Alcvmena
Durare nequeo in aedibus. ita me probri,
stupri, dedecoris a viro argutam meo!
ea quae sunt facta infecta ut reddat clamitat,
quae neque sunt facta neque ego in me admisi arguit;
885
atque id me susque deque esse habituram putat.
non edepol faciam, neque me perpetiar probri
falso insimulatam, quin ego illum aut deseram
aut sátis faciat mi ille átque adiuret insuper,
nolle esse dicta quae in me insontem protulit.
890
Ivppiter
Faciundum est mi illud, fieri quód illaec postulat,
si me illam amantem ad sese studeam recipere,
quando ego quod feci, id factum Amphitruoni offuit
atque illi dudum meus amor negotium
insonti exhibuit, nunc autem insonti mihi
895
illius ira in hanc et male dicta expetent.
Alcvmena
Sed eccum video qui me miseram arguit
stupri, dedecoris.
Ivppiter
Te volo, uxor, conloqui.
quo te avortisti?
Alcvmena
Ita ingenium meumst:
inimicos semper osa sum optuerier.
900
Ivppiter
Heia autem inimicos?
Alcvmena
Sic est, vera praedico;
nisi etiam hoc falso dici insimulaturus es.
Ivppiter
Nimis iracunda es.
Alcvmena
Potin ut abstineas manum?
nam certo, si sis sanus aut sapias satis,
quam tu impudicam esse arbitrere et praedices,
905
cum ea tú sermonem nec ioco nec serio
tibi habeas, nisi sis stultior stultissimo.
Ivppiter
Si dixi, nihilo magis es, neque ego esse arbitror,
et id huc revorti uti me purgarem tibi.
nam numquam quicquam meo animo fuit aegrius,
910
quam postquam audivi ted esse iratam mihi.
cur dixisti? inquies. ego expediam tibi.
non edepol quo te esse impudicam crederem;
verum periclitatus súm animum tuom,
quid faceres et quo pacto id ferre induceres.
915
equidem ioco illa dixeram dudum tibi,
ridiculi causa. vél hunc rogato Sosiam.
Alcvmena
Quin huc adducis meum cognatum Naucratem,
testem quem dudum te adducturum dixeras,
te huc non venisse?
920
Ivppiter
Si quid dictum est per iocum,
non aequom est id te serio praevortier.
Alcvmena
Ego illúd scio quam doluerit cordi meo.
Ivppiter
Per dexteram tuam te, Alcumena, oro obsecro,
da mihi hanc veniam, ignosce, irata ne sies.
Alcvmena
Ego istaec feci verba virtute irrita;
925
nunc, quando factis me impudicis abstini,
ab impudicis dictis avorti volo.
valeas, tibi habeas res tuas, reddas meas.
iuben mi íre comites?
Ivppiter
Sanan es?
Alcvmena
Si non iubes,
ibo egomet; comitem mihi Pudicitiam duxero.†
930
Ivppiter
Mane. arbitratu tuo ius iurandum dabo,
me meam pudicam esse uxorem arbitrarier.
id ego si fallo, tum te, summe Iuppiter,
quaeso, Amphitruoni ut semper iratus sies.
Alcvmena
A, propitius sit potius.
935
Ivppiter
Confido fore;
nam ius iurandum verum te advorsum dedi.
iam nunc irata non es?
Alcvmena
Non sum.
Ivppiter
Bene facis.
nam in hominum aetate multa eveniunt huius modi:
capiunt voluptátes, capiunt rursum miserias;
irae interveniunt, redeunt rursum in gratiam.
940
verum irae si quae forte eveniunt huius modi
inter eos, rursum si reventum in gratiam est,
bis tanto amici sunt inter se quam prius.
Alcvmena
Primum cavisse oportuit ne diceres,
verum eadem si isdem purgas mi, patiunda sunt.
945
Ivppiter
Iube véro vasa pura adornari mihi,
ut quae ápud legionem vota vovi, si domum
rediissem salvos, ea ego exsolvam omnia.
Alcvmena
Ego istuc curabo.
Ivppiter
Evocate huc Sosiam;
gubernatorem qui in mea navi fuit
950
Blepharonem arcessat, qui nobiscum prandeat.
is adeo
inpransus ludificabitur,
cum ego Amphitruonem collo hinc obstricto traham.
Alcvmena
Mirum quid solus secum secreto ille agat.
atque aperiuntur aedes. exit Sosia.
955
Amphitruo. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1895.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.