τὼ δʼ ἐς φόβον πεσόντε, μὴ τελεσφόρους
εὐχὰς θεοὶ κραίνωσιν οἰκούντων ὁμοῦ,
70
ξυμβάντʼ ἔταξαν τὸν νεώτερον πάρος
φεύγειν ἑκόντα τήνδε Πολυνείκη χθόνα,
Ἐτεοκλέα δὲ σκῆπτρʼ ἔχειν μένοντα γῆς,
ἐνιαυτὸν ἀλλάσσοντε. ἐπεὶ δʼ ἐπὶ ζυγοῖς
καθέζετʼ ἀρχῆς, οὐ μεθίσταται θρόνων,
75
φυγάδα δʼ ἀπωθεῖ τῆσδε Πολυνείκη χθονός.
ὃ δʼ Ἄργος ἐλθών, κῆδος Ἀδράστου λαβών,
πολλὴν ἀθροίσας ἀσπίδʼ Ἀργείων ἄγει·
ἐπʼ αὐτὰ δʼ ἐλθὼν ἑπτάπυλα τείχη τάδε,
πατρῷʼ ἀπαιτεῖ σκῆπτρα καὶ μέρη χθονός.
80
ἐγὼ δʼ ἔριν λύουσʼ ὑπόσπονδον μολεῖν
ἔπεισα παιδὶ παῖδα πρὶν ψαῦσαι δορός.
ἥξειν δʼ ὁ πεμφθείς φησιν αὐτὸν ἄγγελος.
ἀλλʼ, ὦ φαεννὰς οὐρανοῦ ναίων πτυχὰς
Ζεῦ, σῶσον ἡμᾶς, δὸς δὲ σύμβασιν τέκνοις.
85
χρὴ δʼ, εἰ σοφὸς πέφυκας, οὐκ ἐᾶν βροτὸν
τὸν αὐτὸν αἰεὶ δυστυχῆ καθεστάναι.
Παιδαγωγός
ὦ κλεινὸν οἴκοις Ἀντιγόνη θάλος πατρί,
ἐπεί σε μήτηρ παρθενῶνας ἐκλιπεῖν
μεθῆκε μελάθρων ἐς διῆρες ἔσχατον
90
στράτευμʼ ἰδεῖν Ἀργεῖον ἱκεσίαισι σαῖς,
ἐπίσχες, ὡς ἂν προυξερευνήσω στίβον,
μή τις πολιτῶν ἐν τρίβῳ φαντάζεται,
κἀμοὶ μὲν ἔλθῃ φαῦλος ὡς δούλῳ ψόγος,
σοὶ δʼ ὡς ἀνάσσῃ· πάντα δʼ ἐξειδὼς φράσω
95
ἅ τʼ εἶδον εἰσήκουσά τʼ Ἀργείων πάρα,
σπονδὰς ὅτʼ ἦλθον σῷ κασιγνήτῳ φέρων
ἐνθένδʼ ἐκεῖσε, δεῦρό τʼ αὖ κείνων πάρα.
ἀλλʼ οὔτις ἀστῶν τοῖσδε χρίμπτεται δόμοις,
κέδρου παλαιὰν κλίμακʼ ἐκπέρα ποδί·
100
σκόπει δὲ πεδία καὶ παρʼ Ἰσμηνοῦ ῥοὰς
Δίρκης τε νᾶμα πολεμίων στράτευμʼ ὅσον.
The Phoenician Women. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.