Ἑκάβη
Ἀγάμεμνον, ἀνθρώποισιν οὐκ ἐχρῆν ποτε
τῶν πραγμάτων τὴν γλῶσσαν ἰσχύειν πλέον·
ἀλλʼ, εἴτε χρήστʼ ἔδρασε, χρήστʼ ἔδει λέγειν,
εἴτʼ αὖ πονηρά, τοὺς λόγους εἶναι σαθρούς,
1190
καὶ μὴ δύνασθαι τἄδικʼ εὖ λέγειν ποτέ.
σοφοὶ μὲν οὖν εἰσʼ οἱ τάδʼ ἠκριβωκότες,
ἀλλʼ οὐ δύνανται διὰ τέλους εἶναι σοφοί,
κακῶς δʼ ἀπώλοντʼ· οὔτις ἐξήλυξέ πω.
καί μοι τὸ μὲν σὸν ὧδε φροιμίοις ἔχει·
1195
πρὸς τόνδε δʼ εἶμι καὶ λόγοις ἀμείψομαι·
ὃς φῂς Ἀχαιῶν πόνον ἀπαλλάσσων διπλοῦν
Ἀγαμέμνονός θʼ ἕκατι παῖδʼ ἐμὸν κτανεῖν.
ἀλλʼ, ὦ κάκιστε, πρῶτον οὔποτʼ ἂν φίλον
τὸ βάρβαρον γένοιτʼ ἂν Ἕλλησιν γένος
1200
οὐδʼ ἂν δύναιτο. τίνα δὲ καὶ σπεύδων χάριν
πρόθυμος ἦσθα; πότερα κηδεύσων τινὰ
ἢ συγγενὴς ὤν, ἢ τίνʼ αἰτίαν ἔχων;
ἢ σῆς ἔμελλον γῆς τεμεῖν βλαστήματα
πλεύσαντες αὖθις; τίνα δοκεῖς πείσειν τάδε;
1205
ὁ χρυσός, εἰ βούλοιο τἀληθῆ λέγειν,
ἔκτεινε τὸν ἐμὸν παῖδα, καὶ κέρδη τὰ σά.
ἐπεὶ δίδαξον τοῦτο· πῶς, ὅτʼ εὐτύχει
Τροία, πέριξ δὲ πύργος εἶχʼ ἔτι πτόλιν,
ἔζη τε Πρίαμος Ἕκτορός τʼ ἤνθει δόρυ,
1210
τί δʼ οὐ τότʼ, εἴπερ τῷδʼ ἐβουλήθης χάριν
θέσθαι, τρέφων τὸν παῖδα κἀν δόμοις ἔχων
ἔκτεινας ἢ ζῶντʼ ἦλθες Ἀργείοις ἄγων;
ἀλλʼ ἡνίχʼ ἡμεῖς οὐκέτʼ ἐσμὲν ἐν φάει —
καπνῷ δʼ ἐσήμηνʼ ἄστυ — πολεμίων ὕπο,
1215
ξένον κατέκτας σὴν μολόντʼ ἐφʼ ἑστίαν.
Hecuba. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1902.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.