Πυλάδης
κἀμὲ νῦν ἐροῦ τί πάσχω· καὶ γὰρ αὐτὸς οἴχομαι.
Ὀρέστης
πρὸς τίνος; τοῦτʼ ἂν προσείη τοῖς ἐμοῖς κακοῖς κακόν.
Πυλάδης
Στρόφιος ἤλασέν μʼ ἀπʼ οἴκων φυγάδα θυμωθεὶς πατήρ.
765
Ὀρέστης
ἴδιον ἢ κοινὸν πολίταις ἐπιφέρων ἔγκλημά τι;
Πυλάδης
ὅτι συνηράμην φόνον σοι μητρός, ἀνόσιον λέγων.
Ὀρέστης
ὦ τάλας, ἔοικε καὶ σὲ τἀμὰ λυπήσειν κακά.
Πυλάδης
οὐχὶ Μενέλεω τρόποισι χρώμεθʼ· οἰστέον τάδε.
Ὀρέστης
οὐ φοβῇ μή σʼ Ἄργος ὥσπερ κἄμʼ ἀποκτεῖναι θέλῃ;
770
Πυλάδης
οὐ προσήκομεν κολάζειν τοῖσδε, Φωκέων δὲ γῇ.
Ὀρέστης
δεινὸν οἱ πολλοί, κακούργους ὅταν ἔχωσι προστάτας.
Πυλάδης
ἀλλʼ ὅταν χρηστοὺς λάβωσι, χρηστὰ βουλεύουσʼ ἀεί.
Ὀρέστης
εἶἑν. ἐς κοινὸν λέγειν χρή.
Πυλάδης
τίνος ἀναγκαίου πέρι;
Ὀρέστης
εἰ λέγοιμʼ ἀστοῖσιν ἐλθὼν —
775
Πυλάδης
ὡς ἔδρασας ἔνδικα;
Ὀρέστης
πατρὶ τιμωρῶν ἐμαυτοῦ;
Πυλάδης
μὴ λάβωσί σʼ ἄσμενοι.
Ὀρέστης
ἀλλʼ ὑποπτήξας σιωπῇ κατθάνω;
Πυλάδης
δειλὸν τόδε.
Ὀρέστης
πῶς ἂν οὖν δρῴην;
Πυλάδης
ἔχεις τινʼ, ἢν μένῃς, σωτηρίαν;
Ὀρέστης
οὐκ ἔχω.
Πυλάδης
μολόντι δʼ ἐλπίς ἐστι σωθῆναι κακῶν;
Ὀρέστης
εἰ τύχοι, γένοιτʼ ἄν.
780
Πυλάδης
οὐκοῦν τοῦτο κρεῖσσον ἢ μένειν.
Ὀρέστης
ἀλλὰ δῆτʼ ἔλθω.
Πυλάδης
θανὼν γοῦν ὧδε κάλλιον θανῇ.
Ὀρέστης
εὖ λέγεις· φεύγω τὸ δειλὸν τῇδε.
Πυλάδης
μᾶλλον ἢ μένων.
Ὀρέστης
καὶ τὸ πρᾶγμά γʼ ἔνδικόν μοι.
Πυλάδης
τῷ Δοκεῖν εὔχου μόνον.
Ὀρέστης
καί τις ἄν γέ μʼ οἰκτίσειε
Πυλάδης
μέγα γὰρ ἡ εὐγένειά σου.
Ὀρέστης
θάνατον ἀσχάλλων πατρῷον.
785
Πυλάδης
πάντα ταῦτʼ ἐν ὄμμασιν.
Orestes. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.