DEMEA
Disperii! Ctesiphonem audivi filium
355
Una affuisse in raptione cum Aeschino.
Id misero restat mihi mali, si illum potest
Qui alicui rei est etiam eum ad nequitiam abducere.
Ubi ego illum quaeram? credo abductum in ganeum
Aliquo: persuasit ille impurus, sat scio.
360
Sed eccum Syrum ire video: hinc scibo iam ubi siet;
Atque hercle hic de grege illo est: si me senserit
Eum quaeritare, nunquam dicet carnifex.
Non ostendam me id velle.
SYRUS
Omnem rem modo seni
Quo pacto se haberet enarramus ordine:
365
Nihil vidi quicquam laetius.
DEMEA
Pro Iupiter,
Hominis stultitiam!
SYRUS
Collaudavit filium:
Mihi qui id dedissem consilium egit gratias.
DEMEA
Disrumpor.
SYRUS
Argentum annumeravit ilico:
Dedit praeterea in sumtum dimidium minae:
370
Id distributum sane est ex sententia.
DEMEA
Hem!
Huic mandes, si quid recte curatum velis.
SYRUS
Hem, Demea, haud aspexeram te. Quid agitur?
DEMEA
Quid agatur? Vestram nequeo mirari satis
Rationem.
375
SYRUS
Est hercle inepta, ne dicam dolo,
Atque absurda. Pisces ceteros purga, Dromo:
Congrum istum maximum in aqua sinito ludere
Paulisper: ubi ego venero, exossabitur;
Prius nolo.
DEMEA
Haecine flagitia!
SYRUS
Mihi quidem non placent;
Et clamo saepe. Salsamenta haec, Stephanio,
380
Fac macerentur pulchre.
DEMEA
Di vestram fidem,
Utrum studione id sibi habet, an laudi putat
Fore si perdiderit gnatum? Vae misero mihi!
Videre videor iam diem illum quum hinc egens
Profugiet aliquo militatum.
385
SYRUS
O Demea,
Istuc est sapere, non quod ante pedes modo est
Videre, sed etiam illa quae futura sunt
Prospicere.
DEMEA
Quid? istaec iam penes vos psaltria est?
SYRUS
Ellam intus.
DEMEA
Eho an domi est habiturus?
SYRUS
Credo, ut est
Dementia.
390
DEMEA
Haecine fieri!
SYRUS
Inepta lenitas
Patris et facilitas prava.
DEMEA
Fratris me quidem
Pudet pigetque.
SYRUS
Nimium inter vos, Demea, ac
Non quia ades praesens dico hoc, pernimium interest.
Tu quantus quantus es nihil nisi sapientia es:
Ille somnium. Sineres vero tu illum tuum
395
Facere haec?
DEMEA
Sinerem illum? an non sex totis mensibus
Prius olfecissem quam ille quicquam coeperit?
SYRUS
Vigilantiam tuam tu mihi narras?
DEMEA
Sic siet
Modo ut nunc est quaeso.
SYRUS
Ut quisque suum vult esse, ita est.
DEMEA
Quid eum? vidistine hodie?
400
SYRUS
Tuumne filium?
Abigam hunc rus. Iamdudum aliquid ruri agere arbitror.
DEMEA
Satin scis ibi esse?
SYRUS
Oh, qui egomet produxi.
DEMEA
Optime est.
Metui ne haereret hic.
SYRUS
Atque iratum admodum.
DEMEA
Quid autem?
SYRUS
Adortus iurgio fratrem apud forum
De psaltria istac.
405
DEMEA
Ain vero?
SYRUS
Vah, nihil reticuit.
Nam ut numerabatur forte argentum intervenit
Homo de improviso: coepit clamare,
O Aeschine!
Haecine flagitia facere te! haec te admittere
Indigna genere nostro!
DEMEA
Oh! lacrimo gaudio.
SYRUS
Non tu hoc argentum perdis sed vitam tuam.
410
DEMEA
Salvus sit, spero: est similis maiorum suum.
SYRUS
Hui.
DEMEA
Syre, praeceptorum plenus istorum ille.
SYRUS
Phy.
Domi habuit unde disceret.
DEMEA
Fit sedulo.
Nihil praetermitto: consuefacio: denique
Inspicere tanquam in speculum in vitas omnium
415
Iubeo, atque ex aliis sumere exemplum sibi.
Hoc facito.
SYRUS
Recte sane.
DEMEA
Hoc fugito.
SYRUS
Callide.
DEMEA
Hoc laudi est.
SYRUS
Istaec res est.
DEMEA
Hoc vitio datur.
SYRUS
Probissime.
DEMEA
Porro autem—
SYRUS
Non hercle otium est
Nunc mihi auscultandi. Pisces ex sententia
420
Nactus sum: hi mihi ne corrumpantur cautio est:
Nam id nobis tam flagitium est quam illa, Demea,
Non facere vobis quae modo dixti: et, quod queo,
Conservis ad eundem istunc praecipio modum:
Hoc salsum est; hoc adustum est; hoc lautum est parum,
425
Illud recte: iterum sic memento: sedulo
Moneo quae possum pro mea sapientia.
Postremo tanquam in speculum in patinas, Demea,
Inspicere iubeo, et moneo quid facto usus siet.
Inepta haec esse nos quae facimus sentio:
430
Verum quid facias? ut homo est, ita morem geras.
Numquid vis?
DEMEA
Mentem vobis meliorem dari.
SYRUS
Tu rus hinc abis?
DEMEA
Recta.
SYRUS
Nam quid tu hic agas,
Ubi si quid bene praecipias nemo obtemperet?
DEMEA
Ego vero hinc abeo, quando is quamobrem huc veneram
435
Rus abiit: illum curo unum: ille ad me attinet.
Quando ita vult frater, de istoc ipse viderit.
Sed quis illic est procul quem video? estne hic Hegio,
Tribulis noster? si satis cerno, is hercle est: vah,
Homo amicus nobis iam inde a puero. Di boni!
440
Nae illiusmodi iam nobis magna civium
Penuria est: homo antiqua virtute ac fide.
Haud cito mali quid ortum ex hoc sit publice.
Quam gaudeo ubi etiam huius generis reliquias
Restare video! Ah, vivere etiam nunc libet.
445
Opperiar hominem hic, ut salutem et conloquar.
Adelphi. Publius Terentius Afer (Terence). ed. Edward St. John Parry. London. 1857.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by NSF, NEH: Digital Libraries Initiative, Phase 2.