Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Line 651

κατʼ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον.

The phrase χὠποῖος is a colloquial contraction of καὶ ποῖος, where the elision of the initial kappa in καὶ before the omega of ποῖος is marked by the rough breathing on the resulting combination. This specific elision, creating the form χὠ-, is a hallmark of Aristophanic comic diction and reflects the rapid, conversational tempo of the dialogue, distinguishing it from the more formal elisions found in tragedy or prose.

Clouds. Aristophanes. . 2026-09-08.

Current edition Experimental

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (English) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Νεφέλαι Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 627-888a focus

Σωκράτης

μὰ τὴν Ἀναπνοὴν μὰ τὸ Χάος μὰ τὸν Ἀέρα

οὐκ εἶδον οὕτως ἄνδρʼ ἄγροικον οὐδένα

οὐδʼ ἄπορον οὐδὲ σκαιὸν οὐδʼ ἐπιλήσμονα·

ὅστις σκαλαθυρμάτιʼ ἄττα μικρὰ μανθάνων
630

ταῦτʼ ἐπιλέλησται πρὶν μαθεῖν· ὅμως γε μὴν

αὐτὸν καλῶ θύραζε δευρὶ πρὸς τὸ φῶς.

ποῦ Στρεψιάδης; ἔξει τὸν ἀσκάντην λαβών;

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οὐκ ἐῶσί μʼ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις.

Σωκράτης

ἀνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν.
635

Στρεψιάδης

ἰδού.

Σωκράτης

ἄγε δὴ τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνειν

ὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτʼ οὐδέν; εἰπέ μοι.

πότερα περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν;

Στρεψιάδης

περὶ τῶν μέτρων ἔγωγʼ· ἔναγχος γάρ ποτε

ὑπʼ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ.
640

Σωκράτης

οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ σʼ, ἀλλʼ ὅ τι κάλλιστον μέτρον

ἡγεῖ· πότερα τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον;

Στρεψιάδης

ἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιεκτέου.

Σωκράτης

οὐδὲν λέγεις ὦνθρωπε.

Στρεψιάδης

περίδου νυν ἐμοί,

εἰ μὴ τετράμετρόν ἐστιν ἡμιεκτέον.
645

Σωκράτης

ἐς κόρακας, ὡς ἄγροικος εἶ καὶ δυσμαθής.

ταχύ γʼ ἂν δύναιο μανθάνειν περὶ ῥυθμῶν.

Στρεψιάδης

τί δέ μʼ ὠφελήσουσʼ οἱ ῥυθμοὶ πρὸς τἄλφιτα;

Σωκράτης

πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν συνουσίᾳ,

ἐπαΐονθʼ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν
650

κατʼ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον.

Στρεψιάδης

κατὰ δάκτυλον; νὴ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ οἶδʼ.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

τίς ἄλλος ἀντὶ τουτουὶ τοῦ δακτύλου;

πρὸ τοῦ μέν, ἔτʼ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος, οὑτοσί.

Σωκράτης

ἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός.
655

Στρεψιάδης

οὐ γὰρ ᾠζυρὲ

τούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν.

Σωκράτης

τί δαί;

Στρεψιάδης

ἐκεῖνʼ ἐκεῖνο, τὸν ἀδικώτατον λόγον.

658

Σωκράτης

ἀλλʼ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν,

τῶν τετραπόδων ἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς ἄρρενα.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγε τἄρρενʼ, εἰ μὴ μαίνομαι·
660

κριὸς τράγος ταῦρος κύων ἀλεκτρυών.

Σωκράτης

ὁρᾷς ὃ πάσχεις; τήν τε θήλειαν καλεῖς

ἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα.

Στρεψιάδης

πῶς δὴ φέρʼ;

Σωκράτης

ὅπως; ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών.

Στρεψιάδης

νὴ τὸν Ποσειδῶ. νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν;
665

Σωκράτης

ἀλεκτρύαιναν, τὸν δʼ ἕτερον ἀλέκτορα.

Στρεψιάδης

ἀλεκτρύαιναν; εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα·

ὥστʼ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνου

διαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον.

Σωκράτης

ἰδοὺ μάλʼ αὖθις τοῦθʼ ἕτερον· τὴν κάρδοπον
670

ἄρρενα καλεῖς θήλειαν οὖσαν.

Στρεψιάδης

τῷ τρόπῳ

ἄρρενα καλῶ ʼγὼ κάρδοπον;

Σωκράτης

μάλιστά γε,

ὥσπερ γε καὶ Κλεώνυμον.

Στρεψιάδης

πῶς δή; φράσον.

Σωκράτης

ταὐτὸν δύναταί σοι κάρδοπος Κλεωνύμῳ.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ὦγάθʼ οὐδʼ ἦν κάρδοπος Κλεωνύμῳ,
675

ἀλλʼ ἐν θυείᾳ στρογγύλῃ γʼ ἂν ἐμάττετο.

ἀτὰρ τὸ λοιπὸν πῶς με χρὴ καλεῖν;

Σωκράτης

ὅπως;

τὴν καρδόπην, ὥσπερ καλεῖς τὴν Σωστράτην.

Στρεψιάδης

τὴν καρδόπην θήλειαν;

Σωκράτης

ὀρθῶς γὰρ λέγεις.

Στρεψιάδης

ἐκεῖνο δʼ ἦν ἄν, καρδόπη, Κλεωνύμη.
680

Σωκράτης

ἔτι δή γε περὶ τῶν ὀνομάτων μαθεῖν σε δεῖ,

ἅττʼ ἄρρενʼ ἐστίν, ἅττα δʼ αὐτῶν θήλεα.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγʼ ἃ θήλεʼ ἐστίν.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

Λύσιλλα Φίλιννα Κλειταγόρα Δημητρία.

Σωκράτης

ἄρρενα δὲ ποῖα τῶν ὀνομάτων;
685

Στρεψιάδης

μυρία.

Φιλόξενος Μελησίας Ἀμυνίας.

Σωκράτης

ἀλλʼ ὦ πόνηρε ταῦτά γʼ ἐστʼ οὐκ ἄρρενα.

Στρεψιάδης

οὐκ ἄρρενʼ ὑμῖν ἐστιν;

Σωκράτης

οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ

πῶς ἂν καλέσειας ἐντυχὼν Ἀμυνίᾳ;

Στρεψιάδης

ὅπως ἄν; ὡδί, δεῦρο δεῦρʼ Ἀμυνία.
690

Σωκράτης

ὁρᾷς; γυναῖκα τὴν Ἀμυνίαν καλεῖς.

Στρεψιάδης

οὔκουν δικαίως ἥτις οὐ στρατεύεται;

ἀτὰρ τί ταῦθʼ ἃ πάντες ἴσμεν μανθάνω;

Σωκράτης

οὐδὲν μὰ Δίʼ ἀλλὰ κατακλινεὶς δευρὶ —

Στρεψιάδης

τί δρῶ;

Σωκράτης

ἐκφρόντισόν τι τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων.
695

Στρεψιάδης

μὴ δῆθʼ ἱκετεύω σʼ ἐνγεταῦθʼ· ἀλλʼ εἴ γε χρή,

χαμαί μʼ ἔασον αὐτὰ ταῦτʼ ἐκφροντίσαι.

Σωκράτης

οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτʼ ἄλλα.

Στρεψιάδης

κακοδαίμων ἐγώ,

οἵαν δίκην τοῖς κόρεσι δώσω τήμερον.

700

Χορός

φρόντιζε δὴ καὶ διάθρει πάντα τρόπον τε σαυτὸν
700

στρόβει πυκνώσας.

ταχὺς δʼ, ὅταν εἰς ἄπορον πέσῃς,

ἐπʼ ἄλλο πήδα

νόημα φρενός· ὕπνος δʼ ἀπέστω γλυκύθυμος ὀμμάτων.
705

707

Στρεψιάδης

ἀτταταῖ ἀτταταῖ.

Χορός

τί πάσχεις; τί κάμνεις;

Στρεψιάδης

ἀπόλλυμαι δείλαιος· ἐκ τοῦ σκίμποδος

δάκνουσί μʼ ἐξέρποντες οἱ Κορίνθιοι,
710

καὶ τὰς πλευρὰς δαρδάπτουσιν

καὶ τὴν ψυχὴν ἐκπίνουσιν

καὶ τοὺς ὄρχεις ἐξέλκουσιν

καὶ τὸν πρωκτὸν διορύττουσιν,

καί μʼ ἀπολοῦσιν.
715

Χορός

μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν.

Στρεψιάδης

καὶ πῶς; ὅτε μου

φροῦδα τὰ χρήματα, φρούδη χροιά,

φρούδη ψυχή, φρούδη δʼ ἐμβάς·

καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τοῖσι κακοῖς
720

φρουρᾶς ᾄδων

ὀλίγου φροῦδος γεγένημαι.

Σωκράτης

οὗτος τί ποιεῖς; οὐχὶ φροντίζεις;

Στρεψιάδης

ἐγώ;

νὴ τὸν Ποσειδῶ.

Σωκράτης

καὶ τί δῆτʼ ἐφρόντισας;

Στρεψιάδης

ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μού τι περιλειφθήσεται.
725

Σωκράτης

ἀπολεῖ κάκιστʼ.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ὦγάθʼ ἀπόλωλʼ ἀρτίως.

Σωκράτης

οὐ μαλθακιστέʼ ἀλλὰ περικαλυπτέα.

ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικὸς

κἀπαιόλημʼ.

Στρεψιάδης

οἴμοι τίς ἂν δῆτʼ ἐπιβάλοι

ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα;
730

731

Σωκράτης

φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον ὅ τι δρᾷ τουτονί.

οὗτος καθεύδεις;

Στρεψιάδης

μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.

Σωκράτης

ἔχεις τι;

Στρεψιάδης

μὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ.

Σωκράτης

οὐδὲν πάνυ;

Στρεψιάδης

οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ.

Σωκράτης

οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς;
735

Στρεψιάδης

περὶ τοῦ; σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης

αὐτὸς ὅ τι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε.

Στρεψιάδης

ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι,

περὶ τῶν τόκων, ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί.

Σωκράτης

ἴθι νῦν καλύπτου καὶ σχάσας τὴν φροντίδα
740

λεπτὴν κατὰ μικρὸν περιφρόνει τὰ πράγματα,

ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν.

Στρεψιάδης

οἴμοι τάλας.

Σωκράτης

ἔχʼ ἀτρέμα· κἂν ἀπορῇς τι τῶν νοημάτων,

ἀφεὶς ἄπελθε, καὶ κατὰ τὴν γνώμην πάλιν

κίνησον αὖθις αὐτὸ καὶ ζυγώθρισον.
745

Στρεψιάδης

ὦ Σωκρατίδιον φίλτατον.

Σωκράτης

τί ὦ γέρον;

Στρεψιάδης

ἔχω τόκου γνώμην ἀποστερητικήν.

Σωκράτης

ἐπίδειξον αὐτήν.

Στρεψιάδης

εἰπὲ δή νύν μοι —

Σωκράτης

τὸ τί;

Στρεψιάδης

γυναῖκα φαρμακίδʼ εἰ πριάμενος Θετταλὴν

καθέλοιμι νύκτωρ τὴν σελήνην, εἶτα δὴ
750

αὐτὴν καθείρξαιμʼ ἐς λοφεῖον στρογγύλον,

ὥσπερ κάτοπτρον, κᾆτα τηροίην ἔχων —

Σωκράτης

τί δῆτα τοῦτʼ ἂν ὠφελήσειέν σʼ;

Στρεψιάδης

ὅ τι;

εἰ μηκέτʼ ἀνατέλλοι σελήνη μηδαμοῦ,

οὐκ ἂν ἀποδοίην τοὺς τόκους.
755

Σωκράτης

ὁτιὴ τί δή;

Στρεψιάδης

ὁτιὴ κατὰ μῆνα τἀγύριον δανείζεται.

Σωκράτης

εὖ γʼ· ἀλλʼ ἕτερον αὖ σοι προβαλῶ τι δεξιόν.

εἴ σοι γράφοιτο πεντετάλαντός τις δίκη,

ὅπως ἂν αὐτὴν ἀφανίσειας εἰπέ μοι.
760

Στρεψιάδης

ὅπως; ὅπως; οὐκ οἶδʼ· ἀτὰρ ζητητέον.

Σωκράτης

μή νυν περὶ σαυτὸν εἶλλε τὴν γνώμην ἀεί,

ἀλλʼ ἀποχάλα τὴν φροντίδʼ ἐς τὸν ἀέρα

λινόδετον ὥσπερ μηλολόνθην τοῦ ποδός.

Στρεψιάδης

ηὕρηκʼ ἀφάνισιν τῆς δίκης σοφωτάτην,
765

ὥστʼ αὐτὸν ὁμολογεῖν σʼ ἐμοί.

Σωκράτης

ποίαν τινά;

Στρεψιάδης

ἤδη παρὰ τοῖσι φαρμακοπώλαις τὴν λίθον

ταύτην ἑόρακας τὴν καλήν, τὴν διαφανῆ,

ἀφʼ ἧς τὸ πῦρ ἅπτουσι;

Σωκράτης

τὴν ὕαλον λέγεις;

Στρεψιάδης

ἔγωγε. φέρε τί δῆτʼ ἄν, εἰ ταύτην λαβών,
770

ὁπότε γράφοιτο τὴν δίκην ὁ γραμματεύς,

ἀπωτέρω στὰς ὧδε πρὸς τὸν ἥλιον

τὰ γράμματʼ ἐκτήξαιμι τῆς ἐμῆς δίκης;

Σωκράτης

σοφῶς γε νὴ τὰς Χάριτας.

Στρεψιάδης

οἴμʼ ὡς ἥδομαι

ὅτι πεντετάλαντος διαγέγραπταί μοι δίκη.

Σωκράτης

ἄγε δὴ ταχέως τουτὶ ξυνάρπασον.
775

Στρεψιάδης

τὸ τί;

776

Σωκράτης

ὅπως ἀποστρέψαιʼ ἂν ἀντιδικῶν δίκην

μέλλων ὀφλήσειν μὴ παρόντων μαρτύρων.

Στρεψιάδης

φαυλότατα καὶ ῥᾷστʼ.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

καὶ δὴ λέγω.

εἰ πρόσθεν ἔτι μιᾶς ἐνεστώσης δίκης,

πρὶν τὴν ἐμὴν καλεῖσθʼ, ἀπαγξαίμην τρέχων.
780

Σωκράτης

οὐδὲν λέγεις.

Στρεψιάδης

νὴ τοὺς θεοὺς ἔγωγʼ, ἐπεὶ

οὐδεὶς κατʼ ἐμοῦ τεθνεῶτος εἰσάξει δίκην.

Σωκράτης

ὑθλεῖς· ἄπερρʼ, οὐκ ἂν διδάξαιμʼ ἄν σʼ ἔτι.

Στρεψιάδης

ὁτιὴ τί; ναὶ πρὸς τῶν θεῶν ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης

ἀλλʼ εὐθὺς ἐπιλήθει σύ γʼ ἅττʼ ἂν καὶ μάθῃς·
785

ἐπεὶ τί νυνὶ πρῶτον ἐδιδάχθης; λέγε.

Στρεψιάδης

φέρʼ ἴδω τί μέντοι πρῶτον ἦν; τί πρῶτον ἦν;

τίς ἦν ἐν ᾗ ʼματτόμεθα μέντοι τἄλφιτα;

οἴμοι τίς ἦν;

Σωκράτης

οὐκ ἐς κόρακας ἀποφθερεῖ,

ἐπιλησμότατον καὶ σκαιότατον γερόντιον;
790

Στρεψιάδης

οἴμοι τί οὖν δῆθʼ ὁ κακοδαίμων πείσομαι;

ἀπὸ γὰρ ὀλοῦμαι μὴ μαθὼν γλωττοστροφεῖν.

ἀλλʼ ὦ Νεφέλαι χρηστόν τι συμβουλεύσατε.

Χορός

ἡμεῖς μὲν ὦ πρεσβῦτα συμβουλεύομεν,

εἴ σοί τις υἱός ἐστιν ἐκτεθραμμένος,
795

πέμπειν ἐκεῖνον ἀντὶ σαυτοῦ μανθάνειν.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ἔστʼ ἔμοιγʼ υἱὸς καλός τε κἀγαθός·

ἀλλʼ οὐκ ἐθέλει γὰρ μανθάνειν. τί ἐγὼ πάθω;

Χορός

σὺ δʼ ἐπιτρέπεις;

Στρεψιάδης

εὐσωματεῖ γὰρ καὶ σφριγᾷ,

κἄστʼ ἐκ γυναικῶν εὐπτέρων τῶν Κοισύρας.
800

ἀτὰρ μέτειμί γʼ αὐτόν· ἢν δὲ μὴ ʼθέλῃ,

οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ ἐξελῶ κʼ τῆς οἰκίας.

ἀλλʼ ἐπανάμεινόν μʼ ὀλίγον εἰσελθὼν χρόνον.

804

Χορός

ἆρʼ αἰσθάνει πλεῖστα διʼ ἡμᾶς ἀγάθʼ αὐτίχʼ ἕξων

μόνας θεῶν; ὡς
805

ἕτοιμος ὅδʼ ἐστὶν ἅπαντα δρᾶν

ὅσʼ ἂν κελεύῃς.

σὺ δʼ ἀνδρὸς ἐκπεπληγμένου καὶ φανερῶς ἐπηρμένου
810

γνοὺς ἀπολάψεις ὅ τι πλεῖστον δύνασαι,

ταχέως· φιλεῖ γάρ πως τὰ τοιαῦθʼ ἑτέρᾳ τρέπεσθαι.

814

Στρεψιάδης

οὔτοι μὰ τὴν Ὁμίχλην ἔτʼ ἐνταυθοῖ μενεῖς·

ἀλλʼ ἔσθιʼ ἐλθὼν τοὺς Μεγακλέους κίονας.
815

Φειδιππίδης

ὦ δαιμόνιε, τί χρῆμα πάσχεις ὦ πάτερ;

οὐκ εὖ φρονεῖς μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον.

Στρεψιάδης

ἰδού γʼ ἰδού, Δίʼ Ὀλύμπιον· τῆς μωρίας,

τὸν Δία νομίζειν ὄντα τηλικουτονί.

Φειδιππίδης

τί δὲ τοῦτʼ ἐγέλασας ἐτεόν;
820

Στρεψιάδης

ἐνθυμούμενος

ὅτι παιδάριον εἶ καὶ φρονεῖς ἀρχαιϊκά.

ὅμως γε μὴν πρόσελθʼ, ἵνʼ εἰδῇς πλείονα,

καί σοι φράσω τι πρᾶγμʼ ὃ μαθὼν ἀνὴρ ἔσει.

ὅπως δὲ τοῦτο μὴ διδάξεις μηδένα.

Φειδιππίδης

ἰδού· τί ἔστιν;
825

Στρεψιάδης

ὤμοσας νυνὶ Δία.

Φειδιππίδης

ἔγωγʼ.

Στρεψιάδης

ὁρᾷς οὖν ὡς ἀγαθὸν τὸ μανθάνειν;

οὐκ ἔστιν ὦ Φειδιππίδη Ζεύς.

Φειδιππίδης

ἀλλὰ τίς;

Στρεψιάδης

Δῖνος βασιλεύει τὸν Δίʼ ἐξεληλακώς.

Φειδιππίδης

αἰβοῖ τί ληρεῖς;

Στρεψιάδης

ἴσθι τοῦθʼ οὕτως ἔχον.

Φειδιππίδης

τίς φησι ταῦτα;
830

Στρεψιάδης

Σωκράτης ὁ Μήλιος

καὶ Χαιρεφῶν, ὃς οἶδε τὰ ψυλλῶν ἴχνη.

Φειδιππίδης

σὺ δʼ ἐς τοσοῦτον τῶν μανιῶν ἐλήλυθας

ὥστʼ ἀνδράσιν πείθει χολῶσιν;

Στρεψιάδης

εὐστόμει

καὶ μηδὲν εἴπῃς φλαῦρον ἄνδρας δεξιοὺς

καὶ νοῦν ἔχοντας· ὧν ὑπὸ τῆς φειδωλίας
835

ἀπεκείρατʼ οὐδεὶς πώποτʼ οὐδʼ ἠλείψατο,

οὐδʼ ἐς βαλανεῖον ἦλθε λουσόμενος· σὺ δὲ

ὥσπερ τεθνεῶτος καταλόει μου τὸν βίον.

ἀλλʼ ὡς τάχιστʼ ἐλθὼν ὑπὲρ ἐμοῦ μάνθανε.

Φειδιππίδης

τί δʼ ἂν παρʼ ἐκείνων καὶ μάθοι χρηστόν τις ἄν;
840

Στρεψιάδης

ἄληθες; ὅσαπερ ἔστʼ ἐν ἀνθρώποις σοφά·

γνώσει δὲ σαυτὸν ὡς ἀμαθὴς εἶ καὶ παχύς.

ἀλλʼ ἐπανάμεινόν μʼ ὀλίγον ἐνταυθοῖ χρόνον.

Φειδιππίδης

οἴμοι τί δράσω παραφρονοῦντος τοῦ πατρός;

πότερον παρανοίας αὐτὸν εἰσαγαγὼν ἕλω,
845

ἢ τοῖς σοροπηγοῖς τὴν μανίαν αὐτοῦ φράσω;

Στρεψιάδης

φέρʼ ἴδω, σὺ τοῦτον τί ὀνομάζεις; εἰπέ μοι.

Φειδιππίδης

ἀλεκτρυόνα.

Στρεψιάδης

καλῶς γε. ταυτηνὶ δὲ τί;

Φειδιππίδης

ἀλεκτρυόνʼ.

Στρεψιάδης

ἄμφω ταὐτό; καταγέλαστος εἶ.

μή νυν τὸ λοιπόν, ἀλλὰ τήνδε μὲν καλεῖν
850

ἀλεκτρύαιναν τουτονὶ δʼ ἀλέκτορα.

Φειδιππίδης

ἀλεκτρύαιναν; ταῦτʼ ἔμαθες τὰ δεξιὰ

εἴσω παρελθὼν ἄρτι παρὰ τοὺς γηγενεῖς;

854

Στρεψιάδης

χἄτερά γε πόλλʼ· ἀλλʼ ὅ τι μάθοιμʼ ἑκάστοτε,

ἐπελανθανόμην ἂν εὐθὺς ὑπὸ πλήθους ἐτῶν.
855

Φειδιππίδης

διὰ ταῦτα δὴ καὶ θοἰμάτιον ἀπώλεσας;

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οὐκ ἀπολώλεκʼ, ἀλλὰ καταπεφρόντικα.

Φειδιππίδης

τὰς δʼ ἐμβάδας ποῖ τέτροφας ὦνόητε σύ;

Στρεψιάδης

ὥσπερ Περικλέης ἐς τὸ δέον ἀπώλεσα.

ἀλλʼ ἴθι βάδιζʼ, ἴωμεν· εἶτα τῷ πατρὶ
860

πιθόμενος ἐξάμαρτε· κἀγώ τοί ποτε,

οἶδʼ, ἑξέτει σοι τραυλίσαντι πιθόμενος,

ὃν πρῶτον ὀβολὸν ἔλαβον ἡλιαστικόν,

τούτου ʼπριάμην σοι Διασίοις ἁμαξίδα.

Φειδιππίδης

ἦ μὴν σὺ τούτοις τῷ χρόνῳ ποτʼ ἀχθέσει.
865

Στρεψιάδης

εὖ γʼ ὅτι ἐπείσθης. δεῦρο δεῦρʼ ὦ Σώκρατες,

ἔξελθʼ· ἄγω γάρ σοι τὸν υἱὸν τουτονὶ

ἄκοντʼ ἀναπείσας.

Σωκράτης

νηπύτιος γάρ ἐστʼ ἔτι,

καὶ τῶν κρεμαθρῶν οὔπω τρίβων τῶν ἐνθάδε.

Φειδιππίδης

αὐτὸς τρίβων εἴης ἄν, εἰ κρέμαιό γε.
870

Στρεψιάδης

οὐκ ἐς κόρακας; καταρᾷ σὺ τῷ διδασκάλῳ;

Σωκράτης

ἰδοὺ κρέμαιʼ, ὡς ἠλίθιον ἐφθέγξατο

καὶ τοῖσι χείλεσιν διερρυηκόσιν.

πῶς ἂν μάθοι ποθʼ οὗτος ἀπόφυξιν δίκης

ἢ κλῆσιν ἢ χαύνωσιν ἀναπειστηρίαν;
875

καίτοι γε ταλάντου τοῦτʼ ἔμαθεν Ὑπέρβολος.

Στρεψιάδης

ἀμέλει δίδασκε· θυμόσοφός ἐστιν φύσει·

εὐθύς γέ τοι παιδάριον ὄν τυννουτονὶ

ἔπλαττεν ἔνδον οἰκίας ναῦς τʼ ἔγλυφεν,

ἁμαξίδας τε σκυτίνας ἠργάζετο,
880

κἀκ τῶν σιδίων βατράχους ἐποίει πῶς δοκεῖς.

ὅπως δʼ ἐκείνω τὼ λόγω μαθήσεται,

τὸν κρείττονʼ ὅστις ἐστὶ καὶ τὸν ἥττονα,

ὃς τἄδικα λέγων ἀνατρέπει τὸν κρείττονα·

ἐὰν δὲ μή, τὸν γοῦν ἄδικον πάσῃ τέχνῃ.
885

Σωκράτης

αὐτὸς μαθήσεται παρʼ αὐτοῖν τοῖν λόγοιν.

ἐγὼ δʼ ἀπέσομαι.

Στρεψιάδης

τοῦτό νυν μέμνησʼ, ὅπως

πρὸς πάντα τὰ δίκαιʼ ἀντιλέγειν δυνήσεται.

Χορός

Translations (2)

Clouds Perseus (Aristophanes. The Comedies of Aristophanes, Vol. I. Hickie, William James, translator. Bohn: London, 1853.) — 658 focus

Socrates.

But you must learn other things before these; namely, what quadrupeds are properly masculine.

Strepsiades.

I know the males, if I am not mad:— κριὸς, τράγος, ταῦρος, κύων, ἀλεκτρυών.
660

Socrates.

Do you see what you are doing? You are calling both the female and the male ἀλεκτρυὼν in the same way.

Strepsiades.

How, pray? Come, tell me.

Socrates.

How? The one with you is ἀλεκτρὺων, and the other is ἀλεκτρὺων also.

Strepsiades.

Yea, by Neptune! How now ought I to call them?
665

Socrates.

The one ἀλεκτρύαινα and the other ἀλέκτωρ.

Strepsiades.

Ἀλεκτρύαινα? Capital, by the Air! So that, in return for this lesson alone, I will fill your kardopos full of barley-meal on all sides.

Socrates.

See! See! There again is another blunder! You make κάρδοπος, which is feminine, to be masculine.
670

Strepsiades.

In what way do I make κάρδοπος masculine?

Socrates.

Most assuredly; just as if you were to say Κλεώνυμος.

Strepsiades.

How pray? Tell me.

Socrates.

Κάρδοπος with you is tantamount to Κλεώνυμος.

Strepsiades.

Good sir, Cleonymus had no kneading-trough, but kneaded his bread in a round mortar. How ought I to call it henceforth?
675

Socrates.

How? Call it καρδόπη, as you call Σωστράτη.

Strepsiades.

Καρδόπη in the feminine?

Socrates.

For so you speak it rightly.

Strepsiades.

But that would make it καρδόπη, Κλεωνύμη.
680

Socrates.

You must learn one thing more about names, what are masculine and what of them are feminine.

Strepsiades.

I know what are female.

Socrates.

Tell me, pray.

Strepsiades.

Lysilla, Philinna, Clitagora, Demetria.

Socrates.

What names are masculine?
685

Strepsiades.

Thousands; Philoxenus, Melesias, Amynias.

Socrates.

But, you wretch! These are not masculine.

Strepsiades.

Are they not males with you?

Socrates.

By no means; for how would you call Amynias, if you met him?

Strepsiades.

How would I call? Thus: Come hither, come hither Amynia!
690

Socrates.

Do you see? You call Amynias a woman.

Strepsiades.

Is it not then with justice, who does not serve in the army? But why should I learn these things, that we all know?

Socrates.

It is no use, by Jupiter! Having reclined yourself down here-

Strepsiades.

What must I do?

Socrates.

Think out some of your own affairs.
695

Strepsiades.

Not here, pray, I beseech you; but, if I must, suffer me to excogitate these very things on the ground.

Socrates.

There is no other way.

Exit Socrates.

Strepsiades.

Unfortunate man that I am! What a penalty shall I this day pay to the bugs!

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) Experimental (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) — 658 focus

Socrates: But you must learn other things before this,

Socrates: As for the quadrupeds, those which are correctly males.

Strepsiades: But I know it is a male, if I am not mad.

660

Strepsiades: a ram, a goat, an ox, a dog, a rooster.

Socrates: Do you see what is happening to you? You are calling the female one.

Socrates: a rooster at the same time as the male.

Strepsiades: Well, how are things?

Socrates: How? A rooster and a hen.

Strepsiades: By Poseidon! Now how ought I to be called?

665

Socrates: a hen, but the other a rooster.

Strepsiades: a rooster? Well, by the Air!

Strepsiades: So, instead of this teaching alone

Strepsiades: I will beat you round the head with a club.

Socrates: Look, again this other thing: the cardoon.

670

Socrates: You call a female a male.

Strepsiades: In that way

Strepsiades: Shall I call it a male, or a cardopus?

Socrates: Most certainly,

Socrates: Just as with Cleonymus too.

Strepsiades: How so? Tell me.

Socrates: A fig-stone is just as powerful for Cleonymus as for you.

Strepsiades: But, good sir, Kleonymus was not even a coward,

675

Strepsiades: But in a round laurel wreath he would have died.

Strepsiades: But how must I be called from now on?

Socrates: How?

Socrates: the carder, just as you call Sostrata.

Strepsiades: the female donkey?

Socrates: For you speak correctly.

That would have been, Cardope, Kleonymus.

680

Socrates: Still then, you must learn about the names,

Socrates: Some are male, and some of them are female.

Strepsiades: But I know for sure that it is female.

Socrates: Speak, then.

Strepsiades: Lysilla, Philinna, Kleitagora, Demetria.

Socrates: And what of the male names?

685

Strepsiades: ten thousand.

Strepsiades: Philoxenos, son of Melasius, son of Amyntias.

Socrates: But you scoundrel, these things are not manly.

Strepsiades: Is it not male for you?

Socrates: Not at all, since

Socrates: How would you greet Amyntas upon meeting him?

Strepsiades: How so? This way, come here, come here, Amynias.

690

Socrates: Do you see? You are calling the woman Amynias.

Strepsiades: Is it not right, then, that she does not serve in the army?

Strepsiades: But why do I learn these things which we all know?

Socrates: Not at all, by Zeus, but lie down here—

Strepsiades: What am I doing?

Socrates: attend to some of your own affairs.

695

Strepsiades: Do not, I beg you, beg here; but if it is necessary,

Strepsiades: Leave me on the ground to worry about these things.

Socrates: There are no other things besides these.

Strepsiades: woe is me,

Strepsiades: What punishment will I give the girls today.

Commentary

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) focus

651. mvp-tlg0019-tlg003-sanjaya-com-eng1-46

Line 651

κατʼ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Line 651

Current edition Experimental

Στρεψιάδης ἀλλʼ οὐκ ἐῶσί μʼ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις.

Σωκράτης ἀνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν. 635

Στρεψιάδης ἰδού.

Σωκράτης ἄγε δὴ τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνειν ὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτʼ οὐδέν; εἰπέ μοι. πότερα περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν;

Στρεψιάδης περὶ τῶν μέτρων ἔγωγʼ· ἔναγχος γάρ ποτε ὑπʼ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ. 640

Σωκράτης οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ σʼ, ἀλλʼ ὅ τι κάλλιστον μέτρον ἡγεῖ· πότερα τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον;

Στρεψιάδης ἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιεκτέου.

Σωκράτης οὐδὲν λέγεις ὦνθρωπε.

Στρεψιάδης περίδου νυν ἐμοί, εἰ μὴ τετράμετρόν ἐστιν ἡμιεκτέον. 645

Σωκράτης ἐς κόρακας, ὡς ἄγροικος εἶ καὶ δυσμαθής. ταχύ γʼ ἂν δύναιο μανθάνειν περὶ ῥυθμῶν.

Στρεψιάδης τί δέ μʼ ὠφελήσουσʼ οἱ ῥυθμοὶ πρὸς τἄλφιτα;

Σωκράτης πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν συνουσίᾳ, ἐπαΐονθʼ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν 650 κατʼ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον.

Στρεψιάδης κατὰ δάκτυλον; νὴ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ οἶδʼ.

Σωκράτης εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης τίς ἄλλος ἀντὶ τουτουὶ τοῦ δακτύλου; πρὸ τοῦ μέν, ἔτʼ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος, οὑτοσί.

Σωκράτης ἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός. 655

Στρεψιάδης οὐ γὰρ ᾠζυρὲ τούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν.

Σωκράτης τί δαί;

Στρεψιάδης ἐκεῖνʼ ἐκεῖνο, τὸν ἀδικώτατον λόγον.

Σωκράτης ἀλλʼ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν, τῶν τετραπόδων ἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς ἄρρενα.

Στρεψιάδης ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγε τἄρρενʼ, εἰ μὴ μαίνομαι· 660 κριὸς τράγος ταῦρος κύων ἀλεκτρυών.

Σωκράτης ὁρᾷς ὃ πάσχεις; τήν τε θήλειαν καλεῖς ἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα.

Στρεψιάδης πῶς δὴ φέρʼ;

Σωκράτης ὅπως; ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών.

Στρεψιάδης νὴ τὸν Ποσειδῶ. νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν; 665

Σωκράτης ἀλεκτρύαιναν, τὸν δʼ ἕτερον ἀλέκτορα.

Στρεψιάδης ἀλεκτρύαιναν; εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα· ὥστʼ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνου διαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον.

Σωκράτης ἰδοὺ μάλʼ αὖθις τοῦθʼ ἕτερον· τὴν κάρδοπον 670 ἄρρενα καλεῖς θήλειαν οὖσαν.

Στρεψιάδης τῷ τρόπῳ ἄρρενα καλῶ ʼγὼ κάρδοπον;

Σωκράτης μάλιστά γε, ὥσπερ γε καὶ Κλεώνυμον.

Στρεψιάδης πῶς δή; φράσον.

Σωκράτης ταὐτὸν δύναταί σοι κάρδοπος Κλεωνύμῳ.

Στρεψιάδης ἀλλʼ ὦγάθʼ οὐδʼ ἦν κάρδοπος Κλεωνύμῳ, 675 ἀλλʼ ἐν θυείᾳ στρογγύλῃ γʼ ἂν ἐμάττετο. ἀτὰρ τὸ λοιπὸν πῶς με χρὴ καλεῖν;

Σωκράτης ὅπως; τὴν καρδόπην, ὥσπερ καλεῖς τὴν Σωστράτην.

Στρεψιάδης τὴν καρδόπην θήλειαν;

Σωκράτης ὀρθῶς γὰρ λέγεις.

Στρεψιάδης ἐκεῖνο δʼ ἦν ἄν, καρδόπη, Κλεωνύμη. 680

Σωκράτης ἔτι δή γε περὶ τῶν ὀνομάτων μαθεῖν σε δεῖ, ἅττʼ ἄρρενʼ ἐστίν, ἅττα δʼ αὐτῶν θήλεα.

Στρεψιάδης ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγʼ ἃ θήλεʼ ἐστίν.

Σωκράτης εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης Λύσιλλα Φίλιννα Κλειταγόρα Δημητρία.

Σωκράτης ἄρρενα δὲ ποῖα τῶν ὀνομάτων; 685

Στρεψιάδης μυρία. Φιλόξενος Μελησίας Ἀμυνίας.

Σωκράτης ἀλλʼ ὦ πόνηρε ταῦτά γʼ ἐστʼ οὐκ ἄρρενα.

Στρεψιάδης οὐκ ἄρρενʼ ὑμῖν ἐστιν;

Σωκράτης οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ πῶς ἂν καλέσειας ἐντυχὼν Ἀμυνίᾳ;

Στρεψιάδης ὅπως ἄν; ὡδί, δεῦρο δεῦρʼ Ἀμυνία. 690

Σωκράτης ὁρᾷς; γυναῖκα τὴν Ἀμυνίαν καλεῖς.

Στρεψιάδης οὔκουν δικαίως ἥτις οὐ στρατεύεται; ἀτὰρ τί ταῦθʼ ἃ πάντες ἴσμεν μανθάνω;

Σωκράτης οὐδὲν μὰ Δίʼ ἀλλὰ κατακλινεὶς δευρὶ —

Στρεψιάδης τί δρῶ;

Σωκράτης ἐκφρόντισόν τι τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων. 695

Στρεψιάδης μὴ δῆθʼ ἱκετεύω σʼ ἐνγεταῦθʼ· ἀλλʼ εἴ γε χρή, χαμαί μʼ ἔασον αὐτὰ ταῦτʼ ἐκφροντίσαι.

Σωκράτης οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτʼ ἄλλα.

Στρεψιάδης κακοδαίμων ἐγώ, οἵαν δίκην τοῖς κόρεσι δώσω τήμερον.

Στρεψιάδης ἀτταταῖ ἀτταταῖ.

Χορός τί πάσχεις; τί κάμνεις;

Χορός μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν.

Σωκράτης οὗτος τί ποιεῖς; οὐχὶ φροντίζεις;

Στρεψιάδης ἐγώ; νὴ τὸν Ποσειδῶ.

Σωκράτης καὶ τί δῆτʼ ἐφρόντισας;

Στρεψιάδης ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μού τι περιλειφθήσεται. 725

Σωκράτης ἀπολεῖ κάκιστʼ.

Στρεψιάδης ἀλλʼ ὦγάθʼ ἀπόλωλʼ ἀρτίως.

Σωκράτης οὐ μαλθακιστέʼ ἀλλὰ περικαλυπτέα. ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικὸς κἀπαιόλημʼ.

Στρεψιάδης οἴμοι τίς ἂν δῆτʼ ἐπιβάλοι ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα; 730

Σωκράτης φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον ὅ τι δρᾷ τουτονί. οὗτος καθεύδεις;

Στρεψιάδης μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.

Σωκράτης ἔχεις τι;

Στρεψιάδης μὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ.

Σωκράτης οὐδὲν πάνυ;

Στρεψιάδης οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ.

Σωκράτης οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς; 735

Στρεψιάδης περὶ τοῦ; σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης αὐτὸς ὅ τι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε.

Στρεψιάδης ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι, περὶ τῶν τόκων, ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οὐκ ἐῶσί μʼ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις.

Σωκράτης

ἀνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν.
635

Στρεψιάδης

ἰδού.

Σωκράτης

ἄγε δὴ τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνειν

ὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτʼ οὐδέν; εἰπέ μοι.

πότερα περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν;

Στρεψιάδης

περὶ τῶν μέτρων ἔγωγʼ· ἔναγχος γάρ ποτε

ὑπʼ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ.
640

Σωκράτης

οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ σʼ, ἀλλʼ ὅ τι κάλλιστον μέτρον

ἡγεῖ· πότερα τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον;

Στρεψιάδης

ἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιεκτέου.

Σωκράτης

οὐδὲν λέγεις ὦνθρωπε.

Στρεψιάδης

περίδου νυν ἐμοί,

εἰ μὴ τετράμετρόν ἐστιν ἡμιεκτέον.
645

Σωκράτης

ἐς κόρακας, ὡς ἄγροικος εἶ καὶ δυσμαθής.

ταχύ γʼ ἂν δύναιο μανθάνειν περὶ ῥυθμῶν.

Στρεψιάδης

τί δέ μʼ ὠφελήσουσʼ οἱ ῥυθμοὶ πρὸς τἄλφιτα;

Σωκράτης

πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν συνουσίᾳ,

ἐπαΐονθʼ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν
650

κατʼ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον.

Στρεψιάδης

κατὰ δάκτυλον; νὴ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ οἶδʼ.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

τίς ἄλλος ἀντὶ τουτουὶ τοῦ δακτύλου;

πρὸ τοῦ μέν, ἔτʼ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος, οὑτοσί.

Σωκράτης

ἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός.
655

Στρεψιάδης

οὐ γὰρ ᾠζυρὲ

τούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν.

Σωκράτης

τί δαί;

Στρεψιάδης

ἐκεῖνʼ ἐκεῖνο, τὸν ἀδικώτατον λόγον.

Σωκράτης

ἀλλʼ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν,

τῶν τετραπόδων ἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς ἄρρενα.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγε τἄρρενʼ, εἰ μὴ μαίνομαι·
660

κριὸς τράγος ταῦρος κύων ἀλεκτρυών.

Σωκράτης

ὁρᾷς ὃ πάσχεις; τήν τε θήλειαν καλεῖς

ἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα.

Στρεψιάδης

πῶς δὴ φέρʼ;

Σωκράτης

ὅπως; ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών.

Στρεψιάδης

νὴ τὸν Ποσειδῶ. νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν;
665

Σωκράτης

ἀλεκτρύαιναν, τὸν δʼ ἕτερον ἀλέκτορα.

Στρεψιάδης

ἀλεκτρύαιναν; εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα·

ὥστʼ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνου

διαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον.

Σωκράτης

ἰδοὺ μάλʼ αὖθις τοῦθʼ ἕτερον· τὴν κάρδοπον
670

ἄρρενα καλεῖς θήλειαν οὖσαν.

Στρεψιάδης

τῷ τρόπῳ

ἄρρενα καλῶ ʼγὼ κάρδοπον;

Σωκράτης

μάλιστά γε,

ὥσπερ γε καὶ Κλεώνυμον.

Στρεψιάδης

πῶς δή; φράσον.

Σωκράτης

ταὐτὸν δύναταί σοι κάρδοπος Κλεωνύμῳ.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ὦγάθʼ οὐδʼ ἦν κάρδοπος Κλεωνύμῳ,
675

ἀλλʼ ἐν θυείᾳ στρογγύλῃ γʼ ἂν ἐμάττετο.

ἀτὰρ τὸ λοιπὸν πῶς με χρὴ καλεῖν;

Σωκράτης

ὅπως;

τὴν καρδόπην, ὥσπερ καλεῖς τὴν Σωστράτην.

Στρεψιάδης

τὴν καρδόπην θήλειαν;

Σωκράτης

ὀρθῶς γὰρ λέγεις.

Στρεψιάδης

ἐκεῖνο δʼ ἦν ἄν, καρδόπη, Κλεωνύμη.
680

Σωκράτης

ἔτι δή γε περὶ τῶν ὀνομάτων μαθεῖν σε δεῖ,

ἅττʼ ἄρρενʼ ἐστίν, ἅττα δʼ αὐτῶν θήλεα.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγʼ ἃ θήλεʼ ἐστίν.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

Λύσιλλα Φίλιννα Κλειταγόρα Δημητρία.

Σωκράτης

ἄρρενα δὲ ποῖα τῶν ὀνομάτων;
685

Στρεψιάδης

μυρία.

Φιλόξενος Μελησίας Ἀμυνίας.

Σωκράτης

ἀλλʼ ὦ πόνηρε ταῦτά γʼ ἐστʼ οὐκ ἄρρενα.

Στρεψιάδης

οὐκ ἄρρενʼ ὑμῖν ἐστιν;

Σωκράτης

οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ

πῶς ἂν καλέσειας ἐντυχὼν Ἀμυνίᾳ;

Στρεψιάδης

ὅπως ἄν; ὡδί, δεῦρο δεῦρʼ Ἀμυνία.
690

Σωκράτης

ὁρᾷς; γυναῖκα τὴν Ἀμυνίαν καλεῖς.

Στρεψιάδης

οὔκουν δικαίως ἥτις οὐ στρατεύεται;

ἀτὰρ τί ταῦθʼ ἃ πάντες ἴσμεν μανθάνω;

Σωκράτης

οὐδὲν μὰ Δίʼ ἀλλὰ κατακλινεὶς δευρὶ —

Στρεψιάδης

τί δρῶ;

Σωκράτης

ἐκφρόντισόν τι τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων.
695

Στρεψιάδης

μὴ δῆθʼ ἱκετεύω σʼ ἐνγεταῦθʼ· ἀλλʼ εἴ γε χρή,

χαμαί μʼ ἔασον αὐτὰ ταῦτʼ ἐκφροντίσαι.

Σωκράτης

οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτʼ ἄλλα.

Στρεψιάδης

κακοδαίμων ἐγώ,

οἵαν δίκην τοῖς κόρεσι δώσω τήμερον.

Στρεψιάδης

ἀτταταῖ ἀτταταῖ.

Χορός

τί πάσχεις; τί κάμνεις;

Χορός

μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν.

Σωκράτης

οὗτος τί ποιεῖς; οὐχὶ φροντίζεις;

Στρεψιάδης

ἐγώ;

νὴ τὸν Ποσειδῶ.

Σωκράτης

καὶ τί δῆτʼ ἐφρόντισας;

Στρεψιάδης

ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μού τι περιλειφθήσεται.
725

Σωκράτης

ἀπολεῖ κάκιστʼ.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ὦγάθʼ ἀπόλωλʼ ἀρτίως.

Σωκράτης

οὐ μαλθακιστέʼ ἀλλὰ περικαλυπτέα.

ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικὸς

κἀπαιόλημʼ.

Στρεψιάδης

οἴμοι τίς ἂν δῆτʼ ἐπιβάλοι

ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα;
730

Σωκράτης

φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον ὅ τι δρᾷ τουτονί.

οὗτος καθεύδεις;

Στρεψιάδης

μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.

Σωκράτης

ἔχεις τι;

Στρεψιάδης

μὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ.

Σωκράτης

οὐδὲν πάνυ;

Στρεψιάδης

οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ.

Σωκράτης

οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς;
735

Στρεψιάδης

περὶ τοῦ; σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης

αὐτὸς ὅ τι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε.

Στρεψιάδης

ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι,

περὶ τῶν τόκων, ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί.

Σωκράτης

ἴθι νῦν καλύπτου καὶ σχάσας τὴν φροντίδα
740

λεπτὴν κατὰ μικρὸν περιφρόνει τὰ πράγματα,

ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν.

Στρεψιάδης

οἴμοι τάλας.

Σωκράτης

ἔχʼ ἀτρέμα· κἂν ἀπορῇς τι τῶν νοημάτων,

ἀφεὶς ἄπελθε, καὶ κατὰ τὴν γνώμην πάλιν

κίνησον αὖθις αὐτὸ καὶ ζυγώθρισον.
745

Στρεψιάδης

ὦ Σωκρατίδιον φίλτατον.