Χορός
σὺ δʼ ἦσθα ποῦ τότʼ; ἢ πάλαι φεύγεις φόβῳ,
1425
Φρύξ
Φρυγίοις ἔτυχον Φρυγίοισι νόμοις
παρὰ βόστρυχον αὔραν αὔραν
Ἑλένας Ἑλένας εὐπαγεῖ
κύκλῳ πτερίνῳ πρὸ παρηίδος
ἀίσσων βαρβάροις νόμοισιν.
1430
ἃ δὲ λίνον ἠλακάτᾳ
δακτύλοις ἕλισσεν,
νῆμα δʼ ἵετο πέδῳ,
σκύλων Φρυγίων ἐπὶ τύμβον ἀγάλ-
ματα συστολίσαι χρῄζουσα λίνῳ,
1435
φάρεα πορφύρεα, δῶρα Κλυταιμήστρᾳ.
προσεῖπεν δʼ Ὀρέστας
Λάκαιναν κόραν· ὦ
Διὸς παῖ, θὲς ἴχνος
πέδῳ δεῦρʼ ἀποστᾶσα κλισμοῦ,
1440
Πέλοπος ἐπὶ προπάτορος ἕδραν
παλαιᾶς ἑστίας,
ἵνʼ εἰδῇς λόγους ἐμούς. —
ἄγει δʼ ἄγει νιν· ἃ δʼ ἐφείπετʼ,
οὐ πρόμαντις ὧν ἔμελλεν·
1445
ὁ δὲ συνεργὸς ἄλλʼ ἔπρασσʼ
ἰὼν κακὸς Φωκεύς·
οὐκ ἐκποδὼν ἴτʼ; ἀλλʼ ἀεὶ κακοὶ Φρύγες.
ἔκλῃσε δʼ ἄλλον ἄλλοσʼ ἐν
στέγαισι· τοὺς μὲν ἐν σταθμοῖ-
σιν ἱππικοῖσι, τοὺς δʼ ἐν ἐξ-
έδραισι, τοὺς δʼ ἐκεῖσʼ ἐκεῖθεν
ἄλλον ἄλ-
1450
λοσε διαρμόσας ἀποπρὸ δεσποίνας.
Χορός
τί τοὐπὶ τῷδε συμφορᾶς ἐγίγνετο;
Φρύξ
Ἰδαία μᾶτερ
μᾶτερ ὀβρίμα ὀβρίμα,
αἰαὶ φονίων παθέων ἀνόμων
1455
τε κακῶν ἅπερ ἔδρακον ἔδρακον
ἐν δόμοις τυράννων.
ἀμφιπορφυρέων πέπλων
ὑπὸ σκότου ξίφη σπάσα-
ντες ἄλλος ἄλλοσʼ ἐν χεροῖν
δίνασεν ὄμμα, μή τις παρὼν τύχοι.
ὡς κάπροι δʼ ὀρέστεροι γυ-
ναικὸς ἀντίοι σταθέντες
1460
ἐννέπουσι· Κατθανῇ
κατθανῇ,
κακός σʼ ἀποκτείνει πόσις,
κασιγνήτου προδοὺς
ἐν Ἄργει θανεῖν γόνον.
ἃ δʼ ἀνίαχεν ἴ-
1465
αχεν· Ὤμοι μοι.
λευκὸν δʼ ἐμβαλοῦσα πῆχυν στέρνοις
κτύπησε κρᾶτα μέλεον πλαγᾷ·
φυγᾷ δὲ ποδὶ τὸ χρυσεοσάνδαλον
ἴχνος ἔφερεν ἔφερεν· ἐς
κόμας δὲ δακτύλους δικὼν Ὀρέστας,
Μυκηνίδʼ ἀρβύλαν προβάς,
1470
ὤμοις ἀριστεροῖσιν ἀνακλάσας δέρην,
παίειν λαιμῶν ἔμελ-
λεν εἴσω μέλαν ξίφος.
Orestes. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.