Methodius De Resurrectione 1.58

ed. D.G. Nathanael Bonwetsch

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

View: By Section
← Previous Next →

De Resurrectione. Methodius. ed. D.G. Nathanael Bonwetsch. Germany. 2014.

Sponsored by University of Leipzig.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition

De Resurrectione (German) (Methodius, De Resurrectione, Bonwetsch, Hinrichs, 1917)

Notes on the current edition

De Resurrectione

1. 4 vgl. De res. I, 4, 2. 4 S. 224, 3. 15 — 5 Plato Gorg. 492 C — 15 vgl. De res. I, 4, 2 S. 224,
2. 4 Isidor Peius. Ep. IV, 163 (PGr 78, 1252 A) — 6 Makar. Aeg. PGr 34, 412. Pseudoiust. Quaest. et resp. 9 III, 16 Otto 3
3. 2 τοῦτο U 145 | δὴ γε U 3 ὅλως] οὖν schwerl. S | τὸ σῶμα U
4. 4 ἵνα βασαν. κ.] »der Pein wegen, « S | ἀλγεῖ V 5 πῶς < V | | PI > καὶ ἀκολασία | τοῦ < U | σώ|ματος V 371: σαρκός S 96v 6 εἶναι < S | ἐν τούτῳ] v sem: v sem S | ἔχειν τῷ κόσμῳ] »im « S 7 τὸ πιστ. — ἐφ’ ἡμῖν Z. 8 αυβer κεῖται) < S | ἐνθάδε V | ἐφ’ ἡμῖν — μὴ πιστεῦσαι Ζ. 8 < V 8 τὸ κατορθ. — νομισθήσεται Ζ. 12] »zu sündigen und zu sündigen und Böses zu tun und nicht zu tun. Und wie erwarten wir dem Bösen und dem Guten, wenn die Vergeltung bereits ist ?« S 9 ἁμαρτῆσαι Md: ἁμαρτήσασθαι V, ἁμαρτήσεσθαι U | ἀγαθὸν ποιῆσαι V, ἀγαθοποιεῖν U | τὸ κακοποιεῖν U 12 | γεννηθ. μὶν καὶ < S, wie auch ἀνταπολαβεῖν Ζ. 13f 14 χωρισθῆναι < S 15 τε καὶ — S 16 καἰ καταδίκην < S 11 ἐκ περιουσίας < S 18 βασανιστήριον καὶ < S 19 Ἤρκει — λόγον S. 820, 1] »Da vorliegt aus der Schrift das Wort (slovu: slovo S), ß auch vor der Übertretung im Fleisch die Seele war im ersten Menschen, so möge darüber die Verhandlung hier ruhen« S
5. 1 De res. I, 62, 9 — 3 De res. T, 25, 1 S. 250, 12f — 4 vgl. De res. I, 33, 3. 44, 1 S. 270, 15. 310, 11 — öm. 7, 9 — 7 Klem. Alex. Str. II, 117, 5 S. 176, 24 Stähl. — 9 vgl. S. 312, 9 — 19 De res. I, 54. 2 S. 311, If
6. 1 καταπ.] κατάπαυσιν V | τούτων U 145v | μὲν U 1f ἐπὶ κεφ.] κεφαλαίοις S »mit den «), PI Phaed. 228 D ἐν κεφαλαίοις: »summatim« übers. Jh 2 διεξερχόμενος V | ὅσον] ὃν V: < S 3 διαμιλλ. mit Infin. 60, 4. II, 4, 2 | ἵνα — λόγων Ζ. 4 < S 5 ἐν τ. πρ. Ῥ. < S 6 εἰς τὴν . . διαγωγὴν] Genetiv S | κατ’ αὐτοὺς < S 7 τὰ ἐπ. τ.] »das Übrige« S | εἰ < ὁ γενναῖος οὖτος γνωστικός Klem. 8 ἰατρὸς] De res. 1, 1, 2. 3, 1 | τ. ῥητῶν — ὑφελόμενος] τὰ ῥητὰ S 97 | ἀφελόμενος U 9 τ. νοῦν ἐβιάσ. μεταπλ.] μεταπλάσας S | τοῦ ἀποστόλου — Εἰεν Z. 14 < S | ἀνίατρόν Pet: ανίατόν VUDdHoll 11 μέλει U | τη|ρεῖν V 371v 11 f κατὰ φύσ. ἦ U 12 ἠκροτηρίασε U 14 τὰ μέλη εἶεν U | πῶς — ἀπεφήνατο Ζ. 14f] »Sie ögen aber nun kund tun (sagen), welches der Sinn des Wortes des « S 15 εἰ — ἔχειν < S | εἰ] ἢ V | εἴποιμ᾿ ἂν < S 17 ἐκείνην + S | ἀλλ᾿ οὐ w. e. seh. S 18 ἀσώματος V | τῆν < V | ἐντολῆς] »Übertretung S I τοὺς πρωτοπλάστους U: < S 19 κ. γὰρ ὀλ.: ὀλ. γὰρ S | όλίγος] ὁ λόγος V 21 σώματος — σώματος πρὸς τὰς ἡδονὰς ὁρμήν S. 322, 9 durch Fehlen eines Blattes < U
7. 2 Röm. 7, 5 — 5 Rom. 8, 4–7. 9—16 Röm. 7, 5 — 24 I Kor. 2, 14f
8. 2 τ. ῥ. ταύτης S 3 τῶν ἁμαρτιῶν < S 4 ἡμῶν] μου S | αὐτὸν < S | νομίζει V καὶ παραιτεῖσθαι S 5 παραφέρῃ < S | εἰρημένα las schwer]. S »Worte«) | οἷον < S 7 ἀλλὰ V 372 | τό] πάλιν S | κ. σ. ζῶντες S 7 f τὰ τ. σ. παθήματα S 10 ἔχθρα S 97v 11 οὐδὲ] οὐ viell. S | οὐκ ἐσταὶ V 12 λεκτ. αὐτῶ] λέγομεν δὲ αὐτοῖς S 13 ταῦτα < S | εἰ μὴ] ἀλλὰ w. e. seh. S | νῦν < S 14 ἢ ὅτι V S | ἐν σαρκὶ μὴ — καὶ οὐχὶ S. 322, 9f < S 28 τὰ ἄλλα Holl