Methodius De Libero Arbitrio 11

ed. D.G. Nathanael Bonwetsch

De Libero Arbitrio. Methodius. ed. D.G. Nathanael Bonwetsch. Germany. 2014.

Sponsored by University of Leipzig.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition

De Libero Arbitrio (Greek) (Methodius, De Libero Arbitrio, Bonwetsch, Hinrichs, 1917)

Notes on the current edition

De Libero Arbitrio

1. 4 vgl. De autex. 8, 1. 12, 1 S. 164, 15f. 175, 11 f
2. 5 E C D Ph Ezn (von Ζ. 10 an)
3. 1 τοῦδε < S Ι πρὸς] ὑπὸ D 2 λέγω] φημί Ε 2 Ph 3 ἐπεὶ — φῇς Ζ. < E2 Ι Ἐπεὶ — λέγε δή Ζ. 5 < Ph Ι Ἐπεὶ] εἰπὲ δὲ S Ι τρόπον Ε 1i S S Ι τῶν < D C Ι ποιοτήτων S 14v 4 ἀπόκρινέ E 1i Ι προαιρουμένῳ] λομένω Ε 2 5 λέγε δὲ Ε 2 u. w. e. seh. S; Worte des Valens in D Ι εἰ — δοκεῖ < D Ι ὁμοίως εἰ E-: ὁμοίως C, μοι ὡς (od. μοι ὁμοίως) S, πότερον Ph Ι σύ. δοκεῖ S Ι τὰ — Δοκεῖ Ζ. 6 < E2: τὰ κακὰ ποιότητες οὐσιῶν σοι δοκοῦσιν εἶναι etc., vgl. zu S. 164, 16ff D Ι ποιότητες CPh Robinson Ι εἶναι τῶν < C οὑσιῶν εἶναι Ph Ι οὑσιῶν estestvom: estestvo S 6 Δοκεῖ] m. roter Schrift S 7 αὗται] αὐταὶ S 9 ΕΤΑΙΡ.] ἈΓΔΑΟΦΩΝ stets statt ἑταῖρος C Ι συνεῖναιί] εὐ εἰναι Ε 2: εἶναι (m. roter Schrift) S Ι ἀγεν.] in S beginnt die Antwort des Orthodoxen Ι ταύτας ἢ Ph, ταύτας S 10 ΟΡΘ.] ΜΕΘΟΔΙΟΣ stets C Ι Οὐχὶ — εἶναι κακάς S. 173, 4 ürzer Ezn I, 466 — 475 12 τοῦτο δέ φημι E 2 13 πότερον οὖν < D Ph Ι οὖν < C Ι εἰς τὸ κρεῖττον ἔτρεψεν D Ι ἢ εἰς λέγειν Ζ. 14 < Ph Ι τὰ χείρονα S 14 Εἰς — δοκεῖ] δῆλον ὅτι εἰς τὸ D Ι ἐμοὶ 15 τῆς ὕλης E 16 ὁ θεός] κύριος Ε 1: D | vor πόθεν »Untersuchung woher das Βöse« mit roter Schrift + S 17 οὐ γὰρ — μόνας S. 173, 6 viel ürzer in Ph ἢ γὰρ πᾶσαι κακαὶ οὖσαι ἐπὶ τὸ κρεῖττον ἐτράπησαν. ἢ αἱ μὲν οὖσαι κακαί, αἱ δὲ μή, αἱ μὲν κακαὶ οὐκ ἐτράπησαν ἐπὶ τὸ κρεῖττον, αἱ δὲ λοιπαί): einen neuen Abschnitt beginnt S Ι ποτε Ε 2: τοῦτο C
4. 11 vgl. Tertull. Adv. Hermog. 10.
5. S E C D Ph Ezn
6. 1 ἢ < D Ι αἱ < E Ι ποιότητες < Ε 1 Ι αἱ ποιότ. οὐκ ἢσαν C Ι τοῦ] τῷ las schwerl. S 2 τὰ πρῶτα las schwerl. S 2f γεγονέναι] »seien« byti: bytiem S 3 ποιότητας φᾐς — καταλελ. λέγεις Ζ. 10 < D 156,14; αἴτιος — κακάς Ζ. 4 < auch D r Ι φᾐς — ποιότητας Ζ. 4 wegen des Ι φᾐς ποιότητας Ε 1ο 4 οὔσας S 15 Ι εἶναι κακάς] δηλονότι τὰς κακάς D 156, 14 Ι ἢ τὰς — λέγεις Ζ. 10 < Ezn 6 λοιπὰς κ. μόνας] »die anderen ferner« λοιπὰς λοιπὸν) S Ι ὅσαι Ph 306b, 19 Ι ἀδιάφοροι] διάφοροι Ε 1 i Ph S | < C 7 τέτρ. λέγεις] ἐτράπησαν Ph 8 ΕΤ.] ΑΓΔΑΟΦΩΝ C Ι ἔσχ·ον Ε 1 9 Πῶς: πρὸς C Ι αὐτὸν < Ε 2 ph 9 f ὡς εἶπον κατελῃλυθέναι C 10 πότερον] 156, 24 frei Ezn | δυνάμενος C Ι μὲν < C Ι κἀκείνας] τὰ κακὰ D, Ph 11 οὐ βουληθέντας C 145 Ι οὐ βουλ. — ἔχοντα] ἢ βουλ. μέν, μὴ δυνάμενον δέ Ph Ι εἰ μὲν — ἀνάγκη Ζ. 12 Ezn I, 479ff Ι μὲν? S Ι δυν. αὐτὸν S 12 λέξεις] E 1 Ε 2i C viell. S: λέγεις E 2 p Ph: λέξετε D Ι οὐ] μὴ CPh Ι αἴτιον αὐτὸν Ε 1ο Ι αἴτιον < Pha, aber nach τούτων + ποιητὴν Ι τούτων] τῶν κακῶν D Ι εἰπεῖν ἀνάγκη < Ph (beigeschr. in A) Ι ὅτι — μένειν Ζ. 15 < Ezn ενεῖναι C Ι τὰ κακὰ Bh 14 μηδὲ Ph: δὴ C Ι μηδ’ ὅλως D Ι ἔμελλεν Pha 15 ὦν] εἰ D (corr. aus ὡς), ὦν ἕνεκα S Ι συνχώρει Ε 1ο, συνεχώρησε Ph ι ἐπειδὴ δὲ D, ἐπειδὴ C 16 μὲν — μέρος δέ τι < D Ι ἐδημιούργει Ε 1 Ι < E Ι < Ph Ι εἴα ’D: »nicht achtet« übers. S, wie μηδ’ ἔμελεν Z. 16f δυνάμ. — πονηρὸν S. 174, 2 < Ezn Ι δυν. καὶ] mogyi (i) 8
7. 9 vgl. De autex. 7, 5 S. 163, 14–13 vgl. Plato Symp. 206 D. Ps. Sym. et Anna S. 22. 86 Pant. bei Jh
8. S E C D Ph Ezn
9. 1 κἀκεῖνα E 1 Ι αἰτίαν — δοκεῖ Ζ. 2 E C (-durch Schuld schuldig« εἶναί δοκεῖ) S: αἴτιος ἐστι τῶν κακῶν D, αἴτιός μοι τῶν κακῶν δοκεῖ Ph 2 καταλιπὸν C Ι εἶναι vor πονηρὸν < Ph Ι ἐν ὁλέθρῳ C Ι ὁλέθρῳ S 15 v 3 — κακῶν Ζ. 5 < Ezn Ι μάλιστα μάλιστα C Ι »aut κατὰ deleverim aut Ζ. 4) scripserim« Md 4 ἡδικεῖσθαι D 1. Hd. Ι δοκεῖ < C: τῆς ὕλης πονηρὸν εἶναι + S Ι τοῦτο D: < Ph Ι ὕλης] ψυχῆς Ε 1ο 4f αἰσθανόμενον S 5 τὰ (< Ε 1ο) νῦν w. e. seh. auch S: τὰ ἐκ Ph: < I τῶν κακῶν: κακὰ w. e. seh. S (»das gegemwärtige Böse empfindet« γὰρ — ἀκοσμίας Ζ. 7 < Ph 6 χαλεπώτερα S Ι εὑρ. νῦν D Ι νῶν < nach ὕλην Ε 1ο Ι πεπονθῦαν C 7 γὰρ < S Ι αιθεσθαι 1. Ηd. C 8 παρῆν] Sicherheit und Sorglosigkeit« + Ezn Ι νυνὶ Ε: νῦν CD Ι ἔκαστων Ηd. C 9 κῶν] »in Angst u. Zweifel« + Ezn Ι καί μοι — προσλαμβάνει Ζ. 13 < τοῦτο τὸ schwerl. S 9f λάβε τὸ παράδειγμα Ε 2 Ph; vgl. dazu 7, 5 9 παράδειγμα: »Erläuterung« skazanie S 10 γàρ < Ε 1i Ι εἰκονισθῇ καὶ < τῇ τοῦ — εἶχεν Ζ. 12] ἀναίσθητον ἦν τῶν κακῶν Ph; kürzer auch Ezn 11 < C Ι Μ’ ἑνὸς Ε 1 Ι ἀντιλμβ.] »das Εmpfinden« S, aber schwerl. las αἰσθάνεσθαι | παρὰ] ot (πρὸς?) S 12 ἀφ’ οὗ — προσλαμβ. Ζ. 13 anders Ι εἰκονισθὲν ἄνθρ. πρὸς θεοῦ γίν. Ph Ι γένηται C Ι τότε καὶ τὴν Ph 13 τοῦτο Ph Ι προσλ. priat: pria Sa Ι ἐπ’ CDPh 14 τοῦ < Ph Ι εὑρίσκ. — S. 175, 1 V. 2. Hd. am Rd. in Ε10 15 προσγινίμενον DS Ι εἰ δ’ ἐκ — S. 175, 2 kürzer in Ph Ι δὲ