Sir Richard C. Jebb Commentary on Sophocles: Antigone 582

Commentary on Sophocles: Antigone. Sir Richard C. Jebb. Cambridge. 1900.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by National Endowment for the Humanities.

Current edition Experimental

Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (English) (Commentary (R. C. Jebb))

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (12)
Greek (L. Benloew, 1858) (OCR draft) Experimental (Greek (L. Benloew, 1858)) — 583 focus
εὐδαίμονες, οἷσι κακῶν
ἄγευστος αἰών. οἷς γὰρ ἂν
580
σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας
οὐδὲν ἐλλείπει, γενεᾶς
ἐπὶ 1 πλῆθος ἕρπον·
ὁμοῖον ὥστε ποντίαις
οἶδμα δυσπνόοις ὅταν
585
Θρήσσῃσιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς,
κυλίνδει βυσσόθεν κελαινὰν
θῖνα καὶ δυσάνεμον·
στόνῳ βρέμουσι δ᾽ ἀντιπλῆγες ἀκταί.
a
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν
590
οἴκων ὁρῶμαι πήματα
φθιμένων ἐπὶ πήμασι πίπτοντ᾽·
οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν
γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει
θεῶν τις, οὐδ᾽ ἔχει λύσιν.
595
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὑπὲρ
ῥίζας 2 ὃ τέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις,
κατ᾽ αὖ νιν θεῶν φοινία τῶν
νερτέρων ἀμᾷ κόνις 3 ,
λόγου τ᾽ ἄνοια, καὶ φρενῶν Ἐρινύς 4 .
600
b
τεὰν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀνδρῶν
ὑπερβασία κατάσχοι 5 ,
τὰν οὔθ᾽ ὕπνος αἱρεῖ ποθ᾽ ὁ παντογήρως,
οὔτ᾽ ἀκάμαντοι
θεῶν νιν μῆνες· ἀγήρῳ δὲ χρόνῳ 6 δυνάστας
605
κατέχεις Ὀλύμπου
μαρμαρόεσσαν αἴγλαν.
τό 7 τ' ἔπειτα, καὶ τὸ μέλλον,
καὶ τὸ πρὶν, ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ᾽· οὐδὲν ἕρπει
610
θνατῶν βιότῳ πάμπολύ γ᾽ ἐκτὸς ἄτας.
b
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς
πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν
615
ἕρπει, πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις προσαύσῃ 8 .
σοφίᾳ γὰρ ἔκ του
κλεινὸν ἔπος πέφανται,
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν
τῷδ᾽ ἔμμεν, ὅτῳ φρένας
620
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν·
πράσσει δ᾽ ὀλιγοστὸν χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
Greek (A. Boeckh, 1884) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Boeckh, 1884)) — 583 focus
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι
πήματα φθιτῶν ἐπὶ πήμασι πίπτοντ᾽·
οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει
θεῶν τις, οὐδ᾽ ἔχει λύσιν.
580
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὑπὲρ
ῥίζας ἐτέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις·
κατ᾽ αὖ νιν φοινία θεῶν τῶν νερτέρων ἀμᾷ κόνις,
λόγου τ’ ἄνοια καὶ φρενῶν Ἐρινύς.
2
τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀνδρῶν ὑπερβασίᾳ κατάσχοι,
585
τὰν οὔθ' ὕπνος αἱρεῖ ποθ’ ὁ παντογήρως,
ἀκάματοι θεῶν οὐ
μῆνες· ἀγήρῳ δὲ χρόνῳ δυνάστας
κατέχεις Ὀλύμπου μαρμαρόεσσαν αἴγλαν.
τό τ᾽ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον
590
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ᾽, οὐδὲν ἕρπων
θνατῶν βιότῳ πάμπολις ἐκτὸς ἄτας.
2
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
595
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν ἕρπει,
πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις προσαύσῃ.
σοφίᾳ γὰρ ἔκ του κλεινὸν ἔπος πέφανται,
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν
τῷδ᾽ ἔμμεν, ὅτῳ φρένας
600
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν·
πράσσει δ᾽ ὀλιγοστὸν χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
Greek (F. H. Bothe, 1806) (OCR draft) Experimental (Greek (F. H. Bothe, 1806)) — 583 focus
εὐδαίμονες, οἷσι κακῶν
575
ἄγευστος αἰών! οἷς γὰρ ἂν
σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας
οὐδὲν ἐλλείπει, γενεᾶς
ἐπὶ πλῆθος ἕρπον, ὥστε ποντίας ἁλὸς
οἶδμα, δυσπνόοις ὅταν
580
Θρήσσῃσιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς,
κυλίνδει βυσσόθεν
κελαινὰν θῖνα καὶ δυσάνεμον,
στόνῳ βρέμουσι δ᾽ ἀντιπλῆγες ἀκταί.
1
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν
585
οἴκων ὁρῶμαι πήματα
φθιμένων ἐπὶ πήμασι πίπτον-
τ᾿ οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν
γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει θεῶν τις, οὐδ' ἔχει λύσιν.
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὑπὲρ
590
ῥίζας ἐτέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις·
κᾆτ᾽ αὖ νιν φοινία
θεῶν τῶν νερτέρων ἀμᾷ κοπὶς,
λόγου τ᾽ ἄνοια, καὶ φρενῶν Ἐριννύς.
2
τεὰν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀνδρῶν
595
ὑπερβασία κατάσχῃ,
τὰν οὔθ᾽ ὕπνος αἱρεῖ ποθ᾽, ὁ πάντα γ᾽ αἱρῶν,
οὔτε θέειν ἄμκματοι
μῆνες; ἀγήρως χρόνῳ δυνάστας
κατέχεις Ὀλύμπου
600
μαρμαρόεσσαν αἴγλαν·
τό τ' ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον,
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ᾽· οὐδὲν ἕρπειν
θνατῶν βιότῳ πάμπολύ γ᾽ ἐκτὸς ἄτας.
605
2
ἃ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς
πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν ἕρπει,
πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα προσάψῃ.
610
σοφίᾳ γὰρ ἔκ του
κλεινὸν ἔπος πέφανται·
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν
τῷδ᾽ ἔμμεν, ὅτῳ φρένας
θεὸς ἄγει πρὸς ᾅδαν,
615
πράσσειν δ᾽ ὀλιγοστὸν χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) Experimental (Greek (Lewis Campbell, 1879)) — 583 focus
εὐδαίμονες οἶσι κακῶν ἄγευστος αἰών.
οἷς γὰρ ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας
οὐδὲν ἐλλείπει γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον·
585
ὅμοιον ὥστε ποντίαις
οἶδμα δυσπνόοις ὅταν
Θρῄσσαισιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς,
κυλίνδει βυσσόθεν κελαινὰν
590
θῖνα καὶ δυσάνεμον,
στόνῳ βρέμουσι δ᾽ ἀντιπλῆγες ἀκταί.
α
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι
πήματα †φθιμένων ἐπὶ πήμασι πίπτοντ',
595
οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει
θεῶν τις, οὐδ᾽ ἔχει λύσιν.
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὑπὲρ
ῥίζας *ἐτέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις.
600
κατ᾿ αὖ νιν φοινία θεῶν τῶν
νερτέρων ἀμᾷ κόνις
λόγου τ᾽ ἄνοια καὶ φρενῶν Ἐρινύς.
β
τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀνδρῶν
ὑπερβασία κατάσχοι,
605
τὰν οὔθ᾽ ὕπνος αἱρεῖ ποθ᾽ ὁ παντογήρως
οὔτ᾽ *ἀκάμαντες
56v
θεῶν μῆνες, ἀγήρῳ δὲ χρόνῳ δυνάστας
κατέχεις Ὀλύμπου
μαρμαρόεσσαν αἴγλαν.
610
τό τ᾿ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ᾽, οὐδὲν *ἕρπων
θνατῶν βιότῳ πάμπολις ἐκτὸς ἄτας.
β
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς
615
πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν
ἔρπει, πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις προσαύσῃ.
σοφίᾳ γὰρ ἔκ του
620
κλεινὸν ἔπος πέφανται,
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ' ἐσθλὸν
τῷδ᾽ ἔμμεν ὅτῳ φρένας
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν·
πράσσει δ᾽ ὀλιγοστὸν χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
625
Greek (A. Colonna, 1978) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Colonna, 1978)) — 583 focus
εὐδαίμονες οἷσι κακῶν ἄγευστος αἰών·
οἷς γὰρ ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας
οὐδὲν ἐλλείπει γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον·
585
ὅμοιον ὥστε πόντιον
οἶδμα, δυσπνόοις ὅταν
Θρήσσῃσιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς,
κυλίνδει βυσσόθεν
590
κελαινὰν θῖνα καὶ δυσάνεμοι
στόνῳ βρέμουσιν ἀντιπλῆγες ἀκταί.
1
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι
πήματα φθιμένων ἐπὶ πήμασι πίπτοντ᾽,
595
οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει
θεῶν τις.
οὐδ᾽ ἔχει λύσιν.
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὑπὲρ
ῥίζας ἐτέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις· 600
600
κατ᾽ αὖ νιν φοινία
θεῶν τῶν νερτέρων ἀμᾷ κόνις,
λόγου τ᾽ ἄνοια καὶ φρενῶν Ἐρινύς.
2
τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀν-
δρῶν ὑπερβασία κατάσχοι;
605
τὰν οὔθ᾽ ὕπνος αἱρεῖ ποθ᾽ ὁ παντογήρως,
οὔτ᾽ ἀκάματοι θεῶν
μῆνες, ἀγήρως δὲ χρόνῳ δυνάστας
κατέχεις Ὀλύμπου
μαρμαρόεσσαν αἴγλαν. 610
610
τό τ᾽ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ᾽· οὐδὲν ἕρπει
θνατῶν βιότῳ πάμπολύ γ᾽ ἐκτὸς ἄτας.
2
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλ-
615
πὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν ἕρπει,
πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις προσαύσῃ.
σοφίᾳ γὰρ ἔκ του
620
κλεινὸν ἔπος πέφανται·
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν
τῷδ᾽ ἔμμεν, ὅτῳ φρένας
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν·
πράσσει δ᾽ ὀλιγοστὸν χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
625
Greek (A. Dain, 1955) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Dain, 1955)) — 583 focus
εὐδαίμονες οἷσι κακῶν ἄγευστος αἰών·
οἷς γὰρ ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας
οὐδὲν ἐλλείπει γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον·
585
ὅμοιον ὥστε ποντίας
οἶδμα, δυσπνόοις ὅταν
Θρῄσσῃσιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς,
κυλίνδει βυσσόθεν
590
κελαινὰν θῖνα καὶ δυσάνεμοι
στόνῳ βρέμουσιν ἀντιπλῆγες ἀκταί.
1
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι
πήματα φθιμένων ἐπὶ πήμασι πίπτοντ’,
595
οὐδ’ ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος, ἀλλ’ ἐρείπει
θεῶν τις, οὐδ’ ἔχει λύσιν.
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὅπερ
ῥίζας ἐτέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις,
600
κατ’ αὖ νιν φοινία
θεῶν τῶν νερτέρων ἀμᾷ κόνις,
λόγου τ’ ἄνοια καὶ φρενῶν Ἐρινύς.
2
τεάν, Ζεῦ, δύναμιν τίς ἀν-
δρῶν ὑπερβασία κατάσχοι,
605
τὰν οὔθ’ ὕπνος αἱρεῖ ποθ’ ὁ πάντα κηλῶν,
οὔτ’ ἀκάματοι θεῶν
μῆνες, ἀγήρως δὲ χρόνῳ δυνάστας
κατέχεις Ὀλύμπου
μαρμαρόεσσαν αἴγλαν.
610
τό τ’ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ’· οὐδὲν ἕρπει
θνατῶν βιότῳ πάμπολύ γ’ ἐκτὸς ἄτας.
2
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλ-
615
πὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
πολλοῖς δ’ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δ’ οὐδὲν ἕρπει,
πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις προσαύσῃ.
σοφίᾳ γὰρ ἔκ του
620
κλεινὸν ἔπος πέφανται·
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ’ ἐσθλὸν
τῷδ’ ἔμμεν, ὅτῳ φρένας
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν·
πράσσει δ’ ὀλιγοστὸν χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
625
Greek (R. D. Dawe, 1979) (OCR draft) Experimental (Greek (R. D. Dawe, 1979)) — 583 focus
εὐδαίμονες οἷσι κακῶν ἄγευστος αἰών·
οἷς γὰρ ἂν σεισθῆι θεόθεν δόμος, ἄτας
οὐδὲν ἐλλείπει, γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον·
585
ὅμοιον ὥστε † ποντίας ἁλὸς †
οἶδμα, δυσπνόοις ὅταν
Θρήισσηισιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμηι πνοαῖς,
κυλίνδει βυσσόθεν
590
κελαινὰν θῖνα, καὶ δυσανέμωι
στόνωι βρέμουσιν ἀντιπλῆγες ἀκταί.
1
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι
πήματα † φθιμένων † ἐπὶ πήμασι πίπτοντ᾽,
595
οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει
θεῶν τις, οὐδ᾽ ἔχει λύσιν.
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὕπερ
ῥίζας ὃ τέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις,
600
κατ᾽ αὖ νιν φοινία
θεῶν τῶν νερτέρων ἀμᾶι κοπίς,
λόγου τ᾽ ἄνοια καὶ φρενῶν Ἐρινύς.
2
τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀν-
δρῶν ὑπερβασία κατάσχοι,
605
τὰν οὔθ᾽ ὕπνος αἱρεῖ ποθ᾽ † παντογήρως †
οὔτ᾽ ἐτέων ἄκματοι
μῆνες, ἀγήρως δὲ χρόνωι
δυνάστας κατέχεις Ὀλύμπου
μαρμαρόεσσαν αἴγλαν.
610
τό τ᾽ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ᾽· οὐδὲν ἕρπει
θνατῶν βιότωι πάμπολύ γ᾽ ἐκτὸς ἄτας.
2
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλ-
615
πὶς πολλοῖς μὲν ὄνησις ἀνδρῶν
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν ἕρπει,
πρὶν πυρὶ θερμῶι πόδα τις
προσαύσηι. σοφίαι γὰρ ἔκ του
620
κλεινὸν ἔπος πέφανται,
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν
τῶιδ᾽ ἔμμεν, ὅτωι φρένας
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν·
πράσσει δ᾽ ὀλίγιστον χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
625
Greek (G. Hermann, 1830) (OCR draft) Experimental (Greek (G. Hermann, 1830)) — 583 focus
εὐδαίμονες, οἷσι κακῶν ἄγευστος αἰών.
οἷς γὰρ ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας
580
οὐδὲν ἐλλείπει, γενεᾶς
ἐπὶ πλῆθος ἕρπον·
ὅμοιον ὥστε ποντίαις
οἶδμα δυσπνόοις ὅταν
θρήσσῃσιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς,
585
κυλίνδει βυσσόθεν κελαινὰν
θῖνα καὶ δυσάνεμον,
στόνῳ βρέμουσι δ᾽ ἀντιπλῆγες ἀκταί.
1
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι
πήματα φθιτῶν. ἐπὶ πήμασι πίπτοντ᾽·
590
οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν
γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει
θεῶν τις, οὐδ᾽ ἔχει λύσιν.
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὅπερ
595
ῥίζας ἐτέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις,
κατ᾽ αὖ νιν φοινία θεῶν τῶν
νερτέρων ἀμᾷ κόνις,
λόγου τ᾽ ἄνοια, καὶ φρενῶν Ἐριννύς,
2
τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀνδρῶν
600
ὑπερβασία κατάσχοι,
τὸν οὔθ᾽ ὕπνος αἱρεῖ πόθ᾽ ὁ παντογήρως,
οὔτ᾽ ἀκάματον θεῶν
μῆνες; ἀγήρῳ δὲ χρόνῳ δυνάστας
κατέχεις Ὀλύμπου
605
μαρμαρόεσσαν αἴγλαν.
τό τ᾽ ἔπειτα, καὶ τὸ μέλλον,
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ᾽, οὐδὲν ἕρπειν
θνατῶν βιότῳ πάμπολύ γ᾽ ἐκτὸς ἄτας.
610
2
ἃ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς
πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν ἕρπει,
πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις προσαύρῃ.
615
σοφίᾳ γὰρ ἔκ του
κλεινὸν ἔπος πέφανται,
τὸ κακὸν δοκεῖν πότ᾽ ἐσθλὸν
τῷδ᾽ ἔμμεν, ὅτῳ φρένας
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν·
620
πράσσει δ᾽ ὀλιγοστὸν χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
Greek (R. C. Jebb, 1906) (OCR draft) Experimental (Greek (R. C. Jebb, 1906)) — 583 focus
εὐδαίμονες οἷσι κακῶν ἄγευστος αἰών. 1
οἷς γὰρ ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας 2
οὐδὲν ἐλλείπει, γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον· 3
585
ὅμοιον ὥστε ποντίαις οἶδμα δυσπνόοις ὅταν 4
Θρῄσσαισιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς, 5
κυλίνδει βυσσόθεν κελαινὰν θῖνα, καὶ 6
590
δυσάνεμοι στόνῳ βρέμουσιν ἀντιπλῆγες ἀκταί. 7
1
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι 1
πήματα φθιτῶν ἐπὶ πήμασι πίπτοντ᾽, 2
595
οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει 3
θεῶν τις, οὐδ᾽ ἔχει λύσιν. νῦν γὰρ ἐσχάτας ὑπὲρ 4
ῥίζας ὃ τέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις, 5
600
κατ᾽ αὖ νιν φοινία θεῶν τῶν νερτέρων 6
ἀμᾷ κόνις, λόγου τ’ ἄνοια καὶ φρενῶν ἐρινύς. 7
2
τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀνδρῶν ὑπερβασία κατάσχοι; 1
605
τὰν οὔθ᾽ ὕπνος αἱρεῖ ποθ᾽ ὁ πάντ᾽ ἀγρεύων, 2
οὔτε θεῶν ἄκματοι μῆνες, ἀγήρως δὲ χρόνῳ 3
δυνάστας κατέχεις Ὀλύμπου μαρμαρόεσσαν αἴγλαν. 4
610
τό τ᾽ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον 5
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει 6
νόμος ὅδ᾽· οὐδὲν ἕρπει 7
θνατῶν βιότῳ πάμπολύ γ᾽ ἐκτὸς ἄτας. 8
2
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν, 1
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων· 2
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν ἕρπει, πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις 3
προσαύσῃ. σοφίᾳ γὰρ ἔκ του κλεινὸν ἔπος πέφανται, 4
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν 5
τῷδ᾽ ἔμμεν ὅτῳ φρένας 6
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν· 7
πράσσει δ᾽ ὀλίγιστον χρόνον ἐκτὸς ἄτας. 8
625
Greek (A. C. Pearson, 1924) (OCR draft) Experimental (Greek (A. C. Pearson, 1924)) — 583 focus
εὐδαίμονες οἷσι κακῶν ἄγευστος αἰών.
οἷς γὰρ ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας
οὐδὲν ἐλλείπει γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον·
585
ὁμοῖον ὥστε πόντιον
οἶδμα δυσπνόοις ὅταν
Θρῄσσαισιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς,
κυλίνδει βυσσόθεν κελαινὰν
590
θῖνα καὶ δυσάνεμοι
στόνῳ βρέμουσιν ἀντιπλῆγες ἀκταί.
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι
πήματα φθιμένων ἐπὶ πήμασι πίπτοντ᾽,
595
οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει
θεῶν τις, οὐδ᾽ ἔχει λύσιν.
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὑπὲρ
ῥίζας ἐτέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις·
600
κατ᾽ αὖ νιν φοινία θεῶν τῶν
νερτέρων ἀμᾷ κοπίς,
λόγου τ᾽ ἄνοια καὶ φρενῶν Ἐρινύς.
τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀν-
δρῶν ὑπερβασία κατάσχοι;
605
τὰν οὔθ᾽ ὕπνος αἱρεῖ ποθ᾽ ὁ παντογήρως
οὔτ᾽ ἀκάματοι θεῶν
μῆνες, ἀγήρως δὲ χρόνῳ δυνάστας
κατέχεις Ὀλύμπου
μαρμαρόεσσαν αἴγλαν.
610
τό τ᾽ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ᾽· οὐδὲν ἕρπει
θνατῶν βιότῳ πάμπολύ γ᾽ ἐκτὸς ἄτας.
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλ-
615
πὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν ἕρπει,
πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις προσαύσῃ.
σοφίᾳ γὰρ ἔκ του
620
κλεινὸν ἔπος πέφανται,
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν
τῷδ᾽ ἔμμεν ὅτῳ φρένας
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν·
πράσσει δ᾽ ὀλίγιστον χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
625
Antigone (OCR draft) Experimental (Antigone) — 583 focus
Greek (K. Reinhardt, 1949) (OCR draft) Experimental (Greek (K. Reinhardt, 1949)) — 583 focus
εὐδαίμονες οἷσι κακῶν ἄγευστος αἰών.
οἷς γὰρ ἂν σεισθῆι θεόθεν δόμος, ἄτας
οὐδὲν ἐλλείπει γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον··
585
ὅμοιον ὥστε πόντιον
οἶδμα, δυσπνόοις ὅταν
Θρήισσαισιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμηι πνοαῖς,
κυλίνδει βυσσόθεν
590
κελαινὰν θῖνα, καὶ
δυσάνεμοι στόνωι βρέμουσιν ἀντιπλῆγες ἀκταί.
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι
πήματα φθιμένων ἐπὶ πήμασι πίπτοντ᾽,
595
οὐδ᾽ ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος, ἀλλ᾽ ἐρείπει
θεῶν τις, οὐδ᾽ ἔχει λύσιν.
νῦν γὰρ ἐσχάτας ὑπὲρ
ῥίζας ὃ τέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις,
600
κατ᾽ αὖ νιν φοινία
θεῶν τῶν νερτέρων.
ἀμᾶι κοπὶς λόγου τ᾽ ἄνοια καὶ φρενῶν ἐρινύς.
τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀν-
δρῶν ὑπερβασία κατάσχοι;
605
τὰν οὔθ᾽ ὕπνος αἱρεῖ ποθ᾽ ὁ παντογήρως
οὔτ᾽ ἀκάματοι θεῶν
μῆνες, ἀγήρως δὲ χρόνωι δυνάστας
κατέχεις Ὀλύμπου
μαρμαρόεσσαν αἴγλαν.
610
τό τ᾽ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον
καὶ τὸ πρὶν ἐπαρκέσει
νόμος ὅδ᾽· οὐδὲν ἕρπει
θνατῶν βιότωι † πάμπολις ἐκτὸς ἄτας,
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλ-
615
πὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
πολλοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δ᾽ οὐδὲν ἕρπει,
πρὶν πυρὶ θερμῶι πόδα τις προσαύσηι.
σοφίαι γὰρ ἔκ του
620
κλεινὸν ἔπος πέφανται,
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν
τῶιδ᾽ ἔμμεν ὅτωι φρένας
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν·
πράσσει δ᾽ ὀλίγιστον χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
625
Translations (11)
German (A. Boeckh, 1884) (OCR draft) Experimental (German (A. Boeckh, 1884)) — 583 focus
Im Hause des Labdakos seh' uraltes Leid ich
stets erneut aufs Leid der Geschiedenen stürzen;
nimmerdar befreit ein Geschlecht das Geschlecht, hinab wirft
ein Gott sie, löset nie den Fluch.
580
Noch erglänzte sonst ein Strahl
des Lichtes der letzten Wurzel im Haus des Oedipus;
nun rafft selbst diese noch hinweg der Untergötter blutig Grab,
des Rathes Unsinn und der Seel' Erinys.
Wer mag deine Gewalt, o Zeus, kühn aufhalten in frevlem Hochmuth,
585
die nimmer der Schlaf fahet, der Allentkräfter,
nimmer der Götter rasche
Monden! In nie alternder Zeit bewohnst du
des Olympos lichten, strahlenden Gipfel, Herrscher!
In Vergangenheit und Zukunft
590
und jetzo bestehet dies
Gesetz, welches niemals
ob Sterblicher Loos waltete sonder Unheil.
Denn die schweifende Hoffnung beut oft wohl vielen der Männer Segen,
doch vielen der leichtsinnigen Wünsche Täuschung;
595
Nimmer-bewuſstem kommt sie,
bis er den Fuſs senget an heifser Flamme.
Das gepries'ne Wort drum scholl von des Weisen Munde,
es bedünke Böses gut oft
dem, welchem den irren Sinn
600
der Gott lenkt zum Unheil.
Nur mindeste Zeit wandelt er sonder Unheil.
Spanish (J. A. Bolufer, 1921) (OCR draft) Experimental (Spanish (J. A. Bolufer, 1921)) — 583 focus
¡Dichosos todos los que pasan la vida sin probar un infortunio! Porque aquellos cuya casa recibe una sacudida de los dioses, no queda calamidad que no caiga sobre toda su descendencia, al modo que cuando el oleaje, hinchado por los impetuosos vientos marinos de la Tracia, se rompe en el negro abismo del mar y revuelve desde su fondo el negro y turbulento limo y retumban con estruendo las orillas que lo rechazan.
Sobre las antiguas calamidades de la familia de los Labdácidas veo que caen otras que con nuevas desgracias se suceden sin cesar de una en otra generación. Algún dios aniquila esta raza, no hay remedio. Porque la esperanza que en el palacio de Edipo se fundaba ahora en su último vástago, la acaba de segar la cruenta hoz de los dioses infernales, a la vez que la demencia de la razón y la furia del ánimo.
Tu poder, ¡oh Júpiter!, ¿qué hombre en su arrogancia lo podrá resistir, cuando ni lo domina jamás el sueño que a todo el mundo subyuga, ni lo disipan los años que sin cesar se suceden, y siempre joven en el tiempo mantienes el reverberante esplendor del Olimpo? Al presente, en el porvenir y en el pasado regirá siempre esta ley común a todos los pueblos: «Nada ocurre en la vida humana exento de dolor.»
Pues, en verdad, la vagarosa esperanza que para muchos hombres es una ayuda, es para otros engaño de fútiles anhelos; pues se insinúa sin que uno lo advierta hasta que ponga el pie en el ardiente fuego. De la sabiduria sabiduría de alguien procede esta célebre máxima: El mal a veces parece bien a aquel cuya mente lleva un dios a la perdición; y pasa muy poco tiempo sin que caiga en la ruina.
Latin (F. H. Bothe, 1806) (OCR draft) Experimental (Latin (F. H. Bothe, 1806)) — 583 focus
Felices, quibus malorum immune labitur aevum! Quibus enim divinitus quassatur domus, horum vita nulla vacat calamitate, ad omnem posteritatem proserpente , haud secus ac maris fluctus , si quando Boreae vehemens flatus in salsam incurrit caliginem, ab imo atram evolvit, ventis infestatam , arenam, plangoribusque percussa resonant litora.
Veteres Labdacidarum domus calamitates video, defunctorum immissas calamitatibus;
neque aetas aetatem liberat, sed hanc quoque subvertit deorum quispiam, neque est ab acrumnis requies, Modo enim Oedipi in domo ultimae stirpi effulserat salus; tamen illam rursus demetit inferorum deüm cruenta falx, consiliique amentia, et animi furor.
Vim tuam, lupiter, quis hominum fastus cohibere possit, quam neque somnus , omnia domanms, domat umquam, nec cursu indefesso menses?
Senii expers fulgeniis regis Olympi. splendorem ;' atque et futuro tempore; ct olim, haec lex obtinebit: nihil accidere hominibus, quod nimium iuvet, aegritudine haud permixtum.
Spes quidem vaga multis mortalium — fructum — sui praebet;
multorum autem deludit leves cupidines, acceditque ad nihil sentientem prius quam igni ardenti pedem admoverit. Celebre dictum fertur a nescio quo sapienter prolatum: Malum aliquando videri bonum illi esse, cuius animum deus impellit ad mortem, eumque perexiguo tempore extra calamitatem versari.
English (Lewis Campbell, 1906) (OCR draft) Experimental (English (Lewis Campbell, 1906)) — 583 focus
Blest is the life that never tasted woe.
When once the blow
Hath fallen upon a house with Heaven-sent doom,
585
Trouble descends in ever-widening gloom
Through all the number of the tribe to flow;
As when the briny surge
That Thrace-born tempests urge
590
(The big wave ever gathering more and more)
Runs o’er the darkness of the deep,
And with far-searching sweep
Uprolls the storm-heap’d tangle on the shore,
595
While cliff to beaten cliff resounds with sullen roar.
The stock of Cadmus from old time, I know,
Hath woe on woe,
Age following age, the living on the dead,
600
Fresh sorrow falling on each new-ris’n head,
None freed by God from ruthless overthrow.
E’en now a smiling light
Was spreading to our sight
O’er one last fibre of a blasted tree,—
605
When, lo! the dust of cruel death,
Tribute of Gods beneath,
And wildering thoughts, and fate-born ecstasy,
Quench the brief gleam in dark Nonentity.
What froward will of man, O Zeus! can check thy might?
610
Not all-enfeebling sleep, nor tireless months divine,
Can touch thee, who through ageless time
Rulest mightily Olympus’ dazzling height.
This was in the beginning, and shall be
Now and eternally,
615
Not here or there, but everywhere,
A law of misery that shall not spare.
For Hope, that wandereth wide, comforting many a head,
Entangleth many more with glamour of desire:
Unknowing they have trode the fire.
620
Wise was the famous word of one who said,
‘Evil oft seemeth goodness to the mind
An angry God doth blind.’
Few are the days that such as he
May live untroubled of calamity.
625
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 583 focus
Ihr Seligen, deren Geschick kein Leid gekostet!
580
Wem sein Wohnhaus Götter erschütterten, niemals
Läßt der Fluch ihn, fort von Geschlecht zu Geschlecht sich wälzend:
Gleichwie das aufgeschwoll'ne Meer,
Wann, vom Thrakersturm erregt,
Es mächtig in die düstere Tiefe hinab sich wälzt,
585
Vom Abgrund auf den schwarzen Meersand
Wühlt und dumpf im stöhnenden
Orkan die flutgeschlag'nen Ufer tosen.
Erste Gegenstrophe.
So seh' ich in Labdakos' Haus uraltes Leid sich
Fort und fort auf's Leid der Geschiedenen stürzen: 1
590
Nicht Befreiung schafft ein Geschlecht dem Geschlecht; hinab stößt
Ein Gott es, löst niemals den Fluch.
Denn die lezte Wurzel, die 2
Das Licht umleuchtet in dem Haus des Dedipus,
Auch die mäht nun der Todesgötter
595
Blutigrothe Sichel ab,
Der Rede Thorheit und des Geistes Wahnsinn. 3
Zweite Strophe.
Wie mag Einer in frevlem Stolze,
Zeus, deine Gewalt bezwingen,
Die nimmer der Schlaf bändigt, der ewig junge, 4
600
Nimmer die raschen
Göttermonden? In nie alternder Jugend wohnst du
In Olympos' lichtem,
Strahlendem Glanz, o König!
Und hinfort in alle Zeiten,
605
Wie für das Vergang'ne, gilt
Dies Gesez: nie waltet
Im Leben das Glück lauter und frei von Leide.
Zweite Gegenstrophe.
Hoffnung, die in der Irr' umherschweift,
So Vielen ein süßes Labsal,
610
Wird Vielen ein Trug flatternder eitler Wünsche:
Dieser beschleicht sie
Arglos, bis sie den Fuß sezen auf glühend Feuer.
Ein gepries'ner Ausspruch
Scholl von dem Mund der Weisheit:
615
Es erscheine gut das Böse
Dem, welchem ein Gott das Herz
In das Verderben lenke;
Nur flüchtige Zeit wandelt er frei von Leide.
English (Thomas Francklin, 1758–1759) (OCR draft) Experimental (English (Thomas Francklin, 1758–1759)) — 583 focus
Behold, O king ! thy youngest hope appear
The noble Hsemon. Lost in grief he seems.
Spanish (A. G. Garbin, 1889) (OCR draft) Experimental (Spanish (A. G. Garbin, 1889)) — 583 focus
¡Dichosos los que jamás han probado el infortunio! Porque cuando los dioses dejan caer su airada diestra sobre una familia, las desgracias se suceden en ella sin cesar y avanzan toda su posteridad: cual la ola que recorre el oscuro abismo del mar de Tracia, impelida por furioso vendaval, levanta del fondo negra turbulenta arena, y viene á estrellarse allá en la playa con hórrido gemido.
Así en la familia de los Labdácidas, á las desgracias de los que ya sucumbieron, veo acumularse nuevos infortunios, que de generación en generación se perpetúan, sin dejarla en libertad, un momento, la saña implacable del Destino. Un rayo de esperanza parecia vislumbrarse al fin para los últimos vástagos de la familia de Edipo; y hé aquí que lo extinguieron esa tierra fatal tributada á los manes, y la imprudencia del discurso y la furia vengadora del corazón.
El orgullo del hombre jamás podrá triunfar ¡oh Júpiter! de tu fuerza. Tú desafías al Sueño irresistible y al Tiempo que en su curso todo lo extermina; y eternamente exento de vejez riges, como soberano, el brillante esplendor del Olimpo. Pero ¡ay! el hombre no puede gozar pura felicidad: el pasado, el presente y el porvenir se hallan sujetos á esta inmutable ley.
A muchos les colma con frecuencia sus deseos la inconstante esperanza ; pero también muchas veces desvanece en otros sus imprudentes ilusiones, pues se viene á introducir en el corazón secretamente, cuando está el pie próximo á pisar el ardiente fuego. Máxima célebre de un sabio es: que el mal se presenta bajo la apariencia del bien á todo aquel cuyos pensamientos quiere un dios que se encaminen hácia la perdición, y que no goce un momento de la vida, exento de pesar.
German (F. Hölderlin, 1804) (OCR draft) Experimental (German (F. Hölderlin, 1804)) — 583 focus
Gsiüxseelige solcher Zeit, da man nicht schmeket das Uebel;
Denn, wenn sich reget von Himmlischen
605
Einmal ein Haus, fehlts dem an Wahnsinn nicht,
In der Folge, wenn es
Sich mehrt. Denn gleich, wenn unten,
Auf Pontischer See, bei übelwehenden
Thrazischen Winden, die Nacht unter dem Salze
610
Eine Hüpte befallen;
Von Grund aus wälzt sie das dunkle
Gestad’ um, das zersauste,
Und von Gestöhne rauschen die geschlagnen Ufer,
Alternd von Labdakos Häufsern ,
615
Den untergegangenen, sch’ ich Ruin fallen
Auf Ruin; noch löset ab ein Geschlecht
Das andre, sondern es schlägt
Ein Gott es nieder. Und nicht Erlösung hat ex.
Denn jezt ist über die lezte
620
Wurzel gerichtet das Licht
In Oedipus Häufsern.
Und der tödtliche, der Staub
Der Todesgötter zehret sie aus,
Und ungehaltnes Wort und der Sinne Wüthen.
625
Unter der Erde, deine Macht
Von Männern , wer mag die mit Uebertreiben erreichen?
Die nimmt der Schlaf, dem alles versinket, nicht
Und die stürmischen, die Monde der Geister
In alterloser Zeit, ein Reicher,
630
Behältst des Olympos
Marmornen Glanz du,
Und das Nächste und Künftige
Und Vergangne besorgst du.
Doch wohl auch Wahnsinn kostet
635
Bei Sterblichen im Leben
Solch ein geseztes Denken.
Die Hoffnung lebet, ruhlos irrend,
Und vielen Männern hilft sie,
Täuscht vieler leichte Sinne.
640
Bleibt, bis dem, der an nichts denkt,
Die Sohle brennet von heilsem Feuer.
Aus eines Mannes Weisheit ist
Ein rühmlich Wort gekommen;
Das Schlimme schein’ oft treflich
645
Vor einem, so bald ein Gott
Zu Wahn den Sinn hintreibet.
Er treibet’s aber die wenigste Zeit
Gescheuet, ohne Wahnsinn.
English (Sir Richard Jebb1, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb1, 1904)) — 583 focus
Blest are they whose days have not tasted of evil. For when a house hath once been shaken from heaven, there the curse fails nevermore, passing from life to life of the race; even as, when the surge is driven over the darkness of the deep by the fierce breath of 590 Thracian sea-winds, it rolls up the black sand from the depths, and there is a sullen roar from wind-vexed headlands that front the blows of the storm.
I see that from olden time the sorrows in the house of the Labdacidae are heaped upon the sorrows of the dead; and generation is not freed by generation, but some god strikes them down, and the race hath no deliverance.
For now that hope of which the light had been 600 spread above the last root of the house of Oedipus— that hope, in turn, is brought low—by the blood-stained dust due to the gods infernal, and by folly in speech, and frenzy at the heart.
Thy power, O Zeus, what human trespass can limit? That power which neither Sleep, the all-ensnaring, nor the untiring months of the gods can master; but thou, a ruler to whom time brings not old age, dwellest in the 610 dazzling splendour of Olympus.
And through the future, near and far, as through the past, shall this law hold good: Nothing that is vast enters into the life of mortals without a curse.
For that hope whose wanderings are so wide is to many men a comfort, but to many a false lure of giddy 620 desires; and the disappointment comes on one who knoweth nought till he burn his foot against the hot fire. For with wisdom hath some one given forth the famous saying, that evil seems good, soon or late, to him whose mind the god draws to mischief; and but for the briefest space doth he fare free of woe.
English (Robert Potter, 1788) (OCR draft) Experimental (English (Robert Potter, 1788)) — 583 focus
Glide smoothly on, untaught to taste of woe!
But when (heav'n-sent) sfflictions flow,
Wide-wasting the impetuous torrent pours;
The house from its foundations shakes,
And ruin all its sons o'ertakes.
As when from Thrace the winds tempestuous sweep
With dark'ning horror o'er the deep,
The boiling sands are from the bottom torn,
And high the surging billows borne;
Furious they lash the solid shore,
The promontories round rebellow to the roar.
The house of Labdacus of old
In all the pomp of regal splendor stood;
Till rough misfortune's swelling flood
Ruin on former ruin deep'ning rolfd.,
Some god adds fury to its force,
And urges its resistless course;
No dams, no mounds the raging torrent stay,
Race after race it sweeps away.
O the last branch of this imperial line
A brighter sun now seem'd to shine;
English (Sir Richard Jebb2, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb2, 1904)) — 583-630 focus

Notes on the current edition

Antigone

1. (quoted by Schneid.)
2. (
τὸ ἔπειτα
)
3. (
τὸ μέλλον
)