Λυκῖνος
Πάνυ γοῦν ἄδηλόν ἐστι τὸ κατὰ σφᾶς αὐτοὺς ἐφ’ ἡμῶν λεγόμενον. ἀλλὰ τοῦτο μὲν δῆλον· σὲ δὲ οὐδεὶς ἂν θεῶν ἀγνοοῦντα παύσειε πλήν γε ὁ Ἀπόλλων. μαντεύεται γοῦν ἐκεῖνος πᾶσι τοῖς ἐρωτῶσι, σὺ δὲ οὐδὲ
v.2.p.577
τὸν μαντευόμενον κατενόησας.
Σολοικιστής
Μὰ τοὺς θεούς, οὐ γὰρ ἔμαθον.
Λυκῖνος
Εἰ ἄρα καθ’ εἷς λανθάνει σε περιιών;
Σολοικιστής
Ἐοίκασί γε.
Λυκῖνος
Ὁ δὲ καθ’ εἷς πῶς παρῆλθεν;
Σολοικιστής
Οὐδὲ τοῦτο ἔμαθον.
Λυκῖνος
Οἶσθα δέ τινα μνηστευόμενον αὑτῷ γάμον;
Σολοικιστής
Τί οὖν τοῦτο;
v.2.p.578
Λυκῖνος
Ὅτι σολοικίζειν ἀνάγκη τὸν μνηστευόμενον αὑτῷ.
Σολοικιστής
Τί οὖν πρὸς τοὐμὸν πρᾶγμα, εἰ σολοικίζει τις μνηστευόμενος;
Λυκῖνος
Ὅτι ἀγνοεῖ ὁ φάσκων εἰδέναι. καὶ τὸ μὲν οὕτως ἔχει. εἰ δέ τις λέγοι σοι παρελθὼν ὡς ἀπολίποι τὴν γυναῖκα, ἆρ’ ἂν ἐπιτρέποις αὐτῷ;
Σολοικιστής
Τί γὰρ οὐκ ἂν ἐπιτρέποιμι, εἰ φαίνοιτο ἀδικούμενος;
Λυκῖνος
Εἰ δὲ σολοικίζων φαίνοιτο, ἐπιτρέποις ἂν αὐτῷ τοῦτο;
Σολοικιστής
Οὐκ ἔγωγε.
v.2.p.579
Λυκῖνος
Ὀρθῶς γὰρ λέγεις· οὐ γὰρ ἐπιτρεπτέον σολοικίζοντι τῷ φίλῳ, ἀλλὰ διδακτέον ὅπως τοῦτο μὴ τείσεται. καὶ εἴ τίς γε νῦν ψοφοίη τὴν θύραν ἐσιὼν ἢ ἐξιὼν κόπτοι, τί φήσομέν σε πεπονθέναι;
Σολοικιστής
Ἐμὲ μὲν οὐδέν, ἐκεῖνον δὲ ἐπεσελθεῖν βούλεσθαι ἢ ἐξιέναι.
Λυκῖνος
Σὲ δὲ ἀγνοοῦντα τὸν κόπτοντα ἤ ψοφοῦντα οὐδὲν ὅλως πεπονθέναι δόξομεν ἀπαίδευτον ὄντα;
Σολοικιστής
Ὑβριστὴς εἶ.
Λυκῖνος
Τί λέγεις; ὑβριστὴς ἐγώ; νῦν δὴ γενήσομαί
v.2.p.580
σοι διαλεγόμενος. ἔοικε δὲ σολοικίσαι τὸ νῦν δὴ γενήσομαι, σὺ δ’ οὐκ ἔγνως.
Soleocista. Lucian. ed. Karl Jacobitz. Leipzig. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Google Digital Humanities Awards Program.