Ἠλέκτρα
ὁ πᾶς ἐμοί,
ὁ πᾶς ἂν πρέποι παρὼν ἐννέπειν
τάδε δίκᾳ χρόνος·
1255
μόλις γὰρ ἔσχον νῦν ἐλεύθερον στόμα.
Ὀρέστης
ξύμφημι κἀγώ· τοιγαροῦν σῴζου τόδε.
Ἠλέκτρα
τί δρῶσα;
Ὀρέστης
οὗ μή ʼστι καιρὸς μὴ μακρὰν βούλου λέγειν.
Ἠλέκτρα
τίς οὖν ἂν ἀξίαν γε σοῦ πεφηνότος
1260
μεταβάλοιτʼ ἂν ὧδε σιγὰν λόγων;
ἐπεί σε νῦν ἀφράστως
ἀέλπτως τʼ ἐσεῖδον.
Ὀρέστης
τότʼ εἶδες, εὖτε θεοί μʼ ἐπώτρυναν μολεῖν
1265
Ἠλέκτρα
ἔφρασας ὑπερτέραν
τᾶς πάρος ἔτι χάριτος, εἴ σε θεὸς ἐπόρισεν
ἁμέτερα πρὸς μέλαθρα· δαιμόνιον
αὐτὸ τίθημʼ ἐγώ.
1270
Ὀρέστης
τὰ μέν σʼ ὀκνῶ χαίρουσαν εἰργαθεῖν, τὰ δὲ
δέδοικα λίαν ἡδονῇ νικωμένην.
Electra. Sophocles. ed. Francis Storr. London. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.