Ἠλέκτρα
ἰὼ χρόνῳ μακρῷ φιλτάταν ὁδὸν
ἐπαξιώσας ὧδέ μοι φανῆναι,
μή τί με, πολύπονον ὧδʼ ἰδὼν
1275
Ὀρέστης
τί μὴ ποήσω;
Ἠλέκτρα
μή μʼ ἀποστερήσῃς
τῶν σῶν προσώπων ἁδονὰν μεθέσθαι.
Ὀρέστης
ἦ κάρτα κἂν ἄλλοισι θυμοίμην ἰδών.
Ἠλέκτρα
ξυναινεῖς;
1280
Ὀρέστης
τί μὴν οὔ;
Ἠλέκτρα
ὦ φίλαι, ἔκλυον ἃν ἐγὼ οὐδʼ ἂν ἤλπισʼ αὐδάν,
οὐδʼ ἂν ἔσχον ὁρμὰν
ἄναυδον οὐδὲ σὺν βοᾷ κλύουσα,
τάλαινα. νῦν δʼ ἔχω σε· προυφάνης δὲ
1285
φιλτάταν ἔχων πρόσοψιν,
ἇς ἐγὼ οὐδʼ ἂν ἐν κακοῖς λαθοίμαν.
Electra. Sophocles. ed. Francis Storr. London. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.