1. p. 14 b 24

2. 138v

3. 1 ᾖ] εἴη F: evan. M 4 ἄλληλα ex Philopono iuserui ὁ υἱὸς—υἱός om. M εἰ οὖν — λέγοιτο ἄν (5)] εἰ οὖν ὁ ἕτερος εὑρεθείη αἴτιος τοῦ τὸν ἕτερον εἶναι, εἰκότως λέγοιτ’ ἄν τῆ φύσει πρότερος. εὑρίσκεται τοίνυν ὁ πατὴρ αἴτιος τοῦ εἶναι τὸν υἱόν. οὐκοῦν οὕτος τῆ φύσει πρότερος τοῦ υἱοῦ M 6 lemma om. F ἕτερον om. M 7 λέγεται Aristot. 8 οὐκέτι Philop.: καὶ codd. 9 τοῦ ὑστ. ὁ colloc. F 11 κτὰ — πρότερον (12) om. M γὰρ] scribas ἄρα 13 tit. τοῦ ἀριστοτέλους περὶ τοῦ ἅμα F: om. M 16 ante ἐπειδὴ add. Ὅτι τὸ ἄμα διχῶς· ἡ κατὰ χρόνον ἢ φύσει. κατὰ χρόνον μὲν ὧν ἡ γένεσις ἐν τῶ αὐτῶ χρόνω, φύσει δὲ ὅταν ἀντιστρέφωσι μὲν κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν, μηδαμῶς δὲ αἴτιον τὸ ἕτερον τῶ ἑτέρω τοῦ εἶναι ὑπάρχοι M ἐπειδὴ — ἐμνημ.] ἐμνημ. τοῦ ἅμα M 16. 17 ἐν τῇ τῶν κὰτ. διδ.] cf. p. 7b 15sq. 17 διδ. — τούτου] τοιγαροῦν καὶ περὶ αὐτοῦ διδ. M δὲ om. F ἐν τῷ προτέρῳ] cf. p. 103,5 19 τὸ φύσει Paris. 1973: τῶ τῆ φύσει F: τὰ φύσει M 20. 21 ἀντιστρ.] τοι (sic) στρέφει F