Χορός
θρόει τίς κακῶν τελευτὰ μένει.
Ἠλέκτρα
θανεῖν
θανεῖν, τί δʼ ἄλλο;
οὐδὲ γὰρ πόθον ἔχει βορᾶς.
Χορός
πρόδηλος ἆρʼ ὁ πότμος.
190
Ἠλέκτρα
ἐξέθυσʼ ὁ Φοῖβος ἡμᾶς
μέλεον ἀπόφονον αἷμα δοὺς
πατροφόνου ματρός.
Χορός
δίκᾳ μέν.
Ἠλέκτρα
καλῶς δʼ οὔ.
ἔκανες ἔθανες, ὦ
195
τεκομένα με μᾶτερ, ἀπὸ δʼ ὤλεσας
πατέρα τέκνα τε τάδε σέθεν ἀφʼ αἵματος·
ὀλόμεθʼ ἰσονέκυες, ὀλόμεθα.
200
σύ τε γὰρ ἐν νεκροῖς, τό τʼ ἐμὸν οἴχεται
βίου τὸ πλέον μέρος ἐν στοναχαῖσί τε καὶ γόοισι
δάκρυσί τʼ ἐννυχίοις, ἄγαμος
205
ἐπὶ δʼ ἄτεκνος ἅτε βίοτον ἁ
μέλεος ἐς τὸν αἰὲν ἕλκω χρόνον.
Orestes. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.