4.
14 Symp. 8, 16. S. 109, 1f S E C Ph Ezn 1 κόσμος < Ph 1 | διαφορῶν Ε2 | τε καὶ—ἔχει Ζ. 2] τὴν σύστασιν ἔχει καὶ κρᾶσιν S, συνεστώς ἐστιν Ph 1f τὴν σύστασιν ἔχει: συνεστώς od. σύνθετος Ε1° 2 ἔχειν C | ἀδύνατον—ἔχειν Ζ. 3 < Ε, — ὕλης < C | λέγεις C | τῷ] τὸ C, ὅτι od. ὥστε S 3 ἑνὸς] ἑνός τινος καὶ S | ἁπλοῦ: ἀποίου Ph | τὴν] καὶ τὴν w. e. sch. S, aber viell. i (= »und«) nur im slav. Text hinzugekommen | τὸ γὰρ] ἀλλὰ C 4 εἰ—φήσεις Ζ. 5 < Εzn | σύνθετον λέγεις τὴν ὕλην Ph | σύνθετον εἶναιλ λ. C 5 ἐθέλεις Ε1°, θέλοις C | πάντως] οὐ πάντως ὡς fragend S | ἀπλῶν συντεθῆσθαι C | τινων—ἁπλῶν Ζ. 6 < Ph 6 καὶ ἦν Ph | ἦν ποτε—ἔχει Ζ. 8 kürzer Ezn | τὰ
5.
S E C Ph 1 Ἀντικεῖσθαι—Ὁμοίως δὲ Ζ. 2 < Ε1° Ph 2f τῷ θερμῷ τὸ ψυχρὸν S 3 πρὸς δὲ τούτοις < Ε1° S Ph: πρὸς δὴ τούτ. Ε1i | τὸ ὑγρὸν τῶ ξηρῶ C 4 Οὕτως—δοκεῖ: ναί, φησίν Ε1° | ἔχειν μοι δοκεῖ: δοκῶ oder ἔχω S 6 ἀλλήλοις—ἀντικέιται < Ε Ph a: ἀλλ᾿ αὐτὰ ἑαυτοῖς τουτέστιν ἀλλήλοις ἀντίκειται S | ἀντίκεινται C | ἐξ < C 7 ὅμοιον—λόγον < Ρh | τινα < S (oder podobnago aus podobna koego) | τούτοις S | πάλιν < Ε1° C: δὲ + Ρh | πυθ. σου βούλομαι Ε1: βούλομαι ποιθέσθαι C | ΜΕΘΟΔΙΟΣ vor δοκεῖ σοι in C | δοκεῖ < Ε1° 8 τυγχ. ἀλλ.] ἀλλ. εἶναι Ρh 9 hier und im Folgenden liest C stets ΑΓΛΑΟΦΩΝ für ΕΤΑΙΡ. und ΜΕΘΟΔΙΟΣ für ΟΡΘ. | Δοκεῖ < Ε1° S 10 τὴν ὕλην C | τῆς ὕλης τὸ πῦρ καὶ τὸ ὕδωρ μέρη Ε1° | μέρος Ρh 11 λοιπά] λυπά. 1 Ηd. (λιπά Ηoll), spät. Hd. λοιπά C 12 ἔχει Ε1° 13 τί διὰ Ε2i | ἀναιρ.] ἀνατρεπτικὸν Ε1 | μὲν? S 14 καὶ τοῦ σκότους Ε1 | τἄλλα Ε1i Ρh b 14f ὅσα τ. παραπλήσια: ὡσαύτως S | παραπλ.: ὅμοια Ε1° 16 Δοκεῖ: »Es scheint mir« übersetzt S 17 εἰ < S | οὐκ—ταῦτα δὲ Ζ. 18 < C | ἔσται Ε1 | ἀναιρ. ἀλλήλων Ε1° 18 ταῦτα δὲ—τυγτχάνει < Ε1 | ταῦτα δὲ C Ph: τὰ δὲ τῆς ὕλης (μέρη + Ausgg.) E2 | ἀν. ἀλλ. S | ἀλλήλων < Ρh τυγχάνει C Ph: ἐστὶν Ε2: S 17v | ἔσται: ἄρα Ph a 18f ἐκ δὲ οὐκ ἔ. ἀλλ. μέρη < S Ph a 19 οὐκ ἔσται Ε1i Ρh b