Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Line 433

κεῖται δʼ ἄνωθεν τῶν Θυεστείων ῥακῶν

The phrase ῥακῶν (rakkōn) here refers specifically to the 'rags' of the tragic hero Thyestes, alluding to the mythological scene where he is tricked into eating his own children by his brother Atreus. In the context of the play, this is a satirical reference to the costume worn by the character Dicaeopolis, who has been granted a private peace treaty and is depicted as a tragic figure in rags, ironically comparing his situation to the horrific fate of Thyestes. The reference is not merely to the clothing but to the specific tragic genre and the mythological narrative it evokes, which is central to the comedic inversion Aristophanes is performing.

Acharnians. Aristophanes. . 2026-09-08.

Current edition Experimental

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (English) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Ἀχαρνῆς Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 490-625 focus

Χορός

τί δράσεις; τί φήσεις; εὖ ἴσθι νυν
490

ἀναίσχυντος ὢν σιδηροῦς τʼ ἀνήρ,

ὅστις παρασχὼν τῇ πόλει τὸν αὐχένα

ἅπασι μέλλεις εἷς λέγειν τἀναντία.

ἁνὴρ οὐ τρέμει τὸ πρᾶγμʼ. εἶά νυν,

ἐπειδήπερ αὐτὸς αἱρεῖ, λέγε.
495

496

Δικαιόπολις

μή μοι φθονήσητʼ ἄνδρες οἱ θεώμενοι,

εἰ πτωχὸς ὢν ἔπειτʼ ἐν Ἀθηναίοις λέγειν

μέλλω περὶ τῆς πόλεως, τρυγῳδίαν ποιῶν.

τὸ γὰρ δίκαιον οἶδε καὶ τρυγῳδία.
500

ἐγὼ δὲ λέξω δεινὰ μὲν δίκαια δέ.

οὐ γάρ με νῦν γε διαβαλεῖ Κλέων ὅτι

ξένων παρόντων τὴν πόλιν κακῶς λέγω.

αὐτοὶ γάρ ἐσμεν οὑπὶ Ληναίῳ τʼ ἀγών,

κοὔπω ξένοι πάρεισιν· οὔτε γὰρ φόροι
505

ἥκουσιν οὔτʼ ἐκ τῶν πόλεων οἱ ξύμμαχοι·

ἀλλʼ ἐσμὲν αὐτοὶ νῦν γε περιεπτισμένοι·

τοὺς γὰρ μετοίκους ἄχυρα τῶν ἀστῶν λέγω.

ἐγὼ δὲ μισῶ μὲν Λακεδαιμονίους σφόδρα,

καὐτοῖς ὁ Ποσειδῶν οὑπὶ Ταινάρῳ θεὸς
510

σείσας ἅπασιν ἐμβάλοι τὰς οἰκίας·

κἀμοὶ γάρ ἐστʼ ἀμπέλια διακεκομμένα.

ἀτὰρ φίλοι γὰρ οἱ παρόντες ἐν λόγῳ,

τί ταῦτα τοὺς Λάκωνας αἰτιώμεθα;

ἡμῶν γὰρ ἄνδρες, κοὐχὶ τὴν πόλιν λέγω,
515

μέμνησθε τοῦθʼ ὅτι οὐχὶ τὴν πόλιν λέγω,

ἀλλʼ ἀνδράρια μοχθηρά, παρακεκομμένα,

ἄτιμα καὶ παράσημα καὶ παράξενα,

ἐσυκοφάντει Μεγαρέων τὰ χλανίσκια·

κεἴ που σίκυον ἴδοιεν ἢ λαγῴδιον
520

ἢ χοιρίδιον ἢ σκόροδον ἢ χόνδρους ἅλας,

ταῦτʼ ἦν Μεγαρικὰ κἀπέπρατʼ αὐθημερόν.

καὶ ταῦτα μὲν δὴ σμικρὰ κἀπιχώρια,

πόρνην δὲ Σιμαίθαν ἰόντες Μεγαράδε

νεανίαι κλέπτουσι μεθυσοκότταβοι·
525

κᾆθʼ οἱ Μεγαρῆς ὀδύναις πεφυσιγγωμένοι

ἀντεξέκλεψαν Ἀσπασίας πόρνα δύο·

κἀντεῦθεν ἀρχὴ τοῦ πολέμου κατερράγη

Ἕλλησι πᾶσιν ἐκ τριῶν λαικαστριῶν.

ἐντεῦθεν ὀργῇ Περικλέης οὑλύμπιος
530

ἤστραπτʼ ἐβρόντα ξυνεκύκα τὴν Ἑλλάδα,

ἐτίθει νόμους ὥσπερ σκόλια γεγραμμένους,

ὡς χρὴ Μεγαρέας μήτε γῇ μήτʼ ἐν ἀγορᾷ

μήτʼ ἐν θαλάττῃ μήτʼ ἐν οὐρανῷ μένειν.

ἐντεῦθεν οἱ Μεγαρῆς, ὅτε δὴ ʼπείνων βάδην,
535

Λακεδαιμονίων ἐδέοντο τὸ ψήφισμʼ ὅπως

μεταστραφείη τὸ διὰ τὰς λαικαστρίας·

κοὐκ ἠθέλομεν ἡμεῖς δεομένων πολλάκις.

κἀντεῦθεν ἤδη πάταγος ἦν τῶν ἀσπίδων.

ἐρεῖ τις, οὐ χρῆν· ἀλλὰ τί ἐχρῆν, εἴπατε.
540
541

φέρʼ εἰ Λακεδαιμονίων τις ἐκπλεύσας σκάφει

ἀπέδοτο φήνας κυνίδιον Σεριφίων,

καθῆσθʼ ἂν ἐν δόμοισιν; ἦ πολλοῦ γε δεῖ·

καὶ κάρτα μέντἂν εὐθέως καθείλκετε

τριακοσίας ναῦς, ἦν δʼ ἂν ἡ πόλις πλέα
545

θορύβου στρατιωτῶν, περὶ τριηράρχου βοῆς,

μισθοῦ διδομένου, παλλαδίων χρυσουμένων,

στοᾶς στεναχούσης, σιτίων μετρουμένων,

ἀσκῶν, τροπωτήρων, κάδους ὠνουμένων,

σκορόδων, ἐλαῶν, κρομμύων ἐν δικτύοις,
550

στεφάνων, τριχίδων, αὐλητρίδων, ὑπωπίων·

τὸ νεώριον δʼ αὖ κωπέων πλατουμένων,

τύλων ψοφούντων, θαλαμιῶν τροπουμένων,

αὐλῶν, κελευστῶν, νιγλάρων, συριγμάτων.

ταῦτʼ οἶδʼ ὅτι ἂν ἐδρᾶτε· τὸν δὲ Τήλεφον
555

οὐκ οἰόμεσθα; νοῦς ἄρʼ ἡμῖν οὐκ ἔνι.

557

Ἡμιχόριον Α

ἄληθες ὦπίτριπτε καί μιαρώτατε;

ταυτὶ σὺ τολμᾷς πτωχὸς ὢν ἡμᾶς λέγειν,

καὶ συκοφάντης εἴ τις ἦν ὠνείδισας;

Ἡμιχόριον Β

νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ λέγει γʼ ἅπερ λέγει
560

δίκαια πάντα κοὐδὲν αὐτῶν ψεύδεται.

Ἡμιχόριον Α

εἶτʼ εἰ δίκαια, τοῦτον εἰπεῖν αὔτʼ ἐχρῆν;

ἀλλʼ οὔτι χαίρων ταῦτα τολμήσει λέγειν.

Ἡμιχόριον Β

οὗτος σὺ ποῖ θεῖς; οὐ μενεῖς; ὡς εἰ θενεῖς

τὸν ἄνδρα τοῦτον, αὐτὸς ἀρθήσει τάχα.
565

566

Ἡμιχόριον Α

ἰὼ Λάμαχʼ ὦ βλέπων ἀστραπάς,

βοήθησον ὦ γοργολόφα φανείς,

ἰὼ Λάμαχʼ ὦ φίλʼ ὦ φυλέτα·

εἴτε τις ἔστι ταξίαρχος ἢ στρατηγὸς ἢ

τειχομάχας ἀνήρ, βοηθησάτω
570

τις ἀνύσας. ἐγὼ γὰρ ἔχομαι μέσος.

572

Λάμαχος

πόθεν βοῆς ἤκουσα πολεμιστηρίας;

ποῖ χρὴ βοηθεῖν; ποῖ κυδοιμὸν ἐμβαλεῖν;

τίς Γοργόνʼ ἐξήγειρεν ἐκ τοῦ σάγματος;

Δικαιόπολις

ὦ Λάμαχʼ ἥρως, τῶν λόφων καὶ τῶν λόχων.
575

Ἡμιχόριον Α

ὦ Λάμαχʼ, οὐ γὰρ οὗτος ἅνθρωπος πάλαι

ἅπασαν ἡμῶν τὴν πόλιν κακορροθεῖ;

Λάμαχος

οὗτος σὺ τολμᾷς πτωχὸς ὢν λέγειν τάδε;

Δικαιόπολις

ὦ Λάμαχʼ ἥρως, ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε,

εἰ πτωχὸς ὢν εἶπόν τι κἀστωμυλάμην.

Λάμαχος

τί δʼ εἶπας ἡμᾶς; οὐκ ἐρεῖς;
580

Δικαιόπολις

οὐκ οἶδά πω·

ὑπὸ τοῦ δέους γὰρ τῶν ὅπλων εἰλιγγιῶ.

ἀλλʼ ἀντιβολῶ σʼ ἀπένεγκέ μου τὴν μορμόνα.

Λάμαχος

ἰδού.

Δικαιόπολις

παράθες νυν ὑπτίαν αὐτὴν ἐμοί.

Λάμαχος

κεῖται.

Δικαιόπολις

φέρε νυν ἀπὸ τοῦ κράνους μοι τὸ πτερόν.

Λάμαχος

τουτὶ πτίλον σοι.
585

Δικαιόπολις

τῆς κεφαλῆς νύν μου λαβοῦ,

ἵνʼ ἐξεμέσω· βδελύττομαι γὰρ τοὺς λόφους.

Λάμαχος

οὗτος τί δράσεις; τῷ πτίλῳ μέλλεις ἐμεῖν;

πτίλον γάρ ἐστιν—

Δικαιόπολις

εἰπέ μοι τίνος ποτὲ

ὄρνιθός ἐστιν; ἆρα κομπολακύθου;

Λάμαχος

οἴμʼ ὡς τεθνήξεις.
590

Δικαιόπολις

μηδαμῶς ὦ Λάμαχε·

οὐ γὰρ κατʼ ἰσχύν ἐστιν· εἰ δʼ ἰσχυρὸς εἶ,

τί μʼ οὐκ ἀπεψώλησας; εὔοπλος γὰρ εἶ.

Λάμαχος

ταυτὶ λέγεις σὺ τὸν στρατηγὸν πτωχὸς ὤν;

Δικαιόπολις

ἐγὼ γάρ εἰμι πτωχός;

Λάμαχος

ἀλλὰ τίς γὰρ εἶ;

Δικαιόπολις

ὅστις; πολίτης χρηστός, οὐ σπουδαρχίδης,
595

ἀλλʼ ἐξ ὅτου περ ὁ πόλεμος, στρατωνίδης,

σὺ δʼ ἐξ ὅτου περ ὁ πόλεμος, μισθαρχίδης.

Λάμαχος

ἐχειροτόνησαν γάρ με —

Δικαιόπολις

κόκκυγές γε τρεῖς.

ταῦτʼ οὖν ἐγὼ βδελυττόμενος ἐσπεισάμην,

ὁρῶν πολιοὺς μὲν ἄνδρας ἐν ταῖς τάξεσιν,
600

νεανίας δʼ οἵους σὺ διαδεδρακότας,

τοὺς μὲν ἐπὶ Θρᾴκης μισθοφοροῦντας τρεῖς δραχμάς,

Τεισαμενοφαινίππους Πανουργιππαρχίδας,

ἑτέρους δὲ παρὰ Χάρητι τοὺς δʼ ἐν Χάοσιν,

Γερητοθεοδώρους Διομειαλαζόνας,
605

τοὺς δʼ ἐν Καμαρίνῃ κἀν Γέλα κἀν Καταγέλᾳ.

Λάμαχος

ἐχειροτονήθησαν γάρ.

Δικαιόπολις

αἴτιον δὲ τί

ὑμᾶς μὲν ἀεὶ μισθοφορεῖν ἁμῃγέπῃ,

τωνδὶ δὲ μηδένʼ; ἐτεὸν ὦ Μαριλάδη

ἤδη πεπρέσβευκας σὺ πολιὸς ὢν † ἓν ἢ; †
610

ἀνένευσε· καίτοι γʼ ἐστὶ σώφρων κἀργάτης.

τί δαὶ Δράκυλλος ἢ Εὐφορίδης ἢ Πρινίδης;

εἶδέν τις ὑμῶν τἀκβάτανʼ ἢ τοὺς Χάονας;

οὔ φασιν. ἀλλʼ ὁ Κοισύρας καὶ Λάμαχος,

οἷς ὑπʼ ἐράνου τε καὶ χρεῶν πρώην ποτέ,
615

ὥσπερ ἀπόνιπτρον ἐκχέοντες ἑσπέρας,

ἅπαντες ἐξίστω παρῄνουν οἱ φίλοι.

Λάμαχος

ὦ δημοκρατία ταῦτα δῆτʼ ἀνασχετά;

Δικαιόπολις

οὐ δῆτʼ ἐὰν μὴ μισθοφορῇ γε Λάμαχος.

Λάμαχος

ἀλλʼ οὖν ἐγὼ μὲν πᾶσι Πελοποννησίοις
620

ἀεὶ πολεμήσω καὶ ταράξω πανταχῇ

καὶ ναυσὶ καὶ πεζοῖσι κατὰ τὸ καρτερόν.

Δικαιόπολις

ἐγὼ δὲ κηρύττω γε Πελοποννησίοις

ἅπασι καὶ Μεγαρεῦσι καὶ Βοιωτίοις

πωλεῖν ἀγοράζειν πρὸς ἐμέ, Λαμάχῳ δὲ μή.
625

Translations (2)

Acharnians (OCR draft) Experimental (English (Anonymous; Liveright, 192?). Migrated from Perseus legacy XML; source wording and notes retained. See TEI header and migration inventory.) — 454 focus

EURIPIDES

Whatever do you want such a thing as that for?

DICAEOPOLIS

I do not need it, but I want it all the same.

EURIPIDES

You importune me; get you gone!

DICAEOPOLIS

Alas! may the gods grant you a destiny as brilliant as your mother's.¹

EURIPIDES

Leave me in peace.

DICAEOPOLIS

Oh, just a little broken cup.

EURIPIDES

Take it and go and hang yourself. What a tiresome fellow!

DICAEOPOLIS

Ah! you do not know all the pain you cause me. Dear, good Euripides, nothing beyond a small pipkin stoppered with a sponge.

EURIPIDES

Miserable man! You are robbing me of an entire tragedy.² Here, take it and be off.

DICAEOPOLIS

I am going, but, great gods! I need one thing more; unless I have it, I am a dead man. Hearken, my little Euripides, only give me this and I go, never to return. For pity's sake, do give me a few small herbs for my basket.

EURIPIDES

You wish to ruin me then. Here, take what you want; but it is all over with my pieces!

DICAEOPOLIS

I won't ask another thing; I'm going. I am too importunate and forget that I rouse against me the hate of kings.—Ah! wretch that I am! I am lost! I have forgotten one thing, without which all the rest is as nothing. Euripides, my excellent Euripides, my dear little Euripides, may I die if I ask you again for the smallest present; only one, the last, absolutely the last; give me some of the chervil your mother left you in her will.

EURIPIDES

Insolent hound! Slave, lock the door!

DICAEOPOLIS

Oh, my soul! I must go away without the chervil. Art thou sensible of the dangerous battle we are about to engage upon in defending the Lacedaemonians? Courage, my soul, we must plunge into the midst of it. Dost thou hesitate and art thou fully steeped in Euripides? That's right! do not falter, my poor heart, and let us risk our head to say what we hold for truth. Courage and boldly to the front. I wonder I am so brave.

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) Experimental (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) — 454 focus

Euripides: But what, wretched man, is the debt of this entanglement that holds you?

Dikaiopolis: I have no debt, but I wish to take it anyway.

455

Euripides: Be sorrowful and withdraw from the house.

Dikaiopolis: alas;

Dikaiopolis: May you be happy, just as your mother once was.

Euripides: Go away now.

Dicaeopolis: But, please, give me just one thing.

Dicaeopolis: a cup with a chipped rim.

Euripides: 'Having taken this thing, corrupt it; know that, being burdensome to the household.'

460

Dikaiopolis: Not yet, by Zeus! You know what evils you yourself are working.

Dikaiopolis: But, sweetest Euripides, just this one thing

Dikaiopolis: Give me a pot dipped in a sponge.

Euripides: Oh man, you will take my tragedy away from me.

Euripides: Go away, taking this one.

465

Dikaiopolis: I am going away.

Dikaiopolis: Yet what shall I do? For it is necessary to be deprived of one thing

Dikaiopolis: I am ruined. Listen, dearest Euripides.

Dikaiopolis: Taking this, I am going and I shall not approach any more;

Dikaiopolis: Give me some dry leaves for the basket.

Euripides: You will destroy me. Here you are. My plays are of no use to me.

470

Dikaiopolis: But no longer, but I am going. For I am too much.

Dikaiopolis: Obnoxious, not seeming to hate the tyrants.

Dikaiopolis: Alas, wretched me, I am ruined! I forgot.

Dicaeopolis: For it is in this that all my affairs stand.

Dicaeopolis: Euripides, dearest and sweetest!

475

Dikaiopolis: May I fare most wretchedly, if I should ask you anything more,

Dicaeopolis: except for one thing, just this, just this, just this,

Dikaiopolis: Give me the asparagus, received from my mother's side.

Euripides: A man is committing outrage; call the bolted doors.

Dikaiopolis: Oh, my soul, we must go without a sycophant.

480

Dicaeopolis: Do you know how great the contest will soon be?

Dikaiopolis: 'About to speak on behalf of the men of the Lacedaemonians?'

Dikaiopolis: advance now, my heart; for this is the line.

Dicaeopolis: Are you standing? Have you not swallowed Euripides?

Dikaiopolis: 'Well praised! Come now, wretched heart.'

485

Dicaeopolis: Go there, and then [put] the head there.

Dikaiopolis: let her say whatever seems good to you.

Dicaeopolis: Dare, go, make your way, I admire your spirit.

Commentary

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) focus

433. mvp-tlg0019-tlg001-sanjaya-com-eng1-11

Line 433

κεῖται δʼ ἄνωθεν τῶν Θυεστείων ῥακῶν

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Line 433

Current edition Experimental

Ἡμιχόριον Α ἄληθες ὦπίτριπτε καί μιαρώτατε; ταυτὶ σὺ τολμᾷς πτωχὸς ὢν ἡμᾶς λέγειν, καὶ συκοφάντης εἴ τις ἦν ὠνείδισας;

Ἡμιχόριον Β νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ λέγει γʼ ἅπερ λέγει 560 δίκαια πάντα κοὐδὲν αὐτῶν ψεύδεται.

Ἡμιχόριον Α εἶτʼ εἰ δίκαια, τοῦτον εἰπεῖν αὔτʼ ἐχρῆν; ἀλλʼ οὔτι χαίρων ταῦτα τολμήσει λέγειν.

Ἡμιχόριον Β οὗτος σὺ ποῖ θεῖς; οὐ μενεῖς; ὡς εἰ θενεῖς τὸν ἄνδρα τοῦτον, αὐτὸς ἀρθήσει τάχα. 565

Λάμαχος πόθεν βοῆς ἤκουσα πολεμιστηρίας; ποῖ χρὴ βοηθεῖν; ποῖ κυδοιμὸν ἐμβαλεῖν; τίς Γοργόνʼ ἐξήγειρεν ἐκ τοῦ σάγματος;

Δικαιόπολις ὦ Λάμαχʼ ἥρως, τῶν λόφων καὶ τῶν λόχων. 575

Ἡμιχόριον Α ὦ Λάμαχʼ, οὐ γὰρ οὗτος ἅνθρωπος πάλαι ἅπασαν ἡμῶν τὴν πόλιν κακορροθεῖ;

Λάμαχος οὗτος σὺ τολμᾷς πτωχὸς ὢν λέγειν τάδε;

Δικαιόπολις ὦ Λάμαχʼ ἥρως, ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε, εἰ πτωχὸς ὢν εἶπόν τι κἀστωμυλάμην.

Λάμαχος τί δʼ εἶπας ἡμᾶς; οὐκ ἐρεῖς; 580

Δικαιόπολις οὐκ οἶδά πω· ὑπὸ τοῦ δέους γὰρ τῶν ὅπλων εἰλιγγιῶ. ἀλλʼ ἀντιβολῶ σʼ ἀπένεγκέ μου τὴν μορμόνα.

Λάμαχος ἰδού.

Δικαιόπολις παράθες νυν ὑπτίαν αὐτὴν ἐμοί.

Λάμαχος κεῖται.

Δικαιόπολις φέρε νυν ἀπὸ τοῦ κράνους μοι τὸ πτερόν.

Λάμαχος τουτὶ πτίλον σοι. 585

Δικαιόπολις τῆς κεφαλῆς νύν μου λαβοῦ, ἵνʼ ἐξεμέσω· βδελύττομαι γὰρ τοὺς λόφους.

Λάμαχος οὗτος τί δράσεις; τῷ πτίλῳ μέλλεις ἐμεῖν; πτίλον γάρ ἐστιν—

Δικαιόπολις εἰπέ μοι τίνος ποτὲ ὄρνιθός ἐστιν; ἆρα κομπολακύθου;

Λάμαχος οἴμʼ ὡς τεθνήξεις. 590

Δικαιόπολις μηδαμῶς ὦ Λάμαχε· οὐ γὰρ κατʼ ἰσχύν ἐστιν· εἰ δʼ ἰσχυρὸς εἶ, τί μʼ οὐκ ἀπεψώλησας; εὔοπλος γὰρ εἶ.

Λάμαχος ταυτὶ λέγεις σὺ τὸν στρατηγὸν πτωχὸς ὤν;

Δικαιόπολις ἐγὼ γάρ εἰμι πτωχός;

Λάμαχος ἀλλὰ τίς γὰρ εἶ;

Δικαιόπολις ὅστις; πολίτης χρηστός, οὐ σπουδαρχίδης, 595 ἀλλʼ ἐξ ὅτου περ ὁ πόλεμος, στρατωνίδης, σὺ δʼ ἐξ ὅτου περ ὁ πόλεμος, μισθαρχίδης.

Λάμαχος ἐχειροτόνησαν γάρ με —

Λάμαχος ἐχειροτονήθησαν γάρ.

Λάμαχος ὦ δημοκρατία ταῦτα δῆτʼ ἀνασχετά;

Δικαιόπολις οὐ δῆτʼ ἐὰν μὴ μισθοφορῇ γε Λάμαχος.

Λάμαχος ἀλλʼ οὖν ἐγὼ μὲν πᾶσι Πελοποννησίοις 620 ἀεὶ πολεμήσω καὶ ταράξω πανταχῇ καὶ ναυσὶ καὶ πεζοῖσι κατὰ τὸ καρτερόν.

Δικαιόπολις ἐγὼ δὲ κηρύττω γε Πελοποννησίοις ἅπασι καὶ Μεγαρεῦσι καὶ Βοιωτίοις πωλεῖν ἀγοράζειν πρὸς ἐμέ, Λαμάχῳ δὲ μή. 625

EURIPIDES Whatever do you want such a thing as that for?

DICAEOPOLIS I do not need it, but I want it all the same.

EURIPIDES You importune me; get you gone!

DICAEOPOLIS Alas! may the gods grant you a destiny as brilliant as your mother's. 1

EURIPIDES Leave me in peace.

DICAEOPOLIS Oh, just a little broken cup.

EURIPIDES Take it and go and hang yourself. What a tiresome fellow!

DICAEOPOLIS Ah! you do not know all the pain you cause me. Dear, good Euripides, nothing beyond a small pipkin stoppered with a sponge.

EURIPIDES Miserable man! You are robbing me of an entire tragedy. 2 Here, take it and be off.

DICAEOPOLIS I am going, but, great gods! I need one thing more; unless I have it, I am a dead man. Hearken, my little Euripides, only give me this and I go, never to return. For pity's sake, do give me a few small herbs for my basket.

EURIPIDES You wish to ruin me then. Here, take what you want; but it is all over with my pieces!

EURIPIDES Insolent hound! Slave, lock the door!

Commentary

Line 433

Stable identifiers

Ἡμιχόριον Α

ἄληθες ὦπίτριπτε καί μιαρώτατε;

ταυτὶ σὺ τολμᾷς πτωχὸς ὢν ἡμᾶς λέγειν,

καὶ συκοφάντης εἴ τις ἦν ὠνείδισας;

Ἡμιχόριον Β

νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ λέγει γʼ ἅπερ λέγει
560

δίκαια πάντα κοὐδὲν αὐτῶν ψεύδεται.

Ἡμιχόριον Α

εἶτʼ εἰ δίκαια, τοῦτον εἰπεῖν αὔτʼ ἐχρῆν;

ἀλλʼ οὔτι χαίρων ταῦτα τολμήσει λέγειν.

Ἡμιχόριον Β

οὗτος σὺ ποῖ θεῖς; οὐ μενεῖς; ὡς εἰ θενεῖς

τὸν ἄνδρα τοῦτον, αὐτὸς ἀρθήσει τάχα.
565

Λάμαχος

πόθεν βοῆς ἤκουσα πολεμιστηρίας;

ποῖ χρὴ βοηθεῖν; ποῖ κυδοιμὸν ἐμβαλεῖν;

τίς Γοργόνʼ ἐξήγειρεν ἐκ τοῦ σάγματος;

Δικαιόπολις

ὦ Λάμαχʼ ἥρως, τῶν λόφων καὶ τῶν λόχων.
575

Ἡμιχόριον Α

ὦ Λάμαχʼ, οὐ γὰρ οὗτος ἅνθρωπος πάλαι

ἅπασαν ἡμῶν τὴν πόλιν κακορροθεῖ;

Λάμαχος

οὗτος σὺ τολμᾷς πτωχὸς ὢν λέγειν τάδε;

Δικαιόπολις

ὦ Λάμαχʼ ἥρως, ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε,

εἰ πτωχὸς ὢν εἶπόν τι κἀστωμυλάμην.

Λάμαχος

τί δʼ εἶπας ἡμᾶς; οὐκ ἐρεῖς;
580

Δικαιόπολις

οὐκ οἶδά πω·

ὑπὸ τοῦ δέους γὰρ τῶν ὅπλων εἰλιγγιῶ.

ἀλλʼ ἀντιβολῶ σʼ ἀπένεγκέ μου τὴν μορμόνα.

Λάμαχος

ἰδού.

Δικαιόπολις

παράθες νυν ὑπτίαν αὐτὴν ἐμοί.

Λάμαχος

κεῖται.

Δικαιόπολις

φέρε νυν ἀπὸ τοῦ κράνους μοι τὸ πτερόν.

Λάμαχος

τουτὶ πτίλον σοι.
585

Δικαιόπολις

τῆς κεφαλῆς νύν μου λαβοῦ,

ἵνʼ ἐξεμέσω· βδελύττομαι γὰρ τοὺς λόφους.

Λάμαχος

οὗτος τί δράσεις; τῷ πτίλῳ μέλλεις ἐμεῖν;

πτίλον γάρ ἐστιν—

Δικαιόπολις

εἰπέ μοι τίνος ποτὲ

ὄρνιθός ἐστιν; ἆρα κομπολακύθου;

Λάμαχος

οἴμʼ ὡς τεθνήξεις.
590

Δικαιόπολις

μηδαμῶς ὦ Λάμαχε·

οὐ γὰρ κατʼ ἰσχύν ἐστιν· εἰ δʼ ἰσχυρὸς εἶ,

τί μʼ οὐκ ἀπεψώλησας; εὔοπλος γὰρ εἶ.

Λάμαχος

ταυτὶ λέγεις σὺ τὸν στρατηγὸν πτωχὸς ὤν;

Δικαιόπολις

ἐγὼ γάρ εἰμι πτωχός;

Λάμαχος

ἀλλὰ τίς γὰρ εἶ;

Δικαιόπολις

ὅστις; πολίτης χρηστός, οὐ σπουδαρχίδης,
595

ἀλλʼ ἐξ ὅτου περ ὁ πόλεμος, στρατωνίδης,

σὺ δʼ ἐξ ὅτου περ ὁ πόλεμος, μισθαρχίδης.

Λάμαχος

ἐχειροτόνησαν γάρ με —

Λάμαχος

ἐχειροτονήθησαν γάρ.

Λάμαχος

ὦ δημοκρατία ταῦτα δῆτʼ ἀνασχετά;

Δικαιόπολις

οὐ δῆτʼ ἐὰν μὴ μισθοφορῇ γε Λάμαχος.

Λάμαχος

ἀλλʼ οὖν ἐγὼ μὲν πᾶσι Πελοποννησίοις
620

ἀεὶ πολεμήσω καὶ ταράξω πανταχῇ

καὶ ναυσὶ καὶ πεζοῖσι κατὰ τὸ καρτερόν.

Δικαιόπολις

ἐγὼ δὲ κηρύττω γε Πελοποννησίοις

ἅπασι καὶ Μεγαρεῦσι καὶ Βοιωτίοις

πωλεῖν ἀγοράζειν πρὸς ἐμέ, Λαμάχῳ δὲ μή.
625

EURIPIDES

Whatever do you want such a thing as that for?

DICAEOPOLIS

I do not need it, but I want it all the same.

EURIPIDES

You importune me; get you gone!

DICAEOPOLIS

Alas! may the gods grant you a destiny as brilliant as your mother's.¹

EURIPIDES

Leave me in peace.

DICAEOPOLIS

Oh, just a little broken cup.

EURIPIDES

Take it and go and hang yourself. What a tiresome fellow!

DICAEOPOLIS

Ah! you do not know all the pain you cause me. Dear, good Euripides, nothing beyond a small pipkin stoppered with a sponge.

EURIPIDES

Miserable man! You are robbing me of an entire tragedy.² Here, take it and be off.

DICAEOPOLIS

I am going, but, great gods! I need one thing more; unless I have it, I am a dead man. Hearken, my little Euripides, only give me this and I go, never to return. For pity's sake, do give me a few small herbs for my basket.

EURIPIDES

You wish to ruin me then. Here, take what you want; but it is all over with my pieces!

EURIPIDES

Insolent hound! Slave, lock the door!