GETA
Nunc illud est quod si omnes omnia sua consilia conferant,
Atque huic malo salutem quaerant, auxili nihil afferant,
300
Quod mihique heraeque filiaeque herili est. Vae misero mihi!
Tot res repente circumvallant, unde emergi non potest,
Vis, egestas, iniustitia, solitudo, infamia.
Hocine saeclum? O scelera, O genera sacrilega, O hominem impium!
SOSTRATA
Me miseram! quidnam est quod sic video timidum et properantem Getam?
305
GETA
Quem neque fides neque iusiurandum neque illum misericordia
Repressit neque reflexit, neque quod partus instabat prope,
Cui miserae indigne per vim vitium obtulerat.
SOSTRATA
Non intelligo
Satis quae loquatur.
CANTHARA
Propius obsecro accedamus, Sostrata.
GETA
Ah,
Me miserum! vix sum compos animi; ita ardeo iracundia.
310
Nihil est quod malim quam illam totam familiam mihi dari obviam,
Ut ego iram hanc in eos evomam omnem dum aegritudo haec est recens:
Satis mihi id habeam supplici, dum illos ulciscar modo.
Seni animam primum extinguerem ipsi qui illud produxit scelus.
Tum autem Syrum impulsorem, vah, quibus illum lacerarem modis!
315
Sublimem medium arriperem, et capite pronum in terram statuerem,
Ut cerebro dispergat viam.
Adolescenti ipsi eriperem oculos; posthaec praecipitem darem;
Caeteros ruerem, agerem, raperem, tunderem, et prosternerem.
Sed cesso heram hoc malo impertiri propere?
320
SOSTRATA
Revocemus. Geta.
GETA
Hem, quisquis es, sine me.
SOSTRATA
Ego sum Sostrata.
GETA
Ubi ea est? te ipsam quaerito,
Te expecto: oppido opportune te obtulisti mihi obviam,
Hera.
SOSTRATA
Quid est? quid trepidas?
GETA
Hei mihi!
SOSTRATA
Quid festinas, mi Geta?
Animam recipe.
GETA
Prorsus—
SOSTRATA
Quid istuc prorsus ergo est.
GETA
Periimus:
Actum est.
325
SOSTRATA
Eloquere ergo, obsecro te, quid sit.
GETA
Iam—
SOSTRATA
Quid iam, Geta?
GETA
Aeschinus—
SOSTRATA
Quid is ergo?
GETA
alienus est ab nostra familia.
SOSTRATA
Hem,
Perii: quare?
GETA
Amare occepit aliam.
SOSTRATA
Vae miserae mihi!
GETA
Neque id occulte fert: ab lenone ipsus eripuit palam.
SOSTRATA
Satin hoc certum est?
GETA
Certum: hisce oculis egomet vidi, Sostrata.
SOSTRATA
Ah,
Me miseram! quid credas iam? aut cui credas? Nostrumne Aeschinum;
330
Nostram vitam omnium, in quo nostrae spes omnesque opes sitae
Erant; qui sine hac iurabat se unum nunquam victurum diem;
Qui se in sui gremio positurum puerum dicebat patris;
Ita obsecraturum ut liceret sibi hanc uxorem ducere?
GETA
Hera, lacrimas mitte, ac potius quod ad hanc rem opus est porro consule;
335
Patiamurne, an narremus cuipiam?
CANTHARA
Au, mi homo, sanusne es?
An hoc proferendum tibi videtur usquam esse?
GETA
Mihi quidem non placet.
Iam primum illum alieno animo a nobis esse res ipsa indicat.
Nunc si hoc palam proferimus ille infitias ibit, sat scio.
Tua fama et gnatae vita in dubium veniet. Tum si maxime
340
Fateatur, quum amet aliam, non est utile hanc illi dari:
Quapropter quoquo pacto tacito est opus.
SOSTRATA
Ah, minime gentium:
Non faciam.
GETA
Quid ages?
SOSTRATA
Proferam.
GETA
Hem, mea Sostrata, vide quam rem agas.
SOSTRATA
Peiore res loco non potest esse quam in quo nunc sita est.
Primum indotata est: tum praeterea quae secunda ei dos erat
345
Periit: pro virgine dari nuptum non potest. Hoc reliquum est:
Si infitias ibit, testis mecum est annulus quem amiserat.
Postremo, quando ego conscia mihi sum a me culpam esse hanc procul,
Neque pretium neque rem ullam intercessisse illa aut me indignam, Geta,
Experiar.
350
GETA
Quid ista? accedo, ut melius dicas.
SOSTRATA
Tu, quantum potes,
Abi, atque Hegioni cognato huius rem omnem narrato ordine;
Nam is nostro Simulo fuit summus, et nos coluit maxime.
GETA
Nam hercle alius nemo respicit nos.
SOSTRATA
Propera tu, mea Canthara,
Curre: obstetricem arcesse, ut cum opus sit ne in mora nobis siet.
Adelphi. Publius Terentius Afer (Terence). ed. Edward St. John Parry. London. 1857.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by NSF, NEH: Digital Libraries Initiative, Phase 2.