wahl des Akk. hat das Versmaß Einfluß gehabt.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-191

⁵¹

⁵²

δή, welches in der Hand- schrift fehlt, hat Turnèbe ergänzt. Porson vermutet δοκεῖτ᾽ ἔμοιγε.

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-192

⁵³

⁵⁴

τὸ ἀρχαῖον wie Thuk. V 80 ἦν δὲ καὶ αὐτὸς τὸ ἀρχαῖον ἐξ Αργους, Herod. IX 45 αὐτός τε γὰρ Ἕλλην γένος εἰμὶ τὠρχαῖον.

330-331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-193

⁵⁵

⁵⁶

αιόλ' . . πτερόν: Eur. Ion 381 πολλαί γε πολλοῖς εἰσι συμφοραὶ βροτοῖς, μορφαί δὲ διαφέρουσιν, Goethe:,,Mancherlei, mein Vater, ist des Lebens Wonn' und Weh". Wie Cho. 173 ὁμόπτερος die Be- deutung von ὅμοιος hat und wie Zenob. VI 31 φόνου πτερόν erklärt wird: τὸν διὰ τῶν ὀιστῶν πτερόεντα ἢ ταχύν. βέλτιον δὲ ἀκούειν περι- φραστικῶς τὸν φόνον, so ist hier das gleiche Gefieder die gleiche Ge- stalt des Leids.

332-333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-194

⁵⁷

⁵⁸

αὐχεῖν verhofen, zuver- sichtlich erwarten auch Ag. 511, Pers. 743, Prom. 354, 715, Eur. Med. 582. φυγὴν κέλσειν wie φυγὴν φεύξεσθαι. κῆδος, afhni- tas: die altverwandte Angehörig- keit", d. h.,, die durch Bande alter Verwandtschaft mit dem Lande Argos Verbundenen".

334. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-195

⁵⁹

⁶⁰

μεταπτοιοῦσαν, als ob nicht κῆδος, sondern μὲ vorherginge. Das Wort hat hier intransitive Bedeutung ,fortgescheucht". Die Präposition bezeichnet wie in μεταχωρεῖν den Wechsel des Orts.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-196

⁶¹

⁶²

Der Darlegung des Sach- verhalts ( διήγησις) folgt die Ent- wicklung des Rechtsfalles ( στάσις). ἱκνεῖσθαί ( με) θεῶν (wie πρὸς θεῶν) wie Eur. Or. 671 ταύτης ἱκνοῦμαι σε, vgl. Hom. β 68 λίσσομαι ἠμὲν Ζηνὸς Ολυμπίου ἠδὲ Θέμιστος, Eur. Hek. 752 ἱκετεύω σε τῶνδε γονάτων.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-197

⁶³

⁶⁴

λευκοστεφεῖς wie 197. νεοδρέπτους, also erst in Argos ab- geschnitten. Wunder vermutet νεοδρόπους (358) zur Erleichterung des Rhythmus. Aber veo kann ein- silbig gelesen werden wie in Nɛo- πτόλεμε Soph. Phil. 4 und öfters νεα in νεᾶνις, νεανίας.

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-198

⁶⁵

⁶⁶

In Hinsicht auf Feindselig- keit oder hast du das Unerlaubte der Ehe im Sinne?" θέμις ist hier indeklinabel wie in θέμις εἶναι Soph. Ο. Κ. 1191, Plat. Gorg. 505 D.

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-199

⁶⁷

⁶⁸

Schol. κατ᾽ ἔχθραν δηλονότι: Wer möchte seine Herrn zu Ge- liebten sich erkaufen?" ὠνοῖτο, durch die Mitgift. Vgl. Eur. Med. 231 γυναῖκές ἐσμεν αθλιώτατον φυτόν, ἃς πρῶτα μὲν δεῖ χρημάτων ὑπερ- βολῇ πόσιν πρίασθαι δεσπότην τε σώματος, wozu der Schol. bemerkt: χρημάτων λέγει τῶν εἰς τὴν φερνήν: τοῦτο δὲ ὁ Εὐριπίδης ἀπὸ τῆς κατ' αὐτὸν συνηθείας λέγει (ebenso Hipp. 628). οἱ δὲ ἥρωες οὐχ οὕτως ἐποίουν τοὺς γάμους, ἀλλ᾽ ἐκ τῶν ἐναντίων αὐτοὶ ἐδίδοσαν. καθάπερ καὶ αὐτὸς ἐν ἄλλοις (in einem der verlorenen Dramen) παρίστησι καὶ Ὅμηρος (1 244) „ πρῶθ᾽ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλι᾽ ὑπέστη“. Den glei- chen Anachronismus zeigt der fol- gende Vers, wenn man den Brauch der Dichter die Heroenzeit mit den Lebensgewohnheiten der eige- nen Zeit auszustatten als Anachro- nismus kennzeichnen will. Mit ὁ κεκτημένος bezeichnet der Sklave seinen Herrn; der Ausdruck ist deshalb ebenso bitter wie vorher δμωίς.

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-200

⁶⁹

⁷⁰

μέν: der Gegensatz ist nur gedacht, so daß μέν in die Be- deutung von yé übergeht. αὐξά νειν μέγα τι wie ὑψηλόν τι αἴρειν, σοφόν τινα διδάσκειν (proleptisches Prädikat). Der Dichter denkt an die Bestimmungen des attischen Familienrechts inbetreff der Erb- töchter ( ἐπίκληροι): Durch solche Heirat zwischen den nächsten An- verwandten wird das Vermögen der Familie vergrößert und be- festigt".

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-201

⁷¹

⁷²

Gereizt und heftig wie 347 erwidert die Danaide: Und Un- glücklicher entledigt man sich mit leichter Manier", d.h. ,,Wenn du mit solchen Gründen für die Sache meiner Verfolger eintrittst, so er- kenne ich darin nur die Absicht uns Unglückliche leichten Kaufs loszuwerden". Der Vorwurf, daß er um Schutzflehende sich nicht kümmere, ein Vorwurf der ἀσέβεια, macht auf den König Eindruck. Vgl. auch zu 397 f.

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-202

⁷³

⁷⁴

Schweren Bedenken unter- liegt dein Wunsch, wenn du ver- langst, daß ich mich in einen aben- teuerlichen Krieg stürze". νέον wie 720, 961, 1027, νέα ἄχη Pers.

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-203

⁷⁵

⁷⁶

„,Da uns das Recht zur Seite steht, so erfreuen sich unsere Helfer des Schutzes der Dike, müssen also siegen". Andere fassen die Worte in dem Sinne:,,Dike schützt diejenigen, welche mit ihr im Bunde stehen (vgl. 400)". Aber diesem Gedanken entspricht die folgende Einschränkung nicht.

346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-204

⁷⁷

⁷⁸

Mit den Worten,,Ich glaube es, wenn anders euer Handeln von Anfang an mit den Grundsätzen des Rechts übereinstimmte" läßt der König die Möglichkeit offen, daß das Verfahren der Danaiden gegen die Ägyptiaden nicht ganz einwandfrei gewesen. Damit wer- den spätere Verhandlungen in den folgenden Stücken der Trilogie vor- bereitet und wird die Niederlage der Argiver motiviert.

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-205

⁷⁹

⁸⁰

Die Bedenken des Königs fertigt die Danaide kurz und ent- schieden ab mit dem Hinweis auf die Pflichten gegen Schutzflehende. Vgl. 397 ff. πρύμνα (als Sitz des Steuermanns) πόλεος (Sieb. 2, vgl. πρυμνήτης ἄναξ Eum. 16) von dem Altare, welcher als πρυτανείον und Regierungssitz betrachtet wird.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-206

⁸¹

⁸²

κατασκίους: ἐστεμμένους, Schol. τοῖς θαλλοῖς ἱκετηρίων κλά- δων πεπληρωμένους.

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-207

⁸³

⁸⁴

Vgl. Apoll. Rhod. II 215 ἱκεσίου πρὸς Ζηνὸς ὅτις ῥίγιστος ἀλιτροῖς ἀνδράσι.

350-422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-208

⁸⁵

⁸⁶

Kommos, in welchem die Gründe für und gegen erörtert werden. Auf jede Strophe und Antistrophe des Chors folgen fünf Trimeter des Königs; nur den Ab- schluß der Partie bilden 11 Tri- meter. im

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-209

⁸⁷

⁸⁸

φυγάδα περίδρομον, Elend umherirrend. Vgl. Theogn. 581 ἐχθαίρω δὲ γυναῖκα περίδρομον ἄνδρα τε μάργον.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-210

⁸⁹

⁹⁰

λυκοδίωκτον (so Hermann für λευκόδικτον): das Wort kommt nur hier vor.

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-211

⁹¹

⁹²

ΐμ πέτραις wie ἂμ πεδιήρεις Pers. 569, ἂν γύαλα unten 559. Mit Dativ findet sich άvá bei Epikern und Lyrikern, bei Äschylos und Euripides in melischen Partien, bei Äsch. nur hier, bei Eur. Iph. A. 754 und 1058.

355-356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-212

⁹³

⁹⁴

ἀλκα: Schol. τῇ τοῦ ὄρους, Erst auf steiler Höhe fühlt sich das Tier sicher und gibt dieser Em- pfindung durch Brüllen Ausdruck. Mit φράζουσα βοτῆρι μόχθους (Schol. τῷ ἑαυτῆς βοτῆρι σημαίνουσα τοὺς διωγμούς) kann man Eupol. Αἶγες fr. 1 Κο. ἤν τ᾽ ἴδῃ λύκον, κεκράξεται φράσει τε πρὸς τὸν αἰπόλον ver- gleichen, vielleicht in den Worten des Komikers sogar eine Parodie sehen. Da aber die Antistrophe des entsprechenden Verses entbehrt, hat Bothe diese Worte als Inter- polation bezeichnet, während andere eine Lücke in der Antistrophe an- nehmen.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-213

⁹⁵

⁹⁶

κατάσκιον wie 348, Ag. 498 κήρυκα . . κατάσκιον κλάδοις ἐλαίας, ooo ist die Erwiderung auf ide

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-214

⁹⁷

⁹⁸

ναύονθ' (in der Handschrift νέονθ', vulgo νέον θ'), ἱκετεύοντα. Vgl. Hesych. ναύειν· ἱκετεύειν παρὰ τὸ ἐπὶ τὴν ἑστίαν καταφεύγειν und ναύω· λίσσομαι, ἱκετεύω und zu 512. Von ναύοντα ist der Gen. θεῶν wie von ἱκετεύοντα, ἱκνούμενον (335) regiert.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-215

⁹⁹

¹⁰⁰

ἄνατον: Hesych. ἄνατος· ἀβλαβής. — ἀστοξένων: Schol. τῶν νῦν μὲν ξένων, πρώην δὲ συνημμένων τῷ ἄστει, Hesych. ἀστόξενοι· οἱ γένει μὲν προσήκοντες, ἐπὶ δὲ γῆς ἀλλο- δαπῆς γεγονότες κτἑ. nach Ael. Dionysios (Eustath. zu II. S. 405, 36) ἀστόξενοι οἱ ἐκ προγόνων μὲν ἀστῶν, αὐτοὶ δὲ ξένοι καὶ ἀνανεώ σεως δεόμενοι, vgl. Poll. III 60 ἀστό- ξενος . . ἐνίοις δὲ δοκεῖ ὁ φύσει μὲν ἀστός, δόξῃ δὲ ξένος, ὡς Δαναὸς Αργείοις, ἀπὸ Ιοῆς τῆς Αργείας ἔχων τὸ γένος, Phot. u. Suid. unter ἰδιό- ξενος.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-216

¹⁰¹

¹⁰²

ἐξ ἀέλπτων wie Soph. Αi. 716, ἐκ τῶν ἀέλπτων Eur. Fragm. 550, Ion Fragm. 50 S. 742 Ν., ἐξ ἀέλπτου Herod. I 111, ἐξ ἀπροσ- δοκήτου ebd. VII 204: ex insperato atque improviso.

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-217

¹⁰³

¹⁰⁴

τῶν, τούτων. Dieser Ge- brauch der Formen des Artikels, welche mit beginnen, findet sich besonders in Verbindung mit καί, δέ, γάρ, aber auch sonst wie unten

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-218

¹⁰⁵

¹⁰⁶

δήτ' (für δῆτα τὰν Pauw) ἄνατον d. i. ἄνατον δῆτα, da ἄνατον aus 360 wiederholt wird (zu 212f.): ,,ja ohne Schaden für irgend einen (nicht die Folge einer Blutschuld) ist unsere Flucht und deshalb möge Themis auf sie niederblicken". Vgl. 6f. und 202.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-219

¹⁰⁷

¹⁰⁸

ἱκεσία Θέμις Διὸς κλαρίου ist die Personifikation der Satzung, die gegen Schutzflehende zu be- obachten ist, als deren Hort Zeus κλάριος verehrt wird, welcher die Lose ( κλῆροι) nach Recht und Ge- rechtigkeit verteilt ( Ζεὺς νεμέτωρ Sieb. 472, vgl. unten 408 f.). Θέμις Διός ist allgemein die Themis des Zeus ohne verwandtschaftliche Be- ziehung wie Eur. Med. 208 τὰν Ζηνὸς ὁρκίαν Θέμιν. – κλαρίου: Schol. πάντα πᾶσι κληροῦντος καὶ κραίνοντος, vgl. Paus. VIII 53, 9.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-220

¹⁰⁹

¹¹⁰

Schol. παρ' ἐμοῦ τῆς νεω- τέρας ὁ γέρων. Die Verbesserung von γεραφρόνων ist unsicher: γεραιό φρων Burges, γεραρὰ φρονῶν Marck- scheffel.

366-367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-221

¹¹¹

¹¹²

προστρόπαιον, ἱκέτην, vgl. Cho. 21 προστροπή, Schol. ἱκέτις πρόσοδος. αἰδόμενος: zu 198. Die Homerische Form αιδόμενοςauch Eum. 552. εὐπορεῖς C. G. Haupt für οὖν περ nach dem Schol. οὐ πτωχεύσεις: Wer sich des Schutzflehenden erbarmt, der ist nicht in Not; ihm mangelt nicht die gnädige Gesinnung der Götter, welche von dem schuldlosen Manne die geringsten Gaben entgegen- nehmen".

368-369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-222

¹¹³

¹¹⁴

ἱροδόκων ( ἱεροδόκων Butler für ἱεροδόκα nach dem Schol. οἱ θεοὶ δέχονται τὰ ἀπὸ ἀνδρὸς ἁγνοῦ ἱερά) θεῶν λαίγματ' (für λήματ' nach Hesych. λαίγματα· πέμματα ἱερά, ἀπάργματα): der Akk. λαίγματα ist von ἱροδόκων wie von δεχομένων abhängig, zu 254. Vgl. Sieb. 686 μελάναιγις ἐκ δ᾽ εἶσι δόμων Ἐρινύς, ὅταν ἐκ χερῶν θεοὶ θυσίαν δέχωνται. Zum Gedanken vgl. Eur. Fragm. 327, 4 ἐγὼ δὲ πολλάκις σοφωτέρους πένητας ἄνδρας εἰσορῶ τῶν πλουσίων καὶ θεοῖσι μικρᾷ χειρί θύοντας τέλη τῶν βουθυτούντων ὄντας εὐσεβεστέρους, 946 εὖ ἴσθ᾽, ὅταν τις εὐσεβῶν θύῃ θεοῖς, κἂν σμικρὰ θύη, τυγχάνει σωτηρίας, Xen. Memor. I 3, 3, Isokr. VII § 30, Anaxim. Rhet. K. 2 S. 180, 20 ovx εἰκὸς τοὺς θεοὺς χαίρειν ταῖς δαπάναις τῶν θυομένων, ἀλλὰ ταῖς εὐσεβείαις τῶν θυόντων, Hor. carm. III 23, 17.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-223

¹¹⁵

¹¹⁶

Der König lehnt die Ver- pflichtung den Schutzflehenden Beistand zu leisten für seine Person ab und verweist die Bitte an das Volk der Argiver. Damit wird der größere Umfang und das μέγεθος des Dramas vorbereitet. Von dem Schutzfehenden δωμάτων ἐφέστιος auch Eum. 580, 672. Vgl. unten 512 ἐφέστιον θεῶν.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-224

¹¹⁷

¹¹⁸

τὸ κοινὸν μιαίνεται πόλις (die Gemeinde wird in ihrer All- gemeinheit angetastet) ist das Passiv zu τῇ πόλει τὸ κοινὸν μιαίνειν. Burges vermutet πόλεως.

372. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-225

¹¹⁹

¹²⁰

ξυνῇ, κοινῇ: diese jonische Form auch Sieb. 76 und in einer Chorpartie Soph. Αi. 180. ἄκη, Sühne, Genugtuung.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-226

¹²¹

¹²²

ὑπόσχεσιν κραίνειν, ein end- gültiges Versprechen geben.

374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-227

¹²³

¹²⁴

κοινώσας, nämlich κραίνοιμ' ἄν oder κρανῶ.

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-228

¹²⁵

¹²⁶

Die Danaiden lehnen es ab, daß sich der König als bloßen Beamten des Volkes hinstelle, in- dem sie nach orientalischer Auf- fassung die absolute Macht des Königtums (l'état c'est moi, Soph. Ant. 738 οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;) geltend machen.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-229

¹²⁷

¹²⁸

πρύτανις wie Prom. 182 μακάρων πρύτανις. In dem προ- τανεῖον ist die κοινὴ ἑστία τῆς πόλεως. ἄκριτος, Schol. ἀνυπ- εύθυνος.

377-378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-230

¹²⁹

¹³⁰

,,Du waltest des Staats- herdes nach eigenmächtigem Willen." μονοψήφοισι bezeichnet den Gegensatz zum Freistaat, wo die größere Anzahl der Stimmen den Willensausdruck des Staates ergibt. Auch v εvua ist bezeich- nend für den höchsten Herrn.

379-380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-231

¹³¹

¹³²

Als Alleinherrscher hast du jegliches Anliegen zu ent- scheiden und bist für alles ver- antwortlich; drum hüte dich vor Sünde." Das Verhältnis der Sätze ist das gleiche wie Prom. 72 δρᾶν ταῦτ᾽ ἀνάγκη, μηδὲν ἐγκέλευ᾽ ἄγαν. ἄγος, weil durch gewaltsame Wegführung der Schutzflehenden das Heiligtum geschändet wird. Vgl. 429f.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-232

¹³³

¹³⁴

Die Änderung von Paley ἐμοί dient dem Wohllaute. παλιγκότοις, Schol. ἐχθροῖς (Wider- sachern). Der Wunsch wie 1044, Prom. 890 τοιάδ᾽ ἐπ' ἐχθροὺς τοὺς ἐμοὺς ἔλθοι Κύπρις, Ovid. Amor.III 11, 16 eveniat nostris hostibus ille pudor, Tac. hist. III 10 conversus ad signa et bellorum deos hostium potius exercitibus illum furorem, illam discordiam inicerent orabat.

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-233

¹³⁵

¹³⁶

εὖφρον, verständig, wohl- beraten, wie Cho. 87 πῶς εὔφρον εἴπω. Vielleicht aber ist (mit Burges) ebenso wie Cho. 194 ἔμφρον herzustellen. ἀτιμάσαι: die Ablehnung der Bitte ist mit einer Mißachtung des Bittenden verbunden, zu 177.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-234

¹³⁷

¹³⁸

μ' ἔχει φρένας nach Home- rischer Weise wie Eum. 88 μὴ φόβος σε νικάτω φρένας.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-235

¹³⁹

¹⁴⁰

τύχην ἑλεῖν, Schol. τοῦ συμφέροντος ἐπιτυχεῖν, vielmehr das Los zu wählen" (,, das Risiko zu ergreifen"). Nachgeahmt ist die Stelle Eur. Iph. Α. 55 τὸ πρᾶγμα δ᾽ ἀπόρως εἶχε Τυνδάρεω πατρὶ δοῦναι τε μὴ δοῦναί τε τῆς τύχης θ᾽ ὅπως ἅψαιτ' ἄριστα.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-236

¹⁴¹

¹⁴²

Schol. τὸν ξένιον καὶ ἱκέσιον Δία. σκοπὸν ἐπισκόπει: der Aus- druck deutet ein kausales Verhält- nis an: da er aus der Höhe auf die Schuld der Menschen hernieder- blickt, so blicke du zu ihm empor und achte auf ihn".

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-237

¹⁴³

¹⁴⁴

τοῖς πέλας προσήμενοι, τῶν πέλας ἱκετεύοντες. Vgl. Soph. Ο. Τ. 15 προσήμεθα βωμοῖσι τοῖς σοῖς,

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-238

¹⁴⁵

¹⁴⁶

D. i.,,keine Erhörung ihrer gerechten Bitte finden".

390-391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-239

¹⁴⁷

¹⁴⁸

,,Der Groll des Zeus er- wartet solche, die gefühllos bleiben bei dem Wehklagen eines Gekränkten" ( δυσπαραθέλκτους Bur- ges für ὦ δυσπαρθέλκτοις). ἱκταίου ist αι verkürzt wie in εὐκταίαν Sieb. 710, εὐκταία ebd. 826, öfters in δείλαιος, γεραιός, bei Homer in ἔμπαιος, χαμαιεύνης u.a. In

393-394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-240

¹⁴⁹

¹⁵⁰

κρατοῦσι, Gewalt haben. - Mit φάσκοντες ἐγγύτατα γένους εἶναι berücksichtigt der Dichter das attische Recht inbetreff der Erbtöchter ( ἐπίκληροι), vgl. Isae. Χ § 5 προσῆκον αὐτῇ μετὰ τῶν χρημάτων τῷ ἐγγύτατα γένους συνοικεῖν, nach Diod. XII 18 ein Gesetz des Solon ( τῇ ἐπικλήρῳ ἐπιδικάζεσθαι τὸν ἔγγιστα γένους).

395-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-241

¹⁵¹

¹⁵²

,, Du must nach den heimischen (ägyptischen) Gesetzen dich dagegen rechtfertigen, daß sie ein Anrecht auf dich haben." ὡς οὐ nach φεύγειν wie nach ἀντιλέγειν. Phot. κῦρος· ἐξουσία.

397-398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-242

¹⁵³

¹⁵⁴

„Möge ich ja nicht der Gewalt der Männer anheimfallen." κράτεσιν (Heimsöth schreibt κάρτεσιν um der genauen Responsion willen) weist zurück auf κρατοῦσι 392. Der Plural κράτη auch 446 u. δ. ἀρσένων wie 651, 962. Dem Rechtsstandpunkte des Königs lassen die Danaiden ebenso wie der Einrede 346 keine Beachtung zuteil werden. Die naheliegende Ent- gegnung, daß die Vettern auf ihre Hand keinen Anspruch erheben können, solange der Vater noch lebt, scheint hier wie 341 für die Verhandlungen des dritten Stücks der Trilogie aufgespart zu sein. 3981. ὕπαστρον φυγάν (so Heath für φυγαὶ) ὁρίζομαι μῆχαρ γάμου δύσ φρονος,,,nach den Sternen bestimme ich die Flucht als Abhilfe gegen die feindselige Ehe", d. h.,,ich werde meiner Flucht in die Ferne nicht eher ein Ziel setzen als bis ich der verhaßten Ehe entronnen bin". Schol. οἱ μακρὰν ὁδὸν φεύγοντες δι' ἄστρων σημαίνεσθαι ἔλεγον. Man sagte zunächst ἄστροις τεκ- μαίρεσθαι ( σημαίνεσθαι) von solchen, welche auf dem Meere die Richtung des Weges aus den Sternen ent- nahmen. Vgl. Lukian Ikarom. 1 καθάπερ οἱ Φοίνικες ἄστροις ἐτεκμαίρου τὴν ὁδόν. Dann wurde der Ausdruck von solchen ge- braucht, welche weit weg von ihrer Heimat in unbekannte Gegenden fliehen, wo ihnen nur die Gestirne die Richtung des Weges anzeigen. Vgl. Hesych. ἄστροις σημειοῦσθαι. μακρὰν καὶ ἐρήμην ὁδὸν βαδίζειν· ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν πλεόντων. Anderes s. zu Soph. Ο. Τ. 794 τὴν Κορινθίαν ἄστροις τὸ λοιπὸν ἐκμετρούμενος χθόνα. δύσφρονος von der Person übertragen.

400-401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-243

¹⁵⁵

¹⁵⁶

Erwähle die Dike zur Bundesgenossin und entscheide dich für das was bei den Göttern heilig ist." Vgl. τὰ τῶν θεῶν ἔντιμα Soph. Ant. 77.

404-405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-244

¹⁵⁷

¹⁵⁸

οὐδέ περ κρατῶν wie Cho. 502 οὐδέ περ θανών. μὴ καὶ (30 Canter für καὶ μή ποτε.. πόλιν enthält eine Reminiszenz an Hom. Χ 105 αἰδέομαι Τρῶας. μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο· Εκτωρ ἧφι βίηφι πιθήσας ὤλεσε λαόν. un (für xai un Turnèbe) τοῖον, nicht nach Wunsch“, vgl. Hesych. τοῖον· οὕτως ἀγαθόν .. τάσσεται καὶ ἐπὶ θαυμασμοῦ und zu Sieb. 567.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-245

¹⁵⁹

¹⁶⁰

ἐπήλυδας erhält durch den Gegensatz zu πόλιν ( πολίτας, ἀστούς) etwas Verüchtliches. - Die Schwer- fälligkeit des Rhythmus gibt die Schwere des Vorwurfs zu erkennen. Vgl. Pers. 254 ὡς ἐν μιᾷ πληγῇ κατέφθαρται πολύς. Doch vgl. auch unten 474, 920, 958, 1027.

407-408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-246

¹⁶¹

¹⁶²

ἀμφοτέροις (so Schütz für ἀμφοτέρους, wie die Handschrift 483 ὁμαίμους für ὁμαίμοις bietet) ὁμαίμων κτέ, wenn Zeus auch beiden Teilen, uns und den Vettern, in gleicher Weise verwandt ist, so behandelt er doch nicht beide gleich, sondern neigt sich nach der einen Seite, wo er das Recht sieht". Vgl. Ζεὺς νεμέτωρ Sieb. 472.

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-247

¹⁶³

¹⁶⁴

ἄδικα im Sinne von κακά, wie nachher ὅσια im Sinne von ἀγαθά. Für ἄδικα kann man ἔλλερα vermuten nach Hesych. ἔλλερα· ἐχθρά, πολέμια, ἄδικα und für ὅσια schreibt Weil αἴσια.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-248

¹⁶⁵

¹⁶⁶

,,Da dieses unparteiisch ab- gewogen wird, was hast du pein- liche Bedenken das Rechte zu tun?" Schol. εἰ ὁ Ζεὺς τὸ ἴσον φυλάττει, τί ἀπορεῖς συμμαχῆσαι τῷ Διί. Vereinzelt steht die passive Form ῥεπομένων. Doch findet sich ἐπιρρέπειν und καταρρέπειν transi- tiv. - In μεταγεῖν bezeichnet μετά wie in μεταγιγνώσκειν, μετα- μανθάνειν, μεταμέλεσθαι, μετα- στένειν den Wechsel des Sinns. Vgl. auch Hom. X 232 ὀλοφύρεαι ἄλκιμος εἶναι. Das von W. Head- lam vermutete osas entspricht dem Sinne weniger, da das Tun erst erwartet wird.

412-413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-249

¹⁶⁷

¹⁶⁸

Der Schol. verbindet εἰς βυθὸν μολεῖν φροντίδος und denkt an σπογγοτόμοι. Richtiger wird sowohl der Gen. (wie 422) als auch μολεῖν von δεῖ abhängig gemacht wie Ag. 355 δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας, κάμψαι διαύλου θάτερον κώλον πάλιν: es bedarf tiefen Nachdenkens, das Heil bringt, es muß das Auge scharf blickend und gar nicht wie das Auge des Berauschten trübe nach Art des Tauchers in die Tiefe dringen". Nach Hom. II 747 schweben wohl Austernfischer ( ἀρνευτήρες) νvor.

415-416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-250

¹⁶⁹

¹⁷⁰

πρῶτα μὲν .. τέ wie Soph. Phil. 1424 πρῶτον μὲν νόσου παύσῃ λυγρᾶς ἀρετῇ τε πρῶτος ἐκκριθεὶς . . νοσφιεῖς βίου, Eur. Med. 125 f., Hipp. 996 f., Herakleid. 337 f., Ion 401f. und zu Sieb. 907. An die Stelle der Aufzählung tritt die ein- fache Aneinanderreihung.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-251

¹⁷¹

¹⁷²

δήρις: dieses epische Wort auch Ag. 933, vgl. ἀδήριτος Prom. 105. φυσίων : ῥύσιον bezeichnet dasjenige, was man als Ersatz wegschleppt um sich für Ent- rissenes schadlos zu halten oder als Unterpfand um die Rückgabe des Entrissenen zu erwirken. Vgl. Hom. 1 674 φύσι᾽ ἐλαυνόμενος, unten 736, Soph. Ο. Κ. 858 καὶ μεῖζον ἆρα ῥύσιον πόλει τάχα θήσεις· ἐφάψομαι γὰρ οὐ ταύταιν μόναιν. Die Söhne des Ägyptos können gewaltsam Beute fortschleppen um die Heraus- gabe der Danaiden zu erzwingen. ἐφάπτεσθαι ist, wie die angeführte Stelle des Sophokles und unten 736 ἐφάπτορες zeigt, das dafür ge- bräuchliche Wort (Hand anlegen).

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-252

¹⁷³

¹⁷⁴

Hesych. ἱδρύεται· καθέζεται, ἑδράζεται.

419-420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-253

¹⁷⁵

¹⁷⁶

᾿Αλάστωρ (von ἀλαίνω) ist der Geist der Irrsal und des Fluches, der Rache und des Ver- derbens wie Ερινύς, welche gleich- falls im Hause sitzt und es nicht verläßt, bis die Schuld gebüßt ist (Ag. 11851.). Vgl. 655 f., Hesych. ἀλάστωρ· πικρὸς δαίμων, Ζεύς.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-254

¹⁷⁷

¹⁷⁸

Vgl. 236f., Eum. 175 ὑπό τε γᾶν φυγὼν οὔ ποτ᾽ ἐλευθεροῦται, Sieb. 1008 ἄγος δὲ καὶ θανὼν κεκτήσεται θεῶν πατρῴων.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-255

¹⁷⁹

¹⁸⁰

μῶν οὐ δοκεῖ (,, du zweifelst doch nicht?", du glaubst doch gewiß?") wie μῶν οὐχ ὁρᾷς; Soph. Ο. Κ. 1729, μῶν οὐ πέποιθας; Eur. Med. 733, μῶν οὐ παιδιὰν νομιστέον ; Plat. Soph. 234 Α.

423-446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-256

¹⁸¹

¹⁸²

Chorikon. Auf die Debatte folgt die Beratung. Wie Pers. 626 ff. u. Cho. 152 ff. die äußere Handlung, das Opfer am Grabe, so wird hier das stille Nachdenken des Königs von einem Chorgesang begleitet, welcher auf den Ent- schluß des Königs einzuwirken sucht und noch einmal die (drei) Gründe zusammenfaßt, welche den schwankenden König für die Dana- iden günstig stimmen sollen:,,Habe Mitleid mit den Verfolgten, laß uns nicht von heiliger Stätte weg- reißen, laß nicht deine Schützlinge grausam mißhandeln. Dein Tun wird deinen Kindern und deinem Hause Fluch oder Segen bringen".

424. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-257

¹⁸³

¹⁸⁴

πανδίκως, in voller Wahr- heit und Aufrichtigkeit, vgl. Eum. 807 ἐγὼ γὰρ ὑμῖν πανδίκως ὑπίσχομαι, Sieb. 156, 657, Soph. Trach. 611. εὐσεβής, rücksichts- voll, vgl. 952.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-258

¹⁸⁵

¹⁸⁶

πρόξενος: zu 245.

427-428. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-259

¹⁸⁷

¹⁸⁸

,Die in gottloser Weise aus der fernen Heimat Vertriebene." Hesych. έκαθεν μακρόθεν, πόρρωθεν. Die Form ὄρμενος findet sich öfters bei Äschylos in lyrischen Partien.

429. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-260

¹⁸⁹

¹⁹⁰

ἴδῃς, παρίδης, Υπερίδης.

430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-261

¹⁹¹

¹⁹²

πολυθέων: genauere Respon- sion bietet das von Heimsöth ver- mutete πανθέων, worin παν wie in der Anrede der versammelten Bürger ὦ πάντες ἀστοί gebraucht ist und sich auf den Götterverein des Altars bezieht. — ῥυσιάζειν ist der gebräuchliche Ausdruck für das Wegschleppen von Personen und Sachen aus fremdem Lande.

432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-262

¹⁹³

¹⁹⁴

Der Gedanke von 375-380 wird wiederholt, um den König für die Verletzung der heiligen Stätte verantwortlich zu machen.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-263

¹⁹⁵

¹⁹⁶

ἀνέρων: diese epische Form findet sich bei Äschylos nur hier.

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-264

¹⁹⁷

¹⁹⁸

κότον: τὸν τοῦ Διός bemerkt der Schol. mit Recht (vgl. 390, 487), aber diese nähere Bestimmung kann nach ἀνέρων nicht entbehrt werden; deshalb wird die Emendation Heimsäths θεῶν τ' ἄλευαι κότον richtig sein. Vgl. Hesych. λευά- μενος· ἐκκλίνας, φυλαξάμενος, Hom. Χ285 ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι.

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-265

¹⁹⁹

²⁰⁰

Uber die Konjunktivform τλας (die Handschrift gibt τ' ἀαΐς, d.i. ΤΛΑΙΣ) vgl. H. L. Ahrens Dor. Dial. S. 313. Sie entspricht der Form τιμᾶς. 4361. βίᾳ δίκης, wider Recht, wie Soph. Ant. 59 νόμου βίᾳ. Ge- nauere Responsion würde erzielt, wenn man für δίκας ἀγομέναν schriebe διασοβουμέναν.

438-439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-266

²⁰¹

²⁰²

ἱππηδόν, wie Pferde an der Mähne gezogen werden. Vgl. Sieb. 313 τὰς δὲ κεχειρωμένας ἄγεσθαι . . ἱππηδὸν πλοκάμων, περιρρηγνυμένων φαρέων. Die gleiche Vorstellung wie hier πλοκάμων gibt ἐπιλαβὰς ἀμπύκων an; denn ἄμπυξ war ein Stirnband, mit welchem die Haare aufgebunden wurden, vgl. Hom. X468 τῆλε δ᾽ ἀπὸ κρατὸς βάλε (Andromache) δέσματα σιγα- λόεντα, ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην, Schol. zu ἄμπυκα: τὸ διάδημα τὸ πρὸς ἀνάδεσιν τῶν τριχῶν. πολυμίτων πέπλων von den bunten ägyptischen Gewändern, vgl. Plin. H. N. VIII 48 plurimis liciis texere quae polymita appellant Alexandria instituit. Die Pracht des Gewandes tritt in Kon- trast zum Zerreißen desselben: zu 128. Vgl. Eur. Iph. Τ. 310 πέπλων τε προεκάλυπτεν (zum Schutz gegen Steinwürfe) εὐπήνους ὑφάς. — ἐπι λαβάς steht als Akk. des inneren Objekts bei ἄγεσθαι wie etwa ὁλκὴν πλοκάμων ἕλκεσθαι, sodaß die Änderung von H. Vof ἐπιλαβαῖς unnötig ist.

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-267

²⁰³

²⁰⁴

ἴσθι steht für sich wie oft ἴσθι, σάφ᾽ ἴστε, εὖ γὰρ ἴστε Pers. 214. ὁπότερ᾽ ἂν κτίσης, τάδε ἐκτίνειν (entgelten) μένει παισὶ καὶ δόμοις: der Dativ statt des Akk. wie Eur. Fragm. 733 τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποισι κατθανεῖν μένει. ἀντίρροπον hat Heimsöth für ὁμοίαν gesetzt um der Responsion willen, nach Hesych. ἀντίρροπον· ἴσον, ἰσόσταθμον, ισόζυγον: der Art deines Handelns wird Lohn oder Strafe, Segen oder Fluch für dein Haus entsprechen. Vgl. Hor. carm. I 28, 30 neclegis inmeritis nocituram postmodo te natis fraudem committere ? Forsit debita iura vicesque superbae te maneant ipsum.

445-446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-268

²⁰⁵

²⁰⁶

φράσαι weist zurück auf das erste Wort φρόντισον: „be- herzige dieses gerechte Walten von- seiten des Zeus".

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-269

²⁰⁷

²⁰⁸

Ich bin fertig mit der Überlegung." Vgl. Prom. 1029 EPM. ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτ᾽ ἀρωγὰ φαίνεται. ΠΡΟΜ. ὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε. Aus dem Schwanken ( σάλος) bin ich heraus- gekommen, bin aber an die Klippe geworfen, daß ich mit den einen oder den anderen einen gefährlichen Krieg beginnen muß, d. i.,,ich bin aus dem Zweifel heraus und sehe das Unheil klar vor mir". Man könnte έξοκέλλομεν vermuten, aber der transitive Gebrauch findet sich auch sonst (vgl. Tro. 136 ἃ . . ἐμὲ ἐς τάνδ᾽ ἐξώκειλ᾽ ἄταν) und als Subjekt ist ein allgemeiner Begrift wie πρᾶγμα zu denken ähn- lich wie bei δηλοῖ, δείκνυσιν, σημαίνει, vgl. Εum. 485 ἐπεὶ δὲ πρᾶγμα δεῦρ᾽ ἐπέσκηψεν τόδε.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-270

²⁰⁹

²¹⁰

τοῖσιν: zu 362. Schol. ἢ τοῖς θεοῖς ἢ τοῖς Αἰγυπτιάδαις. Für ἄρασθαι ist αἴρεσθαι überliefert wie 344 αἴρασθαι. Dieser Fehler findet sich außerordentlich häufig, so daß es keinem Bedenken unter- liegen kann den dem Sinne mehr entsprechenden Aor. zu setzen.

449-450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-271

²¹¹

²¹²

An die Stelle des Ge- dankens das steht unwiderruflich fest" tritt nach äschyleischer Weise ohne weiteres (für ναυτικαῖσιν ὡς προσηγμένου ist deshalb und weil προσάγειν sich als ungeeignet er- weist, ναυτικαῖσι προσπεπηγμένον gesetzt) das Bild:,,Zusammengefügt ist der Bauch des Schiffes zwischen Krummhölzern festgedrückt". Vgl. 955 τῶνδ᾽ ἐφήλωται τορῶς γόμφος διαμπαξ, ὡς μένειν ἀραρότως und das lateinische aliquid clavo trabali fgere, Hor. carm. I 35, 17 saeva Necessitas clavos trabales et cuneos manu gestans aëna. Nach der dieser Stelle entnommenen Glosse des Hesych. στρέβλαι ναυτικαί· τὰ ξύλα τῶν νεῶν ἐν οἷς διασφηνοῦνται (wohl δόρατα σφηνοῦται) γομφού μενα sind unter στρέβλαι ναυτικαί die Schiffsrippen ( δρύοχοι) zu ver- stehen. Vgl. Apoll. Rh. I 367 vña δ᾽ ἐπικρατέως Αργου υποθημοσύνῃσιν ἔζωσαν πάμπρωτον ἐϋστρεφεῖ ἔνδοθεν ὅπλῳ τεινάμενοι ἑκάτερθεν, ἵν᾽ εὖ ἀραροίατο γόμφοις δούρατα καὶ ῥοθίοιο βίην ἔχοι ἀντιόωσαν.

451-452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-272

²¹³

²¹⁴

Ohne Weh geht es nicht ab; oder ich irre sehr ab von der Natur dieses Streites (ich täusche mich sehr in der Art dieses Streit- falles). Ich wollte, ich täuschte mich." Dieser Zusammenhang wird gestört durch die V. 452-460, welche nach V. 486 ebenso am Platze wie hier unpassend sind. Ζη παροίχομαι vgl. Eur. Med. 995 δύστανε, μοίρας ὅσον παροίχῃ (,,wie sehr täuschest du dich in dem, was das Schicksal dir bestimmt hat").

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-273

²¹⁵

²¹⁶

σοφὸς κακῶν ist nur mög- lich nach und unter Einwirkung von ἄιδρις. Schol. μάντις ἀποβαίην φαῦλος („,ich will gern ein falscher Prophet sein").

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-274

²¹⁷

²¹⁸

D. i. „, nach vielen Reden, in denen ich dein Erbarmen (zu 200) angefleht habe, ist dies mein letztes Wort".

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-275

²¹⁹

²²⁰

ἤκουσα, nämlich αἰδοίους λόγους λέγοις ἄν, nämlich τέρ- ματα: „Ich habe schon gehört und will weiter hören". Passend ver- mutet Stadtmüller ἀκουστά, vgl. Anecd. Bekk. S. 373, 6 ἀκουστά. ὡς < Σοφοκλῆς> ἐν τῇ Κρεούσῃ ἄπελθ᾽ ἄπελθε, και· τάδ᾽ οὐκ ἀκουστά“ καὶ Εὐριπίδης δὲ πολλάκις· ὁ μέντοι Σοφοκλῆς < καὶ> ἀκούσιμα φησί. Hartung dachte an ἀκούσομαι, λέγοις ἄν, worin ἀκούσομαι kausal τι λέγοις a stehen würde ( ἀκούσο- μαι γάρ).

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-276

²²¹

²²²

στρόφος ist das Brustband der Frauen, strophium, fascia. Vgl. zu Sieb. 857 δυσαδελφόταται πασῶν ὁπόσαι στρόφον ἐσθῆσιν περι- βάλλονται. Hesych. ζώνας τε συλ λαβὰς πέπλων· ἀντὶ τοῦ αἷς ζώννυ- μαι καὶ τοὺς πέπλους συλλαμβάνω stammt aus einer Erklärung zu unserer Stelle, in welcher es ur- sprünglich τὰς στροφάς αἷς ζώννυ- μαι κτέ. hies. Aber unter ζῶναι sind eigene Gürtel zu verstehen.

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-277

²²³

²²⁴

τάχ᾽ ἂν für τύχαν Marck- scheffel. Wenn nicht γυναιξίν zu schreiben und γυναικῶν unter der Einwirkung von τύχαν entstanden ist, so muß man den Gen. aus der Analogie von ίδιος, οἰκεῖος, συγγενής ableiten.

468. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-278

²²⁵

²²⁶

Die ironische Rede: nun gut, diese bieten ein vortreffliches Hilfsmittel" entspricht ebenso wie 472 dem unweiblichen Wesen der Danaiden.

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-279

²²⁷

²²⁸

γηρυθεῖσα: diese Aoristform kommt sonst nicht vor, weshalb Meineke γηρύσασ' vermutet. Mit der Umschreibung des Fut. vgl. Soph. Ο. Κ. 816 λυπηθεὶς ἔσῃ, Ant. 1067 άvtidovs eon, O. T. 1146 ov σιωπήσας ἔσῃ.

470-471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-280

²²⁹

²³⁰

πιστόν, vgl. fdem inter- ponere. Der Nachsatz wird durch die Frage τί . . περαίνει; in Ver- bindung mit der folgenden Antwort gegeben ( περαίνει κοσμῆσαι). Die gewöhnliche Fortsetzung des Ge- spräches würde κοσμήσω er- fordern. Sie drohen die Statuen der Götter mit Votivtafeln, wie sie noch nicht dagewesen, zu zieren. Schol. καινοῖς ἀναθήμασι τὰ ἀγάλ- ματα τῶν θεῶν κοσμήσω· λέγει δὲ ὅτι μετεωρήσω ἐμαυτὴν τῇ ἀγχόνη. W. Headlam vermutet παραινεῖ für περαίνει.

473. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-281

²³¹

²³²

Vgl. Prom. 637 οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ', ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ.

474. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-282

²³³

²³⁴

ἀπάγξασθαι schließt sich appositionell an κοσμῆσαι an. - Die Cäsur in der Mitte des Verses (zu 406) wird durch die Elision, infolge deren sich τάχιστ' ἀπάγξασθαι eng zusammenschließt, erleichtert.

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-283

²³⁵

²³⁶

Die Erklärung des Schol. καρδίας δηκτικόν ist zu schwach. Vgl. Εum. 159 πάρεστι μαστίκτορος δαΐου δαμίου βαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν. Wir etwa ,,mit dieser Rede stößt du mir einen Dolch ins Herz".

476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-284

²³⁷

²³⁸

Die Worte sind mit gewisser Bitterkeit gesprochen. Ζυ ὠμμά- τωσα vgl. ἐξωμμάτωσα, Schol. ἐξε λάμπρυνα.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-285

²³⁹

²⁴⁰

δυσπάλαιστα: Schol. δυσμετα- χείριστα. - Die Erklärung des Schol. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἤκουσα scheint rich- tiger als die andere: δυσπαλαιστά ἐστι, weil dann πράγματα in Gegen- satz zu λόγον tritt, vorausgesetzt, daß mit der einfachen Weglassung von un der ursprüngliche Text hergestellt ist. Man könnte an xov τῇ μέν, ᾗ δ᾿ οὐ δυσπάλαιστα πρά- γματα denken, vgl. Pers. 804 συμβαί- νει γὰρ οὐ τὰ μέν, τὰ δ᾽ οὔ, Phokyl. Fragm. 1 Λέριοι κακοί, οὐχ ὃ μέν, ὃς δ᾽ οὔ πάντες. W. Headlam ver- mutet οὐ μὴν ἁπλῇ γε δυσπάλαιστα.

478-479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-286

²⁴¹

²⁴²

κακῶν πλῆθος ποταμὸς ὥς und ἄτης ἄβυσσον πέλαγος: vgl. Pers. 436 κακῶν πέλαγος, Prom. 772 δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης. Bothe bezeichnet den ersten Vers wegen der Wiederholung des Bildes als unecht.

480. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-287

²⁴³

²⁴⁴

εἰσέφρηκα (1. Aor. von einem ungebräuchlichen πίφρημι), εἰσεπή- δησα (ich bin hineingeraten) nach αἱμάξαι πέδον; Hesych. εισέφρηκεν, εἰσεπήδησεν. Die Handschrift gibt ἐσέβηκα, wo- für man gewöhnlich ἐσβέβηκα schreibt. λιμὴν κακῶν wie ἀλκὴ κακῶν, hier durch das vorher- gehende Bild dargeboten. Vgl. ὕπνον τὸν καμάτων λιμένα Krit. Fragm. 2, 25 Β., λιμὴν ἀτυχίας ἐστὶν ἀνθρώποις τέχνη Menand. Mon. 303, auch Soph. Ο. Τ. 1119 πύργος θανάτων, κέντρον ἐμοῦ Phil. 1039.

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-288

²⁴⁵

²⁴⁶

χρέος, Schuldigkeit, welche er gegen die Schutzflehenden hat. Vgl. Soph. Ο. Κ. 234 μή τι πέρα χρέος ἐμᾷ πόλει προσάψῃς.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-289

²⁴⁷

²⁴⁸

οὐχ ὑπερτοξεύσιμον, Schol. ἀνυπέρβλητον. Vgl. Cho. 1030 οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν· τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίξεται (Schol. τοσαύτη γάρ ἐστιν ὡς μηδὲ τοξότην ἐφι- κέσθαι τοῦ μήκους).

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-290

²⁴⁹

²⁵⁰

ὁμαίμοις σέθεν wie Eum. 608 ὅμαιμος φωτός.

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-291

²⁵¹

²⁵²

διὰ μάχης τέλους wie sonst διὰ μάχης ἐλθεῖν τινι, vgl. zu τὸν πᾶσι θεοῖς δι' ἀπεχθείας ἐλθόντα Prom. 121. τέλος von der Ent- scheidung des Kampfes wie Cho. 873, Sieb. 148.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-292

²⁵³

²⁵⁴

ἀνάλωμα, das zu bringende Opfer.

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-293

²⁵⁵

²⁵⁶

Vgl. Eur. Heraklid. 165 κακὸν λόγον κτήσῃ πρὸς ἀστῶν, εἰ γέροντος εἵνεκα εἰς ἄντλον ἐμβήσῃ πόδα (vorausgeht τί δῆτα φήσεις . . τί φυσιασθεὶς πόλεμον Αργείοις ἔχειν;).

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-294

²⁵⁷

²⁵⁸

S. oben zu 451f.,,Und da Verlust von Geld und Gut wieder ausgeglichen, eine Kränkung wie- der gut gemacht, vergossenes Blut aber nicht ersetzt werden kann, ist um so mehr und um jeden Preis das Vergießen von Verwandtenblut zu verhüten." Der Gedanke,,jeder andere Schaden läßt sich wieder gutmachen, vergossenes Blut aber ist unersetzlich" kehrt bei Äschylos öfters wieder, Ag. 990 ff., Cho. 59 ff., 518f., Eum. 648ff. Vgl. Eur. Hik. 775f. — Mit ἐκ δόμων πορθουμένων vgl. Pers. 453 ἐκ νεῶν φθαρέντες, Eur. Fragm. 736, 6 ὅταν τις ἐκ δόμων ἀνὴρ θάνῃ.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-295

²⁵⁹

²⁶⁰

Der Vers (,,Verderben in das Schiff einladend und das Schiff hoch anfüllend mit der Ladung") fügt sich nicht in die Konstruktion des Satzes und ist deshalb von Dindorf ausgeschieden worden.

454. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-296

²⁶¹

²⁶²

Ζεὺς κτήσιος, dem der Haus- altar geweiht ist, ist der Hüter und Mehrer der Habe. Vgl. Ag. 1012 πολλῶν μετὰ δοῦλων σταθεῖσαν κτησίου Διὸς πέλας.

455. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-297

²⁶³

²⁶⁴

Die Zunge schießt kränkende Worte wie Pfeile auf den anderen ab. Vgl. γλώσσῃ ματαίους ἐξακον- τίζειν λόγους Fragm. Adesp. 529. μὴ τὰ καίρια, τὰ ἄκαιρα. Die Änderung von Blaydes τοξεύσασ᾽ ἃ μή' στι καίρια erscheint als un- nötig.

456. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-298

²⁶⁵

²⁶⁶

An die Stelle von θέλξειεν ἂν ( γλώσσα) μύθον μύθῳ tritt eine wie nachdrücklichere Wendung Cho.518 τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ' αἵματος ἑνός, μάτην ὁ μόχθος, Sieb. 668 ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν θά- νατος ὧδ᾽ αὐτοκτόνος, οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος. Die Erklärung des Schol. ἀντὶ τοῦ γλώσσης τοξευσάσης verrät eine äußerliche Auffassung.

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-299

²⁶⁷

²⁶⁸

Der Vers führt den Sinn von μὴ τὰ καίρια (,, ungeeignete Worte, welche kränken und das Gemüt heftig erregen“) weiter aus, müßte also vor 456 stehen, wenn er als echt erschiene. Aber bei der Vorliebe des Äschylos für Symmetrie ist anzunehmen, daß die zwei den Gegensatz bildenden Gedanken in gleichviel Versen gegeben sind, mit 453 also auch dieser Vers fällt, wie Geel gesehen hat.

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-300

²⁶⁹

²⁷⁰

ὅμαιμον αἷμα, da wie Da- naos ebenso dessen Bruder Ägyp- tos den Argivern verwandt ist. Vgl. Sieb. 668 f. (oben zu 456).

459. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-301

²⁷¹

²⁷²

θύειν allgemein, πεσεῖν χρη- στήρια von Schlachtopfern. Vgl. Sieb. 216 σφάγια και χρηστήρια θεοῖσιν ἔρδειν.

460. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-302

²⁷³

²⁷⁴

Schol. τῆς προσδοκωμένης πημονῆς ἄκη, also zur Abwendung des Unheils.

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-303

²⁷⁵

²⁷⁶

Schol. ὁ τούτου φόβος μέγας ἐστὶν ἐκ βροτοῖς. Man könnte ὕψι- στον . . σέβας erwarten.

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-304

²⁷⁷

²⁷⁸

σοῦ (für σὺ Wellauer) νυν (für uèv M. Schmidt): vgl. Hesych. σοῦ· ἴθι, τρέχε, ὅρμα und zu Sieb. 31. Doch könnte où uèv richtig und, wie Butler vermutet hat, nach diesem Verse ein Vers ausgefallen sein.

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-305

²⁷⁹

²⁸⁰

Wie 515 zeigt, nicht alle Zweige, sondern nur die seinigen.

492. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-306

²⁸¹

²⁸²

ἀφίξεως, ἱκετείας wie ἀφι- κτόρων 247 s. v. a. ἱκετῶν.

493-494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-307

²⁸³

²⁸⁴

ἀπορριφθῇ ἐμοῦ: eig. „,da- mit nicht eine (böse) Rede nach mir geschleudert wird", vgl. Eur. Kykl. 51 ῥίψω πέτρον τάχα σου (nach Analogie von τοξεύειν, στοχάζεσθαί τινος), Prom. 964 πῶς δ᾽ οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδ᾽ ἐκρίπτων ἔπη; Was Conington durch die Änderung von λόγος in ψόγος zum Ausdruck bringen will, liegt schon in ἀπορ- ριφθῇ κατ' ἀρχῆς φιλαίτιος λεώς: vgl. Sieb. 4 ff.

495. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-308

²⁸⁵

²⁸⁶

,,Damit dürfte ja auch der Vorteil gewonnen werden u. s. w.“ — οἰκτίσας ἰδὼν für οἶκτος εἰσιδὼν Hermann.

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-309

²⁸⁷

²⁸⁸

ἄρσενος στόλου wie ἀρσένων 378 von den Ägyptiaden.

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-310

²⁸⁹

²⁹⁰

εὐνοίας wie Αρτέμιδος εὐ- νοίαισι Sieb. 437, ὀργάς unten 771. - Schol. ὡς καὶ πρὸς τὸν εὖ ἔχοντα ὁ φθόνος ἔρπει (Soph. Αi. 157.)

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-311

²⁹¹

²⁹²

αἰδοῖον, erbarmend, mit- leidig, vgl. 200, 464 und zu 198. εὐθενοῦντα (für εὖ ῥέοντα): vgl. εὐθενεῖν Eum. 896, Hesych. εὐθηνῶν καὶ < εὐθενῶν > εὐδαιμονῶν, πλου- τῶν. Tucker vermutet εὐσεβοῦντα. πρόξενον: zu 245.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-312

²⁹³

²⁹⁴

φράστορας: diese Form findet sich nur noch in dem Eigennamen Φράστωρ. Die gewöhnliche Form ist φραστήρ. Schol. τοὺς φράσοντας, Hesych. φραστῆρες· μηνυται, Xen. Kyr. V 4, 40 ὁδῶν φραστῆρα, Plut. Mor. S. 243 Ε ἐπλανῶντο περὶ τὴν χώραν φραστήρων δεόμενοι. – ἐγ χωρίων ist partitiver Gen.

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-313

²⁹⁵

²⁹⁶

προνάους: auf solche Altäre muß er die Zweige legen, damit sie den Bürgern in die Augen fallen (492f.). Das aus dem vorhergehen- den Verse stammende πολισσούχων hat das ursprüngliche Textwort, ein Epitheton zu έδρας, verdringt. Man hat πολυλλίτους, πολυστεφείς, πολυξέστους, πολυχρύσους, περιστύ λους vermutet.

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-314

²⁹⁷

²⁹⁸

μορφῆς . . φύσις, d. i. wir fallen durch unser Äußeres gleich auf. — Mit ὁμόστολος, ὁμοία vgl. Eur. Alk. 406 νέος ἐγώ, πάτερ, λεί- πομαι φίλας μονόστολος ματρός. Hier weist der zweite Teil auf die Tracht und das Außere hin.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-315

²⁹⁹

³⁰⁰

θράσος wie 514 um des Vers- maßes willen in dem Sinne, in welchem gewöhnlich άooos steht. ,,Gib acht, daß nicht dem Sicher- heitsgefühl die Unsicherheit ent- springt." Der Gedanke hat sprich- wörtliche Form. Die Vertrauens- seligkeit hat Mangel an Vorsicht und damit Gefahr zur Folge.

509. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-316

³⁰¹

³⁰²

ἄνδρες: zu den δορυφόροι gesprochen.

510. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-317

³⁰³

³⁰⁴

ἡγεῖσθε βωμούς, zeigt ihm den Weg zu den Altären. Vgl. Hom. η 22 ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο Αλκινόου.

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-318

³⁰⁵

³⁰⁶

ξυμβολοῦσιν (so Valckenaer für ξυμβόλοισιν): Schol. τοῖς συν- τυγχάνουσιν. Vgl. Sieb. 339 ξυμβολεῖ φέρων ψέροντι, Hesych. συμβολεῖ· συντυγχάνει.

512. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-319

³⁰⁷

³⁰⁸

ναυστήρα (die Handschrift hat ναύτην, womit nichts gesagt ist): Hesych. ναυστήρες· οἱ ἱκέται. Vgl. oben 359 zu ναύοντα. ἐφέστιον: zu 370. Danaos ab unter militärischer Bedeckung

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-320

³⁰⁹

³¹⁰

„,Wie du diesem Verhaltungs- befehle gegeben hast, so möge er seinem Auftrage gemäß hingehen." Passender scheint das von Schütz gesetzte κίει. Voraus vermutet Naber εὖ μὲν τόδ᾽ εἶπας.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-321

³¹¹

³¹²

δρῶ wie Sieb. 1049 statt des gewöhnlichen δράσω. - ποῦ θράσος νέμεις (Porson νεμεῖς, vielleicht richtig) ἐμοί, welchen Ort weisest du mir an, wo ich mich sicher fühlen kann? Uber θράσος zu man 515 σημεῖον πόνου: wenn die Zweige am Altar zurückließ, so gab man damit zu erkennen, daß die Bitte noch nicht erhört, die Not also noch vorhanden sei. Vgl. Soph. Ο. Τ. 143 ἵστασθε, τούσδ' ἄραντες ἱκτῆρας κλάδους.. ὡς πᾶν ἐμοῦ δράσοντος, ebd. 147, Eur. Hik. 258 ἀλλ᾽ ὦ γεραιαί, στείχετε γλαυκὴν χλόην αὐτοῦ λιποῦσαι φυλλάδος καταστεφῆ, θεούς τε καὶ γῆν τήν τε πυρφόρον θεὰν Δήμητρα θέμεναι μάρτυρ᾽ ἡλίου τε φῶς, ὡς οὐδὲν ἡμῖν ἤρκεσαν λιταὶ θεῶν.

516. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-322

³¹³

³¹⁴

καὶ δή wie ιδού, wenn man einem Auftrage nachkommt. Vgl. Prom. 54. σφέ, αὐτούς wie Sieb. 617, Eur. Hek. 260 u. a. Vgl. zu Prom. 9. — χειρία . . σέθεν, gehorsam deinem Worte. Vgl. Hesych. χείριον· ὑποχείριον.

517. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-323

³¹⁵

³¹⁶

λευρόν: λευρόν: Hesych. λευρῷ· ὁμαλῷ, πλατεῖ, Prom. 385 λευροὺς γύας, Schol. τοὺς πλατεῖς. Der ebene Boden der Orchestra steht in Gegensatz zu dem erhöhten Altar. Der Chor muß nieder- steigen, um in der Orchestra zu dem folgenden Stasimon den ent- sprechenden Tanz auszuführen, während es der Handlung mehr entsprechen würde, wenn er den sicheren Platz an dem Götteraltar innebehielte. Die szenische Not- wendigkeit wird durch das Zögern des Chors verdeckt. Übrigens läßt der Vers erkennen, daß der Schau- spieler in der Orchestra, nicht auf erhöhter Bühne sich befindet. ἄλσος, Au, Flur. Vgl. Pers. 113 πόντιον ἄλσος (Neptunia prata), Soph. Εl. 4 τὸ παλαιὸν Ἄργος . ἄλσος Ινάχου κόρης. Den geweihten Platz bedeutetes Soph. Ο. Κ. 10 ἢ πρὸς βεβήλοις ἢ πρὸς ἄλσεσιν θεῶν. Vgl. Strab. IX S. 142 οἱ ποιηταὶ ἄλση καλοῦσι τὰ ἱερά, κἂν ᾖ ψιλά (nicht mit Bäumen bewachsen). ἐπι- στρέφου für ἐπιστρέφω Robortelli. Vgl. Eur. Hel. 89 τί δῆτα Νείλου τούσδ' ἐπιστρέφη γύας; Dobree schreibt ἐπιστρωφώ. Vgl. Eur. Med. 666 πόθεν γῆς τῆσδ᾽ ἐπιστρωφᾷ πέδον ;

518. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-324

³¹⁷

³¹⁸

Wenn βέβηλον betont wird, erregt die Wiederholung von ἄλσος keinen Anstoß. Weil vermutet βέβηλον ἂν πέδον, aber vgl. Prom. 268f. πῦρ . . φλογωπὸν πῦρ.

519-520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-325

³¹⁹

³²⁰

πτερωτῶν: Schol. δρακόντων. Aber der Gedanke ist zunächst folgender: Sei nur nicht allzu bange; es wird dich doch niemand durch die Luft entführen, wo es uns unmöglich wäre dich den Räubern zu entreißen." Die Danaiden nehmen die Worte des Königs im eigentlichen Sinne und verstehen unter den beflügelten Wesen der Luft Drachen um die Ägyptiaden in Gegensatz zu diesen zu stellen. Vgl. 770f. Die beflügelten Drachen sind ursprünglich Gewitterdämonen. Schütz denkt an eine sprich- wörtliche Redensart, die her- genommen sei von der Aussetzung von Kindern nach Eur. Ion 902, 917. Aber diese Beziehung liegt fern. — άρπαγαῖς σ' für ἅρπαγες Porson. Vielleicht hat Paley recht mit ἁρπαγῇ σ'. ἀλλ᾽ εἰ . . ἐχθίοσιν ( ἐκδώσεις, τί τοῦτο;).

521. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-326

³²¹

³²²

fausta sit oratio fausta audienti (Hermann). Bona verba quaeso.

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-327

³²³

³²⁴

δυσθροεῖν (so Valckenaer für δυσφορεῖν): ,halte die Bitter- keit meiner Rede meiner Furcht zugute". Vgl. Sieb. 244f.

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-328

³²⁵

³²⁶

γυναικῶν (so für δ᾽ ἀνάκτων Linwood): zum Gedanken vgl. Sieb. 170 ff. W. Headlam vermutet ἀεὶ δ᾽ ἄναρκτον (oder ἀεὶ δύσαρκτον oder ἀεί γ᾽ ἄναρκτον). Hesych. ἐξαίσια· ὑπέρμετρα. ἐξαίσιον:

524. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-329

³²⁷

³²⁸

Der Ton liegt auf λέγων, da die Schmähung zurückgewiesen wird: „,Da du in dem, was schwerer ist, im Handeln uns erfreust, so behandle uns auch nicht in Worten unfreundlich." Umgekehrt Eur. Or. 287 τοῖς μὲν λόγοις ηὔφρανε, τοῖς δ᾽ ἔργοισιν οὔ. Die Erklärung von Schütz tu fac, ut non dicendo solum sive promittendo, sed agendo quoque animum nostrum exhilares" oder von Weil,,tu vero, ut verbis, sic etiam factis me iuva" verkennt den Charakter der Danaiden.

525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-330

³²⁹

³³⁰

παῖδ' (gesetzt für χρόνον: deest pronomen neque Aeschylus χρόνον utraque brevi in medio trimetro posuisset, sagt Hermann. Stadtmüller zieht réxv vor) verhält sich kausal zum Gedanken.

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-331

³³¹

³³²

Bei besonderen Anlässen wurde in Athen eine außerordent- liche Volksversammlung berufen, welche σύγκλητος ἐκκλησία hieß.

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-332

³³³

³³⁴

πατῶ (so für πιετω), εἶμι, wie Ag. 1297 πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς.

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-333

³³⁵

³³⁶

πρὸς ταῦτα, darauf hin, in Anbetracht dessen. Vgl. 255.

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-334

³³⁷

³³⁸

παραιτοῦ τυχεῖν ὧν ἔρως ἔχει σε. τῶν: zu 177. Diese Aufforderung gibt das Thema des folgenden Chorgesangs an.

531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-335

³³⁹

³⁴⁰

πορσύνειν ist ein poetisches Wort, wenn es auch vereinzelt bei Herodot und Xenophon sich findet. ἐλεύσομαι: diese Form auch Prom. 880, Soph. O. K. 1206, Trach. 595.

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-336

³⁴¹

³⁴²

τύχη πρακτήριος: zu 213.

533-607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-337

³⁴³

³⁴⁴

erstes Stasimon: Gebet zu Gott (Zeus). Schütze uns gegen den Übermut der Männer; als Nachkommen der Io rufen wir zu dir als unserem Stammvater. Wir stehen jetzt wieder auf der Flur, von welcher Io fortgetrieben wurde hinauf zum Bosporus, über diesen nach Klein- asien, durch Phrygien, Mysien, Lydien, Pamphylien, Kilikien, Phönikien nach Ägypten, wo sie erschien zum Staunen der Be- wohner, welche sich über das niegesehene Wesen, halb Kuh, halb Frau, entsetzten. Dort in Ägypten aber legtest du deine heilende Hand auf sie und sie erhielt wieder ihre Gestalt und gebar von dir den Epaphos, den Ahnherrn unseres Geschlechts. Wir haben also ein Anrecht auf deine Hilfe, und du kannst helfen; denn wer ist mäch- tiger als Zeus, dessen Wort sofort zur Tat wird!" Auch hier benutzt der Dichter die Gelegenheit seine geographischen Kenntnisse zu ver- werten. Vgl. zu 261.

533. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-338

³⁴⁵

³⁴⁶

ἄναξ ἀνάκτων vom höchsten Herrn, wie der Perserkönig als König der Könige bezeichnet wurde. Vgl. die Strab. S. 730 zitierte Grabschrift ἐνθάδ' ἐγὼ κεῖμαι Κῦρος βασιλεὺς βασιλήων und Pers. 24.

534-535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-339

³⁴⁷

³⁴⁸

τελέων τελειώτατον κράτος (der Gewaltigen höchste Macht) für τελέων τελεώτατε.

536-537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-340

³⁴⁹

³⁵⁰

γυναικῶν (für γενέσθω Todt) ἄλευσον ὕβριν, wehre den Frevelmut ab von uns Frauen. Schütz vermutete γένει σῷ (für γενέσθω) mit bedenklichem Hiatus. εὖ στυγήσας, mit dem Hasse, der solchem Übermute gebührt. Vgl. 80.

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-341

³⁵¹

³⁵²

πορφυροειδεῖ wie Hom. Π391 ἅλα πορφυρέην, Eur. Tro. 124 ἅλα πορφυροειδέα. Das Epitheton weist hier auf Sturm hin, vgl. Hom. Ξ 16 ὡς δ᾽ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ.

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-342

³⁵³

³⁵⁴

An die Stelle von τὴν μελανόζυγα (mit schwarzen Ruder- bänken, weil schwarze Ruderer darauf sitzen, 727 f.) vaõv tritt τ. μ. ἄταν, weil das Schiff das Ver- derben der Danaiden werden soll.

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-343

³⁵⁵

³⁵⁶

προστρόπαιον δ' (so für πρὸς γυναικῶν wie ποτιτρόπαιον (supplicem) 366.

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-344

³⁵⁷

³⁵⁸

παλαίφατον, altgefeiert, alt.

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-345

³⁵⁹

³⁶⁰

γένος φιλίας προγόνου (43) γυναικός, Stamm der geliebten Ahnfrau. Der

543-544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-346

³⁶¹

³⁶²

Erneuere in deinem Ge- dächtnis die uns freundliche Kunde; der du einst Io in Liebe berührtest, sei des wohl eingedenk." Vokativ πολυμνᾶστορ steht prädi- kativ wie in ὄλβιε, κῶρε, γένοιο Theokr. XVII 66, ἰὼ δύστηνε σύ, δύστηνε δῆτα .. φανείς Soph. Phil. 761 u. a.

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-347

³⁶³

³⁶⁴

Δίον (so Butler für δίας) γένος: vgl. 41, 588, 1068.

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-348

³⁶⁵

³⁶⁶

ἄποικοι (so Schütz für ἔνοικοι) wie Prom. 840 χθόνα Νειλῶτιν, οὗ τὴν μακρὰν ἀποικίαν, Ἰοῖ, πέπρωται σοί τε καὶ τέκνοις κτίσαι. Tournier vermutet τάσδ' ἀπὸ γᾶς μέτοικοι.

547-548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-349

³⁶⁷

³⁶⁸

,,Dahin, wo vorzeiten die Mutter wandelte, auf die Blumen- weide, wo sie (von Argos) be- obachtet wurde." Wie nach Steph. Byz. Akrokorinth Επώπη hieß, weil Sisyphos von dort nach Ägina ausschaute, 50 bedeutet έπωπαί hier die Ortlichkeit, wo Argos mit den zahllosen Augen nach Io blickte.

549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-350

³⁶⁹

³⁷⁰

λειμῶνα βούχιλον, λειμῶνα βούβοτον, Rinderweide.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-351

³⁷¹

³⁷²

ἐρεσσομένα, Schol. ἐλαυνομένη. Paley vermutet ἐρεθομένα s. V. a. ἐρεθιζομένη (und behält 559 Λύδια τε γύαλα bei).

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-352

³⁷³

³⁷⁴

ἁμαρτίνοος, Schol. μανεῖσα.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-353

³⁷⁵

³⁷⁶

Um der genaueren Respon- sion willen vermutet Meineke πόλλ' ἀνδρῶν. Aber die mangelhafte Responsion entschuldigt der Eigen- name Παμφύλων 561.- διαμειβομένα, • durchwandernd. 5531. διχῇ ὁρίζει ἀντίπορον γαῖαν (Schol. Ασίαν καὶ Εὐρώπην), πόρον κυματίαν ἐν αἴσα (Schol. ἐν εἱμαρμένῃ) διατέμνουσα, sie grenzte gegeneinander die gegenüber- liegenden Länder ab, indem sie nach der Bestimmung des Schick- sals den wogenden Sund durch- schwamm", d. i.,,sie schwamm über den Bosporus, welcher die Grenze von Europa und Asien bildet". Nach Prom. 756ff. schwimmt Io über den kimmerischen Bosporus, welcher gleichfalls als Grenze von Europa und Asien bezeichnet wird. Hier dehnt Io ihre Wanderung nur bis zum thrakischen Bosporus aus, dessen Name mit unrichtiger Ab- leitung ( βοὸς πόρος) auf Io zurück- geführt wurde (Prom. 759). — ἀντί- πορον wie Pers. 67, Eur. Iph. Α. 149 Αρτεμιν (in Aulis) Χαλκίδος ἀντί- πορον. — διχῇ ὁρίζει: vgl. Eur. Med. 432 διδύμους ὁρίσασα πόντου πέτρας, Heraklid. 16 φεύγομεν δ᾽ ἀλώμενοι ἄλλην ἀπ᾽ ἄλλης ἐξορίζοντες πόλιν.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-354

³⁷⁷

³⁷⁸

ἰάπτει (,,stürmt") intransitiv wie ἵησι Pers. 473. Ασίδος wie Pers. 273, 765.

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-355

³⁷⁹

³⁸⁰

Nach dem Ganzen werden die Teile Asiens aufgezählt. Es fehlt also kein καί, wie der Schol. meint. μηλοβότου wie Pers. 765 Ασίδος μηλοτρόφου nach Archil. Fragm. 26 ὃ δ' Ασίδος γῆς καρτερὸς μηλοτρόφου. Phrygien war durch seine Schafe und seine Wolle be- kannt, vgl. Aristoph. Vö. 493 χλαῖ- ναν .. Φρυγίων ἐρίων, Strab. S. 578 φέρει δ᾽ ὁ περὶ τὴν Λαοδίκειαν τόπος προβάτων ἀρετὰς εὐκ εἰς μαλακότητα μόνον τῶν ἐρίων, ᾗ καὶ τῶν Μιλησίων διαφέρει, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν κοραξὴν χρόαν. Φρυγίας διαμπάξ wie στέρνων διαμπάξ Prom. 65, λαιμῶν διαμπαξ Bakch. 994. Eur.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-356

³⁸¹

³⁸²

Teuthras, König von Mysien, war Adoptivvater des Telephos, Apollod. III 9, 1. Vgl. Τεύθραντος πεδίον Pind. Οl. Χ 71. 5591. Λύδια τ᾽ ἂν ( τ᾽ ἂγ für τε Hermann; ἄγ wie ἄμ 354) κτέ. Und die lydischen Talschluchten hinauf und über die Marken der Kilikier und durch das Land der Pamphylier stürmend setzt sie ( περᾷ) über immerfließende Ströme und durch- wandert ( περᾷ) ein reichgesegnetes Land" u. s. w. Zu Λύδια ἀνὰ γύαλα καὶ δι᾽ ὅρων ist ὀρνυμένα aus dem folgenden διορνυμένα zu entnehmen. Daß Kilikien vor Pamphylien ge- nannt wird, hat seinen Grund wohl nur im Versmaße.

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-357

³⁸³

³⁸⁴

γᾶν: die Handschrift bietet τὰν. κενάους im Gegensatz zu den in der heißen Zeit versiegenden χειμάρροι. Es können die Flüsse Kleinasiens, Hermos, Paktolos, Kaystros, Mäander, Eurymedon, Kalykadnos, oder auch die Flüsse Syriens wie der Orontes gemeint sein.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-358

³⁸⁵

³⁸⁶

τᾶς (Hermann τὰν) Αφροδίτας αἶαν: Schol. Φοινίκην· ἣν ἱερὰν Αφροδίτης διὰ βίβλον καὶ λίβανον (d. i. Βύβλον και Λίβανον). Vgl. Paus. I 14, 6 πρώτοις ἀνθρώπων Ασσυρίοις κατέστη σέβεσθαι τὴν Οὐρανίαν, μετὰ δὲ Ἀσσυρίους Κυπρίων Παφίοις καὶ Φοινίκων τοῖς Ασκά- λωνα ἔχουσιν ἐν τῇ Παλαιστίνη. παρὰ δὲ Φοινίκων Κυθήριοι μαθόντες σέβουσιν. Eur. Bakch. 401 heißt Zypern νάσος τᾶς Ἀφροδίτας und vielleicht ist unter βαθύπλουτον χθόνα Phönizien zu verstehen. Ge- nauere Angaben kann der Dichter beiseite lassen.

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-359

³⁸⁷

³⁸⁸

f.,,Sie gelangt, da mit seinem Stachel auf sie lossticht der geflügelte Hirte." Mit εἰσικνουμένου Kann man Ausdrücke wie μέσον κάρα διπλοῖς κέντροισί μου καθίκετο Soph. O. T. 809 vergleichen. βουκόλου, weil der οίστρος an die Stelle des Argos (308) getreten ist.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-360

³⁸⁹

³⁹⁰

Δῖον . . ἄλσος: Schol. τὴν Αἴγυπτον.

568-569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-361

³⁹¹

³⁹²

Die Fruchtbarkeit Ägyptens wird von dem Schnee Äthiopiens, welcher durch die heißen Winde ( Τυφώ μένος) schmilzt und die Überschwemmungen des Nil her- beiführt, abgeleitet. Vgl. Fragm. 300 γύας μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπί- σταμαι Αιθιοπίδος γῆς, ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γάνος κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρίᾳ, ἐπεὶ πυρωπὸν φέγγος ἐκ- λάμψαν φλόγα τήκει πετραίαν χιόνα πᾶσα δ᾽ εὐθαλής Αίγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δή μητρος ἀντέλλει στάχυν, Diod. Sic. I 38, 4 Αναξαγόρας ὁ φυσικὸς ἀπε- φήνατο τῆς ἀναβάσεως αἰτίαν εἶναι τὴν τηκομένην χιόνα κατὰ τὴν Αἰ θιοπίαν, ᾧ καὶ ὁ ποιητὴς Εὐριπίδης μαθητὴς ἂν ἠκολούθηκε (Fragm. 228). Τυφῶ: der gleiche Gen. von τυφώς Sieb. 504; vgl. Hesych. Τυφῶ· ἀντὶ τοῦ Τυφώνος Σοφοκλῆς. Inbetreff der Wirksamkeit des Typhos (Typhon, Typhoeus) vgl. Hes. Theog. 869 ἐκ δὲ Τυφωέος ἔστ' ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων.

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-362

³⁹³

³⁹⁴

ὕδωρ τε (so Pauw für τὸ).. νόσοις (man erwartet νόσων) ἔθι- κτον (nämlich ἱκνεῖται): vgl. Prom. 838 ίησι σεπτὸν Νεῖλος εὔποτον ρέος, Eur. Fragm. 228, 2 Νείλου λιπὼν κάλλιστον ἐκ γαίας (vielleicht ἀρωγὸν εὐσοίας) ὕδωρ, Plut. d. Is. et Os. S. 353 Α πιαίνειν δοκεῖ καὶ μάλιστα πολυσαρκίαν ποιεῖν τὸ Νειλῶον ὕδωρ πινόμενον. Beim Schwellen des Ni erlischt die Pest, welche in alter Zeit ebenso in Ägypten wütete wie in neuer.

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-363

³⁹⁵

³⁹⁶

,,wahnsinnig ob des ent- ehrenden Leids (d. i. wegen der Verwandlung in eine Kuh) und rasend infolge der aufreibenden Schmerzen des Stachels, welchen Hera ihr angesetzt hatte (310f.)".

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-364

³⁹⁷

³⁹⁸

ἔννομοι, Schol. οικήτορες.

575-576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-365

³⁹⁹

⁴⁰⁰

χλωρὸν δεῖμα wie bei Homer χλωρὸν δέος. Für θυμὸν ἐπάλ- λοντο könnte es θυμὸς αὐτοῖς ἐπάλ- λετο heißen wie Cho. 409 πέπαλται δ' αυτέ μοι φίλον κέαρ. Vgl. Soph. Ο. Τ. 153 ἐκτέταμαι δνοφερὰν φρένα δείματι πάλλων. Das syllabische Augment fehlt häufig in lyrischen Partien und in Botenreden. Vgl. γείνατο 589.

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-366

⁴⁰¹

⁴⁰²

βοτόν ist Apposition zu ὄψιν. Im Trimeter fehlt hier die ge- nauere Responsion. Mit μιξόμ- βροτος (gebildet wie ἄμβροτος) vgl. μιξοπάρθενος Eur. Phoen. 1023 von der Sphinx, μιξοβάρβαρος ebd. 138, μιξόθηρας φῶτας von den Kentauren Eur. Ion 1161.

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-367

⁴⁰³

⁴⁰⁴

τὰν μὲν, nämlich ὄψιν. V. 303 ist bloß von der Verwand- lung in eine Kuh die Rede.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Κληδούχον Ηρας φασὶ δωμάτων ποτέ Ιὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Αργείᾳ χθονὶ, 1

Βα. Ην, ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεί. 300 Μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;

Κο. Καὶ κρυπτά γ Ηρας ταῦτα τῶν παλλαγμάτων.

Βα. Πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε; 2

Κο. Βούτην γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Αργεία θεός. 3

Βα. Οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίςῳ βοΐ;

Κο. Φασὶ τρέποντα βυθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βα. Τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ὀχυρὰ Διός;

Κο. Τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βα. Ποῖον πανόπτην οἰοβεκόλου λέγεις; 310

Κο. Αργον, τὸν Ερμῆς παῖδα γῆς κατέκτακ.

Βα. Τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμω βοΐ;

Κο. Βοηλάτην μύωπα, κινητήριον, Οίστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλει πέλας. Ταγάρ νιν ἐκ τῆς ἤλασες μακρῷ δρόμῳ. 4 315

Βα. Καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. 5 Καὶ μὴν Κάνωβον καπὶ Μέμφιν ἵκετο;

Κο. Καὶ Ζεὺς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον.

Βα. Τί οὖν, ὁ διος πόρτις εὔχεται βοός;

Κο. Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος, 320 Λιβύη μέγιστον τῆσδὲ γῆς καρπωμένη.

Βα. Τίν οὖν ἔτ᾿ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις; 6

Κο. Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βα. Τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό με φράσον. 7

Κο. Δαναός δ' ἀδελφός ἐστι πεντηκοστόπαις· 325 Καὶ τοῦ γε Δαναοῦ τοὔνομ᾽ εὐφώνῳ λόγω

Current edition Experimental

Χορος φρόντισον καὶ γενοῦ πανδίκως εὐσεβὴς πρόξενος: τὰν φυγάδα μὴ προδῷς, 420 τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς δυσθέοις ὀρμέναν: 34 423

Χορος μηδ᾽ ἴδῃς μ᾽ ἐξ ἑδρᾶν πολυθέων ῥυσια- σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός. 425 γνῶθι δ᾽ ὕβριν ἀνέρων καὶ φύλαξαι κότον. 428

Χορος μή τι τλῇς τὰν 35 ἱκέτιν εἰσιδεῖν ἀπὸ βρετέων βίᾳ δίκας ἀγομέναν 430 ἱππηδὸν ἀμπύκων, πολυμίτων 36 πέπλων τ᾽ ἐπιλαβὰς ἐμῶν. 433

Χορος ἴσθι γάρ: παισὶ τάδε καὶ δόμοις, ὁπότερ᾽ ἂν κτίσῃς, μένει ἄρ᾽ ἐκτίνειν 37 435 ὁμοιΐαν 38 θέμιν. τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη. 438

Χορός φρόντισον καὶ γενοῦ πανδίκως εὐσεβὴς πρόξενος· τὰν φυγάδα μὴ προδῷς, 420 τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς δυσθέοις ὀρμέναν·

Χορός μηδʼ ἴδῃς μʼ ἐξ ἑδρᾶν πολυθέων ῥυσια- σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός. 425 γνῶθι δʼ ὕβριν ἀνέρων καὶ φύλαξαι κότον.

Χορός μή τι τλῇς τὰν ἱκέτιν εἰσιδεῖν ἀπὸ βρετέων βίᾳ δίκας ἀγομέναν 430 ἱππηδὸν ἀμπύκων, πολυμίτων πέπλων τʼ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

Χορός ἴσθι γάρ· παισὶ τάδε καὶ δόμοις, ὁπότερʼ ἂν κτίσῃς, μένει ἄρ ἐκτίνειν 435 ὁμοιΐαν θέμιν. τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

Χορός κλυδάζειν ἤρας φασὶ δωμάτων ποτέ. ἰὼ γεινάθλιι τῇ ἰδεῖν ἀργεῖα χθονί.

Βασιλεύς ἣν ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ. 245

Χορός μὴ καὶ λόγος τίς ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ.

Βασιλεύς καὶ κρυπτ' ἄγρας ταῦτα παλλαγμάτων.

Χορός πῶς οὖν τελευτᾶ βασιλέων νείκη τάδε.

Βασιλεύς βύτην γυναῖκ' ἔθηκεν ἕργμα θεός,

Χορός ἐκ οὖν πελάζει ζεὺς ἐπ' οὐκαίρῳ βοΐ, 250

Βασιλεύς φασὶν πρέποντας βουθόρῳ ταύρῳ δέμας,

Χορός τί δὴ πρὸς ταῦτα ἄλοχος ὀχυρὰ διὸς,

Βασιλεύς τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ' ἐπέστησεν βοΐ.

Χορός ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις.

Βασιλεύς ἄργον, ὸν ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε 255

Χορός τί οὖν ἔτυξε δ' ἄλλω δυςπότμῳ βοΐ,

Βασιλεύς " βοηλάτην μύωπα κινητήριον,

Χορός " οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ νείλῳ πάροικοι.

Βασιλεύς τοῖγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Χορός καὶ ταῦτ' ἔλεξας πάντα συγκόλως ἐμοί, 260

Βασιλεύς καὶ μὴν κάνωβον καὶ 'πὶ μέμψιν ἵκετο.

Χορός καὶ ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον,

Βασιλεύς τί οὖν ὁ δῖος πόρτις εὔχεται βοός.

Χορός / Βασιλεύς ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

Χορός / Βασιλεύς λιβύη μέγιστον γῆς καρπουμένη. 265 τί ν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις;

Χορός βῆλον διπαῖδα πατρὸς τέ δ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς τὸ πάνσοφον νῶν ὄνομα τ᾽ τόμοι φράσον.

Χορός δαναὸς δ᾽ ἀδελφόσ ἐστιν πεντηκοστόπαις.

Βασιλεύς καὶ τὸ δαναοῦ γε τ᾽ οὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ. 270

ΧΟ. κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ,

ΒΑ. ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ. μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ; 295

ΧΟ. κἄκρυπτά γ' Ἥρας ταῦτα ταμπαλάγματα.

ΒΑ. πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

ΧΟ. βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

ΒΑ. οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίρῳ βοΐ; 300

ΧΟ. φασὶν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

ΒΑ. τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

ΧΟ. τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

ΒΑ. ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΧΟ. ῎Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε. 305

ΒΑ. τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

ΧΟ. βοηλάτην μύωπα κινητήριον·

ΒΑ. οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

ΧΟ. τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

ΒΑ. καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. 310

ΧΟ. καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

ΧΟ. καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

ΒΑ. τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ. Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

ΒΑ. . 315

ΧΟ. Λιβύη, μεγίστης ὄνομα γῆς καρπουμένη.

Κληδούχον Ηρας φασὶ δωμάτων ποτέ

Ιὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Αργείᾳ χθονὶ, ¹

Βα.

Ην, ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεί.
300

Μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;

Κο.

Καὶ κρυπτά γ Ηρας ταῦτα τῶν παλλαγμάτων.

Βα.

Πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε; ²

Κο.

Βούτην γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Αργεία θεός. ³

Βα.

Οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίςῳ βοΐ;

Κο.

Φασὶ τρέποντα βυθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βα.

Τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ὀχυρὰ Διός;

Κο.

Τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βα.

Ποῖον πανόπτην οἰοβεκόλου λέγεις;
310

Κο.

Αργον, τὸν Ερμῆς παῖδα γῆς κατέκτακ.

Βα.

Τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμω βοΐ;

Κο.

Βοηλάτην μύωπα, κινητήριον,

Οίστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλει πέλας.

Ταγάρ νιν ἐκ τῆς ἤλασες μακρῷ δρόμῳ. ⁴
315

Βα.

Καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. ⁵

Καὶ μὴν Κάνωβον καπὶ Μέμφιν ἵκετο;

Κο.

Καὶ Ζεὺς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον.

Βα.

Τί οὖν, ὁ διος πόρτις εὔχεται βοός;

Κο.

Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος,
320

Λιβύη μέγιστον τῆσδὲ γῆς καρπωμένη.

Βα.

Τίν οὖν ἔτ᾿ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις; ⁶

Κο.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βα.

Τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό με φράσον. ⁷

Κο.

Δαναός δ' ἀδελφός ἐστι πεντηκοστόπαις·
325

Καὶ τοῦ γε Δαναοῦ τοὔνομ᾽ εὐφώνῳ λόγω

Χορος

φρόντισον καὶ γενοῦ

πανδίκως εὐσεβὴς

πρόξενος: τὰν φυγάδα μὴ προδῷς,
420

τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς

δυσθέοις ὀρμέναν:³⁴

423

Χορος

μηδ᾽ ἴδῃς μ᾽ ἐξ ἑδρᾶν

πολυθέων ῥυσια-

σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός.
425

γνῶθι δ᾽ ὕβριν ἀνέρων

καὶ φύλαξαι κότον.

428

Χορος

μή τι τλῇς τὰν³⁵ ἱκέτιν εἰσιδεῖν

ἀπὸ βρετέων βίᾳ

δίκας ἀγομέναν
430

ἱππηδὸν ἀμπύκων,

πολυμίτων³⁶ πέπλων τ᾽ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

433

Χορος

ἴσθι γάρ: παισὶ τάδε καὶ δόμοις,

ὁπότερ᾽ ἂν κτίσῃς,

μένει ἄρ᾽ ἐκτίνειν³⁷
435

ὁμοιΐαν³⁸ θέμιν.

τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

438

Χορός

φρόντισον καὶ γενοῦ

πανδίκως εὐσεβὴς

πρόξενος· τὰν φυγάδα μὴ προδῷς,
420

τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς

δυσθέοις ὀρμέναν·

Χορός

μηδʼ ἴδῃς μʼ ἐξ ἑδρᾶν

πολυθέων ῥυσια-

σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός.
425

γνῶθι δʼ ὕβριν ἀνέρων

καὶ φύλαξαι κότον.

Χορός

μή τι τλῇς τὰν ἱκέτιν εἰσιδεῖν

ἀπὸ βρετέων βίᾳ

δίκας ἀγομέναν
430

ἱππηδὸν ἀμπύκων,

πολυμίτων πέπλων τʼ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

Χορός

ἴσθι γάρ· παισὶ τάδε καὶ δόμοις,

ὁπότερʼ ἂν κτίσῃς,

μένει ἄρ ἐκτίνειν
435

ὁμοιΐαν θέμιν.

τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

Χορός

κλυδάζειν ἤρας φασὶ δωμάτων ποτέ.

ἰὼ γεινάθλιι τῇ ἰδεῖν ἀργεῖα χθονί.

Βασιλεύς

ἣν ὡς μάλιστα καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.
245

Χορός

μὴ καὶ λόγος τίς ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ.

Βασιλεύς

καὶ κρυπτ' ἄγρας ταῦτα παλλαγμάτων.

Χορός

πῶς οὖν τελευτᾶ βασιλέων νείκη τάδε.

Βασιλεύς

βύτην γυναῖκ' ἔθηκεν ἕργμα θεός,

Χορός

ἐκ οὖν πελάζει ζεὺς ἐπ' οὐκαίρῳ βοΐ,
250

Βασιλεύς

φασὶν πρέποντας βουθόρῳ ταύρῳ δέμας,

Χορός

τί δὴ πρὸς ταῦτα ἄλοχος ὀχυρὰ διὸς,

Βασιλεύς

τὸν πάνθ' ὁρῶντα φύλακ' ἐπέστησεν βοΐ.

Χορός

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις.

Βασιλεύς

ἄργον, ὸν ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε
255

Χορός

τί οὖν ἔτυξε δ' ἄλλω δυςπότμῳ βοΐ,

Βασιλεύς

" βοηλάτην μύωπα κινητήριον,

Χορός

" οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ νείλῳ πάροικοι.

Βασιλεύς

τοῖγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Χορός

καὶ ταῦτ' ἔλεξας πάντα συγκόλως ἐμοί,
260

Βασιλεύς

καὶ μὴν κάνωβον καὶ 'πὶ μέμψιν ἵκετο.

Χορός

καὶ ζεύς γ' ἐφάπτωρ χειρὶ φυτεύει γόνον,

Βασιλεύς

τί οὖν ὁ δῖος πόρτις εὔχεται βοός.

Χορός / Βασιλεύς

ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

Χορός / Βασιλεύς

λιβύη μέγιστον γῆς καρπουμένη.
265

τί ν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλάστημον λέγεις;

Χορός

βῆλον διπαῖδα πατρὸς τέ δ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς

τὸ πάνσοφον νῶν ὄνομα τ᾽ τόμοι φράσον.

Χορός

δαναὸς δ᾽ ἀδελφόσ ἐστιν πεντηκοστόπαις.

Βασιλεύς

καὶ τὸ δαναοῦ γε τ᾽ οὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.
270

ΧΟ.

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ,

ΒΑ.

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;
295

ΧΟ.

κἄκρυπτά γ' Ἥρας ταῦτα ταμπαλάγματα.

ΒΑ.

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

ΧΟ.

βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

ΒΑ.

οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίρῳ βοΐ;
300

ΧΟ.

φασὶν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

ΒΑ.

τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

ΧΟ.

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

ΒΑ.

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

ΧΟ.

῎Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε.
305

ΒΑ.

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

ΧΟ.

βοηλάτην μύωπα κινητήριον·

ΒΑ.

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

ΧΟ.

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

ΒΑ.

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

ΧΟ.

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

ΧΟ.

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

ΒΑ.

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ.

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.

ΒΑ.

.
315

ΧΟ.

Λιβύη, μεγίστης ὄνομα γῆς καρπουμένη.

ΒΑ.

τίν οὖν ἐτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

ΧΟ.

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

ΒΑ.

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.