Ἀλκμήνη
φιλῶ πόλιν τήνδʼ· οὐδὲν ἀντιλεκτέον.
975
τοῦτον δʼ, ἐπείπερ χεῖρας ἦλθεν εἰς ἐμάς,
οὐκ ἔστι θνητῶν ὅστις ἐξαιρήσεται.
πρὸς ταῦτα τὴν θρασεῖαν ὅστις ἂν θέλῃ
καὶ τὴν φρονοῦσαν μεῖζον ἢ γυναῖκα χρὴ
λέξει· τὸ δʼ ἔργον τοῦτʼ ἐμοὶ πεπράξεται.
980
Χορός
δεινόν τι καὶ συγγνωστόν, ὦ γύναι, σʼ ἔχει
νεῖκος πρὸς ἄνδρα τόνδε, γιγνώσκω καλῶς.
Ἐυρυσθεύς
γύναι, σάφʼ ἴσθι μή με θωπεύσοντά σε,
μηδʼ ἄλλο μηδὲν τῆς ἐμῆς ψυχῆς πέρι
λέξονθʼ ὅθεν χρὴ δειλίαν ὀφλεῖν τινα.
985
ἐγὼ δὲ νεῖκος οὐχ ἑκὼν τόδʼ ἠράμην·
ᾔδη γε σοὶ μὲν αὐτανέψιος γεγώς,
τῷ σῷ δὲ παιδὶ συγγενὴς Ἡρακλέει.
ἀλλʼ εἴτʼ ἔχρῃζον εἴτε μή — θεὸς γὰρ ἦν —
Ἥρα με κάμνειν τήνδʼ ἔθηκε τὴν νόσον.
990
ἐπεὶ δʼ ἐκείνῳ δυσμένειαν ἠράμην
κἄγνων ἀγῶνα τόνδʼ ἀγωνιούμενος,
πολλῶν σοφιστὴς πημάτων ἐγιγνόμην
καὶ πόλλʼ ἔτικτον νυκτὶ συνθακῶν ἀεί,
ὅπως διώσας καὶ κατακτείνας ἐμοὺς
995
ἐχθροὺς τὸ λοιπὸν μὴ συνοικοίην φόβῳ,
εἰδὼς μὲν οὐκ ἀριθμὸν ἀλλʼ ἐτητύμως
ἄνδρʼ ὄντα τὸν σὸν παῖδα· καὶ γὰρ ἐχθρὸς ὢν
ἀκούσεται
’μοί γʼ ἐσθλὰ χρηστὸς ὢν ἀνήρ.
κείνου δʼ ἀπαλλαχθέντος οὐκ ἐχρῆν μʼ ἄρα
1000
μισούμενον πρὸς τῶνδε καὶ ξυνειδότα
ἔχθραν πατρῴαν, πάντα κινῆσαι πέτρον,
κτείνοντα κἀκβάλλοντα καὶ τεχνώμενον;
τοιαῦτα δρῶντι τἄμʼ ἐγίγνετʼ ἀσφαλῆ.
οὔκουν σύ γʼ ἀναλαβοῦσα τὰς ἐμὰς τύχας
1005
ἐχθροῦ λέοντος δυσγενῆ βλαστήματα
ἤλαυνες ἂν κακοῖσιν, ἀλλὰ σωφρόνως
εἴασας οἰκεῖν Ἄργος; οὔτινʼ ἂν πίθοις.
νῦν οὖν ἐπειδή μʼ οὐ διώλεσαν τότε
πρόθυμον ὄντα, τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις
1010
οὐχ ἁγνός εἰμι τῷ κτανόντι κατθανών·
πόλις τʼ ἀφῆκε σωφρονοῦσα, τὸν θεὸν
μεῖζον τίουσα τῆς ἐμῆς ἔχθρας πολύ.
προσεῖπας, ἀντήκουσας· ἐντεῦθεν δὲ χρὴ
τὸν προστρόπαιον τόν τε γενναῖον καλεῖν.
1015
οὕτω γε μέντοι τἄμ’ ἔχεις· θανεῖν μὲν οὐ
χρῄζω, λιπὼν δʼ ἂν οὐδὲν ἀχθοίμην βίον.
Heracleidae. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1902.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Tufts University.